มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 496 เตาหลอมฟ้าดิน ทำลายทุกสรรพสิ่ง
เตาหลอมสามขา สองหู ดูเรียบง่ายแต่ลึกลับ สลักภาพภูเขา แม่น้ำ พืชพรรณ ดวงดาวบนท้องฟ้า รวมถึงลวดลายแห่งหลักเต๋าโบราณที่สะท้อนการเปลี่ยนแปลงของกาลเวลาและวิวัฒนาการของสรรพสิ่ง
ทั่วทั้งเตาหลอมเต็มไปด้วยรอยร้าว เห็นได้ชัดว่าเคยได้รับความเสียหายอย่างหนัก
แต่กลับมีเปลวเพลิงสี่สีพวยพุ่งออกมา ราวกับสามารถเผาท้องฟ้าและทำลายโลกได้!
ทันทีที่เตาหลอมฟ้าดินปรากฏในอากาศ ความว่างเปล่ารอบข้างก็สั่นไหวรุนแรง ค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณก็สั่นสะเทือนไปทั่ว
ในดวงตาเฉินเมี่ยเต๋า ปรากฏแววเคร่งขรึมถึงขีดสุด
“เฉินเมี่ยเต๋า เจ้าควรรู้สึกภูมิใจ ที่ได้ตายใต้เตาหลอมฟ้าดิน!”
ในดวงตาซูเฉินเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า เอ่ยเสียงเย็นชา
เตาหลอมฟ้าดิน คือไพ่ตายสูงสุดของเขา
หากไม่ถึงคราวคับขัน ซูเฉินจะไม่มีวันนำมันออกมาใช้เด็ดขาด
ทว่าเวลานี้ เขาตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง ค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณทรงพลังถึงขีดสุด ยังมีนักบุญยุทธ์นับสิบจากนิกายไร้เริ่มต้นจ้องหมายชีวิตเขา มิหนำซ้ำ เฉินเมี่ยเต๋ายังหลอมรวมพลังเทพอสูรสี่ตนเข้ากาย มีพลังทัดเทียมจักรพรรดิเทพยุทธ์!
ด้วยเหตุนี้ ซูเฉินจึงไม่ลังเลที่จะเรียกเตาหลอมฟ้าดินออกมา!
ครืน!
เตาหลอมฟ้าดินหมุนช้า ๆ เปลวเพลิงสลับกันไหลเวียน อักขระลึกลับลอยขึ้น เห็นได้ชัดว่านี่คือครั้งแรกที่เตาหลอมฟ้าดินปรากฏในโลกนี้นับตั้งแต่ซูเฉินเกิดใหม่
กลิ่นอายแห่งเต๋าโบราณ และพลังอำนาจที่ราบเรียบแต่สามารถปราบทุกสิ่ง ทำให้ทุกคนหน้าซีดเผือดด้วยความตื่นตระหนก
เหล่านักบุญยุทธ์จากนิกายไร้เริ่มต้น รวมถึงเฉินเมี่ยเต๋า ต่างเผยสีหน้าเคร่งขรึมประหนึ่งเผชิญศัตรูร้าย
“ซูเฉิน! ตายเสียเถอะ!”
ในดวงตาเฉินเมี่ยเต๋าปรากฏแววฆ่าฟันอย่างรุนแรง
แม้เขาไม่รู้ว่าเตาหลอมฟ้าดินคือสิ่งใด ทว่าเพียงกลิ่นอายของมัน ก็ทำให้เขารู้สึกถึงภัยแห่งความตาย!
โดยไม่รั้งรอ เขาจึงจู่โจมใส่ซูเฉินทันที
ต้องชิงลงมือก่อน หากสังหารซูเฉินได้ ก็จะยุติวิกฤตทั้งปวง!
ตูม!
เฉินเมี่ยเต๋าตบฝ่ามือข้ามฟ้า แสงมารสีดำลอยขึ้นในฝ่ามือ ราวกับซ่อนโลกเล็กโบราณอันลึกลับไว้ภายใน
กลิ่นอายแห่งการทำลายล้างไร้สิ้นสุดประสานกัน มุ่งหวังจะฆ่าซูเฉินให้ตายสิ้น!
“เตาหลอมฟ้าดิน ทำลาย!”
ในดวงตาซูเฉินมีแววเย้ยหยัน เขาตะโกนเสียงกึกก้อง
ตูม!
เตาหลอมฟ้าดินส่องแสงเจิดจ้า รายล้อมด้วยแสงแห่งความโกลาหล ราวกับกลายเป็นศูนย์กลางของสวรรค์และปฐพีทั้งปวง ในยามนี้ มันเจิดจ้าจนเกินพรรณนา
ราวกับภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งความโกลาหล เตาหลอมฟ้าดินกดลงด้วยพลังที่สามารถบดขยี้ทุกสรรพสิ่ง!
ปัง!
ความว่างเปล่ารอบกายแตกกระจาย สวรรค์และปฐพีสั่นสะเทือน
แม้ค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณจะทรงพลัง แต่ต่อหน้าเตาหลอมฟ้าดิน กลับอ่อนแยบยาบดั่งกระดาษ ฉีกขาดในพริบตา
ไม่มีสิ่งใดสามารถต้านทานเตาหลอมฟ้าดินได้!
ฝ่ามือของเฉินเมี่ยเต๋าไม่อาจก่อคลื่นใด ๆ ได้เลย กลับแตกสลายทันทีที่สัมผัสพลังทำลายของเตาหลอม!
ร่างของเฉินเมี่ยเต๋า ถูกเปิดโปงต่อหน้าเตาหลอมโดยตรง
“ไม่นะ! ข้า… ข้ากำลังจะตาย? นี่มันสมบัติเช่นใดกันแน่? หรือว่า… เป็นศาสตราเทพในตำนาน?!”
สีหน้าเฉินเมี่ยเต๋าแปรเปลี่ยน ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เวลานี้เขาครอบครองพลังที่ทัดเทียมจักรพรรดิยุทธ์ ปล่อยการโจมตีอันน่าสะพรึงใส่เตาหลอมฟ้าดินอย่างต่อเนื่อง
ทว่าการโจมตีของเขากลับแตกสลายก่อนจะสัมผัสเตาหลอมแม้แต่น้อย!
ต่อหน้าเตาหลอมฟ้าดิน เฉินเมี่ยเต๋ารู้สึกเหมือนเป็นเพียงมดปลวกตัวหนึ่งเท่านั้น!
“ไม่นะ!!!”
ดวงตาเฉินเมี่ยเต๋าเต็มไปด้วยความหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด
เตาหลอมฟ้าดินกดลงมาแล้ว!
ปัง!
ภายใต้สายตาตื่นตะลึงของทุกคน ร่างของเฉินเมี่ยเต๋าเต็มไปด้วยรอยร้าวดั่งเครื่องปั้นดินเผา
จากนั้น…ก็ระเบิดเป็นแสงเจิดจ้า กลายเป็นสายฝนแห่งแสง!
หายไปจากโลกนี้อย่างสมบูรณ์!
เฉินเมี่ยเต๋าถูกเตาหลอมฟ้าดินกวาดล้างสิ้น ราวกับไม่เคยมีตัวตน!
ศูนย์กลางของค่ายกลเทพโลหิตเทพอสูรสี่วิญญาณ บ่อโลหิตโบราณ รวมถึงเหล่านักบุญยุทธ์ของนิกายไร้เริ่มต้นนับพันที่อยู่รอบบ่อ ต่างถูกกวาดล้างสิ้นในชั่วพริบตา!
สวรรค์สะท้าน!
ปฐพีสะเทือน!
ทั้งโลกคล้ายจะพังทลายลงโดยสิ้นเชิง
หากซูเฉินไม่รีบควบคุมเตาหลอมฟ้าดินไว้ทัน เชื่อได้ว่า แม้นิกายไร้เริ่มต้นซึ่งครอบคลุมพื้นที่นับแสนลี้ คงกลายเป็นเถ้าธุลีไปแล้ว
“เตาหลอมฟ้าดิน...น่าหวาดหวั่นนัก!”
ซูเฉินพึมพำ สีหน้าซีดเซียวถึงขีดสุด
พลังเพียงครั้งเดียวของมันดูดกลืนพลังวิญญาณของเขาไปจนเกือบหมด ซูเฉินแทบตกจากกลางอากาศ
ฟิ้ว!
ซูเฉินฝืนทนความเวียนหัว รีบนำเตาหลอมฟ้าดินกลับเข้าสู่ทะเลแห่งจิตระหว่างคิ้วทันที
ใต้หน้าผาทะเลคราม
หมู่เมฆพลันสลาย พื้นดินแตกราวใยแมงมุม ปรากฏหลุมลึกขนาดมหึมา
บ่อโลหิตเดิม ศพมนุษย์นับไม่ถ้วน รวมถึงผู้แข็งแกร่งของนิกายไร้เริ่มต้นล้วนไม่เหลือแม้แต่วิญญาณ
ทุกคนตะลึงงัน!
เหล่านักบุญยุทธ์แห่งนิกายไร้เริ่มต้นต่างหน้าซีดเผือด ในนัยน์ตามีเพียงความหวาดกลัวจ้องมองซูเฉิน
ไม่มีผู้ใดล่วงรู้เลยว่า เวลานี้ซูเฉินภายนอกดูแข็งแกร่ง แต่ภายในกลับหมดแรงสิ้นเชิง!
พวกเขาต่างถูกความกลัวครอบงำไปหมดแล้ว!
อานุภาพของเตาหลอมฟ้าดินช่างน่าสะพรึง ไม่เพียงสังหารเฉินเมี่ยเต๋าด้วยการโจมตีครั้งเดียว ยังบดขยี้ศิษย์นิกายไร้เริ่มต้นไปนับไม่ถ้วน
แม้แต่พวกเขา…ยังรู้สึกถึงภัยแห่งความตายที่ใกล้เข้ามา!
ในโลกนี้ ยังมีสมบัติใดที่น่าหวาดหวั่นถึงเพียงนี้อีกหรือ?
หรือว่า… นี่จะเป็นศาสตราเทพ?!
ในขณะนี้ ซูเฉินยืนกลางอากาศ ผมดำพลิ้วไสว เสื้อคลุมขาวสะอาดไร้คราบโลหิต รอบกายเปล่งแสงโกลาหล ดวงตาเจิดจ้าราวแสงดารา
ประหนึ่งเทพเจ้าจุติลงสู่โลก!
ในยามนี้ พวกเขาต่างยกย่องซูเฉินดั่งเทพเจ้า!