มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 59 วันคล้ายวันเกิดขององค์หญิงหลินชิงชิง
“การลอบสังหารล้มเหลว!”
ร่างในชุดคลุมดำยืนอยู่เบื้องหน้าจางหงและเอ่ยขึ้น
ล้มเหลว? เป็นไปได้อย่างไร? หอเฟิงอวี่ของเจ้าส่งนักฆ่าระดับเหรียญเงินไปไม่ใช่หรือ? ข้าเคยได้ยินมาว่าแม้แต่จ้าวยุทธ์ก็ยังถูกพวกมันลอบสังหารมาแล้ว ทำไมถึงฆ่าเจ้าตัวเสนียดซูเฉินไม่ได้?!
จางหงหันขวับ ดวงตาเต็มไปด้วยความตกใจและไม่อยากเชื่อ
“ท่านจาง โปรดใจเย็น ข้ายังต้องตรวจสอบให้แน่ชัด บางทีผู้ที่สังหารนักฆ่าอาจไม่ใช่ซูเฉิน เพราะภายในนิกายเทพศาสตรายังมีผู้แข็งแกร่งอีกมาก! แต่อย่ากังวล หอเฟิงอวี่ยอมรับภารกิจแล้ว ย่อมไม่ทอดทิ้ง!”
บุรุษชุดดำกล่าวเรียบเฉย
“นิกายเทพศาสตรา?! พวกเจ้านี่ช่างบังอาจนัก!”
เมื่อได้ยินถึงนิกายเทพศาสตรา สีหน้าของจางหงพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งเครียด แววตาเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและเดือดดาล
เขาไม่คิดว่าหอเฟิงอวี่จะกล้าบุกเข้าไปลอบสังหารถึงภายในนิกายเทพศาสตรา!
หนูโสโครกในเงามืดพวกนี้ช่างคลุ้มคลั่งเกินไปแล้ว!
สิ่งที่จางหงหวั่นเกรงที่สุดก็คือ หากนิกายเทพศาสตรารู้ว่าตนเป็นผู้ว่าจ้างนักฆ่า ตระกูลจางทั้งตระกูลย่อมต้องถึงกาลอวสาน!
“ท่านจางวางใจได้ ปากของนักฆ่าหอเฟิงอวี่ไม่มีวันบอกความลับลูกค้าจะไม่มีวันหยุดไปถึงหูผู้อื่นอย่างแน่นอน ท่านจะไม่ถูกโยงความผิด! ครั้งหน้า ซูเฉินจะต้องตาย!”
บุรุษชุดดำกล่าวเสียงเย็น
“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น!”
จางหงสะบัดแขน กล่าวเสียงเย็น สีหน้ายังคงขุ่นเคือง
“ขอลา!”
บุรุษชุดดำพยักหน้า แล้วพลันมีหมอกดำลอยขึ้น ก่อนร่างของเขาจะหายไปดั่งภูตผีเบื้องหน้าจางหง
……
พระราชวังชิงเฉวียน
วันนี้เป็นวันคล้ายวันประสูติขององค์หญิงน้อย หลินชิงชิง ทั่วทั้งพระราชวังชิงเฉวียนจึงประดับตกแต่งอย่างงดงาม และถูกทำความสะอาดจนเงาวับราวสร้างใหม่
บรรดานางกำนัลและขันทีล้วนแต่งชุดแดง สดใส มีชีวิตชีวา เดินวุ่นจัดโต๊ะอาหารและผลไม้หายากอย่างขะมักเขม้น
ภายนอกพระราชวัง แขกเหรื่อยังคงหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย ต่างก็นำของขวัญล้ำค่ามามอบให้องค์หญิง
ในฐานะธิดาคนสุดท้องที่กษัตริย์แห่งอาณาจักรต้าหลี่โปรดปรานที่สุด อีกทั้งยังมีพรสวรรค์ในการฝึกยุทธ์ และมีรูปโฉมงดงามเป็นเลิศ วันคล้ายวันเกิดของหลินชิงชิงจึงกลายเป็นศูนย์รวมของบรรดาอัจฉริยะหนุ่มทั่วอาณาจักรต้าหลี่
อัจฉริยะหนุ่มหล่อเหลาแต่ละคน รูปร่างสง่างาม พลังปราณเปี่ยมล้น แววตาหยิ่งผยอง ต่างก็ทยอยกันเข้าสู่พระราชวังด้วยความมั่นใจ
เมื่อซูเฉินมาถึงพระราชวังชิงเฉวียน ที่นั่นก็คึกคักเป็นอย่างยิ่ง สนามหน้าวังและในพระตำหนักแน่นขนัดไปด้วยผู้คน
ทว่า แม้จะมีแขกมากมาย ก็มีเพียงจำนวนน้อยที่ได้รับอนุญาตให้นั่งภายในพระตำหนัก ล้วนแต่เป็นผู้มีศักดิ์สูงส่ง หรือเป็นอัจฉริยะฝีมือร้ายกาจแห่งอาณาจักรต้าหลี่ทั้งสิ้น!
“นิกายเทพศาสตรา ท่านซูเฉินมาถึงแล้ว!”
เสียงขันทีประจำประตูดังขึ้น
หลินชิงชิงซึ่งกำลังเบื่อหน่ายอยู่ภายในตำหนัก ถึงกับลุกขึ้นด้วยสีหน้าเบิกบาน รีบออกมาต้อนรับด้วยตนเอง
แขกเหรื่อภายในต่างมีสีหน้าตกตะลึงหลากหลาย
“ซูเฉินผู้นี้เป็นใครกันแน่? เหตุใดองค์หญิงถึงลุกขึ้นมาต้อนรับเอง?”
“ใช่! องค์หญิงนั้นถือดีนัก แม้แต่องค์รัชทายาทหรือองค์ชายรองยังไม่เคยได้รับเกียรติเช่นนี้!”
“ซูเฉิน…หรือว่าจะเป็นซูเฉินคนนั้นที่ฆ่าจางคุน แถมยังได้รับตราศักดิ์สิทธิ์? เขาไม่ใช่เพียงลูกชาวบ้านธรรมดาหรือ? เหตุใดถึงได้รับการต้อนรับขนาดนี้?”
เสียงซุบซิบดังไม่ขาดปาก ทุกคู่ตามองไปยังประตูอย่างอยากรู้
โดยเฉพาะที่ข้างกายหลินชิงชิง มีบุรุษหนุ่มสองคนยืนอยู่หนึ่งคือชายหนุ่มรูปงามสวมมงกุฎหยก อีกคนสวมชุดม่วงลายอสรพิษมีแววตาเจ้าเล่ห์
ทั้งคู่คือองค์รัชทายาทและองค์ชายรองแห่งอาณาจักรต้าหลี่!
องค์รัชทายาทคือผู้สืบบัลลังก์โดยชอบธรรม ส่วนองค์ชายรองก็ได้รับความไว้วางใจจากพระราชา ทั้งในด้านพรสวรรค์และความสามารถในการปกครองล้วนเป็นอันดับต้น ๆ
ทุกผู้คนล้วนรู้ว่า พระราชาแห่งต้าหลี่จะต้องเลือกองค์รัชทายาทคนใดคนหนึ่งในสองคนนี้ขึ้นครองราชย์ต่อไป
ทั้งสองต่างรู้ดีว่า หลินชิงชิงสำคัญเพียงใดในสายตาของพระราชา จึงพยายามทุกวิถีทางเพื่อเอาชนะใจนาง จนถึงกับมาร่วมอวยพรวันเกิดด้วยตนเอง
เมื่อได้ยินชื่อซูเฉิน สีหน้าขององค์รัชทายาทและองค์ชายรองก็เปลี่ยนไป
องค์รัชทายาทมีท่าทีสงบแต่แฝงความสนใจ เพราะอยากรู้ว่า ชายหนุ่มเช่นใดกันที่ทำให้หลินชิงชิงถึงกับออกมาต้อนรับด้วยตนเอง
แต่ในดวงตาขององค์ชายรองกลับปรากฏความเย็นเยียบขึ้นมา
เพราะทั้งจางหงและผู้อาวุโสม่อลั่วต่างก็เป็นผู้สนับสนุนเขาอย่างแข็งขัน ทว่าซูเฉินกลับฆ่าจางคุน ทำให้ทั้งจางหงและผู้อาวุโสม่อลั่วไม่พอใจ
แม้เขาอยากได้การสนับสนุนจากหลินชิงชิง แต่ก็ไม่มีทางเสียผู้สนับสนุนอย่างจางหงและผู้อาวุโสม่อลั่วเด็ดขาด!
ดังนั้น ซูเฉินย่อมเป็นศัตรูของเขา
และสำหรับศัตรูแล้วมีเพียงทางเดียวคือต้องถูกลบหายไป!
“ซูเฉินหรือ?”
องค์ชายรองหัวเราะเย็นภายใน ดวงตาแฝงแววอำมหิต
ด้านนอกพระราชวังชิงเฉวียน
ซูเฉินในชุดขาวสะอาดสง่างาม เดินตรงเข้าสู่ภายในวังอย่างไม่เร่งรีบ
“ซูเฉิน! เจ้ามาแล้ว!”
หลินชิงชิงออกมาต้อนรับด้วยสีหน้าเปี่ยมยินดี แววตาแฝงความเขินอาย
วันนี้นางสวมฉลองพระองค์สีแดงปักลายฟีนิกซ์ด้วยดิ้นทอง เพิ่มความหรูหราโอ่อ่าให้กับใบหน้าที่งดงามเป็นทุนเดิมจนผู้คนแทบไม่กล้ามองตรง ๆ
ผู้คนรอบข้างถึงกับตะลึง
ตั้งแต่เมื่อใดกันที่พวกเขาเคยเห็นหลินชิงชิงมีท่าทีแบบหญิงสาวเขินอาย?
ซูเฉินผู้นี้เป็นคนเช่นไรกันแน่?
ทุกคนต่างสงสัยในตัวของซูเฉิน
YOU MAY ALSO LIKE
