มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 80
ซูเฉินจับจ้องการหลอมโอสถของเจียงอวิ๋นเหอ สายตานิ่งเฉย แต่ในใจกลับมองทะลุระดับของอีกฝ่ายออกจนแจ่มชัด
ด้วยพลังของเปลวเพลิงบัวม่วง เจียงอวิ๋นเหอมีโอกาสสูงมากที่จะหลอมเม็ดยาวิญญาณมังกรพยัคฆ์สำเร็จ!
แต่ซูเฉินย่อมรู้ดีกว่าใคร เม็ดยาวิญญาณมังกรพยัคฆ์หาใช่โอสถที่หลอมง่ายดาย หากพลาดแม้แต่น้อย หม้อหลอมระเบิดได้ทุกเมื่อ
ยิ่งไปกว่านั้น แม้จะหลอมสำเร็จ แต่คุณภาพของโอสถที่ได้ก็ยังแตกต่างกันอย่างมหาศาล
โครมม!
เปลวเพลิงใต้พิภพพลุ่งขึ้นราวกับมังกรคำราม พวยพุ่งโอบล้อมหม้อหลอมโอสถ
ซูเฉินยังคงสีหน้าเรียบเฉย ปราณแท้พลุ่งพล่านออกจากร่าง ฝ่ามือทั้งสองร่ายอักขระเป็นเงาซ้อนนับไม่ถ้วน ตบลงบนหม้อหลอม
เสียงฮึมครืนของหม้อหลอมดังขึ้น สมุนไพรนานาชนิดที่วางเรียงรายข้างกายพลันลอยละลิ่วเข้าไปภายในหม้อหลอมอย่างเป็นระเบียบ
“ซูเฉินหลอมสมุนไพรทั้งหมดพร้อมกัน?! นี่มันบ้าบิ่นเกินไปแล้ว!”
เสียงอุทานด้วยความตกตะลึงดังขึ้น
ต้องรู้ว่า แม้แต่ปรมาจารย์โอสถเอง ขั้นตอนการแยกหลอมสมุนไพรนับว่าสำคัญยิ่ง ต้องพิถีพิถันเป็นพิเศษ
เพราะสมุนไพรแต่ละชนิดมีคุณสมบัติต่างกัน การควบคุมไฟก็ย่อมต้องต่างกัน หากหลอมพร้อมกันเช่นนี้ โอกาสหม้อระเบิดมีสูงมาก!
“ข้านึกว่าซูเฉินเป็นปรมาจารย์โอสถจริง ๆ เสียอีก ดูท่าว่าจะกล่าวเกินจริงเกินไปนัก น่าผิดหวังยิ่ง!”
“จริงด้วย! ไม่มีเปลวเพลิงสวรรค์ปฐพี แถมยังกล้าหลอมสมุนไพรพร้อมกันอีก เห็นทีจะระเบิดในอีกไม่ช้า!”
“รีบถอยออกมาดีกว่า! มาชมท่วงท่าการหลอมโอสถของปรมาจารย์เจียงจะมีประโยชน์กว่า!”
เหล่าผู้หลอมโอสถพากันส่ายหน้า สายตาที่มองซูเฉินเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ซูเฉิน…ยังคงไม่อาจสร้างปาฏิหาริย์ได้
แฮ่!
แฮ่!
แต่แล้ว พลันมีเสียงคำรามของอสรพิษมังกรดึกดำบรรพ์ดังก้องออกมา!
ซูเฉินยังคงนิ่งสงบ ทว่าภายในหม้อหลอมโอสถกลับมีเปลวเพลิงรวมตัว กลิ่นอายแห่งมังกรแผ่ซ่าน พริบตานั้นปรากฏมังกรเพลิงสองตนหมุนวนอยู่ภายใน!
สมุนไพรที่ใส่เข้าไปทั้งหมดถูกมังกรเพลิงทั้งสองพันรอบไว้ด้วยพลังลี้ลับ ก่อนจะกลั่นเอาสิ่งเจือปนออกจนหมด เหลือไว้แต่แก่นแท้โอสถอันบริสุทธิ์!
แก่นโอสถกลมเกลี้ยงสองลูกลอยขึ้นลอยลงภายในหม้อหลอม ดูดกลืนเปลวเพลิง ดูดซับพลังฟ้าดิน จนค่อย ๆ ส่องแสงเจิดจ้า
ท้ายที่สุด แก่นโอสถทั้งสองก็หลอมรวมเป็นหนึ่ง กลายเป็นโอสถเม็ดเดียวที่ส่องแสงเจิดจ้าจนยากจะลืมตา
“ฮ่า ๆ ๆ พวกโง่ทั้งหลาย พวกเจ้าเข้าใจอะไรบ้าง?! นี่แหละคือทักษะควบคุมเปลวเพลิงมังกรหยอกไข่มุก! เคล็ดควบคุมไฟสูงสุดที่จักรพรรดิแห่งโอสถคิดค้นขึ้น! พวกเจ้ากล้าตั้งคำถามกับท่านอาจารย์ซูเฉินได้อย่างไร?!”
กูเหยียนหัวเราะลั่น ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นเต้นล้นปรี่
ในที่สุด เขาก็ได้เห็นอาจารย์ใช้ทักษะควบคุมเปลวเพลิงมังกรหยอกไข่มุกอีกครั้ง!
หลังจากซูเฉินถ่ายทอดเคล็ดวิชานี้ให้เขา เขาจึงสามารถทะลวงพลังจิตจนกลายเป็นปรมาจารย์โอสถได้อย่างแท้จริง
แม้แต่ในตอนนี้ เขาเองยังไม่อาจใช้เคล็ดควบคุมไฟนี้ได้ล้ำลึกเท่าซูเฉินเลยด้วยซ้ำ!
“ว่าไงนะ?!”
“ทักษะควบคุมเปลวเพลิงมังกรหยอกไข่มุก? เป็นไปได้อย่างไร?!”
“ฮึ่ม…ท่าทางจะคล้ายที่บันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณ เปลวเพลิงแปรเป็นมังกร สะบัดกลืนไข่มุก โอบรวมแก่นฟ้าแก่นดิน...หรือจะเป็นของจริงจริง ๆ?!”
เหล่าผู้หลอมโอสถทั่วสนามต่างตกตะลึง สายตาเปลี่ยนเป็นไม่อยากเชื่อขึ้นมาในบัดดล
“ถูกต้อง! นี่คือทักษะควบคุมเปลวเพลิงมังกรหยอกไข่มุก! ไม่อยากเชื่อเลยว่าข้ายังจะได้เห็นเคล็ดวิชานี้อีกในชาตินี้!”
หยุนอี้ ผู้อาวุโสใหญ่แห่งหอการค้าว่านเป่า ถึงกับลุกพรวดขึ้น สีหน้าตื่นตะลึงสุดขีด
เมื่อครั้นยังเยาว์ เขาเคยได้เห็นนักบุญโอสถคนหนึ่งแสดงเคล็ดวิชานี้ต่อหน้า ความลี้ลับเหนือฟ้านั้นยังคงตราตรึงในใจเขาจนถึงวันนี้
ไม่คาดคิดเลยว่าจะได้เห็นอีกครั้งในชาตินี้!
เมื่อหยุนอี้ยืนยัน ทุกคนก็ยิ่งแน่ใจ
ซูเฉิน…ถึงขั้นรู้จักเคล็ดควบคุมไฟที่จักรพรรดิแห่งโอสถคิดค้นขึ้นจริง ๆ!
“เขารู้ได้อย่างไร? เคล็ดควบคุมไฟของจักรพรรดิแห่งโอสถ…เป็นวิชาลับระดับตำนาน!”
สีหน้าองค์ชายเก้าเคร่งเครียดขึ้นทันตา
แม้เขาจะมิได้หลอมโอสถเป็น แต่เมื่อเห็นท่วงท่าการหลอมของซูเฉิน มันช่างราวกับสายน้ำไหล ธรรมชาติบริสุทธิ์ ไม่ติดขัดแม้แต่น้อย สัมผัสได้ถึงวิถีแห่งเต๋าอย่างแท้จริง!
เขาเข้าใจแล้ว ว่าซูเฉินผู้นี้…มิใช่ผู้ที่จัดการได้ง่ายเลย!
“ข้าบอกไปแล้วว่าเขาเป็นปรมาจารย์โอสถอย่างแท้จริง! พรสวรรค์ของเขา…ตลอดชีวิตข้าไม่เคยพบเห็นมาก่อน! ศึกพนันครั้งนี้…เจียงอวิ๋นเหอจะแพ้อย่างแน่นอน!”
หลินลั่วเว่ยกล่าวเรียบ ๆ สายตาของนางจับจ้องที่ซูเฉินไม่วางตา แววตาเป็นประกายแปลกประหลาด
“จริงหรือ? เช่นนั้นก็รอดูต่อไปเถอะ!”
องค์ชายเก้าแม้สีหน้าหนักอึ้ง แต่ก็ยังฝืนยิ้มตอบ
แฮ่!
โฮก!
เวลานั้นเอง ที่ฟากของเจียงอวิ๋นเหอ เปลวเพลิงพวยพุ่งทะยานสูง สะกดพลังฟ้าดินให้ไหลรวมมาที่หม้อหลอม โชติช่วงเป็นรูปร่างมังกรกับพยัคฆ์ คำรามสะท้าน!
ในหม้อหลอมของเขา แสงโอสถเจิดจ้า อักขระโบราณส่องประกายไม่ขาดสาย
“นั่นมัน…คำรามแห่งมังกรพยัคฆ์งั้นรึ? หรือว่าเจียงอวิ๋นเหอจะหลอมเม็ดยาวิญญาณมังกรพยัคฆ์สำเร็จแล้ว?!”
เสียงอุทานด้วยความตกใจดังลั่น