มหาจักรพรรดิราชันย์เทพ - ตอนที่ 98 สังหารขุนนางยุทธ์
“เป็นพวกอาณาจักรต้าหยานอีกแล้วงั้นหรือ?”
แววตาของซูเฉินวาบไหว
ผู้ที่อยู่เบื้องหน้าเขา เว้นเสียแต่เฒ่าในชุดดำผู้หนึ่งซึ่งอยู่เบื้องหลังเยี่ยนปู้ฝานจะอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์แล้ว คนอื่นล้วนอยู่ในขอบเขตจ้าวยุทธ์ทั้งสิ้น
อีกทั้งอาณาจักรต้าหยานกับอาณาจักรต้าหลี่นั้นเดิมทีก็เป็นศัตรูกันอยู่แล้ว คิดไม่ถึงว่าครานี้เขาจะพบกับองค์ชายของอาณาจักรต้าหยานเข้าอย่างจัง
“พวกเจ้าจากแดนอื่นสินะ? ช่างน่าสนใจนัก! วางศิลาวิญญาณลง คุกเข่าเป็นข้ารับใช้ของข้า ข้าจะไว้ชีวิตให้!”
เยี่ยนปู้ฝานจ้องมองซูเฉินกับจวินจื่อหลิง กล่าวอย่างเย่อหยิ่ง
“ฆ่า!”
ซูเฉินกับจวินจื่อหลิงสบตากัน เพียงคำเดียวก็ตะโกนพร้อมกัน แล้วพุ่งเข้าใส่เยี่ยนปู้ฝานกับพวกทันที!
โครม!
พลังลมปราณภายในของซูเฉินพลุ่งพล่าน หมัดหนึ่งซัดออกดั่งคลื่นทะเลบ้าคลั่ง พลังหมัดมหาศาลกระแทกเข้าใส่เยี่ยนปู้ฝานและพวก
ฉัวะ!
ขณะเดียวกัน จวินจื่อหลิงก็เรียกกระบี่บินออกมา แสงกระบี่คมกริบส่องวาบ สั่นสะเทือนกลางอากาศ ทิ้งเงาวูบวาบไว้ทั่วท้องฟ้า คมกระบี่เยียบเย็นสะท้านใจ ฟันฉับใส่ศัตรูอย่างรวดเร็ว
“อวดดีนัก!”
เยี่ยนปู้ฝานสีหน้าเย็นเฉียบ ดวงตาเต็มไปด้วยความโกรธ เขาไม่คิดเลยว่าซูเฉินกับจวินจื่อหลิงจะลงมือรวดเร็วเช่นนี้
พลังอันน่ากลัวของทั้งสองทำให้เขาไม่กล้าประมาท กระบี่ทองเล่มหนึ่งปรากฏในมือ แสงกระบี่เปล่งประกาย สะบัดฟาดออกไปอย่างรุนแรง
“คุ้มกันองค์ชาย!”
“ฆ่ามันให้หมด!”
เหล่าผู้ติดตามที่อยู่ข้างเยี่ยนปู้ฝานล้วนแววตาเต็มไปด้วยจิตสังหาร ต่างปลดปล่อยพลังบ่มเพาะออกมาเต็มที่ พุ่งเข้าใส่ซูเฉินกับจวินจื่อหลิง
มีเพียงจ้าวซวี่เท่านั้นที่สีตาวาววับ เขาค่อย ๆ ลอบเก็บลมหายใจ แยกตัวออกจากสนามรบ เดินตรงไปยังประตูทองสัมฤทธิ์และกระบี่โบราณเบื้องหน้า
ผัวะ!
หมัดของซูเฉินรุนแรงดุจอัสนีบาต แขนของชายชุดดำผู้หนึ่งที่พุ่งเข้าใส่ถึงกับสั่นสะท้าน ก่อนจะแตกหักในทันที หน้าอกถูกซัดเต็มแรง เลือดพุ่งกระฉูด ร่างกระเด็นกระแทกผนังถ้ำอย่างรุนแรงจนแน่นิ่ง
ซูเฉินแววตาเยียบเย็น หมัดต่อหมัดดั่งพยัคฆ์กลางฝูงแกะ
กระบี่บินของจวินจื่อหลิงก็เช่นกัน แสงกระบี่ล่องลอยคล้ายผีเสื้อในหมู่บุปผา ทุกกระบี่ฟันสะบั้นโลหิตให้กระเซ็นกระจาย ศีรษะของศัตรูปลิวว่อน ดับสิ้นคามือของคนทั้งสอง
“ตายซะ!”
เยี่ยนปู้ฝานโกรธจนตาแดง กระบี่ทองในมือฟาดออกเป็นพายุโจมตีใส่จวินจื่อหลิงอย่างบ้าคลั่ง
ฉัวะ!
แสงกระบี่ปะทะกันจนสะเก็ดไฟปลิวว่อน ทั้งจวินจื่อหลิงและเยี่ยนปู้ฝานต่างถอยร่นพร้อมกัน
“ฆ่า!”
ขณะนั้นเอง ซูเฉินได้สังหารผู้ติดตามของเยี่ยนปู้ฝานคนสุดท้ายลง เมื่อกำลังจะบุกเข้าหาเยี่ยนปู้ฝาน จู่ ๆ ร่างของเฒ่าขุนนางยุทธ์ผู้อยู่เบื้องหลังก็ปรากฏตัวราวภูตพราย ฝ่ามือเยียบเย็นตบเข้าใส่แผ่นหลังของซูเฉิน
โครม!
ซูเฉินเบี่ยงตัวพลางซัดหมัดสวนกลับทันควัน
หมัดปะทะฝ่ามือ เสียงดังสนั่น ถ้ำใต้ดินถึงกับสั่นสะเทือน ซูเฉินกับเฒ่าในชุดดำต่างก็ถอยร่นพร้อมกัน
“หมัดร้ายกาจนัก! แต่เจ้าก็ยังต้องตายอยู่ดี!”
เฒ่าชุดดำแววตาตกตะลึงไปชั่วขณะ แต่ก็ยังเปี่ยมด้วยจิตสังหาร พลังปราณสีฟ้าครามไหลเวียนออกจากฝ่ามือ เยียบเย็นจนชวนขนลุก แล้วตบใส่ซูเฉินอย่างรุนแรง
พลังฝ่ามือเย็นยะเยือกนี้ดูราวกับจะตรึงซูเฉินให้กลายเป็นน้ำแข็ง อุณหภูมิในถ้ำลดต่ำลงในพริบตา
“ฟาด!”
ซูเฉินตะโกนเสียงดุจอัสนีบาต กระบี่บินพุ่งออกพร้อมเสียงคำราม แสงกระบี่พุ่งฟาดใส่แขนของเฒ่าชุดดำทันที
ฉัวะ!
ฉัวะ!
ฉัวะ!
เฒ่าชุดดำผู้เป็นขุนนางยุทธ์เคลื่อนไหวเร็วจัด ปะทะกับกระบี่บินอย่างต่อเนื่องจนเกิดประกายไฟกระจาย พลังปราณปะทุจนกระบี่ของซูเฉินเข้าไม่ถึงตัว
“เจ้ารู้วิชาควบคุมกระบี่งั้นหรือ? มอบมาเสีย ข้าจะไว้ชีวิตเจ้า!”
แววตาของเฒ่าชุดดำแฝงด้วยความละโมบ
เขาอยู่ในขอบเขตขุนนางยุทธ์ขั้นเก้า เคี่ยวกรำพลังฝ่ามือเย็นยะเยือก ฝ่ามือแข็งแกร่งดั่งศาสตราเทพ ปัดกระบี่บินของซูเฉินออกอย่างต่อเนื่อง
“อยากได้วิชาควบคุมกระบี่? งั้นต้องดูว่าเจ้ามีชีวิตพอจะเอาไปไหม!”
ซูเฉินหัวเราะเย้ย
หวึบ!
แสงสีทองพุ่งออกจากดวงตา คล้ายแสงแห่งเทพเจ้า แสงสีทองเข้มสายหนึ่งพุ่งออกจากดวงตาซูเฉินอย่างรวดเร็ว
“อะไรกัน?!”
เฒ่าขุนนางยุทธ์หน้าซีดเผือด เขารู้สึกถึงภัยคุกคามถึงชีวิตจากแสงนั้น จึงรีบประสานพลังสร้างกำแพงน้ำแข็งมาขวางหน้า
ฉัวะ!
กำแพงน้ำแข็งแข็งแกร่งกลับถูกทะลวงราวกับเต้าหู้ แขนของเฒ่าชุดดำถูกแสงทองตัดขาด เลือดทะลักออกมา
หากเขาไม่เบี่ยงตัวหนีทัน หัวคงถูกทะลวงไปแล้ว!
“ตาย!”
ซูเฉินชี้นิ้วออก กระบี่บินพุ่งดุจสายฟ้า ทะลวงพลังป้องกันของขุนนางยุทธ์ทันที ศีรษะหนึ่งลอยขึ้นกลางอากาศ เลือดสาดพุ่งจากร่างไร้หัว
ขุนนางยุทธ์ สิ้นชีพ!
“ท่านอาจารย์เติ้ง!!!”
เยี่ยนปู้ฝานซึ่งกำลังต่อสู้อยู่กับจวินจื่อหลิง เมื่อเห็นฉากนี้ก็ร้องคำรามออกมาด้วยความตกใจและโกรธแค้น!
YOU MAY ALSO LIKE
