มหาจักรพรรดิสวรรค์ - ตอนที่ 14 ก้าวสองเมตรสะท้านใจ
หลินเทียนปรากฏขึ้นตรงหน้าโม่เซิน กระบี่ยาวฟันลงมา ทิ้งรอยแผลลึกกลางหน้าอกของอีกฝ่ายทันที เลือดสดสาดกระจายกลางอากาศ
เท้าของเขากระทืบลงกลางท้องของโม่เซิน
ผัวะ!
โม่เซินร้องโหยหวนแล้วปลิวกระเด็นออกไปทันที
การเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ทำให้ทุกคนถึงกับตกตะลึงไปตาม ๆ กัน
โม่เซินพยุงร่างลุกขึ้นยืนโดยใช้กระบี่ยาว มือข้างหนึ่งกดแผลกลางอก สีหน้าแปรเปลี่ยนเป็นดุดันสุดขีด
“เจ้าหนูสารเลว! กล้าทำร้ายข้าอย่างนั้นรึ!”
เขาคำรามออกมาอย่างโกรธแค้น
แต่หลินเทียนกลับมีสีหน้าเย็นชาเฉกเช่นน้ำแข็ง ไม่กล่าววาจาใด ๆ เพียงเดินตรงเข้าหาโม่เซิน
สีหน้าเช่นนี้ยิ่งทำให้โม่เซินเดือดดาลยิ่งกว่าเดิม
“เจ้าหาเรื่องตายชัด ๆ!”
เขาตวาดออกมาอย่างเกรี้ยวกราด แล้วระเบิดพลังออกมา ใช้เคล็ดวิชาวรยุทธ์กระบวนท่ากระบี่อัสดงขั้นสูงสุด กวัดแกว่งกระบี่สร้างภาพกระบี่เต็มเวที
ทันใดนั้น เวทีฝั่งนี้ก็ถูกห้อมล้อมด้วยกลิ่นอายกระบี่อันเย็นยะเยือก ทำให้ใครหลายคนขนลุกซู่ไปตามแผ่นหลัง
ผู้ที่อยู่ในขอบเขตหลอมกายขั้นสี่ปลายสุด หากใช้เคล็ดวิชาวรยุทธ์ระดับกลางของขอบเขตหลอมกายร่วมด้วย ย่อมมีพลังที่น่าหวั่นเกรงอย่างมาก
ทุกคนล้วนประเมินความเร็วของหลินเทียนต่ำไป
ดวงตาของหลินเทียนเยียบเย็น เขาไม่หลบไม่เลี่ยง พุ่งเข้าหาโม่เซินตรง ๆ
ทุกครั้งที่เขาก้าวออกไป พื้นใต้ฝ่าเท้าจะส่องแสงสีเงินวูบไหว ราวกับเมฆหมอกที่ล่องลอย น้ำที่ไหลเอื่อย ให้ความรู้สึกประหลาดอย่างยิ่ง
“นี่มัน…”
บนแท่นไม่ไกล มู่ชิง สือตง และโม่อี้ต่างเปลี่ยนสีหน้าไปพร้อมกัน สือตงถึงกับลุกพรวดขึ้นมายืน
ขณะที่พวกเขายังอยู่ในอาการตกตะลึง บนเวที หลินเทียนก็หลบภาพกระบี่ทั้งหมดได้อย่างสมบูรณ์ ร่างปรากฏขึ้นด้านหลังของโม่เซินแล้วชกเข้าใส่เต็มแรง ร่างของโม่เซินปลิวกระเด็นไปอีกครั้ง
ภาพนั้นทำให้ทุกคนตกใจอย่างยิ่ง
“เป็นไปไม่ได้! เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!”
โม่เซินคำรามออกมา หลินเทียนสามารถรับมือกับเคล็ดวิชากระบวนท่ากระบี่อัสดงของเขาได้ นี่ทำให้เขาทั้งตกใจและโกรธจัด
เขาคำรามออกมาอีกครั้ง แล้วฟาดกระบี่ยาวอย่างบ้าคลั่ง ภาพกระบี่เต็มเวทียิ่งทวีความหนาแน่นมากขึ้นจนทำให้ผู้เข้าสอบหลายคนถึงกับหดคอหลบ
เผชิญหน้ากับภาพกระบี่อันหนาแน่น หลินเทียนกลับไม่แสดงอาการหวาดหวั่น มือยังกำกระบี่ยาวแน่น ก่อนจะก้าวหายไปในพริบตา ราวกับนกกระเรียนวิญญาณที่ลอยคว้าง ภาพกระบี่ไม่อาจแตะต้องร่างเขาได้แม้แต่น้อย
เมื่อไม่กี่วันก่อน กระบี่เหล็กลึกลับได้หลอมรวมเข้าสู่ร่างของเขา ทิ้งข้อมูลประหลาดไว้ในใจมากมาย อย่างแรกคือการจัดระเบียบเคล็ดวิชาเทพหลอมกายา สวรรค์สี่ขั้วขึ้นใหม่ หลังจากนั้น เขาก็พบชุดการเคลื่อนไหวชุดหนึ่งในข้อมูลเหล่านั้น นั่นคือ ‘เคล็ดวิชาก้าวสวรรค์ปฐพี!’
และในเวลานี้ เขาก็กำลังแสดงเคล็ดวิชาก้าวสวรรค์ปฐพีนี้ออกมาอย่างสมบูรณ์แบบ
พึ่บ!
พึ่บ!
พึ่บ!
เขาก้าวด้วยเคล็ดวิชาก้าวสวรรค์ปฐพี ร่างกายประหนึ่งหลอมรวมเข้ากับพื้นที่โดยรอบ กระบี่ยาวในมือฟาดฟันลงบนร่างของโม่เซินอย่างต่อเนื่อง เลือดสาดกระเซ็นเต็มอากาศ
เมื่อคิดถึงความอัปยศที่หลินซี่ต้องเผชิญ เจตนาฆ่าในดวงตาของเขายิ่งรุนแรงยิ่งขึ้น และเขาไม่มีท่าทีจะหยุดลงแม้แต่น้อย
อ๊ากกก!
โม่เซินร้องโหยหวน ภายในเวลาเพียงไม่ถึงหนึ่งนาที หน้าอก ไหล่ หลัง ขา ทุกส่วนล้วนมีรอยกระบี่นับไม่ถ้วน สุดท้าย กระบี่ของหลินเทียนฟันใส่แขนขวาของเขาโดยตรง กระบี่ยาวหลุดจากมือของโม่เซินด้วยความเจ็บปวด
ภาพที่ทุกคนได้เห็นทำให้พวกเขาหน้าถอดสีทันที
“โม่เซิน…แพ้แล้ว”
มีบางคนพึมพำขึ้น
ในฝูงชน เซียวหยุนใบหน้าซีดเซียว ริมฝีปากสั่นเทา นางไม่อยากเชื่อเลยว่าในเวลาเพียงไม่กี่วัน หลินเทียนจะเปลี่ยนไปได้ถึงเพียงนี้ เขายังเป็นหลินเทียนคนเดิมที่นางเคยรู้จักอยู่หรือไม่?
“หยุดมือ!”
เสียงตวาดดังสนั่นขึ้น โม่อี้ลุกขึ้นจากแท่นแล้วพุ่งลงมายังเวทีด้วยความเร็วดั่งสายฟ้า
ในดวงตาของหลินเทียนมีแสงเย็นเฉียบวาบขึ้น เขาคว้าคอของโม่เซินเอาไว้ แล้วใช้เคล็ดวิชาก้าวสวรรค์ปฐพีถอยกลับไปยังมุมเวที กระบี่ยาวในมือจ่อไปที่ลำคอของโม่เซินทันที
เมื่อรู้สึกถึงคมกระบี่เย็นเฉียบที่คอ โม่เซินถึงกับหน้าถอดสีทันที เสียงสั่นเครือกล่าวว่า
“ท่านลุง ช่วยข้าด้วย! ช่วยข้าด้วยเถอะ!”
เมื่อเห็นร่างโม่เซินเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดอาบทั่วร่าง สีหน้าของโม่อี้มืดมนถึงขีดสุด เขาจ้องหลินเทียนด้วยสายตาเย็นยะเยือกแล้วกล่าวว่า
“อายุยังน้อย แต่ใจกลับโหดเหี้ยมถึงเพียงนี้ ช่างน่ากลัวจริง ๆ!”
พร้อมกับคำพูดของโม่อี้ กลิ่นอายอันทรงพลังก็แผ่ออกมาจากร่างของเขาอย่างมหาศาล น่าหวาดกลัวจนแทบหายใจไม่ออก