มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1032: โค่นล้มคุณชายตระกูลซื่อ

“เสี่ยวหลิ่ว นายทำงานที่กวงหยวนมาเกือบหนึ่งปีแล้ว”
หัวหน้าฝ่ายลูบหน้าผากของตัวเอง แล้วเอ่ยถามเขา
หัวหน้าฝ่ายคนนี้มีอายุประมาณ 40 ปี ผมของเขาเหลือเพียงหย่อม
สุดท้ายที่อยู่ตรงกลางเท่านั้น ถึงแม้ว่าลับหลังหลิ่วเกิงเซิ่งจะล้อเขาเล่น
อย่างไร แต่ฉากหน้าเขาก็ต้องแสดงความเคารพ สายตาของหัวหน้า
ฝ่ายดูร้อนแรงมาก ราวกับหน้าผากล้าน ๆ ของเขาอยู่ในดวงตาของเขา
อย่างไรอย่างนั้น มันทั้งกว้างใหญ่และดูศักดิ์สิทธิ์มาก ราวกับยอดเขาเอ
เวอเรสต์
“ใช่ครับ ต้องขอบคุณหัวหน้าฝ่ายที่คอยดูแล อีกหนึ่งเดือนผมก็จะ
อยู่ที่นี่จนครบหนึ่งปีเต็มแล้ว”
หลิ่วเกิงเซิ่งยื่นบุหรี่หนานจิงไปให้อีกฝ่าย ด้วยระดับเงินเดือนของ
เขา การสูบบุหรี่กล่องละ 11 หยวนนั้นนับว่าค่อนข้างฟุ่มเฟือย
“อืม ไม่เลวเลย”
หัวหน้าฝ่ายรับบุหรี่มาและก้มหน้าลง ในเวลาเดียวกันนั้นหลิ่วเกิง
เซิ่งก็ยื่นไฟแช็กมาจุดบุหรี่ให้เขา
เขาสูบมันเข้าไป ก่อนที่จะปล่อยควันให้ลอยล่องออกมา แล้วกล่าว
ว่า
“ปีนี้ทางโรงเรียนพึงพอใจกับการทำงานของนายมาก เสี่ยวหลิ่ว
นายยังอายุน้อยและมีความกระตือรือร้น อีกทั้งยังรับผิดชอบนักเรียน
เป็นอย่างดี ในฐานะที่ฉันเป็นคณะหัวหน้าฝ่ายของสำนักงาน ฉันรู้สึก
ซาบซึ้งใจกับนายมาก”
หลิ่วเกิงเซิ่งมองยอดเขาเอเวอเรสต์ของหัวหน้าฝ่ายและฟังเขาพูด
แต่เขาไม่รู้ว่าหัวหน้าฝ่ายต้องการที่จะพูดอะไรออกมากันแน่
คำพูดที่ไม่ปะติดปะต่อกันของเขา ทำให้เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะพูด
อะไร
หรืออีกฝ่ายกำลังต้องการจะให้เขาทำอะไรให้งั้นเหรอ?
เมื่อวันเด็กที่ผ่านไปเพียงไม่กี่วัน เขาก็เพิ่งจะใส่เงินจำนวน 2,000
หยวนลงในซองแดงแล้วมอบให้กับลูกชายของอีกฝ่ายในชั้นมัธยมต้น
อ๋อ ใช่แล้ว
หลิ่วเกิงเซิ่งนึกออกในทันที ผู้จัดการฝ่ายกำลังจะบอกเขาว่า
เทศกาลไหว้พระจันทร์กำลังจะมาถึงแล้ว
ดูหัวเขาสิ ลืมวันเทศกาลสำคัญแบบนี้ไปได้ยังไง
เขาจะรีบไปซื้อกล่องของขวัญ ขนมไหว้พระจันทร์ แล้วใส่เงิน
3,000 หยวนเข้าไปข้างใน
เรื่องนี้ต้องจัดการให้เรียบร้อย เพราะการดูแลของยอดเขาเอเวอ
เรสต์นั้นต้องการกำลังทรัพย์
“หัวหน้าฝ่าย ผมทราบดีครับ ผมจะกระตือรือร้นต่อไปเพื่อ
โรงเรียน และเพื่อรับใช้เหล่านักเรียนให้ดี!”
หลิ่วเกิงเซิ่งรีบกล่าวออกมา จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเรื่องด้วยการถาม
ขึ้นมาว่า “หัวหน้าฝ่าย คุณชอบทานขนมไหว้พระจันทร์รสชาติไหน
เหรอครับ?”
“ขนมไหว้พระจันทร์? ขนมไหว้พระจันทร์อะไร?”
หัวหน้าฝ่ายลูบยอดเขาเอเวอเรสต์ของตัวเองอย่างไม่แน่ใจ
แต่หลังจากนั้นเขาก็เข้าใจมันได้ทันที
“เสี่ยวหลิ่ว ที่ฉันมาหานายในวันนี้ไม่ใช่เพราะเรื่องขนมไหว้
พระจันทร์…..แน่นอน เรื่องขนมไหว้พระจันทร์ พวกเรายังคุยกันได้ที
หลัง แต่ตอนนี้มีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่า ที่ทางโรงเรียนอยากจะให้นายเป็น
คนจัดการ”
“โอ้?”
หลิ่วเกิงเซิ่งแปลกใจ โรงเรียนมีเรื่องที่ต้องให้เขาจัดการอย่างนั้น
เหรอ?
หรือว่าจะเป็นนักเรียนที่มีเล่ห์เหลี่ยมอะไร โรงเรียนจึงอยากให้เขา
ใช้จิตวิทยาในการรับมือ?
ตอนที่เขาเพิ่งเข้ามาทำงาน เขาโน้มน้าวนักเรียนหญิงที่คิดจะฆ่า
ตัวตายได้สำเร็จ ทางโรงเรียนจึงไว้วางใจและมอบงานใหญ่ ๆ มาให้
หลังจากนั้นทางโรงเรียนก็ยังขอให้เขาเปิดคาบเรียนให้คำแนะนำ
ทางด้านจิตวิทยาจนเด็กนักเรียนมากมายมาเข้าเรียน เขาจึงได้รับเงิน
ค่าสอนสำหรับสองชั่วโมงนั้นไปด้วย
ตอนนี้เขาจะได้ทำงานแบบไหนอีก?
“เสี่ยวหลิ่ว ฉันเชื่อมั่นในความสามารถทางด้านการทำงานของ
นาย และมันก็เป็นสิ่งยืนยันจากการที่นายทำงานมามากกว่าหนึ่งปี!”
หัวหน้าฝ่ายตบไหล่ของหลิ่วเกิงเซิ่ง จากนั้นเขาก็กล่าวออกมา
พร้อมรอยยิ้มแสดงความอึดอัดใจ “ตอนนี้ทางโรงเรียนได้มอบหมาย
หน้าที่ใหม่ให้นาย นายมีความมั่นใจหรือเปล่า”
“หน้าที่อะไรเหรอครับหัวหน้าฝ่ายหวัง?”
หลิ่วเกิงเซิ่งรู้สึกกังวลขึ้นมาเล็กน้อย ทำไมถึงได้เป็นทางการขนาด
นี้ ราวกับจะต้องไปฉีดวัคซีนเข็มใหญ่ หรือว่าคนที่เขาจะต้องจัดการคือ
อุปสรรคชิ้นใหญ่กัน?
“เสี่ยวหลิ่ว นายรู้ใช่มั้ยว่าในชั้นเรียนของนายมีเด็กนักเรียนที่ชื่อ
ซื่อหลงคัง”
“เอ่อ ผม ผมรู้ครับ”
เมื่อได้ยินชื่อนี้ หลิ่วเกิงเซิ่งก็หนักอกหนักใจทันที
เขาไม่ใช่คนที่ใคร ๆ ก็สามารถไปล่วงเกินได้ ซื่อหลงคังเป็นคุณชาย
เขามีอำนาจในชั้นเรียนจนแทบจะเอามือข้างเดียวปิดแผ่นฟ้าได้!
อย่ามองว่าเขาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของเด็กคนนั้นเลย เด็กคนนั้น
ไม่แม้แต่จะชายตามองมาที่เขาเลยด้วยซ˺า
อาจารย์ที่ปรึกษา ฟังดูแล้วอาจจะดูเป็นทางการ แต่จริง ๆ
ตำแหน่งนี้คือคนรับใช้ในโรงเรียน
“ซื่อหลงคังเป็นนักเรียนของนาย นายควรจะรู้เรื่องเกี่ยวกับเด็กคน
นี้ ที่ทำตัวเป็นอันธพาล…”
“ครับ เรื่องนี้ผมรู้แล้ว…..”
“อืม เสี่ยวหลิ่ว นายคือคนที่ฉันชื่นชมมากที่สุด ในเมื่อเขาเป็น
นักเรียนของนาย ดังนั้น ฮ่า ๆ …..”
หัวหน้าฝ่ายผู้เหมือนยอดเขาเอเวอเรสต์ ส่งมอบหน้าที่ที่ซูเฟยให้
เขาไปให้หลิ่วเกิงเซิ่ง
ดังนั้นอาจารย์ที่ปรึกษาคนนี้จึงเดินไปยังหอพักชายด้วยสีหน้าทุกข์
ระทม
ให้เขาไปรับมือกับซื่อหลงคัง ไม่อยากให้เขามีชีวิตอยู่แล้วหรือไง
…..
สวรรค์ เขาจะมีชีวิตอยู่จนถึงวันแต่งงานหรือเปล่า
วันนี้เขาเพิ่งได้ยินมาว่าเด็กนักเรียนสองคนถูกซื่อหลงคังต่อยหลัง
เลิกเรียน
จากนั้นก็เล่นงานพนักงานรักษาความปลอดภัยสองคน
โอ้ ตอนที่เขาได้ยินข่าวนี้ หัวใจของเขาก็จมดิ่งลงไป
เมื่อก่อนในโรงเรียนก็มีเด็กนักเรียนที่ร้ายกาจแบบนี้ ตัวอย่างเช่น
ฟางหัว
แต่ต่อมา ดูเหมือนว่าฟางหัวจะถูกฆ่าตาย และยังจับตัวฆาตกร
ไม่ได้จนถึงวันนี้ บางคนก็กล่าวกันว่าเป็นผลกรรมของฟางหัว ดังนั้น
บรรยากาศในโรงเรียนจึงดีขึ้น
ไม่คิดเลยว่าเทอมนี้ซื่อหลงคังจะเข้ามา ช่างรับมือได้ยากจริง ๆ
ทันใดนั้นเขาก็พลันรู้สึกถึงสายลมของฤดูใบไม้ผลิ หลิ่วเกิงเซิ่งคนนี้
หดคอเล็กน้อย
เมื่อเขาเดินออกไปสองก้าวก็พบกับนักเรียนชายคนที่สวมชุดอาดิ
ดาส และถือดอกกุหลาบสีแดงช่อใหญ่เอาไว้ในมือ กำลังก้าวเดินอยู่ข้าง
ๆ เขา
คนที่สวมชุดอาดิดาสคนนี้ไม่ใช่ซื่อหลงคังที่เขากำลังตามหาอยู่
หรอกเหรอ!
เด็กคนนี้สวมใส่เสื้อผ้าแบรนด์เนมและทำผมตั้ง ดูภายนอกเป็นคน
แต่จิตใจช่างเหมือนสุนัข น่าสงสารที่เขาไม่มีความเป็นคน
คนที่อยู่รอบตัวเขาคือบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำหลายคน นอกจากนี้
ยังมีเพื่อนอันธพาลของเขาอีกด้วย
จริง ๆ แล้วหากใช้คำว่าเพื่อนอันธพาลก็ยังนับว่าอยู่ห่างไกล
เด็กนักเรียนเหล่านี้คือคนที่มาประจบสอพลอเพราะความร˹ารวย
ของเขา และยังคอยรองมือรองเท้าเหม็น ๆ ของเขาอีกด้วย
อาจจะพูดได้ว่าเขาไม่มีเพื่อนแท้อยู่เลย
“คุณชายซื่อ ถ้าหากว่าคุณออกไป รับรองว่าจะต้องได้ใจของ
พี่สะใภ้มาง่าย ๆ แน่!”
“ใช่แล้วล่ะ อาจารย์ซูจะต้องหลงเสน่ห์ของคุณอย่างแน่นอน!”
“พวกเราจะคอยสนับสนุนคุณ คุณชายซื่อ!”
เด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งที่เป็นที่รองมือรองเท้าเหล่านั้นต่างพากัน
ปรบมืออยู่ด้านข้าง
หลิ่วเกิงเซิ่งที่อยู่อีกด้านได้ยินมันอย่างชัดเจน ร่างทั้งร่างของเขาก็
คล้ายกับถูกน˺าเย็นสาด เขารู้สึกเย็นวาบไปตั้งแต่หัวจรดเท้า
อะไรนะ!
ซะ ซื่อหลงคังคนนี้คิดอะไรกับอาจารย์ซูอย่างนั้นเหรอ? อาจารย์ซู
คนไหนนะ?
ไม่ได้การ เขาจะต้องถาม!
“ซื่อหลงคัง!”
เขาตะโกนเรียกอีกฝ่ายจากอีกด้านหนึ่งทันที
ทันใดนั้นตรงหน้าของเขาก็มีร่างสีดำ
บอดี้การ์ดต่างพากันพุ่งเข้ามาจับตัวหลิ่วเกิงเซิ่งเอาไว้
คนแรกที่พุ่งเข้ามาจับตัว ได้บิดแขนของหลิ่วเกิงเซิ่งและกดตัวเขา
เอาไว้กับพื้น
นอกจากนี้บอดี้การ์ดคนหนึ่งยังหยิบชะแลงออกมาล็อกคอของ
หลิ่วเกิงเซิ่งเอาไว้
หลิ่วเกิงเซิ่งหวาดกลัวจนฉี่แทบราด
เชี่ย แค่ตะโกนเรียกชื่อก็พากันออกมาต้อนรับเขาอย่างยิ่งใหญ่เลย
เหรอ
“แกเป็นใคร!”
บอดี้การ์ดคนหนึ่งตะโกนออกมาอย่างเย็นชา
“ผะ ผมคืออาจารย์ที่ปรึกษาของซื่อหลงคัง!”
หลิ่วเกิงเซิ่งอยากจะร้องไห้
คนคนนี้ตัวใหญ่จริง ๆ!
“โอ้ อาจารย์ที่ปรึกษานี่นา!”
“หา? เป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของพวกเราจริง ๆ เหรอ…..”
เด็กนักเรียนต่างรู้สึกประหลาดใจ และมีบางคนที่กำลังมีความสุข
บนความทุกข์ของเขา
โอกาสที่จะได้เห็นว่าอาจารย์ที่ปรึกษาในโรงเรียนกำลังตกอยู่ใน
สภาพน่าอับอายนั้นมีน้อยมาก
“โอ้ เขาเป็นอาจารย์ที่ปรึกษาของฉันจริง ๆ ด้วย”
ซื่อหลงคังก้าวลงบนรองเท้าบาสเกตบอลที่ซื้อมาโดยไม่ทราบว่ามี
ราคากี่หยวน แล้วไถมันจนถึงด้านหน้าของหลิ่วเกิงเซิ่ง
หลิ่วเกิงเซิ่งจ้องมองรองเท้าบาสเกตบอลคู่นั้นด้วยความรู้สึกอัน
หลากหลาย
น่าเศร้าใจจริง ๆ
เขามีชีวิตอยู่มา 20 ปี แต่วันนี้กลับถูกเด็กหนุ่มมาเล่นงาน
ต่อไปเขาจะอยู่ในโรงเรียนนี้ได้ยังไง ถ้าหากพูดไปจะต้องถูก
หัวเราะใส่อย่างแน่นอน
“ปล่อยเขาไป”
ซื่อหลงคังโบกมือ จากนั้นบอดี้การ์ดสองคนที่กดตัวของเขาอยู่ก็
ปล่อยเขาไปทันที
“อาจารย์ที่ปรึกษามีธุระอะไรถึงได้มาหาฉันล่ะ?”
คำพูดของซื่อหลงคังไม่ได้ดูกระตือรือร้นมากนักในการพูดคุยกับ
อาจารย์ที่ปรึกษาของตัวเอง
นอกจากนี้เขายังมองหลิ่วเกิงเซิ่งด้วยความดูถูก
“เรื่องนั้น…ซื่อหลงคัง อาจารย์จะมาถามเธอว่า อาจารย์ซูที่เธอ
กำลังจะจีบคืออาจารย์ซูคนไหน?”
หลิ่วเกิงเซิ่งถามออกมาด้วยความระมัดระวัง
“จะเป็นใครไปได้ แน่นอนว่าจะต้องเป็นนางฟ้าในใจของฉัน
อาจารย์ซู ซูจียังไงล่ะ”
ซื่อหลงคังถือดอกไม้เอาไว้ในมือ ดวงตาของเขาเปล่งประกาย
ออกมา “ตอนที่คุณชายคนนี้อยู่ในเมืองหลวง คุณชายได้เห็นรูปถ่าย
ของพี่น้องตระกูลซู….. ตั้งแต่นั้นมา คุณชายก็ตกหลุมรักอาจารย์ซูเข้า!
เมื่อสองสามวันที่ผ่านมา ได้ยินว่าอาจารย์ซูไม่อยู่ คุณชายคนนี้ก็เลยไม่
มีโอกาส แต่ในที่สุดวันนี้คุณชายก็จะได้แสดงความรู้สึกที่มีต่อเธอ!”
เมื่อมองไปยังซื่อหลงคังที่กำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความรัก หลิ่วเกิง
เซิ่งก็อดไม่ได้ที่จะกลืนน˺าลาย
เชี่ย แย่แล้ว!
ในโรงเรียนนี้มีใครบ้างที่จะไม่รู้จักอาจารย์ซู หรือซูจี ครั้งหนึ่งเธอ
เคยเป็นผู้หญิงในฝันของอาจารย์ผู้ชายและนักเรียนชายทุกคน!
จนกระทั่ง จนกระทั่งผู้ชายคนนั้นปรากฏตัว!
ใช่แล้ว เขาก็คือฉินเฉา หัวหน้าหน่วยรักษาความปลอดภัย
ในตอนนี้!
ผู้ชายคนนั้นเป็นคนที่มีอิทธิพล!
ฟางหัวที่แข็งแกร่งมาก ๆ ในอดีตก็ไม่ได้ด้อยไปกว่าซื่อหลงคังคนนี้
เลย
ซื่อหลงคังเป็นมังกรแม่น˺า ฟางหัวก็เป็นงูเจ้าถิ่น!
แต่เขาก็ไปมีเรื่องกับฉินเฉา!
หลังจากนั้นก็ไม่มีโอกาสได้แก้แค้นอีก เขาถูกคนลึกลับฆ่าตาย และ
ยังเป็นคดีที่ไขปริศนาไม่ได้มาจนถึงทุกวันนี้
ฉินเฉาคนนั้นก็เป็นคนที่มีอำนาจในโรงเรียน
ซูจีก็เป็นคนลึกลับที่ยอมติดตามชายผู้ทรงอำนาจในโรงเรียนคนนี้
เทพธิดาดอกไม้ในฝันไม่รู้เลยว่าเธอได้ทำร้ายหัวใจของผู้ชายไป
มากมาย
แต่ใครจะกล้าไปคิดบัญชีกับฉินเฉา ในเมื่อฉินเฉามีตำแหน่งผู้
ชนะเลิศเหรียญทอง ด้านศิลปะการต่อสู้อยู่ในมือ จะมีใครกล้าไปยั่ว
โมโหเขา!
ขนาดคนในพื้นที่เห็นเขา ก็ยังต้องเดินหลบออกไป
แต่ซื่อหลงคังคนนี้คิดจะยุ่งกับแฟนของฉินเฉาอย่างนั้นเหรอ…..
โรงเรียนนี้จะไม่เกิดความวุ่นวายไปหมดหรือไง!
สวรรค์ เขาไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการเลย!
ไม่มีใครรู้ว่าตอนนี้หลิ่วเกิงเซิ่งกำลังตัวสั่นเทา
“คุณชายซื่อจะต้องทำสำเร็จแน่นอน!”
“ไปหาอาจารย์ซูเลย พวกเราทุกคนจะคอยเชียร์คุณอยู่!”
นักเรียนกลุ่มนี้ต่างพากันตะโกนออกมา
หลิ่วเกิงเซิ่งรู้ว่าทุกคนที่อยู่ที่นี่คือนักเรียนใหม่
เพราะถ้าหากเป็นศิษย์เก่า พวกเขาจะต้องรู้จักฉินเฉาอย่าง
แน่นอน และจะไม่ยุยงให้ซื่อหลงคังทำเรื่องนี้ ให้สมองของเขาเสียหาย
เป็นอันขาด
ไม่สิ ไม่ใช่สมองเสียหาย อาจจะถึงตายเลยด้วยซ˺า…..
“เอ่อ ซื่อหลงคัง… คุณชายซื่อ…..”
หลิ่วเกิงเซิ่งเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา เขาไม่อยากให้นักเรียนของเขา
ก่อเรื่องใหญ่ขึ้นมา
ถ้าตอนนี้เขาจะทำลายเรื่องของนักเรียนและเจ้าหน้าที่รักษาความ
ปลอดภัยในโรงเรียนได้ เขาก็ยังพอที่จะสามารถจิบชาอย่างสบายใจได้
และอีกอย่าง เขาก็ยังสามารถรักษาหน้าที่การงานของตัวเองเอาไว้
ได้อีกด้วย!
สวรรค์!
ดังนั้นไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เขาก็จะต้องเกลี้ยกล่อมซื่อหลงคังให้ได้
“อาจารย์ที่ปรึกษามีเรื่องอะไรอีกหรือเปล่า?”
ซื่อหลงคังดูร้อนใจมาก “ตอนนี้คุณชายมีเรื่องที่ต้องทำ ถ้ามีเรื่อง
อะไรก็เอาไว้พูดคุยกันหลังจากที่คุณชายเสร็จธุระก็แล้วกัน”
“คุณชายซื่อ…..อะ อาจารย์อยากจะพูดอะไรสักหน่อย”
หลิ่วเกิงเซิ่งกลืนน˺าลาย และคิดในใจว่าจะพูดมันออกไปดีหรือ
เปล่า
ไม่อย่างนั้น หากเกิดอะไรขึ้นมา อาจจะกล่าวกันได้ว่าเขาเป็น
อาจารย์ที่ปรึกษาที่ทำตามหน้าที่ไม่สำเร็จ
เขาจะต้องพูดมันออกไป ถึงแม้ว่าจะถูกต่อยตี แต่มันก็เป็นการพลี
ชีพด้วยความกล้าหาญ
“รีบพูดมาสิ คุณชายคนนี้ไม่ว่างนะ”
ซื่อหลงคังมองนาฬิกา “ให้เวลาสิบวินาที”
เอ่อ สิบวินาทีเนี่ยนะ จะช่วยตัวเองยังมีเวลาไม่พอเลย!
“คุณชายซื่อ อาจารย์ซู อาจารย์ซูมีแฟนแล้ว…”
หลิ่วเกิงเซิ่งกล่าวออกมาอย่างระมัดระวัง
“โอ้?”
ซื่อหลงคังเลิกคิ้ว “เธอมีแฟนแล้วอย่างนั้นเหรอ? เขาทำอาชีพ
อะไร? เป็นนักเรียนหรือเปล่า?”
“ปละ เปล่า…..”
หลิ่วเกิงเซิ่งโบกมือ แล้วรีบกล่าวออกมาว่า “เขา เขาคือหัวหน้า
หน่วยรักษาความปลอดภัยในโรงเรียนของเรา…..”