มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1047: ฉันคืออัศวินหญิง

“ไต้ซือชิฟางเป็นผู้อาวุโสของเขาซงซาน ฉันจะไปจัดหาที่พักให้
ท่านด้วย”
ซูจีรีบกล่าวออกมา
เธอเดินไปหาเหลียวชาชาและไต้ซือชิฟาง จากนั้นก็หันกลับมา
กล่าวว่า
“ฉินเฉา ตอนนี้สถานการณ์ในต้าฟากรุ๊ปยังไม่สงบ นายที่เป็น
ผู้อำนวยการก็ปรึกษาหารือเรื่องการแก้ปัญหากับประธานไปก่อนก็แล้ว
กัน หลังจากที่ปรึกษากันเสร็จแล้วค่อยโทรหาฉัน”
จากนั้นเธอก็ปิดประตูเบา ๆ แล้วเดินออกไปข้างนอก
ตอนที่ประตูถูกปิดลงไปนั้น ซูจีกลับรู้สึกอึดอัดและปวดใจ
แต่เธอรู้ว่าผู้หญิงคนนี้ต้องเจ็บปวดเพราะฉินเฉามามาก
เธอเป็นเมียหลวง เธอไม่ควรที่จะหึงหวง
ดังนั้นเมื่อเธอหันหลังกลับไป เธอจึงยิ้มแล้วกล่าวกับเหลียวชาชา
“ไปกันเถอะ”
“อื้อ!”
เหลียวชาชาไม่รู้ว่าหยูลู่และฉินเฉามีความสัมพันธ์กัน เธอคิดแต่
เรื่องจัดหาที่พักให้ไต้ซือชิฟางเพื่อพิสูจน์ความสามารถของเธอ
“อามิตตาพุทธ…..”
แน่นอนว่าไต้ซือชิฟางย่อมเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด หลวงจีนรูปนี้
ไม่ได้พูดอะไรออกมา เพียงแค่พนมมือและท่องบทสวดมนต์เท่านั้น
หายนะดอกท้อ นี่คือหายนะของประสกฉิน
เมื่อเห็นว่าซูจีปิดประตู ฉินเฉาก็คิดมากเช่นกัน
“ทำให้คุณซูต้องลำบากใจแล้ว หรือว่านายจะไปกับคุณซูล่ะ ฉันไม่
เป็นอะไรหรอก”
หยูลู่เป็นคนฉลาด ริมฝีปากสีแดงของเธอพึมพำออกมา
“ตอนนี้เธอกำลังป่วย เธอต้องมาก่อน”
ฉินเฉานั่งอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล ก่อนที่เขาจะกอดหยูลู่เอาไว้
ในอ้อมอกแล้วกล่าวออกมา
“แต่คุณซู เธอ…..”
“ไม่เป็นไร เธอจะต้องเข้าใจ”
ฉินเฉาลูบเส้นผมที่เป็นลอนอย่างสวยงามของหยูลู่แล้วกล่าว
ออกมา
เส้นผมนุ่มสลวยของหยูลู่ยังคงส่งกลิ่นหอมลอยเข้าจมูกของฉินเฉา
ไม่ว่าผู้ชายคนไหน เมื่อได้กลิ่นหอมแบบนี้ก็ต้องรู้สึกหลงใหลกันได้
ง่าย ๆ
“ทำให้เธอต้องลำบากใจแล้ว…”
หยูลู่กลอกตาใส่ฉินเฉา “คนหลายใจอย่างนายทำตัวเจ้าชู้ไปทั่ว
เห็นกันอยู่ชัด ๆ ว่าตอนแรกนายมีคุณซูอยู่แล้ว แต่ก็ยังมายุ่งกับฉัน…..”
“เฮ้ มันไม่ใช่เพราะว่าเธอมีเสน่ห์มากหรือไง….”
ฉินเฉายิ้มแล้วกล่าวว่า “ยิ่งไปกว่านั้นใครใช้ให้เธอมาส่งกาแฟให้
ฉันล่ะ”
“ฉะ ฉันแค่มีมารยาท…..”
“ใช่ ฉันก็เลยต้องมีมารยาทกลับไป”
“น่าเกลียดที่สุด ฉันไม่คุยกับนายแล้ว!”
“ไม่คุยกับฉัน แต่จะร้องเพลงให้ฉันฟังแทนเหรอ?”
“ฉันเป็นคนไข้ ยังจะต้องร้องเพลงให้นายฟังอีกเหรอ? นายไม่มี
ความเมตตาบ้างเลยหรือไง”
“ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องร้องเพลงแล้ว ดูสิว่าฉันดีกับเธอขนาดไหน
บอกอะไรก็ได้อย่างนั้น”
ฉินเฉาเป็นคนไร้ยางอายยังไง ก็ยังไร้ยางอายอยู่อย่างนั้นจริง ๆ
หยูลู่กลอกตาใส่เขา แล้วถอนหายใจออกมาในขณะที่เธอพิงอยู่ใน
อ้อมอกของฉินเฉา
“ไม่จำเป็นต้องดีกับฉันหรอก จะดีกว่านี้ถ้านายดีกับคุณหนูด้วย…..
จากที่ฉันเห็นมา เธอทั้งคิดถึงนายมาก และ…เหงามาก”
“ผู้หญิงของฉินเฉาจะต้องได้รับการปฏิบัติอย่างเท่าเทียมกัน”
ฉินเฉากอดหยูลู่เอาไว้แล้วกล่าวว่า “อย่าพูดเรื่องไร้สาระพวกนี้อีก
เลย เธอไม่ใช่คนโง่ เธอเป็นประธานของต้าฟากรุ๊ป มีลูกน้องกี่คนที่คอย
มองเธออยู่”
“เมื่ออยู่กับนายฉันก็กลายเป็นแค่ผู้หญิงโง่ ๆ เท่านั้น”
หยูลู่กล่าวเบา ๆ ว่า “ฉันเป็นผู้หญิงโง่ ๆ ของนายคนเดียว”
“อืม….”
ฉินเฉารู้สึกประทับใจ เขากอดร่างอันอ่อนนุ่มของหยูลู่เอาไว้แน่น
ชุดผู้ป่วยที่หยูลู่ใส่อยู่นั้นว่างเปล่า และไม่มีแม้กระทั่งชุดชั้นใน
หน้าอกที่เต็มล้นกดทับอยู่บนตัวของฉินเฉา โดยเฉพาะในยามที่
เธอนั่ง คอเสื้อของชุดผู้ป่วยนั้นไม่โค้งไปตามสรีระ ทำให้ฉินเฉาเกือบจะ
เห็นหน้าอกขาว ๆ ของเธออยู่แล้ว
เดิมทีวันนี้เขาก็ถูกซูจียั่วจนเกิดอารมณ์
มาตอนนี้เขายังรู้สึกตื่นเต้นกับหยูลู่ ฉินเฉาน้อยจึงชูชันขึ้นทันที
หยูลู่ที่อยู่ในอ้อมอกของฉินเฉารู้สึกถึงมันได้อย่างชัดเจน เธออด
ไม่ได้ที่จะตีฉินเฉาทันที
“น่าเกลียดจริง ๆ ฉันรู้นะว่านายกำลังคิดถึงเรื่องแบบนั้นอยู่”
“หยูลู่ พวกเราไม่ได้ดื่มกาแฟกันมานานมากแล้วนะ…”
“ทำที่นี่ไม่ได้… ที่นี่คือห้องพักผู้ป่วยนะ…..”
“จะดื่มกาแฟในห้องพักผู้ป่วยไม่ได้หรือไง?”
มือของฉินเฉาล้วงเข้าไปในชุดผู้ป่วยเพื่อสัมผัสกับความอวบอิ่ม
ของหยูลู่
เขาค่อย ๆ เล่นกับส่วนเล็ก ๆ ที่นูนขึ้นมาของเธอเบา ๆ ทันใดนั้นห
ยูลู่ก็ตัวอ่อนระทวยอยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา
น˺าตาคลออยู่ในดวงตาทั้งสองข้างของเธอ
“ฉะ ฉันยังป่วยอยู่…..”
“อืม ฉันรู้ ฉันมารักษาอาการป่วยของเธอไง”
“นาย นายรักษามันยังไง….”
“ก็ตรวจเชิงลึก รักษาโรคที่อยู่ภายในร่างกาย…..”
“อืม… น่าเกลียดจริง ๆ ….. ไม่มีโรคอะไรแล้ว อ๊ะ…..”
เสียงของหยูลู่กลับกลายเป็นเสียงหอบหายใจหวาน ๆ และนุ่มนวล
ทั้งสองคนไม่ได้เจอกันมาเป็นเวลานาน และเริ่มดื่มกาแฟใน
ห้องพักผู้ป่วยทันทีที่ได้พบกัน
หยูลู่ยังคงอ่อนโยนอยู่เสมอแม้ว่าจะขยับตัวขึ้นลงอย่างรุนแรง เธอ
กัดริมฝีปากเอาไว้แน่น ไม่ให้เสียงของเธอหลุดรอดไปให้บอดี้การ์ดที่อยู่
ข้างนอกได้ยิน
ถ้าหากคนอื่นได้ยินขึ้นมาคงจะเป็นเรื่องที่น่าอายมาก
ต่อไปเธอจะยังเป็นประธานที่สง่างามอยู่ได้ยังไง
“พี่หยูลู่ ฉันมาเยี่ยมพี่แล้ว!”
ในขณะนั้นเอง เสียงที่คุ้นหูก็ดังมาจากหน้าห้อง
อู๋ซิ่นสวมเสื้อยืดสีขาวดูน่ารัก และกระโปรงยาวลายดอกไม้
หน้าอกหน้าใจที่ใหญ่จนเต็มล้นของเธอดันเสื้อยืดให้นูนขึ้นมา บอดี้
การ์ดที่อยู่ใกล้ ๆ เผลอมองอยู่หลายครั้ง แต่ก็ต้องรีบห้ามตัวเองและเส
มองไปทางอื่น
จะมีใครบ้างที่ไม่รู้ว่าเธอคือผู้หญิงของนายท่านฉิน อย่างไรก็ตาม
การที่คุณอู๋ซิ่นเป็นผู้หญิงที่มีหน้าอกใหญ่นั้นไม่ใช่เรื่องผิด แต่การที่เธอ
มีหน้าอกแน่น ๆ และยังวิ่งไปไหนมาไหนนั้นเป็นเรื่องที่ไม่ถูกต้อง
ที่จริงแล้วเรื่องนี้ก็ไม่สามารถตำหนิอู๋ซิ่นได้ ถึงแม้ว่าหน้าอกของ
เธอจะไม่ได้มีขนาดเล็ก ๆ แต่เธอสูงเพียง 1.6 เมตรเท่านั้น เสื้อผ้าที่
พอดีกับสรีระของเธอจึงไม่ช่วยในเรื่องนี้
เมื่อได้ยินว่าพี่หยูลู่ป่วย เธอก็รีบออกมาจากม่านถัวหลัวเพื่อมาดู
อาการของหยูลู่
ตอนนี้เธอถือกระเช้าผลไม้ที่สวยงามเอาไว้ และเปิดประตูห้องพัก
เบา ๆ
ทันใดนั้นกระเช้าผลไม้ก็หล่นลงไปบนพื้นทันที
เธอเบิกตากว้างมองพี่สาวของเธอผู้เป็นประธานที่สง่างามนอนลง
บนเตียงด้วยสีหน้าแดงก˹า และมีพี่ใหญ่ฉินเฉาของเธอกำลังขยับตัวอยู่
ด้านบน
“ขะ ขอโทษด้วยค่ะ!”
อู๋ซิ่นหน้าแดง รีบปิดประตูห้องและวิ่งออกไปทันที
บอดี้การ์ดสองคนที่อยู่หน้าประตูต่างก็รู้สึกแปลกใจ คุณอู๋เดินทาง
มาไกลถึงที่นี่ แต่กลับทิ้งกระเช้าผลไม้เอาไว้แล้วจากไปงั้นเหรอ?
ดูเหมือนว่าธุรกิจในม่านถัวหลัวจะยุ่งจนเกินไป ผู้หญิงที่มี
ความสามารถก็เป็นซะแบบนี้
“นาย นายไม่ตามไปเหรอ…..”
หยูลู่หันไปมองค้อนใส่ฉินเฉาด้วยความอับอาย
อู๋ซิ่นมาเห็นเรื่องแบบนี้อีกแล้ว
คราวที่แล้วตอนที่พวกเธอกำลังจะเข้าด้ายเข้าเข็มกันในห้องครัว อู๋
ซิ่นก็เข้ามาเจอพอดี
คราวนี้…..
สวรรค์ น่าอายจริง ๆ ต่อไปนี้เธอจะมองหน้าอู๋ซิ่นได้ยังไง
“ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันจะคุยกับเธอทีหลัง ตอนนี้ฉันจะต้องให้บริการ
เธอก่อน ท่านประธานของฉัน”
ฉินเฉายิ้มออกมา และยื่นมือไปตีบั้นท้ายอวบ ๆ ของเธอ
หยูลู่ที่ถูกตีรู้สึกอายและมีความสุขไปพร้อมกัน เธอก้มหน้าลงกับ
เตียงไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมา แต่ในพริบตาเดียวก็จมลงสู่ความรู้สึกเดิมอีก
ครั้ง สมองของเธอลืมเลือนเรื่องอู๋ซิ่นไปจนหมดสิ้น
เนื่องจากหยูลู่กำลังป่วย ฉินเฉาจึงไม่กล้ามีอะไรกับเธอนานเกินไป
นัก จึงรีบทำให้การต่อสู้จบลงในหนึ่งชั่วโมง
เขากอดหยูลู่ที่แดงไปทั่วทั้งตัวและนั่งอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล
นิ้วมือยังคงไม่วายชอนไชไปตามหน้าอกของหยูลู่
“น่าเกลียด ไม่ ไม่เอาแล้ว…..”
หยูลู่ที่ถูกกระตุ้นรู้สึกร้อนขึ้นมาเล็กน้อย และตีมือของฉินเฉาที่
ยังคงลวนลามเธอ
“นายทำเรื่องไม่เหมาะสมแบบนี้ตลอดเลย… พวกเรามาคุยเรื่อง
ธุรกิจกันบ้างเถอะ…..”
“พูดอะไรสาระ นี่คือเรื่องที่เหมาะสมอยู่แล้ว!”
ฉินเฉากล่าวในแง่ดี “เธอลองมองตัวเองสิ นั่งอยู่ในสำนักงานทั้งวัน
แล้วยังออกกำลังกายน้อยมาก ฉันไม่ได้กำลังคิดถึงร่างกายและจิตใจ
ของเธอ และอยากให้เธอออกกำลังกายหรือไง”
“ไปให้พ้นเลย! ฉันมีบัตรสมาชิกของฟิตเนสและเข้าไปออกกำลัง
กายบ่อย ๆ ยิ่งไปกว่านั้นช่วงนี้ฉันยังเล่นโยคะด้วย”
หยูลู่กล่าวด้วยความโกรธ
“โยคะ?”
ดวงตาของฉินเฉาเปล่งประกายออกมา “ท่านประธานอยากเล่น
ท่ายากบ้างมั้ย?”
“นาย นายไปตายซะ!”
หยูลู่หน้าแดงและผลักฉินเฉาออกไป “คนเลว ฉันรู้นะว่านายกำลัง
คิดอะไรบ้า ๆ อยู่ ฉันไม่เล่นกับนายด้วยหรอก!”
เธอกล่าวออกมา จากนั้นสีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป “จะว่าไป
ก่อนที่คุณซูจะออกไปเธอพูดว่าต้าฟากรุ๊ปกำลังอยู่ในวิกฤต เกิดอะไร
ขึ้นงั้นเหรอ?”
เมื่อกล่าวถึงเรื่องงาน ภาพลักษณ์ของประธานสาวก็กลับมาอีกครั้ง
ถึงแม้ว่าเธอกำลังถูกฉินเฉากอดเอาไว้ แต่ดวงตาของเธอก็ฉายแวว
จริงจังอย่างงดงามและทรงเสน่ห์
“เรื่องมันเป็นแบบนี้… ตระกูลซื่อ…..”
เมื่อฉินเฉาผ่านช่วงเวลาที่ได้เล่นสนุกไปแล้ว เขาก็กลายเป็นคนว่า
ง่าย และบอกหยูลู่เรื่องที่ตระกูลซื่อจะยึดครองต้าฟากรุ๊ปด้วยความไม่
ประสงค์ดี
“บัดซบ”
หยูลู่ขมวดคิ้ว “สารเลวแมทธิวทำเรื่องแบบนี้ขึ้นจนได้ ต่อไปใคร
ยังจะใช้งานเขาอีก!”
“วางใจได้ ฉันไม่ปล่อยให้มันได้เสวยสุขหรอก”
“โอ้ ฉันผิดเองที่มองคนผิด ตอนนี้ต้าฟากรุ๊ปกำลังขาดสภาพคล่อง
มันเป็นเรื่องยากมากที่จะเติมหลุมขนาดมหึมาให้เต็มได้”
หยูลู่ส่ายหัว แต่ท่าทีของเธอก็ยังคงเต็มไปด้วยความมั่นใจ “แต่มัน
ก็ไม่สำคัญหรอก ถ้าฉันโทรไปหาธนาคารสักสองสามรอบ ก็ไม่น่าจะมี
ปัญหาในการระดมทุน”
“ธนาคารก็ไม่น่าเชื่อถือหรอก”
ฉินเฉาเตือนหยูลู่ “ในเมื่อตระกูลซื่อทำแบบนี้ มันก็จะต้องติด
สินบนให้ธนาคารไปด้วยแน่นอน คราวนี้อาจจะเป็นเรื่องยาก ถ้าหาก
เธอต้องการกู้เงิน”
“ฉันกลัวว่าการไหลเวียนของเงินทุนจะพังทลายเอาได้”
หยูลู่เริ่มคิดหนัก
“วางใจเถอะ มีฉันอยู่ด้วย การไหลเวียนของเงินทุนของเธอจะ
พังทลายไปได้ยังไง”
ฉินเฉาตีบั้นท้ายอันอวบอัดของหยูลู่ “มีสามีของเธออยู่ที่นี่ เธอ
มั่นใจได้เลย วันพรุ่งนี้จะมีการอัดฉีดเงินเข้ามาจำนวนมากแน่นอน”
“จริงเหรอ?”
หยูลู่ดีใจมาก “ดีจริง ๆ ถ้าหากมีเงินทุนมากพอ ไม่ใช่แค่จะทำ
ให้ต้าฟากรุ๊ปพลิกกลับมาได้เท่านั้น แต่ยังสามารถกลืนกิจการของ
ตระกูลซื่อเข้าไปได้ด้วย ถึงพวกมันจะไม่เล่นด้วย แต่พวกเราก็จะเล่น
กับมันด้วยปากกาด้ามใหญ่….. แต่นายจะสามารถให้เงินทุนได้เท่าไหร่
ล่ะ?”
หยูลู่กะพริบตา
“ต้องการเท่าไหร่ก็มีให้เท่านั้น”
ฉินเฉายิ้มออกมา
เขามีสามตระกูลใหญ่ในญี่ปุ่นอยู่ ต่อให้ไม่มีอย่างอื่นก็ยังมีเงิน
มากมาย
“เยี่ยมที่สุด! คิดจะมาโค่นล้มต้าฟากรุ๊ป หยูลู่คนนี้ก็จะทำให้พวก
มันต้องชดใช้….. แต่ที่นายให้ฉันมาทั้งหมดนี้ นายไม่กลัวว่าฉันจะหนีไป
พร้อมกับเงินของนายเหรอ?”
หยูลู่มองฉินเฉาและถามด้วยดวงตาที่เป็นประกาย
“พูดอะไรไร้สาระ เธอเป็นผู้หญิงของฉัน เงินของฉันก็คือเงินของ
เธอ ยิ่งไปกว่านั้นฉันเป็นผู้ชาย ฉันก็จะต้องเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงสิ”
ฉินเฉากล่าวอย่างไม่พอใจและตีบั้นท้ายของหยูลู่อีกครั้ง
โอ้ ดูเหมือนว่าเขาจะเสพติดการตีมันไปแล้ว
หยูลู่หน้าแดง จากนั้นเธอก็บิดสะโพกและเอนตัวมากระซิบข้างหู
ฉินเฉาเบา ๆ
“สามี… คุณเก่งมาก…..”
“ธะ เธอเรียกฉันว่าอะไรนะ…. เรียกอีกทีซิ…..”
เมื่อฉินเฉาถูกเรียกว่าสามี ร่างของเขาก็พลันอ่อนระทวย
“สามี… ฉันรู้สึกกระหายน˺า อยากดื่มกาแฟแล้ว…..”
หยูลู่ชายตามองฉินเฉาอย่างอ่อนหวานราวกับผ้าไหม ใน
ขณะเดียวกันเธอก็บิดเอวบาง ๆ ของเธอ เผยบั้นท้ายอวบ ๆ ของเธอจน
ฉินเฉาปากแห้ง
“เธอไม่ได้ป่วยอยู่เหรอ อย่าดีกว่า…”
“ฉันเพิ่งจะดื่มไปจนอิ่ม แต่ตอนนี้รู้สึกกระหายน˺าอีกแล้ว….. สามี
ทำไม่ได้เหรอ? ถ้าหากทำไม่ได้ก็ช่างมันเถอะ”
“ไร้สาระ!” ฉินเฉาจะยอมรับเรื่องนี้ยังไง
ทันใดนั้นเขาก็ดึงตัวหยูลู่เข้ามาแล้วกล่าวว่า “แล้วเธอจะได้รู้ว่า
เครื่องจักรนิรันดร์มันเป็นยังไง”
“รอก่อน นายลงไปนอนซะ”
หยูลู่พลิกตัวฉินเฉาลงไปบนเตียงแล้วพูดอย่างเขินอาย
“เธอจะทำอะไร?”
“ฉันเป็นประธาน นายจะต้องเชื่อฟังฉัน วันนี้ฉันจะเป็นอัศวินหญิง
ฉันจะทำให้นายได้รู้ว่าผู้หญิงไม่ได้เคี้ยวกันได้ง่าย ๆ และยังสามารถ
แบกท้องฟ้าเอาไว้ได้ครึ่งหนึ่ง”
“เอ่อ…..”