มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 11: สกู๊ตเตอร์ที่เหมือนจรวด

ฉินเฉาอดทนจากการถูกไล่ลาของสัตว์กินเนื้ออย่าง เฉินหยิงหยาง
จนกระทั่งพักเที่ยง
“ลูกพี่ฉินเฉาไปกินข้าวเที่ยงด้วยกัน เดี้ยนหาที่เงียบ ๆ เป็นส่วนตัว
รอไว้หลังตามมาฮ้าาา” เฉินหยิงหยางเอียงตัวเข้ามา เขาเริ่มดึงแขนฉิน
เฉา
“หยุด หยุดก่อน” ฉินเฉาปวดหัว “ฉันหาที่กินเองได้ ปล่อยฉันไป
เถอะ”
จากนั้นเขาเอาแขนเฉินหยิงหยางออกไป พอพ้นประตูเขาก็รีบวิ่ง
จ˺าอ้าวหนีไปทันที เหล่าการ์ดคนอื่นอดไม่ได้ที่จะระเบิดเสียงหัวเราะ
ออกมาจนกระทั่ง เฉินหยิงหยาง จ้องพวกเขาเขม็ง
“เขามากนักหรือไงยะ! ในเมื่อลูกพี่ไม่ไปกับเดี้ยน พวกนายทั้งหมด
ไปแทน!”
“อะไรนะ” เหล่าการ์ดหุบปากทันที
“เฮ้อออ∼ ในที่สุดก็เป็นอิสระ!” หลังจากหนีออกมาจากห้องรักษา
ความปลอดภัย ฉินเฉาบิดตัวพูดขึ้นอย่างผ่อนคลาย
ทันใดนั้นเอง เสียงอึกทึกครึกโครมก็ดังมาจากสนามฝั่งตรงข้าม ฉิน
เฉามองไปที่ต้นกำเนิดเสียง เขาเห็นความวุ่นวายภายในสนามหญ้าดู
เหมือนผู้คนกำลังวิ่งหนีจากอะไรบางอย่าง
“หลีกไป! หลีกไป!” เสียงผู้หญิงตะโกนออกมาดึงดูดความสนใจ
ของฉินเฉา เขาเห็นฝูงคนกระจายตัวแตกฮือ มีสาวน้อยกำลังนั่งคร่อม
อยู่บนสกู๊ตเตอร์ที่ดูเหมือนไม่สามารถควบคุมได้ กำลังพุ่งเข้ามาด้วย
ความเร็วสูง
สีหน้าของสาวน้อยคนนั้น บ่งบอกถึงความหวาดกลัวอย่างสุดขีด
ใบหน้าที่น่ารักของเธอซีดขาวราวกับไก่ต้ม ท่าทางเต็มไปด้วยความวิตก
กังวล กำลังร้องตะโกนโหวกเหวกโวยวาย
ในขณะที่มือของเธอยังคงบิดคันเร่งอย่างสุดแรง แต่เธอไม่สามารถ
ถ่วงสมดุลให้มั่นคงได้ เธอยังคงส่งเสียงกรีดร้อง “เหวินเหวินอย่าเกร็ง
อย่าเกร็ง!” ในขณะที่แฮนด์ของสกู๊ตเตอร์ส่ายไปมา
เหมือนกับกำลังขับรถไต่ถัง นักศึกษาคนแล้วคนเล่าต่างกระโดด
หลบไปด้านข้าง เพื่อแหวกทางให้กับรถของเธอ
“ขับรถอย่างนี้ได้ยังไง!”
“พวกเธออยากตายมากหรือไง มองทางสิ!”
“กรี๊ดดดดดด ยัยบ้าทำไมขับรถอันตรายอย่างนี้!”
เสียงด่าทอสาปแช่งต่าง ๆ นานาดังระงมไปทั่ว แต่หู่หลี่ลี่ที่ขี่สกู๊ต
เตอร์อยู่แทบจะร้องไม่ออก เธอเพิ่งซื้อรถมอเตอร์ไซคันใหม่มาขับ เธอ
เลยลองขับมันด้วยความตั้งใจอันสูงส่ง ไม่เคยคิดว่าพอเธอลองขับกับ
เพื่อนของเธอ สภาพที่ออกมาจะเละตุ้มเป๊ะขนาดนี้ เรียกได้ว่าอันตราย
ชนิดฆ่าคนได้
ที่น่าเศร้าที่สุดคือเพื่อนของเธอ ฟางเหวิน ที่เธอต้องมาเสี่ยง
อันตรายด้วยเพราะหู่หลี่ลี่ยืนยันว่าจะลองทดสอบด้วยกัน ใครจะคิดกัน
ว่าเธออาจต้องสังเวยชีวิตกับการทดสอบขับในครั้งนี้
ประตูของโรงเรียนตอนนี้ปิดแล้ว อีกในไม่ช้าพวกเขาทั้งสองต้อง
ชนแน่ ๆ ทันใดนั้นผู้ชายในชุดเครื่องแบบสีน˺าเงินก็ปรากฏตรงหน้าของ
พวกเธอทั้ง 2 คน
“ว้ายยยยยยย! อย่างขวางทาง อย่าขวางทาง!” หู่หลี่ลี่เป็นคน
จิตใจดีอย่างไร แม้ตัวเองจะตกอยู่ในสถานการณ์วิกฤติอันตราย แต่ก็ยัง
กลัวว่าชายคนนี้จะถูกเธอชน เลยรีบตะโกนร้องเตือนเขา ใครจะรู้ว่าจะ
เกิดอะไรขึ้น ชายคนนั้นหายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง แล้วตะโกนเสียงดัง
จากนั้นก็กางแขนเตรียมจับแฮนด์รถสกู๊ตเตอร์ ที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา
ด้วยความเร็ว เขาดันแฮนด์สกู๊ตเตอร์จนค้างอยู่กับที่
ในเวลานี้เสียงเสียดสีของล้อหลังสกู๊ตเตอร์ ที่หมุนด้วยความเร็วดัง
เอี๊ยด ๆ ๆ ๆ ดังออกมา ล้อทิ้งรอยสีดำไว้บนพื้นแล้วในที่สุดมันก็หยุด
การเคลื่อนไหว
หู่หลี่ลี่กลัวจนต้องหลับตาปี๋ เธอก้มหัวลงงุดส่วนฟางเหวินยังคงก
อดเอวเธอไว้แน่น แต่แล้วอยู่ ๆ รถที่พุ่งมาด้วยความเร็วของเธอก็หยุด
ลงอย่างน่าตกใจ พวกเธอคิดว่างานนี้ต้องไม่รอดแน่ คงจะต้องชนคน
คนจนกลายเป็นเรื่องใหญ่โต
“หนะ หนู หนูไม่ได้ตั้งใจ มันคือความผิดพลาด อย่าโกรธฉันเลยนะ
ถ้าจะโทษก็ขอให้โชคดีไอ้เจ้าสกู๊ตเตอร์บ้านี่แล้วกัน ที่ไม่ยอมรักดี ถ้า
คุณตายกลายเป็นผีก็อย่ามาหลอกหนูเลยนะ ตกลงนะคะ อามิตตาพุทธ
อามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ”
“ฮ่า ๆ ๆ ” ทันใดนั้นพวกเธอก็ได้ยินเสียงหัวเราะรัวดังขึ้น ทำให้
สาวน้อยทั้งสองยิ่งตกใจหนักเข้าไปใหญ่ พวกเธอค่อย ๆ ลืมตาข้างหนึ่ง
ขึ้นมามอง เห็นว่าฉินเฉาใช้มือเดียวจับแฮนด์หยุดรถเอาไว้ และใช้มือ
อีกข้างตบขาตัวเองอย่างขบขัน
“ฮ้ ูววว หนูไม่ได้ฆ่าคุณ ดี ดีจริง ๆ ” หู่หลี่ลี่เอามือทาบอก ถอน
หายใจยาวเหยียดออกมาอย่างผ่อนคลาย
“นี่เธออยากจะฆ่าฉันจริง ๆ น่ะเหรอ!” ฉินเฉาจ้องเธอตั้งแต่หัว
จรดเท้า “เธอเกือบจะถูกรถชนเมื่อไม่กี่วันก่อนมาครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้
เธอเลยอยากจะแก้แค้นสังคมแบบนี้ใช่มั้ย!?”
“เธอจะฆ่าฉัน ครั้งหน้าฉันจะไม่ซ้อนท้ายกับเธออีก!” ฟางเหวินบิด
เนื้อหู่หลี่ลี่จากด้านหลัง แล้วพูดอย่างโกรธ ๆ ว่า “นี่มันพล๊อตหนัง
ฆาตกรรมชัด ๆ!”
“โอ๋ ๆ ๆ ๆ คุณนายฟางคุณเพื่อนคนนี้ผิดไปแล้ว!” หู่หลี่ลี่รีบขอ
โทษเพื่อนรัก “ครั้งหน้าเพื่อนคนนี้ไม่กล้าอีกแล้ว”
“ฮึ่มมม!” ฟางเหวินรู้สึกกลัวสุดขีด หน้าของเธอซีดขาวราวกับไก่
ต้ม “ในเมื่อเธอขอโทษก็ไม่เป็นไร แต่กับคนอื่นเธอจะทำยังไง ถ้าเกิด
ชนคนเข้าจริง ๆ เธอจะแค่ขอโทษตำรวจแล้วคนผิดได้ไหม!?”
“ใช่ ๆ!” ฉินเฉาเห็นด้วย “วันนี้หู่หลี่ลี่ทำเรื่องเสี่ยง ๆ ลองขับรถใน
สนามโรงเรียนโดยไม่ระวัง ถือว่ามีความผิดขั้นร้ายแรงจะถูกไล่ออก
หรือเปล่า สาวน้อยทั้งหมดขึ้นอยู่กับการแสดงออกของเธอ!”
“ตกลง ๆ!” หู่หลี่ลี่แสดงท่าทางเสียใจแล้วพูดว่า “ทั้งสองคนรวม
หัวกันเร็วจริง ๆ ก็ได้ ๆ วันนี้ฉันจะพาทั้งสองคนไปกิน KFC ถือเป็นการ
ไถ่โทษกับสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนี้ ตกลงไหม” ในเมืองของพวกเขา การกิน
KFC มันมีราคาแพงกว่าอาหารโรงแรมซะอีก ดังนั้นหู่หลี่ลี่จึงเสนอสิ่งนี้
เธอแน่ใจว่าเธอต้องเสียเงินเป็นจำนวนมากแน่นอน
“ยอดเยี่ยม” ฟางเหวินรู้สึกพอใจ “กษัตริย์ตรัสแล้วไม่คืนคำ พี่ฉิน
เฉาคิดว่ายังไง?”
“แหมมมม ในเมื่อทั้งสองสาวอุตส่าห์ออกปากมาขนาดนี้ ถ้าอย่าง
นั้นพวกเราก็ KFC กัน!” เมื่อมีคนเลี้ยง ฉินเฉามีความสุขที่รักษาเงินไว้
ได้จำนวนหนึ่ง เขาก็แค่ตามพวกเธอออกไป ทันใดนั้นกระบองไฟฟ้า
หวังก็ปรากฏตัวเหมือนกับผีโผล่ออกมาจากความมืด
“ฉินเฉา!” กระบองไฟฟ้าหวังยืนอยู่หน้าทางเข้าโรงเรียน ยืนเท้า
สะเอวท่าทางของมันเหมือนกับปีศาจเจ้าของห้องเช่า ร้องคำรามเสียง
ดัง “ในเวลางานแท้ ๆ ยังกล้ามาคุกคามทางเพศนักศึกษาหญิงใน
โรงเรียนกลางวันแสก ๆ! ฉันคิดว่าแกคงไม่ต้องการงานนี้อีกแล้วสินะ
เพราะแกแหกกฎระเบียบของโรงเรียนครั้งแล้วครั้งเล่า! ครั้งนี้ฉันจะตัด
เงินแก 50 หยวน! ระวังไว้ ครั้งหน้าถ้าแกแหกกฎของโรงเรียนอีกครั้งฉัน
จะไล่แกออกทันที!”
“ใครคุกคามทางเพศนักศึกษาสาวในโรงเรียน!” ฉินเฉาดวงตาเบิก
กว้างเหมือนกับวัวที่กำลังคลั่ง จ้องไปที่กระบองไฟฟ้าหวัง เมื่อเห็นเขามี
ท่าทางโกรธจัดแบบนี้ มันก็เริ่มหวาดกลัวแล้วรีบถอยหลังออกไป สอง
สามก้าว แต่เพราะมันเชื่อมั่นในตำแหน่งของตัวเองเลยพูดขึ้นว่า
“เพื่อเป็นการยืนยัน ก็ฟังจากปากของนักศึกษาหญิงเอา!” จากนั้น
เขาหันไปจ้องหู่หลี่ลี่ ด้วยดวงตาเป็นประกายแล้วใช้น˺าเสียงข่มขู่ถามว่า
“เอ้าเธอพูดสิว่า… ชายคนนี้คุกคามทางเพศเธอ! ถ้ากล้าพูดเหลวไหลไร้
สาระล่ะก็ ฉันจะยกเลิกใบปริญญาของเธอ!”
“ได้ยังไง คุณไม่มีสิทธิจะมายกเลิกใบปริญญาของฉัน!” หู่หลี่ลี่ชัก
เริ่มโกรธกับการอวดเบ่งของมัน ชื่อเสียงของกระบองไฟฟ้าหวังเลวร้าย
เสมอ โชคดีที่เธออยู่ปี 2 ดังนั้นเธอจึงรู้ทริคของเขาที่ขู่จะยกเลิกใบ
ปริญญาของนักศึกษา แต่มุขนี่มันเก่าไปแล้ว มันใช้ได้เฉพาะกับพวก
เด็กใหม่ปี 1 เท่านั้น แต่ใช้ไม่ใช่กับหู่หลี่ลี่
“ฉันไม่ได้โกงข้อสอบ ฉันไม่ได้ทะเลาะหรือชกต่อยตี ทำไมคุณถึง
มายกเลิกใบปริญญาของฉัน!”
จากนั้นเธอก็หยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋า แล้วถ่ายภาพ
กระบองไฟฟ้าหวัง
“ธะ…ธะ…เธอ กำลังจะทำอะไร!” กระบองไฟฟ้าไม่คิดว่าทริคของ
มันจะใช้ไม่ได้ เมื่อเห็นเธอถ่ายภาพของตัวเองก็เริ่มตกใจ
“คุณขู่ฉัน ฉันจะประจานคุณบนอินเทอร์เน็ต!”
“ธะ…เธอ…” กระบองไฟฟ้าหวังไม่คิดว่าเขาจะมาเจอกับนักศึกษา
ที่หัวหมอกว่าตนเอง มันอึ้งทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ ฉินเฉาที่อยู่ข้าง ๆ
มองอย่างมีความสุข พลางคิดว่าคนเลวที่ชอบแบล็กเมล์คนอื่นอย่างมัน
ก็ต้องเจอคนแบล็กเมล์ตัวเองบ้างแบบนี้แหละดีแล้ว ฮ่า ๆ ๆ!
“ไม่มีใครคุกคามทางเพศใครทั้งนั้น” กระบองไฟฟ้าหวังมองมือถือ
ของหู่หลี่ลี่อย่างร้อนรน ลูกตาของมันแทบจะหลุดจากเบ้าออกมา ฉิน
เฉารู้ว่ากระบองไฟฟ้าหวังกำลังคิดเกี่ยวกับภาพของตนเองที่จะแพร่
ออกไปทางอินเทอร์เน็ต มันรู้พลังของโซเชียลเป็นอย่างดี ถ้าสิ่งที่
เกิดขึ้นที่นี่แพร่ออกไปในโลกโซเชียล ความน่าเชื่อถือของการ์ด
โรงเรียนกวงหยวนจะแพร่ออกไป แล้วจากนั้นชื่อเสียงอันเลวร้ายของ
เขาก็จะปรากฏสู่สาธารณชน
“ลืมมันซะ” ฉินเฉารู้ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นมีจุดจบที่ไม่ดีสำหรับทุกคน เขา
คว้าเอามือถือของหู่หลี่ลี่ กดปุ่มไม่กี่ครั้ง “หัวหน้าหน่วยหวังล้อพวกเรา
เล่น ตอนนี้ลบรูปออกแล้ว”
“เออ ๆ ๆ ใช่แล้ว ฉันแค่ล้อเล่น ไม่ต้องจริงจังกับมันนักก็ได้ ตกลง
นะ” ตั้งแต่ที่ฉินเฉาหาทางออกให้เขา กระบองไฟฟ้าหวังไม่ใช่คนโง่ที่จะ
ไม่รับมัน แต่มันก็ไม่แสดงคำชมเชยในเจตนาดีของฉินเฉาแต่อย่างใด
มันรู้สึกว่าฉินเฉาจงใจสร้างความลำบากให้แก่มันมากกว่า มันเลยจ้อง
มองลึกเข้าไปในดวงตาของฉินเฉา ก่อนจะจากไป
“พี่ลบมันจริง ๆ เหรอ?” หู่หลี่ลี่คว้ามือถือของเธอแล้วเปิดเข้าไป
ในแกลลอรี่ จากนั้นตกใจที่เห็นหน้าอ้วน ๆ ของกระบองไฟฟ้าหวังยังอยู่
“เธอล้อฉันเล่นใช่มั้ย ของดี ๆ อย่างนี้จะลบมันได้ยังไงเล่า” ฉินเฉา
ยิ้ม “มาเถอะ เธอบอกว่าเธอจะเลี้ยงข้าวเที่ยงฉัน รีบ ๆ ไปกันเลย เร็ว
เข้า ก่อนเวลาพักเที่ยงจะหมดเสียก่อน”
“งั้นขี่สกู๊ตเตอร์ไป”
“ไม่!!! พวกเราจะเดินไป” ฉินเฉา กับ ฟางเหวิน รีบปฏิเสธกันอย่าง
พร้อมเพรียง พวกเขารู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ถ้าปล่อยให้หู่หลี่ลี่ขี่สกู๊ตเตอร์
ของเธออีกครั้ง
เพราะฉะนั้นพวกเขาทั้งสามจึงเดินไปที่ร้าน KFC ใกล้ที่สุด ในทาง
เดินสาวสวยสองคน กำลังเดินกับชายหนุ่มรูปหล่อสวมใส่เครื่องแบบมี
ปลอกแขน มันดึงดูดความสนใจของผู้คนจำนวนมาก คนเหล่านั้นมอง
พวกเขามากกว่าหนึ่งครั้ง
ผู้คนใน KFC ส่วนมากมาเพื่อใช้ ไวไฟฟรีพร้อมกับสถานที่อุ่น ๆ
โดยที่คนเหล่านี้ซื้อแค่น˺าผลไม้แก้วเดียว จากนั้นพวกเขาจะนั่งแช่อยู่
ที่นี่เป็นเวลานาน ดังนั้นพวกเขาทั้งสามคนรอมานานกว่า 30 นาทีกว่า
จะได้ที่นั่ง จนกระเพาะร้องดังโครกครากเพราะความหิว
ฉินเฉาพบว่าสาวน้อยสองคนนี้กินจุมาก ทั้งคู่สั่งแฮมเบอร์เกอร์ ทวิ
สเตอร์ ปีกไก่ มันฝรั่งทอดชุดใหญ่ ๆ มากิน
“เอ่อ นี่พวกเธอทั้งคู่กินหมดเหรอ?” ตัวฉินเฉาสั่งแค่
แฮมเบอร์เกอร์ 2 ชิ้น เขามองของกินจำนวนมากที่อยู่บนโต๊ะด้วยความ
ตกใจ
“หมดสิคะ พวกเราจะค่อย ๆ กินมันอย่างช้า ๆ มันก็เหมือนกับกิน
ขนมนั่นแหละ ก็บ่ายพวกเราไม่มีเรียนชิล ๆ” พอพูดจบหู่หลี่ลี่หยิบ
แล็ปท็อปของเธอออกมาจากกระเป๋า เคลียร์โต๊ะเล็กน้อยแล้ววางมันลง
บนโต๊ะ
ส่วนฟางเหวิน ก็หยิบโน้ตบุ๊คตัวเล็กกะทัดรัดของเธอออกมา แต่
เพราะว่าไม่มีที่ว่างเหลือแล้ว เธอจึงวางมันลงบนหน้าขาเธอ
“ไม่อยากจะเชื่อ เธอก็ด้วย” ฉินเฉามองอย่างแปลกใจ “พวกเธอ
คิดว่าที่นี่เป็นอินเทอร์เน็ตคาเฟ่จริง ๆ ใช่มั้ย”
“ก็ที่นี่มันสบายนี่” หู่หลี่ลี่ขยิบตา จากนั้นเอามันฝรั่งทอดจิ้มซอส
มะเขือเทศเข้าปากสีเชอร์รี่ของเธอ ซึ่งทำให้ฉินเฉาเริ่มมีความคิดชั่ว
ร้ายในหัว พอเห็นสาวน้อยกัดมันฝรั่งทอดด้วยฟันขาว ๆ ของเธออย่าง
ช้า ๆ ทีละน้อย เหงื่อเย็น ๆ ก็เริ่มไหลออกมาจากทั่วทั้งตัว เขากระแอม
ไอสองสามครั้ง จากนั้นก็โบกมือแล้วพูดว่า
“ฉันขอตัวไปห้องน˺าก่อนนะ อย่ากินมันให้มากเกินไปนักล่ะ มัน
เป็นอาหารขยะระวังอ้วน มันไม่ดีต่อสุขภาพของพวกเธอสองคน”
“ไปตายซะ!” สาวน้อยสองคนเหลือบตามองเขา “คนกำลังกินอยู่
อย่าพูดอะไรน่ารังเกียจแบบนั้นอีก”
“รีบมาดูนี่สิ!” หู่หลี่ลี่เอ่ย หลังจากที่เคี้ยวมันฝรั่ง ทันใดนั้นเธอก็ตบ
โต๊ะดังป้าบ จ้องมองไปที่หน้าจอแล็ปท็อปของเธอแล้วพูดขึ้น
“อะไร!” ฉินเฉา กับ ฟางเหวิน พูดออกมาอย่างตกใจ