มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1116: การต่อสู้ใต้น˺า

ตัวเรือโคลงเคลงไปมาอย่างรุนแรง สถานการณ์ภายในห้องควบคุม
ก็เกิดความโกลาหลขึ้นมา
กัปตันมองสัตว์ทะเลขนาดใหญ่ที่อยู่บนเรดาร์ด้วยความวิตกกังวล
“เจ้านี่ไล่ตามเรามาซะได้! มันเป็นพวกที่ก้าวร้าวงั้นเหรอ?”
โดยทั่วไปถ้าหากไม่มีใครไปรบกวนสัตว์ทะเลที่มีขนาดใหญ่แบบนี้
พวกมันก็จะไม่เข้ามายุ่งกับคน
แต่ในคราวนี้มันกลับดูแปลกไป ทำให้กัปตันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวล
ขึ้นมา
ท่านผู้นำตระกูลก็อยู่บนเรือลำนี้ด้วยเช่นกัน ถ้าหากเกิดอะไรขึ้น
เขาคงจะไม่สามารถเดินเรือได้อีกต่อไป
“รายงานกัปตัน!”
ทันใดนั้นลูกเรือคนหนึ่งก็เข้ามาแจ้งข่าวทันที “ในทะเล ในทะเลมี
ปูยักษ์อยู่ครับ!”
“หา?”
กัปตันตัวแข็งทื่อไปทันที
มีวาฬยักษ์ มีปลาหมึกยักษ์
แต่ปูยักษ์ที่ว่านี้ เขาเพิ่งจะเคยเห็นมันเป็นครั้งแรก
“สั่งให้ผู้คุ้มกันโจมตี! ไล่มันออกไป! อย่าปล่อยให้เจ้านี่มาทำลาย
เรือได้!”
ถึงแม้จะไม่รู้ว่ามันมาจากไหน แต่กัปตันก็ออกคำสั่งทันที
“ครับ!”
เมื่อได้ยินคำสั่ง ลูกเรือมากมายก็วิ่งขึ้นไปบนดาดฟ้าเรือพร้อมกับ
ถืออาวุธอย่างปืนอาก้า จ่อยิงไปยังปูยักษ์ที่มีพฤติกรรมผิดปกติที่อยู่ใน
น˺า
แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง แกร๊ง!
ลูกกระสุนถูกยิงออกไปอย่างบ้าคลั่ง แต่ปูยักษ์ที่กำลังลอยอยู่ใน
ทะเลตัวนี้มีลำตัวที่กว้างขนาด 10 เมตร และมีความยาว 10 เมตร
กระดองปูสีเขียวที่ห่อหุ้มอยู่ด้านนอกนั้นราวกับเหล็ก ซึ่งลูกกระสุนของ
ลูกเรือไม่อาจจะเจาะเข้าไปได้
“อ๊า!”
ดูเหมือนว่านี่จะเป็นการรบกวนปูที่ดุร้ายตัวนี้ ทันใดนั้นมันก็ยก
ก้ามปูขนาดใหญ่ขึ้นมาจากน˺าทะเล และตบก้ามของมันไปที่เรือพริน
เซสอันชิง
ตูม!
ทันทีที่ก้ามนั้นตบลงมา เรือพรินเซสอันชิงก็โคลงเคลงไปมาบนผืน
น˺าอย่างรุนแรง และหลังจากนั้นก็กลับคืนสู่ความสงบเช่นเดิม
“กะ เกิดอะไรขึ้น!”
เฉิงอิงและเจิ้งซือฉีพยายามคว้าสิ่งต่าง ๆ ที่สามารถคว้าได้เอาไว้
เพื่อพยุงตัว ก่อนที่จะเอ่ยถามฉินเฉาอย่างกังวล “สึนามิหรือเปล่า?”
“ฉันจะไปดูเอง”
ฉินเฉาที่ออกมาจากห้องน˺าแล้ว สวมใส่เสื้อโค้ตกันลมสีดำเอาไว้
“พวกเธออยู่ที่นี่กันก่อน อย่าออกไปไหน ตอนนี้บนเรือลำนี้ไม่มีศัตรู
แล้ว”
ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะออกจากห้องโดยสารที่หรูหราแห่งนี้
หลังจากที่ออกมาข้างนอก ฉินเฉาก็วาปไปยืนอยู่บนดาดฟ้าเรือ
ทันที
ท้องฟ้าข้างนอกนั้นมืดสนิทไปแล้ว ลมและคลื่นได้โหมกระหน˹า
อย่างรุนแรง และบางครั้งคลื่นทะเลก็สาดซัดใส่ร่างของฉินเฉา
เขามองลงไปในทะเล และจับจ้องไปยังปูสีเขียวขนาดยักษ์ที่อยู่
ใกล้ ๆ กับเรือพรินเซสอันชิง
“อสูรโบราณ?”
เสียงของฉินเฉาที่ห่อหุ้มด้วยพลังลมปราณลอยเข้าหูของปูตัวนั้น
“ใช่”
ปูพ่นฟองอากาศออกมา “ข้าคือปูทะเลยักษ์ และวันนี้ข้ามาเพื่อส่ง
เจ้าไปลงนรก!”
ปูกล่าว ก่อนที่จะยกก้ามขนาดยักษ์ทุบเรือพรินเซสอันชิงที่อยู่ใต้
ร่างของฉินเฉา
“หลีหยิน หนีฉาง! จงเป็นพลังให้ข้า!”
ฉินเฉาเผชิญหน้ากับอสูรโบราณขนาดยักษ์อย่างไม่มีความลังเล
เขาสวมเกราะเก้ามังกรไว้บนร่างกาย ในขณะเดียวกันก็เข้าสู่
สถานะอัญเชิญเก้าเร้นลับ
ถุงมือสีขาวคู่หนึ่งปรากฏอยู่บนมือทั้งสองข้าง
ตูม!
ฉินเฉายื่นฝ่ามือออกไปหยุดก้ามที่มีขนาดเช่นเดียวกับหัวรถจักร
ถึงแม้ว่าฉินเฉาจะปลอดภัยดี แต่เรือพรินเซสอันชิงที่เขายืนอยู่นั้น
กำลังประสบภัยพิบัติ
ก้ามของปูทะเลยักษ์ตัวนี้มีพละกำลังมหาศาลมาก แรงทุบของมัน
ทำให้ตัวเรือเอียงลงไปในทะเล
แต่เรือลำนี้เป็นธุรกิจของเขา อีกทั้งยังมีเฉิงอิงและเจิ้งซือฉี สาว
สวยทั้งสองคนอยู่บนนั้น ฉินเฉาจะปล่อยให้มันจมได้ยังไง!
เขาจึงยกเท้าขึ้น เตะไปบนดาดฟ้าเรือ
เรือพรินเซสอันชิงถูกเตะลงไปให้อยู่ในระนาบดังเดิม และเคลื่อน
ตัวออกไปด้านข้างหลายสิบเมตร จนทำให้หลุดออกมาจากก้ามของปู
ยักษ์ตัวนี้ได้
“แข็งแกร่ง แต่ยังห่างไกลจากเจ้าในเวลานั้นอยู่มาก”
ปูยักษ์พึมพำออกมา จากนั้นร่างกายของมันก็ส่องแสงสีดำทันที
หลังจากนั้นเพียงไม่นาน มันก็กลายเป็นชายร่างสูงผู้มีผมสีเขียวที่
กำลังยืนอยู่บนผิวน˺าทะเลด้วยร่างกายอันเปียกโชก และกำลังจ้องมอง
ฉินเฉาอย่างเยาะเย้ย
“อสูรโบราณอย่างแกแอบขัดคำสั่งของซวนหยวนอิงจี๋งั้นเหรอ?”
ฉินเฉากำมือทั้งสองข้าง เขาลอยอยู่บนทะเลและกล่าวด้วยความ
โกรธ “หรือจะบอกว่าซวนหยวนอิงจี๋เปลี่ยนใจแล้ว?”
“หึ ๆ ที่จริงแล้วเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับองค์ราชินี แต่ข้าได้รับ
คำสั่งจากท่านเฮยฉีหลินให้มาฆ่าเจ้า!”
“จะฆ่าฉัน? แกทำได้หรือไง?”
ฉินเฉาเบ้ปากอย่างเหยียดหยาม พลางคิดในใจว่า เฮยฉีหลินเป็น
ใคร?
“นายท่านคะ เฮยฉีหลินคือตัวตนที่มีความพิเศษที่สุดในโลกทั้ง
สาม!”
เสียงของหลีหยินดังขึ้น “มีตำนานกล่าวเอาไว้ว่าเขาถือกำเนิดมา
จากพลังแห่งฟ้าดิน และมีจิตวิญญาณซึ่งเป็นเพลิงวิบัติเก้าสวรรค์ แต่
หลังจากที่นายท่านจากซวนหยวนอิงจี๋ไป เขาก็ตกหลุมรักราชินีของ
อสูรโบราณเข้า และเต็มใจที่จะเป็นอสูรโบราณเพื่อจะได้อยู่ข้างกาย
ของเธอ”
“ที่แท้ก็เป็นคนคลั่งรักนี่เอง”
ฉินเฉาพยักหน้า
“ไม่ใช่แค่เป็นคนคลั่งรักธรรมดา แต่เขายังเป็นปรมาจารย์ด้วยค่ะ”
เสียงของอาหลียังคงดังต่อไป “เขามีพลังอยู่ในระดับเดียวกันกับ
ซวนหยวนอิงจี๋ ซึ่งก็คือขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์! แต่ก็น่าแปลกจริง ๆ ข้าจำได้
ว่าเมื่อก่อน ซวนหยวนอิงจี๋ได้ผนึกเขาเอาไว้แล้ว เขาออกมาได้ยังไง
กัน?”
“ขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์! เชี่ย!”
ฉินเฉาตกใจมาก มีคนไม่ปกติแบบนี้ปรากฏตัวขึ้นมาอีกคนแล้ว!
บิดามันเถอะ!
ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายยังเป็นตัวตนที่มีความพิเศษในโลกทั้งสาม นั่น
หมายความว่ากฎเกณฑ์ของวิชาต่าง ๆ นั้นไม่มีผลอะไรกับเขา
แบบนี้ มัน…ผิดปกติมาก
“นายท่าน มันไม่สำคัญเลยค่ะ!”
น˺าเสียงนุ่ม ๆ ของหนีฉางก็เอ่ยสำทับเช่นกัน “หลังจากที่พลังของ
ท่านฟื้นคืนมา กฎแห่งสวรรค์และโลกก็จะไม่มีผลกับท่านอีกต่อไป ท่าน
ได้พยายามอย่างหนักเพื่อสร้างกำไลเก้ามังกรของพวกเรา เพื่อที่จะใช้
กำไลเก้ามังกรในการป้องกันกฎเกณฑ์ทั้งหมดแห่งสวรรค์และใต้หล้า
แต่ถึงอย่างนั้น เกราะเก้ามังกรที่ไม่สมบูรณ์ก็ไม่สามารถที่จะป้องกัน
กฎเกณฑ์เหล่านั้นอย่างสมบูรณ์ได้ ดังนั้นนายท่านจะต้องหมั่นใช้กำไล
เก้ามังกรในการฝึกฝน เพื่อที่จะทำให้เหล่าพี่น้องของพวกเราฟื้นคืนชีพ
ขึ้นมา แต่กำไลเก้ามังกรนั้นก็มีกฎของกำไลเก้ามังกรเช่นนั้น กฎข้อแรก
คือท่านจะไม่สามารถใช้วิชาจิตก่อเกิดได้ และกฎข้อที่สองคือห้ามยุ่ง
เกี่ยวซึ่งกันและกัน นายท่านไม่สามารถพึ่งพาแต่เพียงวิชาจิตก่อเกิด
แต่นายท่านจะต้องเร่งฝึกฝนพลังเทพค่ะ”
“วางใจเถอะ ฉันจะฝึกฝนมัน….. แต่สิ่งที่ต้องทำในตอนนี้คือการ
จัดการกับไอ้หัวเขียวที่น่ารังเกียจคนนี้ก่อน”
ไม่รู้ว่าไอ้หมอนี่คิดยังไงถึงได้ทำผมสีเขียว อย่างกับกำลังใส่หมวกสี
เขียวอยู่แบบนั้น
ช่างมีความสามารถจริง ๆ
“อิงเทียน เตรียมตัวตายซะ”
ปูหัวเขียวกล่าว ก่อนที่จะยื่นมือไปชี้หน้าฉินเฉา
“พลังของแกยังฆ่าฉันไม่ได้ ฉันว่าเฮยฉีหลินคงจะส่งแกมาดู
สถานการณ์ที่แท้จริงของฉันมากกว่า”
ฉินเฉาคาดเดา
“ไม่ว่ายังไง เจ้าก็จะต้องตาย!”
ปูหัวเขียวเริ่มแสดงพลังออกมา ทันใดนั้นน˺าทะเลก็เกิดผันผวนขึ้น
ทันที ใต้ร่างของฉินเฉาปรากฏเสาน˺าที่ก่อตัวขึ้นเป็นปืนวารี พุ่งเข้า
โจมตีใส่ฉินเฉา
ปืนวารีเหล่านี้น่าทึ่งมาก มันมีจำนวนมากกว่าหลายร้อยอัน
นอกจากนี้ยังมีพลังอันมหาศาล มันสามารถเจาะได้แม้กระทั่ง
โลหะ
แต่ฉินเฉาไม่เห็นมันอยู่ในสายตา
ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง ชิ้ง!
เสียงการโจมตีดังขึ้น ปืนวารีเหล่านี้กระหน˹ายิงเข้าใส่ฉินเฉา
จากนั้นมันก็ระเบิดกลายเป็นกระแสน˺าที่สาดกระเซ็นลงสู่ทะเลด้านล่าง
“มีความสามารถแค่นี้หรือไง?”
ฉินเฉาฉีกยิ้ม “ถ้าอย่างนั้น แกก็ตายซะเถอะ!”
ฉินเฉาไม่เคยทำตัวสุภาพกับคนที่คิดจะมาฆ่าเขาอยู่แล้ว
ทันใดนั้นร่างของเขาก็ปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าปูหัวเขียวอย่างรวดเร็ว
กำปั้นที่ห่อหุ้มด้วยถุงมือสีขาวพุ่งเข้าไปกระแทกแก้มของอีกฝ่ายอย่าง
รุนแรง
ตูม!
ปูหัวเขียวรู้สึกราวกับว่าจมูกของเขากำลังจะระเบิดออกมา
ร่างกายของเขาถูกต่อยจมลงไปในทะเลทั้ง ๆ ที่เลือดกำเดายังไหลไม่
หยุด ทะเลเกิดกระแสน˺าวนเล็ก ๆ ขึ้นจนดูเหมือนกับว่ามีลูกกระสุนปืน
ใหญ่ตกลงมา
ในทะเลมีแรงต้านอันมหาศาล แต่ร่างของปูหัวเขียวที่ถูกพลังจาก
หมัดของฉินเฉาต่อย กลับจมลึกลงไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งตกลงไปถึงก้น
ทะเลจนเกิดฝุ่นฟุ้งตลบ
ฉินเฉากระโดดลงไปในทะเลเพื่อที่จะไล่ตามปูหัวเขียวตนนี้ไป
ทะเลที่มืดมิดแบบนี้ทำให้ทัศนวิสัยในการมองเห็นนั้นแย่เป็นอย่าง
มาก
แต่หลังจากที่ฉินเฉาเปิดดวงตาปีศาจ เขาก็สามารถมองเห็นทุก
อย่างได้อย่างชัดเจน
สัตว์ทะเลที่กำลังแหวกว่ายไปมาในน˺านั้นดูสวยงามมาก
ไม่รู้ว่าจะมีนางเงือกอย่างในตำนานหรือเปล่า
จากนั้นสายตาของฉินเฉาก็มองลงไปยังปูหัวเขียวที่กำลังพยายาม
ปีนออกจากก้อนหินที่ก้นทะเล
เส้นผมสีเขียวของเขาลอยอยู่ในทะเลราวกับสาหร่าย
พี่ชายที่สวมหมวกสีเขียวคนนี้คิดจะฆ่าเขางั้นเหรอ?
ตลกจริง ๆ
จากนั้นร่างของฉินเฉาก็กลายเป็นลูกศรที่แหวกกระแสน˺าพุ่งเข้าใส่
ปูหัวเขียวทันที
ปูหัวเขียวที่เพิ่งจะสังเกตเห็นฉินเฉาก็พลันตกตะลึง
ตอนแรกเขาดูถูกเหยียดหยามอีกฝ่ายเอาไว้มาก ไม่คิดเลยว่าอิง
เทียนที่เกิดใหม่กลายมาเป็นผู้ฝึกตนจะโหดร้ายถึงเพียงนี้!
เมื่อคิดถึงเรื่องนี้ ปูหัวเขียวก็ไม่กล้าที่จะซ่อนเร้นพลังของตัวเอง
เอาไว้อีกต่อไป มือทั้งสองข้างของเขากลายเป็นก้ามปูที่แหลมคมทันที
เขาระเบิดก้อนหินที่อยู่ข้าง ๆ ก่อนที่จะรีบหันกลับไปหาฉินเฉา
“อิงเทียน น˺าทะเลคือโลกของข้า!”
เมื่อร่างกายของเขาได้อยู่ในน˺า เขาก็เคลื่อนไหวได้อย่างรวดเร็ว
มาก เขาปรากฏตัวขึ้นตรงหน้าฉินเฉาในทันที และตวัดก้ามใส่หน้าอก
ของฉินเฉา
ตูม!
กระแสน˺าวนขนาดยักษ์ปรากฏขึ้นในน˺า
ร่างของฉินเฉาจึงกระเด็นออกไปด้านหลังทันที
“เจ้าพยายามที่จะฆ่าข้าในน˺า แต่เจ้าคงจะไม่รู้ว่าที่นี่จะกลายเป็น
หลุมฝังศพของเจ้า!”
ปูหัวเขียวกล่าวในขณะที่ไล่ตามฉินเฉาไป เขาเหวี่ยงก้ามคู่ยักษ์
อย่างต่อเนื่อง ด้วยหวังจะให้ฉินเฉากลายเป็นซอสเนื้อ
ฉินเฉารีบขยับตัวทันที กระแสน˺ายังคงผันผวนอยู่ตลอดเวลา
ตอนนี้แม้กระทั่งฉลามก็ยังต้องซ่อนตัวให้ห่างไกลจากพวกเขาเอาไว้
เพราะมันรู้ดีว่ามันไม่สามารถที่จะเข้าไปยุ่งกับชายทั้งสองคนได้
“อิงเทียน! ถึงเวลาตายของเจ้าเสียที!”
ปูหัวเขียวตนนี้ดูแข็งกร้าวขึ้นเป็นพิเศษเมื่ออยู่ในน˺า ทันใดนั้นก้าม
ขนาดยักษ์ก็คว้าเข้าที่คอของฉินเฉา และกดร่างกายของเขาให้ลงไป
กระแทกกับก้นทะเล
ตูม!
ชั้นหินที่ก้นทะเลแยกออกจากกันในทันที
ร่างของทั้งสองคนจึงจมลึกลงไปในก้นทะเลมากขึ้นกว่าเดิม
ปูหัวเขียวยังคงบีบคอฉินเฉาเอาไว้ และไม่ว่าฉินเฉาจะพยายาม
ยังไง ก้ามปูก็ยังบีบคอของเขาอยู่เช่นเดิม
ทันใดนั้นฉินเฉาก็ยกเท้าขึ้นไปเตะท้องน้อยของปูหัวเขียวจนอีก
ฝ่ายกระเด็นออกไป
ทั้งสองคนลอยตัวอยู่ในรอยเลื่อนของก้นทะเลอย่างจนปัญญากัน
ทั้งคู่
ปูหัวเขียวกำลังคิดว่า ต่อไปเขาควรจะฆ่าอิงเทียนยังไง
แต่ฉินเฉากำลังสนใจสภาพแวดล้อมที่อยู่รอบ ๆ แทน
ฝูงปลาในก้นทะเลที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนกำลังแหวกว่ายอยู่
รอบตัวเขาและปูหัวเขียว
ปลาแต่ละตัวในฝูงมีความยาวมากกว่าครึ่งเมตร อีกทั้งยังมีเกล็ด
อยู่ทั่วร่างกายจนแทบจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน แวบแรกที่เห็นนั้น
ร่างกายของมันดูราวกับก้างปลา
พวกมันไม่มีดวงตา ซึ่งน่าจะเป็นเพราะว่าในแนวรอยเลื่อนของก้น
ทะเลแห่งนี้ไม่อาจที่จะมองเห็นสิ่งใดได้ ดวงตาของมันจึงหายไป
และสิ่งที่น่ากลัวที่สุด นั่นคือในปากของปลาเหล่านี้เต็มไปด้วยซี่
ฟันที่แหลมคม