มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1118: วิจัยร่างกายมนุษย์

ฉินเฉากำลังนั่งขัดสมาธิอยู่บนเตียงและจดจ่ออยู่กับการฝึกฝน
ลมปราณแห่งความวุ่นวาย
ด้วยความช่วยเหลือของหลีหยินและหนีฉาง ทำให้ลมปราณแห่ง
ความวุ่นวายของฉินเฉาก้าวหน้าขึ้นเรื่อย ๆ
แน่นอนว่ายามที่มีคนมาช่วยฝึกฝนย่อมได้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกัน
ก่อนหน้านี้อัตราความคืบหน้ามากกว่าเดิมสามส่วน
หรือก็คือมันก้าวหน้าไปได้อย่างรวดเร็ว
หลีหยินกล่าวว่า หากยังมีด้วยความเร็วเท่านี้ มังกรสาวตัวที่สามก็
จะตื่นขึ้นมาในอีกไม่ช้า
ฉินเฉาจึงตั้งหน้าตั้งตารอคอย เมื่อมังกรสาวตัวที่สามตื่นขึ้นมา เขา
จะมีพลังที่แข็งแกร่งขึ้นอีกขนาดไหน!
เมื่อเวลานั้นมาถึง เขาก็จะสามารถต่อสู้กับครึ่งเซียนได้โดยที่ไม่
ต้องใช้จิตก่อเกิด!
เพื่อที่จะทำลายโซ่ตรวนนี้ไปได้ ฉินเฉาจึงไม่คิดที่จะใช้เวลาในค˹า
คืนนี้ไปอย่างสูญเปล่า เขาเร่งฝึกฝนพลังเทพภายในร่างกายอย่าง
ต่อเนื่อง
เขาสัมผัสได้ว่าพลังเทพภายในร่างกายกำลังอยู่ในจุดวิกฤติ ราวกับ
ว่าจะมีเพียงโอกาสเดียวเท่านั้นที่จะสามารถทำลายโซ่ตรวนนี้ได้
ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงของมังกรสาวดังเข้ามาในหู
“นายท่าน… นายท่าน… ในที่สุดก็จะได้เจอกันแล้ว…..”
ไม่เพียงแค่คาดหวังในเรื่องของพลังเท่านั้น แต่ฉินเฉาก็รอคอยที่จะ
ได้พบกับมังกรสาวตัวที่สามด้วยเช่นกัน
หลีหยินและหนีฉางต่างก็เป็นสาวงามที่ไม่มีใครเทียบเทียมได้ เขา
จึงไม่รู้ว่าคนที่สามจะมีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง…..
แค่ก ๆ ดูเหมือนว่าทุกคนจะสามารถนอนด้วยกันได้เสียด้วย…..
เพื่อการนอนด้วยกันแล้ว เขาจะต้องพยายามให้มากขึ้นกว่านี้!
ฉินเฉาฝึกฝนต่อไปด้วยความตื่นเต้น
และดูเหมือนว่าเขาก็กำลังคาดหวังด้วยความตื่นเต้นด้วยเช่นกัน
แต่ในขณะนั้นเอง สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน
เขาลืมตาขึ้นมาในความมืดมิด
มีใครบางคนกำลังเข้ามา….
กลิ่นหอม ๆ จากร่างกายแบบนี้… นี่มันเจิ้งซือฉี!
ดึกดื่นป่านนี้ดร.สาวกลับไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน และวิ่งเข้ามาถึง
ในนี้!
ฉินเฉารีบล้มตัวลงบนเตียงและแกล้งหลับอย่างรวดเร็ว
ประตูถูกล็อกเอาไว้อยู่ก่อนหน้านี้แล้ว แต่ไม่รู้ว่าเจิ้งซือฉีใช้วิธีไหน
เธอถึงสามารถปลดล็อกและแอบเข้ามาได้
“ฉินเฉา… ฉินเฉา…”
เจิ้งซือฉีย่องเข้ามาเบา ๆ เธอมองฉินเฉาที่นอนนิ่งอยู่บนเตียงและ
ส่งเสียงเรียกเบา ๆ สองครั้ง
ฉินเฉาไม่ตอบสนองอะไร
“ฮิ ๆ … หลับอยู่จริง ๆ ด้วย…..”
น˺าเสียงของเจิ้งซือฉีมีความตื่นเต้นปนอยู่ในนั้น
ฉินเฉาไม่รู้ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังตื่นเต้นไปกับเรื่องอะไรกันแน่!
“ฮิ ๆ ….. รูปร่างดีจริง ๆ …..”
มือของเจิ้งซือฉีลูบหน้าอกของฉินเฉาผ่านชุดนอน
เมื่อรู้สึกได้ถึงมือเล็ก ๆ ที่เย็นเฉียบกำลังสัมผัสหน้าอกของตัวเอง
ฉินเฉาก็รู้สึกกังวลอยู่ในใจ
ผู้หญิงคนนี้คิดจะทำอะไร ในที่สุดเธอก็จะเริ่มลงมือกับเขาแล้วงั้น
เหรอ?
จะทำแบบนี้ได้ยังไงกัน… เขาไม่ใช่คนง่าย ๆ แบบนั้น…..
ในฐานะที่เขาเป็นสุภาพบุรุษ เขาควรจะต้องทำยังไงในเวลาแบบ
นี้?
อืม ใช่แล้ว ถ้าหากเป็นสุภาพบุรุษละก็…ในเวลาแบบนี้เขาก็ควรที่
จะนอนต่อและแกล้งทำเป็นไม่รับรู้อะไร แล้วจากนั้นก็ปล่อยให้เธอทำ
ในสิ่งที่เธอต้องการ……
ใช่แล้ว นี่ไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย…..
ฉินเฉาคิดได้ว่าเขานี่ช่างเป็นคนที่ดีจริง ๆ ดังนั้นเขาจึงยังคง
หลับตาและแกล้งทำเป็นไม่รับรู้ ปล่อยให้มือเล็ก ๆ ของเจิ้งซือฉีสัมผัส
ตัวเขาต่อไป
“ฮึ่ม เสื้อผ้าพวกนี้เกะกะจริง ๆ ถอดมันออกดีกว่า”
เจิ้งซือฉีเริ่มใช้มือทั้งสองข้างปลดกระดุมชุดนอนของฉินเฉา
ฉินเฉาคิดว่าผู้หญิงคนนี้ดูเงอะงะมาก จนเขาเกือบที่จะลุกขึ้นนั่ง
และถอดมันออกเอง
สาวน้อยคนนี้มี IQ 150 จริงหรือเปล่า?
ตอนที่เธอถอดเสื้อผ้า ราวกับว่าเธอมี IQ 50 เท่านั้น
“ให้ตายเถอะ!”
เมื่อเจิ้งซือฉีใช้เวลาอยู่นานแต่ก็ไม่สามารถถอดเสื้อผ้าออกได้ เธอ
ก็รู้สึกกังวลขึ้นมา
ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะปลดปล่อยภูตผีหลัวซาตัวหนึ่งออกมา จากนั้น
ก็ให้มันลอยขึ้นไปในอากาศและมองดูท่าทีของผู้หญิงคนนี้แทนดวงตา
ของฉินเฉา
แต่หลังจากที่ได้เห็นว่าเธอกำลังจะทำอะไร ฉินเฉาก็อยากจะยก
เท้าขึ้นไปเตะเธอ!
แม่งเอ๊ย เจิ้งซือฉีหยิบกรรไกรออกมาและวางทาบบนร่างกายของ
ฉินเฉา
เธอ เธอคิดจะทำอะไร เธอจะใช้มันกับฉินเฉาน้อยอย่างนั้นเหรอ?
อย่างไรก็ตาม เคราะห์ดีที่เจิ้งซือฉีไม่หุนหันพลันแล่น เธอใช้
กรรไกรตัดชุดนอนของฉินเฉาให้ขาดออกเป็นชิ้น ๆ
เชี่ย ซูจีเป็นคนซื้อชุดนอนตัวนี้ให้เขาเสียด้วย
ตัดมันจนกลายเป็นผ้าขี้ริ้วแบบนี้ เธอต้องการให้บิดาไปเต้นระบำ
ที่ฮาวายหรือไง!
เจิ้งซือฉีถอดเสื้อผ้าของฉินเฉาออกไปด้วยความรวดเร็ว
ฉินเฉาคิดในใจว่าในที่สุดก็เสร็จเสียที
แต่สาวสวยคนนี้ยังสวมเสื้อผ้าหลายตัวเกินไป ถ้าหากเธอถอดเสื้อ
คลุมสีขาวของเธอออกมันคงจะดีกว่า
เจิ้งซือฉียังคงแต่งตัวเหมือนกับในตอนที่ฉินเฉากำลังอาบน˺า เธอ
สวมชุดชั้นในลายลูกไม้เอาไว้ด้านใน และสวมเสื้อคลุมสีขาวทับด้าน
นอก
สไตล์การแต่งตัวที่เยี่ยมยอดแบบนี้ มีแต่เธอเท่านั้นที่สามารถทำ
ได้
เป็นเครื่องแบบที่ดูยั่วยวน…..
เครื่องแบบที่แสนยั่วยวนของนักวิทยาศาสตร์
“ทำไมเจ้านี่ที่อยู่ข้างล่างถึงไม่ทำงานล่ะ?”
เจิ้งซือฉีมองฉินเฉาน้อยด้วยสายตาของนักวิชาการ “หรือว่าของ
มนุษย์ดัดแปลงจะทำงานได้ไม่ดี มันจะต้องชาร์จพลังก่อนหรือเปล่า?”
เพื่อที่จะพิสูจน์ว่าเธอกำลังเข้าใจผิด ฉินเฉาน้อยจึงลุกขึ้นตั้งทันที
ด้วยความสง่างาม
“หืม? ถึงจะหลับอยู่ แต่ก็ยังมีปฏิกิริยาตอบสนองที่รุนแรงได้ด้วย
งั้นเหรอ?”
เจิ้งซือฉีกำลังนอนอยู่บนเตียงและจ้องไปที่ฉินเฉาน้อย ก่อนที่จะ
พูดขึ้นมาด้วยความแปลกใจ
จะไม่ให้เขามีปฏิกิริยาตอบสนองอย่างรุนแรงได้ยังไง?
เธอกำลังนอนอยู่ตรงนี้ อีกทั้งยังเผยหน้าอกคู่โตให้ภูตผีหลัวซาของ
ฉินเฉาได้เห็น
ฉินเฉารู้สึกได้ว่าภูตผีหลัวซากำลังตื่นเต้นอยู่
เอ่อ แน่นอนว่าพวกเขาล้วนเป็นกลุ่มคนบ้ากาม!
“มันคือท่อยางหรือเปล่านะ?”
เจิ้งซือฉีที่กำลังนอนอยู่ได้ทำการศึกษาด้วยมือของเธออย่าง
ต่อเนื่อง
ฉินเฉาแทบจะทนไม่ได้ เชี่ย เธอกำลังศึกษาอะไรอยู่ เธอกำลัง
ทรมานเขาอยู่ชัด ๆ! มาสิ มามีความสุขกันเถอะ ยังจะต้องพิรี้พิไรอะไร
อยู่อีก!
แล้วท่อยางท่อเยิงอะไรกัน ของบิดามันคือปืนใหญ่ขนาดย่อม ๆ ที่
ทำจากเหล็กต่างหาก!
“ช่างมันเถอะ มาเริ่มจากหน้าอกก่อนก็แล้วกัน”
ในที่สุดเจิ้งซือฉีก็เลิกศึกษาฉินเฉาน้อยเสียที เธอหยิบมีดผ่าตัด
ออกมาจากหน้าอกของเธอ จากนั้นก็วางมันไว้บนหน้าอกของฉินเฉา
อย่างแผ่วเบา สัมผัสที่เย็บเฉียบจากมีดโดนหน้าอกของฉินเฉาทันที
ฉินเฉาเกือบจะสะดุ้งอยู่แล้ว
เชี่ย ผู้หญิงคนนี้กำลังจะทำอะไร!
บิดาคิดว่าเธอจะเข้ามาทำมิดีมิร้ายบิดา แต่ไม่คิดเลยว่าเธอจะมา
ศึกษาร่างกายของบิดาแทน!
“ฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่ามีโลหะชนิดไหนที่ใช้สร้างกระดูกของนาย
ขึ้นมา!”
เธอกล่าว ก่อนที่เธอจะออกแรงกดมีดผ่าตัดกรีดหน้าอกของฉินเฉา
แต่เจิ้งซือฉีรู้สึกราวกับกำลังตัดแผ่นเหล็ก ฉินเฉาไม่มีเลือดออกมา
เลยแม้แต่น้อย แล้วจะนับประสาอะไรกับรอยบาดบนผิว
“เป็นไปได้ยังไง!”
เจิ้งซือฉีอุทานออกมาเบา ๆ ด้วยความตกใจ “นี่เป็นมีดผ่าตัดที่คม
มาก…..เขาจะไม่เป็นอะไรเลยได้ยังไง?”
เธอกล่าว จากนั้นจึงออกแรงกรีดมีดผ่าตัดลงบนหน้าอกของฉินเฉา
อย่างรุนแรง
เธอพยายามอยู่หลายครั้ง แต่ก็ไม่สามารถกรีดหน้าอกของฉินเฉา
ได้เลย
“มีดผ่าตัดไม่คมหรือไง?”
เธอรู้สึกแปลกใจ จากนั้นจึงหยิบมีดผ่าตัดมากรีดที่นิ้วชี้ข้างขวาเบา
ๆ
“อ๊า!”
ความเจ็บปวดแล่นขึ้นมาที่นิ้ว พร้อมทั้งมีเลือดไหลออกมา
“ให้ตายเถอะ เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!”
เจิ้งซือฉีรีบดูดนิ้วมือที่มีบาดแผล และกล่าวพึมพำด้วยความ
หงุดหงิด “ผิวหนังของเขาทำมาจากวัสดุชนิดพิเศษอย่างนั้นเหรอ?”
เมื่อคนที่หมกมุ่นในการวิจัยอาวุธอย่างเธอคิดถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้
เธอก็ยิ่งรู้สึกตื่นเต้น
แต่เธอไม่รู้ว่าจะทำยังไงกับผิวที่แข็งแกร่งของฉินเฉา
“ใช่แล้ว ฉันจะลองใช้ไอ้นั่นดู….”
ไม่รู้ว่าเจิ้งซือฉีคิดอะไรขึ้นมาได้ เธอวิ่งออกไปจากห้องด้วยความ
รวดเร็ว
“แม่เสือสาวตัวนี้…..”
ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน คิดจะศึกษาร่างกายของเขางั้นเหรอ เขา
จะต้องแกล้งหลับต่อไปหรือเปล่า? ถ้าหากตื่นขึ้นมามันจะน่าอึดอัดใจ
มากมั้ย?
ในขณะที่เขากำลังลังเลอยู่นั้น ประตูห้องก็ถูกเปิดเข้ามาทันที
เขารีบหลับตาลงและแกล้งทำเป็นหลับต่อไป
“คราวนี้ฉันจะต้องจัดการนายให้ได้!”
ฉินเฉาเกือบจะอ้าปากสบถออกมาอยู่แล้ว
เชี่ย เจิ้งซือฉีกำลังถือเลื่อยอยู่ในมือ!
บัดซบ เธอเข้าใจผิดไปใหญ่แล้ว! เธอคิดจะใช้เลื่อยมาจัดการกับ
บิดางั้นเหรอ!
บิดาไม่ใช่ท่อนไม้สักหน่อย!
“อะแฮ่ม เอาล่ะนะ!”
เจิ้งซือฉีคว้าเลื่อยเอาไว้และเปิดสวิตช์
ใบเลื่อยวงเดือนหมุนอย่างรวดเร็วในทันที มันส่งเสียงกระหึ่ม
ออกมา
“มาเลย! ถ้าหากฉันไม่ได้ศึกษาร่างกายของนาย ฉันก็ไม่ใช่คนแซ่
เจิ้งอีกต่อไปแล้ว!”
แม่เสือสาวกล่าว ก่อนที่จะขยับใบเลื่อยผ่าหน้าอกของฉินเฉา
ครืด ครืด!
ประกายไฟกระจายไปทั่วทุกทิศทาง!
ฉินเฉารู้สึกหดหู่
มารดามันเถอะ ถ้าหากเขาเป็นคนธรรมดาจริง ๆ เขาก็คงจะถูกแม่
เสือสาวตัวนี้ฆ่าตายไปนานแล้ว!
เธอมี IQ 150 จริง ๆ เหรอ?
เขาว่าเธอจะต้องมีสัก 250 ถึงจะถูก!
ประกายไฟพุ่งขึ้นไปในอากาศอย่างต่อเนื่อง จากตอนแรกที่เจิ้งซือ
ฉียังคงรู้สึกตื่นเต้น ใบหน้าอันงดงามก็เปลี่ยนเป็นความประหลาดใจ
มากขึ้นทุกที
แม้แต่เลื่อยก็ยังใช้ไม่ได้!
ฉินเฉามีผิวหนังแบบไหนกันแน่!
“เป็นไปได้ยังไง! มันเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง!”
เจิ้งซือฉีไม่อยากจะเชื่อเลยว่าในโลกนี้จะมีผิวหนังที่แข็งแรงแบบนี้
อยู่ด้วย?
ถึงแม้ว่าจะเป็นหนังเทียม มันก็ยังเป็นไปไม่ได้!
“หรือว่าจะมีจุดอ่อนอยู่ที่ไหนสักแห่งกัน?”
เจิ้งซือฉีเริ่มครุ่นคิด
ใช่แล้ว หน้าอกเป็นส่วนที่จะต้องถูกโจมตีใส่อยู่บ่อย ๆ ดังนั้นจึง
ต้องได้รับการป้องกันเป็นพิเศษ
ถ้าอย่างนั้นเธอจะต้องทดลองกับส่วนอื่นดู
เจิ้งซือฉีคิด จากนั้นเธอก็เลื่อยไปรอบ ๆ ร่างกายของฉินเฉา
ตั้งแต่หน้าผากจนถึงนิ้วเท้า ไม่มีส่วนไหนที่เจิ้งซือฉีจะไม่ได้เลื่อย
มัน
แต่ไม่ว่าจะเป็นที่ไหน มันก็ทำให้เกิดแค่เพียงประกายไฟเท่านั้น
ผิวหนังของเขาก็ยังคงอยู่ดีเช่นเดิม
“ฮึ่ม ไม่มีจุดอ่อนอยู่เลยจริง ๆ เหรอ?”
และสายตาของเจิ้งซือฉีก็ไปหยุดอยู่ที่ฉินเฉาน้อยอีกครั้ง
ฉินเฉาตัวสั่นด้วยความกลัว
แม่เสือสาวตัวนี้…..อย่าคิดจะลงมือกับฉินเฉาน้อยนะ!
จริง ๆ ด้วย!
เจิ้งซือฉีเป็นคนที่โหดเหี้ยม เธอคิดที่จะลงมือกับฉินเฉาน้อยจริง ๆ
ใบเลื่อยของเธอจ่ออยู่บนเส้นเลือดของฉินเฉา
เลื่อยที่คมกริบนั่น……
แต่ถึงแม้ว่ามันจะคมขนาดไหน ก็ทำอะไรฉินเฉาน้อยไม่ได้
ประกายไฟ เธอเห็นประกายไฟอีกครั้ง
“อะไรกัน! แบบนี้ก็ยังใช้ไม่ได้อีก!”
เจิ้งซือฉีโกรธมาก เธอทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้เลย นี่มันเลื่อยปลอม
หรือไง!
เธอจึงลองเลื่อยโต๊ะข้างเตียงดู
โต๊ะข้างเตียงนั้นเป็นไม้เนื้อแข็ง ซึ่งมีแผ่นเหล็กห่อหุ้มเอาไว้ด้าน
นอก แต่มันก็ถูกเลื่อยออกได้อย่างง่ายดาย
ผิวหนังของฉินเฉาแข็งยิ่งกว่าเหล็กอีกงั้นเหรอ!
“อ๊า! ไม่มีวิธีเลยหรือไง!”
เจิ้งซือฉีทิ้งเลื่อยไปด้วยความท้อแท้ใจ และทันใดนั้นดวงตาของ
เธอก็เปล่งประกาย
“ต้องใช้อันนี้แหละ…..”
เธอหยิบวัตถุที่มีลักษณะคล้ายกับปากกาลูกลื่นออกมาจากเสื้อ
คลุมสีขาวของเธอ “จะเกิดอะไรขึ้น… ถ้าหากฉันทำลายมัน…..”
นั่นมันอะไรน่ะ?
“แต่…. ถ้าหากไม่ได้ผ่า ฉันก็ไม่ยอมหรอก…..”
เจิ้งซือฉีลังเล แต่ในที่สุดความอยากรู้อยากเห็นก็ชนะทุกอย่าง
“ใช่แล้ว ฉันจะต้องรู้ให้ได้ว่าผู้ชายคนนี้มีโครงสร้างแบบไหนกัน
แน่! ตราบใดที่ไม่ได้ทำลายหัวของเขา เขาก็จะไม่เป็นอะไร! ลองดูกัน
เลยเถอะ!”
เธอกล่าว ก่อนที่จะกดสวิตช์บนปากกาลูกลื่น
ทันใดนั้นปลายปากกาก็แยกออกจากกัน และปรากฏแสงสีน˺าเงิน
ออกมา
ฉินเฉาตกใจมาก
เชี่ย ปากกาเลเซอร์!