มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1181: เรื่องเข้าใจผิด
ในที่สุดงานเปิดตัวอัลบั้มใหม่ของฉุ่ยมู่ ซึ่งถูกจัดขึ้นที่โรงแรมเรด
สตาร์ ซึ่งเป็นธุรกิจในเครือของบริษัทเทียนหยาง เอนเตอร์เทนเมนท์ก็
ได้เริ่มต้นขึ้น
ฉุ่ยมู่มีแฟนเพลงอยู่เป็นจำนวนมากทั้งในฮ่องกงและไต้หวัน เห็น
ได้ชัดจากฝูงชนจำนวนมากมายที่แออัดกันอยู่ที่หน้าประตูโรงแรม ทั้งที่
งานเปิดตัวยังไม่ทันจะได้เริ่มต้นขึ้นเลยด้วยซ˺า
แฟนเพลงทุกคนคาดหวังว่าจะได้ครอบครอง CD อัลบั้มชุดพิเศษ
ของฉุ่ยมู่ ซึ่งถูกจัดทำขึ้นโดยมีจำนวนจำกัดเป็นครั้งแรก
“เยี่ยมไปเลย ฉันไม่คิดเลยว่าอัลบั้มชุดพิเศษของฉุ่ยมู่จะมีวางขาย
ในฮ่องกงด้วย!”
“โอ้ ถ้าหากได้เจอฉุ่ยมู่สักครั้งก็คงจะดี”
“จะเป็นไปได้ยังไงล่ะ ฉุ่ยมู่ไม่ชอบเป็นจุดสนใจ เขาไม่ออกมา
ปรากฏตัวหรอก”
“เหอะ ก็แค่องค์กรกลุ่มหนึ่งที่ไม่กล้าออกมาแสดงตัวก็เท่านั้น มัน
จะมีอะไรให้น่าชื่นชม”
“บัดซบ ใครมันปล่อยหมาออกมาวะ! อัดมันเลย!”
ฝูงชนพลันลุกฮือขึ้นทันที ทำให้ผู้ก่อเหตุที่ถูกส่งตัวมาจากบริษัท
บันเทิงแห่งอื่นถูกรุมอัดจนต้องรีบวิ่งหนีออกไปจากที่นี่
เขาไม่คิดว่าแฟนเพลงของฉุ่ยมู่จะสามารถรวมใจเป็นหนึ่งเดียวกัน
ได้แบบนี้
ก่อนหน้านี้ที่เขาสาดโคลนใส่ร้ายฉุ่ยมู่ มันก็ยังได้ผลดี แต่ทำไมวันนี้
มันถึงไม่ได้ผลแล้วล่ะ?
ใบหน้าของเขาเขียวช˺าไปหมด แต่ไม่ว่าจะคิดยังไง เขาก็ไม่เข้าใจ
เสียที
“เห็นหรือเปล่าว่านายมีอิทธิพลขนาดไหน”
หลัวชิงหลินเอ่ยกับฉินเฉาซึ่งยังคงแต่งตัวเป็นบอดี้การ์ดอยู่ข้าง
กายของเธอ
ทั้งสองคนยืนมองฝูงชนที่แน่นขนัดกันอยู่ด้านนอกผ่านหน้าต่าง
บนตึกของโรงแรม
ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลาที่เขาจะปรากฏตัว เพราะมีละครที่ยอดเยี่ยม
จะต้องเริ่มแสดงก่อนหน้านั้น
“สิ่งเหล่านี้มันเป็นผลมาจากความพยายามอย่างหนักของเธอ ฉัน
ก็แค่ร้องเพลงไม่กี่เพลงให้เธอเท่านั้นเอง”
ฉินเฉากอดเอวของหลัวชิงหลินจากด้านหลังอย่างอ่อนโยน และ
กล่าวออกมา
“นายช่วยฉันถึงขนาดนี้ นายอยากจะให้ผู้หญิงตัวเล็ก ๆ คนนี้ตอบ
แทนนายยังไงดีล่ะ”
“หนี้ความรักก็ต้องจ่ายคืนด้วยร่างกาย เธอว่ามั้ย…..”
ฉินเฉากล่าว จากนั้นมือที่ซุกซนของเขาก็เลื่อนขึ้นไปสัมผัสหน้าอก
ของหลัวชิงหลิน
“เกลียดนายจริง ๆ ถึงเวลาที่จะต้องลงไปแล้ว มาก่อกวนกันอยู่
ได้!”
หลัวชิงหลินปัดมือปลาหมึกของฉินเฉาออกไปอย่างไม่เกรงใจ
จากนั้นจึงพาฉินเฉาที่ยังคงอิดออดลงไปข้างล่าง
ภายในห้องโถงชั้นล่างคลาคล˹าไปด้วยผู้คนจำนวนมาก
ที่นั่นมีเจ้าหน้าที่ของเทียนหยาง เอนเตอร์เทนเมนท์ ผู้สื่อข่าว และ
คนอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้องอีกหลายคน
ตามกำหนดการ หลัวชิงหลินจะต้องกล่าวเปิดงานในทันที จากนั้น
จึงค่อยเริ่มวางจำหน่ายอัลบั้มชุดพิเศษ
และก่อนที่จะวางจำหน่ายอัลบั้มขุดพิเศษ เธอจะต้องเปิดแชมเปญ
เพื่อเป็นการฉลองให้กับทุกคน
ในขณะที่เจ้าหน้าที่กำลังจัดสถานที่กันอย่างขะมักเขม้นอยู่นั้น
ด้านนอกก็พลันมีเสียงของรถตำรวจดังลอดเข้ามา
แฟนเพลงที่อยู่ข้างนอกต่างพากันตกใจ พวกเขาคิดในใจว่า
ตำรวจเหล่านี้ต้องการจะทำอะไรกันแน่?
“คนที่อยู่ข้างหน้าได้โปรดหลีกทางด้วย! พวกเราจะเข้าไปข้างใน!”
หลิวอี้หมิงผู้ที่นั่งอยู่ในรถ เห็นฝูงชนมากมายที่ยืนออกันอยู่
ด้านหน้า เขาจึงบอกให้เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ที่อยู่ใต้บังคับบัญชาตะโกน
บอกพวกเขา
แต่เมื่อตะโกนอยู่สักพัก กลับไม่มีใครขยับออกไป
แฟนเพลงเหล่านี้กำลังคิดอะไรอยู่
เชี่ย ตำรวจพวกนี้คิดจะทำอะไร?
หรือว่าพวกเขาก็จะมาซื้ออัลบั้มชุดพิเศษเหมือนกัน?
คิดว่าขับรถตำรวจมาแล้วจะแซงคิวได้งั้นเหรอ ฝันไปเถอะ ไปยืน
แถวไป!
หลิวอี้หมิงหงุดหงิดขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคนเหล่านี้ไม่ยอมหลีกทางให้
เขา
“ยิงปืนเตือนซะ!”
“ครับ!”
เจ้าหน้าที่ตำรวจหยิบปืนลูกโม่ออกมา และยิงปืนขึ้นฟ้าเพื่อเป็น
การเตือน
เมื่อแฟนเพลงเห็นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่จะมาซื้ออัลบั้มชุดพิเศษหยิบ
ปืนออกมา พวกเขาก็ไม่กล้าพูดอะไรออกมาอีก
พวกเขาพากันหลีกทางให้รถตำรวจที่อยู่ด้านนอก
รถตำรวจหลายคันขับเข้าไปทันที พร้อมกับปิดกั้นทางเข้าออกของ
โรงแรมเอาไว้อย่างแน่นหนา
จากนั้นหัวหน้ากองกำลังตำรวจหลิวอี้หมิงก็ก้าวลงมาจากรถ
พร้อมกับเกาเจียเฉิงและจินหมิงเฟินที่เดินตามมาด้วยท่าทีเอาเรื่อง
ถ้าหากจินหมิงเฟินไม่ได้นั่งอยู่บนรถเข็นผู้ป่วย ท่าทางของเขา
อาจจะดูโหดเหี้ยมยิ่งกว่านี้ก็ได้
ทั้งสองคนมองไปยังหลัวชิงหลินที่ผละมือออกจากงานยุ่ง ๆ ของ
เธอ และแอบคิดในใจ
เหอะ สาวน้อย คราวนี้เธอเสร็จแน่
“คุณหนูหลัว คิดไม่ถึงล่ะสิว่าพวกเราจะมาที่นี่”
จินหมิงเฟินนั่งอยู่บนรถเข็นผู้ป่วย และมีเสี่ยวหมิงคอยเข็นอยู่ข้าง
หลัง ได้กล่าวออกมาอย่างมีความนัยแอบแฝง
ไม่แปลกใจเลยที่เขาจะกล่าวด้วยน˺าเสียงแบบนี้ ลูกน้องของเธอทำ
ให้เขาขาขาด จะไม่ให้เขาคับแค้นใจได้ยังไง
ถ้าหากไม่มีเจ้าหน้าที่ตำรวจอยู่ที่นี่ เขาคงจะสั่งลูกน้องให้พังงานนี้
จนราบเป็นหน้ากลองและจับตัวพวกเธอไปแล้ว
อย่างไรก็ตามวันนี้เขาไม่ได้เป็นคนลงมือเอง แต่เป็นหัวหน้ากอง
กำลังตำรวจ
“โอ้ คุณจินนี่เอง”
หลัวชิงหลินไม่แปลกใจ ท่าทีของเธอยังคงดูเป็นธรรมชาติ
“วันนี้พวกคุณมีเวลาว่าง ก็เลยมาให้กำลังใจเทียนหยาง เอนเตอร์
เทนเมนท์ในงานเปิดตัวของพวกเราเหรอคะ? แต่ต้องขอโทษด้วย ฉัน
จำไม่ได้ว่าฉันส่งบัตรเชิญไปให้คุณจินกับคุณเกาหรือยัง?”
“เหอะ คุณหนูหลัว คุณยังตีหน้านิ่งได้อยู่อีกงั้นเหรอ”
จินหมิงเฟินปรายตามองคนมากมาย แล้วกล่าวอย่างเย็นชา “ผม
ได้มอบขาข้างนี้ให้คุณไปแล้ว และวันนี้พี่น้องของผมก็มาที่นี่เพื่อทวง
หนี้”
“ทวงหนี้?”
หลัวชิงหลินยิ้มออกมา “ขอโทษนะคะคุณจิน ฉันจำไม่ได้ว่าฉันไป
ติดเงินคุณตอนไหน”
“แน่นอน หนี้ของคุณหนูหลัวมันไม่ใช่เงิน แต่มันคือชีวิต”
จินหมิงเฟินกล่าว พร้อมกับส่งสายตาให้หลิวอี้หมิง
หลิวอี้หมิงจึงรีบเดินเข้ามากล่าวกับหลัวชิงหลินทันที
“คุณหนูหลัว ผมคือหัวหน้ากองกำลังตำรวจฮ่องกง หลิวอี้หมิง
ตอนนี้ผมขอจับกุมคุณและบอดี้การ์ดของคุณในข้อหาฆาตกรรมโดย
เจตนา”
จากนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่ยืนอยู่ด้านหลังก็เข้ามาล้อมเธอเอาไว้
ทันที
เมื่อคำพูดนี้ถูกกล่าวออกไป ทุกคนก็ตกอกตกใจเป็นอย่างมาก
พวกเขามองหลัวชิงหลินด้วยความประหลาดใจ คนสวยแบบเธอ
จะฆ่าคนได้ยังไง?
หรือว่าจะเป็นอย่างที่ตำนานได้กล่าวเอาไว้ ที่ว่าสาวงามก็
เหมือนกับแมงป่อง?
“คุณหนูหลัว พ่อของคุณเป็นถึงนายพล ดังนั้นถึงแม้ว่าคุณจะเรียก
ลมได้ลม เรียกฝนได้ฝนในแผ่นดินใหญ่”
เกาเจียเฉิงยังคงกล่าวต่อไปว่า “แต่ฮ่องกงเป็นสถานที่ที่อยู่ภายใต้
กฎหมาย ในเมื่อคุณทำผิดกฎหมาย คุณก็จะต้องรับโทษตามความผิดที่
คุณได้ทำเอาไว้”
หลัวชิงหลินคิดว่ามันน่าขันจริง ๆ ที่นายใหญ่ของซินอี้อันพูดคำนี้
ออกมา
“ฉันคิดว่าเรื่องนี้จะต้องมีการเข้าใจผิดบางอย่างเกิดขึ้น”
หลัวชิงหลินกล่าวกับหลิวอี้หมิง
“หากมีการเข้าใจผิด คุณสามารถพูดในชั้นศาลได้ครับ”
สีหน้าของหลิวอี้หมิงนั้นดูเย็นชา “แต่ผมคิดว่าชีวิตของคนหลาย
สิบคน คงจะไม่ยอมรับคำว่าเข้าใจผิดของคุณอย่างแน่นอน”
“ขอโทษที เรื่องนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับคุณหนูหลัว ฉันเป็นคนฆ่า
คนพวกนั้นเอง”
ฉินเฉากล่าว พร้อมกับหยิบปืนเดสเสิร์ท อีเกิ้ลสองกระบอกออกมา
จากอกทันที
ทันใดนั้นเจ้าหน้าที่ตำรวจที่อยู่รอบ ๆ ก็พลันตื่นตระหนก พวกเขา
รีบยกปืนลูกโม่ขึ้นมาเล็งฉินเฉา
“วางอาวุธปืนลงซะ!”
พวกเขาไม่คิดว่าชายคนนี้จะมีความกล้าถึงขนาดนี้ เขาถึงกับกล้า
หยิบอาวุธปืนออกมาต่อหน้าเจ้าหน้าที่ตำรวจจำนวนมาก!
“หลัวชิงหลิน คุณจะทำอะไร!”
หลิวอี้หมิงตวาดลั่น “ที่นี่คือฮ่องกง มันไม่ใช่สถานที่ที่คุณจะทำ
เรื่องชั่วช้าได้ตามใจชอบ!”
จินหมิงเฟินและเกาเจียเฉิงแอบรู้สึกยินดีอยู่ในใจ พลางคิดว่าไอ้
เด็กคนนี้ทำได้ดีจริง ๆ ทีนี้ก็ถึงคราวตายของแกแล้ว
หยิบปืนออกมาต่อหน้าหัวหน้ากองกำลังตำรวจ แกคิดว่าแกเจ๋งนัก
หรือไง จริง ๆ แล้วแกก็เป็นได้แค่ไอ้โง่เท่านั้น! ฮ่า ๆ ๆ!
“นายตื่นตูมเกินไปแล้ว”
ฉินเฉายิ้มออกมาและถือปืนทั้งสองกระบอก “ฉันก็แค่จะแสดงให้
นายดู ว่าลูกกระสุนปืนที่ใช้ฆ่าคนมันออกมาจากปืนพกทั้งสองกระบอก
นี้ ดังนั้นเรื่องนี้เลยไม่เกี่ยวข้องกับคุณหนูหลัว ฮ่องกงไม่ได้มีกฎหมายที่
ยุติธรรมหรือไง คงจะไม่กล่าวหาคนดีหรอกใช่มั้ย”
“ใช่ กฎหมายของพวกเรานั้นยุติธรรมมาก ในเมื่อนายยอมรับ
สารภาพออกมาแล้ว พวกเราก็จะพาคุณหนูหลัวไปให้ปากคำในการ
สืบสวนเท่านั้น”
หลิวอี้หมิงพยักหน้า และหยิบกุญแจมือออกมา “อยากให้ฉันช่วย
ใส่ให้มั้ย?”
ฉินเฉามองกุญแจมือและยิ้มออกมาอีกครั้ง “ดูเหมือนว่านายจะ
เข้าใจผิดอีกแล้ว ฉันไม่ได้จะไปกับนายสักหน่อย”
“นายคิดที่จะต่อต้านการจับกุมงั้นเหรอ?”
ในฐานะที่หลิวอี้หมิงเป็นผู้บัญชาการ เมื่อเห็นคนที่มีความกล้า
แบบนี้ เขาจึงหัวเราะออกมา
“นายควรที่จะรู้ตัวได้แล้วว่ามีตำรวจฮ่องกงอยู่ที่นี่เต็มไปหมด นาย
มีตัวคนเดียวกับปืนสองกระบอกเท่านั้น ถ้าหากนายทำอะไรไม่คิด
ขึ้นมา ฉันก็ไม่สามารถรับประกันชีวิตของนายได้หรอกนะ”
“เปล่าเลย นายก็ยังเข้าใจฉันผิดอยู่ดี ฉันไม่ได้คิดที่จะขัดขืน”
ฉินเฉาวางปืนของเขาลง ก่อนที่จะกล่าวอย่างภาคภูมิใจ “ฉันแค่
ต้องการจะบอกนายว่าฉันมีสิทธิที่จะฆ่า”
“ตลกหรือไง!”
ไม่ต้องรอให้หลิวอี้หมิงกล่าวอะไรออกมา จินหมิงเฟินก็โพล่ง
ออกไปก่อนแล้ว “แม้แต่ประธานาธิบดีก็ยังไม่มีสิทธิที่จะฆ่าใครตามใจ
ชอบเลยด้วยซ˺า! แล้วใครจะให้สิทธินั้นกับแก!”
“แกก็ลองเดาดูสิ?”
ฉินเฉาจ้องจินหมิงเฟินเขม็ง จากนั้นจึงหยิบหนังสือรับรองตัวตน
ออกมา “นี่คือหนังสือรับรองตัวตนของฉัน ไม่รู้ว่าหัวหน้ากองกำลัง
ตำรวจจะรู้จักมันหรือเปล่า”
หนังสือรับรองของสาขาที่เจ็ด
ทันทีที่หลิวอี้หมิงเห็นหนังสือรับรองตัวตนฉบับนี้ หยดเหงื่อเย็น ๆ
ก็ไหลลงมา
เขาเป็นหัวหน้ากองกำลังตำรวจ เขาจะไม่รู้จักมันได้ยังไง!
หนังสือฉบับนี้ ถึงคนอื่นอาจจะไม่เข้าใจ แต่เขาเข้าใจมันดี
มันไม่ใช่แค่การแสดงตัวตนเท่านั้น แต่มันยังแสดงถึงสิทธิ
สิทธิคุ้มครองในการฆ่า!
บางทีคุณอาจจะคิดว่ามันเป็นแค่สิทธิไร้สาระในประเทศจีน
สามารถฆ่าคนบริสุทธิ์ได้ตามใจชอบงั้นเหรอ? สังคมจะไม่เกิด
ความวุ่นวายขึ้นหรือไง?
แต่สิ่งต่าง ๆ ก็สามารถที่จะอะลุ่มอล่วยได้
ยกตัวอย่างเช่นสิ่งที่ฉินเฉากำลังจะพูดถึงอยู่นี้
“คนพวกนั้นพยายามจะฆ่าคนที่ฉันกำลังปกป้อง ดังนั้นฉันก็เลยฆ่า
พวกมัน ว่ายังไงล่ะหัวหน้าหลิว นายยังคิดที่จะจับกุมฉันอยู่หรือเปล่า?”
“……”
แน่นอนว่าหลิวอี้หมิงไม่คิดที่จะล่วงเกินคนของสาขาที่เจ็ดเพื่อ
นักเลงจำนวนไม่กี่คน
ไม่ต้องพูดถึงอย่างอื่น ถึงแม้ว่าอีกฝ่ายจะฆ่าผู้บัญชาการอย่างตัว
เขาให้ตายที่นี่ แต่อีกฝ่ายก็ยังสามารถกลับไปอธิบายเรื่องที่เกิดขึ้นได้อยู่
ดี
ท้ายที่สุดแล้ว หัวหน้ากองกำลังตำรวจจะสามารถมีจำนวนเท่าไหร่
ก็ได้
แต่เจ้าหน้าที่พิเศษที่ทรงพลังอย่างสาขาที่เจ็ด มีเพียงหนึ่งหรือสอง
คนเท่านั้น
พวกเขาแต่ละคนล้วนแล้วแต่เป็นสมบัติของชาติ
“หัวหน้าหลิว คุณเป็นอะไรไป?”
เกาเจียเฉิงไม่รู้ว่าทำไมหลิวอี้หมิงถึงได้เงียบไป
หรือว่าเขาจะกลัว?
แต่เขาเป็นหัวหน้ากองกำลังตำรวจ เขายังจำเป็นที่จะต้องกลัวใคร
อีก?
“ฆาตกรกำลังยืนอยู่ตรงหน้าคุณ แต่คุณจะไม่สนใจกฎหมายแล้ว
ปล่อยมันไปงั้นเหรอ?”
“หัวหน้าหลิว คุณอย่าลืมสิว่าคุณมีเครื่องหมายตำรวจติดอยู่บน
ร่างกาย คุณเอาเงินภาษีของพวกเราไป แต่กลับไม่ทำอะไรตอบแทนผู้
เสียภาษีอย่างพวกเรางั้นเหรอ”
จินหมิงเฟินปราชดปราชันออกมา
หลิวอี้หมิงจ้องพวกเขาด้วยความเกลียดชังเป็นอย่างมาก
เขาคิดในใจว่า จินหมิงเฟิน จินหมิงเฟิน สมควรแล้วที่แกจะถูกยิง
จนขาด้วน
“ถอนกำลังซะ”
และแล้วคำพูดของหลิวอี้หมิงในตอนนี้ ต่างก็ทำให้ทุก ๆ คนต้อง
ตกใจ
“ครับ!”
“หลิวอี้หมิง คุณคิดจะทำอะไร!”
จินหมิงเฟินโกรธมาก “คุณจะไม่สนใจกฎหมายแล้วหรือไง?”
หลิวอี้หมิงไม่คิดที่จะตอบโต้ชายคนนี้ ท่าทางเขาคงจะไปยั่วโมโห
คนของสาขาที่เจ็ดเข้า ถึงได้กระโดดโลดเต้นไปไหนไม่ได้แบบนี้
“คุณหนูหลัว เรื่องในวันนี้เป็นแค่เรื่องเข้าใจผิดกันเท่านั้น ผมต้อง
ขออภัยอย่างสุดซึ้งกับความวุ่นวายที่เกิดขึ้นด้วย ผมหวังว่างานเปิดตัว
และวางจำหน่ายอัลบั้มชุดพิเศษของคุณจะประสบความสำเร็จนะ
ครับ”
เขากล่าวกับหลัวชิงหลินด้วยความสุภาพอยู่หลายคำ ก่อนที่จะหัน
ไปสบตากับฉินเฉาสักพัก แล้วจึงพาเจ้าหน้าที่เดินออกไปพร้อมกับเขา
จิงหมิงเฟินและเกาเจียเฉิงพลันโง่งมขึ้นมาทันที
ทั้งสองคนรู้สึกว่าตัวเองกลายเป็นตัวตลกที่ถูกทิ้งเอาไว้ที่นี่
YOU MAY ALSO LIKE
