มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1231: กินจนหมดตัว

“เท่าที่ผมลองดู โครงการนี้นับว่าเป็นไปได้ครับ”
หางจื้อเฉิงเก็บเอกสารเหล่านั้น ก่อนที่จะดันแว่นสายตาขึ้นไปบน
สันจมูก แล้วกล่าวกับหวังยวนว่า “ถึงแม้ว่าในระยะสั้นจะยังไม่ได้กำไร
เท่าไหร่นัก แต่มันก็ยังมีแนวโน้มที่จะสามารถพัฒนาต่อไปได้ใน
ภายหลัง ดังนั้นเรื่องนี้ไม่มีปัญหา พวกเราสามารถเซ็นสัญญากันได้เลย
ครับ”
หลังจากที่กล่าวเช่นนั้นแล้ว เขาก็หยิบเอกสารสองฉบับออกมาจาก
กระเป๋าเอกสาร “นี่คือสัญญาที่จะต้องลงนาม คุณหวังลองดูก่อนนะ
ครับ ถ้าหากไม่มีปัญหาอะไรแล้ว พวกเราก็สามารถเซ็นสัญญาร่วมกัน
ได้เลย”
หลังจากที่หวังยวนรับสัญญามาดู เธอก็พลันประหลาดใจมาก
“สะ สัญญานี้…..”
“คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?”
“สัญญานี้มันเอื้อประโยชน์ให้พวกเรามากเกินไป…..”
หวังยวนไม่เข้าใจเป็นอย่างยิ่ง “ต้าฟากรุ๊ปยินดีที่จะลงทุนเป็น
จำนวนสองร้อยล้านหยวน และต้องการหุ้นเพียง 10 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น
… คุณให้ผลประโยชน์ขนาดนี้ได้ยังไง…..”
“โอ้ นั่นเป็นเพราะว่าคุณฉินเป็นคนออกปากเอง ว่าอยากให้พวก
เราช่วยเหลือคุณหวัง ดังนั้นพวกเราไม่กล้ารับผลประโยชน์ที่มากเกินไป
เอาไว้หรอกครับ”
หางจื้อเฉิงรีบโบกมือและกล่าวออกมาทันที
“นี่….”
หวังยวนตะลึงงันไปเล็กน้อย ฉินเฉาคนนี้เป็นใครกันแน่…..
ตอนแรกเธอคิดว่าเขาจะเป็นนายใหญ่ของบริษัทเล็ก ๆ
ไม่คิดเลยว่าเขาจะมีพลังอำนาจที่ส่งผลกระทบไปถึงต้าฟากรุ๊ปได้
“หวังยวน เธออย่าไปหลงกลมัน!”
หวงปิงเดินเข้ามากล่าวทันที “ในโลกใบนี้จะมีพายเนื้อตกลงมา
จากท้องฟ้าจริง ๆ ได้ยังไง หมอนี่คงจะเป็นนักแสดงจากสถาบันการ
แสดงที่ไหนสักแห่งที่มาเล่นละครตบตาพวกเราล่ะสิ!”
หวงปิงชี้หน้าหางจื้อเฉิง ก่อนที่จะกล่าวว่า
“ผู้จัดการใหญ่ของต้าฟากรุ๊ปที่ฉันเคยเจอมาก่อนหน้านี้มีแซ่จู แต่
หมอนี่กลับกล้ามาบอกว่าตัวเองเป็นผู้จัดการใหญ่ของต้าฟากรุ๊ปต่อ
หน้าฉัน นับว่าใจกล้าไม่เบา!”
“คุณคงจะเป็นคุณชายหวง หวงปิง”
ในเวลานี้หางจื้อเฉิงนั้นไม่ได้มีท่าทีเป็นเดือดเป็นร้อน ถึงแม้ว่า
หวงปิงจะมีอำนาจมากมายในเมืองจิงโตว แต่เขาก็ไม่ได้มีอิทธิพล
สำหรับต้าฟากรุ๊ปเท่าไหร่นัก
เพราะว่าหลังจากที่ต้าฟากรุ๊ปได้กลืนกินกิจการของตระกูลซือเข้า
ไป พวกเขาก็นับว่าเป็นบริษัทที่มีอิทธิพลมากในเมืองจิงโตวแห่งนี้
เช่นเดียวกัน
ยิ่งไปกว่านั้นตระกูลหวงก็ยังมีโครงการที่จะต้องร่วมมือกับต้า
ฟากรุ๊ปอยู่อีกมาก ได้ยินมาว่า หวงอัน พี่ชายของเขาเองก็มี
ความสัมพันธ์กับผู้อำนวยการฉินด้วยเช่นกัน
หวงปิงตัวเล็ก ๆ จะสามารถสร้างพายุได้ยังไง
“ผู้จัดการใหญ่จูที่คุณพูดถึงได้ออกจากบริษัทไปด้วยเหตุผล
บางอย่าง และตอนนี้ผมก็เป็นผู้จัดการใหญ่คนใหม่ครับ ถ้าหากคุณไม่
เชื่อ คุณก็สามารถตรวจสอบเรื่องของผมได้เลย”
จากนั้นเขาก็ไม่ตอบอะไรหวงปิงอีก เขาหันกลับไป พร้อมกับลุกขึ้น
ยืนและจับมือกับหวังยวน “คุณหวัง ผมหวังว่าการร่วมมือของพวกเรา
จะเป็นไปอย่างราบรื่นนะครับ”
“โอ้ ค่ะ ร่วมมือกันอย่างราบรื่น…..”
หวังยวนยังคงตกอยู่ในความมึนงง เรื่องที่ทำให้เธอกังวลมาตั้ง
หลายวัน…..ถูกสะสางไปแบบนี้
“คุณหวังครับ หลังจากนี้เงินทุนเริ่มต้นสำหรับโครงการจะถูกโอน
เข้าบัญชีบริษัทของคุณ ถ้าหากคุณมีปัญหาอะไรล่ะก็ คุณสามารถโทร
มาหาผมได้โดยตรงตามเบอร์ติดต่อที่ผมเพิ่งทิ้งเอาไว้ให้ ตอนนี้ผมมี
ธุระที่ต้องไปจัดการ ผมขอตัวก่อนนะครับ”
จากนั้นหางจื้อเฉิงก็โค้งคำนับฉินเฉาเล็กน้อย “คุณฉิน ลาก่อน
ครับ”
“ลาก่อน คราวหน้าถ้าหากมีโอกาส เอาไว้พวกเรามากินข้าว
ด้วยกันสักมื้อนะ”
ฉินเฉาพูดพลางหัวเราะออกมา
“ขอบคุณครับคุณฉิน!”
หางจื้อเฉิงนั้นรู้สึกยินดีอยู่ภายในใจ ดูเหมือนว่าผู้อำนวยการฉินจะ
พอใจเป็นอย่างมาก
ดี เท่านี้เขาก็สามารถรักษาตำแหน่งผู้จัดการใหญ่เอาไว้ได้แล้ว
เขาหันหลังเดินออกไปจากร้านหม้อไฟ หากแต่คนอื่น ๆ ยกเว้นฉิน
เฉานั้นยังคงรู้สึกมึนงง
“มิจฉาชีพ ผู้ชายคนนั้นจะต้องเป็นมิจฉาชีพแน่ ๆ!”
หวงปิงหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา “หวังยวน คราวนี้ตระกูลหวัง
ของเธอต้องจบสิ้นแน่ ฉันจะสืบหาตัวตนของเขา แล้วเธอจะได้รู้ตัวสักที
ว่าตัวเองโง่ขนาดไหน!”
ในขณะที่เขาเพิ่งจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมานั้น หวังยวนก็รับ
สายโทรศัพท์จากผู้ช่วยของเธอเสียก่อน
หลังจากที่เธอรับสาย เธอก็ดูมีความสุขเป็นอย่างมาก
“จริงเหรอ? เงินเข้าบัญชีแล้วเหรอ! สมกับที่เป็นต้าฟากรุ๊ป ทำงาน
ได้อย่างมีประสิทธิภาพจริง ๆ เยี่ยมไปเลย เท่านี้ตระกูลหวังก็สามารถ
กลับมาลุกขึ้นยืนได้อีกครั้งแล้ว! ดูซิว่าคราวนี้จะมีใครมาทำร้ายพวกเรา
ได้อีก”
หวังยวนคุยโทรศัพท์ด้วยความดีใจเป็นอย่างมาก หลังจากที่เธอ
วางสายแล้ว เธอก็เข้าไปกอดแขนฉินเฉาและจูบเข้าที่ใบหน้าของเขา
“ฉินเฉา ฉันต้องขอขอบคุณนายจริง ๆ!”
การกระทำที่หุนหันพลันแล่นนี้เต็มไปด้วยความสุขอย่างถึงที่สุด
ฉินเฉาลูบใบหน้าบริเวณที่ถูกจูบ พร้อมกับคิดว่ามันก็มีประโยชน์
เหมือนกัน
หวงปิงโมโหจนจะตายเสียให้ได้ เขาชี้หน้าฉินเฉาแล้วตะโกน
ออกมาว่า
“แก แกเป็นใครกันแน่!”
“ฉันก็เป็นแค่นักศึกษาธรรมดา ๆ ยังไงล่ะ”
ฉินเฉายักไหล่ “สุนัขรับใช้ของนายไม่ได้บอกเหรอ ว่าฉันเป็น
นักศึกษาปีหนึ่งในคณะไอที?”
ช่างโง่ซะจริง ๆ เพียงแค่ชางลั่วบอกว่าเขาเป็นนักศึกษาในคณะไอ
ที อีกฝ่ายก็เชื่อสนิท
“ผายลม! แกรอเอาไว้เลย วันหนึ่งหวงปิงคนนี้จะต้องสืบเรื่องของ
แกให้ได้!”
จากนั้นเขาก็จ้องหน้าหม่าลั่วหางเขม็ง ที่ไม่กล้าพูดอะไรออกมา
“ยังไม่ไปกันอีกเหรอ!”
“คะ ครับ…..”
หม่าลั่วหางที่ยังไม่กล้าออกไปจากสถานการณ์แบบนี้ ได้ทีจึงรีบวิ่ง
ตามหวงปิงออกไป
“ฉินเฉา คราวนี้ฉันต้องขอขอบคุณนายมาก”
เมื่อพวกเขาพากันออกไปแล้ว หวังยวนก็พลันมีความสุข
โดยเฉพาะเมื่อตระกูลหวังสามารถกลับมายืนหยัดได้อีกครั้ง โดยที่
เธอไม่ต้องกลายเป็นภรรยาของตระกูลหวง นั่นเป็นเรื่องที่ดีที่สุดแล้ว
“ฉันไม่คิดเลยว่านายจะช่วยฉันได้มากขนาดนี้…..”
“เฮ้ เธอมาหาฉัน แต่ดันคิดว่ามันจะไม่สำเร็จอย่างนั้นเหรอ?”
ฉินเฉาอยากจะหัวเราะออกมา
“โอ้ ฉันต้องขอโทษด้วยจริง ๆ …..”
หวังยวนแลบลิ้นออกมา พร้อมกับกล่าวและฉีกยิ้ม “ถึงยังไงมันก็
คือเงินจำนวนสองร้อยล้านหยวน คนธรรมดาจะไปมีมันได้ยังไงล่ะ…..”
“อืม ยังไงเรื่องนี้ก็จบลงแล้ว หวังว่าเธอจะไม่ทำให้ฉันผิดหวังก็แล้ว
กัน”
ฉินเฉาขยิบตาใส่หวังยวน
“นั่นก็ใช่… แต่ว่าฉันต้องขอบคุณนายจริง ๆ ที่นายอุตส่าห์มาช่วย
ฉันในวันนี้”
“ไม่ต้องหรอก เราต้องยื่นน˺าใจให้กันและกันอยู่แล้ว เพราะว่าเธอ
เป็นฝ่ายช่วยฉันเอาไว้ก่อน”
“เอ๋? ฉันไปช่วยนายตอนไหนเหรอ?”
“ลองเดาดูสิ ถ้าหากเธอเดาถูกแล้วฉันจะบอกเธอ”
“น่าปวดหัวจริง ๆ ฉันจะไปเดาได้ที่ไหน ช่างมันเถอะ ฉันไม่อยากรู้
แล้ว”
จากนั้นหวังยวนก็ตะโกนออกมาดัง ๆ “บริกร เอาเยียนจิงมาสิบ
ขวด!”
“เชี่ย นี่เธอจะทำอะไรเนี่ย?”
ฉินเฉาที่ได้ยินอีกฝ่ายสั่งเบียร์มามากมายขนาดนั้นพลันตกใจทันที
“ก็ฉลองยังไงล่ะ!”
สีหน้าของหวังยวนดูมีความสุขเป็นอย่างมาก “มีเรื่องดี ๆ แบบนี้
เกิดขึ้นแล้วจะไม่ให้ฉลองได้ยังไง! ฉินเฉา ห้ามลุกออกไปไหนทั้งนั้น นาย
จะต้องมาดื่มเป็นเพื่อนฉัน!”
“นี่ นี่…..”
สิ่งที่ทำให้ฉินเฉาหวาดกลัวมากที่สุดก็คือการดื่มกับผู้หญิง
“วางใจได้เลย เพราะฉันดื่มเก่งมาก”
หวังยวนฉีกยิ้มออกมา “ถ้าหากนายเมา ฉันจะเป็นคนขับรถไปส่ง
นายเอง”
“หยุดเลย!”
ฉินเฉารีบกล่าวออกมาทันที “เธอห้ามขับรถหลังจากดื่มเป็นอัน
ขาด”
“โอ้ แต่กับเบียร์ยี่ห้อนี้ไม่มีปัญหาอะไรหรอก”
“ถึงจะเป็นแบบนั้นก็ไม่ได้อยู่ดี มันไม่ใช่ธุรกิจของเธอไม่ใช่หรือไง”
เมาแล้วขับคือการกระทำที่ไร้ความรับผิดชอบอย่างถึงที่สุด
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หวังยวนนั้นแตกต่างจากเขา เธอไม่ใช่ผู้ฝึกตน
ที่จะสามารถละลายฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ออกไปได้
“รู้แล้ว รู้แล้ว ถ้าหากเมาแล้วเดี๋ยวฉันจะหาโรงแรมใกล้ ๆ แล้วโยน
นายเข้าไปในนั้นก็แล้วกัน”
“ธะ เธอคิดจะทำอะไรน่ะ…..”
ฉินเฉาใช้มือทั้งสองข้างกอดไหล่ตัวเองเอาไว้ “ฉะ ฉันไม่ใช่คนง่าย
ๆ แบบนั้นนะ!”
“ไปให้พ้นเลย แล้วฉันเป็นคนง่าย ๆ หรือไง!”
“เรื่องนี้มันก็พูดยาก… ดูสิ สายตาของเธอเป็นประกายขนาดนั้น
ใครจะรู้ว่าเธอกำลังคิดเรื่องชั่วร้ายอยู่หรือเปล่า…..”
“ขอทีเถอะ”
หวังยวนเริ่มรู้สึกโมโหกับความไร้ยางอายของผู้ชายคนนี้ “ที่ตา
ของฉันเป็นประกาย เพราะว่าฉันกำลังมีความสุขกับเรื่องธุรกิจอยู่
ต่างหาก นายนี่มันน่ารังเกียจจริง ๆ เมื่อกี้ฉันเพิ่งจะชื่นชมนายอยู่แท้ ๆ
ไม่ได้การแล้ว ฉันจะต้องรินเบียร์ให้นายแล้วล่ะ”
“ธะ เธอจะทำอะไรฉันน่ะ…..”
ฉินเฉากอดตัวเองให้แน่นขึ้น
“ไปตายซะ นายบอกเองไม่ใช่หรือไงว่าเมาแล้วห้ามขับ”
“แล้วนั่งแท็กซี่ไม่ได้งั้นเหรอ…..”
“หลังจากกินข้าวเสร็จก็คงจะเป็นเวลาบ่ายโมงพอดี ถึงตอนนั้นนั่ง
แท็กซี่ก็คงจะไม่สะดวกเท่าไหร่ ถ้าหากกลับไม่ได้จริง ๆ พวกเราก็ขึ้น
รถไฟใต้ดินกันก็จบแล้ว”
หวังยวนกล่าวออกมา
“โอ้ เกือบไปแล้ว ฉันค่อยโล่งอกขึ้นมาหน่อย”
คำพูดของฉินเฉานั้นฟังดูน่ารำคาญมาก ราวกับว่าเธอคิดที่จะทำ
อะไรเขาจริง ๆ อย่างนั้นแหละ
หลี่นาทนผู้ชายคนนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้
แต่เธอไม่รู้ว่าปกติแล้วฉินเฉาไม่ได้เป็นแบบนี้กับหลี่นา
นั่นเป็นเพราะว่าหลี่นาเป็นผู้หญิงที่ว่านอนสอนง่ายสำหรับฉินเฉา
และเชื่อฟังคำพูดของฉินเฉาทุกอย่าง
ดังนั้นฉินเฉาจึงไม่เคยทะเลาะกับหลี่นาแบบนี้มาก่อน
ในทางตรงกันข้าม ฉินเฉามักจะทะเลาะกับชางลั่วมากกว่า
บริกรนำเบียร์มาเสิร์ฟอย่างรวดเร็ว และเมื่อเห็นว่าสาวสวยกำลัง
กุลีกุจอเปิดขวด เขาก็อดที่จะขนลุกขนชันไม่ได้
แม่เจ้า สาวสวยคนนี้จะดื่มมันเองอย่างนั้นเหรอ?
เมื่อธุระของหวังยวนเสร็จสิ้นลงแล้ว เธอก็รู้สึกมีความสุขมาก และ
ไม่สนใจฉินเฉาอีกต่อไป
จะว่าไปแล้วไม่ว่าเธอจะเจอเรื่องเลวร้ายขนาดไหน ผู้ชายคนนี้ก็
มักจะเข้ามาช่วยเธอเสมอ ตอนนี้เธอจึงมองฉินเฉาด้วยความชื่นชมมาก
ขึ้นเรื่อย ๆ
ในเมื่อหลี่นามีแฟนที่มีความสามารถขนาดนี้ก็นับว่าเป็นเรื่องที่ดี
อย่างไรก็ตาม ผู้ชายที่มีความสามารถแบบนี้ มักจะมีผู้หญิงหลาย
คน
ไม่อย่างนั้นจะมีคำกล่าวมานี้มาตั้งแต่สมัยโบราณเหรอ
เมื่อผู้ชายมีเงินก็มักจะมีนิสัยแย่ลง
ไม่ได้การ! ในเมื่อเธอเป็นเพื่อนที่ดีของหลี่นา และเป็นเพื่อนที่ดี
ของฉินเฉา เธอจึงไม่สามารถปล่อยให้พวกเขาเลิกกันไปเพราะเรื่อง
แบบนี้ได้
โอ้ เธอจะต้องทำหน้าที่ควบคุมความประพฤติของฉินเฉา
ใช่แล้ว หลังจากที่ดื่มแอลกอฮอล์ เขาก็จะค่อย ๆ คายความจริง
ออกมา
เธอจะรินเบียร์ให้เขาเยอะ ๆ จากนั้นก็รอฟังว่าข้างกายของเขามี
เพียงหลี่นาแค่คนเดียวเท่านั้น ไม่ได้มีผู้หญิงคนอื่นอยู่ด้วย
ใช่แล้ว เอาแบบนี้ก็แล้วกัน
หวังยวน หวังยวน เธอนี่ช่างเฉลียวฉลาดจริง ๆ
สมแล้วที่เป็นลูกสาวของตระกูลหวัง
“ฉินเฉา พวกเรามาดื่มแข่งกันดีกว่า”
เมื่อหวังยวนคิดเช่นนี้ เธอก็พลันเสนอออกมา “แต่ฉันเป็นผู้หญิง
นายจะต้องอ่อนข้อให้ฉันบ้าง”
“จะให้ทำยังไงล่ะ?”
“นายดื่มสองแก้ว ส่วนฉันดื่มหนึ่งแก้ว ว่ายังไงล่ะ?”
หวังยวนกล่าวว่า “คงจะไม่ได้ทำให้นายรู้สึกอับอายใช่มั้ย?”
“ทำไมถึงเป็นแบบนั้นล่ะ คนละแก้วมันไม่ยุติธรรมหรือไง?”
ฉินเฉาเอ่ยออกมาด้วยความเขินอาย “ฉันเป็นผู้ชายอ่อนแอ แถม
ยังดื่มไม่เป็นด้วย…. ถ้าหากฉันเมา แล้วเธอเกิดทำมิดีมิร้ายฉันขึ้นมาจะ
ทำยังไง…..”
“นาย ไปตายซะ!”
หวังยวนอยากจะขว้างแก้วเบียร์ใส่ศีรษะของฉินเฉาเหลือเกิน
ผู้ชายคนนี้หน้าด้านได้ตลอดเวลาจริง ๆ
“นายเป็นผู้ชาย นายก็ดื่มไปสองแก้ว ส่วนฉันจะดื่มแก้วเดียวนี่
แหละ”
“ก็ได้…..”
ฉินเฉาแสร้งทำเป็นกล่าวออกมาอย่างเขินอาย “แล้วถ้าหากฉันเมา
ขึ้นมาจะทำยังไงดีล่ะ…..”
“ฉันจะเป็นคนพานายไปส่ง…ทางรถไฟใต้ดินเอง”
หวังยวนรีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว
“อืม…..”
ฉินเฉามองไปยังแก้วเบียร์ “ถ้าอย่างนั้นเธอรอฉันก่อนนะ ฉันขอ
กินเต้าหู้ปูให้เสร็จก่อน…..”
“ถ้านายชอบกินมากขนาดนั้น เดี๋ยวฉันสั่งให้อีกชุดก็ได้…. แต่นาย
จะมีที่ในกระเพาะเหลือสำหรับดื่มเบียร์ใช่มั้ย?”
“วางใจได้เลย แต่ชุดเดียวไม่พอหรอก เธอสั่งมาอีกสักห้าชุดก็แล้ว
กัน…..”
“โอ้ นี่นายเป็นหมูหรือไง!”
“ในเมื่อเธอพูดแบบนั้น งั้นฉันก็จะกินจนเธอหมดตัวเลย”
“กลัวที่ไหนล่ะ มาเลยสิ!”
หวังยวนไม่เชื่อว่าการกินหม้อไฟจะทำให้เธอหมดตัวได้
“ก่อนอื่นเลย อย่าให้เหลือล่ะ”