มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1271: ข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์

Chapter 1271 ข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์
ในเวลานี้ซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉาก็รู้สึกไม่สบายใจขึ้นมา
เช่นเดียวกัน
เธอกุมขมับ แววตาของเธอนั้นฉายแววเจ็บปวดออกมา
เนื่องจากหานฮ่าวซวนนั้นอยู่ใกล้ ๆ เธอจึงเป็นผู้ที่ได้รับผลกระทบ
มากที่สุด
“ฉินเฉา ฉัน ฉันรู้สึกหดหู่ใจมากเลย…..”
“แย่แล้ว…..”
หลัวเต๋อโพล่งขึ้นมา “ผู้หญิงคนนี้ได้รับการโจมตีจากปราณแห่ง
ความตายอย่างรุนแรง เจ้าหนุ่มฉิน เจ้ารีบใช้พลังลมปราณของเจ้า
ปกป้องจิตใจของเธอเร็วเข้า!”
“เข้าใจแล้ว!”
ฉินเฉาไม่พูดพร˹าทำเพลง เขาใช้พลังลมปราณห่อหุ้มร่างกายของ
ซูเฟยเอาไว้ เพื่อขับไล่ปราณแห่งความตายอันดำมืดที่อยู่ภายใน
ร่างกายของเธอ
ในเวลานี้พลังของหานฮ่าวซวนได้ส่งผลกระทบต่อเธออย่างแท้จริง
“เจ้าหนุ่มฉิน โอกาสของเจ้ามาถึงแล้ว”
แต่คราวนี้น˺าเสียงของหลัวเต๋อที่อยู่ภายในร่างของฉินเฉากลับฟังดู
ตื่นเต้น
“เจ้าดูดซับปราณแห่งความตายเหล่านี้เข้าไปเลย!”
“หา?”
ฉินเฉาอุทานออกมา “ฉันไม่อยากกลายเป็นซอมบี้นะ!”
“ไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอน เจ้ามีแก่นปีศาจอยู่กับตัว ตราบใดที่มัน
เป็นพลังของเส้นทางปีศาจ มันก็จะกลายเป็นสารอาหารให้เจ้าได้
เช่นกัน”
หลัวเต๋อกล่าวเตือนเขาว่า “ยิ่งไปกว่านั้นตอนนี้เจ้าก็เป็น
ปรมาจารย์ขั้นประกายแสงแล้ว และพลังของชายคนนี้ก็อยู่ในขั้น
ประกายแสงเช่นกัน หากเจ้าดูดซับมันเข้าไป ร่างกายของเจ้าก็จะ
สามารถย่อยสลายพลังนี้ได้อย่างน้อยหนึ่งในสามส่วน แล้วพลังขั้น
ประกายแสงของเจ้าก็จะสามารถรวมตัวกันได้โดยตรง ไม่อย่างนั้นเจ้าที่
เพิ่งจะเข้าสู่ขั้นประกายแสงก็จะมีรากฐานที่ไม่มั่นคงเพียงพอ
สารอาหารมาส่งเจ้าถึงหน้าประตูบ้านแล้ว เจ้าไม่อาจที่จะปฏิเสธมันได้
หรอก”
“ในเมื่อนายพูดถึงขนาดนั้น…..”
ตราบใดที่มีโอกาสที่ฉินเฉาจะสามารถเพิ่มพลังของตัวเองได้ เขา
จะไม่ปล่อยมันไป “ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะฝืนใจยอมรับของขวัญจากกุน
ซือก็แล้วกัน”
“ฉินเฉา เจ้าเป็นความอัปยศของข้า! ตายซะเถอะ!”
หานฮ่าวซวนกล่าวออกมาในขณะที่ร่างกายกำลังสั่นสะท้าน
ทันใดนั้นปราณสีดำทมิฬได้พรั่งพรูออกมาจากร่างกายของเขา
แล้วตรงเข้ามาห่อหุ้มฉินเฉาเอาไว้จากทุกทิศทาง
“มาแล้วสินะ”
ฉินเฉาอุ้มซูเฟยเอาไว้ แล้วกระซิบกับเธอเบา ๆ
“ไม่ต้องกลัว…..”
จากนั้นเงานับร้อยก็บินออกมาจากร่างของเขาทันที
“สามพันภูตผีหลัวซา!”
ภูตผีหลัวซาเหล่านี้พากันกระจายตัวไปรอบ ๆ ร่างกายของฉินเฉา
พร้อมกับฉีกทึ้งปราณแห่งความตาย
ปราณแห่งความตายสำหรับพวกมันนับว่าเป็นอาหารเสริมที่ดีมาก
แววตาของซูเฟยนั้นเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก
ฉินเฉามีสิ่งที่น่ากลัวขนาดนี้อยู่ภายในร่างกายได้ยังไง…..
พระเจ้า…..
ตอนแรกเธอคิดว่าตัวเองรู้จักผู้ชายคนนี้ดีมากพอแล้ว
แต่ในเวลานี้เธอกลับพบว่าผู้ชายคนนี้ได้กลายเป็นคนที่ลึกลับอีก
ครั้ง
ฉินเฉา… นายมีความลับที่เก็บเอาไว้อีกมากมายแค่ไหนกัน……
เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายกำลังกลืนกินปราณแห่งความตายของตัวเอง
หานฮ่าวซวนก็พลันตื่นตกใจมาก
“มะ มันกลายเป็นแบบนี้ได้ยังไง?”
“ฉันบอกแล้วไงว่าแกไม่ควรค่าพอที่ฉันจะพูดถึงเลยด้วยซ˺า”
ฉินเฉาเยาะเย้ยอีกฝ่าย
“บัดซบ ไม่จริง! ข้านี่แหละที่ไร้เทียมทาน!”
หานฮ่าวซวนคำรามออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่า จากนั้นร่างกายของเขาก็
พลันกลายเป็นแสงกะพริบ และกระโดดมาอยู่ตรงหน้าฉินเฉาทันที
เท้าอันใหญ่โตทั้งสองข้างของเขาฝังลงไปในพื้นปูนซีเมนต์
ผู้ชายคนนี้แข็งแกร่งมาก
“ตายไปซะ!”
แขนขนาดยักษ์ของหานฮ่าวซวนกำหมัดแน่น แล้วเหวี่ยงออกไป
ทันที
หมัดนี้มีขนาดใหญ่ราวกับกระทะเหล็ก
แต่ทว่าฉินเฉากลับยกมือขวาขึ้นมากันเอาไว้เท่านั้น
ตูม!
อาคารที่อยู่ใต้ร่างพลันสั่นสะเทือน
พระเจ้า นี่มันพลังอะไร…..
ซูเฟยรู้สึกเหมือนกับว่าเธอกำลังฝันไป
เปลวเพลิงสีแดงที่อยู่บนหมัดของหานฮ่าวซวนได้พวยพุ่งออกมา
รอบด้าน
แต่เปลวเพลิงนี้เฉียดเข้าใกล้ร่างของฉินเฉาไม่ได้เลย
และในเวลานี้ฝ่ามือของเขาได้เปล่งแสงสีทองออกมา
“ในเมื่อแกเป็นราชาผีดิบ งั้นก็ลองชิมพลังพุทธะดูหน่อยเป็นไง…..
ฝ่ามือวัชระ!”
ฉินเฉากล่าวออกมาเบา ๆ ก่อนที่พลังเทพภายในร่างกายจะถูก
เปลี่ยนให้เป็นพลังพุทธะ แล้วปลดปล่อยมันออกมา
ฝ่ามือทองคำได้กลายเป็นฝ่ามือขนาดใหญ่ที่ปัดกำปั้นของหานฮ่าว
ซวนให้กระเด็นออกไป แล้วพุ่งตรงเข้าไปโจมตียังหน้าอกของเขา
“อ๊ากกก!”
ร่างขนาดใหญ่ยักษ์ส่งเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดออกมา
พลังพุทธะนั้นเป็นปรปักษ์กับพลังที่อยู่ภายในร่างกายของเขา
ดังนั้นความเจ็บปวดที่ได้รับจึงรุนแรงอย่างแสนสาหัส
เขารู้สึกราวกับว่าร่างกายกำลังถูกแผดเผา ความปวดแสบปวด
ร้อนทำให้หานฮ่าวซวนกรีดร้องออกมาไม่หยุด
และในที่สุดร่างของเขาก็กระเด็นออกไปกระแทกเข้ากับมุมขอบ
ของอาคาร
ในคราวนี้เขารู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก
อีกทั้งพลังพุทธะก็ยังคงทำลายอวัยวะภายในร่างกายของเขาอย่าง
ต่อเนื่อง หานฮ่าวซวนกระอักเลือดสีดำออกมาจากปากทันที
“พลังกำลังต่อต้านซึ่งกันและกัน พลังที่อยู่ในมือของแกก็เป็นแค่
พลังระดับต˹าที่สุดเท่านั้น”
ฉินเฉายืนอยู่ตรงหน้าหานฮ่าวซวน แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา
“มีพลังเท่านี้ แต่กลับหลงลืมคิดไปว่าตัวเองนั้นไร้เทียมทาน น่าหัวเราะ
จริง ๆ”
“บะ บัดซบ…..”
ดวงตาของหานฮ่าวซวนกลายเป็นสีแดง “ข้าอ่อนแอกว่าเจ้างั้น
เหรอ? ข้าไม่ยอมหรอก ข้าไม่ยอม……”
สิ้นเสียง ปราณสีดำทมิฬก็ปรากฏออกมาและลอยเคว้งอยู่บน
อากาศอีกครั้ง
…………………………..
“ฉินเฉา เจ้าคิดว่าอาวุธมนุษย์ที่กุนซือผู้นี้สร้างขึ้นมาจะถูกฆ่าตาย
อย่างง่ายดายเช่นนั้นจริง ๆ เหรอ?”
ในเวลานี้กุนซือผู้สังเกตการณ์จากระยะไกลอดไม่ได้ที่จะกล่าวเย้ย
หยัน “เขากำลังจะเข้าสู่ร่างสุดท้ายแล้ว….. และร่างนี้จำเป็นที่จะต้องใช้
ความหดหู่และความโกรธจนถึงขีดสุด”
มู่หว่านชิวไม่รู้ว่าเธอควรจะพูดอะไรออกมา เธอทำได้เพียงแค่ยืน
มองอยู่เฉย ๆ ต่อไปเท่านั้น
บางครั้งท่านกุนซือก็เป็นคนที่น่ากลัวมาก
โดยเฉพาะอาวุธมนุษย์ที่เขาเป็นคนสร้างขึ้นมา
ยิ่งหลงเหลือความเป็นคนน้อยลงมากเท่าไหร่ อาวุธประเภทนี้ก็จะ
ยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
……………………………..
“ฉันจะส่งแกลงนรกไปซะ….. ตอนนี้แกไม่ใช่มนุษย์อีกต่อไปแล้ว”
ฉินเฉากล่าวออกมา จากนั้นฝ่ามือข้างขวาของเขาก็เปล่งแสงสีทอง
และพุ่งเข้าโจมตีใส่หานฮ่าวซวนอีกครั้ง
แต่ในคราวนี้ปราณแห่งความตายจำนวนมหาศาลได้พุ่งเข้าใส่ร่าง
ของฉินเฉาด้วยเช่นเดียวกัน
ฉินเฉารีบปกป้องซูเฟยด้วยฝ่ามือวัชระของตัวเองอย่างรวดเร็ว
จากนั้นจึงก้าวถอยหลังเพื่อรอให้ปราณแห่งความตายเหล่านี้สลายตัว
ปราณแห่งความตายช่างมีพลังที่แข็งแกร่งจริง ๆ
ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะรู้สึกตกตะลึง แม้แต่พลังในขั้นประกายแสงก็ยัง
ต้องพ่ายแพ้ให้แก่มัน
แต่ในเวลานี้ปราณแห่งความตายของอีกฝ่ายได้ควบแน่นกันเป็น
รูปวงรี ดูราวกับรังไหมขนาดยักษ์
“แย่แล้ว ผู้ชายคนนี้กำลังจะวิวัฒนาการอีกรอบ!”
หลัวเต๋ออุทานออกมาทันที “พระเจ้า เขาทำได้ยังไง… เขาสะสม
วิญญาณเอาไว้ในร่างกายมากแค่ไหนกัน…..”
…………………………
“นี่คือผลงานที่สมบูรณ์แบบที่สุดของข้ายังไงล่ะ!”
กุนซือยิ่งฉีกยิ้มกว้างขึ้นเมื่อมองไปยังรังไหมสีดำขนาดยักษ์
“หากมีเขาอยู่ การฆ่าฉินเฉาก็นับว่าเป็นเรื่องที่ง่ายดาย……”
ในขณะที่กำลังกล่าวออกมานั้น เมฆครึ้มบนท้องฟ้าก็พลัน
สั่นสะเทือน
จากนั้นสายฟ้าสีม่วงขนาดใหญ่ก็ได้ผ่าลงมาเพื่อระเบิดรังไหมสีดำ
ดังกล่าว
ตูม!
เปลือกนอกของรังไหมสีดำพลันแตกออก จากนั้นควันดำก็พลัน
พวยพุ่งออกมา
“พระเจ้า ผู้ชายคนนี้มีชีวิตรอดจากทัณฑ์สายฟ้า!”
หลัวเต๋อที่อยู่ภายในร่างของฉินเฉาตะโกนออกมา
“เป็นไปไม่ได้! ช่างน่าเหลือเชื่อจริง ๆ ราชาผีดิบจะสามารถข้าม
ผ่านสายฟ้าลงทัณฑ์ได้ยังไง! พระเจ้า เขาต้องใช้พลังวิญญาณไป
มากมายขนาดไหน? เสียเปล่า นี่เป็นการใช้พลังวิญญาณได้เสียเปล่า
เหลือเกิน!”
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่…..”
ฉินเฉาขมวดคิ้ว แล้วเอ่ยถามออกมา
“ภายในร่างของคนคนนี้มีพลังวิญญาณของผู้คนนับล้านอยู่ในนั้น
….. และพลังของดวงวิญญาณเหล่านี้ก็ช่วยทำให้เขาข้ามผ่านสายฟ้าลง
ทัณฑ์มาได้”
“เขามีพลังวิญญาณที่มากมายขนาดนั้นได้ยังไง…..”
ฉินเฉารู้สึกประหลาดใจมาก
“พลังวิญญาณของคนนับล้านก็เป็นเพียงตัวเลขที่ระบุเอาไว้
เท่านั้น”
หลัวเต๋อเอ่ยเตือนฉินเฉาอีกครั้ง “เจ้าอย่าลืมว่าพลังของเทวทูต
หนึ่งตนนั้นเกือบจะเทียบได้กับวิญญาณของมนุษย์นับพัน… แต่ผู้ฝึกตน
อย่างพวกเรานั้นมีพลังวิญญาณที่แข็งแกร่งกว่า จึงเกือบจะเทียบเท่า
กับผู้คนนับหมื่น… และตัวเจ้าเองก็ได้ทำลายดวงวิญญาณไปมากกว่า
หนึ่งล้านดวงแล้ว”
เมื่อได้ยินสิ่งที่หลัวเต๋อกล่าวออกมา ฉินเฉาจึงตระหนักได้ในทันที
กุนซือได้สละพลังวิญญาณของเทวทูตบางตนเพื่อสร้างชายคนนี้
ขึ้นมา
“หึ ๆ … ที่แท้นี่ก็คือพลังที่แท้จริง…..”
แต่ในขณะนั้นเอง ภายในรังไหมสีดำก็ได้มีแขนสีขาวยื่นออกมา
ฉินเฉาเบิกตากว้างอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าหานฮ่าวซวนกำลังคืบคลาน
ออกมาจากด้านในอย่างช้า ๆ
ตอนนี้เขากลับคืนสู่ร่างมนุษย์ปกติ หากแต่ผิวของเขานั้นขาวมาก
และร่างกายก็คล้ายกับถูกแตะต้องไม่ได้
ทันใดนั้นเองควันดำได้ลอยเข้ามาห่อหุ้มร่างของเขาเอาไว้ แล้ว
กลายเป็นเสื้อผ้าสีดำอย่างรวดเร็ว
รูปร่างของหานฮ่าวซวนที่กำลังยืนอยู่นั้นจึงดูสมบูรณ์แบบมาก
กว่าเดิม
แม้แต่พลังในร่างกายก็ยังแข็งแกร่งขึ้น
นั่นคือพลังของเนื้อเซียน
นี่คือผลจากการข้ามผ่านสายฟ้าลงทัณฑ์
ฉินเฉายืนมองด้วยความนิ่งอึ้ง
ในขณะที่เขายังข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ไม่ได้ อีกฝ่ายก็ชิงทำสำเร็จ
ไปก่อนเสียแล้ว
ไม่สบอารมณ์เอาซะเลย…..
เขารู้สึกหงุดหงิดมากจริง ๆ
“ดูเหมือนว่าตอนนี้พลังของข้าจะอยู่เหนือกว่าเจ้าแล้วใช่มั้ย?”
หานฮ่าวซวนยังคงยืนนิ่ง
ร่างกายของเขากลับคืนสู่สภาพปกติอีกครั้ง และไม่มีรอบเย็บอัน
น่าเกลียดน่ากลัวของราชาผีดิบอีกต่อไป
“ไม่คิดเลย… ว่าข้าจะได้จบชีวิตของเจ้าในสภาพแบบนี้”
หานฮ่าวซวนยกยิ้มมุมปากขึ้นอย่างเย้ยหยัน และจ้องมองฉินเฉา
อย่างคนที่ไร้ชีวิตไปแล้ว
“และข้าก็จะฆ่าผู้หญิงที่อยู่ในอ้อมแขนของเจ้าไปพร้อมกัน”
“ใครจะฆ่าเธองั้นเหรอ?”
ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาด้วยความประหลาดใจ
“แน่นอนว่าจะต้องเป็นท่านกุนซือน่ะสิ”
หานฮ่าวซวนหัวเราะออกมา
“กุนซือคนนั้นเป็นใครกันแน่?”
ฉินเฉาไม่เคยเห็นรูปร่างหน้าตาที่แท้จริงที่อยู่ภายใต้หน้ากากตัว
ตลกของเขาเลย
“หึ ๆ เรื่องนี้ข้าบอกเจ้าไม่ได้หรอก….. อันที่จริงข้าเองก็ไม่รู้ด้วย
ซ˺า”
หานฮ่าวซวนยักไหล่ ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาอย่างกะทันหัน
“แต่ดูเหมือนว่าตอนนี้ใกล้จะถึงหนึ่งชั่วโมงแล้วสินะ…..”
แย่แล้ว!
ฉินเฉาตัวเกร็ง เขาลืมเรื่องนี้ไปได้ยังไง?
“ช่างน่าเสียดายจริง ๆ ที่เจ้าจะไม่มีโอกาสได้เป็นวีรบุรุษอีกต่อไป
แล้ว”
หานฮ่าวซวนหัวเราะออกมา ก่อนที่จะกล่าวว่า “ดีแล้วที่เจ้ากับ
ผู้หญิงในอ้อมแขนได้ตายไปพร้อมกัน เมื่อลงไปในเส้นทางน˺าพุเหลือง
จะได้มีคนไปด้วยยังไงล่ะ โอ้ ข้าช่างเป็นคนที่ใจดีเหลือเกิน”
“แกพูดถูก ตอนนี้ใกล้จะหมดเวลาแล้วจริง ๆ”
ฉินเฉาหมุนตัวเดินไปอีกด้านหนึ่ง ก่อนที่จะวางซูเฟยลง
“รอผมอยู่ตรงนี้ก่อน คุณจะไม่เป็นอะไรอย่างแน่นอน”
และจากนั้นเขาก็ยื่นมือออกมา “ระฆังหยินหยาง!”
ระฆังสีดำขนาดเล็กลอยตัวขึ้น และบินอยู่รอบกายของซูเฟย
อาร์ติแฟคชั้นสวรรค์ชิ้นนี้สามารถปกป้องซูเฟยให้ปลอดภัยได้
อย่างแน่นอน
จากนั้นฉินเฉาก็หันกลับมาเผชิญหน้ากับหานฮ่าวซวนอีกครั้ง
“เพราะฉะนั้นฉันจะเลิกเล่นกับแกแล้ว”
“โอ้?”
หานฮ่าวซวนเลิกคิ้วทันที “เจ้าก็ยังคงชอบพูดจาโอ้อวดอยู่
เหมือนเดิม ตอนนี้เจ้าจะสามารถเอาชนะพลังของข้าได้อย่างนั้น
เหรอ?”
“เนื้อเซียนงั้นเหรอ…..”
ฉินเฉาสูดหายใจเข้าเต็มปอด “การเอาชนะแกมันไม่ใช่เรื่อง
ยากเย็นอะไรเลย”
จากนั้นเขาก็ชูมือข้างหนึ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที
“จงเป็นพลังให้ข้า….. หลีหยิน หนีฉาง ฮ่วน…และไห่ถัง!”