มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1448: ชี้ทางสว่าง

แกรนด์พาลูกน้องฝีมือดีหลายคนมาจากแฟมิลี แต่เขาไม่คิดเลยว่า
นอกจากจะจัดการชายชาวเอเชียเพียงคนเดียวไม่ได้แล้ว กลับยังถูก
หมอนั่นเล่นงานจนต้องวิ่งหนีหัวซุกหัวซุน
“พวกแกกำลังยั่วโมโหคนที่ไม่ควรทำ”
ฉินเฉากำลังยืนอยู่บนเรือที่พลิกคว˹า แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา
“เพราะฉะนั้นสิ่งที่กำลังรอคอยพวกแก มันไม่ใช่เกาะที่สวยงามแห่งนี้
แต่มันคือความตาย”
สิ้นเสียง ฉินเฉาก็ยกฝ่ามือขึ้นเพื่อเตรียมพร้อมส่งมาเฟียเหล่านี้ลง
สู่นรก
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ในขณะนั้นเอง เสียงอันเย็นชาก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน
ฉินเฉาหันหน้าไปมอง อีกฝ่ายคือมาเฟียที่มีรูปร่างสูงใหญ่ ในแวว
ตาของเขามีประกายที่แปลกประหลาดบางอย่าง
ทันใดนั้นฉินเฉาก็สัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่ไม่ปกติ และกระแสพลัง
อันคุ้นเคยมาจากร่างของเขา
พลังนี้มัน……
“อังเดร พะ พวกเราทุกคนต้องพึ่งพานายแล้ว!”
เมื่อเห็นชายคนนี้เอ่ยปากพูดออกมา แกรนด์ก็ผงะไปชั่วครู่ ก่อนที่
จะสงบลง แล้วจ้องมองฉินเฉา
“แกจบสิ้นแน่ ถ้าอังเดรเป็นคนลงมือ แกก็ไม่มีโอกาสที่จะรอด
ชีวิต”
“โอ้? งั้นเหรอ?”
ฉินเฉาขมวดคิ้วเล็กน้อย แล้วจ้องมองไปยังอังเดร มาเฟียที่กำลัง
ยืนอยู่บนเรืออีกลำ
“เดี๋ยวเจ้าก็รู้”
อังเดรกล่าวออกมา ทันใดนั้นกระแสพลังสีดำทมิฬก็ไหลเวียนรอบ
ร่างกายของเขา
ราวกับว่าถูกกระแสพลังดังกล่าวคอยรบกวน ผืนน˺าใต้ฝ่าเท้าของ
เขาเริ่มก่อตัวขึ้นเป็นน˺าวนสีดำ มันแยกตัวออกมาจากน˺าทะเล ทำให้
ท้องเรือจมอยู่ในพื้นที่ขนาดใหญ่ที่ยังหลงเหลืออยู่
“นี่มัน…..พลังของเทวทูต”
นี่คือพลังที่เขาคุ้นเคยมาก
อย่างไรก็ตาม พลังในคราวนี้กลับแปลกออกไป ดูเหมือนว่ามันจะ
ไม่ใช่พลังของเทวทูตบริสุทธิ์
“ตาย!”
อังเดรกล่าวออกมา ก่อนที่จะสะบัดปีกสีดำคู่หนึ่งออกมาทันที
“เทวทูตตกสวรรค์!”
ฉินเฉาอุทานออกมาด้วยความตกใจ นอกจากลูซิเฟอร์แล้ว นี่เป็น
ครั้งแรกที่เขาได้เห็นเทวทูตตกสวรรค์
แต่พลังของเขาไม่มีทางเทียบเคียงกับลูซิเฟอร์ได้
พลังของเขาอยู่ในขั้นความสามารถเทวะ ซึ่งยังคงอ่อนแอ
“ฮ่า ๆ ๆ! เห็นหรือเปล่า เห็นหรือเปล่า!”
แกรนด์หัวเราะออกมา โดยที่ไม่สนใจว่าตัวเองจะเปียกโชกไป
ทั้งตัว “นี่คืออังเดรของพวกเรา เทวทูตตกสวรรค์ อังเดรยังไงล่ะ กลัว
อีกสิ กลัวเข้าไป! ถ้าแกคุกเข่าร้องขอความเมตตา บางทีอังเดรอาจจะ
มอบความสุขให้แกก็ได้”
ทันทีที่ได้ยินคำพูดของแกรนด์ ฉินเฉาก็ส่ายหัวซ˺า ๆ อีกครั้ง
“แกส่ายหน้าทำไม? กำลังรู้สึกผิดที่มายั่วโมโหพวกเราหรือไง?”
แกรนด์เอ่ยถามขึ้นมา
“เปล่า ฉันก็แค่กำลังรู้สึกผิดแทนพวกแก”
ฉินเฉากล่าวออกมา “ก็เลยยืนไว้อาลัยให้กับสติปัญญาของพวกแก
ยังไงล่ะ”
“ดูเหมือนว่าแกจะไม่เชื่อในพลังของอังเดรสินะ”
แกรนด์หัวเราะเยาะ “อังเดร ฆ่ามัน ทำให้มันลงไปสำนึกผิดอยู่ใน
นรกซะ”
“รู้แล้ว ถึงไม่สั่งข้า ข้าก็จะทำอยู่ดี”
ดูเหมือนว่าอังเดรจะเกลียดชังคนที่มาควบคุมเขา เหตุผลที่เขาเข้า
ไปอยู่ใน 4K แฟมิลี ก็เพื่อต้องการให้แฟมิลีสนับสนุนเขาทางด้าน
การเงิน
เพราะในโลกใบนี้ยังมีคริสตจักรโรมันและวิหารแห่งความมืด เขา
จึงจำเป็นที่จะต้องหลบซ่อนตัวอยู่แบบนี้
เทวทูตตกสวรรค์ถือเป็นตัวตนที่มีความพิเศษ ถึงจะมีพลัง
ศักดิ์สิทธิ์ แต่เหล่าเทวทูตก็เกลียดชังพวกเขา และถึงจะลงไปยังนรก แต่
สิ่งมีชีวิตแห่งความมืดมิดก็ไม่ชอบมนุษย์นกที่มีปีกเหล่านี้อยู่ดี
ดังนั้นอังเดรจึงทำได้เพียงซ่อนตัวอยู่ใน 4K แฟมิลี และปลอมตัว
เป็นมาเฟีย
“เจ้าหนู โทษตัวเองที่มายั่วโมโหพวกเราซะเถอะ”
อังเดรกล่าวออกมา แล้วเหยียดฝ่ามือไปยังฉินเฉา “แล้วชาติหน้า
อย่าลืมเกิดมาเป็นคนฉลาดล่ะ”
สิ้นเสียงนั้น ลำแสงสีดำก็พุ่งเข้าใส่หน้าอกของฉินเฉาทันที
นี่คือเวทมนตร์แห่งความมืดของอังเดรที่สามารถฉีกทำลายเหล็ก
ได้
แต่ฉินเฉาผู้ถูกลำแสงสีดำดังกล่าวยิงเข้าใส่ กลับยังคงยืนนิ่ง
ร่างกายไม่มีแม้แต่คราบเลือดปรากฏให้เห็น
“ดูเหมือนว่าแกจะยิงไม่แม่นเท่าไหร่นะ”
ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม
เขาใช้ความเร็วหลบลำแสงสีดำนั้นในชั่วพริบตา แล้วกลับมายืนอยู่
ในตำแหน่งเดิมอีกครั้ง
มันจึงดูเหมือนกับว่าเขายังไม่ได้ขยับตัวไปไหน
“เป็นไปได้ยังไง? ข้าจะลงมือพลาดได้ยังไง?”
อังเดรประหลาดใจมาก ในขณะเดียวกันก็ปลดปล่อยลำแสงสีดำ
เพื่อโจมตีฉินเฉาอย่างต่อเนื่อง
แต่ฉินเฉาก็ยังคงยืนอยู่ที่เดิม ราวกับว่าลำแสงสีดำทั้งหมดได้ผ่าน
ร่างกายของเขาไป โดยที่ไม่ทำอันตรายใด ๆ กับเขา และลอยหายไปใน
อากาศเท่านั้น
“อังเดร นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”
แกรนด์เอ่ยถามขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“นี่มันไม่ถูกต้อง ข้าจะลงมือพลาดได้ยังไง?”
อังเดรหันไปยิงลำแสงสีดำเข้าใส่มาเฟียคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ ๆ
“อ๊าก!”
หน้าอกของมาเฟียคนนั้นระเบิดกลายเป็นหลุมเลือดทันที เลือด
พลันไหลนองลงไปในน˺า
“พลังของข้าก็ใช้ได้แท้ ๆ แต่ทำไมมันถึงได้พลาดตอนที่ยิงเจ้า!”
อังเดรตะโกนออกมาอย่างไม่ยินยอม
“ยังต้องถามอีกเหรอ?”
ฉินเฉาเบ้ปาก “มันก็มีอยู่แค่เหตุผลเดียวเท่านั้น”
“อะไร?”
“ฉันแข็งแกร่งกว่าแกยังไงล่ะ”
“เป็นไปไม่ได้ ข้าคือเทวทูตตกสวรรค์ผู้ยิ่งใหญ่!”
อังเดรโกรธมาก เขาเอื้อมมือข้างหนึ่งไปคว้าหอกสีดำ แล้วกระพือ
ปีกสีดำพุ่งทะยานเข้าใส่ฉินเฉา
ในขณะเดียวกัน เขาก็เงื้อมแทงหอกสีดำเล่มนั้นใส่หน้าอกของอีก
ฝ่าย
ขวับ!
แต่ฉินเฉากลับยื่นมือขวาออกมาคว้าหอกของเขาได้อย่างสบาย ๆ
“มีพลังแค่นี้ แต่ยังกล้าวิ่งออกมาต่อสู้เพื่อแย่งชิงอาณาเขตของคน
อื่น”
ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วกราชากหอกสีดำมาด้านหลัง ใน
ขณะเดียวกันก็ยกมือซ้ายขึ้นบีบอากาศที่ว่างเปล่า เพื่อคว้าคอของอัง
เดรโดยตรง
เทวทูตตกสวรรค์ตนนี้จึงลอยอยู่ในอากาศด้วยใบหน้าที่แดงก˹า เขา
เตะขาทั้งสองข้างไปมาอย่างต่อเนื่อง
“แกจะเป็นมาเฟียจริง ๆ เหรอ? ดูให้ดีสิ คนที่อยู่ข้างแกมีแต่คนโง่
แบบไหนบ้าง?”
ฉินเฉาชี้ไปยังมาเฟียเหล่านี้
“หยะ อย่าฆ่าข้าเลย…..”
อังเดรรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา ในตอนที่ฉินเฉาบีบคอเขาด้วยพลังจิต
เขาก็รู้สึกได้ว่าพลังของฉินเฉานั้นทรงพลังขนาดไหน
อีกฝ่ายไม่ใช่คนที่เขาจะต่อกรด้วยได้
เขารู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งกว่าเขาหลายเท่า
“ไม่ฆ่าแก? ถ้าไม่ฆ่าแก แล้วมันจะยุติธรรมกับแกได้ยังไง?”
ฉินเฉากล่าวออกมาเบา ๆ “เทวทูตตกสวรรค์ควรจะอยู่ในนรก
ไม่ใช่เหรอ?”
“ไม่เอา ข้าไม่ต้องการแบบนั้น!”
อังเดรส่ายหน้าซ˺าแล้วซ˺าเล่า “ตราบใดที่ท่านปล่อยข้าไป ข้าก็
ยินดีที่จะเป็นสุนัขรับใช้ข้างกายของท่าน”
“โอ้?”
ฉินเฉาเลิกคิ้วขึ้น
“ไอ้สารเลว อังเดร แกจะทรยศแฟมิลีงั้นเหรอ!”
แกรนด์ตะโกนออกมาด้วยความโกรธแค้นทันที
“แฟมิลีช่วยชีวิตข้าได้หรือเปล่าล่ะ!”
อันเดรหันกลับไปด่าอีกฝ่ายทันที “ตอนที่อยู่ในแฟมิลี ข้าต้องทน
ถูกขยะอย่างเจ้ามาคอยกดหัว เหอะ! ในประเทศจีนมีคำกล่าวเอาไว้ว่า
ยอมเป็นหางฟินิกส์ แต่จะไม่ยอมเป็นหัวไก่!”
แต่ฉินเฉานึกอยากจะเตือนสหายคนนี้ขึ้นมา ว่าคำกล่าวในประเทศ
จีนคือ ยอมเป็นหัวไก่ แต่จะไม่ยอมเป็นหางฟินิกส์ต่างหากล่ะ
แต่ว่าช่างมันเถอะ จะเห็นแก่ความมุ่งมั่นของเขาก็แล้วกัน
“ไอ้เวรเอ๊ย แฟมิลีจะไม่ยอมปล่อยแกไปแน่!”
“เจ้าปกป้องตัวเองให้ได้ก่อนเถอะ แล้วค่อยมาพูดจาแบบนี้!”
อังเดรตะโกนกลับไป
“บัดซบ! ทุกคน ฆ่าพวกมันให้ได้!”
แกรนด์กล่าวออกมา ก่อนที่จะวิ่งไปยังเรือและเปิดผืนผ้าใบที่อยู่
ด้านในขึ้น พร้อมทั้งหยิบปืน M16 กระบอกหนึ่งออกมาเล็งฉินเฉาและ
อังเดร
มาเฟียคนอื่น ๆ ก็ทำตามเขาเช่นเดียวกัน พวกเขารีบหยิบอาวุธ
หนักขึ้นมาเล็งไปยังฉินเฉา
“ดูซิว่าคราวนี้แกจะตายยากอยู่อีกหรือเปล่า”
แกรนด์มั่นใจมากว่าจะฆ่าสัตว์ประหลาดทั้งสองตัวนี้ได้
ปัง ปัง ปัง ปัง!
ทันใดนั้นอาวุธปืนทั้งหมดก็เปิดฉากยิงอย่างพร้อมเพรียงกัน
ลูกกระสุนปืนจำนวนมากได้พุ่งเข้ามาปกคลุมร่างกายของฉินเฉา
และอังเดรเอาไว้
อังเดรหลับตาลงด้วยความสิ้นหวัง
ถึงแม้ว่าจะเป็นเทวทูตตกสวรรค์ แต่หากต้องเผชิญหน้ากับดง
กระสุนปืนแล้วบินไม่ได้แบบนี้ เขาเองก็ต้องตายเหมือนกัน
“บอกแล้วไงว่ามีแต่พวกโง่ทั้งนั้น”
ฉินเฉาส่ายหัว แล้วยื่นมือออกไปบนท้องฟ้า
ทันใดนั้นลูกกระสุนปืนทั้งหมดก็คล้ายกับถูกแช่แข็งเอาไว้ พวกมัน
หยุดชะงักอยู่กลางอากาศ และลอยอยู่รอบร่างกายของฉินเฉา
แกรนด์เบิกตากว้าง เขามองภาพตรงหน้าอย่างไม่เชื่อสายตา
ตัวเอง
“ปีศาจ….. ฉะ ฉันมาเจอกับปีศาจเข้าซะแล้ว…..”
เขาหวาดกลัวมาก ปืนที่อยู่ในมือร่วงลงไปอย่างไม่รู้ตัว
มาเฟียคนอื่น ๆ ก็เช่นกัน ไม่มีใครที่ไม่แสดงอาการตื่นกลัวออกมา
น่ากลัวเกินไปแล้ว พวกเขาเติบโตขึ้นมาจนอายุปูนนี้ อยู่ในสังคม
อันเลวร้ายแบบนี้มานาน แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
ปีศาจ อีกฝ่ายจะต้องเป็นปีศาจอย่างแน่นอน!
“ถ้าฉันเป็นปีศาจ ฉันจะต้องหันหลังให้กับวิญญาณสกปรก ๆ ของ
พวกแกแน่นอน”
ฉินเฉากล่าวออกมาอย่างเย็นชา
เขาโบกมือ ลูกกระสุนเหล่านั้นได้หันกลับไปในทิศทางเดิม และเล็ง
ไปยังมาเฟียเหล่านั้น
“หยะ อย่าฆ่าฉันเลย!”
ในที่สุดแกรนด์ก็รู้จักความหวาดกลัวเสียที เขารีบคุกเข่าลงไปใน
น˺าทะเล แล้วร้องขอความเมตตา
“มันสายเกินไปแล้วที่จะมาอ้อนวอนเอาตอนนี้”
ฉินเฉาจับร่างของอังเดรโยนลงไปในน˺าทะเล แล้วมองดูอีกฝ่าย
อย่างเหยียดหยาม “ฉันเคยให้โอกาสแกแล้ว แต่แกกลับไม่รักษามัน
เอาไว้”
“ฉันผิดไปแล้ว ฉันผิดไปแล้วจริง ๆ ยกโทษให้ฉันเถอะ”
แกรนด์กล่าวอ้อนวอนออกมาซ˺า ๆ
เขากำลังหวาดกลัว และหวาดกลัวมาก
ตั้งแต่ที่เข้ามาใน 4K แฟมิลี มีอะไรบ้างที่เขาต้องเกรงกลัว?
ไม่เคยมี
แต่ตอนนี้ความหวาดกลัวได้กลับเข้ามาสู่หัวใจของเขา…..
ขอเพียงแค่มีชีวิตรอด แค่นั้นก็เพียงพอแล้ว…..
“ฉันบอกแล้วไงว่ามันสายเกินไปแล้ว”
ฉินเฉาไม่ยอมให้แกรนด์มีโอกาสรอดชีวิตไปอีกหน ทันทีที่เขาดีด
นิ้ว ลูกกระสุนปืนทุกลูกก็ส่งเสียงกรีดร้องออกมาดังก้อง และพุ่งเข้า
สังหารมาเฟียทุกคนที่อยู่ที่นี่
อังเดรได้แต่มองน˺าทะเลสีแดงด้วยความตกตะลึง
เขาคิดว่าพลังแห่งความมืดของเขาเป็นสิ่งที่ลึกลับมาก
แต่ตอนนี้เขารู้แล้ว ที่แท้นี่ก็คือพลังที่ยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง
“นะ นายท่าน…..”
อังเดรตัวสั่นสะท้าน แล้วพูดกับฉินเฉาด้วยน˺าเสียงสั่นเครือ
สำหรับคนอย่างพวกเขา พลังคือทุกสิ่งทุกอย่าง
ในเมื่อฉินเฉาแข็งแกร่งกว่าเขา เขาจึงเต็มใจที่จะติดตามฉินเฉา
“ยังมีเทวทูตตกสวรรค์อย่างพวกนายอยู่อีกเท่าไหร่?”
ฉินเฉาเอ่ยถามออกมา
“น่าจะมี… มากกว่า 1,000 ตน….. ทุกตนต้องหลบซ่อนตัวอยู่ตาม
สถานที่ต่าง ๆ เพราะคริสตจักรโรมันกำลังไล่ล่าพวกเราอยู่ครับ”
“คริสตจักรโรมันล่มสลายไปแล้วไม่ใช่เหรอ?”
“แต่ถึงอย่างนั้น… เทวทูตมากมายก็ยังปรากฏตัวออกมาอยู่ดี”
อังเดรกล่าวออกมาด้วยความหวาดกลัว “เทวทูตพวกนั้นแข็งแกร่ง
มาก….. พวกเราต่อกรกับมันไม่ได้ ทำได้แค่หลบซ่อนตัวเท่านั้น”
“งั้นนายไม่จำเป็นต้องมาติดตามฉันหรอก”
“หา?”
อังเดรตกตะลึง “นายท่าน ท่านอย่าได้ทอดทิ้งข้าไปเลย ตอนนี้อัง
เดรทำได้เพียงแค่อยู่ข้างกายท่านเท่านั้น!”
“เปล่าเลย ฉันก็แค่จะชี้ทางสว่างให้กับนายเท่านั้น”
จู่ ๆ ฉินเฉาก็หัวเราะออกมา
ไม่รู้ทำไม แต่ในสายตาของอังเดร รอยยิ้มนั้นทำให้เขารู้สึกสบายใจ
มาก
“นายท่านต้องการให้อังเดรไปอยู่ที่ไหนเหรอครับ?”
เขาเอ่ยถามออกมาด้วยความประหม่าเล็กน้อย
“สหรัฐฯ วิหารแห่งความมืด”