มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1625: เทวทูต VS ปีศาจ

ในระหว่างที่กำลังพูดอยู่นั้น ปีศาจระดับสูงจำนวนมากมายที่ขี่ม้า
หกขาตามมาด้านหลัง ก็เข้ามาล้อมรถบัสเอาไว้อย่างช้าๆ
การ์กอยล์ที่อยู่บนท้องฟ้าก็พากันบินลงสู่พื้นดิน และเปลี่ยนร่าง
กลายเป็นรูปปั้น เพื่อจับตาดูรถบัสเอาไว้
หากว่ามีการเปลี่ยนแปลงใดๆ เกิดขึ้น การ์กอยล์เหล่านี้จะต้อง
ปลดปล่อยการโจมตีที่รุนแรงที่สุดออกมาอย่างแน่นอน
“แกพูดถึงซาตานงั้นเหรอ?”
ฉินเฉาได้สอบถามเรื่องราวทุกอย่างมาจากโรซี่แล้ว
“โอ้ ถ้าฉลาดเกินไป ความสนุกในบทสนทนาของพวกเราก็น้อยลง
น่ะสิ”
ลิเวียธานส่ายหน้า “หากว่าฝ่าบาทของพวกเรารวบรวมดวง
วิญญาณได้มากเพียงพอ เขาก็จะทำลายผนึกและมาเยี่ยมเยือนโลก
มนุษย์แห่งนี้ เมื่อเวลานั้นมาถึงจุดจบของเจ้าก็จะมีเพียงแต่ความพินาศ
เท่านั้น”
“แต่ว่าฉันไม่คิดแบบนั้นน่ะสิ”
ฉินเฉากอดอก แล้วกล่าวออกมา “แกพูดว่าซาตาน “จะ” ทำลาย
ผนึก แต่ว่าตอนนี้เขายังออกมาไม่ได้ งั้นถ้าฉันจะฆ่าพวกแกก่อน แล้ว
ค่อยพาพวกเขาหนีออกไป แกก็เชื่อว่าฉันมีพลังพอที่จะทำแบบนั้นได้
ใช่ไหม?”
ฉินเฉาไม่หนีไปไหน เพราะเขายังรู้สึกว่ามีบางอย่างแปลกๆ ดังนั้น
จึงใช้คำพูดเหล่านี้ทดสอบผู้ชายคนนี้ดูก่อน
แม้แต่บรรยากาศรอบๆ ก็ยังดูแปลกมากเช่นเดียวกัน ปีศาจที่น่า
เกลียดเหล่านี้จะต้องซ่อนอะไรบางอย่างเอาไว้อย่างแน่นอน
“ข้าเชื่อเช่นนั้น แต่เจ้าจะต้องดูขุมพลังที่อยู่ในมือของข้าเสียก่อน”
เมื่อพูดจบ แผ่นดินก็พลันสั่นไหวขึ้นอีกครั้ง
ปีศาจยักษ์ขนาดมหึมาปรากฏตัวออกมาจากด้านหลังอาคาร
ผู้โดยสาร และลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ
เหล่าการ์กอยล์อีกกลุ่มหนึ่งพุ่งทะยานออกมาจากท้องฟ้า และบิน
วนเวียนไปทั่วบริเวณนี้
ปีศาจมากมายปรากฏตัวขึ้นจากทุกซอกทุกมุม ก่อนที่จะยืดตัวขึ้น
เพื่อจ้องมองรถบัสคันจิ๋วที่อยู่ด้านล่าง
“พระเจ้า ได้โปรดช่วยพวกเราด้วย………..”
บาทหลวงหน้าซีดเผือด ในเวลานี้ทุกคนบนรถต่างสวดภาวนาไป
พร้อมกับเขา
ในเวลาแบบนี้ นอกเหนือจากอธิษฐานขอความช่วยเหลือจากพระ
เจ้าแล้ว พวกเขายังอธิษฐานขออะไรได้อีก?
มีกองทัพปีศาจจำนวนมหาศาลถึงขนาดนี้ จุดจบได้มาเยือนแล้ว
จริงๆ เหรอ?
“แกคิดเหรอว่าของพวกนี้จะมาหยุดฉันได้?”
สีหน้าของฉินเฉายังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปเลยแม้แต่น้อย
เขารู้สึกได้ว่าเบื้องหลังของชายคนนี้ มันจะต้องมีอะไรที่มากกว่า
นั้น
“ก็เพราะแบบนี้ยังไงล่ะ”
ลิเวียธานยังคงยืนนิ่ง และกล่าวออกมา
“ถึงข้าจะรู้สึกอิจฉาเจ้าอยู่บ้าง แต่ว่าข้าก็ไม่ได้ดูถูกเจ้าเลยแม้แต่
น้อย”
ลิเวียธานเอ่ยออกมาอย่างไม่อ้อมค้อม “เจ้าคือศัตรูของข้า ซ˺ายัง
เป็นศัตรูที่น่ากลัวมาก ลำพังเพียงแค่กองทัพที่อยู่ในมือของข้า คงจะไม่
เพียงพอที่จะรั้งเจ้าเอาไว้ได้”
“โอ้ พอได้ยินแกชื่นชมฉันมากขนาดนี้ ฉันก็ชักจะรู้สึกเขินขึ้นมาซะ
แล้วสิ”
ฉินเฉาทำท่าเขินอายขึ้นมา “ว่ายังไง? อยากให้ฉันมอบลายเซ็นให้
แกด้วยไหม?”
“เรื่องนั้นไม่จำเป็นหรอก”
สีหน้าของลิเวียธานเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ผู้ชายคนนี้ช่างหน้าหนาจริงๆ
“ข้าแค่ต้องการที่จะบอกว่า แม้พลังของข้าจะไม่เพียงพอ แต่ว่าข้า
ก็ยังมีพันธมิตรที่ดีอยู่เช่นกัน”
“อันที่จริงสิ่งที่ฉันอยากจะได้ยิน ก็คือเรื่องที่แกมีพันธมิตรเนี่ย
แหละ”
ฉินเฉาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่
มีกำลังเสริมอยู่จริงๆ ด้วยสินะ?
“ในเมื่อมาถึงที่นี่กันแล้ว ยังไม่ออกมาปรากฏตัวอีกเหรอ!”
จู่ๆ ลิเวียธานก็ตะเบ็งเสียงออกมา
…
“ด้วยความรักของพระองค์ ได้โปรดช่วยเหลือเหล่าผู้ศรัทธาที่น่า
สงสารอย่างพวกเราด้วยเถิด…………..”
บาทหลวงยังคงคุกเข่าอยู่บนรถ แล้วอธิษฐานต่อท้องฟ้าไม่หยุด
ปาก
“หยุดภาวนาได้แล้ว พระเจ้าของนายไม่มีวันออกมาหรอก!”
ในที่สุดซีก็ทนไม่ไหว จึงได้กล่าวออกมาแบบนั้น
แต่ในขณะนั้นเอง จู่ๆ ท้องฟ้าที่เคยเป็นสีแดงก็เกิดแสงสีทอง
เรืองรองขึ้นมา
แสงสีทองส่องประกายขึ้นมาบนท้องฟ้าที่สดใส
ลำแสงสีทองนั้นได้ส่องกระทบลงบนพื้น ก่อตัวขึ้นเป็นอุโมงค์แสงสี
ทองอย่างช้าๆ
จากนั้นร่างของคนที่มีปีกสีขาวก็โบยบินลงมาจากแสงสีทอง
จนกระทั่งลงมาสู่พื้นดิน
“พระเจ้า! พระเจ้ามาช่วยพวกเราแล้ว!”
บาทหลวงและบรรดาคนที่อยู่บนรถต่างมีสีหน้าตื่นเต้นดีใจขึ้นมา
“มีแต่พวกโง่ทั้งนั้น………….”
ซีเอามือกุมหน้ากากตัวเอง แล้วกล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้ “ไม่ได้
ฟังที่พวกเขาคุยกันเลยหรือไง ว่าพวกนั้นเป็นพันธมิตรกัน………….”
“หมายความว่ายังไงน่ะ?”
ทีแรกเพนนีสันก็ตื่นเต้นไปด้วยเช่นกัน แต่ทันทีที่ได้ยินคำพูดของซี
สีหน้าของเขาก็พลันเปลี่ยนไป
“อะไร? นายเองก็โง่เหมือนกันเหรอ? เรื่องมันชัดเจนขนาดนี้แล้ว
ยังจะต้องมาถามอะไรอีก?”
“แม่งเอ๊ย…………”
เพนนีสันมีสีหน้ามืดครึ้มทันที
…
“มิคาเอล…………”
ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองไปยังอัครเทวทูตสี่ปีกที่มาเยือนที่นี่
ด้วยพลังในปัจจุบันที่เขามีอยู่ หากต้องการที่จะต่อสู้กับมิคาเอล
เกรงว่ามันคงจะไม่เพียงพอ
มีแต่จะต้องใช้จิตมารผสานร่าง หรือไม่ก็อ้าวหานมาสู้กับอีกฝ่าย
เท่านั้น
แต่ถ้าใช้จิตมารผสานร่าง นั่นก็นับว่ามันเสียเปล่าเกินไปหน่อย
ส่วนอ้าวหานคืออาวุธลับของฉินเฉา เขาจึงไม่อยากนำมาใช้
ในตอนนี้
“ฉินเฉา เป็นเจ้าอีกแล้วเหรอ!”
มิคาเอลกระพือปีกสีขาวทั้งสี่ปีก แล้วกล่าวด้วยสีหน้าไม่พอใจนัก
“ทำไมเจ้าถึงชอบมายุ่งกับข้าทุกทีเลย?”
“ฉันคิดว่ามันเป็นโชคร้ายของแกมากกว่า”
ฉินเฉายักไหล่ กล่าวออกมา “จะทำเรื่องชั่วๆ ทีไร ต้องมาเจอกับ
ฉันทุกครั้ง”
“ข้าแค่ต้องการที่จะช่วยเหลือมนุษย์ที่กำลังสับสนเหล่านี้
ต่างหาก”
ความศักดิ์สิทธิ์และน่าเชื่อถือฉายชัดอยู่บนใบหน้าของมิคาเอล
“ดังนั้นได้โปรดอย่ามาขวางทางพวกข้าเลย”
“ฉันอยากจะอัดหน้าแกจริงๆ”
ฉินเฉาเตรียมพร้อมที่จะเหวี่ยงหมัดออกไป “ฉันบอกแกไปตั้งกี่ครั้ง
แล้ว ว่าอย่ามาใช้ใบหน้าของเพื่อนฉัน!”
เขารู้สึกเหมือนว่ากำลังมองหน้าชางลั่วอยู่ตลอดเวลา
แต่ชางลั่วเป็นสาวสวย ไม่ใช่คนที่หาดีไม่ได้แบบนี้
“พวกข้ากำลังจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลือมนุษย์ภายในดินแดนของ
พวกข้า”
ดูเหมือนว่าตอนนี้มิคาเอลจะไม่ต้องการต่อสู้กับฉินเฉา “เจ้าดูสิ
ตอนนี้มนุษย์ได้กลายเป็นศัตรูของโลกใบนี้ไปแล้ว พวกเขามีความโลภ
และความเห็นแก่ตัวอย่างไม่มีที่สิ้นสุด โลกใบนี้ไม่ใช่โลกที่สวยงามอย่าง
ในอดีตอีกต่อไป แค่ข้าสูดกลิ่นของอากาศในตอนนี้เข้าไปก็อยากจะอ้วก
ออกมาแล้ว พวกข้ากำลังจะทำให้โลกใบนี้บริสุทธิ์มากขึ้นกว่าเดิม ทำให้
มนุษย์ทุกคนกลับไปสู่อ้อมกอดของพระเจ้าอีกครั้ง แต่ว่าเจ้าไม่ต้องเป็น
ห่วง เพราะพวกข้าจะชำระล้างแค่ในอาณาเขตของตัวเองเท่านั้น ส่วน
โลกฝั่งตะวันออก พวกข้ารับประกันได้เลยว่าจะไม่ก่อเรื่องใดๆ ขึ้นเลย
แม้แต่น้อย”
มิคาเอลเริ่มพูดคุยกับฉินเฉา
ฝ่ายลิเวียธานรู้สึกประหลาดใจขึ้นมาเล็กน้อย
เทวทูตที่ทะนงตัวผู้นี้ ถึงกับต่อรองกับมนุษย์คนหนึ่งเชียวเหรอ?
ดูเหมือนว่าเธอจะกลัวมนุษย์คนนี้เข้ากระดูกดำทีเดียว
ผู้คนบนรถต่างหน้าซีดเผือด ความหวังที่มีกลับสูญสลายลงไปอีก
ครั้ง
เทวทูตเหล่านี้ต้องการที่จะชำระล้างโลกใบนี้งั้นเหรอ?
พวกเขาไม่ได้มาเพื่อช่วยเหลือพวกเราหรอกเหรอ?
“มะ ไม่เอานะ………….”
“พวกเรายังไม่อยากตาย…………..”
“พระเจ้า ท่านจะทอดทิ้งพวกเราแล้วเหรอ!”
บาทหลวงก็เหม่อลอยไปเช่นกัน นี่เป็นครั้งแรกที่เขาเริ่มสงสัยใน
ความศรัทธาของตัวเองแบบนี้
“ถ้าเป็นอย่างที่แกบอก มันก็ไม่เลวเหมือนกัน”
ฉินเฉาจับคาง แล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ
“งั้นเจ้าก็ตกลงแล้วสินะ?”
สีหน้าของมิคาเอลดูมีความสุขขึ้นมาทันที “ข้าสัญญาว่าจะปล่อย
ให้เจ้าและสหายของเจ้า ออกไปจากที่นี่ได้อย่างปลอดภัย”
“ฉันบอกตอนไหนว่าฉันจะไป?”
คำพูดของฉินเฉา ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของมิคาเอลนิ่งค้างไป
ทันที
“ฉันแค่จะบอกว่าคำพูดของแกฟังดูมีเหตุผล แต่ว่าฉันไม่ได้เห็น
ด้วยกับแกสักหน่อย”
“นี่เจ้ากำลังล้อเล่นกับข้าอยู่งั้นเหรอ!”
มิคาเอลโกรธเคืองขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
ผู้ชายคนนี้กล้าหลอกลวงเธอเชียวเหรอ?
“ใช่ ฉันแค่ล้อเล่น”
คำตอบของฉินเฉายิ่งทำให้ไฟแห่งความโกรธของเธอลุกโหมขึ้น
“แต่ถ้าให้พูดกันตามตรง แกต่างหากที่เป็นฝ่ายล้อเล่นกับฉันก่อน”
ฉินเฉายกมือขึ้นกอดอก น˺าเสียงเริ่มเย็นชาขึ้นมาหลายเท่า “มิคา
เอล แกคิดว่าฉินเฉาคนนี้เป็นคนโง่จริงๆ เหรอ? เรื่องที่แกบอกฉันว่าจะ
จัดการกับที่นี่ และรับประกันว่าจะไม่แตะต้องโลกฝั่งตะวันออก ฉันกลัว
ว่าหลังจากที่แกพิชิตโลกฝั่งตะวันตกได้แล้ว จนได้รับความศรัทธาและ
พลังวิญญาณมาอย่างมหาศาล แกจะเริ่มมาโจมตีโลกฝั่งตะวันออกของ
พวกเราไปด้วยน่ะสิ”
“เจ้าคิดมากเกินไปแล้ว…………”
“แกต่างหากล่ะที่คิดมากเกินไป”
ฉินเฉากำหมัดแน่น
แต่จู่ๆ เขาก็คลายมือ พยายามระงับความโกรธ และหันไปกล่าวกับ
ลิเวียธาน
“ฉันอยากจะหัวเราะออกมาจริงๆ ปีศาจอย่างพวกแก ทั้งๆ ที่เป็น
ปีศาจแท้ๆ แต่กลับเต็มใจที่จะเป็นเครื่องมือให้กับฝ่ายศัตรู น่าขัน น่า
ขันจริงๆ!”
“เจ้าพูดเรื่องเหลวไหลอะไรออกมา!”
สีหน้าของลิเวียธานดูบิดเบี้ยวไปทันที
“ฉันกำลังหัวเราะให้กับความโง่ของพวกแกยังไงล่ะ”
ฉินเฉายกนิ้วกลางให้กับพวกเขา “พวกแกคิดว่าหลังจากที่เทวทูต
ได้ครอบครองโลกใบนี้แล้ว จะแบ่งแยกดินแดนกับพวกแกจริงๆ เหรอ?
พวกมันจะกำจัดสิ่งที่รกหูรกตาอย่างพวกแกเป็นฝ่ายแรกล่ะสิไม่ว่า! โง่
ชะมัด!”
“บัดซบ! เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้!”
โทสะในใจของมิคาเอลยิ่งเพิ่มมากขึ้นทุกที
มนุษย์ผู้สมควรตาย มันกำลังจงใจทำลายความสัมพันธ์ระหว่าง
พวกเธอและนรกอยู่ชัดๆ!
“หึๆ แต่ข้ากลับคิดว่าพันธมิตรของข้านั้นไว้ใจได้นี่สิ”
ลิเวียธานไม่ถูกปั่นหัวไปกับคำพูดของฉินเฉา แต่เขากลับกล่าว
ออกมาอย่างไม่คาดคิด
“ในโลกใบนี้ หากมีแสงสว่างก็จะต้องมีความมืด หากไม่มีนรก การ
คงอยู่ของสวรรค์ก็จะไม่มีความหมาย”
“ใช่ เขาพูดได้ถูกต้องแล้ว!”
มิคาเอลพยักหน้าด้วยความพึงพอใจทันที
คิดจะทำลายความสัมพันธ์ระหว่างพวกเรางั้นเหรอ? เจ้ายังอ่อน
หัดนัก
“เป็นแบบนี้นี่เอง…………..”
ฉินเฉาพยักหน้ารับ แล้วเอ่ยถามต่อไป “ลิเวียธาน อะไรที่ทำให้แก
มั่นใจพอที่จะพูดแบบนั้นออกมา?”
แววตาของลิเวียธานเปลี่ยนไปเล็กน้อย
“เพราะว่าซาตานกำลังจะหลุดออกมาจากผนึกงั้นเหรอ? แต่ฉัน
กลัวว่าถ้าหากซาตานหลุดออกมาเมื่อไหร่ สวรรค์จะถูกเหยียบอยู่
ภายใต้ฝ่าเท้าของพวกแกน่ะสิ?”
ทันใดนั้นฉินเฉาก็หัวเราะออกมาทันที “ฉันเข้าใจแล้วว่าพวกแก
ไม่ใช่คนโง่ คนที่โง่จริงๆ ก็คือเทวทูตพวกนั้นต่างหาก ที่แท้พวกแกก็
ไม่ได้ถูกหลอกใช้ แต่เป็นฝ่ายหลอกใช้พวกมัน ฮ่าๆๆ! เป็นแบบนี้นี่เอง
เป็นแบบนี้นี่เอง!”
“เจ้ากล้าหลอกใช้พวกข้างั้นเหรอ!”
มิคาเอลผู้หยิ่งผยองโกรธแค้นขึ้นมาทันที
เธอคว้าดาบแสงสีทองเล่มหนึ่งเอาไว้ในมือ แล้วชี้ปลายดาบเข้าหา
ลิเวียธานที่อยู่บนพื้น
“มิคาเอล เจ้าอย่าได้ถูกชายคนนี้ยั่วโมโหสิ”
ลิเวียธานรีบกล่าวขึ้นมาอย่างรวดเร็ว “เขากำลังจงใจทำลาย
ความสัมพันธ์ของพวกเรา!”
“แต่สิ่งที่เขาพูด มันเป็นเรื่องจริง!”
มิคาเอลตวาดออกมา “สมควรตายนัก! พวกปีศาจสกปรก น่า
รังเกียจ! มิคาเอลผู้นี้จะไม่มีวันปลดปล่อยซาตานออกมาแน่นอน!”
หลังจากนั้น เธอก็ชูดาบในมือขึ้น แล้วตะโกนก้องออกมา “เริ่ม
สงครามได้!”
“ฆ่ามัน!”
เทวทูตทุกตนบุกโหมเข้าใส่ปีศาจเหล่านี้ทันที
“บัดซบ ไอ้พวกเทวทูตไร้สมอง!”
ลิเวียธานก่นด่าออกมาอย่างทนไม่ได้ “แค่คำพูดของมนุษย์ไม่กี่คำ
ก็ถูกปั่นหัวได้แล้วเนี่ยนะ?”
เขาตะโกนก้อง “สู้มัน! ทำให้มนุษย์นกพวกนี้รับรู้ถึงความ
แข็งแกร่งของพวกเรา!”
ทันใดนั้นเหตุการณ์ดุเดือดเลือดพล่านก็บังเกิดขึ้นในสนามบินฮีท
โธรว์อย่างฉับพลัน
ในขณะที่มองดูเทวทูตและปีศาจห˺าหั่นกัน เสียงของซีก็ดังก้องเข้า
มาในหูของฉินเฉา
“นายนี่มันชั่วร้ายขึ้นเรื่อยๆ เลยนะ”
“แต่เธอก็ควรจะยอมรับนะ ว่าบางครั้งการขยับปากก็ประหยัด
พลังไปได้มากกว่าการลงมือ”