มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1647: มาย่อส่วนกันเถอะ

คนที่ฉินเฉานึกถึงนั้นไม่ใช่เสี่ยวไป๋
ช่วงนี้เสี่ยวไป๋งานยุ่งมาก เนื่องจากซูเฟยต้องใช้ความคิดส่วนใหญ่
ไปกับการสร้างเกาะ ทั้งนิกายหลัวซาและพันธมิตรปีศาจจึงอยู่ในความ
ดูแลของเสี่ยวไป๋
นอกจากนี้ยังมีธุรกิจของฉินเฉาอีกเล็กน้อย ซึ่งทั้งหมดก็ทำให้เสี่ยว
ไป๋งานยุ่งมากอีกเช่นเดียวกัน
หากไม่ใช่เรื่องสำคัญจริง ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกละอายใจที่จะเรียกเสี่ยว
ไป๋ สาวน้อยผู้มีงานล้นมือมาช่วยเหลือเขา
เขานิ่งคิดอยู่ครู่หนึ่ง หลังจากที่ทุกอย่างดำเนินไปได้ด้วยดีแล้ว เขา
จะต้องมอบวันลาหยุดครั้งใหญ่ให้กับเสี่ยวไป๋
ส่วนกลุ่มพันธมิตรปีศาจ ฉินเฉาคิดขอให้หู่ชิงมาช่วยเหลือ
ถึงแม้ว่าทักษะของจิ้งจอกสาวตนนั้นจะไม่สูงมากนัก แต่เธอก็มี
มารยาร้อยเล่มเกวียน และยังเคยปกครองพันธมิตรปีศาจมาอย่าง
ยาวนาน เธอก็น่าจะมีประสบการณ์มาอย่างโชกโชน
ให้เธอช่วยเหลือเสี่ยวไป๋ก็น่าไม่มีปัญหาอะไร
อืม หลังจากที่จัดการเรื่องหลี่เสวี่ยเสร็จเรียบร้อย เขาก็จะไปหาหู่
ชิงต่อ
จู่ ๆ ฉินเฉาก็รู้สึกคันยุบยิบภายในใจ
ไม่รู้ทำไมเขาถึงได้รอคอยที่จะไปพบหู่ชิง…..
โอ้ ยัยจิ้งจอกสาวตนนั้น…..
เธอมีวิธีการบางอย่างที่ใช้ล่อลวงคนจริง ๆ ด้วย
ฉินเฉาพยายามสงบสติอารมณ์ จากนั้นจึงโคจรพลังในร่างกาย
และกล่าวคำอัญเชิญออกมา
“ปีศาจจากแดนนรกจงรับฟังการอัญเชิญของข้า! ชิซิน รีบเผยโฉม
ออกมา!”
“รีบเผยโฉมออกมาอะไรกันยะ!”
เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังขึ้นทันที
ฉินเฉาเงยหน้ามอง ก่อนที่จะพบสาวน้อยผิวสีแทนคนหนึ่งกำลังนั่ง
อยู่บนประตูห้องน˺า และจ้องมองมายังฉินเฉา
ผู้หญิงคนนี้แต่งตัวเก่งขึ้นเรื่อย ๆ เลยแฮะ
ฤดูใบไม้ร่วงนั้นเป็นฤดูของแฟชั่น
ชิซินสวมเสื้อคาร์ดิแกนสีเทาทับเสื้อยืดสีขาวด้านใน ท่อนล่างสวม
กระโปรงสั้นสีดำและมาพร้อมกับถุงน่องคู่หนึ่ง
ปลายฤดูใบไม้ร่วงแต่ก็ยังใส่ถุงน่องแบบเปลือยขา…..
นั่นเป็นเรื่องที่บ้ามาก ยิ่งในเมืองซู่หนานมีผู้ที่เสียชีวิตจากการ
หนาวตาย มีเพียงแค่ปีศาจสาวอย่างชิซินเท่านั้นที่จะสวมมันออกมาได้
ในตอนนี้เธอกำลังนั่งอยู่บนประตูห้องน˺า ทำให้มองเห็นต้นขาที่อยู่
ภายใต้กระโปรงสีดำ และเมื่อมองเข้าไปอีกทีก็พบกับชิ้นส่วนเล็ก ๆ สี
ม่วง เลือดกำเดาของฉินเฉานั้นแทบจะไหลพุ่งออกมา
วิสัยทัศน์อันกว้างไกลคือวิถีของกษัตริย์จริง ๆ ด้วย!
“รีบเผยโฉมออกมาอะไรของนาย? ฉันไม่ใช่สัตว์ประหลาดนะ”
ชิซินมองค้อนใส่ฉินเฉาทันที
“ผะ ผู้หญิง!”
ผู้ชายคนหนึ่งกำลังเข้าห้องน˺าอยู่ในห้องข้าง ๆ เมื่อเงยหน้าขึ้นและ
เห็นสาวน้อยคนหนึ่งนั่งอยู่ข้างบน เขาก็ตกใจจนแทบจะฉี่ราดออกมา
“เรียกทำไม?”
ชิซินเหลือบตามอง ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงเล็กน้อย แต่ก็กล่าว
ออกมาด้วยความสงบนิ่ง “เล็กชะมัด แบบนี้มันดีตรงไหน? ถ้าฉันเป็น
นาย ฉันก็คงจะมุดลงไปในโถส้วมแล้วล่ะ”
“ว๊ากกกก!”
ผู้ชายคนนั้นกรีดร้องออกมาด้วยความเสียใจอย่างสุดซึ้ง เขารีบ
เปิดประตูห้องน˺าแล้ววิ่งออกไปทันที
ชิซินฉวยโอกาสนี้ล็อกประตูห้องน˺าของผู้ชายคนนั้น เพื่อไม่ให้มี
ใครเข้ามารบกวนการเดทของเธอกับฉินเฉาอีก
เอ่อ แค่สถานที่เดทมันดูแปลกไปหน่อยเท่านั้น
“เธอนี่มัน… ดูเหมือนปีศาจมากขึ้นเรื่อย ๆ เลยนะ…..”
ฉินเฉามองชิซิน แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“มันไม่ใช่เพราะนายหรือไง…..”
ชิซินกลอกตาใส่ฉินเฉา “ฉันต้องก้าวให้ทันตามยุคสมัย จะได้เป็น
ปีศาจดี ๆ ที่ทำประโยชน์ต่อสังคมยังไงล่ะ…..”
“เธอเนี่ยนะอยากจะทำประโยชน์ต่อสังคม? อยากทำลายโลกน่ะสิ
ไม่ว่า…..”
“ฮิ ๆ เดี๋ยวนี้ปีศาจกล้าบุกเข้ามาทำลายโลกที่ไหนกัน?”
ชิอิงหัวเราะออกมาอย่างอดไม่ได้ “เจ้านรกคนใหม่ ท่านโรซี่ได้ออก
กฎหมายเอาไว้ว่า ห้ามไม่ให้ปีศาจตนใดใช้พลังของตัวเองทำร้ายมนุษย์
โลก หากกล้าทำร้ายมนุษย์โลกจะต้องได้รับการลงโทษจากผู้บังคับใช้
กฎหมาย”
เธอกล่าวออกมา พลางจ้องมองไปยังฉินเฉาด้วยสายตาทุกข์ใจ
อย่างอดไม่ได้
“คราวก่อนนายใช้ศิลาอัญเชิญ ดูดฉันลงไปในนรกโดยที่ไม่สนใจ
ฉันเลยแม้แต่นิดเดียว… ฉันก็เลยต้องพยายามหาทางติดต่อกับโรซี่
เพื่อที่จะได้ผ่านมังกรขาวกลับขึ้นมาบนโลกให้ได้….. โอ้ มีแต่ปัญหา
ทั้งนั้น แถมฉันยังทำงานที่หลี่เสวี่ยมอบหมายมาให้ล่าช้าอีก ฉันก็เลยถูก
หักโบนัสของเดือนนี้ไปด้วย….. ฮือ นายบอกมาสิว่านายจะชดเชยให้ฉัน
ยังไง!”
เอ่อ…..
เหงื่อของฉินเฉานั้นไหลลงมาราวกับกำลังนึ่งหมั่นโถว
ยัยชิซินเริ่มร้ายกาจมากขึ้นเรื่อย ๆ
เธอเหมาะที่จะเกิดมาเป็นปีศาจจริง ๆ
มอบงานนี้ให้เธอไป มันก็นับว่าไม่สูญเปล่าแล้ว
“เธออยากจะให้ฉันชดเชยยังไงล่ะ?”
“ขอคิดดูก่อนนะ….. อืม… นายไปบอกให้หลี่เสวี่ยอนุญาตให้ฉันลา
หยุดสักหนึ่งเดือนดีมั้ย… แล้วพวกเราก็ไปเที่ยวมัลดีฟส์กัน!”
ชิซินมองฉินเฉาด้วยสายตาคาดหวัง
“หลี่เสวี่ยจะต้องฆ่าฉันแน่ ๆ”
ฉินเฉากลืนน˺าลายอึกใหญ่
และซูจีก็เหมือนกัน
เขาคิดขึ้นมาในใจ
“ฮึ่ม ฉันรู้อยู่แล้วว่านายมันพึ่งพาอะไรไม่ได้…..”
“เดี๋ยวก่อนนะ ไม่ใช่สิ!”
จู่ ๆ ฉินเฉาก็นึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้ เขากล่าวออกมาว่า “ฉันจำ
ได้ว่าเวลาในนรกแตกต่างจากเวลาบนโลก หนึ่งปีของข้างล่างเท่ากับ
หนึ่งวันของข้างบน ถึงเธอจะไม่อยู่สักสองสามเดือน เวลาบนโลกก็จะ
ผ่านไปแค่ชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น…..”
“แค่ก ๆ อะไรของนาย รูปทรงของโถส้วมมันช่างเป็นศิลปะจริง
ๆ”
“อืม…..”
จู่ ๆ ฉินเฉาก็คิดถึงบางอย่างขึ้นมาได้
ใช่แล้ว!
เขาสามารถลงไปฝึกฝนอยู่ในนรกได้นี่นา
หนึ่งปีในนรกเท่ากับหนึ่งวันบนโลกมนุษย์
หลัวเนี่ยบอกให้เขาใช้เวลาฝึกฝนสามปี…..
ขอเพียงแค่เขาลงไปในนรก เวลาบนโลกก็จะผ่านไปแค่สามวัน
เท่านั้น
แค่สามวัน คงจะไม่มีอะไรเกิดขึ้นหรอก
ฉินเฉาคิดว่าตนนี่มันช่างฉลาดปราดเปรื่องจริง ๆ ถึงได้คิดวิธีแบบ
นี้ออกมาได้
ดีล่ะ!
“ชิซิน เธอสวยมากจริง ๆ ฉันรักเธอมากเลยนะ”
“หือ!”
ชิซินตกใจมาก “หรือว่านายก็หลงใหลในรูปทรงของโถส้วม
เหมือนกันเหรอ?”
“ไม่ใช่เรื่องนั้น เรื่องอื่นต่างหากล่ะ!”
ฉินเฉาตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
ดูเหมือนว่าเรื่องหู่ชิงจะต้องเลื่อนออกไปก่อนชั่วคราว
เขาจะต้องจัดการเรื่องการฝึกตนให้เรียบร้อยก่อนเป็นอันดับแรก
แผนการฝึกตนในนรก เขาจะต้องทำมันให้ได้
ฉินเฉารู้สึกว่าตัวเองกำลังใช้บัคบางอย่างกับระบบเกม ทำให้
อัพเกรดได้อย่างบ้าคลั่ง
แต่ก่อนที่จะลงไปยังนรก เขาจะต้องมอบหมายงานให้พวกเสี่ยวไป๋
เสียก่อน
หากมีอะไรเกิดขึ้นจะได้มาแจ้งเขาได้อย่างทันท่วงที
อืม เอาแบบนี้ก็แล้วกัน
ฉินเฉาตัดสินใจแล้ว
“บ้าไปแล้วแน่ ๆ ……”
ชิซินเห็นความเร่าร้อนของฉินเฉาก็พลันถอนหายใจออกมาอย่าง
อดไม่ได้
“น่าเสียดายจริง ๆ จู่ ๆ เทพปีศาจผู้ยิ่งใหญ่และน่าเกรงขามในยุค
ของพวกเราก็มาเสียสติอยู่ในห้องน˺าซะได้…..”
“เฮ้!”
ฉินเฉาสงบสติอารมณ์ลง ก่อนที่จะมองชิซิน พลางกล่าวขึ้นมา
“ชิซิน ปีศาจน้อยมหัศจรรย์อย่างเธอจะช่วยอะไรฉันหน่อย
ได้มั้ย?”
“ช่วยอะไรเหรอ?”
ชิซินกระพริบตาปริบ ๆ
“เธอจะช่วยพาฉันเดินทางผ่านห้วงอวกาศไปหาหลี่เสวี่ยได้มั้ย?
ฉันจะต้องไปคุยธุระกับหลี่เสวี่ย”
ฉินเฉากล่าวออกมาด้วยความจริงจัง
การก่อสร้างเกาะแลบราดอร์นั้นเป็นธุระที่สำคัญเป็นอย่างยิ่ง
แค่ก ๆ ที่จริงแล้วมันก็คือการซื้อตัวคนนั่นแหละ
“ฮิ ๆ ถ้านายคิดถึงผู้จัดการหลี่ของพวกเราก็พูดออกมาตรง ๆ สิ”
ชิซินหัวเราะออกมา “ผู้จัดการหลี่เป็นแม่ม่ายสาวแสนสวย ถ้าคน
ลามกอย่างนายจะคิดถึงเธอ มันก็เป็นเรื่องปกติ”
“เชี่ย”
ฉินเฉาชูนิ้วกลางใส่ชิซินอย่างอดไม่ได้ “แล้วเธอล่ะ ไม่คิดถึงฉัน
หรือไง?”
“นายมีอะไรดียะ?”
“ฉัน… ช่างมันเถอะ บอกมาได้แล้วว่าเธอทำได้หรือไม่ได้”
ฉินเฉาเอ่ยถามออกมา
“ล้อเล่นหรือไง ฉันเป็นแค่ปีศาจตัวเล็ก ๆ เท่านั้นเองนะ…..”
ชิซินทำสีหน้าราวกับไม่ได้รับความเป็นธรรม “ฉันมีเวทมนตร์อยู่
แค่นิดเดียวเท่านั้น… ขนาดสิ่งของยังเคลื่อนย้ายไปได้ไม่มากเลย…..
นายตัวใหญ่ขนาดนี้ ฉันคงจะพานายเคลื่อนย้ายไปด้วยไม่ได้หรอก…..”
“โธ่”
ฉินเฉาจ้องมองชิซิน ทำไม่ได้งั้นเหรอ?
น่าเสียดายจริง ๆ
ดูเหมือนว่าเขามีแต่จะต้องบินไปเองเท่านั้น
“แต่ที่จริงแล้วมันก็ยังมีทางอื่นอยู่นะ”
ชิซินเห็นท่าทีเศร้าใจของฉินเฉา เธอก็พลันอารมณ์ดีขึ้นมาทันที
ฮิ ๆ เมื่อก่อนใครใช้ให้หมอนี่มารังแกเธอก่อนล่ะ?
เวลาแห่งการแก้แค้นได้มาถึงแล้ว!
ฉินเฉาไม่ได้สังเกตเห็นรอยยิ้มอันชั่วร้ายบนมุมปากของชิซิน แต่
เขากำลังดีใจที่ชิซินมีวิธีอื่นอยู่ด้วย
“จริงเหรอ! วิธีไหนล่ะ!”
“คืออย่างนี้ น˺าหนักกับส่วนสูงของนายในตอนนี้มันมากเกินไป
หน่อย ฉันส่งนายไปไม่ได้หรอก”
“มากเกินไปอะไรของเธอ? นี่คือขนาดของคนปกติต่างหาก เข้า
ใจมั้ย?”
“โอ้ มีผู้ชายรังเกียจขนาดที่ใหญ่เกินไปของตัวเองด้วยเหรอเนี่ย?”
ชิซินหลุบตามองท่อนล่างของฉินเฉา
“น้องสาวเธอเถอะ…..”
ฉินเฉารู้สึกว่าหัวของเขากำลังจะแยกออกจากกัน
เขาพบว่าตัวเองไม่สามารถต่อล้อต่อเถียงกับชิซินได้อีกต่อไปแล้ว
ในฐานะปีศาจ เธอเติบโตได้รวดเร็วมากจริง ๆ …..
โรซี่สั่งสอนยัยนี่ด้วยตัวเองหรือเปล่าก็ไม่รู้
“ถ้านายไม่ชอบ ฉันทำให้มันเล็กลงให้ก็ได้นะ ไม่เสียเงิน แถมยังไม่
เจ็บตัวด้วย”
ชิซินไม่ลืมที่จะโฆษณาตัวเอง
“เชี่ย… ถ้าเธอทำให้มันใหญ่ขึ้นได้ แบบนั้นสิฉันถึงจะไม่รังเกียจ”
“แบบนั้นก็ดีเหมือนกันนะ”
ชิซินกระพริบตา “ถ้านายไม่กลัวว่ามันจะไปตั้งชูชันที่ไหน… ฉันก็
จะทำให้ของนายยาวสัก 50 เซนติเมตรแบบถาวรเลยเอ้า”
“เชี่ย น้องสาวเธอเถอะ!”
ฉินเฉาแทบจะทรุดตัวลงไป
ยาว 50 เซนติเมตรแบบถาวร? ล้อเล่นกันหรือไง!
ได้ยินว่ามีคนบางกลุ่มที่เป็นแบบนี้ แต่เขาไม่คิดที่จะเข้าไปร่วงวง
ด้วยแน่นอน
“มาพูดถึงเรื่องเดินทางผ่านห้วงอวกาศกันสักทีเถอะ…..”
“ตอนแรกฉันก็พูดถึงเรื่องนั้นอยู่แท้ ๆ มีแต่นายนั่นแหละที่ไม่ชอบ
ให้ตัวเองใหญ่เกินไป”
“ฉันไม่ชอบมันเมื่อไหร่หา!”
“ไม่เป็นไรหรอกน่า ฉันช่วยนายได้นะ ขอแค่นายพูดออกมาแค่คำ
เดียวเท่านั้น”
ชิซินกล่าวออกมา
“น้องสาวเธอเถอะ… แล้วเรื่องเดินทางผ่านห้วงอวกาศล่ะ? มาคุย
กับฉันเรื่องเดินทางผ่านห้วงอวกาศสักทีเถอะ!”
“ก็ได้ เลิกพูดเรื่องที่ทำให้นายกลัว แล้วมาพูดถึงเรื่องเดินทางผ่าน
ห้วงอวกาศกันดีกว่า”
ชิซินยังคงไม่ลืมที่จะกล่าวยั่วเย้าฉินเฉา
“นายดูขนาดของตัวเองในตอนนี้สิ ฉันรับไม่ได้หรอกนะ”
ชิซินหน้าแดง กล่าวออกมา
“หา?”
“ดังนั้นฉันเลยจะต้องย่อส่วนให้นาย…..”
“เชี่ย ล้อเล่นหรือไง! ไม่ได้เด็ดขาด!”
ฉินเฉารีบกล่าวแย้งทันที
“นายคิดถึงตรงไหนอยู่เนี่ย? ฉันกำลังจะบอกให้ย่อสัดส่วนทั้งหมด
ของนายลงต่างหาก มนุษย์ไม้ขีดไฟ นายรู้จักมั้ย?”
ชิซินเหยียดสองนิ้วออกจากกัน เพื่อประเมินขนาดให้ฉินเฉาดู
“มนุษย์ไม้ขีดไฟเหรอ?”
“ใช่ พอนายมีขนาดเท่ากับไม้ขีดไฟ แล้วเข้ามาอยู่ในกระเป๋าของ
ฉัน ฉันก็จะสามารถพานายเข้าสู่ห้วงอวกาศเพื่อส่งนายไปหาผู้จัดการห
ลี่ได้ หรือถ้านายต้องการ ฉันจะส่งนายไปถึงเตียงนอนเลยก็ได้นะ”
“ไปไกล ๆ เลยไป….. แต่ต้องย่อส่วนจริง ๆ เหรอ?”
“ต้องทำสิ เรื่องนั้นมันจำเป็น แต่ไม่ต้องเป็นห่วง มันจะไม่รู้สึกเจ็บ
แน่นอน แถมผลก็ยังอยู่ได้ไม่นาน พอเวลาผ่านไปสักพักหนึ่งมันก็
หายไปแล้ว”
ชิซินเริ่มกล่าวล่อลวง “แค่ย่อส่วนเท่านั้น นายก็จะได้ไปอยู่ข้าง
กายแม่ม่ายหลี่สุดสวย ที่ทั้งเซ็กซี่และมีเสน่ห์ของพวกเรา…..”