มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1661: นับถอยหลังสู่การระเบิด
“ฉินเฉา ส่วนที่เหลือมันขึ้นอยู่กับนายแล้ว”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยคุกเข่าลงกับพื้น เธอหอบหายใจ พลางสบตามองฉิน
เฉา
ที่นี่คือกระบวนท่าที่เธอได้ใช้พละกำลังทั้งหมดในการปลดปล่อย
มันออกมา
“ศิลานี้ควบคุมมันเอาไว้ได้ประมาณหนึ่งนาที”
หนึ่งนาที นั่นหมายความว่าฉินเฉามีเวลาในการโจมตีเพียงหนึ่ง
นาทีเท่านั้น
“ดีมาก ฉันจะจัดการเอง”
ดวงตาของฉินเฉาพลันคมปลาบขึ้น เขาถือง้าวสายฟ้าเอาไว้ในมือ
กระแสไฟฟ้าที่ส่องแสงแปลบปลาบไปทั่วง้าว ทำให้มันดูสง่างามมาก
“พลังสุนัขปีศาจ ตรีเอกภาพ!”
จำนวนหัวของมันอาจจะมากกว่าสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับ
แต่เมื่อความสามารถเพิ่มขึ้น สุนัขปีศาจก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากันเลย
ร่างกายส่วนบนของยักษ์เพลิงปรากฏขึ้นมาจากด้านหลังของฉิน
เฉา
เมื่อยักษ์ตัวใหญ่มหึมาที่สูงกว่าร้อยเมตร และมีเปลวไฟลุกโชนอยู่
บนร่างกายอย่างต่อเนื่องอยู่ในสนามรบ มันก็ราวกับจะสามารถขึ้นไป
บนสวรรค์ได้
ยักษ์ครึ่งร่างได้ประสานมือเอาไว้ด้วยกัน
มีโล่น˺าแข็งขนาดใหญ่ที่สะพายเอาไว้ด้านหลัง ซึ่งดูเหมือนว่ามัน
จะไม่ได้ถูกใช้งานชั่วคราว
แต่ง้าวสายฟ้าที่สีพลังสายฟ้าพวยพุ่งออกมานั้นอยู่ในมือของเขา
ง้าวเล่มนี้ทั้งหนาทั้งยาว ดูทรงพลังเป็นอย่างยิ่ง
แต่เมื่อเห็นสาวน้อยตำรวจที่อยู่อีกด้านจ้องมองมันด้วยใบหน้าแดง
ก˹า ฉินเฉาก็คิดได้ในทันที ว่าผู้หญิงคนนี้กำลังมีความคิดที่ไม่บริสุทธิ์
“ตาย!”
การโจมตีครั้งยิ่งใหญ่ของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับได้พุ่งเข้าไปจู่โจม
ส่งเสียงดังสนั่น
ยักษ์เพลิงถือง้าวสายฟ้า แทงเข้าใส่ร่างของยามาตะ โนะ โอโรจิ
ในทันที
พลังของสายฟ้านั้นแหลมคมยิ่งกว่าอาวุธใด ๆ
ในไม่ช้า หัวของยามาตะ โนะ โอโรจิก็ถูกตัดขาดไปทีละหัว จน
เลือดสาดกระจาย ไหลนองไปทั่วพื้นดิน
แต่ในเวลาเดียวกัน ไออากาศสีดำข้นคลั่กก็พลันหลั่งไหลเข้ามา
เชื่อมต่อกับส่วนที่ขาดหายไปอย่างต่อเนื่อง
ในไม่ช้า หัวของงูยักษ์ก็เริ่มงอกขึ้นมาอีกครั้ง
“แม่งเอ๊ย อย่างกับตุ๊กแก!”
ฉินเฉาขบเขี้ยวเคี้ยวฟันด้วยความหงุดหงิด
เขาโคจรพลังเทพให้มากขึ้น จนแทบจะมากเกินไป
พลังสายฟ้าก็ยังตรงเข้าจู่โจม ตัดหัวของงูยักษ์ที่เพิ่งจะงอกขึ้นมา
ใหม่อย่างต่อเนื่อง
ไม่รู้ว่าหัวที่กลิ้งหล่นลงไปบนพื้นดินมีจำนวนมากแค่ไหนแล้ว
“ฉินเฉา นายจะใช้วิธีนี้ต่อไปไม่ได้นะ!”
หลัวชิงหลินเห็นแบบนั้นก็กล่าวขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “พลังของนาย
มันไม่เพียงพอที่จะลบล้างพลังอันชั่วร้ายได้ ถ้านายฆ่ามันในครั้งเดียว
ไม่ได้ นายจะต้องหมดแรงแน่!”
“ฉัน…รู้…..”
ฉินเฉาพยายามเป็นอย่างยิ่งที่จะเค้นเสียงพูดออกมา
“ไอ้เวรเอ๊ย… ถ้าร่างจริงฉันอยู่ที่นี่… ฉันจะไปกลัวมันได้ยังไง…..”
ฉินเฉายังคงกระตุ้นพลังเทพภายในร่างกายอย่างต่อเนื่อง แต่
ในขณะที่ง้าวสายฟ้ายิ่งส่องแสงเจิดจ้ามากขึ้น สีหน้าของฉินเฉากลับยิ่ง
ดูแย่ลงทุกที
ฟ้าว ฟ้าว!
ไอสีดำยิ่งหลั่งไหลเข้ามาเร็วขึ้นกว่าเดิม
ทันใดนั้นหัวของยามาตะ โนะ โอโรจิก็ได้งอกขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
ในขณะเดียวกัน พวกมันก็ได้อ้าปากขนาดใหญ่ออกมา และหัน
หน้าเล็งไปยังฉินเฉา
ดูเหมือนว่ามันคิดที่จะตอบโต้กลับไปบ้างแล้ว
แย่แล้ว…..
หยดเหงื่อเริ่มไหลลงมาบนใบหน้าของฉินเฉา
ถ้าโดนลำแสงเหล่านี้เข้าไป ร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจที่ไม่มีพระสูตร
หัวใจเพชรจะต้องแหลกเป็นจุณแน่นอน
คราวนี้จะต้องแย่แน่ ๆ …..
ในขณะที่งูยักษ์กำลังรวบรวมพลังกันอยู่นั้น แสงสีทองก็สว่างวาบ
อยู่บนท้องฟ้าในทันที
จากนั้นเสียงเพลงอันไพเราะก็พลันดังขึ้น
“เครื่องเสียงของใครน่ะ? ใช้ดีจริง ๆ”
ตำรวจสาวกล่าวขึ้นมาด้วยสีหน้าอิจฉา “ฉันก็อยากได้สักเครื่อง
เหมือนกันนะ…..”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยและหลัวชิงหลินพูดอะไรไม่ออก ได้แต่จ้องมองสาว
น้อยที่มีอารมณ์ขันคนนี้
“เอ๋ ทำไมถึงมองฉันแบบนั้นล่ะคะ!”
ตำรวจสาวหน้าแดงก˹าทันที พลางกล่าวออกมาว่า “ฉันก็แค่ชอบ
เครื่องเสียงเท่านั้นเอง…..”
“ในเวลาแบบนี้ เธอก็ยังคิดเรื่องนี้ได้อีกนะ…..”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยพูดอะไรไม่ออกกับรุ่นน้องของเธอคนนี้จริง ๆ
แต่ในขณะนั้นเอง แสงสีทองก็ส่องลงมาจากบนท้องฟ้า
แม้แต่เมฆสีขาวก็ถูกย้อมให้กลายเป็นสีทองไปด้วย
จากนั้นเทวทูตผู้มีปีกสีขาวบริสุทธิ์ก็ค่อย ๆ บินลงมาจากท้องฟ้า
และมาปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าทุกคนทีละตน ๆ
ในไม่ช้าเทวทูตนับพันตนก็ลอยอยู่เหนือท้องฟ้าท่ามกลางสายตา
ของทุกคน
“ว้าว มีเทวทูตด้วย!”
ดวงตาของตำรวจสาวเริ่มเปล่งประกายขึ้นมาอีกครั้ง “ฉันชอบปีก
ของพวกเขาจริง ๆ ….. ถ้าฉันมีปีกแบบนั้นบ้างก็คงจะดี…..”
“ถ้าเจ้ามี เจ้าก็จะกลายเป็นมนุษย์นกไง”
เซียวพ่านอดไม่ได้ที่จะกล่าวเสียดสีออกมา
“ไปตายซะ เจ้าเกย์น่าตาย!”
“ข้าไม่ใช่เกย์โว้ย!”
ฉินเฉาไม่ได้สนใจทั้งสองคนที่กำลังทะเลาะกันเลยแม้แต่น้อย
ในเวลานี้เขากำลังมองสาวสวย เจ้าของปีกห้าคู่ที่กำลังลอยอยู่บน
ฟ้า
นั่นก็คือถังถัง สาวใช้ของเขานั่นเอง
“ถังถัง… เป็นเธอนี่เอง…..”
“ข้าว่าแล้ว ว่าจะมีไอความชั่วร้ายที่มหาศาลขนาดนี้อยู่ที่ไหนได้ ที่
แท้ก็อยู่ที่นี่นี่เอง”
ถังถังมองฉินเฉา พร้อมกับมอบรอยยิ้มอันอบอุ่นให้เขา “ไม่ต้อง
ห่วง ข้าจะช่วยเจ้าเอง”
สิ้นเสียง เธอก็กางปีกทั้งห้าคู่ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของมหาเทวทูต
ออกมาทันที
ขนนกสีขาวบริสุทธิ์ปลิวว่อนลงมาอย่างต่อเนื่อง
“บุตรแห่งแสงสว่าง ขอใช้บทเพลงของพวกเจ้ามาปัดเป่าความมืด
มิดอันไร้ที่สิ้นสุด”
ถังถังกล่าวออกมา ทันใดนั้นเสียงเพลงอันไพเราะก็พลันดังขึ้น
เสียงเพลงของเธอได้ดังก้องไปทั่วผืนแผ่นดิน
เหล่าเทวทูตทั้งหลายเริ่มเปล่งเสียงอันไพเราะร้องคลอตามเธอ
เทวทูตนับพันตนกำลังร้องเพลงประสานเสียงกัน นับว่าเป็นภาพที่
น่าตื่นตกใจเป็นอย่างมาก
“ว้าว! เทวทูตกำลังประสานเสียงกัน!”
ตำรวจสาวโพล่งขึ้นมาอีกครั้ง
“เสียงเพลง… กำลังปัดเป่าความชั่วร้ายออกไป”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกวาดสายตามอง พลางกล่าวออกมา
“ฉินเฉา ไอความชั่วร้ายทั้งหมดกำลังถูกปัดเป่าไปด้วยเพลงนี้ นาย
รีบใช้โอกาสนี้เร็วเข้า!”
“เข้าใจแล้ว”
ฉินเฉาก็เข้าใจแล้วเช่นเดียวกัน
เมื่อสักครู่นี้เขาก็ยังนึกแปลกใจ ว่าถังถังจะช่วยเหลือเขาได้ยังไง
ถึงแม้ว่าเทวทูตจะมีพลังอำนาจเหนือกว่ามนุษย์ แต่สำหรับสัตว์
ประหลาดที่อยู่ในขั้นเซียนปฐพี ก็ยังนับว่าไร้พลัง
ที่แท้พวกเธอก็ใช้วิธีนี้นี่เอง
ดีมาก กลยุทธ์ถอนฟืนใต้กระทะสินะ
ดูซิว่าไส้เดือนยักษ์อย่างแกจะล้มบิดาลงได้ยังไง?
“ล้มลงไปซะ!”
ฉินเฉาเปล่งเสียงตะโกนออกมา ง้าวในมือของยักษ์เพลิงก็ระเบิด
แสงแพรวพราวออกมาอีกครั้ง
ทันใดนั้นสายฟ้าก็แพร่กระจายไปทั่วพื้นที่ในทันที
รอยแตกบนศิลาพลันปรากฏขึ้น ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนถูกสายฟ้าพุ่ง
เข้ามาทำลาย
เมื่อมองไปยังยามาตะ โนะ โอโรจิ หัวทั้งหมดของมันถูกตัดขาดไป
พร้อมกัน กลุ่มควันดำที่ลอยออกมาจากร่างกายได้ถูกเสียงเพลงปัดเป่า
ออกไป
“สะ สำเร็จแล้ว…..”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยและคนอื่น ๆ ต่างส่งเสียงดังออกมาด้วยความยินดี
ร่างกายของยามาตะ โนะ โอโรจินั้นมีขนาดเล็กลงเรื่อย ๆ เพียงไม่
นาน มันก็เริ่มจางหายไป
“อย่าเพิ่งตายสิ พวกเรายังใช้ไม่คุ้มเลย”
ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะเปิดประตูนรกออกมาอย่างกะทันหัน
ทันใดนั้นควันสีดำรูปแขนก็พุ่งออกมาจากประตูนรก
กรงเล็บปีศาจเก้าเร้นลับ
กรงเล็บสีดำแทงทะลุร่างกายของยามาตะ โนะ โอโรจิ ก่อนที่จะดูด
ซับพลังของมันอย่างบ้าคลั่ง
“อืม รีไซเคิลได้ด้วย เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมและสุขภาพจริง ๆ”
ฉินเฉากอดอก มองดูร่างของยามาตะ โนะ โอโรจิที่ค่อย ๆ หายไป
พร้อมกับรอยยิ้ม
หากจะพูดอีกอย่างก็คือ พลังในขั้นเซียนปฐพี หากจะปล่อยให้สูญ
เปล่า มันก็น่าเสียดายแย่
“ในเมื่อความชั่วร้ายถูกกำจัด ภารกิจของพวกข้าก็จบลง”
ถังถังส่งยิ้มให้ฉินเฉา “ส่วนที่เหลือมันขึ้นอยู่กับพวกเจ้าแล้ว หากมี
เรื่องอะไร อย่าลืมเรียกหาข้าล่ะ”
เมื่อพูดจบ เธอก็กระพือปีกและกลายเป็นดาวตก หายลับไปใน
ก้อนเมฆพร้อมกับเทวทูตนับพันตนทันที
“มาเร็วไปเร็วจริง ๆ”
ฉินเฉาถอนหายใจออกมา
“แล้วนายคิดว่าจะให้อยู่เข้าห้องน˺าก่อนหรือไง?”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกลอกตาใส่ฉินเฉา
แต่สาวน้อยตำรวจกลับตกใจมาก ผู้ชายคนนี้ถึงกับเรียกเทวทูตให้
มาช่วยได้เชียวเหรอ?
เขาเป็นพระเจ้าหรือไง?
“เฮ้ ๆ ๆ! ลูกพี่ของนายนี่เจ๋งชะมัด…..”
ตำรวจสาวผลักแขนของเซียวพ่านที่อยู่ใกล้ ๆ แล้วเอ่ยออกมา
“แน่นอนอยู่แล้ว เจ้าไม่เห็นหรือไงว่าเขาเป็นลูกพี่ของใคร? ข้าจะ
ยอมรับคนธรรมดาให้มาเป็นลูกพี่ของข้าได้ยังไงกันล่ะ?”
เซียวพ่านหัวเราะร่าอย่างภาคภูมิใจ
“ไปไกล ๆ เลย ลูกพี่ของนายเจ๋ง แล้วนายจะภูมิใจอะไรกันนักกัน
หนา? จิ้งจอกแอบอ้างบารมีเสือชัด ๆ เกย์น่าตาย”
“น้องสาวเจ้าสิ ข้าไม่ใช่เกย์!”
เซียวพ่านน˺าตานองหน้าอีกครั้ง
“ถึงจะจัดการได้แล้ว แต่ฉันก็จะยังอยู่บนโลกต่อไปอีกสักพักหนึ่ง”
ฉินเฉาเก็บประตูนรกกลับไป หลังจากที่ยามาตะ โนะ โอโรจิถูกฆ่า
ตายไปแล้ว
“ฉันกลัวว่าจะมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นในอีกหนึ่งวันที่เหลือ”
“เรื่องนี้มันยังไม่จบดีหรอก”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าวออกมา “ยังมีระเบิดอีกสี่ลูกถูกฝังเอาไว้ใน
สถานที่จัดงาน พวกเราจะต้องรีบหามันให้พบ”
“อืม… งั้นฉันสลายม่านพลังหยินหยางไปก่อนดีกว่า”
ฉินเฉาพยักหน้า พลางเก็บระฆังหยินหยางของตนกลับคืนมา
ม่านพลังสีขาวดำได้หายไปในทันที
ตำรวจสาวพบว่ารอบตัวเธอไม่ได้กลายเป็นสีขาวดำอีกต่อไป พื้นที่
รอบด้านได้เปลี่ยนไปแล้ว
ที่นี่ยังคงเป็นชั้นใต้ดินที่เละเทะและมืดมิดอยู่เช่นเคย
“ในที่สุดก็กลับมาแล้ว…..”
ตำรวจสาวถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก “ทั้งเทวทูต ทั้งงู
ยักษ์… แถมยังมีเมกะทรอน ฉันกลัวแทบตายแน่ะ…..”
สิ้นเสียง เธอก็ลูบหน้าอกของตัวเองด้วยท่าทีของสาวน้อยบอบบาง
ทุกคนหันไปมองด้วยสายตาเหยียดหยามในทันที
เมื่อกี้นี้คนที่ดูสบายใจมากที่สุดก็คือเธอ
แต่ตอนนี้ดันมาทำท่าทางอ่อนแอซะได้
“หัวหน้าทีมอ้ายคะ การทำภารกิจกับคุณ มันช่างน่าตื่นเต้นมาก
จริง ๆ ค่ะ…..”
ตำรวจสาวหัวเราะออกมา “ครั้งหน้าให้ฉันไปด้วยอีกนะคะ ฉันรู้สึก
สนุกยิ่งกว่าเล่นรถไฟเหาะอีก”
“ไม่ใช่ทุกครั้งหรอก”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยรู้สึกจนปัญญาเหลือเกิน “ครั้งนี้เป็นข้อยกเว้น”
“เป็นข้อยกเว้นก็ยังดีค่ะ แม้แต่ข้อยกเว้น ฉันก็ยังไม่มีเลยด้วยซ˺า”
“แต่เจ้าก็มีประจำเดือนนะ…..”
เซียวพ่านบ่นพึมพำออกมา
ทันใดนั้นเขาก็ถูกตำรวจสาวเตะทันที
“ไปตายซะไป!”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยก็ง้างหมัดต่อยเซียวพ่านจนลงไปกองกับพื้นด้วย
เช่นกัน
เซียวพ่านพลันปากแตกทันที
หลังจากที่ผู้หญิงฝึกตน พวกเธอก็จะไม่มีประจำเดือนอีกต่อไป
“เอาล่ะ เลิกล้อเล่นกันได้แล้ว พวกเรารีบไปหาระเบิดกันดีกว่า”
ฉินเฉามองลูกน้องของตัวเองด้วยความสงสาร
โอ้ นี่คือจุดจบของคนปากดีสินะ
“ให้ฉันจัดการเอง”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยกล่าวออกมา ก่อนที่จะก้าวเท้าเหยียบลงไปบนพื้น
เซียวพ่านที่กำลังจะลุกขึ้นมา ถูกเท้าของเธอเหยียบเข้าเต็ม ๆ
คลื่นได้แผ่กระจายออกไป อ้ายเสี่ยวเสวี่ยใช้คลื่นเหล่านี้ในการหา
ระเบิดลูกอื่น ๆ
ฉินเฉามองเซียวพ่านด้วยความเห็นใจอีกครั้ง
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยคงจะไม่ปล่อยโอกาสในการแก้แค้นให้หลุดมือไปแน่
ๆ
รูปปั้นหินสามตนปรากฏตัวขึ้นข้างกายอ้ายเสี่ยวเสวี่ยอย่างช้า ๆ
พร้อมกับถือระเบิดในมือกันคนละลูก
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยทำลายระเบิดทั้งสามลูกนั้นในทันที
แต่สีหน้าของเธอกลับดูไม่สู้ดีนัก “ฉันหาระเบิดลูกสุดท้ายไม่เจอ
…..”
“อะไรนะ! คลื่นตรวจจับแผ่นดินไหวของเธอหาไม่เจองั้นเหรอ?”
ฉินเฉารู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างยุ่งยากเหลือเกิน
“ใช่… พวกเราจะทำยังไงดีล่ะ…..”
อ้ายเสี่ยวเสวี่ยมองไปยังระเบิดเวลาลูกอื่น ๆ ยังเหลืออีก 30 นาที
ก่อนที่ระเบิดลูกที่เหลือจะทำงาน