มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1678: ค่ายกลหมากรุกดวงดาว

ในเวลานี้ แสงสีทองได้เปล่งแสงสว่างวาบออกมาจากร่างกายของ
ฉินเฉา
เขาสูดหายใจเข้าไปเต็มปอด แล้วกล่าวด้วยน˺าเสียงมีความสุข
“ฟู่ว…………แบบนี้รู้สึกดีที่สุดแล้ว……………”
หุ่นเชิดปีศาจทั้งเก้ากลับเข้ามาอยู่ในร่างกายของเขาอีกครั้ง
ในตอนนี้ พลังของเขาก็กลับคืนมาแล้วเช่นเดียวกัน
พลังที่กลับมาไม่ใช่เพียงแค่เซียนทองคำ แต่มันได้ก้าวหน้าไป
มากกว่านั้น
น่าเสียดายที่การฝึกฝนในสามวันนี้ ไม่สามารถบรรลุผลได้อย่าง
เต็มที่ในท้ายที่สุด
พลังของเขาอยู่ในขั้นเซียนฟ้าระดับสุดท้าย
ขอเพียงแค่มีความก้าวหน้าขึ้นอีกสักเล็กน้อย ก็จะสามารถเข้าสู่
ขั้นผู้ยิ่งใหญ่เซียนทองคำได้
แต่วิชาร่างอวตารหุ่นเชิดปีศาจนั้นใช้ไม่ได้อีกแล้ว หากอยาก
ฝึกฝนอีกครั้ง เขามีแต่จะต้องพึ่งพาเหล่ามังกรสาว………….
อืม พวกเธอไม่ได้มีแค่ห้าตนอีกต่อไปแล้ว แต่เป็นสาวสวยเผ่าพันธุ์
มังกรทั้งหกตน
ในเวลานี้ เสียงคำรามของสองแม่ทัพเองฮาได้มาถึงตัวเขาแล้ว
คลื่นพลังอันรุนแรงได้พุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าฉินเฉา
“กับอีแค่เสียงตะโกนกระจอกๆ ยังจะกล้ามาทำอวดเก่ง”
ฉินเฉากล่าวออกมา พร้อมกับเปล่งแสงสีขาวออกมาจากร่างกาย
“ฮวาหรุ่ย ให้ฉันยืมพลังของเธอที!”
ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะอ้าปาก คำรามออกมาเสียงดังลั่น
“จงสลาย!”
ทันใดนั้นเอง คลื่นอากาศอันทรงพลังได้ปะทุออกมาจากริมฝีปาก
ของฉินเฉา
คลื่นอากาศนี้ก่อตัวขึ้นเป็นมังกรยักษ์ และพุ่งทะยานออกมาอย่าง
รวดเร็ว
เพียงแค่ชั่วพริบตาเดียว คลื่นเสียงคำรามก็พุ่งตรงไปยังสองแม่ทัพ
เองฮา
แต่ฉินเฉายังคงส่งเสียงคำรามต่อไปไม่หยุด โจมตีร่างของสองแม่
ทัพเองฮาจนกระเด็นไปไกล
ผู้เฝ้าประตูแห่งประตูสวรรค์ทางทิศใต้ ที่มั่นใจว่าตนจะต้องชนะ
เมื่อครู่นี้ ตอนนี้พวกเขาได้กลายเป็นอุกกาบาต ปลิวหายไปจากท้องฟ้า
ในชั่วพริบตา
แม้แต่เสาของประตูสวรรค์ทางทิศใต้อันหนาเตอะทั้งสองต้น เมื่อ
ได้รับผลกระทบจากคลื่นอากาศนี้ ก็ได้แหลกกลายเป็นเศษหิน ก่อนที่
จะสลายเป็นผุยผง ปลิวหายไปกับสายลม
ประตูสวรรค์ทางทิศใต้ที่เคยตั้งสูงตระหง่าน ตอนนี้เหลือเพียงแค่
ฐานเสาเพียงสองอันเสียแล้ว
“อะ อะไรกัน……….”
หวังหมู่จ้องมองด้วยความตกตะลึง เธอไม่คาดคิดเลยว่า พลังของ
ฉินเฉาจะเพิ่มพูนขึ้นมากมายถึงเพียงนี้
“มันจะต้องใช้วิธีการบางอย่าง เพื่อแสร้งเป็นหมูมาหลอกกินเสือ
แน่นอน!”
ไท่ซ่างเหล่าจวินนั้นฉลาดมากทีเดียว เขาคิดได้ในทันที “พระนาง
พวกเราจะต้องเพิ่มกำลังพลให้มากขึ้น เพื่อโค่นล้มเจ้าเด็กคนนี้นะ
ครับ”
“ส่ง 28 ดาวฤกษ์ไปจัดการมัน”
“ครับ!”
ไท่ซ่างเหล่าจวินหันไปออกคำสั่งทันที
ชายชราคนนี้ก็ต้องกล˺ากลืนความแค้นเช่นเดียวกัน
ตำแหน่งของเขาบนสวรรค์นับว่าสูงส่งมาก แม้แต่จักรพรรดิสวรรค์
ก็ยังต้องรักษามารยาท ในยามที่พูดคุยกับเขา
แต่นับตั้งแต่ที่เขาหนีออกมาจากโลกมนุษย์ด้วยความอับอาย
สถานะของเขาก็ต้องตกต˹าลง
เซียนเกือบทุกคนนั้นรู้แล้ว ว่าไท่ซ่างเหล่าจวินผู้นี้พ่ายแพ้ให้กับ
มนุษย์เพียงแค่คนเดียว
เซียนมากมายที่เคยปฏิบัติต่อเขาด้วยความเคารพ มาตอนนี้กลับ
จ้องมองเขาด้วยสายตาแปลกๆ
ดังนั้นเพื่อศักดิ์ศรีและสถานะของเขา ไอ้เด็กเวรคนนี้มันต้องตาย!
“28 ดาวฤกษ์รับคำสั่ง จงไปจับกุมฉินเฉาเดี๋ยวนี้ หากมีการขัดขืน
อนุญาตให้ลงมือสังหาร!”
คำสั่งของไท่ซ่างเหล่าจวินถูกส่งต่อออกไป
ทันใดนั้นเอง เซียนที่มีรูปร่างแตกต่างกันทั้ง 28 คนก็ปรากฏตัวขึ้น
บนท้องฟ้า
พวกเขาอยู่ในร่างที่แตกต่างกันออกไป
ผู้แข็งแกร่งทั้ง 28 คนนี้ มีใบหน้าเป็นลิง เป็นม้า เป็นสัตว์โลกสาย
พันธุ์ต่างๆ
แต่พลังของพวกเขานั้นดีทีเดียว แต่ละคนมีพลังอยู่ในขั้นเซียน
ปฐพีระดับสุดท้าย
เมื่อทั้ง 28 คนรวมพลังกัน ย่อมต้องเป็นพลังที่แข็งแกร่งมาก
“นายท่าน ใช้เสียงมังกรคำรามจัดการกับพวกมันเลยดีไหมคะ?”
ในขณะนี้ ฮวาหรุ่ยผู้ชื่นชอบในสงครามได้เอ่ยถามออกมาอย่าง
กะทันหัน
ในบรรดามังกรสาวทั้งเก้า ฮวาหรุ่ยนับว่าเป็นเขี้ยวมังกร
เธอมีนิสัยบ้าคลั่ง และมีพรสวรรค์ในการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมาก
นอกจากจะมีพรสวรรค์ในการต่อสู้แล้ว เธอยังมีพลังเสียงมังกร
คำรามอีกด้วย
แต่สิ่งที่ทำให้ฉินเฉาประหลาดใจมากที่สุด ก็คือความสามารถอื่น
ของเธอ
ชีวิตหลังดับสิ้น
ภายใต้พลังนี้ หากเขาได้รับบาดเจ็บสาหัส เขาจะสามารถแสดง
พลังออกไปได้อย่างรุนแรงมากขึ้น
หรือถ้าหากว่าเขาถูกโจมตีจนเกือบตาย ภายใต้การทำงานของ
ชีวิตหลังดับสิ้นนี้ เขาจะสามารถระเบิดพลังออกมาได้ร้อยเท่าจากยาม
เป็นปกติ
ความสามารถนี้ นับว่าต่อต้านเจตจำนงสวรรค์อย่างแท้จริง
แต่เซนต์เซย์ย่าก็ไม่ได้ผิดปกติแบบนี้เหมือนกันเหรอ?
เมื่อเขามีกระบวนท่านี้ ความปลอดภัยของเขาก็เพิ่มมากขึ้นไปด้วย
“ไอ้หนู จงตายไปซะ!”
“คอยดูพลังของพลังเรา 28 ดาวฤกษ์ให้ดี!”
28 ดาวฤกษ์ทั้งหมดเหล่านี้ ยื่นนิ้วชี้และนิ้วกลางบนมือขวาไปยัง
ฉินเฉา และปลดปล่อยลำแสงออกมา
“วิชาสาปสังหาร!”
หากลำแสงนี้โดนร่างกาย มันจะทำให้อีกฝ่ายทรมานอย่างแสน
สาหัส
28 ดาวฤกษ์แสดงพลังออกมาพร้อมกัน ปลดปล่อยลำแสงนี้เข้าใส่
ฉินเฉา
“เข้ามาเลย”
ฉินเฉาได้ยื่นนิ้วชี้ข้างขวาของตนออกไปเช่นกัน แล้วปลดปล่อย
การโจมตีที่เขาเชี่ยวชาญที่สุดออกไป
“หลิงเอ๋อ เพลิงสายฟ้า!”
เปรี้ยง!
สายฟ้าสีแดงเพลิงพุ่งผ่านออกไปจากนิ้วของเขา พุ่งตรงออกไป
ทันที
สายฟ้าสีแดงเพลิงนี้พุ่งเข้าไปปะทะกับวิชาปราบมารของ 28 ดาว
ฤกษ์
สองพลังได้พุ่งเข้าปะทะกัน และหยุดชะงักอยู่บนท้องฟ้า
“เด็กคนนี้แข็งแกร่งมาก!”
“เร็วเข้า เพิ่มพลังโจมตีไปฆ่ามัน!”
เหล่า 28 ดาวฤกษ์ต่างตื่นตระหนกกันไปหมด
พวกเขามีกันอยู่ 28 คน
เซียนปฐพีระดับสุดท้ายทั้ง 28 คนรวมพลังกัน กลับยังจัดการกับ
มนุษย์เพียงคนเดียวไม่ได้
หลังจากนี้พวกเขาจะยังยืนอยู่บนสวรรค์ได้ยังไง?
ไม่ได้การ ชายคนนี้มันต้องตาย!
เหล่า 28 ดาวฤกษ์ต่างเพิ่มพลัง พวกเขาทุ่มพลังทั้งหมดเพียงเพื่อ
จะฆ่าฉินเฉาให้ตาย
“อ่อนแอเกินไป อ่อนแอเกินไปแล้ว”
แต่ทว่าฉินเฉากลับหัวเราะออกมาอย่างไม่คาดคิด
จู่ๆ เขาก็เอามือขวาลงอย่างกะทันหัน ปล่อยให้ลำแสงทั้ง 28 พุ่ง
เข้ามาโจมตีร่างกายของตัวเอง
“อ๊ะ ฉินเฉา!”
จิ่วเทียนเซียนเฟยร้องอุทานเสียงหลงด้วยความตกใจ
เห็นได้ชัดว่าเขามีพลังเพียงพอที่จะต่อต้านมัน แต่ทำไมเขาถึง
ได้รับกระบวนท่านี้เข้าไปล่ะ?
ฝ่าย 28 ดาวฤกษ์กำลังมีความสุขมาก แม่จ๋า ในที่สุดก็มีที่ยืนแล้ว!
แต่ใครจะรู้ว่าเมื่อวิชานี้พุ่งเข้าใส่ร่างกายของฉินเฉา มันจะไม่มีผล
อะไรเลย
แสงสีทองสว่างแพรวพราวอยู่บนร่างกายของเขา
พระสูตรหัวใจเพชรชั้นที่สี่ได้สลายวิชาสาปสังหารของ 28 ดาว
ฤกษ์เหล่านี้
“มาเลย ฉันจะส่งมันคืนกลับไปให้พวกแกบ้าง”
ฉินเฉาชี้นิ้วไปยังเหล่า28 ดาวฤกษ์
“วิชาสาปสังหาร!”
ตู้ม!
ลำแสงได้ระเบิดเข้าใส่เหล่า 28 ดาวฤกษ์ในทันที
ทันใดนั้น 28 ดาวฤกษ์ได้ล้มลงไปบนพื้น และกรีดร้องโหยหวน
ออกมาด้วยความเจ็บปวดอย่างต่อเนื่อง
ร่างกายของพวกเขามีแสงสว่างส่องออกมาอย่างต่อเนื่อง เพียงแค่
ไม่นาน สัตว์ทั้ง 28 ชนิดก็นอนอ่อนแรงอยู่บนทะเลเมฆ
ที่แท้วิชาสาปสังหารก็มีผลแบบนี้
“บัดซบ!”
หวังหมู่กัดฟันกรอดในทันที
เธอคิดไม่ถึงเลยว่าฉินเฉาจะจัดการได้ยากถึงเพียงนี้
“รีบไปเรียกหยางเจียนมาที่นี่ซะ! ข้าไม่เชื่อหรอกว่ามนุษย์ธรรมดา
ผู้นี้จะก่อเรื่องวุ่นวายขึ้นบนสวรรค์ได้!”
“รีบไปบอกเทพสงครามหยางเจียนเร็วเข้า!”
ไท่ซ่างเหล่าจวินออกคำสั่งอย่างรวดเร็ว
“แย่แล้ว!”
ในเวลานี้ เจียงลั่วจูที่หลุดออกมาจากคำสาปห้ามพูด ได้ตะโกน
บอกฉินเฉา
“ตอนนี้หยางเจียนคือผู้ที่แข็งแกร่งมากบนสวรรค์ ว่ากันว่าอีกไม่
นานเขาจะขึ้นมาแทนที่หลัวเนี่ยในอดีต ข้าจะถ่วงเวลาพวกมันเอาไว้
เจ้ารีบพาคุณหนูหนีไปเถอะ”
“เอ่อ เธอจะหยุดพวกมันเอาไว้ได้เหรอ?”
ฉินเฉาปฏิเสธข้อเสนอของเจียงลั่วจู “ฉันพาพวกเธอมา ฉันก็
จะต้องพาพวกเธอกลับไป”
“มันเป็นไปไม่ได้หรอก พวกเจ้ารีบไปสิ หยางเจียนจะมาแล้วนะ!”
เจียงลั่วจูยังคงยืนกรานเช่นนั้น
“พวกเจ้าจะหนีไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น”
ไท่ซ๋างเหล่าจวินกล่าวออกมา ก่อนที่จะโบกมือ โยนกระดานหมาก
รุกออกไป
กระดานหมากรุกที่หล่นลงบนทะเลเมฆ มันได้กลายเป็นค่ายกล
ขนาดมหึมาไปในทันที
ทั้งฉินเฉา เจียงลั่วจู และจิ่วเทียนเซียนเฟยต่างติดอยู่ในค่ายกลนี้
“นี่คือค่ายกลหมากรุกดวงดาวของข้า เมื่ออยู่ภายในค่ายกลนี้
แม้แต่แมลงวันเพียงแค่ตัวเดียวก็ไม่มีวันบินหนีออกไปได้ พวกเจ้าจงติด
อยู่ในนี้ รอคอยให้หยางเจียนมากำจัดพวกเจ้าแต่โดยดีเถอะ”
ดูเหมือนว่าไท่ซ่างเหล่าจวินยังไม่มีความคิดที่จะลงมือเอง
เขามีความคิดอยู่ในหัวมากมาย หากว่าคราวนี้เขาลงมือ แล้วต้อง
พ่ายแพ้อยู่ในเงื้อมมือของฉินเฉาอีกครั้ง เขาจะทำยังไงล่ะ?
รอหยางเจียนมาก่อน จึงจะถือว่าสมเหตุสมผล
หลังจากที่ไท่ซ่างเหล่าจวินปลดปล่อยค่ายกลหมากรุกดวงดาว
ออกมา เขาก็เริ่มรอหยางเจียนมาที่นี่
“จบสิ้นแล้ว พวกเราจบสิ้นแล้ว!”
เจียงลั่วจูมีสีหน้าสิ้นหวัง
“ที่จริงแล้ว แค่ได้มาอยู่ข้างกายฉินเฉาในวาระสุดท้ายเช่นนี้ ข้าก็
รู้สึกพอใจแล้วล่ะ”
จิ่วเทียนเซียนเฟยยิ้มออกมา
“ฉินเฉา ไม่ว่ายังไง ข้าต้องขอขอบใจจริงๆ ที่เจ้ามาช่วยข้า”
“เธอช่วยฉันมาหลายครั้งแล้ว ฉันก็ต้องตอบแทนบ้างสิ”
ฉินเฉากระแอมไอ กล่าวออกมา
“มันเป็นแค่การตอบแทนจริงๆ เหรอ?”
จิ่วเทียนเซียนเฟยเอียงคอ สบสายตาคู่สวยจ้องมองฉินเฉา
ฉินเฉารู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที
จิ่วเทียนเซียนเฟยมองทะลุไปยังความคิดของเขาได้ยังไง?
ทั้งๆ ที่เขาปกปิดมันเอาไว้ดีมากแล้วแท้ๆ
“อะไรกันล่ะ………….พวกเรามาเตรียมตัวทำลายค่ายกลนี้กัน
ดีกว่า”
ฉินเฉาไอแค่กๆ ออกมา
“จะทำลายมันได้ยังไง? นี่คืออาร์ติแฟคที่ไท่ซ่างเหล่าจวินภาค
ภูมิใจเชียวนะ”
สายตาของเจียงลั่วจูบ่งบอกถึงความกังวล
“เป็นอาร์ติแฟคที่ไท่ซ่างเหล่าจวินภาคภูมิใจแล้วยังไง? อาร์ติแฟค
ที่เจ้านั่นภาคภูมิใจมีอยู่เยอะแยะจะตายไป”
ฉินเฉาเบ้ปาก
“หลิงเอ๋อ เตรียมพร้อมหรือยัง?”
“นายท่านวางใจได้เลยค่ะ พวกเรามังกรสาวทั้งหกตนรวมใจเป็น
หนึ่งเดียวกับท่านอยู่แล้ว”
เสียงของหลิงเอ๋อผ่านเข้ามาในหูของฉินเฉา
“ฉินเฉา เจ้ากำลังจะฝืนทำลายค่ายกลหมากรุกดวงดาวเหรอ?”
เมื่อเห็นว่าฉินเฉาสวมชุดเกราะเก้ามังกร จิ่วเทียนเซียนเฟยก็รีบ
เอ่ยถามขึ้นมา
“ใช่ มีอะไรล่ะ?”
“วิธีนี้ใช้ไม่ได้ผลหรอก”
จิ่วเทียนเซียนเฟยส่ายหน้า “ตอนนี้พวกเราอยู่ภายในใจกลางค่าย
กล จึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของค่ายกลหมากรุกดวงดาวไปแล้ว หากค่าย
กลหมากรุกดวงดาวถูกทำลาย พวกเราทั้งสามคนก็จะได้รับเคราะห์ไป
ด้วย”
“งั้นจะทำยังไงดีล่ะ?”
ฉินเฉาเริ่มกังวลขึ้นมา
“หาทางทำอะไรกับโซ่รัดเซียนของข้าดีกว่า”
จิ่วเทียนเซียนเฟยยิ้มออกมาด้วยท่าทีขี้เล่น แล้วยกข้อมือที่ถูกล่าม
ด้วยโซ่ขึ้นมา “หากพลังของข้าฟื้นคืนกลับมา แม้ว่าเอ้อหลางเสินจะมา
ที่นี่ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีทางต่อสู้ด้วยได้”
“จริงด้วย ฉันลืมไปซะสนิทเลย ว่าเธอก็เป็นเซียนที่ทรงพลังมาก
คนหนึ่งเหมือนกัน”
ฉินเฉาพยักหน้า ก่อนที่จะนำกระบี่หยินหยางราชันย์มารออกมา
แล้วเดินเข้าไปหาจิ่วเทียนเซียนเฟย
“จะทำลายโซ่รัดเซียนงั้นเรอะ? ไม่มีทางซะหรอก”
ไท่ซ่างเหล่าจวินเห็นการเคลื่อนไหวของพวกเขา ก็หัวเราะเยาะ
ออกมาอย่างอดไม่ได้
“โช่รัดเซียนเส้นนี้สกัดกลั่นมาจากอุกกาบาตจิ่วเทียน หากไม่มี
กุญแจ แล้วคิดที่จะทำลายโซ่เส้นนี้ด้วยพลังจากภายนอก มันก็เป็นแค่
เรื่องไร้สาระเท่านั้น”
“ดูเหมือนว่าแกจะภูมิใจในอาร์ติแฟคของแกมากเลยนะ”
ฉินเฉาหันหน้าไปมองไท่ซ่างเหล่าจวิน แล้วพูดขึ้นมา
“แน่นอนอยู่แล้ว”
ไท่ซ่างเหล่าจวินลูบหนวดเครา แล้วพยักหน้าตอบ
“ตอนนั้นแกก็มั่นใจในธงห้าธาตุของแกมากเหมือนกัน แต่มันก็ถูก
ฉันทำลายไปแล้วไม่ใช่หรือไง?”
ฉินเฉากล่าวแทงใจดำไท่ซ่างเหล่าจวิน ทันใดนั้นแววตาของไท่ซ่าง
เหล่าจวินผู้นี้ก็เผยความเกลียดชังออกมาทันที