มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1685: มาถึงกลางดึก
“เป็นไปได้ยังไง!”
ผู้คุมกฎชายร้องตะโกนออกมาด้วยความเจ็บปวด “นังนั่นเจาะการ
ป้องกันของข้าได้ยังไง!”
“ก็ข้าเตือนท่านแล้วไม่ใช่เหรอ!”
ผู้คุมกฎหญิงอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมาด้วย “ว่าผู้หญิงสองคนนี้มี
พลังที่สามารถยับยั้งเสื้อคลุมทวีคูณของพวกเราได้น่ะ”
“บัดซบ!”
สีหน้าของผู้คุมกฎชายดูเคร่งขรึมขึ้นมาทันตาเห็น
“ในเมื่อเป็นแบบนั้น พวกเจ้าทั้งคู่ก็จะต้องตายอยู่ที่นี่………….”
“รู้ก็ดีแล้ว”
เฉินชิงกล่าวออกมา พลางยกมือขึ้นเล็กน้อย
ทันใดนั้นกระบี่เพลิงได้ล่องลอยอยู่รอบตัวผู้คุมกฎทั้งสองคนนั้น
คราวนี้เฉินชิงวางแผนที่จะลงมือให้รุนแรงที่สุด
“ข้าจะให้เวลาพวกเจ้าสามวินาที หากเจ้าไม่อธิบายสถานการณ์
ของพวกเจ้ามา พวกเจ้าก็จะต้องไปลงนรก”
จากนั้นเฉินชิงก็เริ่มนับถอยหลัง “สาม สอง……..”
“บัดซบ อย่างน้อยเจ้าก็ต้องหนีออกไปให้ได้”
ผู้คุมกฎชายเปล่งเสียงตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน
“เสื้อคลุมทวีคูณทำลายล้าง!”
ในขณะที่เขาคำรามออกมา ลูกบอลสีเงินจำนวนมากกว่าสิบลูกได้
พุ่งออกมาจากเสื้อคลุมสีเงินของเขา
ผู้คุมกฎชายต่อยกำปั้นลงไปบนพื้นดิน ลูกบอลสีเงินรอบกายของ
เขา ที่มีพลังอันมหาศาลเหล่านี้ ได้หมุนวนไปรอบห้องอย่างบ้าคลั่ง
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
กำแพงและสิ่งของต่างๆ ภายในห้อง ล้วนถูกพลังอันมหาศาลของ
ลูกบอลเหล่านี้บดขยี้จนยับเยิน
แม้แต่โครงกระดูกของเจ้าสำนักบนเขาซูซานก็ยังถูกโจมตี
กลายเป็นผุยผง
เฉินชิงและเฉินหยูไม่คาดคิดมาก่อนเลยว่าอีกฝ่ายจะโจมตีกลับมา
ด้วยวิธีนี้
เห็นได้ชัดว่าพลังของผู้คุมกฎคนนี้แข็งแกร่งมาก พวกเธอทั้งสอง
คนถูกบังคับให้ล่าถอยออกไปเรื่อยๆ
“รีบหนีไปเร็ว!”
กำปั้นของผู้คุมกฎชายที่ทำลายค่ายกลดักมาร ยังคงกดลงบน
พื้นดิน พร้อมทั้งคำรามบอกคู่หูของตนเสียงดังลั่น
เสื้อคลุมทวีคูณทำลายล้างนี้ หากเริ่มต้นใช้ไปแล้ว เขาจะต้องคอย
รักษาตำแหน่งของตัวเองอยู่ตลอดเวลา
เขารู้ดีว่าถ้าเขาหยุดเมื่อไหร่ ผู้คุมกฎหญิงก็จะต้องเผชิญหน้ากับ
พายุการโจมตีอันรุนแรงแบบเดียวกันกับเขา
จะต้องไปรายงานเรื่องที่ดาวเคราะห์นี้ถือครองพลังอันลึกลับให้
เบื้องบนรับรู้ให้ได้
ถ้าเขาจำไม่ผิด บนวงโคจรของดาวดวงนี้มีเบื้องบนคนหนึ่งคอย
ติดตามอยู่ มันน่าจะมีวิธีที่จะสามารถบอกอีกฝ่ายได้
“ข้าจะต้องส่งข่าวนี้ไปให้ได้แน่นอน!”
ดูเหมือนว่าผู้คุมกฎหญิงจะคาดการณ์เอาไว้แล้วว่าผู้คุมกฎชาย
จะต้องตาย เธอพยักหน้าให้ผู้คุมกฎชาย จากนั้นที่ใต้เสื้อคลุมสีเงินของ
เธอก็ปลดปล่อยลำแสงสีน˺าเงินออกมาทันที
“การเสียสละของท่านจะไม่สูญเปล่า ท่านนักสำรวจ”
จากนั้นร่างของผู้คุมกฎหญิงก็กลายเป็นลำแสงสีขาว หายเข้าไปใน
ทะเลเมฆบนท้องฟ้าทันที
“บัดซบ หนีไปได้คนหนึ่งแล้ว!”
เฉินหยูกำกระบี่ของตนแน่น เธอกำลังต้านรับบอลทำลายล้างของ
ฝ่ายตรงข้ามด้วยความยากลำบาก พลางตะโกนออกมาด้วยความเจ็บ
ใจ
“ฮ่าๆๆ! ถึงข้าตายไป พวกเจ้าก็จะไม่มีทางได้มีความสุขอยู่ดี!”
ผู้คุมกฎชายหัวเราะออกมา ก่อนที่จะเพิ่มพลังให้กับเสื้อคลุม
ทวีคูณทำลายล้างอย่างกะทันหัน
ลูกบอลเหล่านี้ทวีความรุนแรงมากยิ่งขึ้น ราวกับพายุหมุนที่กวาด
ไปทั่วหอคอยผนึกมารแห่งนี้
หอคอยผนึกมารถล่มลงมาในทันที ภูตผีปีศาจในชั้นล่างไม่มีตนใด
ที่หนีออกไปทัน พวกมันต่างถูกบดขยี้ไม่เหลือชิ้นดี
“แย่แล้ว!”
เฉินชิงพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว เธอเอาตัวไปขวางอยู่หน้าโครง
กระดูกของถานไห่ ผู้เป็นอาจารย์ของเธอ
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เธอจะไม่ยอมปล่อยให้อาจารย์ของเธอต้อง
ถูกบดขยี้อย่างแน่นอน
“ฮ่าๆๆ! ฮ่าๆๆๆ!”
อาจจะเป็นเพราะฝืนใช้พลังมากจนเกินไป หูตาจมูกปาก ทั่วทั้ง
ใบหน้าของผู้ฝึกตนชายนั้นมีเลือดสีเงินหลั่งไหลออกมา
“ตายไปซะ ตายไปพร้อมกับข้า รอให้ผู้สังเกตการณ์ส่งข่าวนี้ไปยัง
ท่านผู้ติดตามได้เมื่อไหร่ เมื่อนั้นก็จะเป็นเวลาตายของมนุษย์ชั้นต˹า
อย่างพวกเจ้าทุกคน! ฮ่าๆๆๆ!”
เขาหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง
“รนหาที่ตายนัก หยูเอ๋อ มาช่วยข้าปกป้องอาจารย์ที!”
“ค่ะ!”
เมื่อได้ยินคำสั่งของเฉินชิง เฉินหยูก็ยังคงรับมือกับการโจมตีอัน
รุนแรงของลูกบอลเหล่านั้นต่อไป แต่ในขณะเดียวกัน เธอก็ค่อยๆ ก้าว
เดินเข้ามายังจุดที่เฉินชิงอยู่อย่างช้าๆ
โชคดีที่ระยะห่างของทั้งสองคนอยู่ไม่ไกลกันมาก ในไม่ช้าเฉินหยูก็
เดินเข้ามาอยู่ข้างกายท่านป้าของเธอ และปกป้องโครงกระดูกของถาน
ไห่แทนเธอ
“ผู้คุมกฎน่าตาย เจ้าจะต้องตายไปเดี๋ยวนี้!”
เฉินชิงเลิกล้มที่จะเป็นฝ่ายตั้งรับ ปีกสีดำคู่หนึ่งได้ปรากฏขึ้นบน
แผ่นหลังของเธอในชั่วพริบตา
เฉินชิงอาศัยความเร็วที่เพิ่มขึ้นเพราะปีก พุ่งตัวเข้าไปอยู่ตรงหน้า
ผู้คุมกฎชายคนนั้นในทันที
“รับความตายของเจ้าไปซะ!”
เฉินชิงยกมือขึ้น กระบี่สีดำเล่มหนึ่งได้แทงเข้าที่ปากของผู้คุมกฎ
ชาย ทะลุผ่านร่างกายของเขาอย่างรวดเร็ว
“ไม่ว่าเสื้อผ้าของเจ้าจะมีพลังป้องกันมากขนาดไหน แต่หัวของ
เจ้าก็ไม่มีพลังป้องกันนั้นอยู่ดี”
เฉินชิงกล่าวออกมา
กระบวนท่านี้จะใช้ได้ก็ต่อเมื่อเธอเข้าไปปราชิดตัวผู้คุมกฎ
ไม่อย่างนั้น หากเรียกกระบี่ออกมาโจมตีรอบๆ ย่อมต้องถูกพายุลูกบอล
อันแข็งแกร่งเหล่านั้นขัดขวางอย่างแน่นอน
เนื่องจากผู้คุมกฎได้ตายไปแล้ว ลูกบอลที่กำลังบ้าคลั่งเหล่านั้นจึง
หยุดลง ร่วงลงมาอยู่บนพื้นดินในที่สุด
บัดนี้ไม่มีหอคอยผนึกมารอีกต่อไปแล้ว แม้แต่พื้นดินรอบๆ ก็ยังถูก
เสื้อคลุมทวีคูณทำลายล้างถล่มราบ จนกลายเป็นหลุมลึกถึงสองเมตร
จากหอคอยผนึกมาร ตอนนี้มันได้กลายเป็นหลุมลึกขนาดมหึมาที่
หลงเหลืออยู่บนเขาซูซาน
“ในที่สุดก็จบลงสักที…………”
เฉินหยูถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ “น่าเสียดายที่ปล่อยให้นังนั่น
หนีไปได้”
เธอกำหมัดแน่น กล่าวออกมาด้วยความเจ็บใจ
“ข้าเกรงว่าอีกไม่นาน พวกเราจะต้องเผชิญหน้ากับพายุอันน่า
สะพรึงกลัว……………..”
เฉินชิงจ้องมองท้องฟ้าในยามค˹าคืน แล้วทอดถอนหายใจออกมา
แต่ในขณะนั้นเอง ท่ามกลางผืนฟ้าที่มืดสนิท จู่ๆ ก็มีเงาดำร่างหนึ่ง
ปรากฏตัวออกมา
คิ้วของเฉินชิงพลันขมวดมุ่น
“นั่นใคร!”
เฉินหยูสังเกตเห็นการคงอยู่ของเงาดำนั้นได้เช่นเดียวกัน เธอ
เหวี่ยงกระบี่สายรุ้งของเธอทันที
แสงสีรุ้งได้แทงทะลุเงาดำนั้น
“เฮ้ย!”
เงาดำนั้นอุทานออกมาด้วยความตกใจ ก่อนที่จะร่วงโครมลงมาอยู่
ตรงหน้าสาวสวยทั้งสองคน
เฉินหยูผงะไปในทันที ทันทีที่ได้เห็นร่างตรงหน้า เธอก็ยกมือขึ้นปิด
ปาก พูดอะไรไม่ออกไปพักหนึ่ง
“เขาซูซานของพวกเธอต้อนรับแขกกันร้อนแรงขนาดนี้เชียว
เหรอ!”
ฉินเฉาใช้สองนิ้วคีบกระบี่ของเฉินหยูเอาไว้ แล้วเหวี่ยงมันคืน
กลับไปให้เฉินหยู
จากนั้นเขาได้กวาดสายตามองไปรอบๆ ก่อนที่จะกล่าวขึ้นมาด้วย
ความประหลาดใจ
“โอ้ ดูเหมือนว่าฉันจะพลาดอะไรดีๆ ไปซะแล้วสิ”
“นี่เป็นเรื่องของเขาซูซานของพวกเรา ไม่มีอะไรที่เกี่ยวข้องกับ
เจ้า”
เฉินชิงกล่าวสวนกลับไปด้วยน˺าเสียงเย็นชา “ไม่ทราบว่าผู้นำ
พันธมิตรปีศาจผู้องอาจมีธุระอะไร ถึงได้มาเยี่ยมเยือนผู้บัญชาการแห่ง
เขาซูซานอย่างข้าตอนดึกดื่นแบบนี้?”
เมื่อได้ยินน˺าเสียงเย็นชาของเฉินชิง เฉินหยูก็ได้แต่คิดในใจ
ทีตอนเจอหน้ากันดันพูดจาเย็นชาใส่ซะได้ เห็นกันอยู่ชัดๆ ว่าใน
การปราชุมพันธมิตรเซียนก่อนหน้านี้ ยังโมโหเพราะพันธมิตรชิงหงคิด
ที่จะไปลอบโจมตีฉินเฉาอยู่เลย
ไม่น่าล่ะ ใครต่อใครถึงได้พากันบอกว่า ผู้หญิงอย่างพวกเราเป็น
สัตว์ที่แปลกประหลาด เฮ้อ
เอ๊ะ! ใครเป็นสัตว์? นี่เธอคิดแบบนั้นไปได้ยังไง?
“ทำตัวห่างเหินเกินไปแล้ว ฉันไม่ได้เจอเธอมานานแล้วไม่ใช่เหรอ?
ฉันคิดถึงเธอ ก็เลยมาหาเธอ”
ฉินเฉาจ้องมองเฉินชิง พลางกล่าวออกมา
ฮึ่ม! ถ้อยคำหวานซึ้งคืออาวุธของผู้ชายสินะ
เฉินหยูบ่นพึมพำอยู่ข้างๆ
แต่ไม่รู้ทำไม เฉินหยูกลับรู้สึกแสบร้อนอยู่ภายในใจ
นี่เป็นครั้งแรกที่เธอมีความรู้สึกแบบนี้…………
ทำไมล่ะ?
หรือมันเป็นเพราะเธอคิดว่า ท่านป้าที่แสนดีของเธอจะถูกผู้ชาย
หน้าเหม็นคนนั้นแย่งชิงไป?
โอ้……….มันจะต้องเป็นแบบนั้นแน่ๆ
สาวน้อยคนนี้คิดภายในใจ
“แต่ข้าไม่คิดถึงเจ้า”
เฉินชิงกล่าวปฏิเสธความรู้สึกอันอ่อนโยนและหวานซึ้งของฉินเฉา
อย่างไม่อ้อมค้อม “หากไม่มีอะไร ก็ขอเชิญผู้นำพันธมิตรฉินกลับไปได้
แล้ว เขาซูซานของพวกเราไม่ต้อนรับเจ้า”
“เฉินชิง ที่ฉันมาหาเธอในคืนนี้ เพราะฉันมีเรื่องสำคัญที่จะต้องคุย
กับเธอ เธออย่าทำท่าทีเย็นชาขนาดนั้นเลยได้ไหม?”
“เมื่อครู่นี้ไม่ได้บอกว่าคิดถึงข้าหรือไง? ผู้ชายปากอย่างใจอย่าง”
เฉินชิงพูดแทงใจดำ ทำเอาฉินเฉาหน้าแดงด้วยความอับอายทันที
“มีอะไรก็ว่ามา ตอนนี้ข้ายังมีอารมณ์ที่จะพูดคุยอยู่”
เฉินชิงเก็บกระบี่น˺าค้างแข็ง แล้วยืนอยู่ตรงหน้าฉินเฉาด้วยท่าที
สง่างาม
โอ้ สมกับที่เป็นนางเซียนน˺าค้างแข็ง ความงดงามของเธอทำให้คน
ต้องกล่าวชื่นชมจริงๆ
แต่น่าเสียดาย ไม่รู้ว่าทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ชอบมีปัญหากับเขา
นัก?
“เฉินชิง ที่จริงแล้วฉันมาที่นี่เพื่อขอความช่วยเหลือจากเธอ”
“ช่วยเหลือ? ผู้นำพันธมิตรฉินจะขอความช่วยเหลือจากผู้หญิงตัว
เล็กๆ งั้นเหรอ?”
เฉินชิงรู้สึกประหลาดใจมาก แต่เธอก็ยังคงเอ่ยถามด้วยถ้อยคำ
เสียดสี
“แค่กๆ อะไรล่ะนั่น? ผู้นำพันธมิตรเฉิน พันธมิตรเซียนของเธอ
ก่อตั้งขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ มาขอความช่วยเหลือจากพวกเธอ มันก็เป็น
เรื่องปกติไม่ใช่เหรอ?”
“เป็นเพราะก่อตั้งขึ้นมาอย่างยิ่งใหญ่ ข้าจึงไม่ค่อยเคลื่อนย้าย
กำลังพลมากนัก”
เฉินชิงจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาคมปลาบ “พูดมาว่ามีธุระ
อะไร?”
“มาช่วยฉันต่อสู้กับสวรรค์ที”
ฉินเฉาไม่พูดจาอ้อมค้อมอีกต่อไป เขากล่าวออกไปตรงๆ
จะรับมือกับเฉินชิง การพูดจาอ้อมโลกนั้นไม่มีผลอะไรกับเธอ
“เจ้าเสียสติไปแล้วหรือไง!”
เฉินชิงจ้องมองฉินเฉาราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาด “หรือว่าข้า
จะเสียสติไปเอง? ให้ช่วยเจ้าต่อสู้กับสวรรค์เนี่ยนะ? เจ้าแน่ใจแล้วใช่
ไหมว่าเจ้ากินยาก่อนที่จะออกมาในวันนี้?”
“เฉินชิง ฉันไม่ได้พูดเล่นนะ”
ฉินเฉายกมือขึ้น แล้วพูดขึ้นมา “ฉันเพิ่งจะไปเยือนบนสวรรค์มา
และเกือบจะถูกตาแก่จักรพรรดิสวรรค์ตัดสินโทษประหาร ตอนนี้
เพื่อที่จะฆ่าฉัน และทำลายโลกของผู้ฝึกตนหลังจากนั้น พวกมันได้ใช้
วิชาพลิกฟ้าดิน เพื่อทำให้เวลาของภพภูมิทั้งสามกลายเป็นหนึ่ง
เดียวกัน ในอีกสิบวันหลังจากนี้ จักรพรรดิสวรรค์จะส่งกองทัพสวรรค์ลง
มาบุกโจมตีนิกายหลัวซา”
“เจ้าชอบสร้างความเดือดร้อนไปทั่วทุกที่จริงๆ …………….แต่ว่า
เรื่องนี้มันเกี่ยวอะไรกับข้าล่ะ?”
“เธอลองคิดดูให้ดีสิ เรื่องนี้คนหนึ่งล่วงทุกคนล่ม คนหนึ่งโรจน์ทุก
คนรุ่ง ถ้าหากว่านิกายหลัวซาถูกทำลาย พันธมิตรปีศาจก็จะถูกทำลาย
ไปด้วย แล้วถ้าพันธมิตรปีศาจถูกทำลายไปจริงๆ พันธมิตรเซียนของ
เธอก็จะต้องเผชิญหน้ากับแปดสำนักบรรพกาล และภัยคุกคามจาก
สวรรค์อยู่เพียงฝ่ายเดียวไม่ใช่เหรอ?”
“เลิกพูดจาเกินเหตุขนาดนั้นได้แล้ว สวรรค์สำหรับพวกเรา ไม่ใช่
ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุด”
เฉินชิงกล่าวตอบเบาๆ
“ใช่ สวรรค์ไม่ใช่ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดจริงๆ เฉินชิง ฉันรู้ว่าเธอ
เกลียดฉัน เกลียดที่ฉันแยกตัวออกมาจากพันธมิตรเซียนของเธอ และ
ก่อตั้งพันธมิตรปีศาจขึ้นมา แต่ว่าฉันต้องทำแบบนั้นเพราะไม่มี
ทางเลือก”
“โอ้? ข้าอยากรู้จริงๆ ว่าทำไมเจ้าถึงไม่มีทางเลือก”
ดวงตาคู่สวยของเฉินชิงจ้องมองฉินเฉา และกวาดมองไปมาอยู่สอง
ครั้ง
“เฉินชิง มันอาจจะมีบางเรื่อง ที่ถ้าฉันพูดออกไปแล้วเธอจะไม่เชื่อ
ฉัน”
ฉินเฉาสูดหายใจเข้าไปลึกๆ ก่อนที่จะพูดออกมาว่า
“ที่จริงแล้วผู้ฝึกตนอย่างพวกเราไม่ใช่ตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุด ที่
นอกโลกของเรายังมีพิภพหลิงอยู่ด้วย”
“อ๊ะ!”
สีหน้าของเฉินชิงไม่เปลี่ยนไป แต่ทว่าเฉินหยูที่อยู่ข้างๆ กลับยกมือ
ขึ้นมาปิดปาก แล้วร้องอุทานออกมา
“ใช่ มันฟังดูน่าเหลือเชื่อสุดๆ แต่ว่าเธอต้องฟังเรื่องที่ฉันพูดให้จบ
ก่อน”
ฉินเฉากล่าวต่อไปอย่างไม่คาดหวังอะไร
“ในพิภพหลิงมีสิ่งมีชีวิตอันทรงพลังที่พร้อมจะทำลายล้างพวกเรา
คนพวกนั้นคือผู้คุมกฎ”
YOU MAY ALSO LIKE
