มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1732: ฉันจะช่วยเธอ

“ฉินเฉา จุดประสงค์ที่เจ้าไปสำนักสวรรค์เร้นลับในคราวนี้ มีเพียง
อย่างเดียวเท่านั้น”
จิ่วเทียนเซียนเฟยกล่าวลาฉินเฉา เธอจัดเสื้อผ้าของเขาให้
เรียบร้อย ก่อนที่จะกล่าวออกมาอย่างอ่อนโยน
“เอาชนะอู๋ชิงเย่ให้ได้ จากนั้นก็ยึดครองสำนักสวรรค์เร้นลับ
เพื่อให้กลายมาเป็นพลังของนิกายหลัวซาของพวกเรา ยิ่งมีพลังมาก
เท่าไหร่ พวกเราก็จะยิ่งเป็นฝ่ายได้เปรียบในการต่อสู้กับสวรรค์”
จิ่วเทียนเซียนเฟยกล่าวกับฉินเฉาด้วยน˺าเสียงหนักแน่น
“รู้สึกลำบากใจชะมัด………”
สีหน้าของฉินเฉาดูหดหู่เป็นอย่างมาก เขาไม่ได้ดูเหมือนคนที่จะไป
เข้าร่วมในงานประลองเลือกคู่ แต่เหมือนกับจะไปร่วมงานศพมากกว่า
“หากเจ้าทำสำเร็จ………….ข้าจะให้สัญญากับเจ้าอย่างหนึ่ง
………..”
ใบหน้าอันงดงามของจิ่วเทียนเซียนเฟยขึ้นสีแดงก˹าในทันที เธอ
เข้ามาปราชิดที่ข้างหูของฉินเฉา เป่าลมหายใจใส่ใบหูของเขา แล้วเอ่ย
กระซิบเสียงเบา
“เจ้าจะทำเรื่องชั่วร้ายแค่ไหน……….ก็ได้…………”
ฉินเฉาที่ได้ยินแบบนั้น เลือดในกายก็พลันสูบฉีดจนร้อนฉ่าในทันที
จะทำเรื่องชั่วร้ายแค่ไหน………..ก็ได้งั้นเหรอ…………
ต้องรู้เสียก่อนว่า จิ่วเทียนเซียนเฟยคือคนที่วางตัวสูงส่งมาตลอด
แม้แต่ชายผู้ยิ่งใหญ่ในสวรรค์ต่างก็พากันหลงใหลไปกับความงาม
ระดับเทพธิดาของเธอ
และเพื่อจิ่วเทียนเซียนเฟยที่ให้สัญญาว่าจะทำเรื่องชั่วร้ายกับเขา
เขาจะต้องทำให้ดีที่สุด!
นั่นคือสิ่งที่ฉินเฉาคิดเอาไว้
“เฮ้อ ดูเหมือนว่าความปรารถนานั้นจะกลายเป็นจริงไม่ได้ซะ
แล้ว”
ฉินเฉาจ้องมองอู่ชิงเย่ แล้วถอนหายใจออกมาเบาๆ “หวงเยว่
………ฉันคงจะต้องทำให้เธอผิดหวังแล้วล่ะ”
“เจ้าเลือกได้เพียงครั้งเดียวเท่านั้น”
แรงกดดันของไป๋หยวนหยวนยังคงแพร่กระจายไปทั่วสำนักสวรรค์
เร้นลับแห่งนี้
ดูเหมือนว่าหากฉินเฉาเลือกผิด เขาก็จะต้องแบกรับการชดใช้ของ
ความผิดพลาดนั้น
ฉินเฉาหันมาจ้องมองอู๋ชิงเย่อย่างช้าๆ
ถึงแม้ว่าจะมองไม่เห็นสีหน้าของเธอ แต่ฉินเฉาก็รู้ว่าเธอกำลังมอง
เขาด้วยความคาดหวังอยู่
เขาไม่สามารถทำเรื่องที่เขาต้องดูถูกตัวเองได้ ไม่อย่างนั้น เขาจะ
ยังเป็นฉินเฉาอยู่งั้นเหรอ?
ในขณะที่ฉินเฉากำลังจะพูดบางอย่างออกมา เขาก็รู้สึกว่าตัวเอง
กำลังถูกรั้งเอาไว้
เขารีบหันกลับไปมองทันที และเห็นว่าอู๋ชิงเย่กำลังดึงแขนเสื้อของ
เขาเอาไว้เบาๆ
ความหมายนั้นชัดเจนมาก
เธอกำลังเกลี้ยกล่อมให้เขาล้มเลิกความคิดนั้นไปซะ
หัวใจของฉินเฉารู้สึกไหววูบขึ้นมาทันที เขารู้สึกว่าหัวใจของเขา
กำลังถูกบีบคั้นจนรู้สึกเจ็บ
ผู้หญิงคนนี้เต็มใจที่จะเสียสละความสุขของตัวเอง เพื่อช่วยให้เขา
มีชีวิตรอด
ผู้หญิงคนหนึ่งต้องมาทำเรื่องแบบนี้ และเขาเองก็เกือบจะทำแบบ
นั้นลงไปแล้ว………….
โอ้……..
สายตาของฉินเฉาปรากฏความแน่วแน่มากขึ้น เขาส่งยิ้มให้กับอู๋ชิง
เย่
เดิมทีเขาต้องการที่จะทำให้เธอรู้สึกอบอุ่น แต่น่าเสียดายที่ตอนนี้
ใบหน้าของเขาดันกลายเป็นแบบนี้ไปแล้ว เมื่อส่งยิ้มแบบนี้ออกไป เขา
ก็ไม่กล้าคาดหวังเลยจริงๆ
มันคงจะดูน่าเกลียดมาก เหมือนกับไตหมูที่กำลังยิ้ม
ถ้ามีเด็กคนไหนมาเห็น คงจะรู้สึกหวาดกลัวจนร้องไห้ออกมา
แน่นอน
เขาหันกลับไปจ้องมองไป๋หยวนหยวน และกล่าวว่า “ผู้อาวุโสไป๋ ดู
เหมือนว่าฉันคงจะทำให้ผู้อาวุโสต้องผิดหวังซะแล้ว เพราะฉันจะไม่
แต่งงานกับอู๋ชิงเย่”
“บังอาจนัก!”
ไป๋หยวนหยวนตัวสั่นด้วยความโกรธ
เธอโบกมือในทันที พร้อมกับกล่าวว่า “ให้บทเรียนกับชายที่ไม่รู้จัก
ฟ้าสูงแผ่นดินต˹าคนนี้หน่อยเป็นไง!”
สำนักสวรรค์เร้นลับรับคำสั่งของเจ้าสำนักสูงสุด
ทันใดนั้นเอง ศิษย์ที่อยู่รอบๆ สำนักสวรรค์เร้นลับก็ได้ลงมือ
ในทันที
ลูกธนูจำนวนมากมายนับไม่ถ้วนพุ่งลงมาจากท้องฟ้า ตรงเข้าใส่
ฉินเฉา
“เจ้าโง่หรือไง!”
อู๋ชิงเย่กังวลใจมาก เธอรีบรุดเอาตัวมาขวางหน้าฉินเฉา ใน
ขณะเดียวกันก็ได้ปลดปล่อยจิตสังหารของตัวเองออกมา
โล่สีดำขนาดมหึมาปรากฏและล้อมร่างของทั้งสองคนเอาไว้ทันที
ผู้หญิงคนนี้ป้องกันการโจมตีให้กับเขาอย่างไม่คาดคิด
“เย่เอ๋อ เจ้าเสียสติไปแล้วเหรอ!”
ไป๋หยวนหยวนรีบโบกมือ ฝนลูกศรที่พุ่งเข้ามาจากทั่วทุกที่พลัน
หยุดชะงัก นิ่งค้างอยู่รอบสนามประลอง
ราวกับว่ามันถูกแช่แข็งเอาไว้ แต่จะพุ่งลงมาเมื่อไหร่ก็ได้
ฝนลูกศรเหล่านี้ถูกห่อหุ้มด้วยจิตสังหารของเธอ
“ท่านแม่ ให้อภัยลูกด้วยที่ไม่เชื่อฟังท่าน”
อู๋ชิงเย่กล่าวกับไป๋หยวนหยวน “แม้ว่าลูกจะเกลียดชังฉินสือเอ้อมา
ตั้งแต่แรก แต่ลูกก็ต้องยอมรับว่าเขานั้นเข้าใจลูก………..ดังนั้นลูกจะไม่
ยอมให้เขาตาย”
“แต่เขาจะต้องตาย!”
ไป๋หยวนหยวนยังคงกล่าวยืนยัน “เพื่อศักดิ์ศรีของสำนักสวรรค์
เร้นลับ เพื่อความบริสุทธิ์ของลูก เขาจะต้องตายเท่านั้น”
“ท่านแม่ แต่ว่า………”
อู๋ชิงเย่กำลังจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่ฉินเฉากลับยื่นมือ
ออกมาดึงอู๋ชิงเย่ไปอยู่ข้างหลังเขา
“ขอโทษด้วย ฉันไม่มีนิสัยที่ชอบหลบอยู่หลังผู้หญิง”
“เจ้า……….”
อู๋ชิงเย่ประหลาดใจมาก เพราะแรงดึงของฉินเฉา ทำให้ม่านพลัง
ของเธอถูกตัดขาดการเชื่อมต่อไปด้วย
สลายจิตสังหาร………..โล่ป้องกันนี้ก็ถูกสร้างขึ้นมาด้วยจิตสังหาร
เช่นกัน
ผู้ชายคนนี้สลายโล่ป้องกันที่สร้างขึ้นมาจากจิตสังหารของเธอ
เขา……..คิดจะทำอะไรกันแน่…………
เมื่อเห็นว่าลูกสาวของเธอถูกดึงให้ไปหลบอยู่ข้างหลังฉินสือเอ้อ
และตัดขาดการเชื่อมต่อของโล่ป้องกัน ไป๋หยวนหยวนก็ปลดปล่อยฝน
ลูกศรอันแหลมคมเข้าใส่อีกครั้ง
นี่คือการโจมตีจากทั่วทั้งสำนักสวรรค์เร้นลับ ไป๋หยวนหยวนไม่เชื่อ
ว่าผู้ชายคนนี้จะสามารถหลบได้
แม้แต่ลูกสาวของเธอก็อาจจะหลบเลี่ยงมันไปไม่ได้อย่างปลอดภัย
“ง้าวสายฟ้า!”
ฉินเฉาคว้าง้าวสายฟ้าออกมาอย่างกะทันหัน พร้อมทั้งแทงเข้าใส่
สนามประลองตรงหน้าในทันที
ทันใดนั้นเอง กระแสไฟฟ้าก็ระเบิดไปทั่วสนามประลองรอบด้าน
นับจากจุดที่ถูกง้าวแทง
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
ลูกธนูที่พุ่งลงมา ถูกสายฟ้าที่ฉินเฉาปลดปล่อยออกมาระเบิดเข้า
ใส่จนเด้งออกไปอีกด้าน
ฝนลูกศรที่พุ่งเข้ามาจากทุกทิศทางเหล่านี้ พุ่งลงมาไม่ถึงตัวของ
ฉินเฉาเลยแม้แต่ดอกเดียว
“เจ้าเด็กคนนี้ ไม่แปลกใจเลยที่จะกล้าพูดจาท้าทายข้า ที่แท้ก็
พอจะมีฝีมืออยู่บ้างนี่เอง”
ไป๋หยวนหยวนจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาคมปลาบ “ข้าขอลองดู
หน่อยเถอะ”
สิ้นเสียงนั้น อาวุธทั้ง 18 ชิ้นที่ล่องลอยอยู่ด้านหลังเธอได้พุ่ง
ทะยานเข้าใส่ฉินเฉาพร้อมๆ กัน
การผสมผสานระหว่างพลังเซียนและจิตสังหารของเธอ ทำให้
คราวนี้ฉินเฉาสลายพลังนั้นไปไม่สำเร็จ
สีหน้าของเขาดูเคร่งเครียดเป็นอย่างมาก
อีกฝ่ายไม่ใช่คนธรรมดา แต่เป็นผู้หญิงที่แข็งแกร่งที่สุดในสำนัก
สวรรค์เร้นลับ ผู้ยิ่งใหญ่เซียนฟ้า ไป๋หยวนหยวน
หากเขาคิดที่จะใช้พลังของสุนัขปีศาจเก้าเร้นลับมารับมือกับเธอ
เกรงว่านั่นจะเป็นการรนหาที่ตายให้กับตัวเองมากกว่า
“ตายซะเถอะ!”
อาวุธทั้ง 18 ชิ้นของไป๋หยวนหยวนได้พุ่งเข้ามาอยู่ตรงหน้าฉินเฉา
เสียแล้ว
อาวุธที่พุ่งเข้ามาได้อย่างรวดเร็วที่สุด นั่นก็คือค้อนทองแดง รัศมี
ของมันมีมากกว่าสองเมตร มันพุ่งเข้ามาหมายจะทุบเข้าที่ใบหน้าของ
ฉินเฉา
หากทุบโดนใบหน้าของฉินเฉา บางทีศีรษะของฉินเฉาอาจจะ
ระเบิดได้ในทันที
ก๊อง!
ค้อนสีดำทมิฬกระแทกเข้าใส่โล่เพลิงเหมันต์ของฉินเฉาเข้าอย่าง
จัง
ทันใดนั้นเอง เท้าของฉินเฉาก็ก้าวไถลไปไกลหลายก้าว เขาเหยียบ
อยู่บนร่องลึกในสนามประลองแห่งนี้
อาวุธชิ้นอื่นๆ กำลังลอยวนเวียนอยู่รอบตัวฉินเฉา พวกมันกำลังรอ
คอยที่จะได้ปลดปล่อยการโจมตีที่ร้ายแรงจนถึงชีวิตออกไป
ฉินเฉาใช้โล่เพลิงเหมันต์ของตัวเองป้องกันอาวุธที่พุ่งเข้ามาโจมตี
อย่างไม่หยุดหย่อนเหล่านี้
ในแต่ละครั้ง เขาก้าวถอยหลังไปไกลมาก จนเกือบจะตกลงไปใน
ทะเลสาบอยู่แล้ว
“ยอมแพ้เถอะ เจ้าเอาชนะแม่ของข้าไม่ได้หรอก!”
อู๋ชิงเย่ที่อยู่ใกล้ๆ เอ่ยเกลี้ยกล่อมออกมาด้วยความขื่นขม
“ถ้าไม่ลอง แล้วจะรู้ได้ยังไงล่ะ………….”
ฉินเฉายังคงรับมือกับการโจมตีของอาวุธเหล่านี้ต่อไป แต่ทว่า
คราวนี้ไป๋หยวนหยวนได้เริ่มควบคุมอาวุธให้เคลื่อนไหวเร็วขึ้น และเร็ว
ขึ้น จนไม่ไม่ช้าฉินเฉาก็เป็นฝ่ายพลาดท่า
ตู้ม!
หอกยาวเล่มหนึ่งพุ่งใส่ช่วงเอวของฉินเฉาเข้าอย่างจัง
ร่างของฉินเฉาลอยละลิ่วไปไกลและกระแทกลงมายังสนาม
ประลอง ทุบพื้นของสนามประลองจนกลายเป็นหลุมขนาดใหญ่
“เจ้าเลิกพยายามได้แล้ว!”
อู๋ชิงเย่ปลดปล่อยโล่ป้องกันออกมาอีกครั้ง เพื่อสกัดกั้นการไล่ล่า
ของดาบสีดำทมิฬเล่มยักษ์ พร้อมทั้งตวาดใส่ฉินเฉาเสียงดังลั่น
“งั้นเธอก็บอกฉันมาสิ…………”
ฉินเฉาค่อยๆ ยันตัว ลุกขึ้นมาจากพื้นดิน แล้วเอ่ยถามอู๋ชิงเย่
“เธอเต็มใจที่จะทิ้งความสุขของตัวเองไปจริงๆ เหรอ?”
“ข้า…………”
อู๋ชิงเย่นิ่งค้างไปในทันที
“เธอเต็มใจที่จะอยู่กับคนอย่างฉันไปชั่วชีวิต และจะยอมทิ้งชีวิต
ของเธอในอนาคตไปจริงๆ เหรอ?”
ฉินเฉาชี้หน้าตัวเอง แล้วเอ่ยถามอู๋ชิงเย่
“ขะ ข้าไม่ได้สนใจเรื่องรูปร่างหน้าตา……”
อู๋ชิงเย่กล่าวออกมาด้วยความลังเลใจ
“ไม่ใช่แค่เรื่องรูปร่างหน้าตา แต่มันคือชีวิตของเธอในอนาคต”
ฉินเฉาเอ่ยถามอู๋ชิงเย่อีกครั้ง “ขอเพียงแค่เธอบอกฉันมา ว่าเธอไม่
สนใจว่าเธอจะต้องอยู่กับใครในอนาคต ไม่สนใจว่าอีกฝ่ายจะทำให้เธอ
เกลียดชัง ทำให้เธอรู้สึกทุกข์ใจ หรือทำให้เธอรู้สึกไม่สบายใจแค่ไหน
เธอสามารถละทิ้งความรู้สึกของตัวเองได้เพื่อสำนักสวรรค์เร้นลับ ขอ
เพียงแค่เธอบอกฉันมาว่าเธอเต็มใจที่จะยอมแพ้ ฉันก็จะยอมแพ้ด้วย
เหมือนกัน”
“ขะ ข้า…………”
คราวนี้อู๋ชิงเย่พูดอะไรไม่ออก
มีใครบ้างที่จะไม่อยากจะอยู่กับคนที่ตัวเองชอบไปชั่วชีวิต?
แม้แต่อู๋ชิงเย่ แม้แต่เจ้าสำนักของสำนักสวรรค์เร้นลับ
ถึงยังไงเธอก็ยังเป็นผู้หญิง…………..
เธอเองก็อยากจะอยู่กับผู้ชายที่เธอชอบ อยู่ด้วยกันไปทุกวัน อยู่
เคียงข้างกันไปตลอดชีวิต………..
เรื่องแบบนี้………..จะมีใครบ้างที่ไม่ต้องการ…………
“เธอจะเลือกทางไหน? เธอมีโอกาสแค่ครั้งเดียวเท่านั้น บอกฉันมา
สิ”
ฉินเฉาเดินมานั่งอยู่ตรงหน้าอู๋ชิงเย่ แล้วเอ่ยถามเสียงเบา
ในเวลานี้ จู่ๆ อู๋ชิงเย่ก็รู้สึกว่า ใบหน้าอันน่าเกลียดของฉินเฉาก็
ไม่ได้เกะกะสายตามากขนาดนั้น
“ขะ ข้าเลือก………..”
อู๋ชิงเย่สบสายตามองฉินเฉา พร้อมกับเอ่ยปากพูดออกไปอย่างไม่
รู้ตัว “คว้าอนาคตของตัวเอง!”
“ดีมาก”
ทันใดนั้นเอง ตัวอักษรสีทองได้เปล่งแสงออกมาจากร่างของฉินเฉา
ในทันที
“อู๋ชิงเย่ ในเมื่อเธอพูดออกมาอย่างหนักแน่นแบบนี้แล้ว ฉินเฉาคน
นี้ก็จะช่วยเธอเอง”
“อะ………อะ อะไรนะ…………”
อู๋ชิงเย่เบิกตากว้างในทันที
“ฉะ ฉะ ฉิน…………”
“ผู้อาวุโสไป๋ ลูกสาวของผู้อาวุโสได้เลือกมาแล้ว เพราะฉะนั้นได้
โปรดให้อภัยลูกเขยแค่ครึ่งทางอย่างฉันด้วย”
ฉินเฉากล่าวออกมา แล้วหันหลังกลับไปอีกครั้ง แสงสีทองที่ปะทุ
ออกมาจากร่างกายได้สาดส่องท้องฟ้าไปเกือบครึ่งหนึ่ง
แรงกดดันอันรุนแรงและมหาศาลที่ปลดปล่อยออกมาจากร่างกาย
ของเขา ทำให้ไป๋หยวนหยวนสั่นสะท้านไปถึงหัวใจ
นะ นี่มันพลังอะไรกัน………….
นี่คือพลังของผู้ฝึกตนพเนจรจริงๆ เหรอ?
“ฉินสือเอ้อ ในเมื่อเจ้าเลือกที่จะตาย ก็จงยอมตายแต่โดยดีเสีย!”
สิ้นเสียงนั้น อาวุธทั้ง 18 ชิ้นได้ขยายใหญ่ขึ้นถึงสามเท่า แต่ละชิ้น
ได้ส่งเสียงคำรามและพุ่งเข้าใส่ฉินเฉาทันที
“เกราะเก้ามังกร!”
ฉินเฉายังคงยืนนิ่งงันอย่างมั่นคง เขาเปล่งเสียงตะโกนออกมาดัง
ลั่น
จากนั้นมังกรศักดิ์สิทธิ์หลากสีสันขนาดมหึมา 6 ตัวก็ร้องคำราม
และพุ่งทะยานออกมาจากร่างของฉินเฉา
มังกรศักดิ์สิทธิ์ทั้ง 6 ตัวเหล่านี้ทะยานไปทั่วผืนฟ้า และพุ่งเข้าชน
อาวุธทั้ง 18 ชิ้นที่ลอยอยู่รอบด้าน
จากนั้นแสง 6 สีก็พุ่งเข้ามา ก่อนที่จะกลายเป็นชุดเกราะอันงดงาม
ปรากฏอยู่บนร่างกายของฉินเฉา
“พลังแบบนี้……….”
ไป๋หยวนหยวนตัวสั่นสะท้านทันที “ชายคนนี้ ที่แท้ก็เป็นเจ้า!”
“จงสลาย!”
ฉินเฉาโคจรพลังเทพ และระเบิดเสียงมังกรคำรามออกมา
พลังจากเสียงคำรามพุ่งเข้าโจมตีอาวุธทั้ง 18 ชิ้น และทำลายอาวุธ
เหล่านั้นจนกลายเป็นผุยผง