มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1795: ให้องค์หญิงเก้าเป็นจักรพรรดิ

จักรพรรดิสวรรค์และหวังหมู่ต่างตกใจกันยกใหญ่ เมื่อเห็นฉินเฉา
พาผู้ฝึกตนกลุ่มใหญ่เดินเข้ามาหาตน
ชาวสวรรค์ทำท่าทางราวกับกำลังเผชิญหน้ากับศัตรูตัวฉกาจ
เซียนที่เหลืออยู่มีท่าทีระแวดระวัง คว้าอาร์ติแฟคของตัวเองขึ้นมา แล้ว
เข้ามาขวางหน้าจักรพรรดิสวรรค์และหวังหมู่
“ไม่ต้องตกใจกันมากขนาดนั้นหรอก”
ฉินเฉายื่นมือข้างขวาออกมา “ฉันมีเรื่องที่จะต้องคุยกับจักรพรรดิ
สวรรค์”
“ช่างกล้าหาญนักเจ้ามนุษย์! จักรพรรดิสวรรค์มีฐานะอะไร? จะให้
มาพูดคุยกับคนธรรมดาอย่างเจ้าได้ยังไง!”
แม่ทัพสวรรค์หน้าดำคนหนึ่ง ซึ่งไม่รู้ว่าหมวกเกราะของเขาถูกซัด
หายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ ได้ถือหอกในแนวนอน แล้วร้องตะโกนใส่ฉินเฉา
แต่ในขณะนั้นเอง ไม่รู้ว่ามีผู้หญิงคนหนึ่งมาอยู่ด้านหลังเขาตั้งแต่
เมื่อไหร่ มือข้างหนึ่งของเธอกำลังจับไหล่ของเขา ส่วนมืออีกข้างกำลัง
ถือมีดสีดำเล่มหนึ่งพาดลำคอของเขาอยู่
กลิ่นอายอันเย็นยะเยือกนี้ ราวกับว่าแม่ทัพหน้าดำจะถูกบั่นคอได้
ทุกเมื่อ
แม่ทัพนายนี้เป็นคนที่หนักแน่นมาก แต่จู่ๆ เขาก็ดันไม่กล้าพูด
อะไรออกมาเสียอย่างนั้น
และในขณะนั้นเอง ค่ายกลกระบี่ทำลายล้างก็ปรากฏอยู่บนท้องฟ้า
อย่างเนืองแน่น
ฉินเฉายกมือข้างหนึ่งขึ้นมา มุมปากกำลังแสยะยิ้ม
ทั้งที่จริง ๆ แล้ว ภายในใจกำลังรู้สึกเจ็บปวดมาก เชี่ยเอ๊ย! ในเวลา
แบบนี้ยังต้องมาฝืนใช้วิชาค่ายกลกระบี่ทำลายล้างอีก น่าหดหู่ชะมัด!
กระบี่ที่ราวกับผ้าม่านผืนใหญ่ได้ล้อมทั่วทุกมุมของชาวสวรรค์
เอาไว้
เมื่อจักรพรรดิสวรรค์ หวังหมู่ และคนอื่นๆ ได้เห็นภาพนี้ พวกเขาก็
นึกอยากจะร้องไห้ออกมาภายในใจ
‘เขาเป็นคนถือมีด ส่วนฉันเป็นเนื้อปลาบนเขียง’ คืออะไร วันนี้
พวกเขาได้รับรู้อย่างชัดเจนแล้ว
“แม่ทัพนายนี้ ดูเหมือนว่านายจะมองสถานการณ์ไม่ออกสินะ”
ฉินเฉาหัวเราะออกมา “มีคำกล่าวเอาไว้ว่า จิตวิญญาณของนก
ฟีนิกซ์สู้ไก่ไม่ได้ นอกจากสวรรค์ในตอนนี้จะไม่สิ้นหวังแล้ว ยังกล้า
เผชิญหน้ากับความตายซะด้วย”
“……….”
แม่ทัพหน้าดำกัดฟันกรอด แต่เขาไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่คำ
เดียว
จักรพรรดิสวรรค์ส่งสายตาให้กับไท่ไป๋จิงซิน ชายชราที่กลายเป็น
คนสกปรกมอมแมมจึงต้องพยักหน้า แล้วก้าวเดินออกไป
เขาเดินขากะเผลก แส้หางจามรีในมือนั้นไหม้เกรียม
เห็นได้ชัดว่าคู่ต่อสู้ของเขาคือเฉินชิง
เมื่อก่อนนี้ดูองอาจสง่างาม แต่ไท่ไป๋จิงซิงในตอนนี้กลับมีรอยไหม้
อยู่ทั่วเสื้อคลุมของเขา
เสื้อคลุมนักพรตเต๋าของเขา ครึ่งล่างถูกเผาไหม้เป็นรูโหว่ขนาด
ใหญ่ เผยกางเกงที่อยู่ด้านในออกมาให้เห็น
สำหรับไท่ไป๋จินซิง แค่นี้ก็เพียงพอที่จะเป็นการปราชดปราชันครั้ง
ใหญ่ที่สุดแล้ว
เขาก้าวเดินเข้ามา จ้องมองไปที่แม่ทัพหน้าดำนายนั้น ก่อนที่จะหัน
มาจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาอ้อนวอน
ฉินเฉาจึงโบกมือ ร่างของชิโยะกลายเป็นแสงสีดำ แล้วกลับมา
ปรากฏตัวข้างกายฉินเฉาอีกข้าง
“ดี ในที่สุดคนที่ดูมีเหตุผลก็ออกมาสักที”
ฉินเฉาปรบมือ เซียวพ่านรีบหยิบเก้าอี้ตัวหนึ่งออกมาจากถุงสมบัติ
ทรัพย์อนันต์ วางเอาไว้ใต้ร่างของฉินเฉา เพื่อให้ฉินเฉาได้นั่งลงไป
ฝ่ายฮัวเหนียงเดินเข้ามาด้านหลังฉินเฉา แล้วใช้มือเล็กนุ่มๆ ของ
เธอ นวดไหล่ให้ฉินเฉาเบาๆ
ชีวิต
นี่แหละคือชีวิต
ฉินเฉารู้สึกมีความสุขอยู่ภายในใจ เขาคิดในใจว่า ทุกคนช่างไว้
หน้ากันดีเหลือเกิน
แต่ทางฝั่งสวรรค์กลับขบเขี้ยวเคี้ยวฟันกันอย่างถ้วนหน้า
พวกเขาที่อยู่ตรงนี้ล้วนเป็นเซียนกันหมดทุกคน แต่ทว่าตอนนี้กลับ
ตกต˹า ต้องมาตกที่นั่งลำบากอยู่ตรงหน้ามนุษย์กลุ่มนี้
โอ้ แม้จะได้กลับขึ้นไปบนสวรรค์ แต่พวกเขาก็ไม่กล้าสู้หน้า
ผู้ปกครองดินแดนเซียนคนอื่นๆ แล้ว
“ไท่ไป๋ ที่นายก้าวเดินออกมา นั่นหมายความว่า นายเป็นตัวแทน
ของสวรรค์ในการเจรจากับพวกเราใช่ไหม?”
“ชะ ใช่………”
ไท่ไป๋กล่าวออกมาด้วยความหดหู่ใจ “พวกเจ้ามาเพื่อเจรจากัน
จริงๆ ใช่ไหม?”
ใจเขาเต้นรัวราวกับกำลังตีกลอง มนุษย์กลุ่มนี้จะจัดการเซียนอย่าง
พวกเขาให้ราบคาบไปเลยหรือเปล่า?
ท้ายที่สุดแล้ว โลกของผู้ฝึกตนในตอนนี้ก็มีพลังแบบนั้น
โลกของผู้ฝึกตนยังคงรักษาพลังเอาไว้ได้เป็นอย่างดี ยิ่งไปกว่านั้น
ยังมีซวนหยวนอิงจี๋ ปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเซียนศักดิ์สิทธิ์อยู่ด้วย
เมื่อหันหน้ากลับมายังสวรรค์ จักรพรรดิสวรรค์ได้รับบาดเจ็บสาหัส
ทั้งหวังหมู่และพวกเขาต่างก็ได้รับผลกระทบ ไม่มีพลังที่จะตอบโต้
กลับไปในตอนนี้อย่างแน่นอน
เซียนคนอื่นๆ ก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน ทุกคนถูกโจมตีอย่างน่า
สังเวช
แม้แต่เอ้อหลางเสิน เลือดยังคงไหลนองบนไหล่ของเขา เขาถูกคน
ที่ชื่อว่าหนานกงเหลียงซัดฝ่ามือเข้าใส่ ดูเหมือนว่าอาการบาดเจ็บจะยัง
ไม่คงที่
ถึงแม้ว่าน่องขาของหนานกงเหลียงจะถูกดวงตาเทพของเอ้อหลาง
เสินโจมตีเข้าใส่จนขาด
แต่ดูตอนนี้สิ ด้วยความช่วยเหลือจากเทวทูตแห่งอาณาจักรของ
พระเจ้า อาการบาดเจ็บของเจ้านั่นก็เลยได้รับการรักษาและสร้างขึ้นมา
ใหม่อย่างสมบูรณ์แล้ว
เมื่อมีเหล่าเทวทูตจากอาณาจักรของพระเจ้าใช้วิชารักษาอย่าง
ต่อเนื่องแบบนี้ พวกเขาจึงไม่มีทางเอาชนะศึกครั้งนี้ได้เลย………….
หดหู่ ยังมีเรื่องอะไรที่น่าหดหู่ไปมากกว่านี้อีกไหม?
ไท่ไป๋จินซิงอยากจะร้องไห้ออกมา
หากคิดที่จะทำลายล้างสวรรค์ เมื่อก่อนเรื่องนี้อาจจะเป็นเรื่องตลก
และไร้สาระอย่างถึงที่สุด
แต่ดูเหมือนว่าในตอนนี้ มันจะเป็นเพียงแค่เรื่องเดียวในความคิด
ของฉินเฉาไปเสียแล้ว
“ไร้สาระ ถ้าไม่มาเพื่อเจรจา แล้วฉันจะมาที่นี่เพื่อเล่นพ่อแม่ลูกกับ
พวกนายหรือไง?”
ฉินเฉาเบ้ปาก ดูเหมือนว่าเขากำลังหัวเราะเยาะสติปัญญาของไท่
ไป๋จินซิงอยู่
“ไท่ไป๋ ไม่ใช่ว่าฉันบอกนายไปแล้วเหรอ? นายมีชีวิตอยู่มาเป็น
หมื่นปี แต่ทำไมสติปัญญาของนายถึงได้เหมือนเด็กขนาดนี้?”
ไท่ไป๋จินซิงแทบอยากจะวิ่งไปยกกำแพง
บัดซบ!
เจ้านี่มันฉวยโอกาสเยาะเย้ยเขาอยู่ชัดๆ!
แต่เพื่อสวรรค์ เพื่อรักษาชีวิต เขาจะต้องอดทนเอาไว้
“ฉินเจินเหรินอย่าได้หัวเราะเยาะเซียนตัวน้อยเลย เซียนตัวน้อย
กลัวแล้ว…………”
ถึงกับเรียกตัวเองว่า เซียนตัวน้อย เชียวเหรอ?
หึๆ พูดจาได้ดี คนฉลาดย่อมรู้จักสถานการณ์
“ที่จริงพวกนายก็คงจะเห็นแล้ว ถ้าพวกเราต้องการที่จะทำลาย
สวรรค์ในตอนนี้ มันก็เป็นแค่เรื่องเล็กๆ เท่านั้น”
ฉินเฉาที่นั่งอยู่ตรงนั้น กำลังลอบฟื้นฟูพลัง ในขณะที่ความคิดใน
หัวกำลังวิ่งฉิวไปด้วย
“ฉินเจินเหรินไม่ควรพูดแบบนั้น”
ไท่ไป๋จินซิงกลอกตาไปมา แล้วกล่าวออกมาว่า “ในเมื่อองค์หญิง
เก้าอยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าก็ควรที่จะรู้เรื่องนี้ดีเช่นกัน ดินแดนเซียนถือ
เป็นสถาบันอันยิ่งใหญ่ หากพวกเจ้าทำเรื่องที่เกินสมควรขึ้นมา เกรงว่า
ทั่วทั้งดินแดนเซียนอาจจะกลายเป็นศัตรูกับพวกเจ้าเอาได้”
“เฮ้ ไท่ไป๋ ดูเหมือนว่าเมื่อครู่นี้ฉันจะพูดผิดไปซะแล้ว นายไม่ได้มี
ชีวิตอยู่มาเป็นหมื่นปีอย่างไร้ประโยชน์ แต่ว่าใช้ชีวิตเหมือนกับสุนัข
นี่เอง”
ฉินเฉายิ้มเย้ย ทำให้ไท่ไป๋จินซิงเปลี่ยนสีหน้าไปทันที
“ใช่ ถ้าฆ่าพวกนาย มันก็อาจจะทำให้เกิดหายนะที่ร้ายแรงต่อชีวิต
ขึ้นกับพวกเรา แต่ถ้าไม่ฆ่าพวกนาย แล้วพวกเราจะรู้ได้ยังไงว่าพวก
นายจะไม่มีความคิดที่จะมาโจมตีพวกเราอีก? มีสำนวนดีๆ ที่ว่า ปล่อย
เสือเข้าป่า พวกเราคาดเดาผลลัพธ์ของมันไม่ได้หรอก เพราะแบบนั้น
ถึงได้มีสำนวนที่ว่า คนเท้าเปล่าไม่เกรงกลัวคนสวมรองเท้า หมูที่ตายไป
แล้วไม่เกรงกลัวต่อน˺าเดือด ถึงยังไงพวกเราก็เป็นเนื้อร้อนๆ อยู่แล้ว จะ
วางแนวนอนก็เจอมีด จะวางแนวตั้งก็เจอมีด งั้นสู้กับพวกนายจนกว่า
จะตายกันไปข้างหนึ่งเลยไม่ดีกว่าเหรอ? หลังจากนั้นฉันก็จะพาผู้ฝึกตน
ขึ้นไปบนสวรรค์ จากนั้นก็ไปพิชิตดินแดนเซียน ดีไม่ดีอาจจะได้
กลายเป็นผู้ปกครองดินแดนสักแห่งเลยก็ได้”
“นี่………”
ไท่ไป๋จินซิงหน้าซีดเผือดทันที ชาวสวรรค์ที่อยู่ด้านหลังเขาก็เหงื่อ
ตกเช่นกัน
ท่าทีของฉินเฉาตอนที่พูดเรื่องนี้ออกมา ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้
ล้อเล่นเสียด้วย
น่ากลัวชะมัด สวรรค์ไปยั่วยุศัตรูประเภทนี้ได้ยังไง?
ดูเหมือนว่าฉินเฉาในตอนนี้จะร้ายกาจยิ่งกว่าอิงเทียนในอดีตเสีย
อีก
ถึงแม้ว่าอิงเทียนในอดีตจะมีพลังแข็งแกร่ง แต่เขาก็มีลักษณะนิสัย
ของผู้ที่แข็งแกร่งไปด้วย
ส่วนฉินเฉาในตอนนี้……….เป็นคนหน้าด้านคนหนึ่งชัดๆ
“เซียนตัวน้อยอยากรู้ว่าฉินเจินเหรินมีแผนการอะไร…………”
“ที่จริงแล้วความคิดของฉันมันง่ายดายมาก”
ฉินเฉาดีดนิ้ว แล้วกล่าวออกมาว่า “อีกไม่นานฉันก็จะสกัดกลั่นเม็ด
ยาฟื้นกำเนิดขึ้นมา เมื่อถึงเวลานั้นฉันก็จะให้จิ่วเทียนเซียนเฟย ภรรยา
ของฉันกินมันเข้าไป มันจะช่วยให้เธอฟื้นฟูพลังกลับคืนมาได้”
จิ่วเทียนเซียนเฟยที่ยืนอยู่ด้านหลังฉินเฉาหน้าแดงก˹าในทันที
ถูกฉินเฉาเรียกว่าภรรยาต่อหน้าผู้คนมากมาย ถึงเธอจะรู้สึกดีใจ
แต่ก็รู้สึกเขินอายขึ้นมาเช่นกัน
“จากนั้นจักรพรรดิสวรรค์ของพวกนายก็ควรที่จะสละราชบัลลังก์
แล้วให้ภรรยาของฉันกลายเป็นจักรพรรดิสวรรค์รุ่นต่อไป”
“ว่าไงนะ!”
ผู้ฝึกตนทุกคนต่างตกตะลึงในทันที
ไท่ไป๋จินซินก้าวถอยหลังไปด้วยความตื่นตระหนก
ดวงตาของจักรพรรดิสวรรค์แทบจะถลนออกมาอยู่แล้ว
ส่วนหวังหมู่รีบลุกขึ้นมาตวาดด้วยความโกรธแค้น “นี่มันเรื่องตลก
อะไร ไร้สาระ!”
“ไร้สาระงั้นเหรอ? ในความคิดของฉัน มันไม่มีอะไรที่ไร้สาระเลย”
ฉินเฉาพ่นลมหายใจออกมา แล้วกล่าวออกมาอย่างไม่ไว้หน้า
“มีสำนวนที่กล่าวเอาไว้ว่า ประวัติศาสตร์ถูกเขียนโดยผู้ชนะ
จักรพรรดิสวรรค์ พระนางหวังหมู่ พวกนายดูสิว่าตอนนี้พวกนายดูน่า
สมเพชมากขนาดไหน ยังคิดว่าตัวเองเป็นจักรพรรดิผู้สูงส่งอยู่อีกเหรอ?
ถ้าฉินเฉาคนนี้นึกสนุกขึ้นมา ก็อาจจะทำให้ตัวเองกลายเป็นจักรพรรดิ
สวรรค์ไปแล้ว แต่การที่ฉันคืนตำแหน่งนี้ให้กับผู้สืบทอดในตระกูลของ
พวกนาย นั่นก็นับว่าเป็นการไว้หน้าพวกนายแล้ว ฉันขอแนะนำพวก
นายว่า อย่าทำตัวไร้ยางอายเกินไปนักเลยจะดีกว่า”
หลังจากที่พูดจบ กระบี่หยินหยางราชันย์มารก็ปรากฏขึ้นมาในมือ
ของเขา จากนั้นเขาก็เสียบมันลงไปบนพื้นดินตรงหน้า
กระบี่ปทุมพิสุทธิ์บนท้องฟ้าเสียดสีกันไปมา สัญญาณของการข่มขู่
คุกคามชัดเจนเป็นอย่างยิ่ง
คนของสวรรค์ทำสีหน้าบิดเบี้ยวน่าเกลียดกันอย่างถ้วนหน้า
ฉินเฉาไม่ได้ล้อเล่น เขาต้องการให้จิ่วเทียนเซียนเฟยขึ้นไปนั่งอยู่
บนตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์จริงๆ
จิ่วเทียนเซียนเฟยไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่คำเดียว
ถึงแม้ว่าใจของเธอจะไม่ต้องการนั่งอยู่บนตำแหน่งนี้ แต่เธอก็รู้ดีว่า
ที่ฉินเฉาทำแบบนี้เพราะมีจุดประสงค์
หากเป็นความต้องการของเธอ ที่จริงแล้วเธอต้องการอยู่เคียงข้าง
ฉินเฉาตลอดเวลา
ตอนนี้ฉินเฉาต้องการให้เธอบัญชาการสวรรค์ เกรงว่าเขาต้องการ
ที่จะสยบสวรรค์ให้กลายมาเป็นพลังของตัวเอง
แต่ในความคิดของเธอ ฉินเฉาไม่ใช่คนที่มีความทะเยอทะยาน
แล้วทำไมเขาถึงได้วางแผนแบบนี้ขึ้นมา?
หรือว่านี่จะเป็นการเตรียมการ เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้สวรรค์ก่อความ
วุ่นวายขึ้นมาในอนาคต?
“ตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์ได้รับการสืบทอดมาจากรุ่นสู่รุ่น และ
ยิ่งไปกว่านั้น ยังต้องเป็นผู้ที่มีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง”
คราวนี้ไท่ไป๋จินซิงไม่ได้กล่าวอะไรออกมาแล้ว หวังหมู่เป็นผู้ก้าว
เดินออกมาแทน เธอไม่ได้ให้ความสนใจกับมงกุฎฟีนิกซ์บนศีรษะที่เอียง
กระเท่เร่ แต่จ้องมองฉินเฉาตาเขม็งแล้วกล่าวออกมาว่า
“แม้ว่าเยว่เอ๋อจะเป็นคนของตระกูลจักรพรรดิสวรรค์ของพวกเรา
แต่น่าเสียดายที่เธอยังอายุน้อย อีกทั้งยังเป็นผู้หญิง แบบนี้เธอจะขึ้นมา
นั่งอยู่บนตำแหน่งนี้ และบัญชาการสวรรค์ได้ยังไง?”
“ฮ่า! ถึงกับบอกว่ามีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง เธอกล้าออกปาก
พูดแบบนั้นออกมาอย่างมั่นใจเชียวเหรอ!”
ฉินเฉาหัวเราะเยาะขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ “ไอ้สิ่งที่เรียกว่ามีคุณธรรม
และบารมีอันสูงส่ง ก็คือการแอบทำลายโลกของผู้ฝึกตนอยู่ในเงามืด
หลังจากนั้น เพื่อยื้อลมหายใจเฮือกสุดท้ายของตัวเอง ก็เลยข่มเหงรังแก
ผู้ฝึกตนที่โบยบินขึ้นไป หรือแม้กระทั่งฆ่าลูกสาวของตัวเองงั้นสินะ? ถ้า
แบบนี้คือสิ่งที่พวกนายเรียกว่ามีคุณธรรมและบารมีอันสูงส่ง งั้นผู้ฝึก
ตนทุกคนที่อยู่ที่นี่ ก็มีคุณสมบัติที่จะนั่งอยู่บนตำแหน่งจักรพรรดิสวรรค์
กันหมดเลยน่ะสิ!”
ฉินเฉากล่าวถึงเรื่องนี้ออกมาฉะฉาน วาจาของเขานั้นราวกับ
สายฟ้าฟาด
ชาวสวรรค์แต่ละคนต่างรู้สึกละอายใจขึ้นมาทันที แม้แต่หวังหมู่ก็
อยากจะกัดลิ้นตัวเอง
เป็นไปไม่ได้ที่คนอื่นๆ จะมองไม่เห็นการกระทำของจักรพรรดิ
สวรรค์
แต่ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งเหล่านี้ก็ทำเพื่อต่อชีวิตของจักรพรรดิสวรรค์
………….
โอ้ สวรรค์ไม่อาจขาดจักรพรรดิไปได้ ไม่อย่างนั้นผู้ปกครอง
ดินแดนเซียนคนอื่นๆ จะต้องจ้องมองสวรรค์ราวกับเสือมองเหยื่อเป็น
แน่
ผู้ปกครองดินแดนเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นจักรพรรดิจื่อเวย
จักรพรรดิฉางเชิง จักรพรรดิชิงหัว หรือจักรพรรดิเทียนหวง พวกเขาทุก
คนต่างก็อยากจะเป็นจักรพรรดิสวรรค์กันทั้งนั้น