มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1806: ต้องฆ่ามัน

“ที่นี่แหละ คือโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิง”
ฉินเฉาจ้องมองภาพพาโนรามาของโรงเรียนอันหรูหราและงดงาม
ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความตกตะลึง
“เชี่ย โรงเรียนมัธยมปลายอะไรหรูหราขนาดนี้ คงจะเป็นโรงเรียน
ของพวกชนชั้นสูงสินะ?”
ฉินเฉาเบ้ปาก ย้อนคิดไปถึงโรงเรียนมัธยมปลายของตัวเอง ที่แทบ
จะกลายเป็นไม้ขีดไฟสามอัน
ชิ ห่างชั้นกันเหลือเกิน!
“นายเป็นใคร?”
ยังไม่ทันที่ฉินเฉาจะได้เข้าใจอะไร เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย
หน้าประตู ผู้ถือกระบองที่ทำมาจากยาง ก็เอ่ยถามฉินเฉาขึ้นมาอย่าง
เย่อหยิ่ง
โอ้ นั่นมันอาชีพเก่าของเขานี่
ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะนึกถึงตอนที่เขาเพิ่งจะสมัครเข้ามาเป็น
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงเรียนกวงหยวน
“สวัสดีสหาย ฉันมาที่นี่เพื่อสมัครเป็นเจ้าหน้าที่………….เอ่อ ฉันมา
ที่นี่เพื่อสมัครเป็นอาจารย์”
เชี่ย เกือบจะราบรื่นอยู่แล้วแท้ๆ เชียว!
ฉินเฉานึกอยากจะดึงปากของตัวเองจริงๆ
เคราะห์ดีที่เขาเห็นหนังสือพิมพ์ของวันนี้ ซึ่งในนั้นมีข้อมูลเกี่ยวกับ
การรับสมัครอาจารย์ของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิง
และเขาก็หยิบหนังสือพิมพ์ฉบับนั้นติดมือมาด้วย
“โอ้ งั้นก็เข้าไปเลย”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยวางไม้กระบองในมือลง แล้วโบกมือ
ให้ฉินเฉา
เชี่ย ปล่อยให้ผ่านเข้าไปเลยเนี่ยนะ?
การรักษาความปลอดภัยของที่นี่หละหลวมชะมัด
ฉินเฉาลอบยักไหล่ ในมือถือเอกสารปลอมๆ ขึ้นมา พร้อมทั้งใช้นิ้ว
ดันเลนส์แบนๆ บนสันจมูก เพื่อแสร้งทำเป็นสัตว์ร้ายที่ดูสุภาพอ่อนโยน
และเดินเข้าไปในโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิง
ทันทีที่เดินเข้าไปในโรงเรียนมัธยมปลาย และเห็นเด็กวัยรุ่นที่เดิน
ไปเดินมา ฉินเฉาก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของความเยาว์วัยที่ลอยเข้ามา
ปะทะใบหน้า
ฮี่ๆ กระโปรงสั้นๆ ฮี่ๆ ต้นขาขาวๆ …………
โรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิงเป็นโรงเรียนของคนชนชั้นสูง ชุด
นักเรียนของที่นี่ก็ดูสวยงามมาก
นักเรียนชายอยู่ในชุดสูทสีน˺าเงินดำ ทำให้ดูสง่างามและหล่อเหลา
ส่วนนักเรียนหญิงสวมเสื้อเชิ้ตสีฟ้าและกระโปรงสีขาว
แต่งตัวสวยงามมาก
ทุกคนแต่งตัวได้สวยงามมาก
ต้องรู้เสียก่อนว่า เมื่อก่อนเขาก็เป็นคนที่มีใจรักในการสั่งสอน และ
ให้ความรู้แก่ผู้คน
ถึงแม้ว่าจะสอนไม่ได้ แต่การหาสาวๆ มาสอนก็นับว่าเป็นเรื่อง
ปกติ
แค่กๆ เป็นสัตว์ร้ายที่สุภาพอ่อนโยนจริงๆ ด้วย
ครูถือเป็นอาชีพที่ศักดิ์สิทธิ์ เขาจะทำเรื่องแบบนั้นไม่ได้เด็ดขาด
ภารกิจในคราวนี้ ทุกสิ่งทุกอย่างต้องมุ่งเน้นไปที่งานเป็นอันดับ
แรก!
“เดินเลี้ยวซ้ายไป บนชั้นสี่ของอาคารสีขาวหลังแรก จะเป็น
สำนักงานรับสมัครบุคลากร”
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเหวี่ยงไม้กระบอง แล้วกล่าวกับฉิน
เฉา
“ขอบคุณมากสหาย”
ฉินเฉาเดินมุ่งหน้าไปทางอาคารสีขาวทันที ในขณะนั้นเองมีสาว
น้อยจำนวนมาก ที่เรียนวิชาพลศึกษากำลังเดินผ่านหน้าเขาไป
ถึงสาวๆ เหล่านี้จะสวมชุดกีฬา แต่ก็ไม่อาจปิดบังเรือนร่างที่
สวยงามของพวกเธอได้
ฮี่ๆ เด็กสมัยนี้โตเร็วจริงๆ
เมื่ออายุประมาณ 16 – 17 ปี ร่างกายก็เกือบจะเจริญเติบโตเป็น
ผู้ใหญ่อย่างเต็มที่
ลองดูสาวๆ เหล่านี้สิ หุ่นดีชะมัด……….
เมื่อลองมองดูอีกที เชี่ย หน้าอกคัพ C+! เธอไปเอามาจากไหน จะ
โตเร็วเกินไปแล้ว!
นี่ใช่เด็กนักเรียนมัธยมปลายจริงๆ เหรอ?
ฉินเฉาเงยหน้าขึ้น ใบหน้าของเขาซีดเซียวทันที
เชี่ย……..
ใบหน้าที่คุ้นเคย
“ตาของคุณกำลังมองไปที่ไหนไม่ทราบ! อย่ามายืนอยู่ตรงนี้ได้
ไหม? คุณกำลังทำให้ชั้นเรียนของพวกเราต้องล่าช้า!”
สาวหน้าอกใหญ่กล่าวออกมาด้วยความฉุนเฉียว “ยังไม่ไปอีก
เหรอ!”
สาวน้อยคนนี้ถลึงตามองเขา ดูจากลักษณะท่าทางแล้ว เธอน่าจะ
เป็นอาจารย์พละหญิง
ช่วยบอกที……….ยัยนี่ไม่ใช่หลิวจางใช่ไหม……….
ที่แท้ผู้หญิงคนนี้ก็มาลงมือสอบสวนด้วย………….
เชี่ย แต่เธอแสร้งทำเป็นหน้าอกใหญ่………..เอ่อ ไม่ใช่สิ เธอดูดุ
ชะมัด
เห็นได้ชัดว่าตอนที่เธอปลอมตัวเป็นแอร์โฮสเตส เธอดูสุภาพ มี
มารยาท และใจกว้างมากกว่านี้
แต่ตอนนี้เธอกลับดูดุดัน ดูเป็นอาจารย์สาวที่มีชีวิตชีวา
จะว่าไปแล้ว องค์กรไม่มีเจ้าหน้าที่คนอื่นแล้วเหรอ…………ไม่ว่าจะ
มีเรื่องอะไรก็ใช้หลิวจางตลอด
“ครับๆ ขอโทษด้วยครับ ขอโทษด้วยครับ………..”
ฉินเฉารีบจับแว่นสายตาของตัวเอง แล้วถือกระเป๋าเอกสาร มุ่ง
หน้าไปยังตึกสีขาวอย่างรวดเร็ว
แม้แต่หลิวจางก็ยังมาที่นี่ ดูเหมือนว่าเบื้องบนจะรู้สึกกังวลเรื่อง
การเคลื่อนไหวในครั้งนี้จริงๆ
พิภพหลิง เรียกได้ว่าเป็นวิกฤตครั้งใหญ่ของมวลมนุษยชาติ
มันเป็นไปไม่ได้เลยที่เบื้องบนจะไม่ให้ความสำคัญกับเรื่องนี้
ฉินเฉาถือกระเป๋าเอกสาร และก้าวเดินมาถึงอาคารสีขาวในไม่ช้า
เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยภายในอาคาร ชี้ให้ฉินเฉาเดินขึ้นไป
บนชั้นที่สี่
เขาเดินขึ้นไปบนชั้นที่สี่ ท่ามกลางสายตาสงสัยของอาจารย์บางคน
ที่กำลังเดินขึ้นลงบันได
สำนักงานรับสมัครบุคลากร อยู่ด้านในสุดของสำนักงาน
ผู้อำนวยการ
และเมื่อฉินเฉาเดินผ่านห้องของผู้อำนวยการไป เขาก็ได้ยินเสียง
แปลกๆ ดังขึ้นมาจากด้านในนั้น
ถึงแม้ว่าพลังของเขาจะยังอ่อนแอ และยังแยกแยะกลิ่นอายไม่ได้
แต่หูของเขาก็ยังใช้การได้เป็นอย่างดี
เขาเงี่ยหูฟังในทันที โดยแสร้งทำเป็นจัดระเบียบเสื้อผ้า ทั้งที่จริงๆ
แล้วกำลังแอบฟังอยู่
แต่เสียงด้านในกลับเบามาก จนเขาแทบจะไม่ได้ยินอะไรเลย
ให้ตายเถอะ ช่วยพูดให้ดังกว่านี้ไม่ได้หรือไง? สิ้นเปลืองพลังจริงๆ
แต่นี่ไม่ใช่เรื่องยากสำหรับฉินเฉา ใยแมงมุมเส้นบางๆ พุ่งออกไป
จากปลายนิ้วของเขา และโยงใยเข้ากับลูกบิดประตูของห้อง
ผู้อำนวยการอย่างเงียบงัน
ด้วยระบบแรงสั่นสะเทือนที่เป็นเอกลักษณ์ของใยแมงมุม ในที่สุด
ฉินเฉาก็ได้ยินเสียงด้านในตามที่ต้องการเสียที
“*&;,…… &;*, @#) ,”
แม่งเอ๊ย พูดภาษาของประเทศไหนกันเนี่ย!
ฉินเฉาจิตตก ดูเหมือนว่ามันจะไม่ใช่ภาษาบนโลกมนุษย์
หลอกลวงกันซะได้!
ทั้งๆ ที่คิดว่าจะได้ข้อมูลอะไรมาบ้าง แต่ไม่คิดเลยว่าผลลัพธ์จะ
ออกมาเป็นแบบนี้ หลอกลวงกันจริงๆ!
แต่ทันใดนั้นเอง เขาก็ฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาได้ เขาจำได้ว่าตัวเอง
กำลังใส่เสื้อคลุมทวีคูณที่แสนมหัศจรรย์ตัวนี้อยู่
ฉินเฉารีบใช้ฟังก์ชันโทรจิต เพื่อสั่งเสื้อคลุมของตัวเองทันที
เปลี่ยนให้เป็นภาษาจีนได้ไหม?
“ระบบกำลังเริ่มเปลี่ยนแปลงเสียงพูด”
หลังจากที่เสียงนั้นดังขึ้น คำพูดของอีกฝ่ายก็กลายเป็นภาษาจีน
กลางไปแล้วจริงๆ
แต่ดูเหมือนว่าจะยังมีสำเนียงแปร่งๆ จากภาค
ตะวันออกเฉียงเหนืออยู่ด้วย
“หล่นลงไปได้ยังไง? ทำไมถึงเอาขึ้นมาบ่ได้?”
เสียงจากด้านในประตูลอยเข้ามาในหูของฉินเฉาอีกครั้ง
ยอดไปเลย
ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะหัวเราะกับตัวเองภายในใจ เสื้อคลุมทวีคูณคือ
อุปกรณ์ที่ต่อต้านสวรรค์จริงๆ
ถ้าทุกคนในยุคปัจจุบันมีของสิ่งนี้ ท่าทางนักแปลจะต้องตกงานกัน
แน่
แต่ฉินเฉาไม่มีเวลาพอที่จะมาคิดถึงเรื่องอื่น เขาจะต้องจดจ่ออยู่
กับเสียงภายในห้อง
“เว้าถึงเรื่องนี้ ถ้าตายไป แล้วเมื่อไหร่เรื่องนั้นถึงจะเกิดขึ้น?”
ภายใต้การชักนำของใยแมงมุม เสียงเบาๆ อีกเสียงค่อยๆ ดังขึ้นมา
ทีละน้อย
“จะไปรู้ได้จั๊งใด๋? อีกเดี๋ยวก็คงจะตายไปแล้ว ตอนนี้ติดต่อใครบ่ได้
เลย!”
ย่ามันเถอะ เสื้อคลุมทวีคูณจะสุดยอดเกินไปแล้ว ถึงกับใช้ภาษา
ถิ่น!
“โอ้? แล้วตอนนี้จะเฮ็ดจั๊งใด๋ดีล่ะครับ?”
“เฮ็ดจั๊งใด๋? ควรจะเฮ็ดจั๊งใด๋ก็เฮ็ดไปสิ! ยังไงก็ตาม แผนการของ
หมู่เฮาในคราวนี้จะต้องทำให้ดี หากมีอะไรผิดพลาดไปแม้แต่น้อย ข้อย
จะตัดมือของเจ้าซะ ได้ยินไหม!”
“ครับๆๆ นายท่าน ข้อยรับรองได้เลยว่าเรื่องนี้จะต้องจัดการให้
เรียบร้อยแน่นอน!”
“อืม แผนการของหมู่เฮาก็คือ……….”
ฉินเฉากำลังฟังประเด็นสำคัญ แต่ทันใดนั้นเอง เสียงฝีเท้าก็ดัง
ขึ้นมาจากบันไดเสียก่อน
เขาขมวดคิ้ว แล้วรีบนำใยแมงมุมกลับมา ก่อนที่จะเดินเข้าไปด้าน
ใน
ในขณะที่เขาเดินไปได้เพียงสองก้าว ชายร่างผอมสูงคนหนึ่งก็เดิน
ขึ้นมายังชั้นบน
“เฮ้ คนคนนั้นน่ะ! คุณเป็นใคร!”
ทันทีที่เห็นฉินเฉา เขาก็ตะโกนออกมาทันที
ฉินเฉาหันหน้ากลับไปมองอย่างรวดเร็ว แล้วดันแว่นสายตาบนสัน
จมูก พลางกล่าวออกมาด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้มอย่างไม่เป็นอันตรายใดๆ
“สวัสดีครับ ผมคืออาจารย์สอนภาษาจีนที่มาสมัครงานในโรงเรียน
นี้ครับ”
“โอ้?”
ชายร่างผอมสูงเลิกคิ้วขึ้นทันที “งั้นเหรอครับ? ผมคือผู้อำนวยการ
ที่รับผิดชอบเรื่องการรับสมัครในครั้งนี้ ชื่อหลิวฮุย ตามผมมาเลยครับ”
หลังจากที่พูดจบ ชายร่างผอมสูงก็เดินไปยังห้องทำงานของเขา
ในขณะเดียวกัน เขาก็เหลือบมองไปยังประตูห้องทำงานของ
ผู้อำนวยการเล็กน้อย จากนั้นก็ลอบมองฉินเฉา
“มารดาแกเถอะ”
เมื่อหลิวฮุยเดินมาอยู่ข้างๆ ฉินเฉา ประโยคนี้ก็โพล่งออกมาจาก
ปากของเขาทันที
ฉินเฉารู้สึกโกรธขึ้นมาในใจ พลางคิดในใจว่า เชี่ย! แกกล้าด่าฉันงั้น
เหรอ!
แต่แล้วเขาก็ระงับความโกรธเอาไว้ทันที เพราะเห็นได้ชัดว่า
ประโยคนี้ถูกแปลมาจากเสื้อคลุมทวีคูณ
ผู้ชายคนนี้ฉลาดมาก รู้จักทดสอบเขาก่อนด้วย
ฉินเฉาหันไปมองหน้าหลิวฮุยด้วยความแปลกใจทันที
“ผู้อำนวยการหลิว คุณพูดภาษาของประเทศไหนเหรอครับ? ทำไม
ผมไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย?”
“โอ้ มันคือภาษาของประเทศเล็กๆ น่ะครับ แปลว่าสวัสดี”
หลิวฮุยโกหกโดยที่ไม่เปลี่ยนสีหน้าเลยแม้แต่น้อย
“อ๋อ เป็นแบบนี้นี่เอง!”
ฉินเฉาแปลคำพูดนี้เป็นภาษาของพิภพหลิงอย่างรวดเร็ว เมื่อแปล
ประโยคนี้เป็นภาษาของพิภพหลิง จะออกเสียงว่า……….ต้องฆ่ามัน
ฉินเฉาจดจำคำคำนี้เอาไว้ ก่อนที่จะหันไปพูดกับชายร่างผอมสูง
ด้วยความเคารพ
“ผู้อำนวยการหลิว ต้องฆ่ามัน”
ใบหน้าของหลิวฮุยกระตุกทันที
ฉินเฉาได้แต่หัวเราะอยู่ภายในใจ
“เหอะๆ ดี ดีมากครับ คุณเรียนรู้ได้เร็วมากเลย!”
ถึงแม้ว่าหลิวฮุยจะถูกคนอื่นทักทายแม่ตัวเอง เขาก็ทำได้แค่ยิ้มรับ
เท่านั้น
“ฮ่าๆ ผู้อำนวยการหลิวชมกันเกินไปแล้วครับ ถึงผมจะไม่มีข้อดี
อย่างอื่น แต่ผมมีความจำที่ดีมาก เพราะแบบนั้น คะแนนภาษาอังกฤษ
ของผมถึงได้ออกมาไม่เลวเลย ถ้าโรงเรียนของคุณยังขาดอาจารย์สอน
ภาษาอังกฤษ ผมก็ทำให้ได้นะครับ!”
“ฮ่าๆ คุณค่อนข้างมั่นใจในตัวเองมากทีเดียว………คุณชื่อว่าอะไร
ครับ?”
“ผมชื่อฉินเสี่ยวซานครับ นี่คือใบรับรองการจบการศึกษาของผม
ผู้อำนวยการหลิวโปรดดูมันด้วยครับ”
ทั้งสองคนที่ต่างคนก็ต่างมีแผนชั่ว กำลังยืนอยู่บนทางเดินและเริ่ม
คุยเรื่องการรับสมัคร
หลิวฮุยหยิบใบรับรองของฉินเฉามาดู เขานำมันมาดูใกล้ๆ และ
เปรียบเทียบรูปภาพของคนตรงหน้า
“โอ้! ที่แท้คุณฉินก็เป็นนักศึกษาหัวกะทิจากมหาวิทยาลัยครุ
ศาสตร์นี่เอง เยี่ยมจริงๆ โรงเรียนของเรากำลังขาดคนที่มีพรสวรรค์
อย่างคุณอยู่เลยครับ!”
“ผู้อำนวยการหลิวชมกันเกินไปแล้ว ชมกันเกินไปแล้วครับ”
ฉินเฉาดันแว่นสายตาของตัวเอง เขาหัวเราะร่า แล้วรีบกล่าว
ออกมาทันที
“พูดแบบนั้นได้ที่ไหนล่ะครับ? เอาแบบนี้สิ ไหนๆ ผมกับคุณก็รู้จัก
กันแล้ว ในระหว่างที่ผมกำลังพิจารณา คุณก็อยู่ในโรงเรียนของเรา และ
ฟังบทเรียนไปสักพักก่อน อีกสามวันต่อมาคุณก็ลองทดลองสอนดู ถ้า
การทดลองสอนประสบความสำเร็จไปได้ด้วยดี คุณก็จะกลายเป็น
สมาชิกของโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิงของพวกเราอย่างเป็นทางการ
ว่ายังไงครับ?”
“โอ้ ขอบคุณผู้อำนวยการหลิวมากครับ ต้องฆ่ามัน! ต้องฆ่ามัน!”
ฉินเฉาจับมือหลิวฮุย แล้วเขย่าขึ้นลงด้วยความซาบซึ้งใจ
หลิวฮุยหน้าซีดเผือด แต่ก็ต้องหัวเราะออกมาด้วยน˺าเสียงแหบ
แห้ง
“ฮ่าๆ ………ต้องฆ่ามัน……….ต้องฆ่ามัน………..”
ทั้งสองคนพูดคำว่า ต้องฆ่ามัน กันอยู่สักพัก ในที่สุดหลิวฮุยก็บอก
ให้ฉินเฉาไปรายงานตัวที่สำนักวิชาการ
หลังจากที่หลิวฮุยจากไป ฉินเฉาก็ปล่อยใยแมงมุมไปเชื่อมต่อกับ
ห้องของผู้อำนวยการอีกครั้ง แต่คราวนี้เขาไม่ได้ยินเสียงจากด้านใน
แล้ว
ย่ามันเถอะ หลิวฮุยมาได้เวลาเกินไปแล้ว!
อย่างไรก็ตาม ดูเหมือนว่าโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิงแห่งนี้จะ
เป็นฐานทัพของพิภพหลิงจริงๆ
ดูเหมือนว่าพวกมันจะวางแผนการบางอย่างอยู่ อันดับแรกเขา
จะต้องหาโอกาสคุยกับหลิวจางเสียก่อน
แผนการของพิภพหลิง ไม่ว่าจะต้องแลกด้วยอะไร เขาก็จะต้องสืบ
หาเรื่องนี้ให้ได้!