มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1810: ชิงหินอัญมณี

คาทลาจ้องมองธนบัตรกองโต และทำสีหน้าราวกับกำลังมองรัก
แรกพบของเขา
“ดีมาก ดีจริงๆ! ช่วงนี้คนจีนที่น่าเชื่อถือแบบนี้มีอยู่น้อยมาก คุณ
หลิวที่รัก ผมชอบทำธุรกิจกับพวกคุณจริงๆ!”
“เอาไปนับดู”
หลิวฮุยผลักกล่องที่วางอยู่บนพื้นไปทางคาทลาและคนอื่นๆ
พวกเขาไม่สนใจเรื่องเงินทอง และไม่สนใจว่าพวกคาทลาจะเล่น
ตุกติกอะไร
เพราะว่าพวกเขาคือคนของพิภพหลิง หากคิดที่จะฆ่าคาทลาและ
ชายร่างใหญ่สองคนนั้น มันก็ง่ายดายเหมือนกับการบดขยี้มด
แต่เหตุผลที่ยังเก็บคนเหล่านี้เอาไว้ นั่นก็เพราะว่าพวกเขาไม่อยาก
ก่อเรื่องใหญ่ขึ้น
ถึงยังไงนี่ก็เป็นช่วงเวลาสำคัญ พวกเขาอยากจะอยู่เงียบๆ กัน
มากกว่า
ทางฝั่งคาทลา ชายร่างใหญ่อีกคนก้าวเดินไปข้างหน้า เขานั่งยองๆ
ลงกับพื้น และเริ่มนับธนบัตรที่อยู่ในกล่องนิรภัย
จากนั้นเขาก็พยักหน้าให้คาทลา
“ดีมาก คุณหลิวที่รัก ผมได้รับเงินมัดจำของพวกคุณมาแล้ว ส่วน
เงินจำนวนที่เหลือ ควรจะโอนเข้าบัญชีธนาคารในสวิตเซอร์แลนด์ของ
ผมภายใน 10 นาที ตามที่ตกลงกันเอาไว้ใช่ไหม?”
“คุณลองตรวจดูสิ แล้วคุณจะพอใจ”
หลิวฮุยกล่าวออกมา “พวกเราไม่เคยผัดวันประกันพรุ่งอยู่แล้ว”
คาทลาหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาทันที เมื่อเขาวาง
โทรศัพท์มือถือลง รอยยิ้มก็ปรากฏขึ้นมาบนใบหน้า
“ทำธุรกิจกับพวกคุณ มันช่างง่ายดายดีจริงๆ”
การซื้อขายในครั้งนี้มีการชำระเงินสองครั้ง
คาทลาเป็นคนที่มีงานอดิเรกแปลกๆ เขาชอบที่จะเห็นเงินสด
จำนวนมาก
เพราะฉะนั้น ภายใต้การตกลงกันด้วยเงินก้อนใหญ่ เงินส่วนหนึ่ง
จะถูกดึงออกมาและมอบให้เขาเป็นค่ามัดจำ
ส่วนเงินที่เหลือ หากเปลี่ยนให้เป็นเงินสด คาดว่าคงจะต้องใช้รถมา
ขนเงิน
คาทลารับกล่องใบนั้นมาด้วยความพอใจ จากนั้นก็ส่งสายตาให้คน
ของเขา
“หินอัญมณีก้อนนี้เป็นของพวกคุณแล้ว”
ชายร่างใหญ่หยิบกล่องสีดำขนาดเล็กออกมา แล้วเดินไปหาหลิว
ฮุย
แววตาของหลิวฮุยพลันเปล่งประกาย
ในที่สุดมันก็จบสิ้นลงแล้ว!
แต่ในขณะนั้นเอง ความผิดปกติก็เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน
“ขอโทษด้วย การกระทำของพวกแกเป็นการละเมิดต่อกฎหมาย
ของกรีซและประกาศิตของพระเจ้า!”
ในเวลานี้ ชายหนุ่มผมสีเขียวผู้มีรูปร่างผอมบางคนหนึ่ง ได้
กระโดดออกมาจากมุมหนึ่งของโรงงาน แล้วกล่าวออกมาด้วยความเย็น
ชา
“เพราะฉะนั้น ยอมถูกจับแต่โดยดีซะ!”
“แกเป็นใคร!”
คาทลาร้องตะโกนออกมาในทันที “คุณหลิว หรือว่าหมอนี่จะเป็น
คนของคุณ? คุณคิดจะหักหลังผมใช่ไหม!”
“ล้อเล่นหรือไง เขาเป็นคนของประเทศกรีซของคุณชัดๆ!”
หลิวฮุยขมวดคิ้วมุ่น ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ ดันเกิดเรื่องขึ้นมาซะ
ได้!
“หึๆๆ ………พวกแกน่าจะรู้ว่าฉันเป็นใคร”
ชายหนุ่มผมสีเขียวระเบิดพลังออกมา ให้หมุนวนอยู่รอบตัวเขา
อย่างต่อเนื่อง “ฉันคือผู้พิทักษ์แห่งกรีซ!”
“แย่แล้ว หนีเร็ว!”
คาทลารู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี เขารีบหยิบกล่องแล้วหมุนตัวจากไป
ทันที
แต่ในขณะนั้นเอง ชายหนุ่มผมสีเขียวที่ยืนอยู่ไกลๆ กลับพุ่งเข้ามา
ยืนอยู่ตรงหน้าเขาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้
ในขณะเดียวกัน เขาก็ปล่อยหมัดเข้าใส่ท้องน้อยของคาทลา
คาทลาพ่นน˺าย่อยออกมา เขาเอามือกุมท้องตัวเอง ตาทั้งสองข้าง
เหลือกขึ้นข้างบน แล้วล้มลงไปกับพื้น เป็นลมหมดสติทันที
“ฉันยังไม่ปล่อยให้แกไปเลย……….”
“ตายซะ!”
ชายร่างสูงใหญ่สองคนหยิบปืนพกขึ้นมา แล้วยิงกระสุนใส่ชาย
หนุ่มผมสีเขียวอย่างต่อเนื่อง
ลูกกระสุนพุ่งออกมาจำนวนมาก แต่ชายหนุ่มผมสีเขียวกลับหาย
ตัวไปอีกครั้ง แล้วไปปรากฏตัวขึ้นด้านหลังชายร่างสูงใหญ่ทั้งสองคน
ภายในชั่วพริบตา
“ปืนพกพวกนี้อาจจะเป็นเครื่องมือในการฆ่าในสายตาของพวกแก
แต่ในสายตาของพวกเรา มันเป็นแค่ของเล่นเท่านั้น”
หลังจากที่พูดจบ เขาก็ยื่นมือทั้งสองข้างออกมาจับศีรษะของชาย
ร่างสูงใหญ่สองคนนั้น แล้วกระแทกเข้าหากัน
โป๊ก!
ชายร่างสูงใหญ่ทั้งสองคนหมดสติ ล้มลงไปบนพื้น
และกล่องสีดำขนาดเล็กใบนั้น ก็กลิ้งหล่นลงไปบนพื้นเช่นเดียวกัน
“สิ่งของอันตรายพรรค์นี้ ให้ผู้พิทักษ์อย่างพวกเรายึดคืนไปจะเป็น
การดีที่สุด”
หลังจากที่กล่าวออกมา ชายหนุ่มผมสีเขียวก็ยื่นมือข้างหนึ่งไป
หยิบกล่องหินอัญมณี
แต่ในขณะนั้นเอง พลังงานกระแสหนึ่งได้ระเบิดออกมา กวาด
กล่องใบนั้นให้หลุดออกไปจากฝ่ามือของชายหนุ่มผมสีเขียว
“ถ้าข้าเป็นเจ้า ข้าจะไม่ยุ่งกับของสิ่งนั้น”
หลิวฮุยยืนนิ่งงัน แล้วกล่าวออกมาอย่างเย็นชา
“พวกแกคงจะเป็นคนของพิภพหลิงในตำนานสินะ?”
เมื่อชายหนุ่มผมสีเขียวเห็นหลิวฮุยและจางฉี่ เขาก็แสยะยิ้มออกมา
บนมุมปากเล็กน้อย
“หวังว่าพวกแกจะแข็งแกร่งอย่างในตำนาน มาทำให้ฉันรู้สึกสนุก
สักหน่อยสิ!”
ชายหนุ่มผมสีเขียวกล่าวออกมา ทันใดนั้นร่างของเขาก็หายไปและ
ไปปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหลิวฮุย ก่อนที่จะยกหมัดต่อยหน้าอีกฝ่าย
ผลั่ก!
แต่หลิวฮุยยื่นฝ่ามือออกไปรับหมัดของชายหนุ่มผมสีเขียวได้อย่าง
ง่ายดาย
จากนั้นเขาก็สะบัดมือ ทันใดนั้นร่างของชายหนุ่มผมสีเขียวก็
กลายเป็นลูกกระสุน ที่พุ่งไปกระแทกใส่กำแพงด้านข้าง
ตู้ม!
กำแพงพังทลายลงมา กลายเป็นเศษหินในทันที
“เป็นแค่แมลงแต่ยังกล้าทำตัวอวดดี”
หลิวฮุยเบ้ปาก ก่อนที่จะเดินไปหากล่องสีดำนั้น
ตู้ม!
แต่ทันใดนั้น หินกลับถูกยกขึ้นมา
ร่างสะบักสะบอมของชายหนุ่มผมสีเขียวได้ลุกขึ้นมาจากเศษหิน
เหล่านั้น
“น่าสนใจชะมัด!”
เขาโพล่งออกมา แล้วยกมือขึ้นมาสัมผัสต่างหูสีเขียวบนติ่งหู “แต่
อาชญากรรมของพวกแกจะต้องสิ้นสุดลงที่นี่ จงออกมา! สุนัขสวรรค์!”
แสงสีเขียวห่อหุ้มร่างกายของชายหนุ่มทันที
ทันใดนั้นเอง ชิ้นส่วนแต่ละชิ้นของชุดเกราะสีเขียวก็ปรากฏอยู่บน
ร่างกายของเขา ทำให้เขากลายเป็นนักรบที่สง่างามภายในชั่วพริบตา
เชี่ย!
นักรบศักดิ์สิทธิ์!
แมงมุมน้อยที่เกาะอยู่บนกำแพงจ้องมองภาพนี้ด้วยความตกตะลึง
ในที่สุดนักรบศักดิ์สิทธิ์ในตำนานก็ปรากฏตัวออกมาแล้วเหรอ?
ที่จริงแล้วชุดเกราะนี้ก็ดูงดงาม แต่มันยังด้อยกว่ามาก เมื่อเทียบ
กับเกราะเก้ามังกรของเขา
“ถึงมีกระดองเต่าแล้วจะทำอะไรได้?”
หลิวฮุยหันหน้าไปมองนักรบศักดิ์สิทธิ์คนนั้น แล้วหัวเราะเยาะ
ออกมา “หากข้าคิดจะฆ่าเจ้า มันง่ายดายจะตายไป”
“แกประเมินชุดเกราะศักดิ์สิทธิ์ของพวกเราต˹าเกินไปแล้ว”
นักรบศักดิ์สิทธิ์หัวเราะออกมา “และยิ่งไปกว่านั้น ฉันก็ไม่ใช่แค่
นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับบรอนซ์ธรรมดาๆ ด้วย”
เมื่อพูดจบ ชุดเกราะของเขาก็ส่องแสงสีเงินออกมาอย่างช้าๆ
นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์
ฉินเฉาคาดเดาในทันที นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์ที่ว่านี้ มี
พื้นฐานการฝึกตนอยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งเท่านั้น นับว่ายังอ่อนแอ
มาก
เมื่อมาพบกับผู้คุมกฎสองคนนี้ ที่อย่างน้อยก็มีพื้นฐานการฝึกตน
อยู่ในขั้นประกายแสง นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์จะต้องพ่ายแพ้
อย่างแน่นอน
แต่นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์ไม่รู้เรื่องนี้เลย เขายังคงวิ่งเข้าหา
หลิวฮุยด้วยท่าทีคุกคาม
พายุทอร์นาโดก่อตัวขึ้นบนกำปั้นของเขา
“หมัดสุนัขสวรรค์คำราม!”
สายลมที่ก่อตัวขึ้นเป็นรูปศีรษะของสุนัขได้ปรากฏขึ้นบนกำปั้น
ของเขา
ตู้ม!
พลังของหมัดนี้ค่อนข้างน่ากลัวมากทีเดียว
ฝุ่นรอบตัวพลันฟุ้งกระจายขึ้นมา ทำเอาจางฉี่สำลักและไอออกมา
2 – 3 ครั้ง
จางฉี่ก้าวถอยหลังเพื่อหลีกเลี่ยงฝุ่นเหล่านี้
ฝ่ายหลิวฮุยขมวดคิ้วมุ่นและร้องตะโกนขึ้นมา
“บังอาจทำให้นายท่านต้องสำลักฝุ่น! ไอ้มดปลวกสมควรตาย! ตาย
ไปซะ!”
ตู้ม!
หลิวฮุยปล่อยให้หมัดของนักรบศักดิ์สิทธิ์ปะทะเข้าใส่หน้าอกของ
เขา
แต่มีเพียงสายลมเท่านั้นที่ปะทะร่างกายของเขา มันไม่ได้ทำ
อันตรายต่อเขาเลยแม้แต่น้อย อีกทั้งยังไม่ทำให้เขาก้าวถอยหลังไปเลย
สักก้าว
“ปะ เป็นไปได้ยังไง!”
นักรบศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์เบิกตาโพลงทันที
“ตอนนี้ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องตายแล้ว”
หลิวฮุยกล่าวออกมา เขายกมือข้างหนึ่งคว้าศีรษะของนักรบ
ศักดิ์สิทธิ์ระดับซิลเวอร์ เตรียมตัวที่จะสังหารผู้พิทักษ์แห่งกรีซผู้นี้
แต่ทันใดนั้นเอง ใยแมงมุมเส้นบางๆ ได้พุ่งออกมาพันรอบข้อมือ
ของหลิวฮุยเสียก่อน
“นี่มันอะไรกัน!”
หลิวฮุยรู้สึกประหลาดใจขึ้นมา เขาขมวดคิ้วมุ่น จ้องมองใยแมงมุม
ที่พันรัดข้อมือของเขา
เนื่องจากสนามพลังของเสื้อคลุมทวีคูณของเขา เขาจึงสามารถ
ป้องกันการโจมตีทุกชนิดบนโลกใบนี้ได้
แต่สนามพลังของเขากลับใช้ไม่ได้ผลต่อใยแมงมุมนี้
เขาคิดที่จะออกแรงบีบเพื่อระเบิดศีรษะของนักรบศักดิ์สิทธิ์ แต่
กลับถูกรั้งเอาไว้เสียก่อน
ในที่สุดฉินเฉาก็ลงมือ
นักรบศักดิ์สิทธิ์คนนี้ยังตายไม่ได้!
“เจ้าเป็นใคร! รีบออกมาเดี๋ยวนี้!”
หลิวฮุยกวาดตามองรอบทิศทาง ในที่สุดนักรบศักดิ์สิทธิ์ก็ก้าวถอย
หลังกลับไป ใบหน้าของเขาดูตื่นตระหนกเล็กน้อย เมื่อจ้องมองศัตรูที่
เขาไม่สามารถคาดเดาได้
ฉินเฉาไม่ปรากฏตัวออกมา และไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว
ทันใดนั้นเองใยแมงมุมสีขาวก็พุ่งลงมาจากท้องฟ้า และร่วงกรูลง
มาทั่วใบหน้าของอีกฝ่าย
ผู้คุมกฎทั้งสองคนตกอยู่ในความสับสนทันที
ฉินเฉาใช้ประโยชน์จากสถานการณ์นี้ รีบนำตัวนักรบศักดิ์สิทธิ์
ออกมาด้วยใยแมงมุม
“ไร้ประโยชน์จริงๆ!”
ในที่สุดจางฉี่ก็ทนไม่ไหว เขาต่อยกำปั้นลงไปบนพื้นอย่างฉับพลัน
“เสื้อคลุมทวีคูณทำลายล้าง!”
ดูเหมือนว่านี่จะเป็นทักษะเฉพาะของนักสำรวจ ลูกบอลสีเงินพุ่ง
ทะยานออกมาและบินวนรอบโรงงานอย่างต่อเนื่อง
ตู้ม ตู้ม ตู้ม!
ระเบิดและควันอันรุนแรงปะทุออกมาทันที
ในที่สุดโรงงานแห่งนี้ก็ถูกระเบิดพังราบไม่เหลือชิ้นดี
กล่องสีดำขนาดเล็กยังคงวางนิ่งอยู่บนพื้น หลิวฮุยเป็นผู้ปกป้องมัน
เอาไว้ในช่วงเวลาชุลมุน
“โชคดีที่หินอัญมณียังอยู่”
เขาถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ จากนั้นก็หันไปกล่าวประจบจาง
ฉี่
“นายท่านร้ายกาจมากเลยครับ จัดการเจ้าพวกนั้นให้อยู่หมัดได้
ง่ายๆ เลย!”
“เหอะ! ป่านนี้พวกมันสองคนคงจะกลายเป็นผุยผงไปหมดแล้ว!”
จางฉี่หัวเราะเยาะออกมา เขานำกล่องใบเล็กมาเปิดดู และพบว่า
หินอัญมณีที่อยู่ด้านในยังคงอยู่ในสภาพดี
เขาถอนหายใจออกมาเช่นกัน ก่อนที่จะเก็บกล่องใบเล็ก
“ในที่สุดก็ได้หินอัญมณีมาสักที พวกเรากลับกันเถอะ เตรียมตัว
สร้างประวัติศาสตร์บทใหม่กัน!”
“ครับ!”
ทั้งสองคนเดินกลับขึ้นไปบนรถยนต์เมอร์เซเดส-เบนซ์ด้วยความ
พึงพอใจ
…….
ในเวลาเดียวกัน บนรถบรรทุกคันหนึ่งที่อยู่ห่างไกลออกไป ฉินเฉา
โยนร่างของนักรบศักดิ์สิทธิ์ไปบนท้ายรถ
สหายคนนี้ยังคงมึนงง ไม่รู้เรื่องว่าเกิดอะไรขึ้น
“กลับไปบอกเจ้านายของพวกนายซะ ว่าพวกพิภพหลิงไม่ใช่ศัตรู
ปกติ ระดับอย่างนาย อย่าออกมาสร้างปัญหา”
ฉินเฉากำลังคาบบุหรี่เอาไว้ในปาก เขาสูบมันเฮือกหนึ่ง แล้วกล่าว
ออกมา
เขากำลังรู้สึกพึงพอใจที่แผนการของตัวเองสำเร็จไปแล้วครึ่งหนึ่ง
“นะ นายเป็นใคร………….”
บนใบหน้าของนักรบศักดิ์สิทธิ์ไม่หลงเหลือความภาคภูมิใจอย่างที่
เคยเป็น เขามองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ แล้วเอ่ยถามออกมา
“มันไม่เกี่ยวอะไรกับนาย ทำเรื่องของตัวเองให้ดีเถอะ”
ฉินเฉาพ่นควันบุหรี่ออกมา “รีบไปรายงานเจ้านายของนายได้
แล้ว”
“แต่หินอัญมณีถูกพวกมันเอาไปได้แล้วนะ!”
นักรบศักดิ์สิทธิ์ตะโกนขึ้นมาด้วยความกังวล “เมื่อพวกมันได้
หินอัญมณีก้อนสุดท้ายไป หายนะจะต้องมาเยือนโลกใบนี้แน่”
“หึๆ ใครบอกว่าพวกมันเอาหินอัญมณีไปได้แล้ว?”
ฉินเฉาลูบแหวนมิติของตัวเอง “ยังไงก็ตาม นายกลับไปรายงานได้
แล้ว ที่นี่คือแผ่นดินจีนของพวกเรา คนนอกอย่างนายรีบกลับบ้านไป
ซะ”
จากนั้นร่างของฉินเฉาก็หายตัวไปจากรถบรรทุก