มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1821: ซิทอัพ

“ดูเหมือนว่าเธอจะมั่นใจมาก”
ฉินเฉาหัวเราะ แล้วกล่าวออกมาว่า “แต่เธอจะดูกระเป๋าของ
อาจารย์ตามใจชอบไม่ได้ ในเมื่อเธออยากดูมากขนาดนั้น งั้นก็มาเดิม
พันกับอาจารย์สิ”
เมื่อฉินเฉากล่าวเช่นนี้ออกมา เถาเหว่ยก็รู้สึกอึดอัดใจขึ้นมาทันที
“เดิมพันอะไร?”
“ถ้าในกระเป๋าของฉันมีเงินของเธออยู่จริงๆ เรื่องนั้นก็ง่ายดายมาก
ฉันจะลาออกจากโรงเรียนมัธยมปลายเทียนเฉิงแห่งนี้ทันที”
ฉินเฉากล่าวออกมา “แต่ถ้าเงินนี้เป็นเงินของฉันเอง เถาเหว่ย
จะต้องวิ่งรอบสนาม 10 รอบ ว่ายังไง?”
เถาเหว่ยนึกเย้ยหยันขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ เรื่องแค่นี้ คิดว่าเถาเหว่ย
จะกลัวหรือไง?
เขาเบ้ปากทันที แล้วพูดขึ้นมาว่า “ก็ได้ ไม่มีปัญหา นี่ข้อตกลง
ระหว่างลูกผู้ชาย!”
สายตาของทั้งสองคนสบมองกันอย่างเคร่งเครียด
หลิวฮุ่ยฮุ่ยที่อยู่ใกล้ๆ รู้สึกประหม่าขึ้นมา อาจารย์ฉินคงจะไม่ถูกไล่
ออกไปแบบนี้หรอกใช่ไหม?
เล่ห์เหลี่ยมของเถาเหว่ยจะสำเร็จหรือเปล่า?
และในเวลานี้ ฉินเฉาได้สอดมือเข้าไปในกระเป๋าข้างขวา แล้วหยิบ
เงิน 500 หยวนออกมาจากด้านใน ในขณะเดียวกันก็ดึงกระเป๋าออกมา
ซึ่งไม่มีอะไรอยู่ภายในนั้นเลย
“ดูสิ นี่คือเงิน 500 หยวน”
ฉินเฉานำธนบัตร 500 หยวนออกมากางแผ่ตรงหน้าเถาเหว่ยและ
นักเรียนคนอื่นๆ บนธนบัตรใบนั้นสะอาดเอี่ยม ไม่มีตัวอักษรใดๆ เขียน
อยู่เลย
เถาเหว่ยกำลังภาคภูมิใจ แต่แล้วจู่ๆ รอยยิ้มก็พลันแข็งค้างอยู่บน
ใบหน้า
เป็นไปได้ยังไง!
เขาเห็นกับตาว่าเมื่อครู่นี้ หลี่หมิงเพิ่งจะเอาเงินใส่กระเป๋าของ
อาจารย์ฉิน!
หรือว่าเขาจะจำกระเป๋าผิด?
“หวังเวย เธอมองผิดหรือเปล่า?”
เถาเหว่ยรีบหันหน้าไปถามเพื่อนร่วมชั้นสาวอย่างกระวนกระวาย
“มะ มันอาจจะอยู่ในกระเป๋าอีกด้านก็ได้!”
เด็กสาวก็รู้สึกประหม่าเช่นเดียวกัน หยดเหงื่อปรากฏขึ้นบน
หน้าผากของเธอ
ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็ดึงกระเป๋าอีกด้านออกมาอย่างไม่แยแสนัก
ด้านในนั้นว่างเปล่า ไม่มีอะไรอยู่เลย
“จะ จะเป็นไปได้ยังไง!”
เถาเหว่ยเก็บอาการไม่อยู่อีกต่อไป เขาไม่สามารถระงับสีหน้าได้
และร้องตะโกนออกมา “อาจารย์จะต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อซ่อนเงิน
แน่!”
“เถาเหว่ย เมื่อยอมเดิมพันก็ต้องยอมรับความพ่ายแพ้ นี่คือวิถีของ
ลูกผู้ชาย”
ฉินเฉาพูดขึ้นมาว่า “เมื่อกี้นี้เธอเพิ่งจะพูดเองไม่ใช่เหรอ ว่านี่คือ
ข้อตกลงระหว่างลูกผู้ชาย? วิธีที่พวกเธอใช้ยังอ่อนหัดเกินไปสำหรับฉัน
เธอลองยื่นมือไปจับกระเป๋าอีกข้างของเธอดูสิ”
ฉินเฉาชี้นิ้วไปที่กระเป๋าอีกข้างของเถาเหว่ย
เถาเหว่ยยื่นมือออกไป ทันใดนั้นสายตาของเขาก็เปลี่ยนไป
ท่ามกลางสายตาของทุกคน เถาเหว่ยหยิบเงิน 500 หยวนออกมา
จากกระเป๋า ซึ่งบนนั้นมีลายเซ็นของเขาอยู่ด้วย
เมื่อฉินเฉาเห็นสายตาตกตะลึงของคนเหล่านี้ เขาก็รู้สึกภาคภูมิใจ
ขึ้นมาทันที
ลูกไม้นี้ เขาเล่นจนเบื่อแล้ว
ตอนที่เขาอยู่ในสหรัฐอเมริกา เขาก็ใช้ลูกไม้นี้วางกับดักตัวแทน
ชาวเกาหลีใต้
เขาใช้ความสามารถของแมงมุมพิษเก้าเร้นลับในการเคลื่อนย้าย
เงินให้เข้าไปอยู่ในกระเป๋าของเถาเหว่ย
เพียงแต่ว่า เด็กพวกนี้ต่างใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อที่จะดึง
เขาให้ล่มจม
หากพวกเขาใช้แรงให้ถูกที่และไม่คิดร้ายต่อคนอื่นตลอดเวลา มันก็
คงจะดีมาก
“เป็นแบบนี้ไปได้ยังไง……..”
เถาเหว่ยยังคงตกอยู่ในความโง่งม ส่วนหลี่หมิงที่อยู่ข้างกายเขาขา
สั่นเทิ้ม
“พี่เหว่ย……….ฉะ ฉันเอาเงินใส่กระเป๋าของเขาแล้วจริงๆ นะ
……….”
“ก็ได้………ผมยอมแพ้แล้ว………..”
ใบหน้าของเถาเหว่ยพลันมืดครึ้มลง เขารู้แล้วว่าแผนการของเขา
ถูกอีกฝ่ายมองออก
อย่างน้อยก็ควรที่จะรักษาความเป็นลูกผู้ชายเอาไว้
เขาจ้องมองฉินเฉาด้วยสายตาดุดัน ก่อนที่จะเริ่มวิ่งรอบสนาม
อีกทั้งยังต้องวิ่งถึง 10 รอบ นั่นทำให้เถาเหว่ยที่ไม่ค่อยออกกำลัง
กายเริ่มรู้สึกท้อแท้ขึ้นมา
“ถึงเด็กคนนี้จะหน้าซื่อใจคดไปบ้าง แต่ว่าอย่างน้อยเขาก็ยังเป็น
ลูกผู้ชาย”
ฉินเฉาจ้องมองเถาเหว่ยที่กำลังวิ่งรอบสนาม แล้วอดไม่ได้ที่จะโบก
มือ และกล่าวออกมาด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม “พยายามเข้า! ยังเหลืออีก 9
รอบครึ่งนะ ถ้าวิ่งได้ดี บางทีฉันอาจจะใจดีขึ้นมาก็ได้………..”
เถาเหว่ยหูผึ่งทันทีเมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา
“บางทีฉันอาจจะใจดี เรียกรถพยาบาลมาให้เธอก็ได้!”
เถาเหว่ยเกือบจะล้มหน้าคะมำอยู่แล้ว
เชี่ย นี่มันอาจารย์ประเภทไหนกัน!
เขาคือปีศาจชัดๆ!
เถาเหว่ยรู้สึกท้อแท้ขึ้นมา แต่หลิวฮุ่ยฮุ่ยที่อยู่ใกล้ๆ นั้นหัวเราะคิก
คักอย่างอดไม่ได้
ฮิๆ อาจารย์ฉินไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
ถ้าอย่างนั้นมาลองดูวิธีของเธอกันบ้าง!
เด็กสาวลอบกำหมัดแน่น เธอทำมือราวกับกำลังให้กำลังใจตัวเอง
หลิวจางหันมาจ้องมองฉินเฉาที่อยู่ข้างๆ แล้วกระซิบเสียงเบา
“โอ้ ไม่คิดเลยว่านายจะกำราบชั้นปี 3 ห้อง 9 ได้”
“เรื่องนั้น เธอยังมองไม่เห็นอีกเหรอว่าฉินเฉาคนนี้เป็นใคร?”
ฉินเฉาหัวเราะออกมา “เด็กนักเรียนพวกนี้ไม่ได้มีนิสัยเลวทราม
โดยสันดาน พวกเขาแค่มีความคิดที่ร้ายกาจเกินไปเท่านั้น และอีกอย่าง
สิ่งต่างๆ ในโรงเรียนก็มุ่งเน้นไปที่เรื่องการสอบเข้าเพียงอย่างเดียว
ไม่ได้มองดูเรื่องอื่นเลย ถึงแม้ว่าจะเป็นขยะ แต่ขอเพียงแค่สอบเข้าไป
ในมหาวิทยาลัยชั้นนำได้ พวกเขาก็พร้อมที่จะประจบสอพลอกันอย่างมี
ความสุข ในยุคของพวกเรามีเด็กนักเรียนที่มีผลการเรียนไม่ดีอยู่
มากมาย แต่เมื่อเด็กเหล่านั้นเรียนไม่เก่ง นอกจากนี้พวกเขาก็ไม่มีอะไร
อีกแล้ว ในยุคนี้มีเด็กหัวกะทิจำนวนมาก โรงเรียนที่ได้ชื่อว่าเป็น
จุดมุ่งหมายของการศึกษาและให้การศึกษาที่ครอบคลุม ก็ให้ได้แค่เรื่อง
ไร้สาระเท่านั้น”
เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ทีไร ฉินเฉาก็กลายเป็นเยาวชนหัวรุนแรงไปเสีย
ทุกครั้ง
“ฮิๆ ดูท่าทางของเยาวชนหัวรุนแรงเข้าสิ เอาล่ะๆ เลิกกลุ้มใจได้
แล้ว เด็กนักเรียนในตอนนี้ ถ้าไม่ทำคะแนนให้มากเข้าไว้ แล้วจะเข้า
มหาวิทยาลัยได้ยังไง?”
หลิวจางกล่าวออกมาอย่างอดไม่ได้
ท้ายที่สุดแล้วน้องสาวของเธอก็กำลังจะขึ้นมหาวิทยาลัย การสอบ
ก็ไม่เลวเลย
“เข้ามหาวิทยาลัย? คนที่เข้ามหาวิทยาลัยได้จะต้องเป็นคนที่มี
พรสวรรค์ จะต้องมีอนาคตที่สดใสไม่ต้องกังวลเรื่องการกินอยู่งั้นเหรอ?
ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนปลูกฝังความคิดนี้ขึ้นมา!”
ฉินเฉากล่าวขึ้นมาด้วยความโมโห เขายังจดจำช่วงชีวิตของการหา
งานที่แสนน่าเศร้าของตัวเองได้ดี “เธอดูประเทศจีนในตอนนี้สิ มี
นักศึกษาอยู่เต็มไปหมด แล้วสิ่งที่มีค่าน้อยที่สุดคืออะไร? ก็ยังเป็น
นักศึกษาอีกเหมือนกัน นักศึกษาสมัยนี้คิดว่าตัวเองมีสถานะสูงส่ง อยู่
บนธรณีประตูที่สูงส่ง แต่งเนื้อแต่งตัวกันสวยงาม แต่พวกเขาไม่รู้เลยว่า
ร้านขายไส้ย่างข้างทาง ในเดือนๆ หนึ่งยังหารายได้ได้มากกว่าพวกเขา”
ฉินเฉายังจำได้ว่า ร้านขายแพนเค้กเล็กๆ ที่ขายอยู่ชั้นล่างของบ้าน
เขาจะไปเที่ยวมัลดีฟส์กันทุกปี นั่นทำให้เขาแทบจะยกขาคู่ให้อย่างอด
ไม่ได้
“เอาล่ะๆ ถึงมันจะเป็นแวดวงแปลกๆ แต่นายสามารถทำอะไรได้
บ้างล่ะ? แม้แต่สถานะอาจารย์ของนายในตอนนี้ ก็ยังเป็นแค่สถานะ
ชั่วคราวเลย”
หลิวจางเห็นว่าฉินเฉาจมลึกลงไปไม่น้อย เธอจึงรีบกล่าวเตือน และ
กล่าวถึงสถานะในปัจจุบันของเขา
“โอ้ ฉันหวั่นไหวได้ง่ายชะมัด!”
ฉินเฉาตบหน้าผากตัวเองทันที “เอาล่ะ การกอบกู้โลกคือเรื่อง
สำคัญ ส่วนเรื่องการศึกษา ปล่อยให้พวกผู้เชี่ยวชาญกังวลไปดีกว่า”
สถานการณ์ของประเทศในตอนนี้ สำหรับครอบครัวที่มีฐานะ
ธรรมดา การสอบเข้ามหาวิทยาลัย ก็เหมือนกับปลาคาร์ฟที่กระโดดเข้า
ไปในประตูมังกร มันคือทางออกเดียวที่จะนำไปสู่อนาคตได้
ฉินเฉาไม่มีหนทางใดจริงๆ ให้เขาไปต่อสู้กับสัตว์ประหลาดนับสิบ
ตัว เขาทำได้ แต่ถ้าให้เขาไปจัดการกับเรื่องพวกนี้ หัวของเขาจะต้อง
ระเบิดแน่
“ก็ใช่น่ะสิ ไม่รู้ว่าทุกวันนี้นายคิดอะไรอยู่”
หลิวจางหัวเราะออกมา จากนั้นก็ปรบมือ แล้วกล่าวออกมาว่า
“นักเรียนชายและนักเรียนหญิงแบ่งกลุ่มออกเป็นสองกลุ่ม แต่ละกลุ่ม
ให้ซิทอัพ 100 ครั้ง!”
เธอออกคำสั่ง ถึงแม้ว่าเด็กนักเรียนเหล่านี้จะไม่อยากทำ แต่เมื่อ
ฉินเฉากำลังยืนอย่างสง่างามอยู่ตรงนั้น ถึงไม่อยากทำ แต่พวกเขาก็ต้อง
ทำ
ด้วยความสามารถของอาจารย์ฉิน ทำให้พวกเขาได้รับบทเรียน
ตัวปัญหาอย่างหวังเลี่ยงกลายเป็นคนประพฤติดี ส่วนคนหน้าซื่อ
ใจคดอย่างเถาเหว่ยก็ยังคงวิ่งรอบสนามราวกับสุนัข
เมื่อมีบทเรียนนองเลือดมากมายมาวางอยู่ตรงหน้า พวกเขาจึงไม่
กล้ายั่วยุอาจารย์คนนี้กันตามใจชอบ
เพราะฉะนั้น เมื่ออยู่ภายใต้การดูแลของฉินเฉา พวกเขาจึง
แบ่งกลุ่มออกเป็นสองกลุ่มแต่โดยดี กลุ่มหนึ่งนอนอยู่บนพื้น อีกกลุ่ม
หนึ่งคอยจับข้อเท้าของเพื่อนร่วมชั้นเอาไว้ และเริ่มซิทอัพกัน
“อาจารย์ฉิน หนูไม่มีคู่ค่ะ!”
ในตอนนั้นเองหลิวฮุ่ยฮุ่ยได้ยกมือขึ้น และตะโกนออกมาอย่าง
น่ารัก
เหงื่อไหลเต็มแผ่นหลังของฉินเฉาทันที จู่ๆ เขาก็รู้สึกสังหรณ์ใจไม่ดี
ขึ้นมา
“อาจารย์ฉิน………หนูไม่มีคู่……….”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยกล่าวออกมาอีกรอบหนึ่ง
“แค่กๆ! อะไรนะ อาจารย์หลิว นักเรียนของเธอยังไม่มีคู่”
ฉินเฉารีบหันไปพูดกับหลิวจางที่อยู่ข้างๆ ทันที
หลิวฮุ่ยฮุ่ยนั้นลอบกระทืบเท้าด้วยความโมโห อาจารย์ฉิน คิดจะยั่ว
โมโหกันหรือไง? เธอแทบจะกินเขาเข้าไปได้อยู่แล้ว!
“ฉันยังต้องจับเวลาอีกนะ”
หลิวจางกลอกตาใส่ฉินเฉา “แล้วนั่นไม่ใช่นักเรียนของนายหรือ
ไง?”
จากนั้นเธอก็หันหลัง ไม่หันมามองฉินเฉาอีกต่อไป
เชี่ย ผู้หญิงคนนี้จงใจชัดๆ!
ถึงอยากจะเห็นเรื่องตลกของเขา แต่มันต้องไม่ใช่ตอนนี้สิ!
ฉินเฉาจนปัญญา จำใจเดินไปอยู่ข้างๆ หลิวฮุ่ยฮุ่ย
“อาจารย์ฉิน อาจารย์จะจับคู่กับหนูใช่ไหมคะ!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยเอ่ยถามออกมาด้วยความตื่นเต้น
“ฉันมาตรวจสอบว่าเธอแกล้งหรือเปล่า เมื่อวานร่างกายของเธอ
ยังไม่ดีขึ้นเลย วิชาพละในวันนี้เธอสามารถไปพักผ่อนได้นะ”
แต่ใครจะรู้ว่าฉินเฉาจะโบกมือ แล้วพูดแบบนี้ออกมา
หลิวฮุ่ยฮุ่ยแทบจะเหลือกตาขึ้นด้วยความโกรธ
เธอกระทืบเท้าปึงปัง จ้องมองฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาอย่าง
หงุดหงิดว่า
“อาจารย์ฉิน ร่างกายของหนูดีขึ้นตั้งนานแล้ว หนูอยากซิทอัพ
อยากเรียนวิชาพละด้วย! อาจารย์จะเมินเฉยต่อคำร้องขอที่จริงใจของ
นักเรียนไม่ได้นะ!”
ดูเหมือนว่าเธอคิดที่จะอาละวาดขึ้นมาแล้ว
“ก็ได้ๆ ฉันจะจับคู่กับเธอก็ได้”
ฉินเฉาไม่มีทางเลือกอื่น เขาสามารถอัดซาตานได้ เขาสามารถเล่น
งานจักรพรรดิสวรรค์ได้
แต่กับผู้หญิง เขาไม่มีหนทางที่จะรับมือได้จริงๆ
ดังนั้นฉินเฉาถึงไม่อยากเป็นวีรบุรุษ เพราะโบราณได้กล่าวว่า
วีรบุรุษยากที่จะฝ่าด่านหญิงงาม
ลิโป้ ยอดขุนพลผู้ไร้เทียมทานแห่งสามก๊ก สุดท้ายเขาก็ลุ่มหลง
เตียวเสี้ยน
บทเรียนอันน่าเศร้าในประวัติศาสตร์ได้ย˺าเตือนตัวเขาตลอดมา
“อาจารย์ฉิน พวกเรามา เริ่ม! กัน! ได้! แล้ว! ค่ะ!”
ในเวลานี้หลิวฮุ่ยฮุ่ยกำลังนั่งอยู่บนพื้น เมื่อเธอเห็นว่าอาจารย์ฉิน
เหม่อลอย เธอก็กัดฟันกรอด แล้วกล่าวเน้นย˺าออกมาทีละคำด้วยความ
โกรธ
เธอไม่มีเสน่ห์ดึงดูดต่อเขาเลยงั้นเหรอ?
มีสาวสวยมานอนอยู่บนพื้น มันไม่สามารถกระตุ้นอารมณ์ของ
ผู้ชายได้เลยหรือไง?
หรือว่าเมื่ออยู่ต่อหน้าอาจารย์ฉิน จะไม่มีความเป็นคนอีกต่อไป
แล้ว?
หลิวฮุ่ยฮุ่ยคิดอย่างร้ายกาจ
ยังไงก็ตาม ถึงจะเป็นขันที เธอก็จะยั่วยวนให้ความเป็นชายของ
เขาได้คึกคักขึ้นมาอีกครั้ง!
หลิวฮุ่ยฮุ่ยมั่นใจในตัวเองมาก เธอชี้ไปที่ข้อเท้าของเธอ แล้วกล่าว
เน้นย˺ากับฉินเฉาอีกครั้งหนึ่ง
“อาจารย์ฉิน พวกเราควรจะ เริ่ม กัน ได้ แล้ว”
“อ้อ! ใช่ๆ!”
ฉินเฉาได้สติกลับมาอีกครั้ง เขาจ้องมองหลิวฮุ่ยฮุ่ย แล้วกล่าว
ออกมาว่า “เธอทำสิ ฉันจะจับเธอเอาไว้”
เมื่อพูดจบ เขาก็ก้มตัวลง จับข้อเท้าของหลิวฮุ่ยฮุ่ยเบาๆ
“ฮึ่ม! จับแน่นๆ อย่าปล่อยล่ะ!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยกล่าวออกมา จากนั้นสองมือของเธอก็วางเอาไว้หลัง
ศีรษะและเริ่มซิทอัพ
ฉินเฉาไม่ได้ใส่ใจอะไร แต่ในไม่ช้า ลูกตาของเขาก็จ้องมองตาค้าง
อย่างห้ามไม่ได้