มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 1845 : การกลั้นปัสสาวะมันน่าอึดอัดมาก

“งั้นคุณก็อุ้มฉันไปเลย ฉันไม่ไหวแล้ว อาจารย์ฉิน ฮือ……….”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยน˺าตานองหน้าทันที
การกลั้นปัสสาวะทำให้เธอรู้สึกอึดอัดมาก โดยเฉพาะเมื่อต้องกลั้น
เอาไว้เป็นเวลานาน หากยังเป็นแบบนี้ต่อไป เธออาจจะฉี่รดกางเกง
จริงๆ ………..
ฮือออ เธอไม่อยากฉี่ราดนะ เธอเป็นถึงคุณหนูผู้สง่างาม!
เธอจะทำเรื่องที่น่าอับอายแบบนั้นได้ยังไง? โดยเฉพาะเมื่ออยู่ต่อ
หน้าอาจารย์ฉิน
หลังจากที่ออกไปได้แล้ว เธอจะกล้าสู้หน้าเขาได้ยังไง? ให้เธอตาย
ไปเลยยังดีกว่า!
ตอนนี้หลิวฮุ่ยฮุ่ยชักจะเริ่มรู้สึกอยากตายขึ้นมาแล้ว
“ก็ได้ๆ ไม่ต้องกังวลนะ ฉันจะพาเธอไปเอง”
ฉินเฉารีบปลอบใจสาวน้อยคนนี้ทันที
คนที่กำลังกลั้นปัสสาวะจะหงุดหงิดได้ง่ายมาก ฉินเฉาไม่อยากให้
หลิวฮุ่ยฮุ่ยบ้าคลั่งขึ้นมา จนไปปลุกสาวๆ คนอื่น เรื่องนี้คงจะไม่ง่ายดาย
แน่นอน
หลิวฮุ่ยฮุ่ยเขาจัดการได้ แต่มันเป็นเรื่องยากที่จะคุยกับเด็กสาวคน
อื่นๆ
“อืม………”
ดูเหมือนว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยจะโล่งใจมาก เธอพยักหน้าไม่หยุด
ฉินเฉาคว้าหลิวฮุ่ยฮุ่ยให้เข้ามาอยู่ในอ้อมแขน
ในช่วงเวลาที่ถูกฉินเฉาอุ้ม หลิวฮุ่ยฮุ่ยรู้สึกว่าเธอเกือบจะฉี่ราดอยู่
แล้ว เธอแทบจะกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
เธอกลัวมากจึงรีบหลับตาลงและกัดฟันแน่น นี่เป็นวิธีเดียวที่จะ
ควบคุมมันได้
หลิวฮุ่ยฮุ่ยรู้สึกกังวลแทบตายอยู่แล้ว
ในใจก็นึกเกลียดชังพวกสารเลวพิภพหลิงเหล่านั้น
ฉินเฉาตัวเบาราวกับแมว เขาเดินออกไปจากห้องเรียน และมุ่งหน้า
ตรงไปยังห้องน˺าอย่างเงียบงัน
อาคารเรียนนี้เป็นอาคารเรียนเก่าที่ถูกทิ้งร้าง ไม่มีใครเข้ามาที่นี่
เป็นเวลานาน แม้แต่ประตูด้านล่างก็ยังถูกปิดล็อกเอาไว้
โถงทางเดินนั้นมืดสลัว ถึงแม้ว่าจะมีแสงไฟส่องลงมา แต่แสงนั้นก็
สลัวมาก
ฉินเฉาอุ้มหลิวฮุ่ยฮุ่ย แล้วรีบเดินเข้าไปในประตูห้องน˺าอย่าง
รวดเร็ว
ในห้องน˺ามีกลิ่นที่ไม่พึงประสงค์สักเท่าไหร่ ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มี
ใครเข้ามาทำความสะอาดเป็นเวลานาน มันถึงได้มีกลิ่นเหม็นอับชื้น
แบบนี้
“ถึงแล้ว เธอจัดการได้เลย”
ฉินเฉาวางหลิวฮุ่ยฮุ่ยลง
แต่หลิวฮุ่ยฮุ่ยกลับหน้าแดงก˹า
“ฉะ ฉันถอดกางเกงไม่ได้……….”
“งั้นจะทำยังไงดีล่ะ…………มือของเธอถูกมัดเอาไว้แน่นมากเลย”
“คะ คุณก็ช่วยฉันถอดกางเกงสิ…………แต่ว่าห้ามหันมามองนะ!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เธอกล่าวออกมาด้วยเสียงสะอื้น
“บะ แบบนั้นมันไม่ดีหรอก………..นอกจากนี้ ถ้าฉันไม่หันไปมอง
แล้วจะช่วยเธอถอดกางเกงได้ยังไง………….”
ฉินเฉากล่าวขึ้นมาด้วยรอยยิ้มอย่างอดไม่ได้
“บ้าที่สุด! เร็วๆ หน่อยได้ไหม? ฉันขอร้อง!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยนั้นร้องไห้ดังขึ้นทุกที
ตอนนี้เธอรู้สึกอยากตายจริงๆ
แต่ถึงเธอจะตายไป เธอก็จะไม่เป็นผีที่ฉี่รดกางเกง!
“ก็ได้ๆ ………ฉันจะช่วยเธอ”
ฉินเฉาหันหน้าหนี พร้อมทั้งยื่นมือทั้งสองข้างออกไปอย่างช้าๆ
ทันทีที่เขาสัมผัสโดนตัวเธอ เขาก็สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวลที่โค้ง
นูน
โอ้ ตรงส่วนนี้คืออะไร? พอสัมผัสแล้วรู้สึกดีชะมัด
“อีตาบ้า! ขยับมือขึ้นไปหน่อยสิ!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยที่ถูกฉินเฉาลูบบั้นท้ายนั้นทั้งโกรธทั้งอาย และยิ่งไปกว่า
นั้นเธอก็ยังรู้สึกปวดปัสสาวะมากกว่าเดิม
“โอ้ๆๆ ………”
ฉินเฉาคาดเดาได้แล้วว่าสิ่งที่เขาสัมผัสคืออะไร เขากลั้นยิ้มอยู่ใน
ใจ แล้วขยับมือขึ้นไปข้างบน
“ขยับมากเกินไปแล้ว! คุณจะต้องตั้งใจแน่ๆ เชื่อไหมว่าฉันฉี่ใส่หน้า
คุณได้!”
ฉินเฉาสัมผัสถูกหน้าอกของหลิวฮุ่ยฮุ่ย ไม่เลวเลย คาดเดาได้ง่าย
มาก
หลิวฮุ่ยฮุ่ยยิ่งรู้สึกอับอาย เธอร้องตะโกนออกมาทันที
ฉินเฉากลัวว่าสาวน้อยคนนี้จะทนไม่ไหวอีกต่อไป เขารีบยื่นมือไป
ยังเข็มขัดของเธออย่างแม่นยำ จากนั้นก็ปลดมัน และค่อยๆ ถอด
กางเกงยีนของหลิวฮุ่ยฮุ่ยลงมา
ในระหว่างนั้น เขาจะต้องสัมผัสกับผิวที่นุ่มและบอบบางของหลิว
ฮุ่ยฮุ่ยอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
ฉินเฉารู้สึกคันยิบขึ้นมาในใจ ส่วนหลิวฮุ่ยฮุ่ยนั้นหน้าแดงเห่อร้อน
จนแทบจะสุกอยู่แล้ว
“ห้ามหันหน้ามาเด็ดขาด ห้ามฟังด้วย คุณปิดหูไปเดี๋ยวนี้เลย!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยตะโกน จากนั้นเธอก็นั่งยองๆ ลงกับพื้นอย่างช่วยไม่ได้
ฉินเฉาแสร้งยกมือขึ้นมาปิดหู แล้วเขาก็ได้ยินเสียงอันไพเราะของ
กระแสน˺า
อืม ดูเหมือนว่าเธอจะอัดอั้นจริงๆ
การกลั้นปัสสาวะเป็นสิ่งที่น่าหงุดหงิดที่สุด
เสียงกระแสน˺าอันไพเราะกินเวลานานกว่าครึ่งนาที ในที่สุดก็
ค่อยๆ เบาลงเรื่อย ๆ
สาวน้อยคนนี้กลั้นเอาไว้ไม่น้อยเลยสินะ
น˺าศักดิ์สิทธิ์
โอ้ คำคำนี้จะชั่วร้ายเกินไปแล้ว!
เขารอนานกว่าครึ่งนาที แต่ก็ไม่ได้ยินเสียงใดๆ จากเด็กสาว
“เฮ้ๆๆ ไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”
ฉินเฉาเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้
“คะ คุณช่วยใส่กางเกงให้ฉันหน่อยได้ไหม………..”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยกล่าวด้วยน˺าเสียงสะอื้นอีกครั้ง
“โอ้ๆๆ ………”
ฉินเฉาจึงยื่นมือข้างหนึ่งออกไป
“คราวนี้ถ้าคุณกล้าจับอะไรมั่วซั่วอีก คุณตายแน่!”
หลิวฮุ่ยฮุ่ยตะโกนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“รู้แล้วๆ …….”
คราวนี้ฉินเฉาไม่สัมผัสอย่างมั่วซั่วอีก ถ้าจับไปแล้วมีอะไรเกิดขึ้น
จะทำยังไง?
ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาลวนลามสาว เขายังมีภารกิจที่รอคอยให้
ไปทำ ถ้าหลิวฮุยกลับมา แล้วพบว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยไม่อยู่ คราวนี้ได้ซวยของ
จริงแน่
ฉินเฉาสวมกางเกงให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยอย่างแม่นยำราวกับตาเห็น จากนั้น
ก็อุ้มเธอเอาไว้ในอ้อมแขนอีกครั้ง
หลิวฮุ่ยฮุ่ยตัวสั่นเล็กน้อย จากนั้นเธอก็ได้เอ่ยออกมาว่า
“ถะ ถ้าคุณกล้าพูดเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ออกไป……….ฉันจะฆ่าตัว
ตาย จากนั้นฉันก็จะกลายเป็นผี แล้วกลับไปหาคุณ!”
“อืม เธอไม่ต้องห่วง ฉันไม่พูดมันออกไปแน่นอน”
ฉินเฉารีบกล่าวปลอบโยนเธอ
“งั้นก็แล้วไป………ฉันจะปล่อยให้ชื่อเสียงของฉัน ถูกทำลายอยู่ใน
น˺ามือของคุณไม่ได้หรอก”
“เธอยังมีชื่อเสียงอยู่อีกเหรอ?”
“พูดแบบนั้นมันหมายความว่ายังไง! ถึงยังไงฉันก็เป็นคุณหนูผู้สง่า
งามแห่งตระกูลหลิวนะ พวกคุณชายจากตระกูลร˹ารวยที่ตามจีบฉัน ต่อ
แถวยาวไปจนถึงจัตุรัสเทียนอันเหมินโน่น!”
“อ้อ……..คุณชายพวกนั้นมีรสนิยมที่แปลกจริงๆ”
“ฉินเสี่ยวซาน อยากตายใช่ไหม!”
“ถ้าเธอเรียกชื่อนี้อีกที ฉันจะโยนเธอเข้าไปในห้องน˺า!”
“กะ กล้าดียังไง………..”
ถึงจะพูดแบบนั้นออกมา แต่หลิวฮุ่ยฮุ่ยก็ได้เงียบเสียงลง
เขาเดินกลับมายังทางเดิม หลังจากที่ฉินเฉาพาหลิวฮุ่ยฮุ่ยกลับมา
จู่ๆ เขาก็ได้ยินเสียงร้องคร˹าครวญดังมาจากเด็กสาวที่อยู่ข้างๆ
ทั้งสองคนผงะไปทันที มีคนตื่นขึ้นมาแล้วเหรอ?
ฉินเฉามองตามเสียงนั้นไป เขาเห็นเด็กสาวคนหนึ่งกำลังนอนอยู่
ตรงนั้น ใบหน้าของเธอขึ้นสีแดงก˹า และพูดพึมพำบางอย่างออกมา
เขารู้สึกถึงความผิดปกติ จึงรีบวางหลิวฮุ่ยฮุ่ยลงกับพื้น จากนั้นก็
ยื่นมือไปสัมผัสหน้าผากของสาวน้อยคนนั้น
ตัวร้อนมาก เธอมีไข้แน่นอน
“เธอมีไข้ จะปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไปไม่ได้ ฉันจะต้องรีบพาเธอ
ไปโรงพยาบาล!”
ตอนนี้หยางเทวะในร่างกายของฉินเฉายังไม่เสถียร พระสูตรหัวใจ
เพชรก็ไม่มั่นคงเช่นเดียวกัน เขาจึงไม่กล้าให้การรักษาแบบง่ายๆ
“ละ แล้วฉันจะทำยังไงล่ะ………….”
“เธอรออยู่ที่นี่ไปก่อน เดี๋ยวฉันจะกลับมา”
ฉินเฉากล่าวออกมา จากนั้นก็ติดเทปกาวปิดปากหลิวฮุ่ยฮุ่ยอีกครั้ง
โดยที่ไม่สนใจคำทัดทานของเธอ
จากนั้นฉินเฉาก็อุ้มเด็กสาวคนนั้นขึ้นมา แล้วรีบออกไปจาก
ห้องเรียนร้างแห่งนี้อย่างรวดเร็ว
ฉินเฉาไม่กล้าพาคนธรรมดาผ่านเข้าไปในห้วงอวกาศ ไม่อย่างนั้น
เขาคงจะต้องพาเด็กคนนี้ตรงไปหาหูเกอ
หลังจากที่ฉินเฉาออกมาจากอาคารเรียน เขาก็เดินตรงออกมาข้าง
นอก แล้วโทรศัพท์หาหลิวจางเพื่อนัดเจอ
“เด็กคนนี้……….เกิดอะไรขึ้น? ทำไมถึงถูกมัดเอาไว้ล่ะ!”
หลิวจางเห็นฉินเฉากำลังอุ้มเด็กสาวที่ถูกมัด เธอก็เบิกตากว้างด้วย
ความตกใจทันที
“พิภพหลิงเป็นคนทำ อย่าเพิ่งพูดถึงเรื่องนั้นเลย เธอพาเด็กคนนี้
ไปรักษาตัวก่อน และเธอจะต้องเก็บเรื่องนี้เอาไว้เป็นความลับ
ไม่อย่างนั้นมันจะส่งผลต่อแผนการของฉัน”
ฉินเฉากล่าวเตือนและเน้นย˺าอีกที
“อืม เข้าใจแล้ว”
หลิวจางพยักหน้า ก่อนที่จะรับตัวเด็กสาวมาจากอ้อมแขนของฉิน
เฉา
เธอได้รับการฝึกฝนทางร่างกายมาแล้วเช่นกัน การอุ้มเด็กผู้หญิง
คนเดียวจึงไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร
หลังจากที่ส่งต่อไปให้หลิวจาง ฉินเฉาก็ถอนหายใจออกมาด้วย
ความโล่งอก
“นายเตรียมตัวสำหรับวันพรุ่งนี้เอาไว้ยังไงบ้าง?”
หลิวจางเอ่ยถามอย่างอดไม่ได้
“ฉันมีแผนแล้ว และตอนนี้ก็มีวิธีที่ดีกว่านั้น”
ฉินเฉาส่งยิ้มให้หลิวจาง “ยังไงก็ตาม ฉันจะต้องรีบไปทำงานแล้ว
เธอไม่ต้องเป็นห่วงนะ”
จากนั้น ร่างของเขาก็ค่อยๆ หายไปต่อหน้าต่อหน้าหลิวจาง
“เฮ้อ……….ถ้านายมีเวลาไปช็อปปิ้งกับฉันบ้าง ฉันก็คงจะมี
ความสุขมากกว่านี้”
หลิวจางถอนหายใจออกมาทันที แต่แล้วใบหน้าของเธอก็พลันแดง
เถือก แล้วพูดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้
“พระเจ้า! นี่ฉันพูดอะไรออกไป…………..จะไปช็อปปิ้งกับอีตาบ้า
นั่นทำไม…………น่าโมโหจริงๆ!”
หลิวจางพูดออกมา จากนั้นเธอก็อุ้มเด็กสาว แล้วหันหลังเดิน
ออกไปจากสถานที่ลับตาคนในโรงเรียน
เมื่อฉินเฉากลับมายังห้องเรียนอีกครั้ง เขาก็เห็นหลิวฮุ่ยฮุ่ยที่จ้อง
มองเขาด้วยความโมโห
“ฉันก็กลับมาหาเธอแล้วนี่ไง ให้ฉันเล่นมายากลให้เธอดูดีไหม?”
ฉินเฉาขยิบตาให้หลิวฮุ่ยฮุ่ย
หลิวฮุ่ยฮุ่ยเอียงคอมองฉินเฉา เธอไม่รู้ว่าเขาจะแสดงมายากลอะไร
ออกมาให้เธอดู
หลังจากที่ฉินเฉาพูดจบ เขาก็หมุนตัวทันที
พระสูตรหัวใจเพชรได้เปลี่ยนรูปร่างและส่วนสูงของเขา
ใช้หน้ากากลวงสวรรค์เปลี่ยนใบหน้า
และใช้เสื้อคลุมทวีคูณเปลี่ยนเสื้อผ้าบนร่างกาย
ทันใดนั้นเอง สาวสวยประจำโรงเรียนก็ปรากฏตัวอยู่ตรงหน้าหลิว
ฮุ่ยฮุ่ย
หลิวฮุ่ยฮุ่ยเบิกตากว้างในทันที
นี่มันเรื่องอะไรกัน!
อาจารย์ฉินกลายเป็นสาวสวย ที่เพิ่งจะถูกส่งตัวออกไปเพราะเป็น
ไข้ภายในชั่วพริบตาได้ยังไง!
นะ นี่คือมายากลงั้นเหรอ?
มหัศจรรย์เกินไปแล้ว!
“เอาล่ะ ต้องจัดการส่วนที่เหลือด้วย”
ฉินเฉาพูดขึ้นมา จากนั้นเขาก็หยิบเชือกรัดเซียนออกมามัดตัวเอง
เขาแสร้งทำเป็นถูกมัด และซ่อนอยู่ด้านหลังหลิวฮุ่ยฮุ่ย
เชือกที่มัดเขาเอาไว้ดูแตกต่างไปจากคนอื่นๆ แต่เรื่องนี้ไม่ส่งผล
อะไรมากนัก สิ่งที่ฉินเฉาต้องทำในตอนนี้ คือไม่ทำให้ตัวเองกลายเป็นที่
สังเกต
ฝ่ายหลิวฮุ่ยฮุ่ยนั้นขยับตัวไปมา หันหน้ามามองฉินเฉาตลอดเวลา
ราวกับกำลังจ้องมองสัตว์ประหลาด
“อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันก็อายเป็นนะ”
ฉินเฉากล่าวกับหลิวฮุ่ยฮุ่ย
“อื้ออออ……….”
ดูเหมือนว่าหลิวฮุ่ยฮุ่ยอยากจะพูดอะไรบางอย่างออกมา
แต่ฉินเฉาไม่อยากอธิบายสักเท่าไหร่ มันจะยุ่งยากจนเกินไป
“หลับไปก่อนเถอะ พอตื่นขึ้นมา เรื่องทั้งหมดในวันพรุ่งนี้ก็จะ
คลี่คลาย”
ดวงตาของฉินเฉาเปล่งแสงสีม่วงออกมา จู่ๆ หลิวฮุ่ยฮุ่ยก็รู้สึกถึง
การจู่โจมอย่างรุนแรง เปลือกตาของเธอเริ่มหนักอึ้งจนยกไม่ขึ้น
วิชาภาพลวงตาและพลังเสียงของไห่ถัง ทำให้หลิวฮุ่ยฮุ่ยจมอยู่ใน
ความง่วงงุน
เธอพิงร่างของฉินเฉา ก่อนที่จะผล็อยหลับไป
อย่าให้พูดเลย เวลายัยนี่หลับนั้นดูน่ารักมากกว่าตอนตื่นขึ้นมา
หลายเท่า
วันพรุ่งนี้เขาก็จะได้เผชิญหน้ากับพิภพหลิงแล้วสินะ
เจ้าผู้ติดตาม เจ้าผู้ติดตาม ให้ฉินเฉาได้ดูหน่อยเถอะว่า แกมี
ความสามารถอะไร ถึงคิดที่จะพิชิตโลกของพวกเรา!
ฉินเฉาค่อยๆ หลับตาลงและเข้าสู่การฝึกตน
แต่ ณ วงโคจรนอกโลกในเวลาเดียวกัน มีดาวเทียมดวงหนึ่งค่อยๆ
กลายร่างเป็นมนุษย์
“ดูเหมือนว่าใกล้จะถึงเวลาแล้ว………….”