มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 207: ใช้กำลังกับปีศาจสาว
“ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าคำพวกนี้มันไม่มีความเห็นใจเลยล่ะ….?”
โรซี่จับหน้าฉินเฉา และเอาร่างนุ่มนิ่มราวกับไร้กระดูกของเธอแนบ
ชิดกับหน้าอกฉินเฉา “ในนรก เราต้องอยู่รอบๆ ปีศาจน่าเกลียด ทุกวัน
พวกเขาต่างพยายามลากฉันขึ้นเตียงกับพวกเขา ดังนั้น เราจึงมักจะ
คิดถึงนาย ฉินเฉาที่ใจดีที่สุด”
“หยุดล้อเล่นได้แล้ว” ฉินเฉาทำท่าวางมาดใส่เธอ “ถ้าเธอมีอะไร
จะพูดก็พูดมา”
“อย่าทำตัวไม่สนใจฉันสิ” โรซี่แตะหน้าฉินเฉา และจูบเข้าที่คอ
ของเขา “ฉันอุตส่าห์เอาของมาให้นายแท้ๆ”
พร้อมกันนั้น เธอก็หยิบเอาหนังสือหายากออกมาจากหน้าอกของ
เธอ และใส่ไว้ในแหวนของฉินเฉา “นี่คือวิชาขย˺าเก้าเร้นลับ และ
อัญเชิญเก้าเร้นลับสำหรับนาย”
“ทำไมวันนี้เธอดูใจดีล่ะ?” ฉินเฉารู้สึกแปลกๆ จึงถามออกไป
“ฉันก็ใจดีแบบนี้อยู่แล้ว” โรซี่มองไปที่ฉินเฉาด้วยท่าทางของ
ผู้หญิงที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม เหมือนจะโทษเขา
“มีปีศาจใจดีด้วยเหรอ?” ฉินเฉาจ้องเธอด้วยท่าทางวางมาด “ถ้า
ไม่ใช่เพราะวิญญาณของฉัน เธอจะยังช่วยฉันอยู่มั้ย?”
“อย่าพูดอย่างนั้นสิ” โรซี่ลอยขึ้นไปในอากาศ บิดเอวอ้อนแอ้นของ
เธอ และนั่งลงบนไหล่ฉินเฉา
โรซี่เหมือนกับไร้น˺าหนัก เบามาก แต่สะโพกนุ่มๆ ของเธอทำให้ฉิน
เฉาโกรธ ยิ่งกว่านั้น กลิ่นกายสาวจากร่างของเธอ ทำให้ความปรารถนา
ของฉินเฉาลุกโชน
สุดท้ายแล้ว เธอก็เป็นปีศาจ เธอผู้ดึงดูดผู้คนให้ทำในสิ่งที่ผิด
แต่ตอนนี้ฉันอยู่ในคุก ความผิดอะไรที่ฉันสามารถทำได้ในนี้?
“บอกเรื่องที่เธอจะพูดมาได้แล้ว” ฉินเฉาเริ่มท่องพระสูตรหัวใจ
เพชร เพื่อสงบตัวเอง
“ฮิฮิ อย่ากดความปรารถนาของนาย มันจะทำให้นายยิ่งไม่สบาย
ตัว” โรซี่จับหัวฉินเฉาด้วยมือของเธอ และเอาหน้าอกของเธอถูหน้าของ
เขา
ความนุ่มนวลคูณสองนี้โจมตีเข้าใส่ฉินเฉาจนรู้สึกปวดเศียรเวียน
เกล้า
เขาทนไม่ไหวจนต้องท่องพระสูตรหัวใจเพชรออกมาเสียงดัง
ปล่อยให้พลังพุทธทำให้ตัวเขาสงบ
“ก็ได้ ก็ได้ ฉันมาที่นี่เพื่อจะบอกนายบางสิ่งจริงๆ” โรซี่พูด ร่างของ
เธอค่อยๆ ลอยลงมาตรงหน้าฉินเฉา เผชิญหน้ากับเขา แล้วพูดว่า
“พลังวิญญาณของนายมาถึงคอขวดแล้ว และคืนนี้นายจะเข้าสู่ขั้น
สร้างรากฐาน แต่เพราะว่านายฝึกเส้นทางปีศาจ ระยะเวลามันก็เลยจะ
น่ากลัวขึ้นอีกหน่อย”
“ระยะเวลาอะไร?” เมื่อได้ยินคำนี้ ฉินเฉาประหลาดใจ ซูจีก็บอก
เขาเกี่ยวกับขั้นสร้างรากฐานนี้ นั่นคือ ขั้นสร้างรากฐานเป็นเส้น
แบ่งแยกผู้ฝึกตน
ตราบเท่าที่สามารถชนะปีศาจในใจ และเข้าสู่ขั้นสร้างรากฐาน คุณ
ก็จะสามารถเริ่มฝึกฝนเวทมนตร์คาถาได้
“เพราะว่านายเป็นผู้ฝึกตนเส้นทางปีศาจ ปีศาจในใจของนายจึง
ต่างจากผู้ฝึกตนคนอื่น” โรซี่มองไปที่ฉินเฉาด้วยรอยยิ้ม “คนอื่นเพียง
แค่ต้องชนะปีศาจในใจ แต่นาย นายต้องปราบปีศาจในใจของนาย”
“หมายความว่าไง?” ฉินเฉาสับสน เหมือนว่ามันจะเป็นสิ่งไม่ดี
“หมายความว่า คืนนี้ นายต้องเปลี่ยนร่างเป็นปีศาจโดยสมบูรณ์”
เมื่ออธิบายสิ่งที่น่าตื่นเต้นที่สุด โรซี่ก็พูดว่า “ตอนนี้ นายต้องภาวนาให้
คุกเหล็กนี้แข็งแกร่งเพียงพอ ไม่อย่างนั้น ถ้านายพุ่งออกจากที่นี่ นายจะ
เริ่มสนุกกับการฆ่าคน!”
“อะไรนะ?” ฉินเฉาสะดุ้ง และมองไปที่โรซี่ด้วยท่าทางสับสน
“ฉันจะกลายเป็นปีศาจ? นี่เป็นไปไม่ได้ เห็นชัดๆ ว่าฉันมีสติแจ่มใส
ดี”
“ฮิฮิ พนันกันมั้ยล่ะ?” โรซี่มองไปที่เขาอย่างมั่นใจ “ไม่ว่าจะจริง
หรือไม่ เราก็แค่รออีกหน่อย…อีกไม่นาน….”
เพียงแค่โรซี่เพิ่งพูดเสร็จ ฉินเฉาพลันรู้สึกถึงบางสิ่งเปลี่ยนไป
ปราณแท้ในร่างของเขา ซึ่งเดิมทีสงบ พลันพลุ่งพล่าน
ปราณนี้ไม่ฟังฉินเฉา มันกำลังเคลื่อนที่อย่างบ้าคลั่งอยู่ในร่างของ
เขา
ในจังหวะนี้ ตาของฉินเฉาเริ่มแดง บางฉากเริ่มปรากฏขึ้นในใจเขา
ฉวัดเฉวียนเวียนวนอยู่รอบๆ
“ฉันขอโทษ…นายไปหาคนที่ดีกว่าฉันเถอะ….”
หยางฉานฉานลากกระเป๋าเดินทาง นั่งในรถนิสสัน และจากนั้นก็
จากไปกับเจ้าอ้วนหัวหน้าห้อง
จากนั้น ก็ปรากฏสาวงามตรงหน้าเขา
ซูจีวิ่งมาหาเขา ใบหน้างามของเธอเต็มไปด้วยความแตกตื่น
“ฉินเฉา ช่วยฉันด้วย…” ซูจีที่กำลังใส่ส้นสูง เธอจะวิ่งได้เร็วแค่ไหน
กัน? ข้างหลังเธอ มีเงาพุ่งลงมาจากท้องฟ้า และภายในพริบตา ก็มาถึง
ข้างหลังเธอ
“ซูจี!” ตาของฉินเฉาแดงก˹า เขาต้องการจะพุ่งไปช่วยแฟนสาว แต่
เขากับพบว่าร่างของเขาถูกพันธนาการอย่างแน่นหนา ไม่สามารถขยับ
ได้แม้แต่ครึ่งก้าว
ร่างนั้นค่อยๆ เผยตัวออกมา เขาเป็นแวมไพร์มีปีก ชายคนนั้นยื่น
กรงเล็บคมๆ ออกมา และพร้อมด้วยประกายของเลือด เจาะเข้าหัวใจ
ของเธอ
กรงเล็บนั้นเจาะทะลุหน้าอกเธอ เผยให้เห็นเล็บคมๆ เลือดสาด
กระจายเต็มพื้น ราวกับดอกไม้ที่กำลังเบ่งบาน
“ซูจี!” ฉินเฉาคำราม เขาพยายามเพิ่มความแข็งแกร่งของเขา หู
ของเขาได้ยินเพียงเสียงระเบิดดังปัง เขาพบว่าตัวเองถูกล่ามอยู่กับที่
ขยับไม่ได้
“บัดซบเอ๊ย!” ฉินเฉาอยากจะทำลายโซ่ แต่พบว่าลมปราณของเขา
ก็เหมือนจะถูกล็อกไปด้วย และไม่ออกมา
เวลานี้ หญิงสาวทุกคนที่เขารู้จัก ต่างพากันออกมาจากควัน เผย
ตัวต่อหน้าเขาทีละคน
อู๋ซิ่น เหลียวชาชา หยูลู่ ซูเฟย…..
แวมไพร์ตนนั้นหัวเราะ และต่อหน้าฉินเฉา ฆ่าหญิงสาวพวกนั้น
ด้วยกรงเล็บสีแดงของเขา
“โคตรพ่อเอ๊ย!” ฉินเฉารู้สึกเหมือนเขากำลังจะระเบิด ตาของเขา
เป็นสีแดงโดยสมบูรณ์ และร่างกายของเขาระเบิดแสงสีดำออกมา
ในจังหวะนั้น ร่างของฉินเฉาพลันกลายเป็นปีศาจ ผมสีแดง ตาแดง
ก˹า (ผู้แต่ง : ไม่ใช่สีเขียว ; TL : ในร่างปีศาจปกติ ตาของเขาสีเขียว) และ
หน้ากับมือของเขาเต็มไปด้วยเกล็ดสีดำ
“อ้ากกก!” เขาคำรามออกมา และร่างของเขาพลันทำลาย
พันธนาการ ร่างของเขาเข้าสู่การล้างแค้น
แวมไพร์มีปีกบินอยู่ตรงหน้าเขา ฉินเฉาฟาดฝ่ามือออกไปที่แวม
ไพร์อย่างป่าเถื่อน
ภายในห้องขังที่ปิดแน่นนี้ รอยฝ่ามือพลันปรากฏบนกำแพงเหล็ก
หนา
เพื่อที่จะป้องกันการหลบหนีของนักโทษ เหล่ากำแพงพวกนี้ล้วน
ทำมาจากกำแพงเหล็กหนา ตอนนี้ พวกมันพากันถูกโจมตีติดต่อกัน
ภายใต้รอยฝ่ามือ มีรอยขีดข่วนปรากฏจำนวนมาก
ในจุดนี้ ฉินเฉาเสียสติโดยสมบูรณ์ ถ้าเขาเอากระบี่ราชันย์มาร
ออกมา เป็นไปได้สูงที่เขาจะสามารถตัดผ่านห้องปิดนี้ และวิ่งออกไป
ข้างนอกพร้อมกับเริ่มการเข่นฆ่า
“เอาเลย ระบายออกมา….” โรซี่เปลี่ยนเป็นควันสีดำ บิน
ฉวัดเฉวียนอยู่กลางอากาศ มองดูฉินเฉาที่บ้าคลั่ง “ฉันหวังว่าหลังจากที่
นายระบายความอัดอั้นออกมา นายจะกลายเป็นยิ่งทรงพลังมากกว่านี้
….”
เมื่อเธอเตรียมจะกลับนรก จากข้างล่าง ฉินเฉาที่สังเกตเห็นเธอ
ระฆังหยินหยางพลันลอยออกมาจากร่างกายฉินเฉา ลอยอยู่ตรง
กลางห้องปิด และจากนั้นก็กลายเป็นระฆังสีดำใบใหญ่ ระฆังสีดำนี้
จากนั้นก็สั่น ส่งแรงปะทะหนักหน่วงออกมา
โรซี่กรีดร้องออกมา พลังที่ปะทะทำให้เธอตกลงมาจากอากาศ
บังคับให้เธอกลับร่างเดิม เป็นปีศาจสาวสวย
ห้องขังเดี่ยวนี้เล็กมาก ดังนั้น เมื่อเธอลงมา เธอก็ตกลงสู่อ้อมแขน
ของฉินเฉา
“เมื่อเจ้าอยากให้มันระบายความอัดอั้น งั้นก็ช่วยให้เสร็จสิ”
ระฆังหยินหยางที่ลอยอยู่เปล่งเสียงมนุษย์ออกมา เสียงนั้นเป็นของ
หลัวเต๋อ เทพปีศาจ
“หลัวเต๋อ?” โรซี่สั่นด้วยความกลัวในอ้อมแขนฉินเฉา สหายคนนี้
สูญเสียสติไปแล้ว ตาของเขาแดงโดยสมบูรณ์ เมื่อเขาได้กลิ่นโรซี่ เขาก็
เปล่งเสียงหัวเราะชั่วร้ายออกมา
“ไม่!” โรซี่ยื่นฝ่ามือออกไป และฟาดใส่หน้าอกฉินเฉา แต่ระฆังห
ยินหยางบนหัวเธอสั่น ส่งเสียงหึ่งๆ ออกมาอย่างหนักหน่วง โรซี่รู้สึก
เหมือนกับฝ่ามือของเธอฟาดเข้ากับแผ่นเหล็ก และรู้สึกชา
เมื่อเป็นอาวุธอาร์ติแฟค ระฆังหยินหยางก็ต้องป้องกันการโจมตี
ให้กับฉินเฉา
“หลัวเต๋อ แกมันน่ารังเกียจ!” โรซี่ย่นคิ้วสวยๆ ของเธอ และด่า
ออกมา
“ขอบคุณสำหรับคำชม ฉันชอบ” ระฆังหยินหยางเปล่งเสียง
หัวเราะชั่วร้ายออกมา “ทางด้านความน่ารังเกียจ ข้าจะเทียบกับเจ้าได้
ยังไง หือ ปีศาจ? มีความสุขกับมันเถอะ ฮ่าๆ ๆ”
ฉินเฉาที่เหมือนกับสัตว์ร้าย ความปรารถนาของเขามีแค่สังหาร
ผู้ชาย กระทำชำเราผู้หญิง โดยเฉพาะ เมื่อกลิ่นกายที่หอมหวนของ
ปีศาจสาวกระตุ้นความปรารถนาของสัตว์ร้ายของเขา
แต่โรซี่เห็นได้ชัดว่าไม่ต้องการถูกฉินเฉาล่วงเกินทั้งอย่างนี้ ร่างของ
เธอเบ่งหนามสีดำออกมา ปะทะเข้ากับร่างของฉินเฉา
อย่างไรก็ตาม ภายใต้ระฆังหยินหยาง และพระสูตรหัวใจเพชร
ร่างกายของฉินเฉาก็เป็นของแข็ง ยากที่ร่างของโรซี่จะทำร้ายได้ เขายื่น
มือออกมา จับเข้าที่เสื้อของโรซี่และกราชากออกมา
เสื้อคลุมยาวสีดำท่อนบนของปีศาจสาวถูกฉีกออกโดยฉินเฉา
แขนเสื้อสองข้างของเธอก็ถูกฉีกออก เผยให้เห็นแขนที่ขาวราว
หิมะ ถ้าเธอไม่มีพลังปกป้องตัวเอง บางที เสื้อผ้าทั้งตัวของเธอคงถูกฉีก
ออกหมด
โรซี่ ปีศาจสาวผู้ไร้ความกลัว ในที่สุดก็แตกตื่น
“ฉินเฉา ตื่น!” ปีศาจสาวพยายามปลุกสติฉินเฉา แต่ฉินเฉาบ้าคลั่ง
โดยสมบูรณ์ไปนานแล้ว และเป็นธรรมดาที่จะไม่ได้ยินเสียงของเธอ
เมื่อเห็นเสื้อผ้าของอีกฝ่ายฉีกขาด เขาก็กลายเป็นใจร้อน เขากอด
เอวของเธอด้วยมือข้างหนึ่ง และยื่นมืออีกข้างไปที่หน้าอกของเธอ
“หนวดโลกบาดาล!” โรซี่ในที่สุดก็ปล่อยคาถามืดของเธอ ในห้อง
ขังที่ถูกปิดนี้ หนวดสีดำ ปีนขึ้นมาจากข้างล่าง และเลื้อยไปรอบๆ ร่าง
ฉินเฉา
พลังของปีศาจสาวค่อนข้างแข็งแกร่ง ด้วยความสามารถปัจจุบัน
ของฉินเฉา เขาไม่สามารถทำลายมันออกมาได้
“เจ้าเลวฉินเฉา” ในที่สุดฉินเฉาก็ถูกหนวดลากไปที่กำแพง เมื่อ
เห็นฉินเฉา โรซี่ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก ตบอกตัวเองและพูด
“แทบจะล่วงเกินฉัน แฮ่ม ฉันจะไม่อยู่เป็นเพื่อนนายอีกแล้ว ไปเล่นกับ
ตาเฒ่าหลัวเต๋อเถอะ”
พร้อมกันนั้น โดยไม่ลังเล โรซี่รีบกลายเป็นควันสีดำ และลอย
ออกไปจากห้องขังเดี่ยวนี้
เมื่อเธอลอยออกมาข้างนอก โรซี่ยังคงใจเต้นอยู่ โชคดี ที่คาถานั้น
ได้ผล…ถ้าฉินเฉาใช้กำลังกับฉันจริงๆ ….งั้นฉันจะเป็นยังไง?
มันเป็นเรื่องสามัญอย่างมากที่ลูกค้าจะมีเซ็กส์กับปีศาจ ปีศาจสาว
ทุกตนก็ทำอย่างนี้….แต่โรซี่เป็นข้อยกเว้น เพราะตัวตนของเธอพิเศษ
อย่างมาก โคตรของโคตรพิเศษ…
“ยัยเด็กนี่ หนีไปได้จริงๆ …” หลัวเต๋อพูดด้วยความเสียใจ “ดู
เหมือนว่าเจ้าจะโชคไม่ดี ยังไงก็ตาม ฉันก็ยังต้องปกป้องเจ้าที่นี่ ไม่ให้
เจ้าสร้างความวุ่นวายใหญ่โต”
ราชาผีดิบจุติแล้ว หลัวเต๋อก็รู้สึกถึงมันด้วย ตอนนี้ผู้ทรงพลังของ
โลกผู้ฝึกตนต่างมาถึงเมืองซู่หนาน ถ้าเจ้าหนูนี่สร้างความวุ่นวาย
ใหญ่โตในคุกนี้ มันจะดึงดูดขุมพลังพวกนั้นเข้ามา ซึ่งไม่เป็นผลดีกับเขา
…
เมื่อคิดเรื่องนี้ หลัวเต๋อก็ส่งพลังของเขาผ่านระฆังหยินหยาง เพื่อ
สร้างแสงสีดำที่น่าหลงใหลภายในห้องขังเดี่ยวนี้ ดังนั้น ไม่ว่าฉินเฉาจะ
ระบายความอึดอัดอย่างบ้าคลั่งขนาดไหน มันก็ยังคงอยู่ภายในห้องนี้
เท่านั้น