มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 221: ดูคุ้นๆ

ปฏิเสธไม่ออกเลยว่าเขาเป็นคนพังประตู ฉินเฉาจ่ายเงินค่าประตู
อย่างเชื่อฟัง
เวลานี้ ซ่างกวนหยานก็เปลี่ยนชุดเสร็จ และเดินออกมาจากห้อง
ลองชุด
ชุดใหม่ของหญิงสาวนางนี้ทำให้ฉินเฉาตาสว่าง พระเจ้า ชุดนี้
เหมาะกับเธอจริงๆ
ชุดกระโปรงหนังสีแดงช่วยขับเน้นร่างกายของซ่างกวนหยานมาก
ขึ้น ส่วนโค้งเว้าของเธอก็ราวกับเปลวไฟ แผดเผาความต้องการของ
เหล่าผู้ชาย
รวมกับเธอที่น่าหลงใหลอยู่แล้ว บรรยากาศรอบตัวเธอก็ฉายแสง
ออกมาอย่างหยุดไม่อยู่ ผู้หญิงแบบนี้เกินจะต้านทานจริงๆ เธอเป็น
ผู้หญิงที่เกิดมาเพื่อฆ่าผู้ชายจริงๆ
ฉินเฉาพลันมีความรู้สึกหนึ่งเข้ามา เป็นไปได้มั้ย ที่หญิงสาวนางนี้
จะกลายเป็นเหมือนโรซี่?
“นายคิดว่าไง?” ซ่างกวนหยานหมุนตัวรอบหนึ่ง ส่งท่าทางยั่วยวน
ใส่ฉินเฉา และจากนั้นก็ถาม
“ไร้เทียมทาน!” ฉินเฉายกนิ้วให้ และชมเชย “แต่ฉันรู้สึกว่ามี
บางอย่างขาดหายไป”
“บางอย่างขาดหายไป?” ซ่างกวนหยานกะพริบตา จ้องมาที่เขา
และถาม “นายหมายความว่า รูปร่างของคุณหนูคนนี้ไม่ดีหรือไง?”
“ไม่ ไม่ ไม่ รูปร่างเธอดีมาก ดีมากๆ” ฉินเฉารีบอธิบาย “แต่ฉันคิด
ว่ามันอาจจะดีกว่านี้ ก็อย่างเช่น เมื่อกี้นี้ หลังจากที่ฉันใส่แว่น ฉันก็ดูไม่มี
ท่าทางเสแสร้งอีก”
“โอ้ จริงเหรอ? งั้น ขาดอะไรล่ะ?” เมื่อได้ยินคำพูดของฉินเฉา ซ่าง
กวนหยานในที่สุดก็แสดงท่าทางสนใจ และถาม
“มือซ้ายของเธอขาดเทียน และมือขวาของเธอขาดแส้ ด้วยสองสิ่ง
นี้ เธอจะไร้เทียมทานอย่างแท้จริง”
“ไปตายซะ!” ซ่างกวนหยานถลึงตาใส่เขา และพูดอย่างจงใจว่า
“แต่ ฉัน คุณหนูคนนี้ ชอบเป็นราชินี หนุ่มน้อย นายสนใจจะเล่นเป็น
ทาสราชินีคนนี้หน่อยมั้ย?”
“หือ?” ฉินเฉาคาดไม่ถึงว่า ซ่างกวนหยานจะเผาร่างของเขาด้วย
เพลิงของเธอ ทำให้เขาถามต้องพูดออกไป “แต่ฉันไม่เล็กนะ”
“ใครพูดเรื่องนั้นกัน!” ซ่างกวนหยานปล่อยหมัดต่อไป “นายเกิด
มาเพื่อเป็น ‘ฝ่ายรับ’ ”
พร้อมกันนั้น เพื่อที่จะแสดงความสามารถของเธอ เธอค่อยๆ เยื้อง
ย่างเข้าไป วางมือเอาไว้บนไหล่ของฉินเฉา ส่ายเอวอ้อนแอ้นของเธอ 2
– 3 ครั้ง และจากนั้นก็พูดกับฉินเฉาด้วยรอยยิ้มบนแววตาของเธอ
“มาสิ ราชินีคนนี้จะดูแลนายเองคืนนี้” ซ่างกวนหยานพูด และเอา
มือเขี่ยคางของฉินเฉา “เพื่อนตัวน้อย นายชอบแส้กับเทียน หรือว่า ม้า
นั่งเสือกับน˺าร้อน?”
เหงื่อฉินเฉาไหลออกมาราวกับน˺าตก การหยอกล้อของเขาล้มเหลว
กลับกัน เขากับถูกหยอกคืน เขาหันกลับไป และถามผู้ช่วยสาวที่ดูจะ
ตะลึงอยู่
“คนสวย ถ้าผู้ป่วยจิตเวชมาซื้อเสื้อผ้าที่นี่ เธอจะได้ส่วนลดมั้ย?”
“กับลุงนายสิ นายนั่นแหละที่เป็นผู้ป่วยจิตเวช!” เมื่อได้ยินคำพูด
ของฉินเฉา ซ่างกวนหยานโมโห “ฉันไม่ได้ทำให้นายสนใจแม้แต่นิดเลย
เหรอ?”
“สิ่งที่น่าสนใจอยู่ที่นี่” ฉินเฉาพลันฉีกยิ้ม และอย่างลื่นไหล ยื่นมือ
ของเขาวางไว้บนหลังของซ่างกวนหยาน และอีกมือช้อนลงที่ใต้บั้นท้าย
ของเธอ อุ้มเธอขึ้นมาบนอ้อมแขน
“นาย นายจะทำอะไร?” เมื่อเห็นฉินเฉาแบบนี้ ซ่างกวนหยานใน
ที่สุดก็ตกใจ
“มันน่าสนใจอย่างมาก ฉัน บิดาคนนี้ ต้องไปที่ห้องลองเสื้อเพื่อ
จัดการเรื่องนี้” ฉินเฉาหัวเราะ และจากนั้นก็เดินตรงไปที่ห้องลองเสื้อ
“ฉินเฉา เจ้าคนหน้าตาย ปล่อยฉันลง!” เมื่อได้ยินคำนี้ ซ่างกวนห
ยานแตกตื่นจริงๆ หมัดน้อยๆ สองข้างของเธอ กระหน˹าใส่หน้าอกของ
ฉินเฉาอย่างไม่หยุดยั้ง “ถ้านายไม่ปล่อยฉันลง ฉันจะตะโกนแล้วนะ!”
“ไม่ใช่ว่าเธออยากจะทำกับฉันหรอกเหรอ?” ตาของฉินเฉาเบิก
กว้าง จ้องมองซ่างกวนหยานอย่างไร้เดียงสา “อะไรกัน คำพูดของเธอ
เองก็ไม่นับเหรอ?”
“นาย นายไปตายซะ!” ซ่างกวนหยานยอมแพ้ กับระดับความหน้า
ด้าน ฉินเฉาสมแล้วที่เป็นอันดับหนึ่ง
“ใช่แล้ว ทำกันในห้องลองเสื้อดีออก” ฉินเฉาพลันพูดต่อ “ฉัน
อยากจะแสดงให้เธอดู หญิงสาวที่ตามืดบอดไปกับสินค้าต่างชาติ มาดู
กันว่าสมบัติระดับชาตินั้น จริงๆ แล้วเป็นยังไง”
“ฉันผิดเอง ฉันผิดไปแล้ว โอเค๊!” เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของฉินเฉา
ซ่างกวนหยานทำได้แค่ขอความเมตตา “ฉินเฉา นายมันดุร้าย นายมัน
น่ากลัว นายมันไร้เทียมทาน นายมันน้องๆ เครื่องจักร ปล่อยฉันไปเถอะ
แล้วในชีวิตหน้า ฉันจะทำทุกอย่างตามที่นายขอ”
“นั่นก็เกินไป” ฉินเฉาแค่อยากจะทำให้เธอกลัวเท่านั้น เมื่อเขาทำ
สำเร็จแล้ว เขาก็วางซ่างกวนหยานลงจากอ้อมแขน
เมื่อเท้าของเธอแตะพื้น หญิงสาวรีบกระโดดเข้าไปในห้องลองเสื้อ
และจากนั้นก็ขังตัวเองไว้ข้างใน
“คนเลว รอให้ฉันเปลี่ยนชุดเสร็จก่อน แล้วฉันจะไปฆ่านาย!”
ซ่างกวนหยานขู่จากข้างในห้องลองเสื้อ ฉินเฉาหัวเราะ และ
จากนั้นก็ถามผู้ช่วยร้าน
“กระโปรงตัวนี้ราคาเท่าไหร่?”
“13,000 หยวนค่ะ” ผู้ช่วยร้านบอกราคาเขา ทำให้ฉินเฉาถึงกับ
ตะลึง พระเจ้า กระโปรงหนังตัวเล็กๆ แค่นี้ ราคาโคตรแพงเลย
“คุณคะ คุณต้องการจ่ายเงินสด หรือว่าบัตรคะ?” ผู้ช่วยสาวถาม
ต่อ
“แฮ่ม….” ฉินเฉาไอแห้งๆ ออกมา ฉันไม่น่าถามเลยจริงๆ ฉันคิดว่า
มันจะแค่พัน สองพัน ฉันจะได้ซื้อมันเป็นของขวัญขอบคุณซ่างกวนห
ยานที่ช่วยเขาเลือกเสื้อผ้า
แต่ใครจะคิด ราคามันราวกับกำลังนั่งจรวด มันขึ้นเร็วมาก ลืมมัน
ซะ…ฉันไม่ได้รวยขนาดนั้น
“ไม่เป็นไร ฉันแค่ถามเท่านั้น” ฉินเฉาพูด และยืนอยู่ด้านข้างอย่าง
ขลาดๆ
ผู้ช่วยร้านมีท่าทางดูถูกแวบผ่านดวงตาของเธอ “คุณคะ งั้นคุณไม่
อยากได้กระโปรงหนังตัวนี้แล้วเหรอคะ?”
ฉันก็คิดว่าเขาเป็นคนรวยรุ่นที่สอง กลายเป็นว่า เป็นแค่ผีอดอยาก
เท่านั้น เป็นแค่ผีอดอยากแต่เขาก็ยังอยากจะจีบฉัน หน้าด้านจริงๆ
ทำไมเขาไม่ดูตัวเองในกระจกก่อน
“ใครพูดกัน ห่อมันให้ฉัน!” ในตอนนี้เอง ซ่างกวนหยานก็ออกมา
จากห้องลองเสื้อ เธอเปลี่ยนกลับเป็นชุดเดิม เธอกลัวว่าถ้าเธอยังใส่ชุด
นั้นอยู่ มันจะทำให้ฉินเฉาก่ออาชญากรรมอีกครั้ง
ขณะเดียวกัน ซ่างกวนหยาน ก็หยิบบัตรเครดิตออกมา พร้อมที่จะ
จ่าย
“เฮ้ ล้อเล่นใช่มั้ย เธออยากจะซื้อกระโปรงแพงๆ นี่จริงเหรอ?” ฉิน
เฉาถามออกมา “สิ้นเปลืองจริงๆ”
“ไม่เห็นจะเป็นไร” ซ่างกวนหยานเหล่ตาไปทางฉินเฉา “เมื่อฉันหา
เงินนี้มา ก็เป็นธรรมดาที่จะใช้มัน!”
“แต่นี่ไม่แพงเกินไปเหรอ หมื่นสามพัน แค่เสื้อผ้าชิ้นเดียว” ฉินเฉา
ยักไหล่ “ฉันยังไม่มีแม้แต่ปัญญาจะซื้อบ้านเลยตอนนี้”
“ไอ้หยา ทำไมบอสฉินพูดอย่างนั้น” ซ่างกวนหยานยกยิ้ม “นายก
ระทั่งขับเล็กซัส คำพูดนี้ของนาย ก็แค่เอาไว้หยอกล้อผู้คนเท่านั้น
แหละ”
“นั่นไม่ใช่รถของฉัน รถบริษัท” ฉินเฉาไม่ได้อยากแสร้งเป็นคนรวย
“ฉันเป็นแค่ยามตัวเล็กๆ เมื่อฉันอยากจะแต่งสาว ฉันก็ต้องมีบ้าน ดังนั้น
เป็นธรรมดาที่ฉันจะต้องเซฟบ้าง อะไรบ้าง”
“เหอะ!” เมื่อได้ยินคำนี้ ซ่างกวนหยานยิ่งรำคาญ “พ่อตาของนาย
คือซูเซียงปิง ในเมืองซู่หนานแห่งนี้ มีตระกูลไหนจะรวยกว่าของพวก
เขาอีก?”
ลูกเขยซูเซียงปิง? ผู้ช่วยสาวตาเป็นประกายอีกครั้ง พระเจ้า ชาย
คนนี้มีฐานะจริงๆ ด้วย…ฉันสงสัยจริงๆ ลูกเขยของซูเซียงปิงอยากจะมี
เมียน้อย…
“ช้าก่อน!” หน้าของฉินเฉาพลันกลายเป็นจริงจัง เขาพูดกับซ่าง
กวนหยาน “จริงอยู่ที่ฉันเป็นลูกเขยของซูเซียงปิง แต่ฉันไม่ได้เกี่ยวอะไร
กับทรัพย์สินของเขา ฉัน บิดาคนนี้ ใช้แค่เงินของตัวเอง”
ฉินเฉาไม่ได้อยากจะเป็นหนุ่มหน้าขาวจริงๆ เขาเป็นผู้สืบทอด
เส้นทางปีศาจผู้ทรงเกียรติ ทำไมเขาจะต้องพึ่งภรรยา และพ่อตา
เพื่อที่จะใช้ชีวิตด้วยล่ะ? ถ้าเขาพูดออกไปเสียงดัง ผู้คนคงจะพากัน
หัวเราะเขากันจนหัวสั่น!
“หือ ฉันก็แค่พูดเท่านั้น ไม่เห็นจะต้องโกรธเลยนี่” เมื่อเห็นว่าฉิน
เฉามีท่าทางจะโกรธ ซ่างกวนหยานก็โยนผ้ายอมแพ้ แล้วหยุดทะเลาะ
“ฉันไม่เห็นมันมาก่อน แต่นายก็มีความยึดมั่นเหมือนกันนี่”
“ยังมีอีกหลายสิ่งที่เธอไม่เคยเห็น” ฉินเฉาพูด “สิ่งที่เหนือกว่า
สติปัญญาของเธอจะไปถึง”
“อะไร นายอยากจะสู้กับฉันเหรอ?” หลังจากซื้อของ ซ่างกวนห
ยานก็เท้าเอวแล้วจ้องไปที่ฉินเฉา
“เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันกลัวเธอแล้ว” ฉินเฉานึกถึงเรื่องน่าปวดหัวของ
ซูเซียงปิง ก็ไม่มีอารมณ์จะทะเลาะกับเธออีก เขาโบกมือ ยกธงขาว
“มันต้องอย่างนี้” ซ่างกวนหยานพยักหน้าด้วยความพอใจ “ไป
เถอะ ขึ้นบันได จางจางคงจะจองที่รอเราไว้นานแล้ว”
“เมื่อเธอพูดอย่างนี้ ฉันก็รู้สึกหิวขึ้นมาเลย”
ฉินเฉาลูบท้องตัวเอง และเดินขึ้นไปที่ชั้น 5 พร้อมกับซ่างกวนห
ยาน
ผู้ช่วยสาวมองไปทางที่ฉินเฉาจากไป ลูกเขยผู้ร˹ารวยหลุดจากมือ
ฉันไปแล้ว ไอ้หยา ฉันต้องไม่กังวลมากไปกับการเสียหน้า ถ้าฉันไม่อยาก
ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก
“ยังไงก็เถอะ ซ่างกวนหยาน ฉันยังมีปัญหาอยู่” ยืนอยู่บนบันได
เลื่อน ฉินเฉาถามซ่างกวนหยานเกี่ยวกับเรื่องนี้
“มีอะไรจะพูดก็รีบพูด มีลมจะผายก็รีบผาย!” ซ่างกวนหยานโยน
ประโยคนี้ออกมา
“เอิ่ม นี่…” ฉินเฉาลูบจมูก “เธอใช้เงินราวกับไม่มีวันพรุ่งนี้แบบนี้
เธอไม่คิดอยากจะเก็บไว้เป็นสินเดิมของฝ่ายหญิงบ้างเหรอ?”
“เหอะ!” ซ่างกวนหยานคิ้วกระตุก และพูดเสียงดัง “ทำไมฉันต้อง
ออกเงินด้วย! อยากจะแต่งก็แต่ง ทำไมฉันต้องจ่ายด้วย? ไม่มีทาง!”
ว้าว อีกหนึ่งสมาชิกลัทธิสตรี ฉินเฉายักไหล่ ยอมรับในความทรง
พลังของเธอ
ซ่างกวนหยานหลังตั้งตรง และเดินขึ้นไปชั้น 5 อย่างผึ่งผาย ไปที่
ร้านอาหารพร้อมกันกับฉินเฉา
ร้านนี้เป็นร้านบุฟเฟต์ที่คุณจะกินอะไรก็ได้ หลังจากจ่ายค่าเข้า
แล้ว ทุกคนสามารถกินได้มากเท่าที่ต้องการ นี่ก็เข้ากับความต้องการ
ของฉินเฉาพอดี กระเพาะของเขาเหมือนกับขวดไร้ก้น เขาสามารถกิน
ได้มากเท่าที่ต้องการ แต่เพราะว่า เขาไม่มีอาหารฟรี เหมือนกับที่อยู่ใน
คฤหาสน์ตระกูลเหลียว ฉินเฉาจึงไม่กล้ากินมากเกินไป
ฉะนั้น เขาจึงทำได้แค่แอบไปเสียใจอยู่คนเดียวบ่อยๆ เฮ้อ ไม่ใช่ทุก
คนที่จะเป็นผู้ฝึกตนได้ อย่างน้อย คนธรรมดาก็ไม่ได้ต้องการอาหาร
มากขนาดนี้
ทั้งสองคนจ่ายเงิน และเริ่มมองหาหลิวจาง
เวลานี้ ในร้านอาหารคนไม่เยอะ ฉินเฉาและซ่างกวนหยาน เพียง
แค่กวาดตามองผ่านๆ และพวกเขาก็พบหลิวจาง ที่กำลังนั่งติดหน้าต่าง
ยังไงก็ตาม ฉากที่แตกต่างนิดหน่อยก็คือ เพราะว่าพวกเขาเห็นฝั่ง
ตรงข้ามหลิวจาง นั่งไว้ด้วยชายในชุดสูท
“หลิวจางชวนคนอื่นด้วยเหรอ?” ฉินเฉาถามอย่างอยากรู้
“เป็นไปไม่ได้!” ซ่างกวนหยานรีบปฏิเสธ “นอกจากแฟนเก่า และ
พ่อของเธอ จางจาง ไม่เคยกินข้าวกับผู้ชายคนอื่น!”
“งั้น ชายคนนั้นเป็นใคร?”
“ใครจะรู้ เราจะรู้เมื่อเราได้เห็นเขา!”
“หยานหยาน ฉินเฉา ที่นี่!” เมื่อหลิวจางเห็นฉินเฉา และซ่างกวนห
ยาน เธอรีบโบกมือให้
ชายคนนั้นหันกลับมา ชายคนนั้นมีหน้าตาหล่อเหลา แต่มีรอยย่น
นิดๆ บนหน้าผากของเขา
ร่างของฉินเฉาสั่น ชายคนนี้ เขาดูคุ้นมากสำหรับเขา