มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 235: ฉันจะดื่มเป็นเพื่อนนาย

รสชาติ ‘เผ็ดร้อน’ ของเหล้าไหลลงกระเพาะของเขา โชคดีที่ฉิน
เฉามีร่างกายของผู้ฝึกตน ไม่อย่างนั้น กระเพาะของเขาคงถูกเผาไป
แล้ว
สำหรับเบียร์นั้นสามารถดื่มลงไปทั้งแก้วเร็วๆ ได้ แต่กับเหล้านั้น
จำเป็นต้องดื่มอย่างช้าๆ ถ้าดื่มเร็ว มันจะเผากระเพาะ
หลี่เสวี่ยร้องออกมา และรีบยื่นมือไปหยุดฉินเฉา แต่ว่าสายไป
“วางใจเถอะ นี่ก็แค่เหล้า ไม่มีปัญหา” ฉินเฉาวางแก้วลง และยิ้ม
ให้บอสสาวอย่างคลุมเครือ
“ดี ดื่มได้ดี” ซินคุนพูดด้วยรอยยิ้ม “ยังไงก็ตาม ยังเหลืออีก 8
แก้ว”
ฮึ่ม เจ้าหนูนี่อยากจะทำให้แผนฉันเสียจริงๆ แต่นี่มันเหล้า เพียงแค่
3 แก้วก็เพียงพอที่จะล้มนายแล้ว อย่าว่าแต่ 9
ซินคุนแอบคิด แต่ในเวลานี้เอง ฉินเฉาก็ดื่มแก้วที่ 2 ของเขาแล้ว
หลี่เสวี่ยที่อยู่ใกล้ๆ มีท่าทางงงงวย เธอเห็นฉินเฉาดื่มเหล้าเข้าไป 2
แก้วติดราวกับน˺าเปล่า แต่หน้าของเขากลับไม่ขาวไม่แดง ยังคง
เหมือนเดิม
“ผู้จัดการซิน แก้วที่ 2” ฉินเฉายิ้ม และเริ่มดื่มแก้วที่ 3
หลังเห็นฉินเฉาดื่มแก้วที่ 3 หน้าของซินคุนก็เริ่มเปลี่ยน เจ้าหนูนี่มี
ความสามารถด้านนี้เหมือนกันนี่ ขนาดดื่มเหล้าเข้าไป 3 แก้วติดก็ยังไม่
ทำให้เขาเมาได้แม้แต่น้อย!
เขาดื่มได้จริงๆ หรือว่าแค่หลอก?
ฮึ่ม ไม่ว่ายังไง ก็ยังเหลืออีก 6 แก้ว เพื่อที่จะจัดการนาย ฤทธิ์ของ
เหล้าจะเพิ่มขึ้นในแต่ละแก้วที่ดื่มเข้าไป
มาดูกัน ว่านายยังจะทำตัวอวดดีได้อีกมั้ยหลังจากนั้น
ซินคุนคิด ขณะที่ดูฉินเฉาดื่มแก้วที่ 4 ที่ 5….
เมื่อฉินเฉากระดกแก้วที่ 6 เข้าไปง่ายๆ ซินคุนก็เริ่มรู้สึก
กระสับกระส่าย
เขาหยิบเอาเต้ากวน 25 ขวดที่ 3 มา (2 ขวดแรกถูกฉินเฉาทำให้
ว่างเปล่าแล้ว) เทให้ตัวเองนิดหน่อย และจิบดู
หือ นี่มันเหล้าจริง ไม่ใช่เอาน˺ามาหลอก ทำไมเขาถึงดื่มมันได้ราว
กับน˺าเปล่า!
หลี่เสวี่ยจ้องมองเขาด้วยสายตากลมโตเป็นประกายตลอดเวลา
เธอไม่คิดเลยว่า ผู้ช่วยคนใหม่ของเธอ จะเป็นพวกดื่มเก่ง เหล้า 6 แก้ว
รวด แต่เขาก็ยังดูปกติดี
“ยังเหลืออีก 3 แก้ว ผู้จัดการซิน” ฉินเฉาเอาแก้วออกมา 3 แก้ว
และเติมมันจนเต็ม
เขายื่นมือออกมา และหยิบแก้วขึ้นมาทีละแก้ว เหมือนต้องการจะ
ดื่มพวกมันในครั้งเดียว
ผู้จัดการซินกลืนน˺าลายที่เต็มปาก เขาไม่อยากมีชีวิตอยู่อีกแล้ว
หรือไง? ทำไมเขาถึงดื่มเหล้าแบบนี้?
หลังจากดื่มพวกนี้ไปอีก 2 แก้ว ตาของฉินเฉาก็พลันหม่นลง เขาเซ
เล็กน้อยและนั่งลงบนเก้าอี้
“ฉินเฉา ฉินเฉานายโอเคมั้ย?” หลี่เสวี่ยสะดุ้ง และรีบเข้ามาจับฉิน
เฉาไว้ด้วยความกลัวว่าเขาจะตกจากเก้าอี้
“ผะ ผมไม่เป็นไร!” ฉินเฉาร้องออกมา “ผมยัง ผมยังดื่มได้!”
“ใช่ ใช่แล้ว ผู้ช่วยผู้จัดการหลี่ดื่มเก่งจริงๆ!” ตาของซินคุนเป็น
ประกายด้วยความยินดี แม่มันเถอะ ในที่สุดแอลกอฮอล์ก็เอามันลง “ยัง
เหลือเหล้าอีกแก้วที่เขาต้องดื่ม!”
“ผู้จัดการซิน เขาดื่มต่อไม่ไหวแล้ว…” ในฐานะหัวหน้า หลี่เสวี่ยไม่
อยากให้ผู้ช่วยของเธอต้องหมดสภาพไปทั้งอย่างนี้ ดังนั้น เธอจึงรีบพูด
กับซินคุน
“ก็ดี ในเมื่อเขาแพ้รอบนี้ ผู้จัดการหลี่ก็ต้องดื่ม 3 แก้ว!”
บัดซบ ไอ้ลูกสำส่อนนี่จะโหดเหี้ยมเกินไปแล้ว! คำพูดของซินคุนป
ลุกสติของฉินเฉา หลี่เสวี่ยกัดฟันด้วยความโกรธ แต่เธอไม่มีทางเลือก
อื่น นอกจากดื่ม
“รอ รอเดี๋ยวก่อน!” เมื่อซินคุนเริ่มรู้สึกมีความสุข ฉินเฉาพลันยื่น
มือออกมาและคว้าแก้วเหล้าแก้วสุดท้ายไป แล้วพูดว่า “ใคร ใครบอก
ว่าผมดื่มไม่ไหว? นี่ ดื่ม!”
พร้อมกันนั้น เขาก็หยิบแก้วขึ้นมา และกรอกใส่ปากของเขา
หลี่เสวี่ย และซินคุนทั้งสองคนพากันเซ่อ
ฮึ่ม เจ้าหนูนี่ ยังจะดื่มได้ในสภาพนี้อีก
“ฉินเฉา นายไม่เป็นไรนะ?” หลี่เสวี่ยถามอย่างเป็นห่วง
“ผะ ผมไม่เป็นไร ผมยังดื่มไหว” ในขณะที่กำลังเมา ฉินเฉาก็โบก
มือของเขา
ซินคุนแอบโมโห ทำไมเขายังไม่หมดสภาพไปอีก!
“ให้ฉันเรียกแท็กซี่พานายกลับเป็นไง?” หลี่เสวี่ยเสนอความคิด
คำพูดนี้เป็นที่ชอบใจของซินคุน เขารีบพูดขึ้นมา
“ผู้ช่วยฉิน ใช่มั้ย? เมื่อนายดื่มไปเยอะขนาดนี้ ให้ผู้ช่วยของฉันพา
นายกลับเป็นไง”
“งั้นก็ต้องขอบคุณผู้จัดการซินอย่างมากด้วยค่ะ” หลี่เสวี่ยรีบพูด
“ใคร ใครอยากจะกลับกัน!” ฉินเฉายืนขึ้น ขยับไปด้านข้างซินคุน
นั่งลงถัดจากเขา และกอดไหล่เจ้าอ้วนนี่ไว้ เขาชี้ใส่จมูกตัวเอง และพูด
เสียงดัง
“ผู้จัดการ ผู้จัดการซิน คุณนี่ไม่สนุกเลย”
เมื่อถูกฉินเฉาที่เต็มไปด้วยกลิ่นแอลกอฮอล์เข้าปราชิดตัว ซินคุนก็
ขมวดคิ้ว
หลี่เสวี่ยสะดุ้ง จ้องฉินเฉา
พระเจ้า ชายคนนี้กำลังจะเล่นอะไรบ้าๆ ตอนเมา เขาจะไม่ใช้
โอกาสนี้จัดการกับผู้จัดการซินหรอกใช่มั้ย?!
“ผู้ช่วยฉิน นายเมาแล้ว”
“ผม ผมยังไม่เมา!” ฉินเฉาตะโกน “ผม ผมอยากจะถามคำถาม
คุณ!”
“ผู้ช่วยฉิน ถ้านายมีอะไรจะพูด ก็พูดมา” ซินคุนอยากจะกำจัดขี้
เมาคนนี้ให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ เพื่อที่เขาจะได้มีที่สงบสุขกับหลี่
เสวี่ยตามลำพัง
“บอกผมหน่อย คุณเป็นผู้ชายมั้ย?” คำถามของฉินเฉาทำให้ทั้ง
สองคนประหลาดใจ นี่มันคำถามอะไรกัน?
ซินคุนขมวดคิ้ว ไม่รู้ว่าจะตอบคำถามนี้ยังไง
“ถ้าคุณไม่พูด งั้นคุณก็ไม่ใช่ผู้ชาย ผม ผมเดาว่าคุณไม่ใช่ผู้ชาย
จริงๆ ….”
นี่เป็นคำล้อของชายทางเหนือ
“เหลวไหล ใครบอกว่าฉันไม่ใช่ผู้ชาย!” ในที่สุดซินคุนก็โกรธ และ
พูดอย่างโมโห
“คุณโกหก!” ฉินเฉาตบขาตัวเองและหัวเราะ “ถ้าคุณเป็นผู้ชาย…
ทำไม ทำไมคุณเอาแต่ดูคนอื่นดื่ม แต่คุณ ตัวคุณเองไม่ดื่ม! ผู้จัดการซิน
ซินคุน! คุณต้องเป็นแบบนี้แน่ๆ คุณดื่มแอลกอฮอล์ไม่ได้ ดังนั้น คุณจึง
ไม่กล้าดื่มมันใช่มั้ย!”
“หือ เจ้าสารเลวน้อย นายพูดอย่างนั้นได้ยังไง!” ซินคุนที่ถูกฉินเฉา
กระตุ้น ก็เผยส่วนที่เป็นนักเลงของเขาออกมา “ใครบอกว่าฉันไม่กล้า
ดื่ม!”
“ดี!” ฉินเฉายื่นเหล้า 2 ขวดออกไป และวางไว้บนโต๊ะตรงหน้า
พวกเขา “งั้น คุณกล้าดื่มกับผมมั้ย!”
เมื่อคนอื่นชวนเขาดื่ม ถ้าเขาปฏิเสธคำชวนนี้ มันก็เหมือนกับการ
ยอมรับว่าเขาไม่ใช่ผู้ชาย
โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ต่อหน้าสาวงามหลี่เสวี่ย แน่นอนว่าซินคุนต้อง
รักษาหน้าตัวเองอย่างแน่นอน
นอกจากนี้ มองจากท่าทางที่เมาแล้วของฝั่งตรงข้าม ทำไมเขาต้อง
กลัวด้วย? เมื่อเขาเตรียมเหล้าพวกนี้ เขาก็พร้อมจะสละชีพแล้ว เขาจะ
จัดการกับเจ้าหนูนี่ก่อน และจากนั้นค่อยเป็นหลี่เสวี่ย!
“มา มาดื่มกัน ใครที่ไม่ดื่มให้ถือว่าเป็นหลานของอีกคน!” ซินคุน
พูดขึ้นมา เปิดเหล้าสองขวด และเทใส่แก้วตัวเอง “วันนี้ ฉัน บิดาของ
นาย จะแสดงให้นายเห็นเองว่าใครเป็นเทพสุราของที่นี่!”
“ผม ผมไม่เชื่อ นะ ในพระเจ้า!” ฉินเฉาหัวเราะ และเทใส่แก้ว
ตัวเองด้วยมือสั่นๆ
“มาเลย ดื่ม!” ฉินเฉายกแก้วของเขาขึ้น และร้องบอกซินคุน ทั้ง
สองคนต่างดื่มในเวลาเดียวกัน ฉินเฉาเซหน่อยๆ แต่หลี่เสวี่ยรีบเดินเข้า
ไปจับเขาไว้
“ฉินเฉา หยุดเถอะ นายดื่มไม่ไหวแล้ว”
ซินคุนวางแก้วเปล่าลง และยิ้มให้ฉินเฉา ท้องของเขาเริ่มรู้สึกไม่
สบายแล้ว เพราะเหล้าพวกนี้
ตราบเท่าที่ฉันสามารถสั่งสอนเจ้าเด็กใจร้อนนี่ได้ มันก็ไม่ถือว่าเป็น
อะไร ถ้าฉันต้องดื่มเหล้าไม่กี่แก้วนี้ ถึงยังไง ฉันก็สามารถแสดงออกต่อ
หน้าหลี่เสวี่ย หึหึ
“ผมยังไม่เมา ปละ ปล่อยผม!” ฉินเฉายื่นแขนออกไปอย่างไม่มีสติ
และผลักบอสของเขาไปด้านข้าง “นี่เป็นเรื่องของผู้ชาย ผู้หญิงไม่
เกี่ยว”
“ใช่ นี่เป็นเรื่องของผู้ชาย!” ซินคุนยิ้ม และเติมเหล้าใส่แก้วจนเต็ม
ฉันไม่เชื่อว่านายจะไม่หมดสภาพหลังจากสองแก้วนี้
“มา ดื่ม!” ฉินเฉาดื่มแก้วของเขา
ชายทั้งสองไม่ลังเลที่จะดื่มแก้วที่สอง ฉินเฉาท่าทางซีดขาว นั่งอยู่
กับที่พร้อมกับจ้องไปที่ซินคุนอย่างว่างเปล่า หลี่เสวี่ยโกรธเขา ดังนั้น
เธอจึงไม่หยุดเขาอีกต่อไป
ฮึ่ม เมื่อนายอยากจะโชว์ว่าตัวเองเป็นผู้ชาย ฉันก็จะไม่สนนายอีก
ต่อไปแล้ว!
หลังจากดื่มแก้วแรก ซินคุนก็รู้สึกเมานิดหน่อย แต่หลังจากแก้วที่
2 จิตวิญญาณผู้กล้าของเขาก็พลุ่งพล่าน เขากระแทกแก้วเปล่าลงบน
โต๊ะ และตะโกนออกมา
“ดู ดูนี่! ฉันเป็นผู้ชาย!”
“ใช่ ลูกผู้ชายตัวจริง…” ฉินเฉายกแขนขึ้นมาอย่างเชื่องช้า และยก
นิ้วโป้งให้เขา
“มา สำหรับลูกผู้ชาย ดื่ม!” ซินคุนดื่มเกินไปมากอย่างแน่นอน เขา
ลูบกระเพาะของเขา หัวเราะ และเทเหล้าใส่แก้วทั้งสอง
ฉินเฉาหยิบขึ้นมาแก้วหนึ่ง และทั้งสองก็ดื่มแก้วของตัวเอง ราวกับ
เป็นพี่น้องกัน
หลังจากแก้วที่ 3 ทุกสิ่งเริ่มมีชีวิตชีวา
ซินคุนที่โงนเงน เอียงไปหาฉินเฉา
ชายทั้งสองคนไหล่ชนกันราวกับสนิทสนมมานานปี
“น้องชาย…ให้ ให้ฉันบอกนาย” ซินคุนวางแขนไว้บนไหล่ฉินเฉา
และเริ่มเล่าความไม่พอใจในใจของเขาให้ฉินเฉาฟัง “ชีวิตของฉันมันขม
ขื่น…แม่เสือสาวที่บ้านของฉัน แก่แล้ว แถมยังน่าเกลียดอีก ฉันล่ะเบื่อที่
ต้องเห็นหน้าเธอทุกวัน….ผู้ชายอย่างพวกเรา ก็อยากจะมีเมียน้อยบ้าง
อะไรบ้าง นายว่ามั้ย?”
“พี่ชาย!” เหมือนกับได้รับความแข็งแกร่ง ฉินเฉากอดไหล่ซินคุน
“ผม ผมก็คิดเหมือนคุณ ชีวิตของผมก็ขมขื่น…ผมต้องเผชิญกับหัวหน้า
ปากเสีย…เฮ้อ พวกเราทั้งสองคนอยู่บนเรือลำเดียวกันแล้ว”
เมื่อฉินเฉาพูดอย่างนั้น หลี่เสวี่ยที่อยู่ใกล้ๆ ก็เส้นเลือดกระตุก
หัวหน้าของนาย ไม่ใช่ฉันใช่มั้ย?
“น้องชาย!” เมื่อได้ยินฉินเฉา ‘สารภาพ’ ซินคุนที่เมาเรียบร้อยแล้ว
ก็รีบพูด “อย่าเสียใจไปเลย เมื่อฉันอยู่ที่นี่ ฉันจะช่วยนายเอง บอกฉันมา
ว่านายอยากให้ฉันทำอะไร แค่บอกมา”
“พี่ชาย…” ฉินเฉาโบกมือให้หลี่เสวี่ย “ผม ผมมีสัญญา คุณ คุณ
ช่วยเซ็นให้หน่อย และ ผม ผมจะมีความสุข”
“ดี เซ็น! เซ็นเลย!” ซินคุนมองไปรอบๆ ด้วยท่าทางมึนเมา
“สัญญา สัญญาอยู่ไหน….”
หลี่เสวี่ยรู้สึกแปลกๆ แต่เธอรีบหยิบสัญญาออกมาจากกระเป๋าของ
เธอ และยื่นมันให้ซินคุนทันที
ซินคุนที่คุ้นเคยกับกิจวัตรนี้ เขาก็หยิบปากกาออกมา และเซ็นชื่อ
เขาลงบนสัญญา
“ดี พี่ชาย คุณสุดยอดไปเลย” ฉินเฉาพลันยิ้ม และแยกสัญญาเป็น
สองส่วน ส่วนหนึ่งใส่ไว้ที่แขนของซินคุน และอีกหนึ่งใส่ในมือหลี่เสวี่ย
“พี่ชาย เรามาต่อกัน ดื่มต่อกันเถอะ….”
ซินคุนที่จิตวิญญาณพุ่งขึ้นสูง เขาถือขวดเหล้าและตะโกนออกมา
“ได้เลย ไม่ว่านายจะดื่มเท่าไหร่ ฉันจะดื่มเป็นเพื่อนนายเอง” ฉิน
เฉายิ้มให้หลี่เสวี่ยที่มีท่าทางประหลาดใจ ชายคนนี้ไม่ได้เมา! เขาแค่
แกล้งเมาเพื่อโกงซินคุน
นี่มันหมูกินเสือชัดๆ!
ในที่สุดหลี่เสวี่ยก็เข้าใจว่าผู้ช่วยของเขาไม่ใช่คนที่ใครก็สามารถ
จัดการได้
“มา ดื่มกัน…” ในตอนนี้เอง ซินคุนในที่สุดก็ถึงขีดจำกัด หัวของ
เขาเอียงไปข้างหน้า และตกลงบนโต๊ะ