มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 313: ปีศาจ แกมาจากไหน

ดังนั้น ชื่อเสียงในโรงพยาบาลนี้ของหูเกอ จึงมากกว่าหมอหวัง
นี่เป็นสิ่งที่ทำให้หมอหวังแอบอิจฉา จากอิจฉาจนกลายเป็นเกลียด
ชัง เขาเคยแอบมอบเคสที่ไร้ทางเยียวยาสำหรับเขาให้กับหูเกอ แต่
ความสามารถด้านการผ่าตัดของหูเกอคือของจริง ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไร
ตราบเท่าที่เธอรับ ก็ไม่มีอะไรที่เธอรักษาไม่ได้
โดยเฉพาะหูเกอยังสาว ดูเหมือน 20 ต้นๆ แต่ตัวเขา 50 ปีแล้ว
เหล่าผู้บริหารต่างเรียกเขาไปคุย ว่าปีหน้าจะแต่งตั้งหูเกอ ให้ขึ้นมานั่ง
ตำแหน่ง รองผู้อำนวยการ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง มันก็อันตรายแล้ว
เพียงแค่หูเกอคนเดียวก็ทำให้เขาเหนื่อยแล้ว ตอนนี้ยังมีชายหนุ่ม
ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน คิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้ามายืนต่อหน้าเขา หวัง
เป่าฟู่ แล้วบอกว่าจะทำการรักษา!
“คนหนุ่มนิสัยอวดดีจริงๆ” หวังเป่าฟู่พูดอย่างเย็นชา “นายทำฉัน
เสียเวลา ทำให้ชีวิตของผู้อื่นเสียเปล่า”
“ใครทำให้นายเสียเวลา?” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “นายอยากจะไปก็
ไปสิ ฉันไม่ได้จะรักษานายสักหน่อย”
พอพูดเสร็จ ฉินเฉาก็โบกมือ เหมือนกับกำลังไล่คน
นี่ทำให้หวังเป่าฟู่โกรธ หมอหนุ่มที่อยู่ข้างๆ เขาก็พลันพูดออกมา
“มาวุ่นวายที่โรงพยาบาล นายคิดว่าที่นี่เป็นบ้านของนายหรือไง!”
“ที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านของนายเหมือนกัน” ฉินเฉามองด้วยความเย็นชา
จากนั้นก็พูดเสียงเข้มว่า “นายไม่ยอมรักษาพวกเขา ปล่อยให้พวกเขา
ตาย? หรือว่านี่คือหน้าที่รักษาคนไข้ของพวกนายหรือไง?”
“คนคนนี้ตายไปแล้ว ยังจะรักษาอะไรอีก” หวังเป่าฟู่ถลึงตาด้วย
ความโกรธ แล้วพูดว่า “นายกำลังทำให้โรงพยาบาลเสียเวลา ทำให้พวก
หมอและพยาบาลเสียเวลา”
“ใหญ่โตจริงๆ …” ฉินเฉาชูนิ้วขึ้นมา “ฉันละอยากจะสอนกังฟูให้
พวกนายสัก 10 นาทีจริงๆ”
ฉินเฉามองไปที่พวกหมอแล้วพูดยิ้มๆ
“ไสหัวไป ที่นี่ไม่ต้อนรับแก” ทำไมหวังเป่าฟู่จะต้องอยากไปหา
หมอกัน คนหนุ่มอวดดี ถึงที่สุดแล้ว ยังไงก็ไม่อยากให้ปรากฏตัวใน
โรงพยาบาล
“หมอ ผมจะพาเขาไป แต่ว่าคุณช่วยผม รักษาภรรยาผมให้ด้วย
…” ชายคนนั้นสะอื้นพูดออกมา พร้อมกับยืนขึ้นจับแขนฉินเฉาไว้ แล้ว
พูดกับหมอ
“นายพาเขาออกไป ถึงยังไงพวกเราก็คืนชีพภรรยาของนายไม่ได้
หรอก” หวังเป่าฟู่พ่นลมออกจมูก แล้วพูด “หรือว่านายสงสัยการ
วินิจฉัยของหมอ”
“คุณไม่ต้องไปขอร้องพวกเขาหรอก” ฉินเฉาเหมือนจะเห็นใจชาย
คนนี้ พูดขึ้นมา “คุณขอร้องผมนี่”
หลังจากฉินเฉาพูดจบ ชายที่กำลังร้องไห้อยู่ ก็ไม่รู้ว่าจะพูดยังไงดี
“พอได้แล้ว รีบเดินเร็วๆ ต้องเอาภรรยาของนายเข้าห้องเย็น ยังจะ
มาสงสัยอะไรอีก!”
หมอหนุ่มคนนั้นโบกมือ พยาบาลหลายคนก็เข้ามาเข็นรถไป
“ไม่เอา ไม่ไป อ๊า!” ชายคนนั้นขวางทางรถ คุกเข่าลง กางมือ
ขวางทางไว้ ศพของภรรยาของเขาข้างบนส่ายไปมา “ช่วยชีวิตเธอด้วย
ผมขอร้องล่ะ…”
“ยามอยู่ไหน มาเอาเจ้านี่ออกไป” หวังเป่าฟู่เรียกยามทันที
หลังจากที่เขาโบกมือ ที่ด้านข้างก็มียามในชุดสีฟ้าสองคนเดินเข้ามา
ยามทั้งสองที่ชั่วร้าย เดินเข้ามาหาชายคนนั้น
“ใครกล้าเข้ามา?” แต่ฉินเฉาเพียงแค่กวาดตามองยามทั้งสองคน
ครั้งหนึ่ง ยามทั้งสองที่ตัวสูงและกำยำก็รู้สึกเหมือนกับโดนสัตว์ร้าย
กำลังจับจ้อง ขนทั้งร่างลุกชี้ชัน ตัวสั่นเทิ้ม ไม่มีใครกล้าเดินเข้ามาอีก
“จะสร้างความวุ่นวายเหรอ?” หวังเป่าฟู่เห็นยามของโรงพยาบาล
ใช้ไม่ได้ ก็กระทืบเท้าด้วยความขัดใจ “ไม่หลีกทาง ฉันจะเรียกตำรวจ!”
ฉินเฉาขมวดคิ้ว ถ้าฝั่งตรงข้ามไม่ตกลงจะรักษาคนอื่น เขาทำได้
เพียงใช้กำลัง สุดท้าย เขาก็ค่อยๆ รู้สึกถึงสัมผัสของยมทูตช้าๆ
ถ้ายมทูตมารับวิญญาณไปแล้ว สุดท้ายแล้วก็ถือว่าหมดโอกาส
“มีเรื่องอะไรกัน?”
ขณะที่ทั้งสองฝั่งกำลังจ้องหน้ากัน ก็มีเสียงเย็นชาของผู้หญิงดังมา
“หมอหูมาแล้ว!”
“รีบดูเร็ว หมอหูล่ะ!”
“หรือว่าหมอหูจะคืนชีพให้กับผู้หญิงคนนั้น!”
“หมอหูเป็นหมอนะ ไม่ใช่พวกหมอผีสักหน่อย ผู้หญิงคนนั้นตาย
ไปแล้ว จะไปช่วยได้ยังไง!”
ผู้คนรอบๆ พูดคุยกัน เหล่าพยาบาลก็พากันเปิดทางให้หูเกอเดิน
เข้ามา
มารดามันเถอะ ยัยผู้หญิงคนนี้มาจากไหนกัน! เมื่อหวังเป่าฟู่เห็น
ร่างบอบบางของหูเกอ ในใจของเขาก็ถูกเปลวเพลิงแห่งความอิจฉาเผา
ไหม้
“หมอหูมีคนมาก่อความวุ่นวายที่นี่ บอกให้ช่วยคืนชีพคนตาย นี่
ต้องล้อกันเล่นแน่ๆ มันเป็นไปไม่ได้หรอก” หมอหนุ่มคนนั้นเมื่อเห็นหู
เกอ ดวงตาก็เผยประกายชั่วร้ายออกมา เรื่องที่หูเกอเป็นผีดิบนั้นไม่มี
ใครรู้ โดยเฉพาะดวงตาของหูเกอคนนี้นั้นงดงามอย่างแท้จริง
“โอ้?” หูเกอเลิกคิ้ว เธอยื่นมือออกไป สัมผัสผู้หญิงคนนั้น “ไม่มี
หวังแล้ว”
“ใช่!” หมอหนุ่มตะโกนออกมา ท่าทางของหวังเป่าฟู่ก็ผ่อนคลาย
ลงอย่างเห็นได้ชัด ในใจของเขาก็พูดว่า หมอหูคนนี้สุดท้ายก็พูดเรื่อง
เข้าท่าออกมา
ชายคนนั้นท่าทางสิ้นหวังอย่างสมบูรณ์ แม้แต่หมอหูก็ยังพูดแบบนี้
“เธอจะตายไม่ตาย ไม่ใช่เธอที่เป็นคนตัดสิน” แต่ในตอนนี้เอง ฉิน
เฉาได้เดินเข้ามา แล้วพูดเบาๆ ว่า “มีแค่ฉันที่ตัดสินได้คนเดียว”
“โอ้?” เงยหน้าขึ้นมอง เมื่อเห็นผู้ชายฝั่งตรงข้าม ดวงตาของเธอ
พลันเป็นประกาย แทบจะบังคับตัวเองไม่ให้ยิ้มออกมาไม่ได้
“เมื่อนายบอกว่ายังไม่ตาย งั้นเธอก็ยังไม่ตาย”
“หา!”
ผู้คนรอบๆ พากันร้องออกมา ทำไมหมอหูคนนี้ถึงเปลี่ยนคำพูด
หรือเป็นเพราะชายคนนี้กัน!
คนตายไปแล้วจะมีชีวิตอยู่ได้ยังไงกัน!
ทั้งหมอและพยาบาลต่างพากันเซ่อ แต่หมอหูกลับยิ้มออกมา ใน
โรงพยาบาลนี้ หูเกอเป็นที่รู้กันดีว่าเป็นสาวน˺าแข็งนางหนึ่ง ไม่ว่าจะ
กลับใคร เธอก็ไม่เคยยิ้มออกมา
แต่ตอนนี้ เพราะว่าชายที่ป่วยทางจิตคนนี้ เธอถึงกลับยิ้มออกมา
ยิ่งกว่านั้น เพียงเพราะฝั่งตรงข้ามบอก เธอถึงกับเปลี่ยนความคิด
นี่ไม่น่าเชื่อจริงๆ!
โดยเฉพาะหมอหนุ่มคนนั้น เขามองมาที่ฉินเฉาด้วยสายตาที่เผยให้
เห็นถึงความเกลียดชัง
ชายคนนี้เป็นใครกัน!
หวังเป่าฟู่ก็หรี่ตาลง ชายคนนี้ถึงกับทำให้หมอหูเปลี่ยนความคิด
หรือว่าชายคนนี้จะมีความสามารถจริงๆ?
เป็นไปไม่ได้! ผู้หญิงคนนี้ตายแล้ว ไม่สามารถตายได้อีก อวัยวะ
ภายในของเธอเสียหายอย่างหนัก เส้นเลือดก็สับสน
โดยเฉพาะสมองของเธอ ตกลงมาขนาดนั้น เป็นไปไม่ได้ที่จะยัง
ทำงานอยู่!
“หูเกอขอเวลาฉัน 10 นาที ฉันจะจัดการเรื่องนี้เอง” ฉินเฉาพูด
ขึ้นมา
“ได้ ฉันให้นาย 10 นาที” หูเกอพยักหน้า
“เสี่ยวหูอย่าสร้างปัญหา!” หวังเป่าฟู่พูดอย่างเย็นชา
“โรงพยาบาลนี้ไม่ใช่เธอจะตัดสินใจได้ ถ้าเกิดอะไรขึ้น ใครจะ
รับผิดชอบ!”
“ฉันรับผิดชอบเอง” หูเกอพูดออกมา
“นี่…” หวังเป่าฟู่ไม่คิดว่าหูเกอจะตอบออกมาอย่างรวดเร็วแบบนี้
เขากลอกตาไปมา อยากจะพูดอะไรบางอย่าง
“ไสหัวไป!” ฉินเฉาพลันเดินเข้าไป จากนั้นก็ฟาดฝ่ามือใส่เขา
แม้จะฝึกพระสูตรหัวใจเพชร แต่ปกติแล้วเขาก็ไม่ใช่คนนิสัยดีอะไร
อยู่แล้ว หวังเป่าฟู่คนนี้ ทำเขาอารมณ์เสียครั้งแล้วครั้งเล่า เขาจึงฟาด
ฝ่ามือใส่เบาๆ ครั้งหนึ่ง
ฉินเฉาใช้แรงเพียงนิดเดียว แต่แค่นั้นก็น่ากลัวแล้ว เห็นเพียงร่าง
ของหวังเป่าฟู่ลอยโค้งออกไปราวกับไร้น˺าหนัก ลอยไปไกลกว่า 20
เมตร จากนั้นก็ตกลงที่อีกฟากของโรงพยาบาล
นี่เป็นการใช้แรงที่ผ่านการคำนวณมาอย่างดีแล้วของฉินเฉา แม้จะ
ทำให้ฝ่ายตรงข้ามลอยไปไกล แต่ก็ไม่ได้ทำให้เขาบาดเจ็บ
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น ก็ทำให้ทุกคนต้องมองด้วยความตกใจ
ชายคนนี้ แข็งแรงมาก!
จะว่าไป หวังเป่าฟู่ก็หนักกว่า 150 จิน แต่ถึงอย่างนั้นก็ยังถูกเขา
ฟาดลอยไป
หลังจากจัดการตัวปัญหาไปแล้ว ฉินเฉาก็ตบมือ จากนั้นก็เดินไป
ตรงหน้าผู้หญิงคนนั้น
หมอหนุ่มกลืนน˺าลาย ก้าวถอยหลังไปโดยไม่รู้ตัว ชายคนนี้น่ากลัว
เกินไปแล้ว โชคดีจริงๆ ที่เมื่อสักครู่นี้ คำพูดของเขาไม่ได้ทำให้ชายคนนี้
โกรธ
ฉินเฉาโคจรลมปราณของตัวเอง รวมกับพระสูตรหัวใจเพชร
จากนั้นก็ทาบฝ่ามือทั้งสองข้างลงบนร่างผู้หญิงคนนั้นเบาๆ
หลังจากเข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะ ระดับกลาง วิชาฝึกตนในร่าง
ของฉินเฉาทั้งสองทางก็มีความก้าวหน้าเท่านั้น วิชาทางพุทธใช้ในการ
รักษาได้ผลดีนัก
โดยเฉพาะพระสูตรหัวใจเพชร ที่ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับ
ร่างกาย เส้นเลือดในร่างของผู้หญิงคนนี้แตกซ่าน ฉินเฉาจึงใส่ลมปราณ
ของเขาเข้าไปเพิ่มความแข็งแกร่งในร่างให้กับผู้หญิงคนนี้
กระบวนการนี้ดูแล้วเหมือนง่าย แต่จริงๆ แล้วซับซ้อนมาก
ลมปราณที่ต้องการนั้นมีจำนวนมาก ถ้าในร่างของฉินเฉาไม่มีแก่นแท้
ปีศาจอยู่ล่ะก็ ต้องการจะส่งปราณให้กับคนอื่น เป็นเรื่องยาก
ลมปราณของฉินเฉาที่ส่งเข้าไปในร่างของหญิงสาวนั้น เหมือนกับ
สายฝนยามฤดูใบไม้ผลิ ค่อยๆ มอบความชุ่มชื่นให้กับเหล่าแมกไม้ ใบ
หญ้า
สมองที่ได้รับบาดเจ็บจากการตกลงมาของเธอ ก็ค่อยๆ ได้รับการ
ฟื้นฟู
การฟื้นฟูร่างกายของมนุษย์ธรรมดานั้น ต้องค่อยๆ ทำ หลังจาก
ฉินเฉาฟื้นฟูร่างกายของเธอเสร็จ ทันใดนั้นเพลิงหยินเทวะในร่างของ
เขาก็พลันไหลออกมา
หลังจากเข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะ นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่เพลิงห
ยินเทวะออกมาจากร่างของเขา
ครั้งนี้ มันแยกเป็นกลุ่มแสงสีดำสองกลุ่ม ยมทูตสองตนที่ใส่ชุดสีดำ
ในมือถือสามง่าม ที่รักแร้หนีบวิญญาณของหญิงสาวคนนั้น
ขณะเดียวกัน โซ่ในมือของยมทูตก็พันรอบคอของผู้หญิงคนนั้น
“ยมทูตทั้งสองท่านช่วยรอก่อน” ฉินเฉาพูดกับพวกเขา
ขณะเดียวกันก็ประสานมือไว้ตรงหน้าอก
“ใคร?” อยู่ๆ ฉินเฉาก็ปรากฏตัว ยมทูตทั้งสองตนก็พากัน
หวาดกลัว
นี่คือปีศาจ ความกล้าของพวกเขาหายหมด โซ่ในมือของยมทูตที่
เพิ่งจะรัดคอหญิงคนนั้น พลันหลุดจากมือตกลงพื้น
“ยมทูตทั้งสองท่านไม่ต้องตกใจ” ฉินเฉาโบกมือ “ผมแค่อยากจะ
ขอให้ท่านทั้งสองปล่อยวิญญาณของผู้หญิงคนนี้ ได้โปรดช่วยแหกกฎ
สักครั้ง”
“ปีศาจบ้านี่ แกมาจากไหนกัน!” ยมทูตที่กลัวจนทำโซ่หลุดมือ
รวบรวมความกล้า เรียกโซ่จับวิญญาณออกมา บนใบหน้ากลายเป็นชั่ว
ร้าย “อยู่ๆ ก็ออกมาทำให้ข้ากลัว! ดี ในเมื่อแกเป็นปีศาจ งั้นก็ตามพวก
ข้าไปซะดีๆ!”
หลังจากพูดจบ โซ่ในมือของเขาก็มารัดร่างฉินเฉาไว้