มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 353: ก็ดีนะ

“เพื่อนนายเป็นใครกันแน่?”
ในห้องนอนอีกห้องของบ้าน หลงเบลล์ที่กำลังหยิบกระป๋องเบียร์
ออกมาจากตู้เย็น ถามฉินเฉา
“เรื่องของเขา เธอไม่ต้องรู้เยอะจะดีกว่า” ฉินเฉาส่ายหัวแล้วพูด
“เธอรู้แค่ว่า อิทธิพลของเขามีมากมาย ยิ่งกว่านั้น ยังสามารถจัดการ
เรื่องของเธอได้ แค่นั้นก็พอ”
“นายจะไปญี่ปุ่น แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่?” หลงเบลล์รู้ว่าที่ฉินเฉา
ต้องรับงานไปทำไกลขนาดนั้น เพราะเรื่องของเธอ เธอจึงอดรู้สึกผิด
ไม่ได้
“ไม่รู้…อาจจะเดือนหนึ่ง หรือว่าสองเดือน” ฉินเฉาจัดวางของไว้
บนโต๊ะ พลางมองหาฐานของพวกมัน มันบอกว่าอยู่ในจังหวัดใหม่ใน
ญี่ปุ่น แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน แล้วของพวกนั้นก็ไม่ได้บันทึกไว้ด้วย จำเป็นต้อง
สืบ
ดูเหมือนว่างานนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด
“ฉินเฉา นี่ไม่ยุติธรรม…” หลงเบลล์รู้สึกผิด “เพราะว่าฉัน นายถึง
ต้องทำเรื่องอันตรายอย่างนี้…”
“มันไม่เกี่ยวกัน เธอไม่ต้องสนใจหรอก” ฉินเฉายิ้มอย่างไม่แยแส
“ต่อให้ไม่มีเรื่องของเธอ เพียงแค่เงินรางวัล ฉันก็จะรับงานนี้ไปทำอยู่
แล้ว”
“เป็นอะไร นายต้องการเงินอย่างนั้นเหรอ?”
หลงเบลล์คิดว่าฉินเฉาไม่ใช่คนที่โลภเงิน ในตอนนั้นที่ผับของเธอ
ตัวเธอถึงกลับเสนอเงินมากมายเพื่อให้เขาเป็นลูกน้อง แต่เขากลับไม่
สนใจ ปฏิเสธมันไป
แล้วทำไม เขาถึงต้องทำเรื่องอันตรายขนาดนี้ เพื่อเงินรางวัลด้วย
“ฉันต้องการจริงๆ” ฉินเฉาไม่ปฏิเสธ “เพื่อที่จะแต่งงาน ฉัน
จำเป็นต้องเก็บเงินไว้ขอเจ้าสาว”
“ฮิฮิ นายพูดซะตัวเองดูน่าสงสารเลย” หลงเบลล์ดื่มเบียร์ลงไป
ขณะที่ยิ้มออกมา “นาย ฉินเฉาอยากจะได้คุณหนูคนสวย ไม่ใช่ว่ากำลัง
วางแผนอะไรอยู่หรอกนะ”
เมื่อได้ยินอย่างนี้ ฉินเฉาก็มองหลงเบลล์ด้วยเหมือนกับคนบ้า “เธอ
คิดว่าฉันดูเหมือนคนรวยรุ่นที่สองนักหรือไง”
ในตอนนี้เอง หลงเบลล์ก็ได้ถอดเสื้อกันหนาวออก เผยให้เห็นชุด
คาวบอยที่รัดรูปของเธอ แม้ว่าหน้าอกของหลงเบลล์จะไม่ใหญ่ แต่เอว
ของเธอนั้นบางมาก โดยเฉพาะขาทั้งสองข้างของเธอที่เพรียวบาง เมื่อ
ใส่รองเท้าบูตหนังเล็กๆ ก็ยิ่งทำให้โดดเด่นเป็นพิเศษ
ถ้ายัยเด็กนี่ไปโรงเรียนล่ะก็ น่ากลัวว่าเธอจะถูกจัดอันดับเป็น
ดอกไม้งามประจำโรงเรียนเลยด้วยซ˺า
ด้านหลังของเธอ คงจะเต็มไปด้วยเหล่านักเรียนชายที่คอยไล่ตาม
แต่ว่าน่าสงสาร เพราะสาวน้อยนางนี้ เธอเป็นลิลลี่ เธอมองหาเฉพาะ
หญิงสาว และแตงกวาเท่านั้น…
ทำไมตัวเขาถึงคิดสิ่งชั่วร้ายอย่างนี้…ฉินเฉาอดรู้สึกว่าตัวเองชั่วร้าย
ไม่ได้
“มา ฉินเฉา มาดื่มเป็นเพื่อนฉัน วันนี้ฉันเสียใจมาก”
เรื่องพ่อของเธอที่ตายเมื่อตอนเย็น ตอนนี้ดูเหมือนเธอไม่สนใจเลย
สักนิด แถมยังบังคับเขาให้ดื่มเบียร์เป็นเพื่อนอีก
“ดื่มนิดหน่อยก็พอ อย่าดื่มจนเมาเลย” ฉินเฉาหยิบกระป๋องเบียร์
ขึ้นมา แต่ถึงเขาจะดื่ม เขาก็ไม่มีวันเมา
“หึหึ…” หลงเบลล์ยิ้มอย่างขมขื่น “เมาเหรอ? ฉันอยากจะเมา…ถ้า
ฉันหลับ แล้วตื่นมาพบว่ามันเป็นแค่ฝัน ก็คงดี…”
จากท่าทางของเธอ ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความเจ็บปวด “เย็นนี้
พ่อเพียงคนเดียวของฉันก็ได้ตายไปแล้ว แม้ว่าฉันจะเกลียดเขา แต่ยังไง
เขาก็เป็นพ่อ…ยิ่งกว่านั้น ตั้งแต่เด็ก แม่ฉันก็เสียไป มีแต่เขาที่คอยนำ
ทางฉัน มีแค่เรา พ่อและลูกสาว แต่ตอนนี้ ไม่อาจอยู่ด้วยกันได้อีกแล้ว
….”
หลงเบลล์พูดจบ ก็กระดกเบียร์เข้าไปอีก เธอพูดไป เปิดกระป๋อง
เบียร์ไป จากนั้นก็ซัดเข้าไปราวกับน˺าเปล่า
จะพูดไปก็เหมือนกับว่าเธอดื่มเบียร์เหมือนกับการต่อสู้
เคร้ง! หลงเบลล์โยนกระป๋องเปล่าไปด้านข้าง สายตาของหลง
เบลล์เริ่มพร่าเลือน เธอซบร่างเข้ากับร่างของฉินเฉา พร้อมกับกระซิบ
ว่า “ก่อนหน้านี้ ฉัน ฉันเป็นคนไม่ได้เรื่อง แต่ตอนนี้ ฉันรู้สึกเสียใจ…”
ขณะที่พูด น˺าตาของเธอก็ไหลออกมา สาวน้อยซบอยู่กับอกของ
ฉินเฉา พร้อมทั้งร้องไห้ออกมาไม่หยุด
“ฉินเฉา ฉันคิดว่าฉันมันใช้ไม่ได้ ทำไมฉันถึงต้องเกิดมาเป็นผู้หญิง
ถ้าฉันเกิดเป็นผู้ชาย ฉันก็จะสามารถพึ่งกำลังของตัวเอง แก้แค้นให้กับ
พ่อได้….”
“อย่าเสียใจเลย….เธอถูกเฉินสีพรากทุกอย่างในเมืองซู่หนานไป
ต่อให้เธอเป็นผู้ชาย ถ้าเขาต้องการจัดการเธอ มันก็เป็นเรื่องง่าย”
“ไม่ ฉินเฉา นายไม่เข้าใจ” หลงเบลล์กอดเอวฉินเฉา แล้วพูด “ถ้า
ฉันเป็นผู้ชาย พ่อก็จะยกธุรกิจทั้งหมดให้กับฉัน แล้วไม่ต้องไปหา
ลูกบุญธรรมที่ไหน เป็นการชักนำหมาป่าเข้าบ้าน เป็นเพราะฉัน
ทั้งหมดเป็นเพราะฉัน”
“พ่อของเธอไม่ต้องการให้เธอเข้าไปยุ่งกับเรื่องพวกนี้ เขาต้องการ
ปกป้องเธอ…” ฉินเฉาถอนหายใจ มีพ่อแม่ที่ไหนบ้างที่ไม่รักลูกตัวเอง?
“ฉินเฉา…ฉันหนาว กอดฉัน…” หลงเบลล์เหมือนกับปลาหมึก กอด
รัดร่างฉินเฉา
โชคดีที่ฉินเฉาแข็งแรงกว่าคนทั่วไป ไม่อย่างนั้น กับคนเมาที่แรง
ช้างอย่างนี้ บางที ฉินเฉาอาจจะถูกรัดจนขาดใจตาย แต่ตอนนี้ ฉินเฉา
รู้สึกราวกับถูกรางวัล
เขาจับบั้นท้ายงอนๆ ของหลงเบลล์ด้วยมือเดียว รู้สึกถึงความนุ่ม
แน่นของเธอ
“เอาเลย จัดการเธอซะ….”
แต่ตอนนี้เอง หลัวเต๋อ ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ พลันตะโกนออกมาจาก
จิตใจของเขา ไม่รู้ทำไม ทำไมวันนี้ตาแก่นี่ถึงได้ตื่นเต้นนัก
อย่างรวดเร็ว เขากลายร่างเป็นระฆังหยินหยาง ลอยออกมาจาก
ร่างของฉินเฉา พร้อมกับบินส่ายไปมา ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งออกมา
“ตาแก่ นายออกมาทำอะไร!” ฉินเฉายื่นมือออกไป ต้องการคว้า
ระฆังไว้
“ฉินเฉา ฉินเฉา อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า!” ระฆังหยินหยาง ภายใต้
การควบคุมจากหลัวเต๋อ ก็บินเป็นวงกลม หลบมือของฉินเฉา บินขึ้นสูง
จากนั้นก็เปล่งเสียงกลั้วหัวเราะออกมา “ผู้หญิงคนนี้ มีร่างกายเก้าหยิน
ถ้านายมีอะไรกับเธอล่ะก็ มันจะทำให้นายก้าวหน้าครั้งใหญ่”
“ฉินเฉา…” แต่หลงเบลล์ที่ดื่มเข้าไปเยอะ ตอนนี้กำลังสะลึมสะลือ
กอดฉินเฉาไม่ยอมปล่อย
“เชี่ย…” กับคำพูดของหลัวเต๋อ ฉินเฉายิ่งไม่กล้าคิดไปไกล “นาย
เจ้าผีตายซาก รีบกลับเข้ามาเร็วเข้า!”
“เจ้ายังจะเล่นตัวอะไรอีก!” หลัวเต๋อสั่นระฆังไปมา แล้วพูดว่า
“ตอนนี้เจ้าอยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง ระดับแรกเริ่ม ยังห่างไกลจาก
ขั้นเทพปีศาจสิบล้านปีแสง! ยิ่งกว่านั้น เจ้ายังเข้าสู่ขั้นวิญญาณแรก
ก่อตั้งรวดเร็วเกินไป ทำให้พื้นฐานไม่มั่นคง ทำให้จิตมารของเจ้า
แข็งแกร่งขึ้น ถ้าเจ้ามีอะไรกับผู้หญิงที่มีร่างกายเก้าหยิน ดูดซับความ
แข็งแกร่งของเธอเป็นเวลาสิบวันสิบคืน มันจะเป็นยารักษาชั้นดี ช่วยให้
แก่นแท้ปีศาจของเจ้ามั่นคง แล้วเรื่องจิตมารก็จะไม่เป็นปัญหาของเจ้า
อีกต่อไป!”
ยับยั้งจิตมาร? ฉินเฉารู้สึกตื่นเต้น
แต่จะให้เขาเอาเปรียบหญิงสาวที่กำลังเมาอยู่นี่ มันก็กระไรอยู่
ด้วยเหตุการณ์ที่เธอประสบมาตลอดทั้งวัน แล้วตัวเองยังทำเรื่องพรรค์
นั้นกับเธออีก ก็ออกจะเกินไป
นี่เป็นครั้งแรก ที่ฉินเฉารู้สึกสับสน แค่เรื่องที่ทำกับหยูลู่ก็เกิน
พอแล้ว เขาไม่อยากทำเรื่องผิดพลาดซ˺าอีก
“เจ้านี่มันโง่จริงๆ! ทำไมตัวข้า หลัวเต๋อ ถึงได้รับเจ้าโง่นี่เป็น
ทายาทกันนะ!”
“ถุย ใครเป็นทายาทของนายกัน” เมื่อฉินเฉาได้ยินคำพูดของเขา
ก็อดมองบนไม่ได้ “ทุกสิ่งที่ฉันได้มา นายไม่ได้เป็นคนสอนสักหน่อย!”
“ดี เจ้าหนู เจ้าทรยศอาจารย์แล้ว!” หลัวเต๋อส่ายระฆังไปมาอย่าง
เดือดดาล “เจ้าคนเนรคุณ ถ้าไม่ใช่เพราะข้า เจ้าตายไปไม่รู้กี่พันกี่ร้อย
ครั้งแล้ว!”
“ก็ได้ ก็ได้ ฉันรู้ว่านายดีกับฉัน พอใจหรือยัง!” ฉินเฉาพ่นลมออก
จมูก “แต่ครั้งหนึ่งนายลงมือกับผู้หญิงของฉัน นี่ไม่ได้หมายความว่าฉัน
จะยกโทษให้”
“เจ้าหนู ผู้ฝึกตนต้องไร้หัวใจ” เมื่อหลัวเต๋อได้ยินคำพูดของฉินเฉา
ก็พูดดูถูกออกมา “ตั้งแต่โบราณกาล พวกที่เคร่งศาสนาต่างก็ไม่ประสบ
ความสำเร็จ แล้วก็หลงลืมความเมตตาไป ทำให้ไม่อาจกลายเป็นเซียน
อมตะ! หลังจากที่ข้าสามารถข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ครั้งสุดท้าย ข้าก็ไม่
สามารถละทิ้งเรื่องทุกอย่างในโลก ทำให้ผ่านโอกาสในการทะยานขึ้น
ฟ้า! มารดามันเถอะ สุดท้ายก็ถูกเจ้าพวกที่อ้างตัวว่าเป็นฝ่ายธรรมะ เข้า
ล้อม แล้วรุมสังหาร จนต้องกลายสภาพเป็นเหมือนปัจจุบัน!”
“นั่นเป็นโทษที่นายสมควรได้รับ จากการสังหารผู้บริสุทธิ์ไปมาก
ในอดีต”
“สังหารผู้บริสุทธิ์?” หลัวเต๋อประหลาดใจ จากนั้นพลันหัวเราะ
ออกมา “ไม่สังหารคนบริสุทธิ์ แล้วจะเป็นปีศาจได้ยังไง! มีเพียงสังหาร
ผู้บริสุทธิ์เท่านั้นถึงจะสมควรเป็นปีศาจ เจ้าก็ไม่ต่างกันไม่ใช่เหรอ?”
ฉินเฉาแทบหายใจไม่ออก ใช่ ตัวเขาก็เหมือนจะสังหารคนมามาก
แต่คนที่เขาฆ่า ล้วนเป็นพวกที่สมควรตายทั้งนั้น
“ฮึ่ม เจ้านี่มันโง่จริงๆ เมื่อเจ้าไม่ทำ งั้นข้าก็คงต้องเสียพลังสัก
หน่อย เพื่อช่วยเจ้า”
“นาย นายจะทำอะไร?” ฉินเฉาไม่รู้ว่า ปีศาจเฒ่าที่มีอายุหลายพัน
ปีจะใช้วิธีที่ผิดปกติขนาดไหน
“เคี๊ยกๆ เจ้าฟังสิ” หลังจากหลัวเต๋อพูดจบ ก็ส่ายระฆังไปมา
อย่างรวดเร็ว เสียงกังวาน ก็ลอยเข้าหูฉินเฉา
ไม่รู้ทำไม เมื่อได้ยินเสียงนี้ ฉินเฉาพลันรู้สึกเหมือนร่างกายร้อนรุ่ม
อย่างรวดเร็ว ท่อนล่างของเขาก็ลุกเป็นไฟ เต็มไปด้วยความปรารถนา
พุ่งเข้าสู่หัวใจ
“นี่ นี่มันอะไร!” ฉินเฉาตกใจอย่างมาก
“ระฆังหยินหยางนี้ ใช้โจมตีได้ด้วย?” หลัวเต๋อหัวเราะ “นี่คืออาร์ติ
แฟคที่ข้า หลัวเต๋อ ภาคภูมิใจ ไม่เพียงไม่อาจทำลายได้ มันสามารถนำ
7 อารมณ์ 6 สัมผัสของมนุษย์กลับมาได้ เจ้าหนู ไม่ต้องลังเลแล้ว รีบ
สนุกเข้า”
หลังจากพูดจบ หลัวเต๋อก็ไม่พูดอะไรอีก กลับร่อนระฆังกลาง
อากาศ บินฉวัดเฉวียนไปมา
ฉินเฉารีบท่องพระสูตรหัวใจเพชร เพื่อกดความปรารถนาที่กำลัง
พลุ่งพล่าน
“ฉินเฉา…” แต่ในตอนนี้เอง หลงเบลล์ที่กำลังกอดเขาอยู่ พลันส่าย
ไปมา สีหน้าของเธอแดงแปร๊ด พร้อมกับริมฝีปากเล็กๆ ที่ชุ่มไปด้วย
เบียร์ พลันจูบเข้าที่ปากของเขา
ฉินเฉาตกใจ แย่แล้ว เขาลืมผลกระทบที่เกิดกับหลงเบลล์ไปเสีย
สนิท
จูบนี้ของหลงเบลล์ เหมือนประกายไฟที่ตกกลางกลุ่มเชื้อเพลิง
ตัวหลงเบลล์นั้นไม่มีพระสูตรหัวใจเพชรคอยปกป้องร่างกาย ทำให้
ตอนนี้ เธอคลั่งไปแล้ว ท่าทางของเธอดูราวกับผู้เชี่ยวชาญ ถอดชุด
คาวบอยของเธอออก พร้อมทั้งไซร้คอฉินเฉาอย่างบ้าคลั่ง
เธอฝึกฝนเรื่องพวกนี้กับหญิงสาวบ่อยๆ สาวน้อยนางนี้ส่ายเอว
ตัวเองไม่หยุด พร้อมทั้งขยับเข้าใกล้จุดอันตรายของฉินเฉา
ภายใต้ร่างกายที่นุ่มนิ่มของหลงเบลล์หลังจากถอดชุดคาวบอย
ออกไป ทั้งสองคน ไม่นานก็ตกอยู่ใต้เพลิงปรารถนา
ไม่นาน หลงเบลล์ก็ยืนขึ้น พร้อมทั้งถอดชุดฉินเฉา กดเขาลงกับ
โซฟา จากนั้นก็จัดการเป็นผู้นำในการต่อสู้ครั้งนี้
“โอ้…นี่ฉันกำลังถูกกดอย่างนั้นเหรอ…” ฉินเฉารู้สึกหดหู่ แต่ทันใด
นั้น ก็พลันรู้สึกว่ามัน…ก็ดีนะ….