มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 405: เป็นเขา

“บ้าเอ๊ย จะหนีไปไหน!” ขณะที่ฉินเฉาและเคโกะวิ่งหนีอยู่นั้น เกะ
นินในชุดสีน˺าเงินก็ลอยออกมาจากที่ซ่อนที่อยู่ใกล้ๆ ยืนขวางหน้าฉิน
เฉา
ดวงตาภายใต้หมวกคลุมหน้า มองมาที่ฉินเฉาราวกับกำลังมองคน
ตาย
ชายคนนี้ต้องตาย
แต่ผู้หญิงคนนั้น เธอเป็นคนของตระกูลอ้าวกาน…จะลงมือกับเธอ
ไม่ได้ อยากแรกคงต้องทำให้สลบ แล้วนำกลับไปในนายน้อย (ตระกูล
จักรพรรดิ) จัดการ
“อ๊า!” เคโกะที่อยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา เมื่อเห็นนินจาน่ากลัว ก็
อดร้องออกมาไม่ได้
ฉินเฉาตบหลังเธอเบาๆ บอกเธอว่าไม่ต้องกลัว
“หนีเหรอ? ใครบอกว่าฉันหนีกัน?”
ฉินเฉาที่กำลังอุ้มเคโกะ พูดกับนินจาตรงหน้า
ดูเหมือนว่าคนจากตระกูลจักรพรรดิยังไม่รู้ว่าเขามาญี่ปุ่นแล้ว
ไม่อย่างนั้นพวกมันคงไม่ส่งพวกเกะนินไล่ตามเขามาอย่างนี้
“จะตายอยู่แล้วยังมาทำปากเก่งอีก” นินจาคนนั้นหัวเราะเยาะ
“มารับความตายซะ”
“เคโกะ เธอพักไปก่อนนะ” มือของฉินเฉาที่อุ้มเคโกะอยู่ก็ปล่อย
เธอลง พร้อมกับเลื่อนขึ้นไปจับเส้นเลือดใหญ่ที่คอของเธอ จากนั้นก็บีบ
มันไว้เบาๆ ทำให้เลือดไม่วิ่งขึ้นไปเลี้ยงสมอง ทำให้เธอสลบไป
ขณะเดียวกัน เขาใช้มือข้างหนึ่งประคองเคโกะไว้ ขณะที่อีกข้างก็
ยื่นออกไปข้างหน้า
เสียงดาบดัง ติ๊ง ยามเมื่อนินจาแทงดาบเข้ามา ทันใดนั้นก็ถูกนิ้วทั้ง
สองของฉินเฉาจับไว้
“อะไรกัน!” นินจาคนนั้นตกใจ มองดาบในมือตัวเองที่ถูกนิ้วจับไว้
เขาพยายามถึงกลับมา แต่พบว่าแม้จะใช้แรงทั้งหมดก็ไม่อาจทำ
ให้ดาบขยับได้
“นี่ นี่เป็นไปได้ยังไง!”
นินจาคนนั้นรู้สึกเซ่อไปเล็กน้อย
ต่อให้เป็นอ้าวกานจื่อหนานของตระกูลอ้าวกานมา ก็เป็นไปไม่ได้ที่
จะจับดาบของเกะนินไว้ได้ด้วยนิ้วเพียงสองนิ้วเป็นแน่!
“แก แกเป็นใครกันแน่?” นินจาคนนั้นจ้องฉินเฉาด้วยดวงตาเล็ก
หยี มองฉินเฉาที่มีร่างสูงกว่าเขาไปหลายช่วงศีรษะ
“คนที่จะฆ่าแกไงล่ะ” จากนั้นฉินเฉาก็ส่งยิ้มให้เขาก่อนที่จะจัดการ
จากนั้นก็ปล่อยดาบ พร้อมกับทำท่ากำมือเบาๆ
กร็อบ! กระดูกคอของนินจาหัก ส่งเสียงดังออกมาอย่างชัดเจน
แม้แต่จะร้องยังไม่มีเวลา ร่างของเขาตกลงกับพื้น ตายอย่างไม่เต็ม
ใจ
“เสี่ยวไป๋ ดูแลเธอให้ฉันด้วย เดี๋ยวฉันกลับมา”
ฉินเฉาส่งเคโกะออกไป ขณะที่อากาศเกิดการบิดเบี้ยวขึ้นมาทันที
จากนั้นร่างของหญิงสาวในชุดสีดำก็ปรากฏออกมาจากช่องว่างกลาง
อากาศ รับเอาเคโกะไปอุ้มไว้ในอ้อมแขน
หลังจากฉินเฉาส่งเคโกะให้กับเสี่ยวไป๋แล้ว เขาก็รีบเปลี่ยนไปใส่
เสื้อโค้ตสีดำที่เก็บไว้ในแหวน จากนั้นก็เปลี่ยนร่าง พร้อมกับย่อตัวลง
ร่างทั้งร่างส่งเสียงตูมออกมา กระโจนขึ้นในอากาศยามค˹าคืน
หลังจากมาที่ญี่ปุ่น ฉินเฉาไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนของเขา เขาจึง
ไม่ใช้กระบี่
การกระโดดของเขา ครั้งเดียวก็กระโดดได้ไกล 500 เมตร จากนั้นก็
ตกลงบนดาดฟ้าของตึกสูง
นี่คือตึกเรียนของโรงเรียนมิโดริ เมื่อยืนอยู่ที่นี่ ทำให้เขาสามารถ
เห็นพื้นที่รอบๆ 1 กม. ได้อย่างชัดเจนที่สุด
ฉินเฉายืนอยู่ที่นั่น พร้อมกับมองหาร่องรอยของศิษย์พี่ไปด้วย
“ตาย! ราชามังกรแยกสวรรค์!”
จ้าวจิงจิงเป็นผู้ฝึกยุทธ์ ทำให้เธอวิ่งได้เร็วมาก
แต่ความเร็วของนินจาพวกนี้แปลกๆ เห็นเพียงพวกเขาโน้มตัว
แทบติดดิน ขณะที่ขาทั้งสองข้างซอยยิก ราวกับเป็นสายลมก็ไม่ปาน วิ่ง
ไล่ตามความเร็วของจ้าวจิงจิงได้สบาย
“ฮี่ฮี่ วันนี้เธอหนีไม่พ้นหรอก เป็นเด็กดีแล้วกลับไปกับพวกเรา
ซะ!”
จูนินที่ใส่ชุดสีทองไล่ตามมาได้เร็วที่สุด ร่างของเขาปล่อยแสงสี
ทองเจิดจ้าออกมา
ถ้าไม่คิดว่าการนำศพกลับไปจะทำให้นายน้อยไม่พอใจล่ะก็ เขาคง
จะเปลี่ยนเป็นดาบแทน จากนั้นก็ปามันใส่หน้าอกของผู้หญิงคนนี้ไป
แล้ว
นินจาพวกนี้ไล่ตามจ้าวจิงจิง ในมือก็เหวี่ยงโซ่ออกไป ทันใดนั้นก็
มัดเอวของจ้าวจิงจิงไว้ ดึงเธอกลับมา
จ้าวจิงจิงทั้งโกรธและกังวล มือของเธอก็วาดออกไป ฟาดใส่
หน้าอกของนินจาคนนั้น
นินจาคนนี้มีประสบการณ์ที่ได้เห็นฝ่ามือนี้ของจ้าวจิงจิงมาก่อน
แล้ว ดังนั้น เขาจึงรีบกระโดดขึ้น หลบฝ่ามือราชามังกรแยกสวรรค์ของ
จ้าวจิงจิงไป
“จับเธอไว้!” จูนินบอก เหล่านินจาอีก 45 คนก็ตามมาสมทบอย่าง
รวดเร็ว ในมือของแต่ละคนถือโซ่ จากนั้นก็ล้อมร่างของจ้าวจิงจิงไว้
ภายในพริบตา ร่างของจ้าวจิงจิงก็ถูกโซ่มัดไว้ทั้งตัว ทำให้เธอขยับ
ไม่ได้
“ฮ่าๆ ๆ!” จูนินคนนั้นเมื่อเห็นจ้าวจิงจิงมีสารรูปน่าสมเพช ก็
หัวเราะออกมาอย่างสะใจ “เห็นหรือยัง นี่คือพลังของนินจา! ยัยผู้หญิง
เป็นเด็กดีและตามฉันกลับไปหานายน้อยซะดีๆ!”
“นายน้อยตระกูลอะไรของแก!” จ้าวจิงจิงโมโห มือทั้งสองข้างของ
เธอจับโซ่ไว้แน่นกราชากเข้ามา จากนั้นร่างของเหล่านินจาที่ถือโซ่ก็ถูก
ดึงเข้ามา
ขณะเดียวกัน ขาที่เพรียวบางของเธอก็เตะเข้าใส่หน้าอกของเหล่า
นินจาเจ้าของโซ่ไม่ยั้ง
“แค่ก!” หน้าอกของนินจาคนนั้นถูกเตะจนยุบ ร่างที่ถือโซ่อยู่นั้น
เท้าทั้งสองลอยขึ้น ปลิวออกไปราวกับลูกบอล จากนั้นคนแล้วคนเล่าก็
พากันนอนกองกับพื้น
กระบวนท่าสังหาร!
เพลงหมัดตระกูลหลิวกระบวนท่าที่ร้ายกาจที่สุดก็คือเพลงเท้า
มังกรสวรรค์ขย˺าฟ้า!
เมื่อถูกท่านี้เข้าไป นินจาที่ถูกเตะก็กระอักเลือดจนตาย
นินจาที่เหลือต่างพากันร้องออกมา ทุกคนพากันโยนโซ่ทิ้ง นินจา
สิบคนที่ใช่โซ่จับจ้าวจิงจิง ตอนนี้ตายหมดแล้ว กระบวนท่านี้ของจ้าว
จิงจิง ร้ายกาจยากต้านทาน
“ไอ้พวกโง่!” จูนินคนนั้นโกรธ ลูกน้องของเขาพวกนี้ ถึงกับถูก
กระบวนท่าของอีกฝ่ายทำร้ายจนตาย
“บิดาจัดการเอง!” คนคนนี้ไม่สนอะไรอยู่แล้ว จูนินเป็นพวกที่
พร้อมจะตายเพื่อภารกิจอยู่แล้ว ดังนั้น เขาจึงเดินเข้าไปหาจ้าวจิงจิง
“ตาย!” ขณะที่จ้าวจิงจิงอยากจะกัดลิ้นฆ่าตัวตายอยู่นั้น ในท้องฟ้า
พลันมีเสียงคำรามก้อง ราวกับเสียงพยัคฆ์คำรน มังกรคำราม
พื้นดินถึงกับสั่น
เหล่านินจาพากันกลัว ต่างพากันจ้องไปทางนั้นตาโต
เห็นเพียงในท้องฟ้ายามค˹าคืน มีเงาๆ หนึ่ง ที่ดูราวกับดาวตก พุ่ง
ลงมาที่นี่ด้วยความเร็ว
“น่ากลัว!” จูนินคนนั้นร้องออกมา ร่างทั้งร่างของเขาเปลี่ยนเป็น
ดาบ หลบไปข้างหลังอย่างไม่ลังเล
แต่การเคลื่อนไหวของเขานั้นสูญเปล่า เพราะร่างสีดำนั้นไม่ได้ตก
ใส่เขา แต่ตกใส่เหล่านินจาอีกด้านแทน
พื้นดินสั่นไหว อากาศกรีดร้อง
ทำให้เกิดคลื่นอัดอากาศ เหล่าก้อนหินที่อยู่บนพื้น จึงถูกคลื่นลูกนี้
พัดปลิวว่อน
นินจาสองคนที่ถูกคลื่นอากาศนี้อัดเข้า ร่างถึงกับปลิวออกไปไกล
หลายสิบเมตร จากนั้นก็ ตูม กระแทกลงพื้นที่อยู่ไกลๆ
ส่วนจูนินที่เปลี่ยนร่างเป็นดาบนั้น แม้จะอยู่อีกด้าน แต่ก็ยังถูกคลื่น
อากาศนี้อัดเข้าเช่นกัน
คลื่นอากาศกระแทกร่างของเขา ทำให้ดาบนั้นปลิวออกไป จากนั้น
ก็ปักเข้าที่กลางต้นไม้ต้นหนึ่ง คมดาบแทงทะลุต้นไม้ขนาดสองฟุต
“เป็นเขา…” ทันทีที่เห็นร่างนี้ ร่างของจ้าวจิงจิงที่หลุดจากโซ่ที่จับ
ไว้ ก็ล้มลงกับพื้น
แต่ร่างของจ้าวจิงจิงที่ฝึกมาอย่างดี มองไปที่นั่นอย่างตะลึง มองไป
ที่ชายคนนั้น
ชายคนนี้ใส่เสื้อโค้ตสีดำที่มีลายเพลิง ผมสีแดง มีกรงเล็บของสัตว์
ป่า ร่างของเขา ราวกับปีศาจที่ปีนขึ้นมาจากขุมนรก
บนหน้าของเขา มีหน้ากากเกล็ดสีดำ ไม่รู้ว่าหน้าตาที่อยู่ใต้
หน้ากากนั้นเป็นยังไง
เขาแข็งแกร่งทรงพลัง ทำให้จ้าวจิงจิงหลงใหลยากจะถอนตัว
ถ้าเกิดมีพลังแบบนี้ได้ล่ะก็ คงจะดี พอถึงตอนนั้น แค่ตัวเองคน
เดียวก็สามารถทำให้ตำหนักยุทธ์ และเพลิงหมัดตระกูลแข็งแกร่งและมี
เกียรติมากขึ้นไปอีก
“อ้ากก!” ฉินเฉาคำรามขึ้นฟ้า
ม่านราตรีราวกับถูกเสียงคำรามของเขาฉีกกราชากเป็นชิ้นๆ ดาว
บนฟ้าหม่นแสง เหมือนกับหวาดกลัวในพลังของเขา
“แกต้องตาย” ฉินเฉาพูดกับนินจาพวกนี้
ภาษาจีน!
จ้าวจิงจิงตาเป็นประกาย ชายคนนี้ หรือว่าเขาจะเป็นคนจีน?
เยี่ยมไปเลย ถ้าเขาเป็นคนจีน อย่างนั้นก็ต้องขอเขาเป็นอาจารย์ให้
ได้!
“บ้าเอ๊ย ไอ้หมูจีน!” จูนินคนนั้นเปลี่ยนร่างกลับเป็นคน กระโดดลง
มาจากต้นไม้ มองมาที่ฉินเฉาอย่างชั่วร้าย “ทุกคน จับมันไว้!”
นินจาสองคนไม่สามารถลุกขึ้นได้ แต่ที่เหลือยังคงต่อสู้ได้อยู่
พวกเขารีบลุกขึ้นจากพื้น พร้อมกับเหวี่ยงโซ่ใส่ฉินเฉา
ฉินเฉามองดูอย่างไม่แยแส ไม่สนใจว่านินจาพวกนี้กำลังทำอะไร
กับตัวเอง
“อย่าถูกพวกมันจับนะ!” จ้าวจิงจิงเห็นฉินเฉาถูกโซ่มัดไว้มากขึ้น
มากขึ้น ก็เป็นห่วงจนต้องกระทืบเท้า
“ก็แค่พวกขยะ” ฉินเฉาพูด “มีอะไรต้องกลัวกัน”
เมื่อได้ยินคำพูดของชายคนนี้ ใจที่ปั่นป่วนของจ้าวจิงจิงพลันสงบ
ลง
เธอรู้สึกประหลาดใจอย่างมาก ตัวเองเป็นผู้หญิง ทำไมถึงได้เชื่อ
ฟังชายคนนี้นัก ยิ่งกว่านั้น ท่าทางของชายที่อยู่ตรงหน้า ดูราวกับว่า ต่อ
ให้ฟ้าถล่มลงมา ก็ไม่ต้องกังวล
“ฮ่าๆ ๆ ช่างเป็นคำพูดที่อวดดีนัก!” จูนินคนนั้นไม่ได้ใส่ใจ คิด
เพียงว่าเจ้าหมูจีนคนนี้คิดสวยหรูเกินไป
“จับมันไว้ มาดูสิว่ามันจะพูดอวดเก่งได้อีกมั้ย!”
เมื่อเสียงของเขาจบลง นินจาพวกนี้ก็เร่งความเร็วขึ้น ภายใน
พริบตา ก็เปลี่ยนเป็นหลายเงา หมุนรอบตัวฉินเฉา
อย่างรวดเร็ว นอนจากหัวแล้ว ร่างของฉินเฉาก็ถูกโซ่มัดจน
กระดุกกระดิกไม่ได้
โซ่มัดแขน ขา เอว แล้วก็ทั้งตัว
“ฮ่าๆ ๆ เห็นมั้ย?” หลังจากที่จับฉินเฉาได้แล้ว จูนินคนนั้นก็
หัวเราะออกมา “นี่คือค่าตอบแทนที่บังอาจมาดูถูกนินจา! สาวน้อย ดูให้
ดี ว่าฉันจะจัดการเจ้าหมูจีนนี้ยังไง!”
จากนั้นเขาก็เปลี่ยนเป็นดาบที่ดูคมกริบเล่มหนึ่ง ลอยเข้าไป หวัง
แทงใส่หัวฉินเฉา
ลำแสงเย็นเยียบที่ส่งออกมายามค˹าคืนนี้ ทำให้จ้าวจิงจิงกลัวจน
ต้องส่งเสียงร้องออกมาซ˺าแล้วซ˺าเล่า
แม้ว่าชายคนนี้จะใช้ร่างกายกันกระสุนได้เมื่อวันนั้น แต่ว่านั่นต้อง
เป็นเพราะเขาใส่ชุดเกราะกันกระสุนแน่ๆ!
แต่ตอนนี้ ดาบนี้ กำลังจะแทงใส่หัวเขา หัวที่ไม่มีอะไรป้องกัน เขา
จะรอดได้อย่างงั้นเหรอ?
จ้าวจิงจิงกลัวกับสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น แต่ฉินเฉายังคงแอบหัวเราะ
เยาะในใจ
“หยุด” ขณะที่ดาบพุ่งมาถึงตรงหน้า ฉินเฉาในที่สุดก็เคลื่อนไหว
เขายกมือขวาขึ้นมาอย่างง่ายดาย พร้อมกับกราชากนินจาสามคน
ที่มัดแขนข้างนี้ของเขาไว้จนลอยขึ้น
เสียงโซ่ตกกระแทกพื้น ขณะที่มือขวาของฉินเฉาจับเข้าที่คมของ
ดาบ
ดาบแทงใส่มือของเขา แต่เลือดซักหยดไม่มีไหลออกมา
“อ๊า!” เมื่อเห็นผลลัพธ์อย่างนี้ ดาบนั้นก็ส่งเสียงร้องด้วยความ
หวาดกลัวออกมา