มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 430: ช่วยฟรีๆ

มาจากที่ไหนก็กลับไปทางนั้น
สถานการณ์นี้คำพูดที่เหมาะก็คงจะเป็นคำนี้ เพียงพริบตา เพลิงห
ยางเทวะของฉินเฉาก็ถูกกระบี่สีทองส่องออกมาข้างนอกประตูนรกซะ
แล้ว
ขณะที่เขายังคงกลิ้งขลุกๆ อยู่ข้างนอก ประตูนรกตรงหน้า ก็เกิด
ลวดลายพร้อมกับแสงสีทองสว่าง เหมือนกับโซ่
ตอนนี้เอง ร่างของฉินเฉาก็เปลี่ยนไป
แก่นแท้ปีศาจเหมือนกับได้ยากระตุ้น มันตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
พร้อมกับดูดซับพลังของกระบี่สีทองเข้าไปอย่างบ้าคลั่ง แก่นแท้ปีศาจ
หมุนวนอย่างรวดเร็ว ฉินเฉาก็รู้สึกถึงพลังที่เพิ่มขึ้นไม่หยุด
พลังนี้ไม่ใช่ของวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับ ไม่ใช่ของพระสูตรหัวใจ
เพชร แต่เป็นของค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง!
ในร่างของเขา กระบี่ใหญ่ราชันย์มารหยินหยาง ได้รับอิทธิพลจาก
กระบี่ฟ้า ที่ตัวกระบี่ มีเส้นสีขาวพาดผ่านที่แกนกลาง พร้อมกันนั้นก็
เปล่งแสงสีทองเจิดจ้าออกมา
รวมทั้งกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ด้วยเหมือนกัน บนดอกบัวสีขาวมีแสงสี
ทองกำลังลุกโชนขึ้น
เพียงพริบตา ค่ายกลกระบี่ทำลายล้างของตัวเองที่อยู่ในร่างก็ใกล้
มาถึงเส้นแบ่ง ใกล้จะพัฒนาจนเสร็จสมบูรณ์!
ยังไงก็ตาม ในช่วงที่มาถึงเส้นแบ่งนี้เอง ค่ายกลกระบี่ทำลายล้างที่
อยู่ในร่างฉินเฉาที่เหมือนกับอ่างล้างหน้าที่ข้างในเต็มไปด้วยน˺า ตอนนี้
มันกลายเป็นเหยือกขนาดยักษ์!
แม้ว่าน˺าข้างในจะไม่เพิ่มขึ้น แต่ความจุของมันก็เพิ่มขึ้นมหาศาล
ตราบเท่าที่ฉินเฉายังคงฝึกฝนต่อไป เมื่อเขาเติบโตขึ้น เขาจะน่า
กลัวยิ่งกว่าเดิม
ในร่างของฉินเฉาตอนนี้ ฝึกฝนวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับ ขั้นที่ 4
พระสูตรหัวใจเพชร ขั้นที่ 2 ส่วนค่ายกลกระบี่ทำลายล้าง และเพลง
กระบี่ติงจุนที่เริ่มฝึกได้เพียง 3 ท่าแรกนั้น ถือได้ว่าเพิ่งเป็นทางเข้าไปใน
ขั้นแรกเท่านั้น
แต่ตอนนี้ ค่ายกลกระบี่ทำลายล้างของฉินเฉาได้มีการวิวัฒนาการ
หลังจากวิวัฒนาการเสร็จสมบูรณ์ รวมกับวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับใน
ร่าง และพระสูตรหัวใจเพชร เขาก็จะกลายเป็นผู้ฝึกตน 3 ประเภทคน
เดียวในโลก
ผู้ฝึกตน มีทั้งทางสายพุทธ และปีศาจ แต่ส่วนมากจะเป็นปีศาจ
ฉินเฉาแต่แรกเริ่มก็เป็นปีศาจ หลังจากนั้นก็ก้าวขึ้นมาเป็นผู้ฝึกตน
พุทธะ-ปีศาจ แต่ตอนนี้ เขาได้น่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่า ผู้ฝึกตนพุทธะและ
ปีศาจ เขาเป็นผู้ฝึกตนถึงสามสาย! นี่ถือว่าเป็นสิ่งที่แทบจะเป็นไปไม่ได้!
แม้ว่าการฝึกฝนจะยิ่งยากขึ้นไปอีกอย่างยิ่งยวด แต่ฉินเฉาใน
ปัจจุบันนี้ก็ทรงพลังมากอยู่แล้ว เพราะพลังปีศาจของเขาได้ข้ามผ่าน
พลังพุทธะไปทำให้เขาใช้พลังได้ไม่มั่นคง แต่ตอนนี้ เขาได้รับพลังเต๋าที่
แข็งแกร่งเข้ามา มาช่วยกดพลังปีศาจทำให้พื้นฐานฝึกตนของเขามั่นคง
ขึ้น ครั้งนี้จึงพูดได้ว่า เขาได้รับการเก็บเกี่ยวที่ดีเยี่ยม
ขณะที่ฉินเฉากำลังปีนขึ้นจากพื้น ดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็
เปล่งแสงสีทองออกมา จากนั้นก็ค่อยๆ สลายไปอย่างช้าๆ
“เจ้าหนู ถือซะว่าบริการนี้เป็นของขวัญแรกพบหน้าก็แล้วกัน!”
ในจิตใจของฉินเฉามีเสียงหัวเราะของหลัวนี่ดังก้อง
“ทำให้ข้าดูหน่อย เพื่อที่สักวัน เจ้าจะได้พบกับข้าอีกครั้ง!”
จากนั้น เสียงนี้ก็หายไปอย่างสมบูรณ์
“สหายคนนี้ เป็นคนที่แปลกจริงๆ” ฉินเฉายื่นมือออกมา จากนั้น
กระบี่ปทุมพิสุทธิ์ก็ลอยลงมาในมือเขา เขารู้สึกถึงพลังของกระบี่นี้
เทียบกับก่อนหน้านี้ เขารู้สึกว่ามันแข็งแกร่งมากกว่าเก่าถึง 10 เท่า
แทบจะใกล้เคียงพลังที่น่าสะพรึงของกระบี่ฟ้าเล่มนั้น
“เจตนาดีของนาย ฉันคงต้องขอขอบคุณ แต่ไม่มีใครขัดขวาง
เส้นทางของฉันได้!” ฉินเฉากำมือ เก็บกระบี่เข้าไป จากนั้นก็มองไปที่
ประตูสีทองตรงหน้า พร้อมกับพึมพำ “ฉันต้องไปหาวิญญาณของศิษย์
พี่!”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็เดินเข้าไปหาประตูนรก
แต่ในตอนนี้เอง ที่หน้าประตูนรก พลันเปล่งแสงสีทองบาดตา ไม่
รอให้ฉินเฉาได้เข้าไปใกล้ ก็ “ตูม” ปล่อยพลังแปลกๆ เข้าใส่ฉินเฉา
“อะไรอีกล่ะเนี่ย?” ฉินเฉาโกรธขึ้นมา ไม่รู้ว่าประตูนรกนี่เป็นบ้า
อะไรอีก ถึงได้อารมณ์ร้ายแบบนี้
“น่าตายเอ๊ย ให้ฉันเข้าไป!” ฉินเฉาเปลี่ยนเป็นลมพายุสีแดง พุ่งเข้า
ไปที่ประตูนรกอีกครั้ง แต่เพียงแค่เข้าไปในระยะสองเมตรก็มีแรงผลัก
อย่างรุนแรง ทำให้ฉินเฉาไม่อาจเข้าไปได้ ต้องกลิ้งหลุนๆ ลอยไปอีกฝั่ง
“มารดามันเถอะ นี่มันเรื่องอะไรกัน!” ฉินเฉาทั้งรำคาญทั้งไม่รู้ ทำ
ได้เพียงโมโห
เขากลอกตาไปมา ครั้งนี้ คงต้องหาคนช่วยซะแล้ว
“โรซี่! ออกมาหน่อย!”
เมื่อเสียงของฉินเฉาจบลง ก็เห็นชั้นเมฆเกิดอาการแปลกๆ ทันใด
นั้นก็เปล่งแสงสีดำออกมา
จากนั้น กระบี่สีดำเล่มโตก็ตกลงมาตรงหน้าฉินเฉา จากนั้น กระบี่สี
ดำก็ค่อยๆ เปลี่ยนร่างอย่างช้าๆ กลายเป็นสาวงามในชุดเกราะเต็มยศสี
ดำ
“ฮ่าๆ ๆ! ข้าคือขุนพลสาวอันดับหนึ่ง นามว่า โรซี่ เจ้าหนู เตรียมตัว
ตายได้!”
โรซี่ที่เหน็บกระบี่สีดำไว้ข้างเอว ตะโกนใส่ฉินเฉาเสียงสดใส
หัวของฉินเฉาแทบระเบิด
เขาถูจมูกด้วยความไม่พอใจ แล้วพูดว่า “โรซี่ ยังจะเล่นอีก!”
“มีเรื่องอะไรหรือคะ คุณลูกค้าที่รัก ถึงได้นึกถึงดิฉันวันนี้ หรือว่า
อยากจะคุยเรื่องธุรกิจของเรากันต่อ?”
ชุดเกราะของโรซี่ดีไซน์ออกมาได้ยั่วยวนกวนราคะอย่างยิ่ง เกราะ
บนนั้นปิดหน้าอกของเธอได้เพียงครึ่งลูก ส่วนท่อนล่างก็เผยให้เห็นขา
ขาวดั่งหิมะของเธอ กระตุ้นฉินเฉาไปถึงกระดูก
“ผู้อื่นคิดถึงนายมากๆ แต่นายกลับไม่คิดถึงผู้อื่นเลย”
“หึหึ…ไม่ใช่ว่าฉันเรียกเธอออกมาแล้วหรอกเหรอ….”
“ฮึ่ม ถ้าไม่มีเรื่อง นายจะเรียกผู้อื่นออกมาเหรอ?” โรซี่เล่นหูเล่น
ตาใส่ฉินเฉา ทำให้ฉินเฉาทำอะไรไม่ถูกชั่วขณะ
แต่ครั้งนี้ไม่ใช่เวลาเล่น ด้วยมารยาของปีศาจสาว จึงไม่อาจทำ
อะไรฉินเฉาได้!
ดังนั้น เขาทำเสียงขึ้นจมูก หัวเราะอย่างชั่วร้าย จากนั้นก็ถามโรซี่
“นี่คนสวย เราก็รู้จักกันมานานแล้วสินะ”
“ใช่! ใกล้จะครบปีแล้ว!” โรซี่พยักหน้า แล้วพูด “ครั้งนั้นนายยังไม่
รู้ นายเป็นเด็กโง่ที่ไม่รู้อะไรสักอย่าง”
“หึหึ ใช่แล้ว เธอก็รู้จักฉันมานาน เธอคิดว่าฉันเป็นยังไง?”
“เท่าที่รู้จักมานาน นายเป็นพวกที่ต้องการปัจจัยสี่น้อยมาก!”
“เอ่อ…” ฉินเฉาเอามือถูจมูกอย่างอึดอัด ยัยผู้หญิงเจ้าเล่ห์ ยัง
วกกลับเข้าเรื่องได้อีก!
“รู้แล้ว!” โรซี่พลันตบมือด้วยความพอใจ “นายเรียกฉันมาวันนี้
เพราะอยากทำสัญญากับฉันแน่นอน! ฉันรู้ว่านายเป็นคนที่เที่ยงตรง
ที่สุด เราก็รู้จักกันมานาน นายคงไม่อยากทำให้ความสำเร็จของฉันมัน
แย่ใช่มั้ย! ฮือฮือฮือ ฉินเฉา นายดีที่สุดเลย มากอดหน่อย….”
ฉินเฉาแทบทรุด ยัยปีศาจสาวน่าตายนี่ พูดเอาแต่ได้จริงๆ!
“ไม่ ฉันมีเรื่องให้เธอช่วย!” ฉินเฉารู้ว่าไม่อาจเล่นลองใจกับยัยนี่
ดังนั้นจึงพูดตรงๆ
“ฮึ่ม ฟรีเหรอ?”
ปีศาจสาวหันมามองด้วยท่าทางยั่วยวน แล้วพูด “ฉันเป็นปีศาจ!
ไม่ใช่นางฟ้า! อยากให้ปีศาจช่วย ต้องจ่ายค่าตอบแทน!”
“หลังจากนี้ฉันจะช่วยงานของเธอ!” ฉินเฉาที่มีใบหน้าหนา ยิ้มแล้ว
พูดว่า “โรซี่ จะว่าไปแล้วเราก็สนิทกัน ช่วยนิดช่วยหน่อยจะเป็นไร
หลังจากนี้ถ้าเธอมีอะไร ก็บอกฉันได้เลย!”
“ไม่เอา นายก็ไปหาหลิวอิงของนายสิ เธอเป็นนางฟ้าไม่ใช่เหรอ
เธอจะต้องช่วยนายอย่างแน่นอน!” โรซี่หันใบหน้าเล็กๆ ของเธอหนี
ฉินเฉารีบเดินเข้าไป พร้อมกับกอดเอวเธอจากด้านหลัง ดึงเธอเข้า
มาชนหน้าอก
“อ๊า!” โรซี่ที่อยู่ๆ ก็ถูกฉินเฉากอด ใบหน้าที่งดงามของเธอก็แดงก˹า
จากนั้นก็ใช้ท่าทางยั่วยวนมองไปที่ฉินเฉาครั้งหนึ่ง
“นายจะทำอะไร? ยังไม่ทำอะไร จะมาแตะตัวฉันไม่ได้นะ!”
บั้นท้ายของโรซี่ช่างอุดมสมบูรณ์จริงๆ ในยามนี้ที่ร่างของทั้งคู่
ติดกัน มันทำให้ฉินเฉารู้สึกมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก
เขาข่มกลั้นตัวเอง จากนั้นก็พูดว่า
“โรซี่ ช่วยฉันหน่อย ถือว่าฉันขอร้อง ฉัน ฉินเฉาไม่ใช่คนโง่ เรื่อง
ไหนที่ควรทำสัญญา กับเรื่องไหนที่ไม่ควรทำ ฉันรู้ดี ครั้งนี้ ฉันต้องการ
ถามเธอ เมื่อเราเป็นหุ้นส่วนกัน ทั้งสองฝั่งก็ต้องให้ความจริงใจไม่ใช่
เหรอ ฉันพูดถูกมั้ย?”
“ฮึ่ม! คุยเรื่องน่าเกลียดกับฉัน แล้วยังกอดฉันอีก! ปล่อยได้แล้ว!”
คำพูดที่ฉินเฉาพูดออกมามันก็จริง ทำให้โรซี่บุ้ยปาก จากนั้นก็ปัด
มือเขาออก
“มีเรื่องอะไรก็รีบพูด! คุณหนูคนนี้งานยุ่งมาก! ยังมีลูกค้าหนุ่มหล่อ
อีกหลายคนต่อแถวรอคอยความรักของคุณหนูคนนี้!”
“อืม…..” เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้จากโรซี่ ทันใดนั้นก็พลันรู้สึกไม่
พอใจ บนหน้าผากมีเส้นเลือดผุดขึ้น แต่เขาก็ข่มกลั้นตัวเอง เพราะ
วิญญาณของศิษย์พี่รอไม่ได้ ถ้าช้ากว่านี้ กลัวว่าเธอจะกินน˺าแกงยาย
เมิ่งเข้าไปซะก่อน!
“โรซี่ ทำไมฉันถึงเข้าไปในประตูนรกตรงหน้านี้ไม่ได้?”
ฉินเฉาพูดจบก็ทำการสาธิตให้ดู
เมื่อร่างของเขาเข้าไปใกล้ประตู ประตูก็ส่องแสงสีทองออกมา
“นี่ยังจะถามอีก!” โรซี่เหล่ตามองฉินเฉา “ก็เป็นเพราะขุนพล
อันดับหนึ่งนั่นน่ะสิ ที่สร้างม่านพลังไว้ป้องกันนาย เขาได้รับความ
ช่วยเหลือจากประตู ทำให้นายดูดซับพลังของเขาเข้าไป ทำให้เมื่อนาย
เข้าไปใกล้ มันก็จะผลักนายออกมา ทำให้นายเข้าไปข้างในไม่ได้อีก”
“แม่งเอ๊ย!” ฉินเฉาสบถออกมาอย่างไม่พอใจ เจ้าหลัวนี่น่าตายนั้น
ถึงกับทำเรื่องแบบนี้เข้าซะได้! คนบ้า สมกับเป็นคนบ้าจริงๆ!
“แล้ววิญญาณของศิษย์พี่ฉันจะทำยังไง?”
“จะทำอะไรได้ ถ้านายไม่เข้าไปในนรกแล้วนายจะช่วยเธอยังไง
รอให้พญายมเอาเธอมาส่งให้นายอย่างงั้นเหรอ?”
เมื่อฉินเฉาได้ฟังก็พลันรู้สึกกังวล
เธอมองไปที่ร่างของจ้าวจิงจิงที่นอนอยู่อีกด้านเหมือนกับเจ้าหญิง
นิทราในนิทาน รอเจ้าชายเข้ามาจูบ วิญญาณของเธอออกจากร่าง
ตอนนี้ไม่รู้ไปอยู่ที่ไหน
หรือว่าสวรรค์จะอิจฉาในความงามของหญิงสาวคนนี้กัน?
ศิษย์พี่…เป็นผม ฉินเฉาที่ไร้ความสามารถเอง ที่ไม่สามารถช่วยคุณ
ได้….ผมมันไม่มีน˺ายา เป็นปีศาจอะไรกัน เป็นผู้ฝึกตนบ้าอะไร….
เมื่อเห็นฉินเฉามีสภาพหน้าม่อยคอตก พร้อมกับประโยคที่พึมพำ
ออกมา โรซี่ก็พลันใจอ่อน
โอ้ ช่วยไม่ได้จริง!
“จริงๆ แล้วยังมีวิธีอยู่”
น˺าเสียงของโรซี่ราวกับหยาดฝนจากสวรรค์ ทำให้จิตวิญญาณของ
ฉินเฉาสั่นสะท้าน
เขารีบยืนขึ้น พุ่งเข้าไปหาโรซี่ พร้อมกับจับมือขาวนุ่มนิ่มของเธอ
แล้วพูด
“จริงเหรอ? โรซี่ เธอช่วยได้จริงเหรอ?”
“นายทำฉันเจ็บ” เมื่อโรซี่เห็นฉินเฉาเป็นห่วงศิษย์พี่ของเขามาก
ขนาดนั้น ก็พลันรู้สึกไม่พอใจ จ้องฉินเฉาครั้งหนึ่ง
หลังจากหัวเราะแหะๆ ออกมาสองครั้ง ฉินเฉาก็ปล่อยมือของโรซี่ที่
เปลี่ยนเป็นสีแดง
“ฮึ่ม มีวิธีจริงๆ ยิ่งกว่านั้น นายยังทำเองได้ด้วย!”
“วิธีอะไร โรซี่ บอกฉันเร็ว!” เมื่อรู้ว่าสามารถช่วยศิษย์พี่ได้ ฉินเฉา
มีท่าทางเหมือนกับคนบ้า