มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 432: พนันอีกครั้ง

“จะแนะนำให้ทุกคนรู้จักนะ เธอชื่อหลิวอิง เป็นน้องสาวของคน
รู้จักของผม เธอจะมาเที่ยวเล่นกับเราวันนี้เป็นพิเศษ”
ฉินเฉา หลิวอิง จ้าวจิงจิง และเคโการวมเป็นสี่คน มาที่ชายหาดที่มี
ชื่อเสียงอย่างมากของฮอกไกโด หลังจากที่เตรียมตัวเล่น พร้อมกับ
เตรียมฉลองบาร์บีคิวทำเอง
เงินที่ใช้ในการเที่ยวครั้งนี้ ตำหนักยุทธ์เป็นคนจ่าย เพื่อขอบคุณฉิน
เฉาในการจัดการเรื่องนั้น
แต่หลิวอิงไม่รู้ว่าไปได้ยินเรื่องนี้มาจากไหน เธอกลับร้องขอจะมา
ด้วย ฉินเฉาไม่อยากพาตัวเจ้าปัญหาอย่างเธอมา แต่หลิวจางซึ่งรัก
น้องสาวของเธอมาก ได้ตามใจเธอ ดังนั้น ภายใต้ลูกล่อลูกชนของหลิว
จาง ฉินเฉาจึงทำได้เพียงพาเธอมาด้วย
ยังไงก็ตาม เมื่อเห็นว่าฉินเฉาพาสาวน้อยที่น่ารักสมบูรณ์แบบมา
ด้วย เคโกะและจ้าวจิงจิงสีหน้าพลันไม่เป็นธรรมชาติ
แม้ว่าชื่อเสียงของสำนักยุทธ์จะถูกตำหนักยุทธ์ทำลายลงอย่าง
สิ้นเชิง แต่ความสัมพันธ์ของเคโกะและจ้าวจิงจิงสาวงามทั้งสองก็ไม่ได้
เปลี่ยนไป
เคโกะก็ไม่ต้องการพูดอะไร หลังจากที่พี่ชายของเธอถูกจัดการ
และอ้าวกานจื่อหนานต้องเข้าโรงบาล นี่เป็นการโจมตีที่ร้ายแรงอย่าง
มากสำหรับตระกูลอ้าวกาน
แต่ถึงยังไงตระกูลอ้าวกานก็เป็นตระกูลใหญ่ พวกเขาไม่ได้มีเพียง
สำนักยุทธ์ พวกเขายังมีธุรกิจอีกมากมาย ดังนั้น รายได้ของตระกูล
ยังคงพอรักษาไว้ได้
แต่อันดับหนึ่งของญี่ปุ่น ตอนนี้ไม่ใช่สำนักยุทธ์ของตระกูลอ้าวกาน
อีกต่อไป
ตอนนี้มันเป็นของตำหนักยุทธ์ ธุรกิจของพวกเขากำลังดีขึ้นอย่าง
ช้าๆ ยิ่งกว่านั้น ตระกูลอันชิงยังคอยให้การช่วยเหลืออย่างลับๆ โดยใช้
เส้นสายจากข้าราชการให้คอยอำนวยความสะดวกให้
ภายใต้สถานการณ์อย่างนี้ จ้าวชิงซานดีใจจนยิ้มไม่หุบปาก มีเพียง
จ้าวจิงจิง ลูกสาวที่ยังไม่แต่งงานของเขา ที่ช่วงนี้ดูจะมีท่าทางแปลกไป
เป็นพิเศษ
ในช่วงหลายวันก่อน เธอมักจะรู้สึกว่าร่างกายของเธอไม่ค่อย
เหมือนเดิม
ยังไงก็ตาม เธอก็ไม่รู้ว่ามันแปลกไปที่ตรงไหน แต่มันก็ทำให้เธอ
กระปรี้กระเปร่าอยู่ทุกวัน ดังนั้น เธอจึงไม่พูดอะไร
แต่คนที่ตัวเองเรียกว่าศิษย์น้องอย่าง ยามาซากิ คาโต้ ในร่างของ
เขากลับมีเรื่องที่เป็นปริศนาอยู่มาก
เขาที่ฝึกไม่ถึงเดือน กลับจัดการอ้าวกานจื่อหนานที่เป็นอันดับหนึ่ง
ของญี่ปุ่นได้อย่างไม่คาดคิด!
แม้ว่ายามาซากิจะบอกว่าตัวเองแข็งแรงอย่างนี้มานาน และถูก
เรียกว่าสัตว์ประหลาดมาตั้งแต่เด็ก ทำให้ภายหลังเขาต้องซ่อนพลัง
ตัวเอง ทำตัวเป็นเหมือนคนธรรมดา
แต่ตระกูลอ้าวกานนี้ทำเกินไป เขาได้ใช้กองกำลังเต็มที่ ทำให้คน
ของตระกูลอ้าวกานใช้ไม่ได้กว่าครึ่ง
ในจุดนี้ จ้าวจิงจิงยังคงสงสัยอยู่
ยังไงก็ตาม ไม่ว่าเรื่องนี้จะเป็นยังไง เพราะความช่วยเหลือของฉิน
เฉา ทำให้พวกเธอชนะการประลอง ช่วยให้ชื่อของตำหนักยุทธ์รุ่งโรจน์
ขึ้นอีกครั้ง
ดังนั้น จ้าวชิงซานจึงใช้เงินตัวเอง ให้ลูกสาวของเขา พาฉินเฉามา
ผ่อนคลายที่ชายทะเล
ถ้าเป็นในช่วงหน้าร้อน คนที่ชายหาดแห่งนี้จะเยอะมาก
โดยเฉพาะเหล่าสาวน้อยที่ใส่บิกินี่เดินกันให้ขวัก ที่มักจะล่อตาฝูงหมา
ป่ากลุ่มใหญ่
ฉินเฉาเกลียดตัวเองที่ไม่ได้มาเวลานั้น เมื่อเขามาถึงก็เป็นช่วงหน้า
หนาวแล้ว อากาศเย็นอย่างร้ายกาจ ชายหาดแห่งนี้จึงมีลมที่เย็นเยียบ
พัดมาเป็นระยะ ด้วยอากาศอย่างนี้ ใครจะกล้าใส่บิกินี่เดินไปรอบๆ กัน
ยังไงก็ตาม ชายหาดแห่งนี้ไม่ได้มีเพียงหาดทรายเท่านั้น
ในสองปีมานี้ ที่นี่ได้กลายเป็นสวนสนุกไปแล้ว และสิ่งที่น่าสนใจ
ที่สุดก็คือ เพนท์บอล
เพนท์บอลนี้ให้ความรู้สึกเหมือนกับเล่นเคาน์เตอร์อย่างมาก ดังนั้น
เมื่อจ้าวชิงซานถามว่าฉินเฉาอยากจะเล่นอะไร เขาจึงเลือกที่นี่
มีผู้ชายที่ไหนที่ไม่ชอบเล่นปืน
แต่ว่าน่าสงสารที่พวกฟางเสียวหู่บาดเจ็บ ทำให้ไม่อาจมาได้
ไม่อย่างนั้น คนยิ่งเยอะก็ยิ่งสนุก
แต่ถึงจะเป็นอย่างนั้น เมื่อฉินเฉาและพวกซึ่งเป็นกลุ่มหนุ่มหล่อ
สาวสวยปรากฏตัวขึ้น ทันใดนั้นก็ได้ดึงดูดความสนใจจากสายตาของ
เหล่าคนที่มาเที่ยว
โดยเฉพาะสาวงามทั้งสามที่มีสไตล์แตกต่างกัน จ้าวจิงจิงสาวมั่น
เคโกะที่ขี้อาย และหลิวอิงที่สดใสน่ารัก เพียงแค่คนใดคนหนึ่งก็ทำให้
เหล่าชายหนุ่มกลัดมันเหล่านี้ไล่ตามอย่างบ้าคลั่งได้แล้ว
ตอนนี้ รอบๆ จึงเต็มไปด้วยเหล่าชายหนุ่มที่หมายตาสาวงาม!
ทันใดนั้น ฉินเฉาก็กลายเป็นเป้าหมายในการล่าสังหารของพวกเขา
เป็นธรรมดาที่พวกเขาจะไม่กล้าทำอย่างนั้นจริงๆ ถ้าสายตา
สามารถฆ่าคนได้ ฉินเฉาคงตายไปหลายครั้งแล้ว
“จิตสังหารรอบๆ นี้เยอะมาก….” ฉินเฉารู้สึกถึงสายตาพวกนี้ อด
พูดกับสามสาวไม่ได้ “สาวงามทั้งสาม ไปหาอะไรปิดหน้าก่อนเถอะ
ไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าพวกเราคงต้องออกไปแล้ว”
“ไม่เอา!” หลิวอิงยิ้มอย่างตื่นเต้น แล้วพูดว่า “ฉันอยากจะรู้ว่า
เสน่ห์ของฉันจะมากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มพวกนี้ เข้ามาลงมือกับยามา
ซากิโอนี่จังมั้ย!”
ก่อนที่จะมา ฉินเฉาได้บอกให้สาวน้อยนางนี้เรียกตัวเองว่ายามาซา
กิ! ไม่อนุญาตให้เรียกพี่ฉิน ไม่อย่างนั้นจะไม่ให้เธอเรียกว่าอาจารย์!
สุดท้าย ภายใต้เฟอเรโร่สองกล่อง สาวน้อยในที่สุดก็ยอมรับ
เธอมองมาที่ยามาซากิโอนี่จัง พร้อมกับเรียกอย่างอ่อนหวาน
ในขณะที่ปากกำลังกินช็อกโกแลตเฟอเรโร่เข้าไป
สาวน้อยที่ท่าทางไร้เดียงสา ทิ้งคำพูดที่ทำให้ฉินเฉาต้องเหงื่อตก
“ลงมือแล้วยังไง ยามาซากิของเรามีอะไรต้องกลัว?” คำพูดของ
จ้าวจิงจิงครั้งนี้แปลกไป เธอไม่ได้เรียกเขาว่า “ศิษย์น้อง” อีก หลังจาก
ที่กลับมาจากสำนักยุทธ์ ท่าทางแบบนี้ของเธอแปลกไปจริงๆ
ฉินเฉาไม่รู้ว่าที่เขาลงมือตอนนั้นถูกมั้ย แต่เขาคิดว่าไม่เสียใจที่ได้
ทำมัน
ตอนที่เห็นศิษย์พี่หมดสตินอนเปลือยท่อนบนอยู่ในอ้อมกอดของ
เขาอย่างทะนุถนอม…ฉากนั้นไม่ได้ทำให้ท่อนล่างของเขาลุกเลยสักนิด
“ยามาซากิซัง….ชอบใช้ความรุนแรง….”
เคโกะที่อยู่อีกด้านพูดเสียงเบา
ต้องรู้ว่าอารมณ์ของเคโกะนั้นไม่ดีจริงๆ พี่ชายที่รักของเธอตั้งแต่
เด็ก ยิงปืนใส่พี่สาวจ้าวเพื่อฆ่าเธอ แม้ว่าจะยิงไม่ถูก แต่เขากลับกลัว
ความผิดจนกลายเป็นปัญญาอ่อน
โอ้ นี่คงเป็นสวรรค์ลงโทษ…แต่ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นพี่ชายของเธอ
….
ฉินเฉาเห็นเคโกะอารมณ์ไม่ดี เขาจึงชวนเธอมาด้วยวันนี้ เพื่อทำให้
เธออารมณ์ดีขึ้น แม้ว่าอ้าวกานอิกูจิจะชั่ว แต่เคโกะนั้นบริสุทธิ์
“เคโกะอย่าทำหน้าอย่างนั้นสิ เธอดูพวกผู้ชายที่มองดูเธอสิ ยิ้มสิ
เอาให้พวกเขาหลงรักเธอ”
หลังจากที่พูดจบ ฉินเฉาก็ยื่นนิ้วออกไปจิ้มแก้มเคโกะ
“ใครอยากให้พวกนั้นมารักกัน” ในใจก็พูดว่า ยามาซากิซังนี่คนไม่
ดีจริงๆ รู้จักแต่แกล้งคนอื่น
“เอาล่ะๆ วันนี้เรามาสนุกกัน ทุกคนมามีความสุขไม่ดีกว่าเหรอ?”
ฉินเฉาสังเกตว่าเคโกะ และจ้าวจิงจิงวันนี้อารมณ์ไม่ดีกันซะเลย
ต้องดูสาวน้อยหลิวอิงเป็นตัวอย่างสิ เธอไม่คิดอะไร ราวกับคน
ปัญญาอ่อน…แค่กๆ ถ้าให้หลิวจางรู้ว่าเขาคิดกับน้องสาวเธออย่างนี้
เขาต้องถูกเธอตบอย่างแน่นอน
“ฉันอยากจะเล่นเพนท์บอล” สาวน้อยหลิวอิงเอะอะจริงๆ พูด
เสียงดังอยู่ข้างๆ “เห็นท่าทางตอนพวกเขาถูกยิงแล้ว น่าหัวเราะจริงๆ!”
“แต่เรามีกันอยู่แค่นี้เอง” จ้าวจิงจิงมองดู แล้วพูดว่า “หรือว่าพวก
เราสามคนเป็นทีมเดียวกัน แล้วรุมยิงยามาซากิ? ใครแพ้ต้องทำหน้าที่
ปิ้งบาร์บีคิวเสิร์ฟทุกคน”
“ดี!” หลิวอิงสนับสนุน หาเรื่องให้ฉินเฉา
“แบบนี้ไม่ยุติธรรม…เคโกะจะอยู่ฝั่งเดียวกับยามาซากิซัง”
น˺าเสียงเบาๆ ดังออกมา ในตอนนี้ ฉินเฉาอยากจะดึงเคโกะเข้ามากอด
และจูบเธอหนักๆ สักครั้ง
มารดามันเถอะ เคโกะเธอช่างดีกับฉันจริงๆ
ส่วนยัยเด็กน่าตายหลิวอิงนั้น บิดาไม่น่าพาเธอออกมาเลยวันนี้
“มีตรงไหนไม่ยุติธรรม!” จ้าวจิงจิงพูด “ด้วยความร้ายกาจของเขา
รวมทั้งเป็นผู้ชาย พวกเราทั้งสามคนอยู่ฝั่งเดียวกันนี่แหละดีแล้ว”
คำพูดของจ้าวจิงจิง ทำให้ฉินเฉากลัวว่าจะมีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้น
การจัดการของศิษย์พี่นั้น ตัวเขาไม่อยากจะยอมรับ ยิ่งกว่านั้น
ทำไมศิษย์พี่ถึงพูดเหมือนกับจะยอมแพ้อย่างนั้นกัน
เห็นได้ชัดว่าการพูดนี้ จงใจว่ากระทบเขาชัดๆ
“ศิษย์พี่ ดูคุณพูดเข้าสิ…ความสามารถของผมไม่ใช่ว่าคุณเป็นคน
สอนหรอกเหรอ”
ฉินเฉารีบพูดตลก เขาไม่อยากให้เรื่องนี้ทำร้ายความสัมพันธ์
ระหว่างเขากับศิษย์พี่
“ไม่กล้ารับหรอก” จ้าวจิงจิงโบกมือเบาๆ “ฉันที่ทำอะไรไซโจไม่ได้
จะไปมีปัญญาสอนยามาซากิซังได้ยังไง เอาล่ะ พวกเรามาเริ่มเล่นกัน
เถอะ”
ฉินเฉารู้สึกไม่พอใจ ไม่รอให้เขาได้พูดอะไร ที่ด้านข้างก็มีเสียงที่ไม่
น่าฟังดังออกมา
“โอ้ ได้ยินเรื่องสนุกเข้าแล้วสิ จะรังเกียจมั้ยถ้าจะนับพวกเราเข้าไป
ด้วย?”
ทันใดนั้นก็มีคนก้าวออกมา
จริงซะด้วย เป็นโอคาว่า ทาการะ และยามาโนะ รัน สองผีน่าชังนั่น
ทางด้านโอคาว่า เขาได้พาบอดี้การ์ดมาด้วยเป็นปกติ
“โทษที สหายโอคาว่า วันนี้เราจะเล่นเกมใช้สมองกัน กับสิ่งมีชีวิต
ระดับนาย เราไม่ต้องการ”
จากคำพูดที่ถากถางของฉินเฉา ทำให้ใบหน้าของโอคาว่าผุดเส้น
เลือดขึ้น
“ยามาซากิซัง ได้โปรดอย่าพูดคำที่ไร้การศึกษาอย่างนั้น” ยามา
โนะ รันเข้ามาช่วยโอคาว่า แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “เราและคุณหนูเคโกะ
เป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน อยากจะเล่นด้วยกันมันคงไม่มากเกินไปหรอกนะ
แล้วก็ ถ้านายไม่พอใจ งั้นวันนี้เรามาแข่งกันก็ได้”
“แข่ง?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว พร้อมกับทำท่าทางชั่วร้าย พูดอย่างดูถูก
“ยังมีหน้ามาท้าแข่งอีกเหรอ? ครั้งก่อนไม่รู้ว่าใครกันที่แพ้แล้วไม่ทำ
ตาม แข่งงั้นเหรอ? คิดว่าเราเป็นเด็กสามขวบหรือไง?”
“ครั้งก่อนก็คือครั้งก่อน ครั้งนี้ก็คือครั้งนี้!” ใบหน้าของโอคาว่าแดง
ก˹า พูดเสียงดัง “ฉัน โอคาว่า ทาการะ นับว่ามีชื่อเสียงอยู่บ้าง! ฉันใน
ฐานะลูกชายคนที่เก้าของสมาชิกสภาโอคาว่า! คำที่พูดออกไปเป็นดั่ง
ตะปูที่ถูกตอก! ฉันขอใช้ชื่อเสียงเป็นประกัน!”
“ฮ่าๆ ๆ นี่ฉันกำลังฟังเรื่องตลกอยู่หรือไง” ฉินเฉาหัวเราะเสียงดัง
จากนั้นก็พูดว่า “โอคาว่า ทาการะ อย่างนายมีชื่อเสียงอะไรกัน? โอเค
ชื่อเสียงของนายอาจจะใช้หลอกเด็กอนุบาลได้”
“ยามาซากิ แกกล้าพนันกับฉัน โอคาว่า ทาการะมั้ยล่ะ!” โอคาว่า
พูดอย่างชั่วร้าย
“ฉันคิดว่าเขาคงไม่มีความกล้าพอหรอก” ยามาโนะ รันพูดเสริม
เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย
“ฮึ่ม อยากจะแข่งกับเรางั้นเหรอ ย่อมได้!” สีหน้าของฉินเฉา
กลายเป็นเย็นชา พร้อมกับชี้ไปที่โอคาว่าแล้วพูดว่า “แต่ครั้งนี้ของเดิม
พันของเรา ต้องเป็นของใหญ่”