มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 452: ให้ฉันลงโทษ

หลังจากที่โจรหัวสูงพูดจบ ก็ส่งหมายเลขบัญชีจากธนาคารสวิตช์
ให้
“ใครที่อยากรอดชีวิต จงโอนเงินเข้าหมายเลขบัญชีนี้ซะ! แฮ่ม 10
ล้านเยนเพื่อรักษาชีวิต ห้ามต่อเด็ดขาด ทุกคนมองไปที่ห้องทำงานนั่น”
หลังจากพูดจบ เขาก็เข้าไปบอกอะไรบางอย่างกับลูกน้องสองคน
จากนั้นก็มองไปที่กลุ่มคนรวยพวกนั้น แล้วก็เริ่มให้พวกเขาโอนเงิน
ดูเหมือนจะมีบางคนที่ยอมตายแต่ไม่ยอมโอนเงิน โจรหัวสูงก็ไม่
เกรงใจ จัดการยิงเขาทันที
โจรหัวสูงพวกนี้ เป็นผู้มีหมายจับจากตำรวจสากล ในน˺ามือของ
พวกเขา ไม่รู้ว่ามีกี่ชีวิตที่ถูกจัดการไป เขาได้วางแผนเพื่อเพิ่มเงินใน
กระเป๋า ยังไงก็ตาม ทันใดนั้นในทีวี เขาก็ได้เห็นโฆษณาพระบรม
สารีริกธาตุที่ถูกจัดประมูลในโรงประมูลแห่งนี้ นี่ทำให้ความโลภของเขา
ก่อตัวขึ้น จึงได้เกิดแผนนี้ขึ้นมา
ไม่เพียงแต่พระบรมสารีริกธาตุที่ทรงคุณค่าเท่านั้น! ยังมีคนรวย
และคนทรงอิทธิพลอยู่กันเต็มห้อง!
ถ้าเก็บทุกคน คนละ 10 ล้าน ในห้องนี้มีกันมากกว่า 40 คน ก็จะ
เป็นเงินมากกว่า 400 ล้าน!
ใช่แล้ว ยังมีคนในห้อง VIP อีก! เจ้าพวกนั้นรวยกว่าคนที่อยู่ในห้อง
นี้ เป็นธรรมดาที่ราคาของพวกเขาจะต้องสูงกว่า เก็บพวกนั้นคนละ
100 ล้านคงดี!
เมื่อคิดได้อย่างนี้ โจรหัวสูงก็ได้ถือปืนพร้อมกับนำลูกน้องอีกหลาย
คน พุ่งไปที่ห้อง VIP หมายเลข 1
เมื่อยามที่โจรหัวสูงบุกเข้ามาในโรงประมูล กลุ่มบอดี้การ์ดก็ได้เข้า
ไปในห้อง VIP 1 เพื่อปกป้องความปลอดภัยให้กับอ้าวกาน เคโกะ
แม้ว่ากลุ่มบอดี้การ์ดพวกนี้จะร้ายกาจ แต่พวกเขาก็ไม่ได้นำอาวุธ
มาด้วย
ดังนั้น พวกเขาถึงอยู่ในห้องพร้อมกับเคโกะ ไม่ได้ออกไปต่อสู้
เมื่อเห็นกลุ่มโจรหัวสูงพวกนี้ถือปืนบุกเข้ามา ใบหน้าของเคโกะก็
ไม่ได้มีความกลัวแม้แต่น้อย เพราะว่า ฉินเฉาได้ยืนอยู่เบื้องหน้าเธอ
“โอ้ ห้องนี้มีบอดี้การ์ดเยอะจริงๆ ดูท่าจะเป็นคนที่รวยโคตรๆ เลย
สินะ” โจรหัวสูงไม่ทันสังเกตเห็นเคโกะ แต่เมื่อเขาได้เห็นรูปลักษณ์
สวยงามของเคโกะ หน้าของเขาก็เหมือนจะแดงๆ
“นี่ สาวน้อยคนสวย ถ้าอยากมีชีวิตรอดล่ะก็ ในห้องนี้ จ่ายมาคน
ละ 100 ล้าน แล้วก็แม่สาวน้อย เธอถอดเสื้อผ้าออก จากนั้นก็บริการ
ให้กับบิดา ถ้าบิดาพอใจ จะตัดสินใจไว้ชีวิตเธอ”
เคโกะขมวดคิ้ว ต้องการปฏิเสธออกไปอย่างโมโห
แต่ในตอนนี้เอง ฉินเฉาได้ยื่นมือออกมา ตบลงบนบ่าของเคโกะ
เบาๆ จากนั้นก็เปิดปากพูด
“นี่เพื่อน แกหาเงินง่ายจริงๆ คนละ100ล้านอย่างงั้นเหรอ คิดจะ
หาเอาเงินไปถมตัวเองหรือไง….”
“แม่งเอ๊ย นี่มันเรื่องอะไรของแก หุบปากให้กับบิดา!” โจรในเสื้อ
แจ็กเกตสีเหลืองชี้ปืนไปที่หัวของฉินเฉา ตะโกนเสียงดัง “ถ้าอยากจะมี
ชีวิต ก็ให้สาวน้อยนางนี้แก้ผ้าออกมา แล้วแกก็จ่ายมา 100 ล้าน!”
“หึหึ 100ล้าน ดูเหมือนฉันจะมีค่ามากเหมือนกันนี่” ฉินเฉาหยิบ
บุหรี่ออกมา คาบไว้ในปาก จุดมัน จากนั้นโจรแจ็กเกตสีเหลืองก็มองมา
ด้วยสีหน้าอึมครึม
“แม่ง อยากจะตายหรือไง! ฉันบอกให้ถอดเสื้อผ้าออก เร็วเข้า! จะ
ถอดเองหรือจะให้บิดาไปช่วยถอด!”
หลังจากพูดจบ โจรแจ็กเกตสีเหลืองก็ถือปืนก้าวยาวๆ เข้ามา
“หยุด!” เมื่อเห็นเคโกะตกอยู่ในอันตราย กลุ่มบอดี้การ์ดก็รีบเข้า
มาขวางอยู่ด้านหน้าโจรหัวสูงคนนั้นทันที
“แม่งเอ๊ย หาที่ตาย!” เป็นธรรมดาที่โจรคนนั้นจะไม่เกรงใจ เขา
จัดการยิงปืนออกไปทันที
แต่ทันใดนั้น ได้มีร่างร่างหนึ่งมาปรากฏตรงหน้าเขา จากนั้นก็ใช้ฝ่า
มือกุมปากกระบอกปืนของเขาไว้ ชายแจ็กเกตสีเหลืองจ้องมองดู กลับ
เป็นชายที่ต่อปากต่อคำกับเขาเมื่อกี้
“เจ้าโง่ แกคิดว่าตัวเองคงกระพันหรือไง ตาย!”
ชายแจ็กเกตสีเหลืองยิ้มออกมาอย่างดูถูก จากนั้นก็ทำการลั่นไก
ปืน
ปัง!
จากนั้น เขาก็ร้องออกมาอย่างน่าสงสาร เพราะว่าปืนในมือเขาได้
ระเบิดออกมา
มือทั้งสองข้างที่จับปืนไว้ ทันใดนั้นก็แตกออกพร้อมกับเลือดเต็ม
มือ แต่ฉินเฉากลับยืนเฉย ตบมือตัวเองแล้วพูดว่า
“โทษที 100 ล้านของแก ดูเหมือนว่าวันนี้แกคงจะไม่ได้ซะแล้ว”
“ฆ่า ฆ่ามัน!” ชายแจ็กเกตสีเหลืองอดทนต่อความเจ็บปวด จากนั้น
ก็ออกคำสั่ง
ไม่ต้องรอให้เขาสั่ง เมื่อลูกน้องหลายคนของเขาเห็นฉากนี้ ก็พากัน
กลัวจนลั่นไกออกไปเองแล้ว
ห่ากระสุนสาดเข้าใส่ฉินเฉาไม่หยุด เคโกะที่อยู่ด้านหลังกลัวจน
หน้าซีดขาว
เจอกับปืนมากขนาดนี้ สามีจะต้องถูกฆ่าแน่ๆ …
แต่ แต่ว่าเพิ่งจะได้มีสัมพันธ์กัน…จริงๆ แล้วควรจะมีชีวิตที่มี
ความสุขเพื่อรอคอยเขา แต่ถ้าสามีตาย ฉันก็ไม่อยากมีชีวิตอยู่ต่อ….
เคโกะกำหมัดน้อยๆ ของเธอ พลางตัดสินใจ
เป็นธรรมดาที่ฉินเฉาจะไม่ยอมให้ผู้หญิงของตัวเองตาย เขายิ้มบาง
พร้อมกับยื่นมือออกไปข้างหน้าตัวเอง
กระสุนที่พุ่งเข้ามาด้วยความเร็ว เหมือนกับชนเข้ากับกำแพง พลัน
หยุดลง ลอยอยู่ตรงหน้าร่างฉินเฉา
“นี่มัน พระเจ้าช่วย…..”
เมื่อโจรหัวสูงได้เห็นสิ่งนี้ ก็ต้องร้องออกมาด้วยความตกใจ
“เมื่อพวกแกมารบกวนฉัน ฉันก็จะเมตตา ช่วยส่งพวกแกไปนรก
ฟรีๆ” ฉินเฉาโบกมือ จากนั้นกระสุนที่ลอยอยู่ ก็พลันถูกสะท้อนกลับไป
ทางพวกโจร พรากชีวิตของพวกเขาไป
โจรแจ็กเกตสีเหลืองกลายเป็นเซ่อ เขาตระเวนไปตามแม่น˺าและ
ทะเลสาบสายนี้มาหลายปี มีการต่อสู้น้อยใหญ่เกิดขึ้น แม้จะเป็นอย่าง
นั้นเขาก็ไม่เคยกลัว
แต่วันนี้ เขาพลันเกิดความกลัวขึ้น ความรู้สึกแปลกๆ นี้ได้กลับมา
ที่ร่างของเขาอีกครั้ง
“ปีศาจ แกมันปีศาจ….”
“ฉายานี้ไม่ค่อยน่าฟังเท่าไหร่เลย” ฉินเฉายกมือขึ้น ร่างของชาย
แจ็กเกตสีเหลืองก็ลอยขึ้นกลางอากาศ ชายแจ็กเกตสีเหลืองคนนั้นเตะ
ขาไปมาด้วยความกลัว เส้นเลือดผุดขึ้นเต็มหน้า
“อย่ากลัวไปเลย ถ้ากลัวก็ไม่สนุกสิ” ฉินเฉาพูดอย่างอารมณ์ดี บน
ใบหน้าแต้มไว้ด้วยรอยยิ้มไม่มีพิษภัยกับมนุษย์และสัตว์ พร้อมกับมอง
ไปที่ร่างของชายแจ็กเกตสีเหลือง “แกรู้มั้ยว่าวันนี้แกทำอะไรผิด แกจะ
หาเงินยังไงก็เรื่องของแก แต่แกมายุ่งกับผู้หญิงของฉัน นี่ทำให้ฉันไม่
พอใจอย่างมาก โคตรจะไม่พอใจ”
“ผะ ผมผิดไปแล้ว….” ชายแจ็กเกตสีเหลืองรีบตะโกนออกไป
พยายามรักษาชีวิตของตัวเอง “ยกโทษให้ผมด้วย ผมจะยกเงินให้!”
“เงิน?” ฉินเฉายิ้มอย่างดูถูก “เงินจะมาเทียบกับผู้หญิงของฉันได้
ยังไง! วันนี้แกทำให้ฉันไม่พอใจ ดังนั้น ฉันจะบริการพิเศษให้กับแก ทำ
ให้แกเพลิดเพลิน อืม แล้วก็อย่าร้องเสียงดังล่ะ”
หลังจากที่พูด ฉินเฉาก็ยื่นมืออีกข้างออกมา พร้อมกับทำท่าบีบไป
ที่แขนซ้ายของชายแจ็กเกตสีเหลือง
กร็อบ! เสียงกระดูกหักดังออกมา ชายแจ็กเกตสีเหลืองพลันร้อง
ออกมาด้วยความเจ็บปวด แต่ห้อง VIP นี้มีระบบกันเสียงรบกวนอย่างดี
ดังนั้น คนข้างนอกจึงไม่มีใครได้ยิน
แต่คนในห้อง พากันหน้าซีดขาวกันหมดแล้ว
บอดี้การ์ดพวกนี้พากันกลัว ในใจพูดว่า เพื่อนของคุณหนูเป็นใคร
กัน ทำไมถึงได้โหดเหี้ยมอย่างนี้!
เมื่อมองไปที่เคโกะ สีหน้าของเธอกลับเป็นปกติ
เพราะว่าคนที่ทำเป็นฉินเฉา จริงๆ แล้วเคโกะเกลียดผู้ชายโหดร้าย
กระหายเลือดเป็นที่สุด แต่ไม่รู้ว่าทำไม ฉินเฉากลับเป็นข้อยกเว้น
ยิ่งกว่านั้น เคโกะยังคิดว่า ที่เขาจัดการเรื่องแบบนี้เป็นเรื่อง
ธรรมดา
เพราะว่าเคโการู้ว่าในมือของฉินเฉาไม่เคยพรากชีวิตคนบริสุทธิ์
สำหรับโจรหัวสูงพวกนี้ที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตา ตายหมื่นครั้งก็ไม่
สาสม
“ก็บอกแล้วว่าอย่าร้องเสียงดัง นี่ทำให้ฉันรู้สึกไม่สนุกเลย” ฉินเฉา
ลดมือลง แล้วพูดว่า “ฉันแค่หักกระดูกแกไปนิดหน่อยเอง แล้วดูสารรูป
แกสิ นี่ช่างไม่สนุกจริงๆ”
หลังจากที่พูด เขาก็เลื่อนมือไป พร้อมกับหักแขนอีกข้างของชาย
แจ็กเกตสีเหลือง
“….” ชายแจ็กเกตสีเหลืองเจ็บจนร่างกระตุก ปากก็ตะโกนออกไป
ไม่หยุด “ฆ่าฉัน ฆ่าฉันซะ!”
“ฆ่าแก? ฆ่าแกนั่นมันง่ายเกินไป”
ฉินเฉายิ้มออกมา “ดูสารรูปแกสิ ยังเหลือที่ให้เล่นอีกตั้งเยอะ
อุตส่าห์มีชีวิตถึงตอนนี้ แถมยังมาทำให้ฉันโกรธอีก ต้องให้ฉันลงโทษแก
อย่างสาสมซะก่อน”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็หันไปหักกระดูกเท้าของเขา
ชายแจ็กเกตสีเหลืองเจ็บจนร้องไม่ออก ร่างของเขาดูคล้ายกับศพก็
ไม่ปาน ในสายตาของเขาเต็มไปด้วยความเคียดแค้น
“ไม่ดีเหรอ?” ฉินเฉาพูดเหมือนเสียใจ “ฉันยังเล่นไม่สาแก่ใจเลย”
“ฆ่า…ฆ่าฉันซะ…” ชายแจ็กเกตสีเหลืองพ่นเลือดออกมา พร้อมกับ
พูดคำนี้ออกมาด้วยน˺าเสียงสั่นๆ
ฉินเฉายิ้ม พร้อมกับทำท่าคว้าจับ
“เกิดชาติหน้าก็อย่าทำชั่วอีกล่ะ”
เมื่อน˺าเสียงของเขาหยุดลง คอของชายแจ็กเกตสีเหลืองก็พลัน
หมุนอย่างน่ากลัว จากนั้นก็คอหักตาย
ฉินเฉาโยนร่างของเขาไปอีกด้าน พร้อมกับตบมือแล้วพูด
“สมควรตาย กล้ามารบกวนความสนุกของฉัน”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็หันหัวไปมองครั้งหนึ่ง ทันใดนั้นก็ยิ้ม
ออกมา
“ดูเหมือนว่าความสนุกจะเริ่มขึ้นแล้ว”
เมื่อเคโกะได้ยินเสียงของเขา ก็ทนไม่ไหว พร้อมกับมองไปทาง
หน้าต่าง
ทันใดนั้น สายตาของสาวน้อยก็เต็มไปด้วยความตกใจ
เธอเห็นร่างของกลุ่มโจรพากันนอนจมกองเลือด
พร้อมกับที่ด้านข้างของกลุ่มโจร นั่งไว้ด้วยสัตว์ประหลาดท่าทางดุ
ร้าย แต่ละตัวยาวสองเมตร กำลังกลืนศพของโจรพวกนั้นเข้าไป
เหล่าแขกที่กำลังจะหนี ตอนนี้พากันนั่งตัวสั่นอยู่ด้านข้าง สัตว์
ประหลาดพวกนั้น มองไปที่เหล่าอาหารที่มีท่าทางแตกตื่น
คนที่จิตใจไม่แข็งพอถึงกับอ้วกออกมา
เมื่อเห็นสัตว์ประหลาดกราชากหัวของโจรบางคน สาวน้อยก็แทบ
อ้วกออกมา
“นี่ นี่มันอะไรกัน!” บอดี้การ์ดที่เมื่อครู่ไม่กลัวปืน ตอนนี้บนใบหน้า
กลับปรากฏความกลัวขึ้นมา
“เร็ว รีบไปขวางประตูไว้ อย่าปล่อยให้สัตว์ประหลาดพวกนี้บุกเข้า
มาได้!”
บอดี้การ์ดบางคนพูดแนะนำ
บอดี้การ์ดบางคนเข้าไปหยิบปืนที่เหล่าโจรเหลือไว้บนพื้น เพื่อเพิ่ม
ความมั่นใจให้ตัวเอง
แต่ในตอนนี้เอง ในโถงประมูล ร่างของหลงอิง ฮิเดโอะก็ได้เดิน
ออกมาช้าๆ จากนั้น ก็ยืนอยู่บนตำแหน่งที่นักประมูลสาวเคยยืน
สาวสวยนักประมูลมีสีหน้าตื่นตกใจ คุกเข่าตัวสั่นอยู่กับพื้น
สัตว์ประหลาดพวกนั้น ทำการกินศพพวกโจร ไม่สนใจชายคนนี้
ฉินเฉาแสยะยิ้มในใจ ดูเหมือนว่าพวกนักวิจัยจะศึกษาวิธีควบคุม
สัตว์ร้ายพวกนี้ได้แล้ว
พระบรมสารีริกธาตุที่อยู่ในตู้กระจกตอนนี้หายไปแล้ว ดูเหมือนว่า
จะถูกหลงอิง ฮิเดโอะเอาไป ยังไงก็ตาม ฉินเฉาไม่ได้กังวล เพราะว่า
เสี่ยวไป๋ได้ตามไปขโมยแล้ว
“ท่านสุภาพบุรุษและสุภาพสตรี ยินดีต้อนรับที่มางานเลี้ยงคืนนี้”
หลงอิง ฮิเดโอะเปิดปากพูด ด้านข้างของเขา ยืนไว้ด้วยลูกชายของเขา
ยังไงก็ตาม นายน้อยหลงอิงคนนั้นกลับมีใบหน้าซีดเซียว พร้อมกับขา
ทั้งสองข้างที่สั่นไม่หยุด
ดูเหมือนว่า เรื่องแผนการของพ่อเขา เขาไม่ได้รู้เห็นด้วย