มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 454: ฉันคือคนที่จะมาสังหารพระเจ้า

ฉินเฉากระโดดลงมาจากหน้าต่าง เขายังไม่ลืมหยิบบุหรี่ขึ้นมาคาบ
ไว้ในปาก พร้อมกับจุดมัน
ควันบุหรี่กระจายไปตามสายลม ฉินเฉาก็กระโดดลงมาตรงหน้า
เหล่าสัตว์ร้าย สัตว์ร้ายกินคนตัวหนึ่งพลันเปิดปากของมันออก พร้อม
กับกัดเข้ามาที่หัวฉินเฉา
“กินเท้าฉันไปก่อนแล้วกัน!” ฉินเฉาไม่อยากให้สัตว์ร้ายที่ปาก
เหม็นเหล่านี้เข้ามาใกล้ ดังนั้นจึงได้เตะเท้าออกไป เตะเข้าที่หัวของสัตว์
ร้ายตัวนั้น ทันใดนั้นก็ เปรี้ยง! ร่างของสัตว์ร้ายตัวนั้นพลันอ่อนยวบ ล้ม
ลงกับพื้นจมกองเลือดของตัวเอง
ขณะเดียวกัน เท้าอีกข้างของฉินเฉาก็เหยียบเข้าที่ร่างสัตว์ร้าย
ใกล้ๆ พร้อมกับใช้ร่างของมันเป็นแท่นกระโดด จากนั้นก็เรียกกระบี่
ปทุมพิสุทธิ์ออกมาถือไว้ทั้งสองมือ พร้อมกับแทงเข้ากับแผ่นหลังของ
สัตว์ร้ายตรงหน้า
ฉัวะ! แม้ว่าผิวหนังของสัตว์ร้ายเหล่านี้จะทนต่อระเบิด แต่เมื่ออยู่
ต่อหน้ากระบี่ปทุมพิสุทธิ์ มันก็ถูกทำลายลงอย่างง่ายดาย พร้อมกันนั้น
เลือดก็สาดกระจายออกมาจากแผลที่ถูกกระบี่แทง
“โฮกกก!” สัตว์ร้ายร้องโหยหวน พร้อมกับที่ถูกแทงเข้าที่หัวใจ ตัว
อ่อนยวบ
ฉินเฉาพร้อมกับพลังแทงที่แหลมคม ก็ได้กระโจนขึ้นอีกครั้ง
ขณะที่สองมือก็เจาะเข้าที่หัวของสัตว์ร้ายจนล้มลงตัวแล้วตัวเล่า
ตูม! เลือดจากสัตว์ประหลาดสองหัวที่ถูกพลังจิตของฉินเฉายกขึ้น
ได้กระแทกลงมา
เขาไม่อยากตัวเปื้อนเลือด ดังนั้น จึงทำให้มันค้างอยู่กลางอากาศ
และในตอนนี้เอง สัตว์ร้ายก็เหลืออยู่เพียงตัวเดียว ในจังหวะที่เท้า
ของฉินเฉาเหยียบลงพื้น สัตว์ร้ายตัวนั้นไม่รู้ว่าเป็นเพราะกลัวหรือว่า
อะไร จึงได้ทำท่าหมอบ พร้อมกับคำรามใส่ฉินเฉา
“ร้องหาบิดาแกเหรอ” เมื่อฉินเฉาตกถึงพื้น ก็เตะเท้าออกไปใส่ร่าง
ของสัตว์ร้ายตัวนั้น
เปรี้ยง! พื้นดินสั่นไหว พื้นห้องพลันแตกกระจายเป็นใยแมงมุม ร่าง
ของสัตว์ร้ายตัวนั้นก็กลายเป็นเนื้อบดกองอยู่กับพื้น
ฉินเฉายืนอยู่กับที่ ท่ามกลางฝุ่นที่ฟุ้งกระจาย ไม่อาจทำให้ร่างของ
เขาสกปรกได้
ที่ปากของเขายังคาบบุหรี่ ที่มุมปากมีรอยยิ้มชั่วร้าย ราวกับปีศาจ
ที่มาจากขุมนรก
“อ้ากก!” ไม่รอให้ฉินเฉาได้ชื่นชมตัวเอง สัตว์ร้ายที่ถูกฉินเฉาเตะ
ตัวแรกก็ปีนขึ้นจากพื้น พร้อมกับเลือด จากนั้นก็อ้าปากกัดไหล่ฉินเฉา
จากข้างหลัง
แต่ฉินเฉาไม่หันกลับไปมอง เขาเพียงเอื้อมมือไปข้างหลัง จับเข้าที่
ขนบนหัวของสัตว์ร้ายตัวนั้น จากนั้นก็กราชากร่างของสัตว์ร้ายตัวนั้น
ข้ามหัว ฟาดลงกับพื้นตรงหน้า
“ร้องหาบิดาหรือไง!” ขณะเดียวกัน ขี้บุหรี่ในปากของฉินเฉาก็ร่วง
ลงบนหน้าผากของสัตว์ร้ายตัวนั้น ความร้อนของมันทำให้สัตว์
ประหลาดนั้นร้องออกมา
“เสียงโคตรบาดหูเลย”
ฉินเฉาเบ้ปาก จากนั้นก็โบกมือ ร่างขนาดยักษ์ของสัตว์ร้ายตัวนั้นก็
พลันลอยขึ้นไป จากนั้นก็ เปรี้ยง ฟาดเข้ากับกำแพงที่อยู่ข้างหลัง
ขณะเดียวกัน กระบี่ก็ปรากฏออกมากลางอากาศ พร้อมกับแทงเข้าไปที่
ร่างของสัตว์ร้ายตัวนั้น ตรึงมันไว้กับกำแพง
ตั้งแต่ที่ฉินเฉากระโดดลงมาจากหน้าต่าง จนกระทั่งจัดการกับสัตว์
ร้ายจนหมด ใช้เวลาไม่ถึง 1 นาที
เมื่อเห็นฉากนี้ พ่อลูกหลงอิง ต่างพากันเซ่อไปทันที
เหล่าสัตว์ร้ายที่เพิ่งจะแสดงความน่ากลัวเมื่อกี้นี้ ตอนนี้กลายเป็น
ศพกันหมดแล้ว
นี่ นี่เป็นไปได้ยังไง! นี่คือสัตว์เลี้ยงของพระเจ้า ทำไมถึงได้ถูก
มนุษย์ธรรมดาจัดการได้!
“แก แกเป็นใคร!” หลงอิง ฮิเดโอะตื่นจากอาการตกตะลึง พร้อม
กับถามฉินเฉาเสียงสั่นเทา
“ฉัน?” ฉินเฉาฉีกยิ้ม “ฉันคือคนที่จะมาสังหารพระเจ้า”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ก้าวไปข้างหน้าสองก้าว เดินเข้าไปใกล้พ่อ
ลูกหลงอิงอย่างช้าๆ
“อย่าเข้ามา!” หลงอิง อิจิโจหวาดกลัว เหล่าสัตว์ร้ายที่ร้ายกาจถูก
ฆ่าตายจนหมด นี่ทำให้เขากลัวจนเข้าเส้นเลือด
เขาเริ่มวิ่ง พร้อมทั้งมองไปรอบๆ เหมือนกับกำลังมองหาที่ที่จะ
ช่วยให้หนีพ้น
ยังไงก็ตาม เขาก็ต้องผิดหวัง เพราะว่าทุกหนทาง ต่างได้ถูกพ่อของ
เขาปิดผนึกไว้หมดแล้ว
“แกคิดว่าแกจะหนีไปได้อย่างงั้นเหรอ?” น˺าเสียงเยาะเย้ยของฉิน
เฉาเป็นราวกับเสียงของปีศาจ ลอยเข้าสู่จิตใจของหลงอิง อิจิโจ เขา
กลายเป็นบ้าไปแล้ว พริบตานี้ อะไรก็ไม่สำคัญไปกว่าชีวิตของตัวเอง
อย่างรวดเร็ว สายตาของเขาก็เหลือบมองผ่านตะกร้าใบนั้น
“ใช่แล้ว เรายังมีนี่อยู่!”
สายตาของหลงอิง อิจิโจเต็มไปด้วยความบ้าคลั่ง เขาเดินเข้าไปที่
ตะกร้านั้นอย่างช้าๆ
“อย่าไป!” หลงอิง ฮิเดโอะเมื่อเห็นการกระทำของบุตรชาย เขาก็
กลัวจนต้องกลืนน˺าลาย แต่ก็สายไปแล้ว หลงอิงได้เดินไปถึงตะกร้าใบ
นั้นแล้ว พร้อมทั้งกดปุ่มควบคุมที่อยู่บนโต๊ะ
แกร็ก!
แผ่นเหล็กที่ปิดอยู่ด้านบน ได้เปิดออกอย่างรวดเร็ว
เสียงคำรามของมิวแทนต์นั้นดังออกมาช้าๆ ผ่านช่องว่างนั้น ทันใด
นั้น มันก็ได้ย่อเข่าลง พร้อมกับกระโดดออกมาจากช่องว่างกลางอากาศ
ตูม! ร่างสูง 2 เมตร ตกลงบนพื้น
“อ้ากก!” เพราะว่าหนีออกมาจากกรงขังนั้นได้ มิวแทนต์ตนนั้น
ตื่นเต้นอย่างมาก มันยกมือทั้งสองข้างขึ้น พร้อมกับคำรามส่งกลิ่นเหม็น
ออกมา
ในลูกตาสีน˺าตาลของมัน เต็มไปความกระหายที่จะสังหาร
“ฮี่ฮี่….” เมื่อหลงอิง อิจิโจเห็นมิวแทนต์ตนนี้วิ่งออกมา ทันใดนั้นก็
หัวเราะราวกับคนโง่ “เมื่อมีเจ้านี่ เราก็คือพระเจ้า เป็นพระเจ้า…..”
“อ้ากก!” สายตาของมิวแทนต์ตนนั้นพลันหันมาที่ร่างของเขา
จากนั้น มิวแทนต์ตนนั้นก็พุ่งมาที่ร่างของเขา จากนั้นก็ยื่นมือที่
แข็งแกร่งทั้งสองข้าง บีบเข้าที่คอของหลงอิง อิจิโจ
หัวของนายน้อยหลงอิง พลันหลุดจากคอ บนใบหน้ายังมีรอยยิ้มที่
บ้าคลั่งแขวนอยู่
“พระเจ้า…พระเจ้า…” ปากของเขายังคงพ่นคำนี้ออกมาอย่างช้าๆ
“….” หลงอิง ฮิเดโอะน˺าตาไหล คุกเข่าลงกับพื้น พร้อมกับกอดหัว
ลูกชายร้องไห้
“พวกที่ทำตัวชั่วช้า….สมควรตาย” ฉินเฉามองไปที่การตายของ
หลงอิง อิจิโจ แล้วช่วยไม่ได้ต้องส่ายหัวพร้อมกับพูดออกมา
“อ๊า! ฉันจะให้แกชดใช้!” ความมีเหตุผลของหลงอิง ฮิเดโอะ
พังทลายสิ้น เขามองไปที่ฉินเฉาด้วยสายตาที่ราวกับจะหลั่งเลือดออก
มา เขาเป่าปากเป็นเสียงแหลมยาวครั้งหนึ่ง
ในโถงประมูลแห่งนี้ เสียงเป่าปากนี้ มีความหมายพิเศษนัก
ใบหน้าของแขกแต่ละคนเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เมื่อกี้นี้ที่
ชายคนนี้จัดการฆ่าสัตว์ร้ายทุกตัว เพิ่งทำให้พวกเขาสบายใจ
แต่เมื่อมิวแทนต์ตัวนั้นถูกปล่อยออกมา อารมณ์ของพวกเขาก็ตก
ลงอีกครั้ง
เจ้าบัดซบหลงอิง ฮิเดโอะนั่นไม่รู้ว่าทำยังไง ถึงได้เรียกมนุษย์ที่มี
ท่าทางร้ายกาจแบบนี้ออกมาได้!
น่ากลัว น่ากลัวเกินไปแล้ว!
แต่ว่าน่าสงสาร นอกจากหลงอิง ฮิเดโอะแล้ว ไม่มีใครสามารถไข
ข้อข้องใจพวกเขาได้ แต่ชายกลางคนไว้หนวดคนนี้ เป่าปากเสียงแหลม
ยาว เสียงเป่าปากนี้ เหมือนกับจะทำให้มิวแทนต์ตนนั้นไม่สบายเป็น
อย่างมาก มันแข็งค้าง ส่งเสียงฮึ่มฮั่ม พร้อมกับสะบัดหัวไปมา ลูกตาสี
น˺าตาลของมัน ทันใดนั้นก็แดงก˹า จากนั้นก็ค่อยๆ จ้องไปที่ร่างของฉิน
เฉาอย่างช้าๆ
“รายการใหม่” ฉินเฉาดัดคอ ทำให้มีเสียงดัง กร็อบแกร็บดังมา
“มาให้ฉันดูหน่อย หลังจากที่แกกลายเป็นอย่างนี้แล้ว จะมี
ความสามารถอะไรบ้าง!”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็กระดิกมือเรียกมิวแทนต์ตนนั้น
“น่ารังเกียจจริง”
“อ้ากก!” เหมือนจะเข้าใจท่าทางของฉินเฉา มิวแทนต์ตนนั้นพลัน
วิ่งเข้ามา เท้าสีแดงทั้งสองข้าง ทำพื้นแตกเป็นหลุม
อย่างรวดเร็ว ร่างของมันก็มาถึงตรงหน้าฉินเฉา ร่างที่สูง 2 เมตร
ราวกับกำแพง เมื่อมาเทียบกันแล้ว ฉินเฉาดูเป็นคนแคระไปเลย
มันพลันยื่นมือที่ใหญ่ราวใบตาลออกมา พร้อมกับจับเข้าที่ไหล่ของ
ฉินเฉา
ดูเหมือนว่ามิวแทนต์ตนนี้ จะทำเหมือนกับเมื่อกี้ ฉีกร่างของฉินเฉา
เป็นสองส่วน
“ใช่แล้ว ฉีกร่างมัน!” หลงอิง ฮิเดโอะ หน้าเปื้อนไปด้วยน˺าตา
คำรามออกมาซ˺าๆ “ให้มันรู้ซะบ้าง ว่ารสชาติที่ถูกฉีกเป็นสองส่วนเป็น
ยังไง! ให้มันไปขอขมาลูกชายฉันในนรก!”
แต่อย่างรวดเร็ว เสียงคำรามของเขาก็หยุดลง
เพราะมิวแทนต์ตนนั้น ปากของมันส่งเสียงร้องแปลกๆ ออกมา
แขนกำยำทั้งสองข้างของมันผุดเส้นเลือดขึ้น แต่ไม่อาจทำอะไรฉินเฉา
ได้แม้แต่น้อย
“นี่เพื่อน อย่าร้อง ไม่มีใครบอกแกเหรอว่าปากเหม็นน่ะ? ปิดปาก
ซะ แล้วก็ตาย!”
ฉินเฉาเอามือปิดจมูก จากนั้นก็กำหมัด ต่อยเข้าที่คางของมิวแทนต์
ตนนี้
เปรี้ยง! เสียงกระแทกดังออกมา ร่างของมิวแทนต์ตนนั้น ถูกต่อย
จนปลิวขึ้นไป ชนเข้ากับเพดานของชั้นสอง ทำเพดานเป็นรู
ยิ่งกว่านั้น หลังจากที่ชนเพดานเป็นรูแล้ว ร่างของมิวแทนต์ตนนั้น
ยังไม่หยุด ราวกับจรวด เขายังลอยขึ้นไปอย่างเร็ว ทะลุเพดานชั้นแล้ว
ชั้นเล่า จนไปหยุดอยู่ที่พื้นของชั้น 13
หลงอิง ฮิเดโอะกลายเป็นเซ่อ คนเรามีพลังขนาดนี้เลยเหรอ ถึงกับ
ทำลายเพดานได้ถึง 13 ชั้น!
แต่ละชั้นของมันสร้างมาจากคอนกรีตเสริมเหล็ก หนากว่าครึ่ง
เมตรเลยนะ!
มิวแทนต์ตนนั้นชนทะลุเพดานจนไปถึงชั้น 13 ในที่สุดก็หยุดลง
จากนั้นร่างของมันก็ตกลงมาตามรูนั้น ทีละชั้น ทีละชั้น
ในที่สุดก็ “ตูม!” ร่างขนาดใหญ่ของมันก็ตกลงมา พร้อมกับสร้าง
หลุมขนาดใหญ่บนพื้น
พื้นดินสั่นไหว สามารถเห็นได้ว่าร่างขนาดใหญ่นี้ร่วงลงมาแรง
ขนาดไหน
“อ้ากก…” ใครจะรู้ มิวแทนต์ตนนั้นกลับยังไม่ตาย แม้จะมีเลือด
เต็มตัว มันก็ยังค่อยๆ เงยหัวขึ้นอย่างช้าๆ แต่ยังคงส่ายไปมา เหมือน
ท่าทางยังคงมึนๆ อยู่
แม้ว่าหัวจะแตก แต่มันก็ยังมีชีวิตอยู่!
ฉินเฉาถอนหายใจออกมา เจ้านี่มีพลังชีวิตเหลือล้นจริงๆ แต่เขาไม่
อาจให้มันมีชีวิตอยู่ต่อได้
“ตายให้ฉันเถอะ”
ฉินเฉาเดินเข้าไป พร้อมกับฟาดเท้าออกไป เตะเข้าที่หัวของมิว
แทนต์ตนนั้น
เหมือนกับการตายของหลงอิง อิจิโจ หัวของมันกลิ้งกับพื้น สุดท้าย
ก็ชนเข้ากับผนังแล้วหยุดลง ดวงตาสีแดงคู่นั้น จ้องมาที่ฉินเฉาด้วย
ความไม่ยินยอม
“เห็นหรือยัง? นี่คือพลังที่แกเรียกว่าพระเจ้า” ฉินเฉาเอาผ้า
กำมะหยี่ที่โต๊ะมาเช็ดรองเท้าของเขา
“ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ ฮ่าๆ ๆ!” สิ่งที่ที่ฉินเฉาทำ ทำให้หลงอิง ฮิเดโอะ
สะเทือนใจ เขาพลันกอดหัวของลูกชาย พร้อมกับหัวเราะออกมา
“เจ้านี่ บ้าไปแล้ว”
“ฮ่าๆ ๆ ขอพระเจ้าที่แท้จริง ขอพระเจ้าที่แท้จริงมอบพลังให้ข้า
ด้วย!”
หลงอิง ฮิเดโอะหยิบเอาเข็มฉีดยาที่อยู่ในกระเป๋าตัวเองออกมา
พร้อมกับยิ้ม จากนั้นก็แทงเข็มนั้นเข้าที่แขนตัวเอง
ในเข็มฉีดยานั้นมีของเหลวสีแดงอยู่ ทันใดนั้นมันก็ถูกฉีดเข้าไปใน
ร่างของเขา