มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 519: ตานาย

“นี่สหาย” สีหน้าของหานห่าวเซวียนกลายเป็นปั้นยาก อย่างที่ยาก
จะได้เห็น ไม่เพียงแต่วันนี้จะเป็นงานวันเกิดของหานห่าวเซวียนเท่านั้น
แต่ยังเป็นวันแสดงถึงอำนาจของตระกูลหานของพวกเขาด้วย แต่ตอนนี้
ทุกอย่างกลับสูญเสียไปสิ้น
“นายใช้ปืนในถิ่นของตระกูลหานของฉัน หรือว่านี่คือการยั่วยุ
ตระกูลหานของเรา?”
“จริงๆ แล้วฉันไม่ได้มีความคิดนี้อยู่เลย” ฉินเฉายักไหล่ พร้อมกับ
มือซ้ายหยิบบุหรี่ออกมาสูบ จากนั้นก็พูดว่า “ฉันแค่ได้ยินมาว่านายน้อย
หาน หานห่าวเซวียนเป็นดั่งปีศาจวัว เขาได้สร้างโศกนาฏกรรมให้กับ
ชายหนุ่มคนหนึ่งเพื่อแย่งผู้หญิงของเขา และยังมีชื่อว่าเป็นราชาแห่ง
โลกใต้ดินของเมืองจงชวน”
“ในเมื่อนายรู้ถึงพลังของฉัน แล้วทำไมยังกล้าตอแยฉันอีก?” หาน
ห่าวเซวียนจ้องไปที่ฝั่งตรงข้ามตาไม่กะพริบ เขาอยากจะมองดูฉินเฉา
ให้ออกว่าเขาคิดจะทำอะไร
“พลังของนาย?” ฉินเฉายิ้ม “ขอโทษด้วย ฉันไม่รู้จริงๆ ว่านายมี
พลังอะไร แต่ไม่ว่าพลังในด้านสว่างหรือดำมืดที่นายมี ต่อหน้าฉัน ก็ไม่
นับว่าเป็นอะไร”
หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็ยกมือขึ้นอย่างช้าๆ พร้อมกับเล็งปาก
กระบอกปืนไปที่หานห่าวเซวียน “นายว่าฉันพูดถูกมั้ย?”
เมื่อเผชิญหน้ากับปากกระบอกสีดำด้าน ลูกตาของหานห่าวเซวียน
ก็ตื่นตระหนก แม้เขาจะเป็นชายที่ควบคุมเมืองจงชวนอย่างลับๆ แต่
เขาก็ยังกังวล แต่สีหน้าของเขาก็กลับไปสงบอย่างรวดเร็ว
“ถ้านายฆ่าฉันที่นี่ ฉันรับประกันได้เลยว่านายจะไม่มีชีวิตออกไป
จากเมืองจงชวนแห่งนี้”
“วันนี้เป็นงานวันเกิดของนายน้อยหานอย่างนาย ทำไมถึงได้พูด
เรื่องไม่มีความสุขอย่างการฆ่าแกงกันล่ะ”
ฉินเฉาไม่ใส่ใจกับคำขู่ของหานห่าวเซวียน เขายังคงยิ้มแล้วพูดต่อ
ว่า “ในเมื่อนี่เป็นงานวันเกิด ไม่มีของขวัญติดมือมาก็กระไรอยู่ ฉันเป็น
คนไม่ค่อยใส่ใจอะไรเท่าไหร่ จึงไม่ได้เตรียมของขวัญมา เอาอย่างนี้แล้ว
กัน ฉันจะเล่นเกมเป็นเพื่อนนายสักเกมเป็นยังไง”
เมื่อฉินเฉาพูดจบ ปืนในมือก็วางลงบนโต๊ะที่อยู่ใกล้ๆ จากนั้นก็
หมุน ทำให้ปากกระบอกปืนหมุนไปรอบๆ
คนที่อยู่ใกล้ๆ พากันกลัว เมื่อต้องเผชิญหน้ากับปากกระบอกปืนที่
หมุนติ้วอยู่นี้ พวกเขาจึงพากันถอยออกไป ด้วยกลัวว่าปืนกระบอกนี้จะ
เกิดลั่นขึ้นมาโดนตัวเองเข้า
หานห่าวเซวียนเป็นคนฉลาด เมื่อเห็นปืนลูกโม่หมุนติ้วอยู่บนโต๊ะ
ก็พูดโพล่งออกมา
“รัสเซียนรูเล็ต?”
เหล่าเศรษฐีและผู้มีอำนาจที่อยู่ในเหตุการณ์ก็เหมือนจะรู้จักเกม
พนันชีวิตที่มีชื่อเสียงนี้
“ใช่แล้ว นี่คือรัสเซียนรูเล็ต” ฉินเฉาเดินวางท่าไปนั่งบนเก้าอี้
พร้อมกับหันไปพูดกับหานห่าวเซวียนว่า “ไม่รู้ว่านายน้อยหานจะให้
เกียรติเป็นเพื่อนเล่นกันสักเกมมั้ย?”
“ฉินเฉา?”
หลัวชิงหลินตกใจ เธอไม่คิดว่าฉินเฉาจะทำเรื่องใหญ่อย่างนี้ แต่ฉิน
เฉาโบกมือให้เธอ ขอให้เธอใจเย็นลง
เขามีความคิดของเขาอยู่แล้ว
เธอรู้จักฉินเฉามานาน ทั้งยังถูกห้วงรักบังตา เมื่ออยู่กับเขา ต่อให้
ฟ้าถล่มลงมา ก็ไม่จำเป็นต้องกลัว
หลัวชิงหลินก็ไม่พูดมากอีก เธอไปยืนอยู่ใกล้ๆ ฉินเฉาเงียบๆ ราว
กับภรรยาที่เชื่อฟัง
ตาของหานห่าวเซวียนกลอกไปมา เกมนี้ เป็นเกมพนันชีวิต
ตัวเขามีฐานะเป็นถึงลูกชายผู้ว่า ทั้งยังเป็นราชาของโลกใต้ดิน
เมืองจงชวนแห่งนี้!
และจะให้ตัวเองไปพนันชีวิตกับชายที่ป่าเถื่อนคนนี้ มารดามัน
เถอะ มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะรับปาก
“เป็นอะไรไป หรือว่านายน้อยหานจะไม่กล้า?” ท่าทางของฉินเฉา
เต็มไปด้วยการเย้ยหยัน น˺าเสียงของเขาเต็มไปด้วยความดูถูก “เป็น
อะไรไป หรือว่านายน้อยหานกลัวว่างานเลี้ยงวันเกิดของตัวเองวันนี้ จะ
กลายเป็นงานศพอย่างนั้นเหรอ?”
หานห่าวเซวียนข่มความโกรธของตัวเอง พร้อมกับส่งสายตาให้
ลูกน้องของเขา จางจื่อเว่ย
คนที่เรียกว่านายน้อยจาง เมื่อเห็นท่าทางของเขา ทันใดนั้นทั้งร่าง
ก็สั่นเทา แต่อย่างรวดเร็ว เขาก็รวบรวมความกล้า พร้อมกับขาที่สั่นเทา
พูดกับฉินเฉา
“ฉันเอง เชี่ย!” ร่างของเขาเกร็ง เหมือนกับหุ่นยนต์ เดินไปนั่งบน
เก้าอี้ฝั่งตรงข้ามฉินเฉา ขณะเดียวกัน ใบหน้าที่บิดเบี้ยวของเขาก็พูดกับ
ฉินเฉาด้วยน˺าเสียงที่สั่นเทา
“แก แกคิดว่าแกเป็นใคร คิดจะข้ามหัวไปเจอกับนายน้อยหาน
จริงๆ! นายน้อยหานเป็นใคร ทำไมถึงต้องมาจัดการแกด้วยตัวเอง ฉัน
จางจื่อเว่ย วันนี้จะสละตัวเองเล่นเป็นเพื่อนแกเอง! กะ แก ถ้าชนะฉัน
ถึงจะมีสิทธิ์ไปท้านายน้อยหาน!”
“เอางั้นก็ได้” ฉินเฉามีท่าทางไม่แยแส “ในเมื่อนายอยากจะตาย
เป็นคนแรก ฉันก็ไม่เกี่ยง”
หลังจากที่เขาพูดจบ ก็ยื่นมือไปหยิบปืนลูกโม่ขึ้นมา จากนั้นก็เขย่า
ทันใดนั้นรังเพลิงก็กลิ้งออกมา พร้อมกันนั้นก็เอาลูกกระสุนออกมาจาก
รังเพลิงห้าลูก
เหลือทิ้งไว้ในนั้นเพียงลูกเดียว จากนั้นฉินเฉาก็หมุนรังเพลิง
ตาตี่ๆ ของจางจื่อเว่ยจ้องรังเพลิงที่หมุนนั้นเขม็ง
ชายคนนี้ต้องการจะดูว่าลูกกระสุนจะอยู่ตรงช่องไหน แต่ว่าน่า
สงสาร เพราะความเร็วของรังเพลิงที่หมุนอยู่นั้นเร็วเกินไป แทบจะเห็น
แต่แสงสีเงินเปล่งออกมาด้วยซ˺า อย่างรวดเร็ว ตาของจางจื่อเว่ยก็แสดง
อาการตกใจออกมา เมื่อไม่อาจเห็นตำแหน่งของลูกกระสุนได้
ตุบ!
หลังจากที่ฉินเฉาสะบัดรังเพลิงเข้าที่แล้ว เขาก็วางปืนลูกโม่ลงบน
โต๊ะ
“เอาล่ะ เรามาเริ่มกันเถอะ” ฉินเฉาพูดจบก็ทำการหมุนปืนที่อยู่
บนโต๊ะ ปากกระบอกปืนเริ่มหมุนอย่างช้าๆ จากนั้นก็ชี้มาที่ตัวเอง
“ดูเหมือนโชคของฉันจะดี ฉันได้ยิงก่อน”
ฉินเฉามองไปที่จางจื่อเว่ย พร้อมกับหยิบปืนลูกโม่ขึ้นมาจ่อเข้ากับ
ขมับตัวเองแล้วพูดกลั้วหัวเราะว่า “นายน้อยจาง นายต้องชอบแน่ๆ
เพราะหลังจากฉันยิงแล้วก็เป็นตาของนาย”
ฉินเฉาพูดจบก็ทำการลั่นไกอย่างไม่ลังเล
แชะ!
นกสับและฉนวนส่งสะเก็ดไฟออกมาพร้อมกับเสียง จางจื่อเว่ยนั้น
กลืนน˺าลายดังเอื๊อก
เชี่ย เจ้านี่มันบ้าไปแล้วเหรอ?
เขารู้สึกว่าชายที่เรียกว่าฉินเฉาคนนี้ไม่ได้กลัวตายเลยสักนิด ราว
กับเขารู้ว่าโอกาสหนึ่งในหกนี้จะไม่มีทางระเบิดหัวเขาแน่
หลัวชิงหลินแอบผ่อนคลาย
เธอมองดูฉินเฉาจัดการเรื่องราว มันเหมือนกับว่าเขารู้ว่าลูกกระสุน
อยู่ตรงไหนราวกับดูลายมือตัวเอง
แต่ถ้าจางจื่อเว่ยตายที่นี่ มันจะไม่มีปัญหากับเขาหรอกเหรอ?
แต่หลัวชิงหลินก็จำได้ว่าฉินเฉาเป็นคนของสาขาที่ 7 หลัวหยูเฟิง
ได้บอกกับเธอว่า สาขาที่เป็นหน่วยงานที่มีสิทธิใหญ่มาก ในประเทศจีน
นี้ แทบจะไม่มีหน่วยงานไหนที่ยิ่งใหญ่ไปกว่าพวกเขา
เพราะว่าหน่วยงานนี้รับคำสั่งจากประธานาธิบดีโดยตรง ทั้งยังมี
สิทธิฆ่าคนโดยไม่มีความผิดอีกด้วย
หลัวชิงหลินอยากรู้อย่างมาก ว่าหลังจากที่เรียนจบไปแล้ว ฉินเฉา
ไปทำอะไรมากันแน่
เมื่อหลายเดือนก่อนหลังจากที่เรียนจบ เขาแทบจะไม่มีบ้านอยู่ แต่
อยู่ๆ ก็กลายเป็นรุ่งโรจน์ ร้ายกาจจนกระทั่งชี้เป็นชี้ตายให้คนอื่น
แม้ว่าหลัวชิงหลินจะรู้จักความดื้อรั้นที่ฝังลึกอยู่ในกระดูกของฉิน
เฉาดี แต่เธอก็รู้ด้วยเช่นกันว่าฉินเฉาไม่ได้สุดยอดขนาดนั้น ไม่อย่างนั้น
ทำไมท้ายที่สุด หยางฉานฉานถึงได้หนีไปกับเจ้าอ้วนอย่างหลิงเทียนกัน
แต่ฉินเฉาในปัจจุบัน เขามีพลังที่จะสยบผู้หญิงได้ทุกคน
หานเสี่ยวฟ่านที่ยืนอยู่อีกฝั่ง เห็นได้ชัดว่าเธอได้ถูกท่าทางของฉิน
เฉาสยบไว้แล้วเช่นกัน
ความรู้สึกข้างในของสาวงามที่เพิ่งเรียนจบมาจากต่างประเทศเริ่ม
เปลี่ยนไปเพราะชายคนนี้
ในจุดนี้ บางทีแม้แต่หานเสี่ยวฟ่านเองก็ไม่ทันสังเกต
“เอาล่ะ ตานายแล้ว”
ฉินเฉาไม่รู้ถึงความคิดของหญิงสาวทั้งสอง สิ่งที่เขาต้องทำตอนนี้
คือ ทำให้ชนชั้นสูงที่มีท่าทีเป็นกลางได้รู้ ว่าตัวเขา ฉินเฉานั้นเป็นคน
ยังไง
ที่ต้องทำอย่างนี้ ก็เพื่อให้เขาสามารถทำให้พวกเขาสนับสนุนตี้ลิ่ว
ได้ง่ายขึ้น
ถ้าไม่หักหน้าหานห่าวเซวียน ตี้ลิ่วก็ยากที่จะก้าวหน้าในเมืองจง
ชวน
“ฉัน ฉัน….”
จางจื่อเว่ยกลืนน˺าลายอย่างบ้าคลั่ง
เขามองไปที่ปืนลูกโม่ที่ถูกโยนมาตรงหน้าด้วยใจที่เต้นรัว
ปืนนี้ไม่ใช่ของเล่น….มันเป็นปืนจริงๆ! ยิ่งกว่านั้น ในนี้ยังมีเทพแห่ง
ความตายอย่างกระสุนที่สามารถพรากชีวิตคนได้ ฉินเฉาได้ยิงไปก่อน
แล้ว ทำให้โอกาสของมันเหลือ 1 ใน 5 ที่จะถูกกระสุนนี้สังหาร…..
1/5….ปกติแล้วเป็นตัวเลขที่เล็กน้อยมาก แต่ตอนนี้กลับกลายเป็น
น่ากลัวอย่างยิ่ง!
ในฮอลล์แห่งนี้ สายตาของทุกคนต่างจับจ้องมาที่ปืนกระบอกนี้
“เป็นอะไร หรือว่านายน้อยจางจะกลัว?”
ฉินเฉาคีบบุหรี่ออกจากปาก แล้วพูดกลั้วหัวเราะ “อ๋อ ใช่แล้ว นี่ยัง
มีทางเลือกอยู่ ถ้านายกลัวก็ช่วยไม่ได้ งั้นนายก็แค่ยอมแพ้ไป จากนั้นก็
เปลี่ยนเป็นนายน้อยหานของนายมาเล่นแทน”
“ฉัน? ฉัน….”
จางจื่อเว่ยทำได้เพียงเอ่ยคำนี้ออกมา
หานห่าวเซวียนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ก็พลันจ้องมาที่เขา
จากสายตาของนายน้อยหาน จางจื่อเว่ยมองเห็นจิตสังหาร
ทันใดนั้น ร่างของเขาก็กลายเป็นเย็นเฉียบ
ถ้าเล่นกับฉินเฉาต่อ ตัวเขาอาจจะมีโอกาสรอด
แต่ถ้ายอมแพ้เกมนี้ไป เขาจะต้องตายอย่างแน่นอน แล้วสมาชิกใน
ครอบครัวของเขาก็พลอยต้องมารับความโกรธของนายน้อยหานอีก
ทางเลือกนี้ เขาถูกบังคับให้เลือกเพียงทางเดียว
ตอนนี้จางจื่อเว่ยทำได้เพียงเสียใจเท่านั้น ถ้าไม่ใช่เพราะก่อนหน้า
นี้อยากจะเอาใจนายน้อยหาน แล้วเป็นคนเริ่มล่ะก็ เขาคงไม่ตกอยู่ใน
สภาพอย่างนี้!
แน่นอนว่าเขาก็เกลียดฉินเฉาเช่นกัน มารดามันเถอะ ทำไมเจ้าบ้า
นี่ถึงต้องเลือกเกมอย่างรัสเซียนรูเล็ตด้วย! ทั้งเบื้องสูงและต˹าในเมืองจง
ชวนแห่งนี้ต่างรู้ดี ใครที่กล้าตอแยนายน้อยหาน เท่ากับรนหาที่ตาย!
จางจื่อเว่ยหยิบปืนขึ้นมาด้วยมือที่สั่นเทา เขากัดฟันพร้อมกับจ่อ
ปืนเข้ากับขมับตัวเองอย่างช้าๆ
เมื่อรู้สึกถึงปากกระบอกปืนที่เย็นเฉียบ ท่อนล่างของจางจื่อเว่ยก็
แทบฉี่ราด
พระเจ้าช่วยลูกด้วย ขอให้ครั้งนี้ไม่มีกระสุนด้วยเถอะ….ตัวลูกช้าง
ยังไม่อยากตายจริงๆ …..
จางจื่อเว่ยแอบขอพร ขณะที่นิ้วที่ไม่มีแรงของเขาทำการลั่นไกปืน
แชะ!
นกสับส่งเสียงออกมาอีกครั้ง
จางจื่อเว่ยถอนหายใจยาว รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่หน้า
ประตูนรกอย่างไงอย่างงั้น
ความรู้สึกที่เรียกว่าเฉียดตายเป็นอย่างนี้นี่เอง
เขาอยากจะคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกับร้องเพลงสรรเสริญพระเจ้า
ออกมาดังๆ จริงๆ
จากนี้ไป จางจื่อเว่ยวางแผนจะเปลี่ยนศาสนาเป็นคริสเตียน
เขาวางปืนลง พร้อมกับผลักไปที่ฉินเฉาด้วยท่าทางมีความสุข
“ฉันไม่ตาย ฉันยังไม่ตาย! ตาแกแล้ว!”
ฉินเฉายักไหล่ เขาจับปืนขึ้นมา ครั้งนี้เขาจ่อปืนเข้ากับหน้าผาก
ของเขา
ครั้งนี้ โอกาสคือ 1/4
แต่ฉินเฉาก็ยังไม่ใส่ใจอยู่ดี โดยไม่รีรอ นิ้วของเขาก็ทำการลั่นไก
แชะ!
ในอากาศก็มีเสียงลมกระแทกออกมา
หลัวชิงหลินผ่อนคลายอีกครั้ง หานเสี่ยวฟ่านก็ไม่รู้ว่าทำไม
เหมือนกัน ในใจของเธอถึงได้รู้สึกคลายความกังวลใจ