มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 646: ผู้มาเยือนที่คาดไม่ถึง

จูบนี้ เป็นจูบที่ทั้งสองต่างรอคอยมาเป็นเวลานาน
พวกเขาไม่อยากจะแยกจากกัน พวกเขาอยากจะอยู่ด้วยกัน
ทั้งสองต่างร้อนรุ่มไปด้วยไฟแห่งความปรารถนา
ฉินเฉาผู้ฝึกพระสูตรหัวใจเพชร หญิงสาวเป็นดั่งพิษร้ายสำหรับเขา
ทั้งซูจียังเป็นสาวงามที่โดดเด่นระดับโลก ร่างกายสวยงามเนียนนุ่มกับ
จูบที่เร่าร้อน มีผู้ชายเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่จะทนได้
นั่นก็คือพวกที่เป็นขันทีจริงๆ
แต่ว่าน่าเสียดายที่ฉินเฉานั้นไม่ใช่ขันที แต่เป็นผู้ชายบ้ากามตัวพ่อ
มือของเขาขยับ ปลดตะขอเสื้อในของซูจีอย่างง่ายดาย
จากนั้น ปีศาจน้อยของเขาที่อดกลั้นมานานก็ผงาดขึ้นสู่จุดสูงสุด
ซูจีถอนปากออกมา ซบลงที่หน้าอกของฉินเฉา
“คืนนี้ ฉันไม่กลับแล้ว…”
ในตอนนี้ เสียงที่พูดออกมาของเธอเบาเหมือนกับกระซิบ
ฉินเฉารู้สึกสนุก กราชับซูจีเข้ามาในอ้อมแขน หยอกล้อเธอ “ไม่
กลับแล้วเหรอ ไม่ใช่บอกว่ากลัวพี่เป็นห่วงหรือไง?”
“ไม่ อย่าพูดอีก…”
คำพูดของเธอเพิ่งจบลง มือถือที่วางไว้บนโซฟาก็พลันดังขึ้น
เสียงนี้ทำให้ซูจีสะดุ้ง
เธอรีบลุกขึ้น พร้อมทั้งทำมือให้ฉินเฉาเงียบ
“พูดไม่ขาดคำ พี่ก็โทรมาแล้ว!”
ฉินเฉาก็เชื่อฟัง ไม่พูดอะไรอีก…
ซูจียื่นมือออกไป หยิบมือถือขึ้น พร้อมกับกดรับสาย
“พี่ มีอะไรเหรอ? อืม ฉันอยู่กับฉินเฉา… คืนนี้คงไม่ได้กลับ อืม หิมะ
ตก ไม่ระวังเลยเท้าเคล็ด เดินลำบาก วางใจได้พี่ ฉันนอนในห้อง ส่วน
เขาให้นอนห้องนั่งเล่นไป! ฮึ่ม ถ้าเขากล้ารังแกฉัน ฉันจะต่อย… อืม ต่อย
ให้ตายเลย…”
ยามซูจีพูด ฉินเฉาอดไม่ได้หยิกใต้หน้าอกเธอ
แกล้งจนซูจีร้องออกมา จากนั้นเธอก็หยิกฉินเฉาอย่างดุร้าย
“ไม่มีอะไรพี่ ฉินเฉาช่วยฉันนวดขา บางทีพรุ่งนี้ก็หายแล้ว อืม ได้
ค่ะ ฉันวางแล้ว พี่… ฮิฮิ ไว้เจอกันพรุ่งนี้!”
ซูจีวางมือถือลง จากนั้นก็หยิกฉินเฉาแรง ๆ อีกหลายครั้ง ฉินเฉา
เจ็บจนร้องออกมา
“นายนี่นะ ฉันพูดกับพี่อยู่ นายยังกล้าแกล้งฉัน! ฉันจะบีบคอนาย
ให้ตายเลย!”
“เอาล่ะ เรื่องอื่นช่างมัน รีบมาทำเรื่องสำคัญอย่างการเพิ่มจำนวน
ปราชากรให้กับประเทศกันดีกว่า!”
เพลิงปรารถนาของฉินเฉาลุกโชนจนจะแผดเผาตัวเอง เขาผลักซูจี
ลงบนโซฟา จากนั้นก็ทิ้งตัวตามลงไป
ซูจีพลันรู้สึกสับสนทั้งเขินอาย
ขณะที่มือของฉินเฉากำลังจะถอดกางเกงในตัวน้อยของเธอนั้น มือ
ถือเก่า ๆ ของเขาก็พลันดังขึ้น
“นายท่าน มีคนโทรมา…”
“เชี่ย ใครโทรมาตอนนี้!”
ฉินเฉารู้สึกหดหู่ “ช่างมัน ไม่ว่าจะเป็นใครก็ตาม เรามาต่อกัน
เถอะ!”
“ฮึ่ม หรือว่าจะเป็นกิ๊กนายโทรมา!”
ซูจียื่นมือออกไปหยิบมือถือของฉินเฉา แต่เมื่อมองไปที่รายชื่อที่
โทรเข้ามาเธอก็พลันตกใจ
“สวรรค์ พี่ฉันโทรหานาย!”
“อ๊า?” ฉินเฉาอ้าปากค้าง ซูเฟยโทรมาหาเขา
“จะเรื่องอะไรก็ช่าง รีบรับเร็วเข้า!” ซูจีถลึงตาใส่ฉินเฉา
“อืม รับๆ!”
ฉินเฉาไม่มีวิธีในการขัดคำสั่งของภรรยา
เพราะว่าตัวเขาได้รับการช่วยเหลือจากซูจีโดยการยกมือถือมาใกล้
หูของเขา พร้อมกับกดรับสายแทนเขาด้วย
“สวัสดีครับ บอสซู ดึกขนาดนี้มีเรื่องอะไรเหรอครับ?”
“ฉินเฉา น้องของฉันจะอยู่กับนายคืนนี้ใช่มั้ย?” เมื่อมือถือถูกยื่น
มา เสียงของซูเฟยก็ดังออกมา
“ครับ เท้าซูจีเคล็ดนิดหน่อย ผมคิดว่าเธอคงกลับไม่ได้ คืนนี้”
“นายต้องดูแลเธอให้ดีนะ” เสียงของซูเฟยดูไม่เหมือนเดิม “แล้วก็
เธอมีปัญหาอยู่อย่าง เธอชอบนอนละเมอ ดังนั้น นายต้องระวังทั้งคืน
อย่าปล่อยให้เธอเกิดอันตราย เข้าใจมั้ย”
“อ๊า? ละเมอ? รู้แล้วครับ บอสซูวางใจ ที่จริงแล้วก็แก้ได้ง่าย ๆ โดย
ให้ผมมัดเธอไว้ ฮ่าๆ!”
“นายกล้าเหรอ!” ซูเฟยพ่นลมออกจมูก “ฉัน ถ้าฉันรู้ว่านายรังแก
น้องสาวฉันล่ะก็ นายตาย!”
จากนั้น ซูเฟยก็วางสายไป
ฉินเฉาหัวเราะออกมา แต่ซูจีที่อยู่ใต้ร่างของเขากลับกำลังถลึงตา
ใส่เขา “คนเลว นายบอกว่าอะไรนะ จะมัดฉันอย่างงั้นเหรอ?”
“จะไปทำอย่างนั้นได้ยังไง!” ฉินเฉาหอมแก้มเธอ “เป็นเธอ
ต่างหากที่มัดฉันไว้…”
ซูเฟยโทรหาฉินเฉา ทำให้เขาพลันเกิดสนใจขึ้นมา ทั้งสองคนสวม
เพียงชุดชั้นใน แล้วก็เริ่มเสียดสีกัน
“สาวน้อย ในอดีต เธอกับพี่ของเธอ เล่นกันอย่างนี้ใช่มั้ย?”
“นาย นายตาย”
ซูจีหน้าแดงกับเรื่องน่าอายในอดีต ทำไมเธอต้องถูกล้ออย่างนี้ด้วย!
เป็นเพราะเจ้าฉินเฉาน่าตายนี้ มันน่าโมโหจริง ๆ ดันถามเรื่องน่าอาย
พวกนั้นขึ้นมาซะได้!
ยังไงก็ตาม เทียบกับความรู้สึกที่เล่นกับพี่ของเธอแล้ว ตอนนี้กลับ
รู้สึกร้อนแรงกว่าไม่รู้กี่เท่า
อุณหภูมิของทั้งสองเพิ่มสูงขึ้น ฉินเฉาเริ่มควบคุมตัวเองไม่อยู่
เตรียมถอดกางเกงใน จากนั้นก็แทงเข้าใส่
แต่ในตอนนี้เอง เสียงที่คุ้นเคยก็พลันดังขึ้นข้างหู
“นายบ้าไปแล้วหรือไง? นายเกิดมามีร่างกายปีศาจ มีแก่นปีศาจ
แต่หญิงสาวนางนี้ ตอนนี้เธอได้กลายเป็นแวมไพร์ ถ้านายกับเธอมีอะไร
กัน นายไม่กลัวว่าจะดูดพลังของเธอออกมาหรือไง?”
ฉินเฉาอ้าปากค้าง เสียงนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นเสียงของโรซี่!
เขาเงยหน้าขึ้นมา แต่ก็ไม่พบร่างของปีศาจสาว
ทำไมปีศาจสาวนางนี้ถึงได้อยู่ ๆ ก็มาเตือนเขา
แต่ฉินเฉาก็ได้สติแล้ว จริงอย่างที่โรซี่พูด ตัวเขามีร่างกายปีศาจ ซึ่ง
สามารถดึงดูดพลังมืดได้ทุกชนิด ไม่ว่าจะผี แวมไพร์ หรือว่าอะไรก็ตาม
ฉินเฉาสามารถดูดวิญญาณของฝั่งตรงข้ามด้วยแก่นปีศาจ
นี่ทำให้ฉินเฉาได้คิด
ถ้าเขาดูดวิญญาณของซูจีไป ตัวเขาคงต้องเสียใจจนตายแน่นอน!
อยู่ ๆ ฉินเฉาก็หยุดลง ทำให้ซูจีจ้องมา
“เป็นอะไร เกิดอะไรขึ้น?”
“เราทำไม่ได้…”
“ทำไม… หรือว่านกเขาไม่ขันจริงๆ?”
“หัวเธอสิ อย่าพูดเหลวไหล! สามีของเธอร้ายกาจจะตาย แต่
เพราะว่าฉันมีร่างกายปีศาจ และเธอก็เป็นแวมไพร์ ถ้าเรามีอะไรกัน
วิญญาณของเธอจะถูกฉันดูดไป…”
“หา?” ซูจีเลิกคิ้วขึ้น “ฉินเฉาน้อยมีความสามารถแบบนี้ด้วย?”
ฉินเฉาปวดขมับ
เขาพลันนึกขึ้นมาได้ ไม่แปลกที่เวลาเขาลงมือกับโรซี่ ปีศาจสาวถึง
ได้ขัดขืนทุกครั้ง ถ้าพวกเขามีอะไรกัน วิญญาณของโรซี่คงจะถูกแก่น
ปีศาจของเขาดูดกลืนไป
แก่นปีศาจนี้ แน่นอนว่าเป็นของดี แต่ตอนนี้ฉินเฉาเกลียดมันนัก
“ถ้าเป็นอย่างนี้ งั้นตลอดชีวิตพวกเราก็ทำไม่ได้น่ะสิ?” ซูจีลูบหลัง
ฉินเฉา กะพริบตา “ฉันไม่อยากเป็นหม้ายนะ ไม่มีวิธีอื่นเลยเหรอ?”
“เอิ่ม เรื่องนี้…”
ฉินเฉาเอามือถูจมูก “ฉันไม่อยากเป็นขันที…”
“เจ้าโง่”
ในตอนนี้เอง เสียงของหลัวเต๋อก็ดังมา “แก่นปีศาจจะดูดวิญญาณ
ของฝ่ายตรงข้ามก็จริง แต่ก็มีโอกาสแค่ 1% ทำไมเจ้าไม่กล้าแล้วลุยเลย
ล่ะ!”
“ไม่ได้ เรื่องที่ทำร้ายซูจีแบบนี้ ฉันไม่ทำ” ฉินเฉาตอบผ่านความคิด
“แม้ว่าจะมีโอกาสแค่ 1% ตาแก่ ไม่มีวิธีแก้อะไรเลยเหรอ?”
“วิธีน่ะมันมี แต่ว่าต้องใช้เวลา”
“วิธีอะไร?”
“มีสองวิธี หนึ่งคือฝึกตนให้ถึงขั้นประกายแสง เมื่อถึงตอนนั้น แก่น
ปีศาจของเจ้าก็จะสมบูรณ์แล้ว ไม่จำเป็นต้องดูดวิญญาณมาเพิ่มพลัง
อีก วิธีที่สองก็คือ ทำให้ที่รักของเจ้ากลายเป็นมนุษย์ธรรมดา”
“อืม…”
ฉินเฉาเงียบไป สองวิธีนี้ ดูเหมือนว่าจะยากมาก
แม้แต่ขั้นกายทองคำเขายังไปไม่ถึงเลย แล้วจะกลายเป็นขั้น
ประกายแสงได้ยังไง
ดูเหมือนว่าวิธีนี้จะใช้ไม่ได้
งั้นก็ต้องลองวิธีหลัง ให้ซูจีกลายเป็นมนุษย์ธรรมดา
เมื่อทำอย่างนี้ เรื่องสันตะปาปาแห่งความมืดอะไรนั่นก็จะได้ถูก
แก้ไขไปพร้อมกัน
แต่ว่าวิธีเปลี่ยนนั้น หลัวเต๋อก็ไม่ได้รู้แน่ชัด ฉินเฉาคงต้องหาเวลา
อื่นไปถามหูเกอดู
ผีดิบสาวพันปีนั่น อาจจะรู้ก็ได้
“ฉินเฉา? เป็นอะไร?”
เมื่อเห็นฉินเฉานิ่งไปนาน ซูจีก็ถามออกมา
ทั้งสองตอนนี้กำลังนอนเปลือยอยู่บนโซฟา แม้ว่าจะทำอย่างอื่น
ไม่ได้ แต่แค่การกอดนั้น แน่นอนว่าฉินเฉาไม่ยอมพลาด
“ไม่มีอะไร กำลังคิดวิธีทำให้เธอกลายเป็นมนุษย์ธรรมดาอยู่”
“โอ้ ฉันก็คิดอยู่เหมือนกัน” ซูจีเห็นด้วย “หรือไม่งั้น ฉันก็หาสามี
อีกคน!”
“เธอ เธอกล้าเหรอ!”
ฉินเฉากังวล
“ฮึ่ม ฉันกล้าสิ นายทำได้หรือไง!”
“ฉัน ฉัน… ฉันทำไม่ได้ ฉันจะรีบหาวิธี…”
ฉินเฉาพูด
“อืม เด็กดี มานี่มา มาให้คุณหนูจูบหน่อย!”
ฉินเฉากลับถูกซูจีหยอกล้อแทนซะงั้น
ทั้งสองคนกอดกันกลมบนโซฟา ขณะที่พากันเงียบ
ฉินเฉาไม่อยากปล่อยซูจี ซูจีก็ไม่อยากปล่อยฉินเฉา
ผ่านมาสักพัก ซูจีก็พลันพูดขึ้น
“หรือว่า… เราจะทำแบบที่ฉันกับพี่เล่นกัน…”
“….”
ฉินเฉาเหงื่อตก
“ฉัน ฉันไม่ใช่ขันที ทำไมต้องเล่นด้วย”
“แต่ผู้อื่นมีอารมณ์นี่นา จะให้ทำยังไง?”
“ฉันช่วยเธอ ส่วนเธอก็ช่วยฉัน…”
“ช่วย?”
ฉินเฉากระซิบข้างหูซูจี ทันใดนั้นซูจีก็หน้าแดง
“บัดซบ นายกล้าให้คุณหนูคนนี้ทำอย่างนั้นเหรอ!”
“ถึงยังไงก็เป็นสามีภรรยากัน กลัวอะไร”
“นายเชื่อมั้ย ว่าคุณหนูคนนี้จะกัดของนาย?”
“…” ฉินเฉาเหงื่อตกอีกครั้ง “เธอ เธอจะทำจริง ๆ เหรอ?”
“ยังไงคุณหนูคนนี้ก็ต้องใช้ชีวิตเหมือนเป็นหม้ายอยู่แล้ว เก็บไว้ก็
ไม่มีประโยชน์ ตัดทิ้งก็ดีเหมือนกัน! ใช่แล้ว เอาอย่างนี้แหละ! มา ถอด
กางเกงในนายออกซะ!”
“ไม่เอา! ช่วยด้วย!”
ทั้งสองคนเล่นกัน ทันใดนั้น ร่างกายของฉินเฉาก็สั่น
“ซูจี รีบใส่เสื้อผ้าเร็ว!”
“ทำไม?” ซูจีกำลังดึงกางเกงในฉินเฉาลง เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก็
บุ้ยปาก “ทำไม ไม่เล่นแล้วเหรอ!”
“ไม่ใช่ มีแขกมา”
“หืม?”
ซูจีเห็นท่าทางจริงจังของเขา ก็เชื่อเขา แล้วเริ่มใส่เสื้อผ้า
ฉินเฉาก็ยืนขึ้น ไม่ฉวยโอกาสดูตอนซูจีแต่งตัว แต่ใส่เสื้อผ้าของ
ตัวเองอย่างรวดเร็ว พร้อมกับยืนอยู่หน้าทางเข้า
ก๊อกๆ!
ในตอนนี้เอง เสียงเคาะประตูก็ดังมา
ฉินเฉากลืนน˺าลาย แล้วเปิดประตู
“เจ้านอกรีต เจอกันอีกแล้ว”