มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 688: ตามเจ้าไป

“เรียบร้อย”
ฉินเฉาละมือจากชุดของเฉินชิง พร้อมกลับไปยืนอยู่ข้างๆ เฉินชิง
“ยอมรับผลการตัดสินซะ”
ฮ่าวเทียนพูดเหยียดหยาม “เวลาหมดแล้ว เจ้าทำไม่สำเร็จอย่างที่
พูดส่งของเดิมพันมา!”
หยวนเมิ่งมองไปที่ฉินเฉา ร่างสั่นน้อยๆ พี่ใหญ่ฉิน…หนีไม่พ้น
หายนะนี้จริงๆ?
“ใครบอกว่าฉันทำไม่สำเร็จ?”
ฉินเฉาแสยะยิ้มพร้อมกับผายมือไปที่ผู้หญิงของตน “นายมองไปที่
นางเซียนน˺าแข็งตอนนี้สิ”
เขาพูดออกมา เฉินชิงที่หลับตาทั้งสองข้างอยู่ บัดนี้ ได้ลืมตาขึ้นมา
พร้อมกันนั้น ร่างของเธอก็ปล่อยเพลิงสีดำสองกลุ่มออกมา
ข้างหลังเธอ มีปีกเพลิงสีดำคู่หนึ่งกางออก เสื้อผ้าของเธอ
เปลี่ยนเป็นสีดำ ข้างหลังของเธอ มีรอยสักรูปฟินิกส์ปรากฏขึ้น
ในตอนนี้ เฉินชิงรู้สึกถึงพลังในร่างของตน พร้อมกับเปล่งมัน
ออกมา
“อ๊า!”
เธอทนไม่ไหวต้องร้องออกมา พื้นดินรอบๆ พลันถูกยกขึ้น คลื่น
พลังที่แสนร้ายกาจกระจายออกเป็นวงกลม โจมตีใส่คนรอบๆ
โชคดีที่คนที่อยู่รอบๆ เป็นผู้ฝึกตน ไม่อย่างนั้นคงถูกพัดปลิวไป
แล้ว
“นี่ นี่มัน…”
ใบหน้าของหลงสืออวี่เปลี่ยนสี “พลังขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง…..”
“ฉันทำให้เธอฟื้นคืนได้แค่ขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งระดับกลาง ต˹า
กว่าพื้นฐานฝึกตนก่อนหน้าของเธอต้องขอโทษจริงๆ”
ฉินเฉาพูดออกมา
“แค่นี้ก็พอแล้ว”
เฉินชิงพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม “เมื่อข้าและลูกรวมพลังเข้าด้วยกัน
ก็ร้ายกาจกว่าข้าก่อนหน้านี้แล้ว”
เฉินชิงพูดจบก็ยื่นมือออกไป กระบี่น˺าค้างแข็งก็ลอยเข้ามาในมือ
ของเธอ
จากนั้น เปลวเพลิงสีดำก็ลอยออกจากมือเธอ ลุกโชนบนตัวกระบี่
ของเธอ
ตัวกระบี่สั่นเบาๆ เหมือนกับกำลังเจ็บปวด
เฉินชิงกำลังส่งพลังเข้าไปในกระบี่น˺าค้างแข็งของตน
“ข้ามีกระบี่เทพ กระบี่น˺าค้างแข็ง! วิชากระบี่ลับ กระบี่น˺าค้าง
แข็ง!”
นี่ทำให้คนอื่นคิดไม่ถึง เฉินชิงพลันใช้วิชากระบี่ลับออกมาโดยไม่
คาดคิด
“เป็นไปได้ยังไง!”
ฮ่าวเทียนตกใจตาโต “ข้าต้องกินผลไม้ต้านเจตจำนงสวรรค์ ถึงจะ
สามารถใช้วิชากระบี่ลับทั้งที่มีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในขั้นวิญญาณแรก
ก่อตั้ง! แล้วเจ้า เจ้าใช้มันได้ยังไง…”
เฉินชิงมองไปที่เขาด้วยสีหน้าเย็นชา ไม่ตอบคำถามมือของเธอลูบ
ท้องของตนอย่างอ่อนโยน
ฉินเฉาประหลาดใจ
เขาไม่คิดว่าเฉินชิงจะฉลาดขนาดนี้
พลังเทพ เหตุผลที่มันเป็นวิชาที่เหนือกว่าพลังเซียน ก็คือสิ่งนี้นี่เอง
มันสามารถต่อต้านเจตจำนงสวรรค์ ทำสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้
เหตุผลที่ฉินเฉาไม่ต้องฝึกวิชากระบี่ลับ เพราะว่าเขามีพลังเทพที่
สามารถทำให้วิชาอื่นกลายมาเป็นพลังของตนได้
แต่เขาไม่คิดว่าเฉินชิงจะใช้พลังของเด็กในครรภ์ ทำการทำลายโซ่
ตรวน ทำให้ใช้วิชากระบี่ลับออกมาได้!
เพลิงสีดำลุกท่วมร่างของเฉินชิง
พื้นฐานฝึกตนขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งระดับกลางของเฉินชิง เมื่อใช้
วิชากระบี่ลับก็เข้าสู่ขั้นกายทองคำชั้นที่สี่ได้อย่างมั่นคง
ฟินิกส์สีดำบินออกมาจากร่างของเฉินชิง บินขึ้นไปในอากาศ
ทะยานขึ้นไปในชั้นเมฆ พร้อมกับเปลี่ยนก้อนเมฆให้เป็นเมฆเพลิงสีดำ
หลังจากนั้น สิ่งที่น่าตื่นตะลึงก็ได้ปรากฏขึ้น
เด็กสองคนในรูปแบบเปลวเพลิงลอยออกมา คนหนึ่งอยู่ทางซ้าย
อีกคนหนึ่งอยู่ทางขวาลอยอยู่ข้างๆ เฉินชิง
เด็กสองคนนี้ดูราวอายุ 1 – 2 ขวบ ฝั่งซ้ายเป็นผู้ชาย ในขณะที่ฝั่ง
ขวาเป็นผู้หญิง ดูแล้วแข็งแรง น่ารักน่าชัง ตาของเด็กผู้ชายเป็นสีฟ้าน˺า
ทะเล มือทั้งสองข้างเปลี่ยนจากแขนธรรมดากลายเป็นกรงเล็บของสัตว์
ร้าย
ส่วนเด็กผู้หญิงไว้มวยผมเป็นซาลาเปาสองลูกบนหัวดูน่ารักอย่าง
มาก ดวงตาเปล่งประกายเฉลียวฉลาด น่ารักจนแทบขาดใจ ร่างของเธอ
มีม่านพลังสีทองหมุนอยู่รอบตัว บนนั้นมีตัวอักษรสันสกฤตเปล่งแสง
ออกมาไม่หยุด
ยิ่งกว่านั้น ไหล่ซ้ายของเด็กชายมีปีกสีดำกางออกมา
ส่วนเด็กหญิงมีปีกสีขาวกางออกที่ไหล่ขวา
ทั้งสองคนมีปีกคนละข้าง ดูแล้วแปลกๆ
เป็นสัญลักษณ์ของพลังปีศาจและเทวทูต
สิ่งที่เด็กทั้งสองมีเหมือนกันก็คือกระบี่เล็กๆ ที่อยู่บนหน้าผาก
ฉินเฉาถึงกับเซ่อไป
หรือว่าเด็กสองคนนี้จริงๆ แล้วคือ? พลังของพวกเขาเหมือนกันกับ
เขา หรือพวกเขาจะเป็นเด็กทารกที่อยู่ในท้องของเฉินชิง
เด็กทั้งสองในรูปร่างเปลวเพลิงไม่พูดอะไร แต่บินอยู่ข้างกายเฉิน
ชิง
เด็กสองคนนี้ เหมือนกับสืบทอดพลังทุกอย่างของฉินเฉา
ฉินเฉาถอนหายใจด้วยอารมณ์ โชคดีที่ตอนที่เขามีอะไรกับเฉินชิง
เป็นตอนที่เขามีพลังเทพแล้ว ไม่อย่างนั้นเด็กทั้งสองคงไม่ได้รับสืบทอด
พลังของเขาง่ายดายอย่างนี้
ฉินอี้รับสืบทอดวิชาสกัดกลั่นเก้าเร้นลับ ครอบครองพลังของปีศาจ
ส่วนฉินอิงมีพลังพระสูตรหัวใจเพชร ครอบครองพลังของเทวทูต
แต่ที่ทำให้ฉินเฉาเศร้าใจก็คือ ฉินอิงเรียกใช้พลังของโลกวัชระ
ออกมาได้ ทั้งที่เขายังทำไม่ได้
“นี่มันวิชาผีสางอะไร!”
หลงสืออวี่ยืนอยู่อีกฝั่ง ขมวดคิ้วแล้วพูดออกมา
“ลูก…”
เฉินชิงเห็นเด็กสองคนที่มาจากไฟของเธอ ก็อดน˺าตาคลอไม่ได้ ใน
ฐานะแม่ ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความรัก
“มา มาให้แม่กอดหน่อย…”
แม้เปลวเพลิงรูปเด็กทั้งสองจะไม่พูด แต่ก็ฉลาดพุ่งเข้าไปในอ้อม
กอดของเฉินชิง
“งั้น… มาให้พ่อกอดด้วย…..”
ฉินอี้ไม่เต็มใจที่จะออกจากอ้อมกอดของมารดา แต่ฉินอิงนั้นฉลาด
กว่ากระโจนเข้าสู่อ้อมกอดของผู้เป็นบิดาอย่างเชื่อฟัง
แม้จะมีรูปร่างเป็นเปลวเพลิง แต่นี่ก็เป็นเพียงที่พำนักชั่วคราวของ
เด็กทั้งสองเท่านั้น
ฉินเฉาสัมผัสได้ แม้จะยังไม่ทันเกิด ก็ร้ายกาจขนาดนี้แล้ว ถ้าเกิด
คลอดออกมา ตัวเขาที่เป็นพ่อจะไม่ตายด้วยความเศร้าที่ด้อยกว่าลูก
ของตนหรอกเหรอ
“ปะป๊า… กอด…”
ฉินเฉางง เสียงอ้อแอ้ดังขึ้นในจิตใจ ส่งเข้ามาในสมองของเขา
โดยตรง
ฉินเฉาก้มลงไปมอง ฉินอิงในอ้อมแขนก็ชูมือน้อยๆ ของเธอให้กับ
เขา
ด้วยความน่ารัก ฉินเฉาอดไม่ได้อุ้มฉินอิงขึ้นมา วางไว้บนไหล่ของ
ตน ฉินอิงเอามือเกาะหัวฉินเฉาไว้ นั่งอย่างเชื่อฟัง ไม่ส่งเสียงออกมา
“เด็กสองคนนี้ ชั่วร้ายมาก…”
นักพรตจากบู๊ตึ๊งพูดออกมา
“แค่เด็ก สิ่งชั่วร้ายอะไรกัน”
คนจากสำนักอื่นดูถูก
หลงสืออวี่ไม่สนใจ
เขาฝึกตนมาเป็นพันปี มีพลังอยู่ในขั้นกายทองคำชั้นที่หก มั่นใจใน
พลังของตนเต็มเปี่ยม
“สมกับเป็นมารร้ายจริงๆ”
หลงสืออวี่หัวเราะเยาะ ยกกระบี่ขึ้นขวาง “ให้ที่แห่งนี้เป็นที่จบชีวิต
ของเจ้าเถอะ!”
หลังจากพูดจบ เขาก็โยนกระบี่ขึ้นไปในอากาศ
“ปราณกระบี่ทะยานสู่ฟ้า ร่วงหล่นลงมาจากสวรรค์! กระบี่ฟ้า
ทลายสวรรค์!”
กระบี่ของเขา เปลี่ยนเป็นกระบี่ที่ยาวกว่าร้อยจ้าง จากนั้น กระบี่
ยักษ์นี้ก็ตกลงมาจากชั้นเมฆ
ความยิ่งใหญ่ของกระบี่นี้ ทำให้ฝ่ายธรรมะที่อยู่รอบๆ พากันหน้า
เปลี่ยนสี
กระบี่ของเจ้าสำนักเทพยุทธ์นี้ บางทีอาจสามารถทำลายเขาลูกนี้
ทิ้งได้!
“อย่ามารังแกหม่าม๊านะ!”
ในสมองของหลงสืออวี่พลันมีเสียงดังขึ้น
เสียงนี้ เหมือนกับเสียงของเด็กผู้ชาย
จากนั้น เด็กชายที่อยู่ในอ้อมกอดของเฉินชิงก็พลันกระโดดออกมา
ลอยขึ้นไปในอากาศ เผชิญหน้ากับกระบี่ของหลงสืออวี่ จากนั้นก็ฟาด
กรงเล็บของตนออกไปปะทะกับมันโดยตรง
เพล้ง!
กระบี่ยักษ์ในอากาศพลันพังทลาย จากนั้นก็กลายเป็นผุยผงไป
ทั้งพลังของมันยังสะท้อนกลับ ทำให้หลงสืออวี่ต้องกระอัก
เลือดออกมา
ฉินเฉาอ้าปากหวอ
จิตก่อเกิด!
อะไรกัน! ทำไมกันเจ้าหนูนี่จะเก่งเกินไปแล้ว แม้แต่จิตก่อเกิดก็
ใช้ได้!
“เจ้าสำนักบาดเจ็บ ช่วยกันกำจัดเด็กชั่วร้ายทั้งสองคนนี้กัน!”
ศิษย์สำนักเทพยุทธ์พวกนี้ พากันเผยกระบี่ของตน พร้อมกับใช้
เพลงกระบี่ติงจุน ทำให้เงากระบี่นับพัน ลอยเข้าใส่เด็กทั้งสอง
“ใช้คนมากรังแกคนน้อยเหรอ”
ฉินอิงที่อยู่บนไหล่ฉินเฉาร้องออกมาเสียงใส
จากนั้น เธอก็ยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกไป ชี้ไปที่เวทย์วิชาของฝั่ง
ตรงข้ามที่ลอยอยู่เต็มฟ้า
ลำแสงสีทองขนาดใหญ่พลันลอยออกไปจากมือของเธอ โจมตีใส่
เวทย์วิชาทั้งหลายของฝ่ายตรงข้ามที่อยู่ข้างบน
ทุกคนพากันตะลึง ภายใต้ลำแสงสีทองนั้น เวทย์วิชาทั้งหมดพลัน
สลายกลายเป็นอากาศธาตุ
“พลังเทพ…”
ฉินเฉาเซ่อไปโดยสมบูรณ์
เด็กสองคนนี้ คนหนึ่งสืบทอดจิตก่อเกิด ขณะอีกคนสืบทอดพลัง
เทพ
เหมือนกับเด็กทั้งสองเป็นบุตรของพระเจ้าอย่างไงอย่างงั้น…
คนเป็นพ่อตอนนี้… รู้สึกมีหน้ามีตาจริงๆ …
“สวรรค์ นี่มันอะไรกัน…”
“เด็กสองคนนั้นน่ากลัวเกินไปแล้ว…”
“นี่มันเด็กอะไรกัน! ปะ ปีศาจร้ายชัดๆ!”
ฝ่ายธรรมะที่ดูถูกเมื่อกี้นี้ ตอนนี้หวาดกลัวจับขั้วหัวใจ
“ฉินเฉา…”
เฉินชิงเหงื่อโทรมกาย เข่าค่อย ๆ ทรุดลงอย่างช้าๆ “ข้า ข้าเหนื่อย
…”
แย่แล้ว!
ฉินเฉาตกใจ เด็กสองคนนี้ยังไม่มีชีวิต แต่แปลงมาจากเพลิงของ
เฉินชิง พลังที่พวกเขาแสดงออกมาล้วนเอามาจากเฉินชิง
พลังเทพที่ทั้งสองใช้ออกไป ผลาญพลังของเฉินชิงไปมาก ต่อให้
เฉินชิงตอนนี้จะใช้วิชากระบี่ลับ ทำให้มีพื้นฐานฝึกตนอยู่ในขั้นกาย
ทองคำชั้นที่สี่ อย่าได้คิดว่าการทำลายเวทย์วิชาที่ขั้นกายทองคำชั้นที่
หกใช้ออกมา เฉินชิงจะสามารถทนมันได้
ทั้งสองทำให้ลมปราณของเฉินชิงถูกสูบออกไปเกือบหมด
“ลูกๆ แม่ของพวกลูกเหนื่อยมาก รีบกลับมาได้แล้ว!”
ฉินเฉาจ้องเด็กทั้งสอง เทียบกับลูกแล้ว เขารักเฉินชิงมากกว่า
“ฮึก! ปะป๊ารังแกหนู…”
ฉินอิงขยี้ตาน้อยๆ พร้อมกับร้องไห้ออกมา
“ฮึ่ม ปะป๊ารู้จักแต่รังแกคนอื่น!” ฉินอี้นี้เหมือนกับฉินเฉาอย่างมาก
เท้าเอวน้อยๆ ของตน แล้วพูดออกมาว่า “หนูไม่กลับ หนูจะปกป้อง
หม่าม๊า!”
“เป็นเด็กดีนะ ไว้หลังจากนี้ปะป๊าจะพาไปสวนสนุก!”
ฉินเฉาไม่มีวิธีอื่น ได้แต่ใช้แผนถ่วงเวลา
“จริงเหรอ?”
เมื่อได้ยินคำว่าสวนสนุก ฉินอิงก็ไม่ร้องไห้แล้ว ส่วนฉินอี้ก็ไม่เท้า
เอวอีก มองมาที่ฉินเฉาอย่างมีความหวัง
“ก็ต้องจริงสิ เด็กดี ปะป๊าไม่หลอกพวกหนูหรอก รีบกลับมาเร็ว
เข้า”
“อืม!”
เด็กทั้งสองตอบเป็นเสียงเดียวกัน กลายเป็นเพลิงสองกลุ่ม กลับ
เข้าไปในร่างของเฉินชิง
เมื่อพวกเขากลับเข้ามา เฉินชิงก็ปลดวิชากระบี่ลับออกทันที พร้อม
กับทรุดลงในอ้อมกอดของฉินเฉา
“ไม่เป็นไรแล้ว เธอพักเถอะ ที่นี่ฉันจัดการเอง”
ฉินเฉาพาเฉินชิงไปพักที่ต้นสนใกล้ๆ พร้อมกับบอกเธอเสียงนุ่ม
“อืม…”
เฉินชิงพยักหน้า จากนั้นก็พูดเสริมขึ้นว่า “อย่าได้ทำร้ายศิษย์
สำนักเทพยุทธ์ของข้า… พวกเขา พวกเขาบริสุทธิ์”
“รู้แล้ว ฉันจะระวัง”
ฉินเฉาพูดในใจ ทำไมเธอถึงเข้าข้างศิษย์พี่ศิษย์น้องของเธอ ฉัน
ช่วยเธอสู้นะ ทำไมเธอไม่บอกว่า สามี ระวังตัวอย่าให้บาดเจ็บล่ะ!
“อย่าตายนะ”
เพิ่งจะคิด เฉินชิงก็พลันมองมาที่ฉินเฉา แล้วพูดออกมาว่า “ถ้าเจ้า
ตาย ข้าจะพาลูกตามเจ้าไปด้วย…”