มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 740: เล่นให้สนุกก็พอ

“คุณลุง คุณลุง เราไปเล่นเกมคอมกัน!”
หยางลี่ดึงแขนฉินเฉาเดินออกจากลอสท์ ร้องออกมาว่า “หนูเล่น
เกมคอมเก่งมาก ทุกคนเรียกหนูว่าเจ้าแม่แห่งเกมคอม!”
“เราน่ะเหรอ?”
ฉินเฉาเลิกคิ้ว “วันๆ ไม่ตั้งใจเรียน เล่นแต่เกม”
“เจ้าแม่แห่งเกมคอมต่างหาก!”
หานปิงที่อยู่อีกด้านแย้งออกมาอย่างไม่ไว้หน้า “ฉันว่าเป็นหน้า
หนาแห่งเกมคอมมากกว่ามั้ง”
“หานปิง เธอตาย!”
หยางลี่ที่ไม่มั่นใจในกำปั้นของเธอ พูดขึ้นว่า “แล้วดูผมสีเขียวของ
เธอสิ อย่างกับสวมหมวกเขียวอย่างนั้นล่ะ แล้วยังมีหน้ามาพูดกับฉัน
อย่างนี้อีก!”
“อย่างเธอจะไปรู้อะไร นี่เรียกว่าแฟชั่นต่างหาก!”
หานปิงลูบผมของเธอ “วันนี้เป็นวันพุธ อยากให้มันเข้ากับวันเลย
ย้อมผมเป็นสีเขียว ยิ่งกว่านั้น แฮ่ม ฉันไม่กลัวที่จะถูกคนอื่นสวมเขาให้
แน่นอนว่าต่อให้เป็นคุณลุงสวมให้ฉันก็ไม่ว่าอะไร”
“นี่เกี่ยวอะไรกับคุณลุง!”
หยางลี่พูดอย่างโมโห “นี่คือคุณลุงของหนู!”
“ ยายขี้งก จะเอาทุกอย่างไว้คนเดียวเลยหรือไง คุณลุงไม่ใช่ของ
เธอสักหน่อย!”
เหมือนหานปิงจะไม่คิดว่าหยางลี่คือคู่ต่อสู้ที่แท้จริง “เด็กกะโปโล
อย่างเธอ คุณลุงจะไปชอบได้ยังไง ไม่หัดดูกระจกซะบ้าง!”
“หานปิง เธอตายแน่!”
หยางลี่สั่นด้วยความโกรธ
“เอาล่ะ อย่าทะเลาะกัน ไม่งั้นฉันจะส่งเธอกลับบ้าน”
ฉินเฉาปรามขึ้น
“ไม่เอา!” หยางลี่พลันรู้สึกกังวลมาก “คุณลุง คงไม่คิดจะทำเรื่อง
อย่างว่าหรอกใช่มั้ย?”
หลังจากพูดจบ เธอก็ส่งสายตาคุกคามให้กับฉินเฉา
ฉินเฉาหดหู่ใจ วันนี้เขาต้องมาเจอกับการแสดงท่าเหนียมอายของ
เด็กหญิงโดยไม่คาดคิด
ถ้าให้ซูจีรู้ว่าเขาเล่นตัวต่อตัวกับผู้หญิงอื่น เธอคงได้คลั่งตายแน่
“เอาล่ะ พอได้แล้ว จะเล่นอะไร!”
หยางลี่ดึงแขนฉินเฉาพร้อมกับเขย่า
“สุดท้ายแล้วนะ!”
ฉินเฉาชูนิ้วขึ้น “นอกจากนี้แล้ว ถ้าไปที่อื่นอีก ฉันจะโกรธแล้วไม่ไว้
หน้าแล้วนะ! ฉันไว้หน้าเธอ เธอก็อย่าให้มันเกินไปล่ะ”
ฉินเฉาพูดขึ้นมาเบาๆ
“ก็ได้ ที่สุดท้ายก็สุดท้าย”
หยางลี่พยักหน้า ท่าทางเหมือนกับไม่ได้รับความยุติธรรม
ฉินเฉารู้สึกหดหู่ในใจ อันที่จริงเธอรังแกเขาชัดๆ แล้วไหงกลายเป็น
ฉันรังแกเธอแทนซะได้!
“ฮิฮิ เหมือนว่าคุณลุงจะตกลงแล้ว!”
หานปิงที่อยู่อีกข้างก็ดึงแขนฉินเฉาอย่างมีความสุขแล้วพูดว่า “งั้น
เราไปที่เกมเซนเตอร์ในเมืองดีกว่า มันอยู่ใกล้ที่นี่ ฉันไปบ่อยๆ ที่นั่นดี
อยู่”
“แล้วแต่เธอเลย”
ฉินเฉายักไหล่แล้วพูดขึ้น
เขาทำตัวเป็นผู้ติดตามที่ว่าง่าย
เมื่อเขาและสองสาวเข้าไปในเกมเซนเตอร์ ก็เจอกับสายตาอิจฉา
จำนวนมาก
ถูกล้อมรอบไปด้วยสาวงาม!
คนคนนี้ดูแล้วก็ไม่ได้มีท่าทางเหมือนคนรวย
ถึงจะดูหล่อก็เถอะ
ทำไมถึงได้รับการดูแลดีอย่างนี้ ไปตายซะ!
ฉันก็ไม่ได้น่าเกลียด ยิ่งกว่านั้น เมื่อเทียบกับเขาแล้วไม่ได้ด้อยกว่า!
ทำไมเจ้าบ้านี่ถึงได้รับเรื่องดีๆ อยู่คนเดียว!
ภายใต้เพลิงริษยาของกลุ่มผู้ชาย ฉินเฉายังคงสงบ
นี่แค่หานปิงและหยางลี่สองเด็กสาวเท่านั้นนะ ถ้าเขาพาซูจีและซู
เฟยมา พวกเขาจะไม่อิจฉาจนตายหรอกเหรอ!
แค่สายตาพวกนี้ นับเป็นอะไรได้!
นี่ก็แค่เรื่องจิ๊บจ๊อย…..
ในเมื่อพาหยางลี่มาเล่น เป็นธรรมดาที่ฉินเฉาจะต้องออกเงิน
เขาหยิบแบงก์ร้อยออกมาแลกเหรียญเกม ตัวเขาถือกล่องเดินตาม
สองสาวไป
เมื่อสองสาวนี้เข้าไปในห้องเกม ก็แสดงท่าทางตื่นเต้นออกมา
“ไปเล่นบาสกัน เล่นบาส!”
หยางลี่ชี้ไปที่เครื่องชู๊ตบาสที่อยู่ไกลแล้วพูดขึ้น
“เล่นอะไรเป็นเด็กๆ”
หานปิงเบ้ปาก “นั่นเล่นได้ทั้งคู่และเดี่ยว เธอจะเล่นอะไร”
“ฉันจะเล่นคู่ ฉันจะเล่นกับคุณลุง!”
หยางลี่ดึงแขนฉินเฉาแล้วรีบพูดขึ้น
“เอาแต่ได้คนเดียว!”
หานปิงยื่นนิ้วดีดเข้าที่หน้าหยางลี่ “เธอไม่อายหรือไง!”
“ยังไงก็ช่าง คุณลุงต้องไปเล่นกับฉัน ต้องไปเล่นกับฉัน!”
หยางลี่ลากฉินเฉาไป จากด้านข้าง ทันใดนั้นก็มีเด็กคนหนึ่งที่เจาะ
หู ใส่ต่างหูสีทอง เจาะจมูกใส่ห่วง ผมทองเดินมา
ที่แขนของเด็กคนนั้นกอดเด็กสาวที่แต่งหน้าจัดจ้านคนหนึ่ง
“ไงเพื่อน ควงสองเลยนะ!”
เด็กคนนั้นลูบต่างหูตัวเอง ขณะที่อีกมือบีบเอวผู้หญิงของเขา
พร้อมกับปากที่คาบบุหรี่พ่นควันแล้วพูดออกมา
ที่ยืนอยู่ข้างหลังของเขา เป็นเด็กน้อยไม่กี่คนที่เหมือนจะเป็นพวก
เดียวกัน
ฉินเฉาพูดในใจ ทำไมวันนี้มีแต่เรื่องมาหานะ
“นายเป็นใคร พวกเราไม่รู้จักนาย หลีกไปซะ”
มีคุณลุงคอยสนับสนุน คำพูดของหยางลี่จึงเต็มเปี่ยมไปด้วยพลัง
“ช่างเป็นเด็กสาวที่อารมณ์ร้อนจริงๆ”
เด็กน้อยยิ้มออกมา เขาไม่โกรธ แล้วพูดขึ้นว่า “นี่ลุง ฉันชื่อหวง
เหมา เป็นเจ้าถิ่นเกมเซนเตอร์แห่งนี้! เห็นลุงรายล้อมไปด้วยสาวสวย
ทำให้พวกเราหลายคนไม่พอใจอย่างมาก กล้ามาแข่งกับเราหรือเปล่า
ใครแพ้เสียเงิน”
“โอ้?”
ฉินเฉาเลิกคิ้ว เขารู้สึกว่าตัวเองเหมือนกับดาวหาง ไปที่ไหนมีแต่
คนหาเรื่องตลอด
“แล้วจะแข่งเท่าไหร่?”
“ที่นี่ง่ายๆ เรามาแข่งกัน ถ้าฉันแพ้ ลุงจูบผู้หญิงของฉันได้ครั้ง
หนึ่ง”
เด็กสาวมีท่าทางไม่ยินยอมเล็กน้อย แต่หวงเหมาก็ส่งสายตาให้เธอ
ทำให้เธอเชื่อฟัง
ยังไงก็ตาม ฉินเฉารู้ว่าเด็กสาวยินดีอย่างยิ่ง เพราะว่าเขาเห็นเธอ
แอบส่งท่าทางยั่วยวนมาให้เขาหลายครั้ง
ตัวเขาเสียเปรียบมาก เทียบกับหวงเหมาแล้ว ผู้หญิงข้างกายเขา
สวยกว่ามาก
อย่างน้อย พวกเธอก็ไม่เจาะจมูกเหมือนวัว
“ถ้าลุงแพ้ ลุงจะต้องให้ฉันจูบผู้หญิงของลุง”
“ฝันไปเถอะ!”
หยางลี่ตะโกน “อยากจะจูบฉันเหรอ กลับไปล้างฉี่แล้วเช็ดตูด
ตัวเองให้ดีก่อนเถอะ!”
“นี่พี่ชาย ถ้ากระหายนักล่ะก็ ฉันแนะนำว่าให้นายไปซื้อแตงกวามา
สองลูก ยัดใส่ปากลูกหนึ่ง อีกลูกก็ให้ผู้หญิงของนายช่วยยัดมันใส่ตูด
ให้”
หานปิงพูดอย่างคมกริบ ทำให้กลุ่มของหวงเหมาโกรธจนแทบจะ
ปรี่เข้ามา
“อะไรนะ! พูดอีกครั้งสิ!”
ผิวหน้าของกลุ่มหวงเหมาเรียกตัวเองว่าเจ้าถิ่นคุมเกมเซนเตอร์
แห่งนี้ แน่นอนว่าพวกเขาไม่ยอมให้สองสาวนี้มาฉีกหน้าพวกเขา แต่ฉิน
เฉาได้ยื่นมือออกมาห้ามหวงเหมาที่กำลังโกรธแล้วพูดว่า
“ใช้ผู้หญิงตัวเองเป็นเดิมพันไม่ดี เอาอย่างนี้ เกมละร้อย นายว่า
ยังไง?”
“เกมละร้อย?”
หวงเหมาคิด ที่นี่มีเครื่องเล่นมากมาย พวกเขาเล่นมาหลายพันครั้ง
แล้ว เพราะงั้นเขาถึงได้ชื่อว่าเจ้าถิ่นประจำเกมเซนเตอร์นี้ ทั้งพี่น้องของ
เขาก็ล้วนแต่มีฝีมือ แต่ละคนล้วนเก่งกาจ การที่จะชนะเขาแล้วได้เงิน
หลายพันไม่ใช่เรื่องยาก!
ยิ่งกว่านั้น เงินนี้แม้จะน้อย แต่เมื่อเล่นไปเรื่อยๆ มันก็จะเพิ่มขึ้น
มากมาย
เจ้าหนุ่มผมทองผู้โลภมากพูดขึ้นว่า
“เกมละร้อย นี่ลุง ไม่คิดว่าน้อยไปหน่อยเหรอ”
หวงเหมาพูดพลางหัวเราะ “ปัจจุบันนี้เงินร้อยหนึ่งซื้อแท่งเผ็ดร้อน
ได้ 10 ไม้ ลุงคิดว่าพวกเรากำลังเล่นเพื่อขออาหารหรือไง”
“นายอยากจะเดิมพันมากกว่านี้?”
ฉินเฉาถาม
“ตาละ 500!”
เด็กผมเหลืองบอกตัวเลขที่ทำให้กลุ่มเพื่อนพ้องข้างหลังตกใจ
เกมละ 500 ลุงนี่จะตกลงเหรอ? เขาไม่ใช่คนโง่สักหน่อย!
“500 ก็ได้”
ฉินเฉาเหมือนไม่สนใจที่จะเพิ่มเข้าไปอีก 400
“ตาละ 500 แล้วเราจะเล่นอะไรก่อน?”
เมื่อกลุ่มเด็กน้อยพวกนี้ได้ฟังก็พลันดีใจขึ้นมา
พระเจ้า เป็นเจ้าโง่จริงๆ ด้วย
“ดี ดีจริงๆ! งั้นเราไปเล่นเครื่องชู๊ตบาสก่อน!”
เมื่อมาถึงเครื่องชู๊ตบาส หวงเหมาก็พูดว่า “จะเล่นคู่หรือเล่นเดี่ยว
ลุงเลือกมา”
“คู่ เล่นคู่!”
หยางลี่รีบพูดขึ้น “คุณลุง ฉันเล่นเก่งมาก เรามาเล่นด้วยกันนะ!”
“ไม่ไม่ไม่ เธอเข้าใจผิดแล้ว”
หวงเหมาส่ายนิ้ว “เล่นคู่ไม่ใช่เล่นพร้อมกันสองคน แต่เป็นผู้ชาย
เกมหนึ่ง ผู้หญิงเกมหนึ่ง รวมเป็นสองเกม”
เมื่อฉินเฉาได้ฟัง พระเจ้า เจ้าหนูนี่ดูท่าจะคิดแต่เรื่องเงินอย่างเดียว
“สองเกมก็สองเกม”
ฉินเฉาไม่มีปัญหา “ใครเริ่มก่อน?”
“พวกเรายังเด็ก ผู้ใหญ่ต้องให้เด็กก่อน เพราะงั้น พวกเราเล่น
ก่อน”
หวงเหมาตัดสินใจจะสาธิตให้ฉินเฉาดูก่อน เขาผลักหญิงสาวใน
อ้อมแขน “เป่าเป้ย ลุยเลย จัดการผู้หญิงคนนั้นซะ”
“ให้ฉันจัดการเอง”
เด็กสาวที่เจาะจมูกพลันเดินไปตรงหน้าเครื่องชู๊ตบาสทันที จากนั้น
ก็หยอดเหรียญเกมสองเหรียญลงไป
ขณะเดียวกัน หวงเหมาก็หยิบเงิน 500 ออกมา พร้อมกับวางไว้
ใกล้ๆ เครื่อง
“เอาเงินออกมาวางก่อน จากนั้นค่อยแข่งกัน!”
ฉินเฉาไม่มีปัญหา หยิบกระเป๋าตังตัวเองออกมา เผยให้เห็นแบงก์
เป็นตับอยู่ในกระเป๋าเขา
กลุ่มเด็กน้อยมองจนตาเหลือก
แม่ง ในนั้นมีเงินเท่าไหร่กัน! อย่างน้อยก็เกินหมื่นไปแล้ว!
ฉินเฉาหยิบออกมา 5 ใบ วางทับลงบนเงินของเจ้าเด็กผมเหลือง
หยางลี่ก็เดินไปหน้าเครื่อง หยอดเหรียญเกมลงไป เอามือกุม
หน้าอก พร้อมกับสูดหายใจลึกๆ
“เติมพลังเรียบร้อย คุณลุง ดูฉันนะ!”
หลังจากพูดจบ ทั้งสองก็ทำการวอร์มอัพ
อย่างรวดเร็ว เครื่องก็ปล่อยลูกบาสออกมา หยางลี่หยิบขึ้นมาหนึ่ง
ลูกอย่างรวดเร็ว มาตรฐานจะอยู่ที่ลูก 3-8 แต้ม
จากนั้น หยางลี่ก็เล่นได้ดีจริงๆ 10 ลูกอย่างน้อยก็เข้า 8
แต่หญิงสาวฝั่งตรงข้ามกลับดูท่าทางสบายกว่า แขนของเธอยาว
กว่า โยนแม่นกว่า 10 ลูกเข้า 9
เห็นฝั่งตรงข้ามแม่นมาก หยางลี่ก็กังวล เกมแรกตัวเองแพ้ ฝั่งตรง
ข้ามมีอยู่ 60 คะแนน ส่วนตัวเองมี 55 คะแนน น้อยกว่า 5 คะแนน
รอบถัดมา แป้นเริ่มเคลื่อนไหว
เพราะว่าหยางลี่เหมือนจะกังวล ทำให้การโยนของเธอไม่ค่อย
มั่นคง
10 ลูกได้ 67 คะแนน
เมื่อมองไปที่เด็กสาวคนนั้นอีกครั้ง เธอดูไม่รีบร้อน โยน 10 เข้า 9
จากนั้นก็หันมาชูนิ้วกลางให้หยางลี่อย่างพอใจ
“เสี่ยวหยางลี่ เธอบอกว่าตัวเองร้ายกาจ สุดท้ายก็ทำให้คุณลุงเสีย
เงินจนได้”
หานปิงไม่ลืมที่จะเหยียบซ˺าคู่แข่งแห่งความรัก
สุดท้าย รอบที่สองความห่างยิ่งมากกว่าเดิม ฝั่งตรงข้ามนำหยางลี่
ถึง 15 คะแนน
“คะ คุณลุง…”
มือที่ถือบอลของหยางลี่สั่น ขณะที่พักรอเปลี่ยนรอบ ก็หันหัวมอง
มาที่ฉินเฉา
“ไม่ต้องใส่ใจ ชนะหรือแพ้ไม่ใช่ปัญหา แค่เธอเล่นให้สนุกก็พอ”
ฉินเฉาไม่ใส่ใจเงินแค่ห้าร้อยนี้ กลับชูหมัดให้หยางลี่ พร้อมกับพูด
ปลอบเธอ