มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 746: อาจารย์ฉิน

เสียงเปิดประตูดังมา ตามมาด้วยแสงไฟในห้องที่สาดแสงออกมา
พร้อมกัน ส่องต้องร่างของทั้งสองคน
ร่างของหยางลี่สั่น ขณะที่ปากแทบจะกัดฉินเฉาน้อยของเขา
โชคดีที่ฉินเฉาฝึกพระสูตรหัวใจเพชร ไม่อย่างนั้น สิ่งที่สวรรค์
ประทานให้เขานี้ น่ากลัวว่าจะใช้การไม่ได้แล้ว
“แม่ แม่…..”
หยางลี่ยืนขึ้น ขวางร่างฉินเฉาไว้ มองไปที่ผู้หญิงที่ดูงดงามที่ยืนอยู่
หลังประตู
ผู้หญิงคนนั้นดูสูง และคล้ายหยางลี่อยู่ 7 – 8 ส่วน แต่เธอดูเป็น
ผู้ใหญ่กว่าหยางลี่ งดงามกว่า ถ้าไม่ใช่เพราะหยางลี่เรียกเธอว่าแม่เมื่อกี้
นี้ ฉินเฉาคงคิดว่าผู้หญิงคนนี้เป็นพี่สาวของหยางลี่
เธอยังดูสาวอยู่เลย
ถ้าเป็นปกติ อย่าว่าแต่เห็นแม่หยางลี่เลย ต่อให้เป็นยายของเธอก็
ไม่มีทางอึดอัดอย่างนี้
แต่ตอนนี้มันออกจะไม่ปกติ เจอแม่คนอื่นไม่ใช่อะไร แต่ปัญหาคือ
กางเกงที่แทบจะถูกถอดออกจนจะหลุดตูดนี้
ฉินเฉาใช้ความเร็วในพริบตาที่หยางลี่ขวางตัวเองไว้นี้ดึงกางเกงขึ้น
การดึงกางเกงขึ้นนั้นเร็วอยู่แล้ว ปัญหาอยู่ที่เข็มขัดที่ต้องใช้เวลา
สักหน่อย
ฉินเฉาที่เข็มขัดหลุดลุ่ย รวมกับท่าทางของหยางลี่เมื่อกี้ ผู้หญิงที่
งดงามตรงหน้านี้ก็สามารถคาดเดาได้ อย่างรวดเร็ว สีหน้าของเธอก็
กลายเป็นเย็นชา
ฉินเฉาพลันรู้สึกว่าอุณหภูมิในห้องลดลงหลายระดับ
เขาอดไม่ได้ให้รู้สึกสั่น
เขาพลันสูดหายใจลึก ขยับนิ้วดึงเข็มขัดให้แน่น
จากนั้นก็แสร้งเป็นพูดว่า
“หยางลี่ เข็มขัดเส้นนี้เธอซ่อมไม่ได้หรอก พรุ่งนี้ฉันค่อยไปซื้อใหม่
แล้วกัน จะได้ไม่ต้องรบกวนเธอ”
“อาจารย์ฉินอย่าได้เกรงใจเลยค่ะ พรุ่งนี้หนูเอาไปส่งให้ก็ได้”
หยางลี่ไม่ใช่คนโง่ กลอกตาพร้อมกับเข้าร่วมการแหลกับฉินเฉา
พร้อมกันนั้นก็แอบถลึงตาใส่ฉินเฉา
อาจารย์ฉิน?
“วันนี้ต้องขอบคุณอาจารย์ฉินที่ช่วยฉัน เข็มขัดถึงได้ถูกพวกเด็ก
เกเรดึงขาด”
“มันเรื่องอะไรกัน?”
หญิงงามยิ่งฟังยิ่งงง สุดท้ายก็ถามออกมา
“แม่!” หยางลี่ที่อยู่ตรงหน้ากระโดดขึ้น ดึงแขนสาวงามแล้วพูดว่า
“ให้หนูแนะนำนะ นี่คืออาจารย์ของหนู ฉินเฉา วันนี้หนูไปงานวันเกิด
ของหานปิง อาจารย์ก็ถูกเชิญด้วย แล้วทีนี้มันดึก อาจารย์ก็เลยมาส่ง
หนู สุดท้ายไปเจอกับพวกอันธพาลเข้า อาจารย์ก็เลยทำตัวเป็นฮีโร่ ขับ
ไล่นักเลงพวกนั้นไป ยังไงก็ตาม ระหว่างที่สู้ เข็มขัดของอาจารย์ถูกดึง
ขาด เมื่อกี้หนูก็เลยช่วยดูให้ แต่ก็พบว่าซ่อมไม่ได้”
สาวน้อยจัดการแต่งเรื่องโกหก ราวกับเป็นเรื่องจริง เธอกลอกตา
แล้วพูดว่า
“เพราะงั้น พรุ่งนี้แม่ต้องเป็นเพื่อนหนูไปซื้อเข็มขัดใหม่ให้อาจารย์
นะ”
“เป็นอย่างนี้หรอกเหรอ?”
หางคิ้วสีดำของสาวงามเลิกคิ้ว “ซื้อเข็มขัดให้ไม่มีปัญหา…..”
สาวงามหันมามองที่ฉินเฉา สายตากวาดผ่านร่างฉินเฉาซ˺าไปซ˺ามา
ชายหนุ่มคนนี้ท่าทางดูดี ไม่เหมือนคนที่ยัยหนูจะข้องแวะด้วย
ถ้าเขาไม่ได้ดึงกางเกงด้วยมือคงจะดูดีกว่านี้
“คุณเป็นอาจารย์ของหยางลี่จริงๆ เหรอ?”
คุณแม่ยังคงสงสัย
“ครับ สวัสดีครับ ผมชื่อฉินเฉา”
ฉินเฉาใช้มือหนึ่งจับกางเกง ขณะที่ยื่นมืออีกข้างออกไปหาแม่ห
ยางลี่
“สวัสดีค่ะ ฉันชื่อ ซื่อย่าเชียน”
หญิงงามและฉินเฉาจับมือกันเบาๆ แล้วพูดว่า “ขอบคุณที่ดึก
ขนาดนี้แล้วยังพาหยางลี่ของเรามาส่ง”
“ไม่ต้องเกรงใจครับ นี่เป็นเรื่องที่ผมควรทำ”
แต่ด้านการแสดงของฉินเฉาถือเป็นอันดับหนึ่ง เขาพูดว่า “หยางลี่
เด็กคนนี้เป็นเด็กฉลาด เรียนดีเป็นอย่างมาก แต่ว่าเพื่อนที่คบด้วยทำให้
ผมซึ่งเป็นอาจารย์อดเป็นห่วงไม่ได้”
“อืม ใช่ ฉันก็พูดกับเธอหลายครั้งแล้ว”
ซื่อย่าเชียนถอนหายใจ แล้วพูดว่า “เด็กคนนี้ปกติก็เชื่อฟังฉันดี แต่
ปัญหานี้ก็ไม่เคยเปลี่ยน กับคนน่าสงสัยพวกนั้น เธอยังคงดื้อที่จะคบกับ
พวกเธอ”
“แม่ พวกเธอไม่ใช่คนน่าสงสัยสักหน่อย พวกเธอเป็นเพื่อนของ
ฉัน”
หยางลี่เขย่าแขนซื่อย่าเชียนแล้วพูด
“คุณดูสิ เพิ่งพูดจบเธอก็ไม่ฟังซะแล้ว”
ซื่อย่าเชียนเหมาะกับผมยาวอย่างมาก พูดว่า “ทำให้คนอดเป็น
ห่วงไม่ได้จริงๆ คนพวกนี้มีแต่คนแปลกๆ ย้อมผมหลากสี ดูเหมือนคนดี
ที่ไหน”
“พวกเธอเป็นวัยรุ่น จึงค่อนข้างกล้า” หยางลี่พูด “แต่พวกเธอ
นิสัยดี”
“คุณวางใจได้ครับ ในโรงเรียนมีพวกเราเหล่าอาจารย์อยู่ พวกเรา
จะจับตาดูหยางลี่อย่างเข้มงวด”
ฉินเฉารู้ว่าถึงเวลาที่ต้องพูดแล้ว จึงรีบพูดว่า “ผมเชื่อว่าการศึกษา
จะทำให้เด็กได้เรียนรู้ แต่เรื่องนิสัยและความคิดต้องค่อยๆ ปลูกฝังกัน
ไป”
“นั่นก็ถูก” ซื่อย่าเชียนเหมือนสนใจคำพูดของฉินเฉา “อาจารย์ฉิน
นี่ก็ดึกแล้ว เราไปนั่งคุยกันดีกว่า ลี่ลี่ ยกชาให้อาจารย์ฉินด้วย ในครัวมี
เค้กกับขนมอยู่ งานวันเกิดเพื่อนของลูก แม่เชื่อว่าอาจารย์ฉินคงไม่ได้
กินอะไร คุณรอฉันก่อน ฉันทำความสะอาดห้องลี่ลี่ตั้งแต่เย็น ร่างกาย
เต็มไปด้วยเหงื่อ รู้สึกสกปรก ขอตัวไปอาบน˺าก่อน”
“ไม่ต้องยุ่งยากหรอกครับ”
ฉินเฉารีบโบกมือ แล้วพูดว่า “ผมขอตัวกลับดีกว่า”
“ไม่ได้ อาจารย์ฉินนั่งรอก่อน แล้วเรามาคุยกันอีกครั้ง”
แม่ของหยางลี่พูดอย่างยืนกราน “อาจารย์ฉินคงไม่รู้ ตั้งแต่ที่พ่อ
ของลี่ลี่เสียไปตั้งแต่เด็ก ก็มีแต่ฉันที่ดูแลเธอ ลี่ลี่เป็นเด็กดีไม่ทำให้ฉัน
ต้องเป็นห่วง แต่คนที่เธอคบด้วยทำให้ฉันอดเป็นห่วงไม่ได้จริงๆ ทุกวัน
ฉันยุ่งแต่กับงาน ไม่มีเวลาดูแลเธอ คืนนี้ได้เวลาพอดี อาจารย์ฉิน พวก
เรามาคุยแลกเปลี่ยนกันดีมั้ย?”
ฉินเฉารู้ว่าเธอเป็นแม่ที่ห่วงลูกสาว
เขาลังเล มองไปที่ซื่อย่าเชียนที่ดื้อรั้นไม่ยอมให้ปฏิเสธ แล้วพูดว่า
“ก็ดีครับ ผมจะรอ”
“ขอบคุณค่ะอาจารย์ฉิน!” ซื่อย่าเชียนมีความสุขมาก “ลี่ลี่ พา
อาจารย์ฉินไปรอที่ห้องรับแขก อย่าให้คนอื่นยืน! แม่จะไปอาบน˺าก่อน
เธอรับแขกแทนแม่ด้วย”
“แม่วางใจ หนูจะบริการอาจารย์ฉินอย่างดีเลย!”
มุมปากของหยางลี่ผุดรอยยิ้มชั่วร้ายขึ้น
ในใจฉินเฉาให้รู้สึกปั่นป่วน แม้ว่าเขาจะรับปากดิบดี แต่ว่าเขาเป็น
เพียงแค่อาจารย์ในบ้านนี้เท่านั้น!
เมื่อถึงตอนนั้น เมื่อซื่อย่าเชียนถามสถานการณ์ของหยางลี่ใน
โรงเรียนจริงๆ ตัวเขาจะตอบยังไง
แต่ซื่อย่าเชียนไม่รู้ถึงความกังวลของฉินเฉา เธอเดินสะบัดผมไป
อาบน˺าด้วยท่าทางมีความสุข
ส่วนหยางลี่เมื่อเห็นแม่ของตนเข้าไปในห้องอาบน˺าแล้ว ก็กลับเป็น
ปกติ กอดแขนของฉินเฉาไว้
“อาจารย์ฉิน เราลงไปข้างล่างกันเถอะ”
“ไม่ อย่าเดินเร็วอย่างนั้น ฉันต้องดึงกางเกงอยู่!”
ฉินเฉารู้สึกหดหู่ เมื่อต้องถูกหยางลี่ลากลงบันไดไป
หยางลี่เปิดไฟ ห้องนั่งเล่นก็สว่างไสวในทันที
โซฟาชั้นดีชุดหนึ่งวางอย่างสงบอยู่ตรงกลางห้องนั่งเล่น
หยางลี่โยนร่างฉินเฉาลงบนโซฟา จากนั้นก็ยิ้มแล้วถามว่า
“อาจารย์ฉินจะดื่มชาอะไรคะ? ผู่เอ๋อร์ หลงจิ่ง ชาเขียว หรือว่าชา
ดอกเบญจมาศดีคะ?”
“เอิ่ม…..” ฉินเฉาเหงื่อตก นี่มีกระทั่งชาดอกเบญจมาศ (ตูด) “ผู่
เอ๋อร์ เอาเป็นผู่เอ๋อร์ ฉันกำลังลดน˺าหนัก”
“ฮิฮิ อาจารย์ฉินไม่เห็นอ้วนสักหน่อย รอสักครู่นะคะ ฉันจะไปเอา
มาให้”
หยางลี่พูดจบก็ส่งสายตาให้กับฉินเฉา จากนั้นก็หมุนตัวเดินเข้าไป
ในครัว
ฉินเฉานั่งรออยู่บนโซฟาชั้นดี พร้อมกับสำรวจของตกแต่งในห้อง
คนที่จัดห้องแบบนี้ ไม่เพียงแต่รวยเท่านั้น ยังต้องมีอำนาจอีกด้วย
ของตกแต่งในห้อง ล้วนแต่เป็นของชั้นสูงและหรูหรา
ฉินเฉาดึงกางเกงขึ้น ทำให้โซฟาเกิดเสียง
ไม่คิดเลยว่าจริงๆ แล้วหยางลี่จะรวย คิดแล้วก็ไม่เข้าใจจริงๆ ว่า
ทำไมลูกสาวของครอบครัวที่ร˹ารวยขนาดนี้จะอยากเป็นพยาบาลด้วย
ขณะที่ฉินเฉากำลังคาดเดาอยู่นั้น ร่างของหยางลี่ก็เดินออกมาจาก
ครัว
เธอถือถาดที่มีลายดอกกุหลาบมาวางบนโต๊ะชาตรงหน้าฉินเฉา
บนถาดมีชาผู่เอ๋อร์อยู่ถ้วยหนึ่ง พร้อมกับเค้กน่ารักๆ หนึ่งชิ้น
บนเค้กเป็นครีมที่ทำเป็นตุ๊กตาหิมะอยู่
“อาจารย์ฉิน ทานตามสบายค่ะ”
หยางลี่พูดจบก็พลันคุกเข่าลงตรงหน้าฉินเฉา “คุณทานตุ๊กตาหิมะ
นี้… ฉันก็จะทานฉินเฉาน้อยของคุณ…..”
“ไม่!”
ฉินเฉาพูดในใจ นี่มันห้องนั่งเล่นนะ เดี๋ยวก็ถูกแม่เธอเห็นเข้าหรอก!
ขณะที่เขากำลังจะป้องกัน หยางลี่ก็ถอดกางเกงเขาลงอย่าง
คล่องแคล่ว ในเมื่อไม่ได้ใส่เข็มขัดอยู่แล้ว มันจึงไม่เป็นปัญหาแต่อย่าง
ใด
“ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ…..”
หยางลี่คว้าเจ้าตัวน้อยพร้อมกับเอาเข้าปาก ขณะที่พูด “แม่ของ
ฉัน….. อาบน˺าทีเป็นชั่วโมง….. ไม่ถึงชั่วโมง เธอไม่เสร็จ….. อืม ไม่มี
ทางออกมา…. ดังนั้น เราจึงมีเวลาหนึ่งชั่วโมง……”
หยางลี่พูดจบก็ใช้ลิ้นน้อยๆ ของเธอโลมเลียไปทั่วฉินเฉาน้อย
เด็กคนนี้เกิดมาเพื่อสิ่งนี้จริงๆ
การเคลื่อนไหวที่ติดขัดในตอนแรก มาตอนนี้ก็คล่องขึ้นเรื่อยๆ
ในบางจังหวะ หลายครั้งที่ฉินเฉาแทบจะอดกลั้นเอาไว้ไม่อยู่
“คุณลุง…..”
หยางลี่บริการฉินเฉาขณะที่พูด “คุณต้องการผู้อื่นมั้ย…..”
“ฉัน ฉัน…..”
ฉินเฉาตกอยู่ในช่วงตัดสินใจไม่ได้
การเคลื่อนไหวของหยางลี่ช้าลงเล็กน้อย “ดูเหมือน คุณลุงไม่
อยากจะรับปาก…..”
ในตอนนี้ อารมณ์ของฉินเฉาวิ่งขึ้นสูง หยางลี่กลับช้าลง จากนั้นก็
หายไป “ฉัน ฉัน….. ฉันรับปาก….”
สุดท้าย ตัวเขาก็ป้องกันเด็กสาวคนนี้ไม่ได้
“ฮิฮิ ฉันรู้อยู่แล้วว่าคุณลุงบ้ากามต้องรับปากอย่างแน่นอน”
หยางลี่เคลื่อนไหวเร็วขึ้น ยั่วยุฉินเฉาจนอารมณ์ขึ้นสู่จุดสูงสุด
สุดท้ายก็ทนไม่ไหว เขากดหัวของหยางลี่ลง พร้อมกับแตกในปากของ
เธอ
หยางลี่ไม่คายออกมา ใบหน้าแดงก˹า พร้อมกับกลืนลงคอไป
นี่ทำให้ฉินเฉาสบายตัว หยางลี่มีท่าทางเหนื่อยเล็กน้อย
เธอหอบหายใจหนักสองสามที จากนั้นก็หยิบกระดาษทิชชูบนโต๊ะ
ชามาเช็ดปาก
จากนั้นก็ช่วยฉินเฉาทำความสะอาด พร้อมกับดึงกางเกงขึ้นให้เขา
“อาจารย์ฉิน เป็นยังไงบ้าง ความสามารถของผู้อื่นทำให้อาจารย์
พอใจมั้ย?”