มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 791: คนที่พี่ชอบเป็นใคร

ฉินเฉาหันกลับไป เห็นเป็นวัยรุ่น 4 – 5 คนยืนอยู่ และชายที่ใส่แจ็ก
เกตสีดำกำลังเอามือวางไว้ที่ไหล่ของเขา พร้อมพูดกับเขาด้วยท่าทาง
เมาๆ
“มีเรื่องอะไร?”
ฉินเฉาหันกลับไป มองไปที่ชายคนนี้แล้วถามขึ้น
“เฮ้ไอ้หนู แก แกควงสาวสวยสองคนแบบนี้ ไม่คิดว่ามันเกินไป
หน่อยเหรอ!”
ชายคนนี้มีเรอออกมา แล้วพูดต่อว่า “ฉัน พี่ พี่หนิว ปะ เป็น
พนักงานออฟฟิศ ยัง ยังไม่มีแฟน! นี่ นี่ไม่ยุติธรรม!”
“นี่เพื่อน นายเมาแล้ว”
ฉินเฉามองดู พวกนี้ยังเป็นวัยรุ่นอยู่ เขาจับมือของชายคนนั้นออก
แล้วพูดว่า “รีบกลับบ้านไปนอนเถอะ ถ้าอยากได้แฟนก็ไปจีบเอาเอง
อย่ามาทำตัวเมาแถวนี้”
“ก็ฉัน ฉันชอบผู้หญิงคนนี้!”
ชายคนนี้ชี้มาที่ซูจี หัวเราะแล้วพูดออกมา “สะ สวย สวยจริงๆ!”
“ชอบน้องสาวแกสิ!”
ซูจีไม่ต้องการ ถลึงตาคู่งามใส่ “อย่ามากวนเรา รีบไปได้แล้ว”
“โอ้ ดุจริงๆ!”
พี่หนิวยิ้มอย่างมีความสุข ยื่นมือออกมา หวังจะจับแก้มซูจี “มา
สาวน้อย มาให้พี่หนิวของเธออย่างฉัน จับหน่อย”
“หาที่ตาย”
ฉินเฉารีบยื่นมือออกไปคว้ามือพี่หนิวคนนี้ไว้ทันที
แรงฉินเฉาเยอะมาก พี่หนิวคนนี้เจ็บจนหัวหลั่งเหงื่อออกมา แทบ
หายจากอาการเมา
“แขนฉัน”
“บัดซบ ปล่อยฉัน!”
เพื่อนอีกสามสี่คนของพี่หนิวเข้ามาล้อมทันที ตาของพวกเขาเป็น
ประกาย พูดในใจว่า เจ้าหนุ่มคนนี้ช่างเป็นคนที่ใจกล้าจริงๆ เห็นพวก
เขามากันเยอะยังกล้าลงมืออีก
“ไอ้หนู อยากตายหรือไง!”
“รีบปล่อยเพื่อนฉันซะ ไม่อย่างนั้นบิดาจะทำให้แกเข้าใจ ว่าทำไม
ดอกไม้ถึงเป็นสีแดง!”
คนพวกนี้อาศัยคนมาก แต่ละคนถือขวดเบียร์คนละขวด ตะโกนใส่
ฉินเฉา
แต่อย่างรวดเร็ว พวกเขาก็พบเรื่องที่น่ากลัวอย่างมากเข้า ทันใด
นั้นก็ขาสั่น ไม่มีใครกล้าส่งเสียงออกมาสักคน
เพราะว่ารอบๆ พวกเขา กลุ่มคนที่กำลังพากันกินเสียงดังมูมมาม
อยู่รอบๆ ได้พากันยืนขึ้น ในมือทุกคนต่างก็มีของ บางคนถือไม้เสียบ
ขณะที่บางคนถือขวดเบียร์ ค่อยๆ บีบวงล้อมพวกเขาเข้ามาเป็นวงกลม
ล้อมพวกเขาไว้
ใบหน้าของทุกคนต่างเต็มไปด้วยจิตสังหาร
“นี่ นี่มันเรื่องอะไร…..”
คนพวกนั้นพากันกลัวจนแทบเป็นอัมพาต
“ใจกล้าดีนี่”
เจ้าอ้วนที่ในมือถือสปาต้า พร้อมกับปากที่คาบไม้จิ้มฟัน พูดกับ
พวกเขา “ถึงกับกล้ามาหาเรื่องพี่ฉินของเรา ใจกล้าจริงๆ”
“เรา เราหาเรื่องผิดคนซะแล้ว”
และมีคนหัวดีที่คิดได้ไวคนหนึ่ง พลันคุกเข่าให้กับฉินเฉา
“พี่ฉิน… ไม่ใช่สิ คุณฉิน คุณลุงฉิน พวกเรามีตาแต่ไร้แวว ดื่มฉี่ม้า
เข้าไปไม่รู้อะไร! ขอนายท่านเมตตาด้วย อย่าเพิ่งโกรธ อย่าลดตัวลงมา
ลงมือกับคนระดับพวกเราเลย!”
“หึหึ” ฉินเฉาที่กำลังจับข้อมือของพี่หนิวอยู่นั้น อีกมือกำลังกอดซู
จี เขาพูดว่า “พี่น้องของนายคนนี้ ไม่ใช่ว่าต้องการแตะต้องผู้หญิงของ
ฉัน ฉินเฉาหรอกเหรอ? และต่อให้ฉันไม่ทำอะไร นายคิดว่าพี่น้องของ
ฉันจะปล่อยพวกนายไปอย่างงั้นเหรอ?”
“ไม่ปล่อย!”
กลุ่มคนรอบๆ หลายร้อยคนร้องออกมาเป็นเสียงเดียวกัน
พี่หนิวแข้งขาอ่อน แทบฉี่รดกางเกงตัวเอง
“ถ้ามีคนกล้าแตะต้องผู้หญิงของฉันต้องทำยังไง?”
ฉินเฉากินเนื้อแกะย่างพร้อมกับถามออกมา
“ตัดมือ!”
ยังคงตอบเป็นเสียงเดียวกัน
ตุบ!
ตอนนี้ ชายที่ถูกเขาจับข้อมือแล้วกรีดร้องเสียงดังเมื่อครู่พลันทรุด
ลงกับพื้น
เขารู้ว่าวันนี้เหมือนจะเป็นวันตายของตน
ชายคนนี้หลังจากดื่มจนเมาก็มักจะหาเรื่องไปเรื่อย ปกติก็ชอบด่า
หัวหน้าลับหลังอยู่แล้ว วันนี้ถึงกับมาหาเรื่องลูกพี่ใหญ่ของแก๊งเข้า…..
สวรรค์ ทำไมวันนี้เขาถึงได้บ้าอย่างนี้!
จากคำพูดของเจ้าอ้วนนั่น ดูท่าเขาจะยังมีชีวิตอยู่
“ตัดมือมันเลือดสาดเกินไป”
ซูจีโบกมือ พูดขึ้นว่า “แค่ไล่เขาไปก็พอ วันนี้เป็นวันครบรอบของ
เราด้วย ฉันไม่อยากเห็นเลือด”
“ฉินเฉา คนอื่นย่อมเคยทำผิด ยกโทษให้พวกเขาสักครั้งได้มั้ย”
ซูเฟยที่เห็นว่าเมาไปแล้ว เมื่อเห็นฉากนี้ก็เหมือนจะสร่างขึ้นมา พูด
กับฉินเฉา
“ในเมื่อทั้งสองคนพูดอย่างนี้ ผมจะไว้ชีวิตพวกมัน”
ฉินเฉามองลงไปที่ชายคนนั้น ปล่อยแขนของเขา จากนั้นก็เตะใส่
ร่างของเขา
“ยังไม่ไสหัวไปอีก”
“ไปครับ ไป ไปแล้วครับ!”
พี่หนิวเหมือนได้รับอภัยโทษ เขารีบพาเพื่อนของเขาล้มลุก
คลุกคลาน วิ่งจากไปทันที
กลุ่มคนของสมาคมต้าฉินก็เปิดทาง ปล่อยให้พวกเขาไป
“ต้องขอโทษที่ทำให้ท่านกลัว”
อสิดี้และเจก้มหัวให้ซูจีด้วยความละอาย พร้อมกับพูดออกมา
“ไม่ต้องใส่ใจ”
ซูจีเข้าใจ “ที่คนพวกนี้เข้ามาใกล้ฉันจะโทษพวกเธอก็ไม่ได้ แล้วก็
คนพวกนี้เป็นคนธรรมดา กระทั่งฉัน เมื่อกี้ยังคิดว่าพวกเขาเป็นเพื่อน
ของฉินเฉา อย่าว่าแต่พวกเธอเลย”
“ฉันจะไปมีเพื่อนโง่ๆ แบบนั้นได้ยังไง”
ฉินเฉายักไหล่ จากนั้นก็โบกมือ “ทุกคนแยกย้ายได้ ไปดื่มกันต่อ
เถอะ”
“อืม แยกย้าย!”
หลิวชวนเห็นฉินเฉาพูดขึ้น ก็รีบตบมือพร้อมตะโกนออกมา
คนหลายร้อยคนพลันสลายตัวกลับที่นั่งของตนทันที จากนั้นก็กิน
ดื่มต่อ
แต่เถ้าแก่ร้านของฉินเฉาตอนนี้กำลังซ่อนอยู่หลังประตูร้าน พร้อม
กับตัวสั่นเทา
“เถ้าแก่ เนื้อแกะย่างอีก 10 ไม้, ปีกไก่น˺าผึ้งอีก 10! หืม เถ้าแก่?”
“อยู่นี่!”
เมื่อได้ยินเสียงฉินเฉาเรียก เขาก็รีบตอบรับทันที “จะรีบทำให้
เดี๋ยวนี้เลยครับ จะรีบทำให้เดี๋ยวนี้เลย”
เมื่อเห็นท่าทางหวาดกลัวจนขี้ขึ้นสมองของเถ้าแก่ ฉินเฉาก็อดส่าย
หัวออกมาไม่ได้
“คำเรียกนายท่านฉินนี้ สาวน้อยอย่างฉันไม่รู้เลยว่าตอนนี้นายก
ลายเป็นเจ้าพ่อไปแล้ว”
ซูเฟยยกขวดเบียร์ขึ้น พร้อมกับพูดเหน็บแนมฉินเฉา
“เป็นอย่างนั้นที่ไหนกัน…..”
ฉินเฉาเหงื่อแตก มองพี่สะใภ้ของตน จากนั้นก็พูดว่า “ที่ผมมีวันนี้
ไม่ใช่ว่าเพราะบอสซูหรอกเหรอ ถ้าไม่เพราะคุณและซูจี ก็คงไม่มีผม
ฉินเฉาในวันนี้”
“ทำไมถึงพูดอย่างนั้น?”
ซูเฟยไม่เข้าใจ
“ถ้าไม่ใช่เพราะซูจีและบอสซู ผมในอดีตก็เป็นแค่วัยรุ่นคนหนึ่งที่
กำลังหางานทำเท่านั้น”
ฉินเฉาพูด จากนั้นก็ดื่มเบียร์ลงไป แล้วเล่าอดีตที่ขมขื่นของเขา
ออกมา “ในอดีต ไม่มีบริษัทไหนรับผมเข้าทำงาน ถ้าไม่ใช่เพราะคุณ
ช่วยรับผมให้เป็นยามในโรงเรียน ก็ไม่มีผม ฉินเฉาในตอนนี้”
เมื่อได้ยิน ซูเฟยก็ละอายเล็กน้อย
ในอดีตนั้น เธอเกลียดฉินเฉาอย่างมาก
ดังนั้น จึงจัดการให้เขาไปเป็นยาม หวังจะให้กระบองไฟฟ้าหวัง
เล่นงานเจ้าหนูคนนี้
แต่ไม่คิดเลยว่าชายคนนี้ไม่เพียงจะไม่ต้องรับความลำบากเท่านั้น
กลับกัน เขายังเหยียบหัวของกระบองไฟฟ้าหวังเสียอีก
จนกระทั่งเขาคว้าหัวใจน้องสาวของเธอได้ แม้กระทั่งของเธอ…..
โอ้ บาปกรรม บาปกรรม
“เรื่องในอดีตไม่ต้องพูดแล้ว พวกเรามาดื่มกัน”
ซูเฟยยกขวดเบียร์ของตนขึ้นแล้วพูดออกมา
“อืม ดื่มกัน”
ซูจีก็พูดเลียนแบบพี่สาวของเธอ
สองสาวยกขวดเบียร์ขึ้น ฉินเฉาจะไม่ทำตามได้ยังไง เขารีบเปิด
เบียร์ขวดใหม่ พร้อมกับดื่มเป็นเพื่อนสองสาว
เรื่องดื่มสำหรับฉินเฉาและซูจีที่เป็นผู้ฝึกตนขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง
ไม่นับเป็นอะไร
แต่กับซูเฟยนั้นไม่ใช่ เธอเป็นเพียงผู้หญิงธรรมดา ต่อให้จะคอแข็ง
อยู่บ้าง แต่ก็ไม่สามารถทนความร้ายกาจของเบียร์คลาสสิค 1900 ถึง
สองขวดได้
ทั้งเธอยังตั้งใจจะเมาอยู่แล้ว ตอนนี้จึงรู้สึกมึนๆ
ใบหน้าของเธอแดงก˹า มองไปที่ซูจีและฉินเฉาแล้วยิ้มออกมาไม่
หยุด
“บอสซู ผมว่าคุณเมาแล้ว กินอย่างอื่นเถอะ ไม่ต้องดื่มเป็นเพื่อน
เราแล้ว”
ฉินเฉาวางเนื้อแกะย่างและปีกไก่น˺าผึ้งที่เพิ่งมาส่งลงตรงหน้า
ซูเฟยแล้วพูด
“ตาบอด พูดเหลวไหลอะไร!”
ซูเฟยโบกมือ ถือขวดเบียร์ขึ้น หวังจะเอาชนะฉินเฉา ร้องออกมา
ว่า “ฉัน ฉันไม่ได้เมาสักหน่อย! วัน วันนี้เป็นวันแห่งความสุข ไม่ดื่มได้
ยังไง”
“พี่ พี่เมาแล้วนะ”
ซูจีเห็นพี่สาวออกอาการเมาก็รีบแย้งขึ้น “อย่าดื่มอีกเลย หรือว่า
พวกเราจะกลับกันเลยมั้ย”
“เหลวไหล!”
ซูเฟยปัดมือน้องสาวออก “วันนี้จะดื่ม กลับบ้านไปทำอะไร ซูจี…
พี่สาวคนนี้มีเรื่องจะบอกกับเธอ ฉิน ฉินเฉาคนนี้เป็นคนเจ้าชู้ เจ้าชู้มาก
พี่ไปเห็น เห็นเขาอยู่กับผู้หญิงหลายคน หลังจากนี้เธอ เธอจะต้องจับตา
ดูเขาไว้ให้ดี”
ซูเฟยที่เมาแล้วไม่รู้ว่าตัวเองกำลังพูดอะไร ตอนนี้ที่ไม่ค่อยมีสติ จึง
พูดออกมาโดยที่ไม่คิด
“อืม พี่ ฉันรู้แล้ว…..”
ซูจีรู้สึกขมขื่น แต่เธอก็ยังคงยิ้ม “แต่ฉันรู้ว่าผู้หญิงที่เขารักมาก
ที่สุดก็คือฉัน เขาจะไม่ทิ้งฉันไป เพราะว่าเขารักฉัน”
เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้ ในใจของเขาก็รู้สึกอบอุ่น ความหดหู่ในใจ
หายไป
เขายื่นมือออกมา กอดซูจีไว้ อยากจะให้ความอบอุ่นนี้กับเธอ
“โอ้ ฉัน น้องสาวของฉันช่างโง่จริงๆ …..”
ซูเฟยมองลอดแว่นตาของเธอ ในดวงตาของเธอมีสีแดงเล็กน้อย
“พวก พวกเราพี่น้องทำไมถึงขมขื่นแบบนี้…..”
“พี่ พี่พูดอะไร?”
ซูจีตกใจ “พี่ ทำไม?”
ซูเฟยพูดว่า “ฉัน ฉันชอบ… เขา แต่ว่าเขาชอบคนอื่น…..”
ซูเฟยฟุบลงกับโต๊ะ จากนั้นก็บ่นพึมพำออกมา
“เจ้าคนน่ารังเกียจ… ทำไม ทำไมฉันต้องชอบนาย… น่ารังเกียจ…
น่ารังเกียจจริงๆ …..”
ซูจีและฉินเฉาต่างมองกันและกันด้วยสายตาว่างเปล่า ซูเฟย เธอมี
คนที่ชอบแล้วจริงๆ!
“พี่ คนคนนั้นเป็นใคร! พี่บอกฉันมา!”
“เขา เขาคือ คือ…..”
ลิ้นซูเฟยหนัก เสียงที่ออกมายิ่งเบา จนสุดท้ายก็ฟังไม่รู้เรื่อง
“เขาเป็นใคร พี่ พี่พูดเร็ว รีบพูดออกมา!”
ซูจีพยายามถาม แต่พี่สาวของเธอไม่ตอบอะไรแล้ว ฟุบลงกับโต๊ะ
สลบเหมือดเป็นเพื่อนหลงเบลล์ พร้อมกับส่งเสียงกรนเบาๆ ออกมา
“บอสซูหลับไปแล้ว”
ฉินเฉายักไหล่ สีหน้าไม่มีร่องรอยของความเสียใจ
“น่าหงุดหงิดจริงๆ!”
ซูจีถอนหายใจ จับมือฉินเฉาแล้วพูดขึ้น “พี่ของฉันมีคนที่ชอบแล้ว
จริงๆ! สวรรค์!”
“ตกใจอะไร พี่สาวเธอก็ไม่ใช่สาวทึนทึกสักหน่อย เธอจะมีคนที่
ชอบก็ไม่แปลกนี่”
“นายไม่เข้าใจ!”
ซูจีต่อยฉินเฉาเบาๆ “พี่น่ะเป็นพวกตาสูง! ฉันอยากรู้จริงๆ ว่าคนที่
พี่ชอบเป็นคนยังไง! สวรรค์ เขาจะต้องเป็นยอดมนุษย์ที่สูงสามเมตร
แน่นอน!”