มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 796: ช่วยคนเหมือนการดับเพลิง
“เธอเข้าไปเถอะ ฉันไม่เข้าไปด้วย”
ที่หน้าบ้านของหยางลี่ ซื่อย่าเชียนโบกมือ ขณะที่ยืนอยู่ที่รถ
“อืม ผมจะทำให้หยางลี่ดีขึ้น”
ฉินเฉารู้ว่าแม่คนนี้กำลังกลัวที่จะเจอลูกสาวของตนในตอนนี้ เขา
พยักหน้าให้กับซื่อย่าเชียน ส่งท่าทางให้เธอคลายกังวล จากนั้นก็เปิด
ประตูเดินเข้าไปในบ้าน
นี่เป็นครั้งที่สามที่ฉินเฉาเข้ามาในบ้านหลังนี้
ทางเดินอยู่ตรงนี้ ห้องนั่งเล่นอยู่ตรงนู้น
แต่ว่าเขาไม่ได้สัมผัสกับความอบอุ่นเหมือนสองครั้งก่อนหน้า
บางที อาจเพราะไม่มีสาวน้อยเจ้าเล่ห์วิ่งเข้ามาหา พร้อมกับหยอก
ล้อตน ขณะที่ตนต่างหาข้ออ้าง
ฉินเฉาถอดรองเท้า เปลี่ยนมาใส่สลิปเปอร์ ขณะเดียวกัน จมูกของ
เขาก็อดทำท่าทางสูดดมขึ้นมาไม่ได้
ไม่ใช่แล้ว ทำไมในห้องถึงมีกลิ่นเลือด?
คิ้วของเขาขมวดมุ่น ในใจเกิดสังหรณ์ไม่ดี
เขาไม่มีเวลาแม้แต่จะใส่สลิปเปอร์ เขาวิ่งเท้าเปล่าเข้าไปในห้อง
จากนั้นก็ตามกลิ่นเลือดตรงไปที่ห้องน˺า
ในห้องน˺า กลิ่นรอบๆ ของมันอบอวลไปด้วยกลิ่นเลือดที่สดใหม่
ฉินเฉามีท่าทางตกใจ เขาเห็นร่างหยางลี่ที่เต็มไปด้วยเลือดกำลัง
นอนจมอยู่ในอ่างน˺าร้อน ข้อมือขวาของเธอมีรอยกรีดของมีด เลือดไหล
ออกมาจากแผลนั้น ไหลรวมกับน˺าจนเป็นสีแดง
“หยางลี่!”
ฉินเฉาร้องออกมาด้วยความตกใจ รีบพุ่งเข้าไปหา ตอนนี้เขาไม่ได้
สนใจเรื่องผู้หญิงผู้ชายอะไร รีบเข้าไปดูแผลที่ข้อมือเล็กของหยางลี่
ร่างที่นอนอยู่ในอ่างน˺าร้อนสีเลือดเต็มไปด้วยแผล นางเงือกน้อย
หยางลี่ที่เหมือนจะไม่หายใจ
เธอยังมีชีวิตอยู่ เมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย เปลือกตาทั้งสองข้างที่
หลับสนิทของเธอก็เปิดขึ้นน้อยๆ
“พ่อ พ่อคะ… พ่อ พ่อมารับหนูไปสวรรค์แล้วใช่มั้ย…..”
หยางลี่พูดด้วยน˺าเสียงแผ่วเบาเหมือนกับยุง เสียงนั้นลอยเข้าหูฉิน
เฉาเบาๆ
“อืม… ในสวรรค์มีพ่ออยู่… พ่อ… พ่อจะไม่ทิ้งลี่ลี่ไปอีกใช่มั้ยคะ
…..”
“ไม่ดีแล้ว!”
ฉินเฉาร้องออกมา จับข้อมือของหยางลี่ไว้ พร้อมกับส่งพลังพุทธ
เข้าไปรักษาร่างกายของเธอ
ร่างของหยางลี่เสียเลือดไปมาก แน่นอนว่ารักษาไม่ได้ แม้ในตอนนี้
จะส่งเธอไปโรงพยาบาล เธอก็คงไม่สามารถทนถึงตอนที่ถ่ายเลือดได้
เลือดในตัวผู้ใหญ่มีอยู่ประมาณ 4,000 – 5,000 มล. ถ้าเสียไป 500
มล. อาจไม่มีอาการแสดงออกชัดเจน แต่ถ้าเสียไป 800 มล. ใบหน้าและ
ริมฝีปากจะซีดเซียว ผิวหนังจะเต็มไปด้วยเหงื่อเย็นๆ มือและเท้าเย็น
เฉียบ ลมหายใจถี่กราชั้น ชีพจรเต้นเร็วและอ่อนลงเรื่อยๆ
แต่ถ้าเสียไป 1,500 มล. เลือดก็จะไม่พอที่จะไปเลี้ยงสมอง สายตา
จะพร่าเลือน กระหายน˺า มึนงง ไม่รู้สึกตัว กระทั่งสลบไป
ถ้าในตอนนั้นไม่ได้มีการให้เลือด คนคนนั้นอาจมีอันตรายถึงชีวิต
แต่หยางลี่ในตอนนี้เสียเลือดไปมากกว่า 2,000 มล. ความตาย
กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ตัวเด็กสาวอยู่ทุกชั่วขณะ
แต่ว่าโชคดีที่ข้างกายเธอตอนนี้มีฉินเฉาอยู่
ในตอนนี้ฉินเฉาทำการส่งพลังพุทธเข้าไปในร่างของหยางลี่ก่อน
เพื่อช่วยชำระล้างร่างกายและรักษาบาดแผลให้กับเธอ เมื่อร่างกายของ
เธอคงสภาพได้อยู่ตัวแล้ว พลังพุทธจะช่วยพยุงร่างของเธอไว้ แม้ว่าห
ยางลี่จะไม่มีเลือด แต่ก็ยังพอทนได้
หลังจากนั้นก็ค่อยให้เลือดที่มากกว่า 2,000 มล. ที่สูญเสียไปของ
เธอ
การจะให้ไขกระดูกของหยางลี่สร้างเม็ดเลือดขึ้นเองมันช้าเกินไป
ตอนนี้เวลาไม่พอ
ในจังหวะนี้ คงมีแต่ต้องใช้เลือดตัวเอง
และถ้าตอนนี้มีหมออยู่ด้วยล่ะก็ หมอจะต้องตำหนิฉินเฉาอย่าง
แน่นอน
เพราะว่าการถ่ายเลือดไม่อาจทำสุ่มๆ ได้ เลือดของมนุษย์มีหลาย
กรุ๊ป หลากชนิด ทั้งยังมีการต่อต้านอีก ถ้าเลือดของฉินเฉาไม่สามารถ
เข้ากับหยางลี่ได้ ก็เหมือนกับการฆ่าเธอดีๆ นี่เอง
แต่ที่ฉินเฉากล้าทำเพราะว่าเขามีความมั่นใจ
“มา สาวน้อย ได้เวลาตื่นแล้ว”
ฉินเฉาฝึกพระสูตรหัวใจเพชร เลือดของเขาสามารถพูดได้ว่ามัน
คือสมบัติ
ถ้าคนธรรมดาได้ดื่มมัน จะทำให้มีชีวิตยืนยาวขึ้น พร้อมทั้งขจัด
โรคภัยทั้งหลายที่เป็นอยู่
ถ้าผู้ฝึกตนได้ดื่มเข้าไป มันสามารถเพิ่มความสามารถในการฝึกฝน
ให้ถึง 1 รอบ 60 ปี
ฉินเฉากระตุ้นวิชาทั่วร่าง เรียกหยดเลือดออกมาจากร่างให้ลอยอยู่
บนนิ้วของเขา
อย่าได้ดูถูกเลือดหยดนี้ไป พลังของมันนั้น น่ากลัวอย่างมาก
เขาอ้าปากของหยางลี่ พร้อมกับส่งหยดเลือดนี้เข้าไปในปากของ
เธอ
เลือดเข้าไปในท้องของหยางลี่ สุดท้ายก็ไหลเวียนเข้าไปตามเส้น
เลือดทั่วร่างของเธอ
รอเพียงไม่นาน ใบหน้าที่ซีดเซียวของหยางลี่ก็ค่อยๆ มีเลือดฝาด
ขึ้น ลมหายใจที่อ่อนแรงก็ค่อยๆ มั่นคงและมีแรง
ฉินเฉาถอนหายใจยาว สุดท้ายก็ช่วยชีวิตเด็กโง่คนนี้ได้
เพราะหยดเลือดของฉินเฉา หยางลี่ในตอนนี้มีสุขภาพที่ดีอย่าง
ยิ่งยวด
เธอที่สลบอยู่ก็ค่อยๆ รู้สึกตัว
เธอลืมตาขึ้น แล้วก็เห็นฉินเฉาปรากฏตัวตรงหน้า
เธอกะพริบตา พร้อมกับเปิดปากถามขึ้นว่า
“คะ คุณลุง คุณก็ตายด้วยเหรอ?”
“หัวเธอสิ ใครตายกัน!”
ฉินเฉาอุ้มร่างที่อยู่ในอ่างของหยางลี่ขึ้นมาว่าไว้บนหน้าตักของตน
จากนั้นก็ตบก้นของเธออย่างแรง
เพียะ!
เสียงดังฉาดออกมา ก้นของหยางลี่มีรอยมือแดงๆ ประทับอยู่
“โอ๊ย เจ็บ!”
หยางลี่ที่เปลือยกายอยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉาทั้งยังถูกตีก้น ทันใด
นั้นก็หน้าแดงสดใส
ที่ฉินเฉาทำ ทำให้หยางลี่ถึงกลับร้องไห้ออกมา
“ฮึก คุณลุง ผู้อื่นตายแล้วคุณยังตีผู้อื่นอีก…..”
“ตาย! เธอยังมีชีวิตอยู่ชัดๆ ทั้งยังทำให้ฉันรู้สึกโมโหอีกด้วย!”
ฉินเฉารู้ว่าหยางลี่ไม่ได้ใส่อะไร ถ้าเขายังตีอีกมันจะดูเป็นการฉวย
โอกาสเกินไป ดังนั้นจึงปล่อยเธอ ทำให้หยางลี่กลับลงไปนอนในอ่างน˺า
สีเลือดอีก
“อ๊า? ฉัน ฉันจำได้ว่ากรีดข้อมือตัวเอง….. ฉันเรียนพยาบาลมา
เลือดไหลลงอ่างเร็วขนาดนั้น ทำไมฉันยังไม่ตาย?”
“มีฉันอยู่ ต่อให้อยากตายก็เป็นไปไม่ได้!”
ฉินเฉาพูดอย่างชั่วร้าย
“งั้น… งั้นก็แสดงว่าฉันยังมีชีวิตอยู่น่ะสิ?”
หยางลี่ลูบหน้าตัวเอง “ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าผิวของฉันนุ่มขึ้นกว่า
เมื่อก่อนนะ?”
เธอจะไปรู้ได้ยังไงว่าเป็นเพราะผลพลอยได้ของพลังพุทธและหยด
เลือดของฉินเฉา
“ยัยเด็กสมองหมูนี่ ทำไมถึงได้คิดฆ่าตัวตายกัน!”
ฉินเฉาไม่สนใจกับอาการยินดีของหยางลี่ที่ผิวเนียนนุ่มขึ้น พร้อม
กับด่าออกมา
“ฮึก…..”
ร่างของหยางลี่จมลงไปในน˺า เพื่อหลีกหนีสายตาของฉินเฉา
พร้อมพูดออกมาเหมือนกับไม่ได้รับความเป็นธรรมว่า “ไม่ใช่เพราะคุณ
ลุงทิ้งฉันไปหรอกเหรอ…..”
“ฉันทิ้งเธอ เธอก็ฆ่าตัวตายว่างั้น?”
ฉินเฉาได้ฟังก็ยิ่งอารมณ์เสียขึ้นไปอีก “เธอไม่มีสมองหรือยังไง!
โลกนี้มีใครบ้างที่ไม่ผ่านวันอันโหดร้าย! พอเธอไม่มีฉันก็เลยไม่อยากมี
ชีวิตอยู่แล้วหรือไง? ถ้าเธอตายไปแล้วแม่ของเธอล่ะ เธอเคยคิดบ้างมั้ย
ว่าแม่ของเธอจะอยู่ต่อไปยังไง? ยิ่งกว่านั้น ถ้าเธอตายแล้วฉันจะกลับมา
หาเธอเหรอ? อย่างมากฉันก็เสียน˺าตาให้เธอหยดสองหยด จากนั้นก็ลืม
เธอไป!”
“ฉัน ฉัน ฉันรู้ว่าทำผิด…..”
หยางลี่ก้มหน้า พลางคิดว่าทำไมตัวเองถึงทำเรื่องโง่ๆ อย่างนี้
“แต่ ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงทำอย่างนี้…..”
หยางลี่พยายามนึก จากนั้นก็พูดว่า “ในตอนนั้นที่ฉันเสียใจ อยู่ๆ ก็
รู้สึกเหมือนได้ยินเสียงของใครบางคนพูดกับฉัน ตาย มีแค่ตายเท่านั้น
ถึงจะทำให้คุณกลับมาอยู่ข้างฉัน…..”
“เธอ เดี๋ยวก่อนนะ!”
เมื่อฉินเฉาได้ฟังคำบอกเล่าของเธอก็รีบโบกมือ แล้วพูดว่า “เมื่อกี้
เธอพูดว่าอะไรนะ มีเสียงของบางคนบอกเธออย่างงั้นเหรอ?”
“อืม”
หยางลี่พยักหน้า “ฉันรู้ว่าพูดไปอาจไม่มีใครเชื่อ แต่ว่าฉันได้ยิน
จริงๆ … ภายใต้คำแนะนำของเสียงนั้น อยู่ๆ ฉันก็ลงมานอนอยู่ในอ่าง
น˺านี้ พร้อมกับกรีดข้อมือตัวเอง….. ใช่แล้ว ฉันจำได้ว่าตอนนั้นฉันไม่มี
มีด แต่อยู่ๆ มีดก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าฉัน จากนั้นฉันก็กรีดข้อมือตัวเอง
…..”
ฉินเฉาใจกระตุก ไม่แปลกที่เขาจะหาเครื่องมือที่หยางลี่ใช้กรีด
ข้อมือตัวเองไม่เจอ
เขาโน้มตัวเข้าไปใกล้ร่างของหยางลี่โดยไม่ต้องคิด
“คุณลุง คุณจะทำอะไร!”
หยางลี่กลัว รีบมุดลงไปในน˺าร้อน “ตอนนี้ฉันสกปรก….. ถ้าคุณลุง
ต้องการ ขอฉันอาบน˺าก่อนได้หรือเปล่า?”
“อาบน˺าน้องสาวเธอสิ” ฉินเฉาถลึงตาใส่หยางลี่ “ฉันกำลังหา
บางอย่าง เข้ามา ขอฉันดมหน่อย”
“คุณลุงเป็นหมาเหรอ?”
หยางลี่หัวเราะออกมา พร้อมกับเข้าไปหาอย่างเชื่อฟัง
“เธอน่ะสิหมา! ทั้งยังเป็นพันธ์มาสทิฟฟ์ด้วย!”
ฉินเฉาจับข้อมือข้างที่กรีดของหยางลี่ขึ้นมา ก่อนที่จะดมกลิ่นของ
มัน
จริงด้วย มีกลิ่นเหม็นจางๆ อยู่
กลิ่นเหม็นเน่านี้มีแค่ปีศาจในนรกเท่านั้นที่จะมี
เจ้าพวกบัดซบนั่น ถึงกับคิดจะใช้ร่างของหยางลี่มาต่อรองกับเขา!
ตอนนี้ฉินเฉาเข้าใจแล้ว
จะต้องเป็นปีศาจอย่างแน่นอน พวกมันทำการหลอกล่อหยางลี่ให้
ฆ่าตัวตายโดยกรีดข้อมือตัวเอง
เมื่อเกิดเรื่องขึ้น ตัวเขาจะต้องช่วยหยางลี่อย่างแน่นอน และ
เพื่อที่จะช่วยเธอ ก็ต้องขอพรกับปีศาจ
โชคดีที่เขามาถึงไว ไม่อย่างนั้นหยางลี่คงตายไปจริงๆ
แต่ฝั่งตรงข้ามต้องไม่ใช่ปีศาจระดับสูง ออสซี่อย่างแน่นอน เพราะ
ถ้าเป็นมัน คงจะฆ่าหยางลี่ไปแล้ว
จำได้ว่าโรซี่เคยบอกกับเขาไว้ครั้งหนึ่ง นรกและโลกมีม่านพลัง
ขวางกั้นอยู่ การที่ปีศาจจะขึ้นมายังโลกได้นั้นมีอยู่ 2 วิธี
วิธีแรกคือผ่านการอัญเชิญของมนุษย์ ซึ่งการจะขึ้นมาได้นั้น ปีศาจ
ตนนั้นจะต้องทำสัญญากับมนุษย์เสียก่อน จากนั้นถึงจะขึ้นมาบนโลกได้
วิธีที่สองคือการผ่านประตูนรก ด้วยวิธีนี้ ปีศาจที่ออกมาจะออกมา
ด้วยร่างหลักของตนเอง
โรซี่นั้นเป็นวิธีแรก ในอดีตนั้นเธอทำสัญญากับบางคน จึงขึ้นมาบน
โลกได้ จากนั้นจึงค่อยพบกับฉินเฉา
อัศวินปีศาจออสซี่นั้น เหมือนว่าจะใช้วิธีนี้เหมือนกัน
ส่วนหานปิงนั้น ฉินเฉาไม่ค่อยมั่นใจเท่าไหร่
เธอนั้นเหมือนกับมนุษย์มาก ทั้งยังขึ้นมาอยู่บนนี้นาน เด็กคนนี้มี
เบื้องหลังยังไงกันแน่?
“คุณลุง ทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่?”
หยางลี่ที่แช่อยู่ในอ่างถามขึ้น
“แม่ของเธอไปเรียกฉันมา”
ฉินเฉาเป่าจมูกหยางลี่ “แม่ของเธอรักเธอมาก ฉันไม่รู้ว่าครั้งหน้า
จะโชคดีอย่างนี้มั้ย”
“อืม…. ฉันรู้แล้วว่าทำผิด…..”
หยางลี่จับมือฉินเฉา พร้อมกับเอามือลูบหน้าตัวเอง “แต่ว่าฉัน
ไม่ได้คิดจะฆ่าตัวตายจริงๆ นะ… มันแปลกมากๆ เลย…..”
“เอาล่ะ ไม่ต้องคิดเรื่องนี้แล้ว รีบใส่เสื้อผ้าแล้วทำความสะอาด
ห้องน˺าซะ อย่าให้แม่ของเธอมาเห็น เดี๋ยวจะตกใจซะเปล่าๆ”
“โอ้ เรื่องนี้จะให้แม่รู้ไม่ได้!”
หยางลี่รีบลุกจากอ่าง พร้อมกับโชว์เรือนร่างต่อหน้าฉินเฉาอย่างมี
ความสุข
ฉินเฉาตะลึง แม้ว่าเมื่อกี้เขาจะเห็นแล้ว แต่การได้มาเห็นตอนนี้ มัน
ออกจะกะทันหันไป ส่วนหยางลี่กลับไม่ใส่ใจที่จะเริ่มทำความสะอาด
ร่างกายต่อหน้าฉินเฉา ทั้งยังถามขึ้นมาอย่างพอใจด้วยว่า
“คุณลุง ฉันสวยมั้ย?”