มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 805: ไม่มาไล่ออก

“เอาล่ะ คุณลุงคุณป้า ตัวขวางทางได้จากไปแล้ว พวกเรานั่งกิน
อาหารกันต่อดีกว่า”
ฉินเฉาผายมือเชิญอย่างมีมารยาท
ฟางไป่ชวนและจิงลี่มองไปที่กลุ่มชายชุดดำที่ตั้งแถวอยู่ข้างหลัง
ฉินเฉาแล้วพากันมองหน้ากันและกัน จากนั้นก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างจนใจ
ฟางไป่ชวนลงเล่นในสนามธุรกิจมาหลายปี ความถือดีของเขามี
เยอะมาก แต่เมื่อวันนี้มีฉินเฉาอยู่ ความถือดีของเขาก็กลายเป็นไร้
ประโยชน์
นี่คือนายท่านฉินผู้กุมอำนาจอยู่เบื้องหลัง ถ้าเขาต้องการให้เขา
ตาย ตัวเขาก็ไม่อาจทนอยู่เห็นพระอาทิตย์ขึ้นวันพรุ่งนี้
คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าแฟนของลูกสาวของตนจะเป็นเขาไปเสียได้…..
น่าตกใจเกินไปแล้ว
“แล้วก็”
ฉินเฉาหันไปมองอาวุธที่อยู่ข้างหลังที่ค่อนข้างน่ากลัวเล็กน้อย ที่
ชายชุดดำพากันถืออยู่ในมือ เหมือนกับกำลังจะไปปล้นอะไรสักอย่าง
“พวกนายแยกย้ายกันไปได้แล้ว ที่นี่ไม่มีเรื่องของพวกนาย ไปบอก
ผู้จัดการด้วยว่าให้เปิดร้านต่อได้แล้ว”
“ครับ”
กลุ่มชายชุดดำเมื่อได้ฟังคำสั่งของฉินเฉา พวกเขาก็รีบทำตาม
ทันที
ผู้จัดการก็ฉลาดมาก เขายังไม่กล้าเปิดร้านในทันที เพื่อบรรยากาศ
เงียบสงบของนายท่านฉิน เขายอมเปิดร้านสายอีกหน่อยหลังจากที่นาย
ท่านฉินออกไปแล้วก็ยังทัน
“คุณลุง คุณป้า พวกคุณยืนทำอะไร นั่งเถอะ”
ฉินเฉาดึงฟางเหวินมานั่งลงตรงด้านหน้าของคุณท่านและคุณนาย
ฟาง
ทั้งสองมองหน้ากัน พยักหน้า แล้วนั่งลง
“ผู้อำนวยการฉิน….. คุณตั้งใจจะทำอะไรกันแน่?”
ฟางไป่ชวนถามขึ้นมาอย่างระวัง
“ทำไมคุณลุงถึงพูดเหมือนผมจะทำเรื่องชั่วร้ายอย่างนั้นล่ะ”
ฉินเฉาเทเหล้าขาวใส่แก้วให้ฟางไป่ชวนแล้วหัวเราะออกมา “คุณ
ลุง ดื่มเหล้าล้างปากกันก่อน อย่าตกใจเกินเหตุไป หลังจากนี้ทุกคนล้วน
แต่เป็นครอบครัวเดียวกัน อย่าทำเหมือนกับผมเป็นคนนอกอย่างนั้น”
ฟางไป่ชวนถือแก้วไวน์ขึ้นด้วยอาการมือสั่นเล็กน้อย
ครอบครัวเดียวกัน คำนี้เขารับไม่ไหว
“คุณ คุณฉิน…..”
จิงลี่ควบคุมอารมณ์ของตน ฝืนยิ้มแล้วพูดกับฉินเฉา
“เหวินเหวินของเราไม่ได้มีอะไรพิเศษ ไม่ทราบว่าคุณชอบอะไรใน
ตัวเหวินเหวินของเรา”
จิงลี่คิดว่าด้วยฐานะของผู้ชายอย่างฉินเฉา มีผู้หญิงแบบไหนที่เขา
ไม่เคยเห็น ทำไมถึงได้มาชอบลูกสาวของพวกเขาได้
“เหวินเหวินในใจผมเป็นคนที่พิเศษอย่างมาก”
ฉินเฉาจับมือฟางเหวิน แล้วพูดว่า “บางครั้งเธอก็สงบเหมือนกับ
แมว เธออ่อนโยน เป็นคนดี มักจะคิดถึงคนอื่นก่อนเสมอ แม้ว่าเธอจะ
เกิดในครอบครัวที่ร˹ารวย แต่เธอไม่เคยคิดว่าตัวเองเป็นดั่งคุณหนู ยาม
ผมอยู่ด้วยกันกับเหวินเหวินแล้วผมรู้สึกสงบ และสบายใจอย่างมาก”
ฟางเหวินรู้สึกว่าคำพูดนี้ของฉินเฉาไม่ได้แสร้งพูดออกมา
เธออดไม่ได้ต้องซบเข้ากับร่างของฉินเฉา
เห็นท่าทางที่เหมือนขลาดเขลาและโอนอ่อนของลูกสาวตนแล้ว
ฟางไป่ชวนและจิงลี่ก็ได้ถอนหายใจ
นี่ช่างเป็นกรรมจริงๆ
“คุณลุง คุณป้า ผมและเหวินเหวินรักกันด้วยใจจริง โปรดช่วยเรา
ด้วยเถอะครับ”
ฉินเฉารู้ว่าต้องตีเหล็กตอนที่ยังร้อน ดังนั้นจึงรีบยืนขึ้น พร้อมกับ
ก้มหัวให้อย่างเคารพกับจิงลี่และฟางไป่ชวน
สามีภรรยาคู่นี้รู้ว่าเรื่องในวันนี้พวกเขาทำอะไรไม่ได้แล้ว พวกเรา
ไม่มีแรงแล้ว
“ได้ ฉันจะสนับสนุนนาย”
ฟางไป่ชวนยืนขึ้น ประคองฉินเฉาแล้วพูดว่า “แต่ฉันหวังว่านายจะ
ดูแลลูกสาวฉันอย่างดี ถ้านายไม่ดีกับเธอล่ะก็ ต่อให้ฉันต้องเสียทุกสิ่งไป
ฉันก็จะลากนายลงนรกไปพร้อมกัน!”
เมื่อเห็นท่าทางจริงจังของฟางไป่ชวน ฉินเฉาก็เข้าใจว่าหัวหน้า
ตระกูลฟางผู้หัวแข็งนี้ก็รักลูกสาวของตนเหมือนกัน บางทีสำหรับเขา
แล้วที่เลือกซื่อเจิ้งคัง คงจะมีเหตุผลของเขา
แล้วก็จริง การแสดงของฉินเฉาในวันนี้ มันเหมือนกับอยู่ในนรก
จริงๆ
“พ่อ อย่าพูดเหลวไหล!”
ฟางเหวินรีบดึงแขนฉินเฉา แล้วพูดว่า “พ่อวางใจเถอะ พี่ใหญ่ฉิน
จะต้องดีกับฉันอย่างแน่นอน!”
“ก็หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น!”
ฟางไป่ชวนพูด
“ฉันแก่แล้ว ไม่เข้าใจคนหนุ่มสาวอย่างพวกเธอ ถึงเวลาพักแล้ว
ฉันต้องขอตัวก่อน ไปกันเถอะ เรื่องวันนี้ ฉันต้องกลับไปคิดให้ดี”
ฟางไป่ชวนพูดจบก็ดึงแขนจิงลี่แล้วพยักหน้าให้ฉินเฉา จากนั้นก็
เดินออกประตูไป
ที่จริงแล้วชายแก่คนนี้ในใจยังคงกลัวฉินเฉา คำพูดเมื่อกี้ไม่ใช่อะไร
แต่เป็นเพียงการพูดตามมารยาทเท่านั้น
ถึงยังไงชายแก่คนนี้ก็ปกครองทุกอย่างมาทั้งชีวิต มาตอนนี้มีคนที่
เหนือกว่าเขาคอยข่ม ทำให้เขาไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง
หลังจากรอจนสองสามีภรรยานั้นจากไปแล้ว ฟางเหวินก็ได้หันมา
ก้มหัวให้กับฉินเฉา
“พี่ใหญ่ฉิน วันนี้ฉันต้องขอบคุณพี่จริงๆ …..”
“ฟางเหวิน ไม่ต้องเกรงใจ”
ฉินเฉารีบประคองเธอขึ้น แล้วพูดว่า “พี่ใหญ่ฉินก็ช่วยเธอได้เท่านี้
แหละ แต่เรื่องหลังจากนี้ต้องพึ่งเธอแล้ว เธอต้องรีบหาผู้ชายที่เธอชอบ
จริงๆ ให้เจอเร็วๆ”
“รู้แล้ว พี่ใหญ่ฉิน…..”
ฟางเหวินตอบกลับมาด้วยน˺าเสียงเบาหวิว
เธอมองไปที่หน้าฉินเฉา ขณะที่ในใจรู้สึกขมขื่น
พี่ใหญ่ฉิน คนที่ฉันรักก็คือพี่นี่ไง…..
แต่ว่าพี่ใหญ่ฉินไม่ได้ชอบฉัน……
ฟางเหวินยังจำได้มาตลอด ตอนที่เธอเจอกับฉินเฉาครั้งแรก ฉิน
เฉาในตอนนั้นมีท่าทางทึ่มทื่อ
แล้วยังตอนที่อวี่เชี่ยนกระโดดลงจากดาดฟ้า พี่ใหญ่ฉินก็ไม่ลังเล
เลยที่จะกระโดดตามลงมาเพื่อช่วยเธอ…..
ในตอนนั้นมันทำให้เธอตกตะลึงไม่รู้คลาย
ดังนั้น หลิวชวนในตอนนี้จึงได้นับถือฉินเฉา
บางที พ่อแม่ของเธอคงจะคิดไม่ถึงว่าหลิวชวนในอดีตจะเป็นเพียง
นักเรียนอ้วนๆ คนหนึ่ง ที่ถูกรังแกอยู่เป็นประจำ
ทั้งยังถูกลูกพี่ลูกน้องของเธอแย่งแฟนไปอีก
“เอาล่ะ เรื่องในวันนี้ก็จัดการเรียบร้อยแล้ว”
ฉินเฉาตบไหล่ฟางเหวิน “ฉันก็ต้องกลับโรงเรียนแล้ว แอบออกมา
ข้างนอกจนจะหมดวัน ถ้าบอสซูรู้เข้าเธอต้องตัดเงินเดือนฉันแน่”
“…..”
ฟางเหวินพูดในใจ ประธานของต้าฟากรุ๊ปยังต้องกลัวถูกตัด
เงินเดือนด้วย
แต่ว่านิสัยของเธอนั้นต่างจากซูจี ถ้าเป็นซูจีคงต้องถามขึ้นมาแน่
แต่ฟางเหวินนั้นเก็บเงียบไว้ในใจ หลังจากนี้มีโอกาสค่อยถาม
เหตุผลกับเขาอีกที
“เอาล่ะ ไปกันเถอะ ฉันจะไปส่งเธอกลับก่อน”
ฉินเฉาพูดขึ้น
“กลับไปบริษัท งานวันนี้ของฉันยังไม่เสร็จเลย”
ฟางเหวินยังคงคิดถึงเรื่องงาน
“ตกลง ฉันจะไปส่งเธอกลับที่ทำงาน”
ฉินเฉาทำตัวเป็นสุภาพบุรุษจนสุดทาง ส่งพระต้องส่งถึงชมพูทวีป
เขายื่นมือออกไปให้ฟางเหวินจับ
เห็นคู่รักหนุ่มสาวเดินออกจากโรงแรม คนที่ไม่รู้คงจะคิดว่าพวก
เขาเป็นคู่รักที่มีความสุขจริงๆ
เมื่อออกมาจากโรงแรม ทันใดนั้นฉินเฉาก็เห็นโรลสรอยซ์สุดหรู
จอดอยู่
เมื่อชายชุดดำที่ยืนอยู่เห็นฉินเฉาออกมาก็รีบเปิดประตูให้เขาทันที
“นายท่านฉิน เชิญครับ”
ฉินเฉาโบกมือให้เขา ขณะที่จะบอกให้ฟางเหวินขึ้นไปก่อน ทันใด
นั้นก็เห็นสาวน้อยนางหนึ่งนั่งอยู่ข้างใน
“ไง!”
สาวน้อยนางนั้นส่ายหัวแล้วโบกมือให้กับทั้งสอง
“ลี่ ลี่ลี่… ทำไมเธอถึงอยู่ในนี้?”
“ฉันก็อยู่นี่มาตลอด”
หยางลี่หัวเราะคิกคัก “แล้วคุณลุงล่ะ จะพาแฟนไปไหน?”
“นี่คือ…..”
ฟางเหวินไม่เคยเจอหยางลี่มาก่อน ดังนั้นจึงถามขึ้น
“ไม่ต้องไปสนใจเธอ สาวน้อย พวกเราขึ้นรถกันเถอะ”
ฉินเฉาดึงฟางเหวินขึ้นไปนั่งกับหยางลี่
ชายชุดดำก็กลับไปนั่งตำแหน่งคนขับ ถามปลายทาง จากนั้นก็ออก
รถไปอย่างช้าๆ
“ฮิฮิ คุณลุง แฟนคุณลุงสวยจริงๆ”
หยางลี่มองไปที่ฟางเหวินแล้วฉีกยิ้ม
ทำให้ฟางเหวินพลันหน้าแดงสดใส
“ไม่หรอก น้องสาวก็สวยเหมือนกัน”
“โอ้ ฉันเหรอสวย ไม่งั้นทำไมถึงไม่มีคนชอบฉัน หาว่าฉันน่า
เกลียด”
“คนคนนั้นจะต้องตาบอดแน่ๆ”
ฟางเหวินจับมือหยางลี่แล้วพูด “น้องสาวสวยออกจะตาย”
“พี่สาวก็ด้วย”
คำพูดของสองสาวพลันทำให้เขาโกรธขึ้นมาเล็กน้อย
คนตาบอดคนนั้น ไม่ใช่ว่าหมายถึงเขาหรอกเหรอ…..
“หยางลี่ อย่ามาแกล้งโง่”
ฉินเฉาตบมือหยางลี่ “ฟางเหวินไม่ใช่แฟนฉัน ไม่ใช่ว่าฉันบอกเธอ
ไปก่อนแล้วเหรอ”
“ฮิฮิ แล้วญาติของฉันเป็นยังไงบ้าง?”
หยางลี่เอียงหัวถาม
“ดูจากหน้าคุณแล้ว คงจะไว้ชีวิตเขาและปล่อยเขาไปสินะ”
ฉินเฉาหยิบซิการ์ที่อยู่บนรถขึ้นมา หลังจากตัดมันก็จุดไฟ
ฟางเหวินและหยางลี่ไม่รังเกียจที่ฉินเฉาสูบบุหรี่ แต่ในครั้งนี้ฟางเห
วินกลับประหลาดใจ
“ญาติของเธอ?”
“ใช่แล้ว พี่สาวคงไม่รู้ ฉันชื่อว่าหยางลี่ แม่ของฉันชื่อว่าซื่อย่าเชียน
ซื่อเจิ้งคังเป็นญาติของฉัน”
“โลกมันจะแคบเกินไปแล้ว…..”
ฟางเหวินถึงกับกุมขมับ
“ใช่…..”
ฉินเฉาพลันนึกถึงเรื่องบางอย่างขึ้นได้ ดังนั้นจึงรีบถาม “ลี่ลี่ ถ้าฉัน
จะให้ต้าฟากรุ๊ปทำลายตระกูลซื่อ เธอจะโกรธฉันมั้ย?”
“โกรธ?”
หยางลี่มองไปที่ฉินเฉาอย่างประหลาดใจ “ทำไมฉันต้องโกรธ”
ฉินเฉารีบยื่นมือออกไปแตะหน้าผากของหยางลี่ “ก็ไม่ร้อนนี่ แต่
ทำไมถึงพูดจาแบบนี้ออกมา”
“ไสหัวไปเลย”
หยางลี่ปัดมือฉินเฉาออก “ฉันไม่ได้เป็นไข้สักหน่อย ฉันสบายดี”
“ตระกูลซื่อเป็นตระกูลของตาเธอ ฉันทำลายตระกูลของตาเธอ
เธอไม่กังวล ไม่ใส่ใจเลยเหรอ เธอเป็นมนุษย์จริงๆ หรือเปล่า?”
“ฮึ่ม ตระกูลตาอะไรกัน!”
หยางลี่เบ้ปาก “สำหรับฉันแล้ว ตั้งแต่ที่พวกเขาไล่แม่ออกมา ฉันก็
ไม่เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาอีก คำว่าตาทำฉันแสลงหูทุกครั้งที่ได้ยิน
ตั้งแต่เล็กจนโต ฉันไม่เคยคุยกับเขาเลยสักครั้ง พี่ใหญ่ฉิน ฉันสนับสนุน
ให้คุณทำลายตระกูลซื่อ!”
“…..”
ฉินเฉาพลันพูดไม่ออกกับคำพูดของหยางลี่ แต่ว่าหยางลี่ก็พูดถูก
เธอและตระกูลซื่อไม่เกี่ยวอะไรกัน
ขณะที่เขาอยากจะพูดอะไรอยู่นั้น มือถือของเขาก็พลันดังขึ้น เมื่อ
มองดูคนที่โทรมา หัวใจของเขาก็เต้นตุบๆ ซูเฟยโทรมา
“สวัสดีครับบอสซู โทรหาผมมีเรื่องอะไรเหรอครับ…..”
“หึหึ ฉันจะไปกล้ามีเรื่องกับนายท่านฉินอย่างนายได้ยังไง นาย
ท่านฉินวันนี้คงจะยุ่งสินะ ถึงได้ขาดงานโดยไม่บอก แล้วไปตามเช็ดตูด
ให้คนอื่น”
น˺าเสียงของซูเฟยเย็นชา เหมือนเธอรู้ว่าเขาไปทำอะไรมา
“แค่กๆ … จะเป็นแบบนั้นได้ยังไงครับ ผมออกจะเป็นมืออาชีพ แต่
พอดีว่าวันนี้มีเรื่องนิดหน่อย…..”
ฟางเหวินที่อยู่ตรงข้ามส่งท่าทางขอโทษให้กับฉินเฉา แต่ฉินเฉาส่ง
ท่าทางบอกเธอว่าไม่เป็นไร
“เรื่องไร้สาระพอได้แล้ว ฉันมีเรื่องจะให้นายทำ ถ้าภายในครึ่ง
ชั่วโมงนายไม่กลับมาล่ะก็ เก็บข้าวของของนายพร้อมกับเงินเดือนเดือน
นี้แล้วไสหัวไปได้เลย!”