มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย - ตอนที่ 890: หน่วยที่เก้า

ตัวโม๋ ฟาร์แลนคิดว่าวันนี้เป็นวันที่เลวร้ายเป็นบ้า
นายน้อยตระกูลฟาร์แลนผู้นี้เพิ่งเข้าพิธีบรรลุนิติภาวะเมื่อวาน
และได้มีความสัมพันธ์กับสาวใช้คนหนึ่งของเขา อย่างไรก็ตาม เขารู้สึก
ว่าความน่ารักของผู้ชายนั้นมีมากกว่าผู้หญิง
หนุ่มน้อยที่หล่อเหลานั้นทำให้เขารู้สึกหลงรัก
แต่น่าเสียดายที่ทางตระกูลไม่เปิดโอกาสให้เขาได้ลองปฏิบัติตาม
ทฤษฎีของเขา เพราะเขาต้องก้าวเข้าไปในอาชีพทหารเพื่อเติมเต็ม
ความสำเร็จในอนาคต
อย่างไรก็ตามหลังจากที่เขาเห็นคนคนนั้น ความรังเกียจและขุ่น
เคืองที่มีเมื่อเข้ามาในค่ายทหารอันสกปรกแห่งนี้ก็พลันหายไป
ในค่ายทหารแห่งนี้ยังมีเด็กหนุ่มหน้าตาดีอยู่
หากจะให้พูดกันตามตรง เขาอยากได้เด็กคนนั้น
ตัวโม๋มักจะทำตามความต้องการของตัวเองเสมอ เมื่อเขาคิด
เช่นนั้นจึงลงมือ
แต่น่าเสียดายที่วันนี้เป็นวันที่แย่เสียเหลือเกิน เมื่อเขาไล่ตามโชคที่
ตัวเองได้รับไป กลับต้องเจอชายบ้านนอกที่มีพลังอันแข็งแกร่ง
มันผู้นั้นเป็นปีศาจระดับล่าง แต่มันกลับเล่นงานผู้คุ้มกันของเขาได้
ยังไง!
เขาผู้เป็นถึงนายน้อยแห่งตระกูลฟาร์แลน วันนี้จะต้องถูกฝังอยู่ใน
สถานที่โทรม ๆ แบบนี้งั้นเหรอ?
“หยุดเดี๋ยวนี้!”
ในขณะนั้นเองเสียงที่คุ้นเคยก็ดังขึ้นมา
เมื่อสายตาของทหารทุกนายหันไปมองก็พบผู้บัญชาการกองพัน
แลนซ์ ที่รีบวิ่งเข้ามาพร้อมกับทหารอีกสองนาย
เขาเห็นฉินเฉากำลังบีบคอนายน้อยแห่งตระกูลฟาร์แลนก็ขมวดคิ้ว
และรีบพูดขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
“ฉิน อย่าวู่วาม!”
“ท่านผู้บัญชาการกองพัน ท่านจะเข้ามาแทรกแซงการแข่งขัน
ประลองฝีมืออันยุติธรรมครั้งนี้งั้นเหรอ?”
ฉินเฉาที่ไม่ได้หันกลับมา เอ่ยตอบอย่างเกียจคร้าน
“ฉิน เจ้าต้องรู้ว่าคนที่อยู่ในมือของเจ้าคือนายน้อยแห่งตระกูลฟาร์
แลน หากเจ้าฆ่าเขา ตระกูลฟาร์แลนที่ทรงพลังที่สุดในจักรวรรดิแม
มม่อนจะไม่ปล่อยให้เจ้าได้ตายดี”
แลนซ์เกลี้ยกล่อม
“ถูกต้อง!”
ตัวโม๋รู้สึกหายใจไม่ออก เขากล่าวด้วยสีหน้าแดงก˹า
“ข้าคือคนของตระกูลฟาร์แลน หากเจ้าข้าฆ่า เจ้าไม่ได้ตายดีแน่!
ยังไม่ปล่อยข้าไปอีก! แล้วส่งผู้คุ้มกันของเจ้ามาให้ข้าซะ! เจ้าอยากจะ
เผชิญกับความโกรธเกรี้ยวของตระกูลฟาร์แลนที่ยิ่งใหญ่งั้นเหรอ?”
“ดูเหมือนว่าฉันจะพูดได้แค่คำว่าขอโทษ…..”
ฉินเฉาเงยหน้ามองนายน้อยตัวโม๋ที่ยังคงแผลงฤทธิ์แล้วกล่าวเยาะ
เย้ยขึ้นมา “แกอยากได้ตัวฝาเค่องั้นเหรอ? ถ้างั้นฉันจะยกฝาเค่อให้แล้ว
กัน!”
เมื่อพูดจบฉินเฉาก็ยื่นมือออกไปกระแทกศีรษะของนายน้อยตัวโม๋
ผู้นี้ลงกับพื้น
ตูม!
ศีรษะของปีศาจที่น่าสงสารแห่งตระกูลฟาร์แลนระเบิดออกมาจน
เกิดเสียงดังก้อง และกลายเป็นวัตถุสีแดงขาวเละ ๆ
“สวรรค์…..”
ทุกคนตกตะลึง
เวนิสทรุดตัวลงกับพื้นใบหน้าปรากฏความโง่เขลา นายท่านฟาร์
แลนตายในหน่วยของเขา ตระกูลฟาร์แลนจะไม่ให้อภัยตนอย่าง
แน่นอน
“ชายคนนี้… บ้าไปแล้วจริง ๆ …..”
ลาร์รี่ไม่รู้ว่าตนควรจะพูดอะไรออกมาดี
แลนซ์นิ่งเงียบไป ปีศาจตนนั้นก็ตายไปแล้ว ดูเหมือนว่าทุกอย่าง
จะต้องมีบทสรุป
“ผู้คุ้มกันของฉันก็คือคนของฉัน ถึงแกจะเป็นแมมม่อนก็เอาตัวเขา
ไปไม่ได้”
ฉินเฉาทุบฝ่ามือลงไปบนเสื้อผ้าชั้นดีของตัวโม๋ จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน
มองไปยังปีศาจในค่ายทหารแห่งนี้ ที่มุมปากปรากฏรอยยิ้มชั่วร้าย
“ใครที่จะขโมยตัวเขาไปจะต้องมาถามหมัดของฉันก่อน”
เขาพูดก่อนจะก้าวไปข้างหน้าสองก้าว
เหล่านายทหารแต่ละนายถือมีดเหล็กล้อมรอบเขาเอาไว้
ทหารเหล่านี้หวั่นวิตกมาก พวกเขาไม่กล้าถอยออกไปแม้แต่เพียง
ครึ่งก้าว แต่ก็ไม่กล้าก้าวเข้าไปข้างหน้าเช่นเดียวกัน
“เจ้า เจ้าต้องตายแน่…”
ดวงตาที่สิ้นหวังของเวนิสจับจ้องไปยังฉินเฉา จากนั้นก็เผยรอยยิ้ม
แปลก ๆ ออกมา “ผู้ที่กล้าต่อกรกับตระกูลฟาร์แลนจะไม่มีจุดจบที่ดี
…..”
“เฮ้ คุมตัวเขามาให้ข้าซะ”
แลนซ์ถอนหายใจแล้วกล่าวออกมา
“ผู้บัญชาการกองพัน…..”
ลาร์รี่ทำท่าจะพูดอะไรบางอย่างออกมา แต่แลนซ์โบกมือ
ขัดจังหวะคำพูดของเขาเสียก่อน
“ตามข้ามาก่อนแล้วค่อยพูดเรื่องอื่นกัน”
สุดท้ายนายทหารแต่ละนายก็ทำได้แค่เพียงมองฉินเฉา มือที่ถือมีด
เหล็กสั่นเทา ไม่มีใครกล้าเข้าไปจริง ๆ
ใครจะกล้าไปยั่วโมโหเขาล่ะ!
แม้แต่ปีศาจระดับกลาง ชายผู้นี้ก็ฆ่าตายไปจนหมดสิ้น
นายท่านตัวโม๋ก็โดนเขาระเบิดศีรษะไปด้วยเช่นกัน
พวกเขาที่เป็นนายทหารชั้นผู้น้อย จะกล้าไปยั่วโมโหคนบ้าเลือดผู้
นี้ได้ยังไง
อย่างไรก็ตาม ฉินเฉาไม่ได้รบกวนพวกเขา เขาเดินตามแลนซ์ไป
ด้วยตัวเอง ทิ้งให้นายทหารทั้งหลายตกปลากันอยู่ด้านหลัง
“ฝา…เจ้าก็มาด้วยกันสิ”
แลนซ์หันไปโบกมือให้ฝาตั่วผู้มีแววตาเลื่อมใสและชื่นชมข้างกาย
ไม่จำเป็นต้องให้เขาพูดอะไร ฝาตั่วก็คิดจะตามไปอยู่แล้วเช่นกัน
เธอวิ่งตามไปอยู่ข้างกายฉินเฉาอย่างรวดเร็ว
ทั้งคู่และแลนซ์ก้าวเข้าไปในเต็นท์ของเขา
ในเต็นท์ของกองพันที่สามแห่งนี้เรียบง่ายมาก นอกจากเตียง โต๊ะ
และแผนที่โลกนรกแล้วก็ไม่มีอะไรอย่างอื่นอีก
“ข้าจะไม่บอกให้เจ้านั่งหรอก เพราะที่นี่ไม่มีเก้าอี้”
แลนซ์ยิ้มอย่างขมขื่น เขาบอกให้เจ้าหน้าที่นายอื่นออกจากเต็นท์
ไป เหลือเพียงฉินเฉา ฝาตั่วและลาร์รี่
“พูดมาเถอะว่าจะจัดการกับฉันยังไง”
ฉินเฉายืนกอดอก
เขาคิดว่าอย่างเลวร้ายที่สุดก็ต้องพาฝาตั่วไปค้นหาอาคมปีศาจใน
ค่ายทหารเพื่อเข้าไปยังจักรวรรดิเบลเซบับ แต่ก่อนหน้านั้นเขาต้องหา
ข่าวของอาคมปีศาจนั้นเสียก่อน
“จัดการเจ้า? ใครบอกว่าข้าจะจัดการเจ้าล่ะ?”
แลนซ์หัวเราะเยาะ “ถึงแม้ตระกูลฟาร์แลนจะมีอิทธิพลมาก แต่
สำหรับที่นี่ไม่นับว่ามีค่าอะไร ถ้าจะให้พูด ในจักรวรรดิแมมม่อนนั้นมี
คนจากตระกูลฟาร์แลนมากมายอยู่แล้ว”
เมื่อฉินเฉาได้ฟังดังนั้นก็เลิกคิ้วขึ้นทันที
รู้สึกว่าชายคนนี้เองก็อยู่ในตระกูลฟาร์แลน
นับว่าตนโชคดีแล้ว
“แต่ข้าเองก็ยอมรับว่าในปัจจุบันอิทธิพลของตระกูลฟาร์แลนนั้น
ยิ่งใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิแมมม่อนเช่นเดียวกัน แม้ข้าจะมีหัวใจ แต่ข้าก็
ไม่มีพลังพอที่จะปกป้องเจ้าได้”
สีหน้าของฉินเฉาเริ่มหม่นลง
ล้อเล่นกันหรือไงเนี่ย
“แต่ยังมีอยู่อีกวิธี เพียงแต่วิธีนี้มันขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วว่าจะรักษา
ชีวิตของตัวเองเอาไว้ยังไง”
“โอ้?”
ฉินเฉาอยากรู้ขึ้นมาอีกครั้ง
แลนซ์ต้องทำอะไรสักอย่างได้อย่างแน่นอน
“วันนี้เจ้าได้ฆ่าตัวโม๋ ฟาร์แลนในกองพันที่สามท่ามกลางสายตา
ของทุกคนไปแล้ว ตระกูลฟาร์แลนจะต้องเข้ามาหาคนของข้าอย่าง
แน่นอน ดังนั้นความคิดของข้าก็คือ…..”
“ท่านผู้บัญชาการกองพัน กำลังหมายถึงเรื่องนั้นงั้นเหรอ?”
ดูเหมือนว่าลาร์รี่เองก็เข้าใจบางอย่าง เขามองแลนซ์ด้วยความ
ประหลาดใจมาก
“เป็นอย่างที่เจ้าคิด”
แลนซ์พยักหน้า “ใช่แล้ว ข้าจะส่งฉินไปยังเทือกเขาเพลลาเพื่อทำ
สงครามที่ชายแดนกับเบลเซบับ”
“นี่มันอันตรายเกินไป!”
ลาร์รี่อุทานออกมา “ตัวข้าเองไม่ได้มีปัญหาอะไร แต่หน่วยที่เก้า
นั้นยังไม่ผ่านการฝึกทหาร…..”
“หึ ๆ พวกเราชาวปีศาจล้วนเกิดมาเพื่อเป็นนักรบอยู่แล้ว การ
ฝึกฝนที่แท้จริงจะสำเร็จได้ด้วยดาบที่เปื้อนเลือด ลาร์รี่เรื่องแบบนี้มัน
ยากที่จะพูดกับเจ้าจริง ๆ”
“นั่นไม่สำคัญหรอก”
ลาร์รี่ยิ้ม “ข้าอยากไปเทือกเขาเพลลาเพื่อไปฟาดฟันเจ้าพวกลูก
โสเภณีในจักรวรรดิเบลเซบับ โดยเฉพาะเมื่อข้าคิดว่าสหายเวนิสวิ่งหนี
ตายกลับมาข้าก็ยิ่งโกรธ ยุทธวิธีล่าถอยมารดาอะไรของมัน!”
“จริง ๆ แล้วก็ไม่ใช่เรื่องน่าแปลกใจอะไรสำหรับเวนิส”
แลนซ์โบกมือแล้วชี้ไปบนแผนที่ “นับตั้งแต่ที่กองทัพเบลเซบับ
โจมตีมานั้นพวกเราก็ตอบโต้กลับไปในทันทีด้วยการส่งศิลาปีศาจเข้าไป
ในมนต์เคลื่อนย้าย ภายหลังต่อมาเมื่อพวกเราทำศึกกันที่เทือกเขาเพล
ลาในพื้นที่ชายแดนของเบลเซบับ มันกลับส่งปีศาจยักษ์มาโจมตีพวก
เรา”
“ปีศาจยักษ์!”
ไหล่ของลาร์รี่สั่นเทา “มันส่งอาวุธสังหารมางั้นเหรอ!”
“พวกเราไม่ได้ส่งศิลาปีศาจออกไป”
แลนซ์ยิ้ม “และพวกมันไม่ได้ส่งกองกำลังที่ยอดเยี่ยมมา เพราะถูก
พวกเราฆ่าตายไปในเขตชนบทแล้ว”
เขากล่าวก่อนจะหันกลับมามองฉินเฉาและพูดว่า “ฉิน ข้ารู้ว่าเจ้า
เกิดมาพร้อมกับพลังเหนือธรรมชาติ ข้าจะส่งเจ้าไปยังแนวหน้าใน
สงคราม นั่นเป็นวิธีที่ดีที่สุดแล้ว หากเจ้ามีโอกาสได้รับอำนาจทาง
การทหารมากขึ้น เจ้าก็จะได้รับคำชื่นชมจากจอมพลโซโลมอน เมื่อถึง
ตอนนั้นแม้แต่ตระกูลฟาร์แลนก็จะไม่กล้าแตะต้องเจ้า แต่แน่นอนว่า
เรื่องที่เจ้าฆ่าตัวโม๋ไป พวกนั้นจะไม่ให้อภัยเจ้าอย่างแน่นอน”
“ฉันเตรียมใจเอาไว้อยู่แล้ว”
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นในนรก ฉินเฉาก็ยังรู้สึกขอบคุณแลนซ์
“ขอบคุณท่านผู้บัญชาการกองพัน”
“ไม่ต้องขอบคุณข้า ข้าเองก็ไม่ชินกับการทำตามอำเภอใจของ
ตระกูลฟาร์แลนอยู่แล้ว เดิมทีที่ตัวโม๋มาอยู่ในกองพันของข้า ข้าเองก็
ปวดหัวเช่นกัน เจ้ารู้มั้ยว่าเจ้าชนชั้นสูงผู้นี้ใช้อุปกรณ์ในกองหนุนไม่ได้
ต้องไปซื้อมาเอง ยังไงก็เถอะเจ้าต้องระวังตัวเอาไว้เพราะเจ้าเด็กนั่นคือ
หลานชายสุดที่รักของแกรนด์ดยุกฟาร์แลน”
“หึๆ แกรนด์ดยุกนั่นควรจะขอบคุณฉันสิ เพราะฉันส่งหลายชาย
ของมันไปยังนรกที่แท้จริงแล้ว”
ฉินเฉายักไหล่ คำพูดของเขาทำให้แลนซ์และลาร์รี่หัวเราะออกมา
“เอาล่ะลาร์รี่ ข้าจะไม่พูดอะไรมากอีกแล้ว เจ้าจงใช้มนต์
เคลื่อนย้ายเดินทางไปยังเทือกเขาเพลลาในเย็นนี้! ข้าจะเขียนจด
หมายถึงจอมพล เมื่อถึงเวลาเจ้าก็ส่งจดหมายให้เขาซะ”
แลนซ์กล่าวก่อนจะหยิบกระดาษขึ้นมาบนโต๊ะและเขียนข้อความที่
ฉินเฉาไม่เข้าใจ ก่อนจะยื่นให้ลาร์รี่
“เอาล่ะ ท่านผู้บัญชาการกองพัน ข้าจะจัดระบบของหน่วยที่เก้า
ใหม่ และเมื่อตะวันตกดินพวกเราจะออกเดินทางกัน”
“อืม จงเดินทางให้เร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้! ข้าคิดว่าข่าวการ
ตายของตัวโม๋จะต้องส่งไปถึงตระกูลฟาร์แลนโดยเร็วแน่นอน
นายอำเภอออสซี่ ฟาร์แลนคงจะส่งคนมาตรวจสอบ”
“ทราบแล้ว”
ลาร์รี่กล่าวลาแลนซ์ ก่อนจะดึงฉินเฉาและฝาตั่วให้เดินออกมาจาก
ประตูด้วยกัน
“ฉิน โอกาสของเจ้ามาถึงแล้ว”
“ลาร์รี่ ขอบคุณนายเหมือนกัน”
ฉินเฉาเอื้อมมือออกไปโยนถุงเหรียญทองหนัก ๆ ใส่กระเป๋าลาร์รี่
“ถ้าไม่มีนายคอยช่วยเหลือ เรื่องทุกอย่างคงไม่ราบรื่นแบบนี้”
“หึ ๆ ทำไมสุภาพนักล่ะ พวกเรานับเป็นพี่น้องกันอยู่แล้ว!”
เมื่อลาร์รี่รู้สึกถึงความหนักในกระเป๋าก็มีความสุขมาก คนเห็นแก่
เงินผู้นี้มองเหรียญทองตาโต
เขาตบไหล่ฉินเฉา “พวกเราจะกลับไปที่เต็นท์แล้วพาหน่วยที่เก้า
ออกเดินทางทันที ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไปเจ้าคือรองหัวหน้าหน่วยที่เก้า
มาเถอะ มาทำให้ตระกูลฟาร์แลนได้รู้ว่าหากพวกมันมายั่วโมโห ชายผู้นี้
จะน่ากลัวขนาดไหน!”