มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 13 – สัญญา (3)

แปลและปรับส านวน: Tae

เมื่อมองไปยังสถานการณ์ ผมก็สัมผัสได้ถึงสิ่งที่เกิดขึ้น

“อะไรกัน? มีอะไรผิดปกติงั้นเหรอ?”

[นี่มันเป็นไปไม่ได้ จะมีก าแพงป้องกันการแทรกแซง
ระบบได้ยังไง…?]

ดูเหมือนว่าก าแพงที่สี่จะไม่ได้แค่ป้องกันสกิลของอวตาร
แต่ยังป้องกันการแทรกแซงของโดเกบิด้วย ถ้านี่เป็นความ
จริง มันก็หมายความว่าจะไม่มีใครในหนทางเอาชีวิตรอด
ที่สามารถเห็นหน้าต่างแอตทริบิวต์ของผมได้ รวมทั้งตัว
ผมเองด้วย

น่าสนใจมาก มันเป็นเงื่อนไขที่สมบูรณ์แบบที่จะ
กลายเป็นนักต้มตุ๋น

“ลืมมันไปซะ”

[ด-เดี๋ยวก่อน! ข้าท าได้ อ-เอ่อ จะเป็นยังไงถ้าข้าท าแบบ
นี้?]

“แกท าไม่ได้หรอก”

[อ๊ากกก!]

บีฮยองกรีดร้องราวกับโดนไฟฟ้าช็อต ขนสีขาวปุกปุยบน
ผิวหนังของมันไหม้เป็นสีด า

[น-นี่! นี่!]

“ไม่เป็นไร ถ้าแกท าไม่ได้ก็หยุดเถอะ ไว้ฉันไปขอความ
ช่วยเหลือจากคนอื่นเอา”

[ไม่ได้! ข้าคือโดเกบิบีฮยอง ถ้าข้าไม่สามารถแก้ไขปัญหา
นี้ได้ เกียรติยศของโดเกบิ…”

ผมมองไปยังนาฬิกา มันเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงแล้ว
นับตั้งแต่ที่อิกทิโอซอรัสกิน มันไม่มีเวลาให้ชักช้าแบบนี้
แล้ว

“กระเป๋าโดเกบิ”

บีฮยองหยุดการกระท าอันไร้ประโยชน์ของเขาในทันใด

[อะไรนะ?]

“เปิดกระเป๋าโดเกบิ”

[…เจ้ารู้ได้ยังไง?]

“แกก าลังจะเปิดมันหนิ?”

[เฉพาะอวตารที่มีผู้สนับสนุนเท่านั้นที่สามารถใช้กระเป๋า
โดเกบิ…]

“จริงอยู่ว่าอวตารทุกคนที่ใช้กระเป๋าโดเกบิจะต้องมี
ผู้สนับสนุน แต่มันก็ไม่มีกฎที่ห้ามว่าอวตารที่ไม่มี
ผู้สนับสนุนจะไม่สามารถใช้กระเป๋าโดเกบิได้หนิ”

[…เดี๋ยวนะ]

บีฮยองดึงคู่มือออกมาและยืนยันมัน

[ณ จุดๆ นี้ ข้าไม่รู้ว่าข้าหรือเจ้ากันแน่ที่เป็นโดเกบิ เจ้าเป็น
โดเกบิรึเปล่าฮะ?]

บีฮยองที่ก าลังยิ้มยกมือทั้งสองข้างขึ้นมา

[…ได้ ไม่มีปัญหาอะไรถ้าเจ้าจะใช้มัน อย่างไรก็ตาม
กระเป๋าโดเกบิสามารถใช้ได้เฉพาะตอนที่ช่องก าลังเปิด
การถ่ายทอดสดอยู่เท่านั้น ตกลงไหม?]

“ไม่เป็นไร”

[ช่อง BI-7623 ถูกเปิด]

[กลุ่มดาวได้เข้ามาแล้ว]

จากนั้นก็มีกระแสไฟฟ้าปรากฏขึ้นมาในอากาศ หน้าจอ
โปร่งใสโผล่ขึ้นมาตรงหน้าของผม

[ยินดีต้อนรับสู่ร้านค้าเหรียญ ‘กระเป๋าโดเกบิ’]

กระเป๋าโดเกบิ

มันเป็นช่วงเวลาที่ ‘ร้านค้า’ ของโลกบัดซบนี่ได้เปิดขึ้น

* * *

มันมีอยู่สองวิธีในการใช้เหรียญในหนทางเอาชีวิตรอด

หนึ่งคือการเพิ่มระดับของค่าสถานะอย่างเช่น STR หรือ
STA ส่วนอีกวิธีหนึ่งคือการใช้มันเป็นเงินตราที่สามารถ
ใช้ในร้านค้าต่างๆ รวมทั้งกระเป๋าโดเกบิได้

[ซื้อเลย! แพ็คเริ่มต้นส าหรับอวตารของคุณในราคา 2,500
เหรียญ!]

[พิเศษเฉพาะวันนี้เท่านั้น! แพ็คเกจเติบโต 300% เติบโต
เร็วยิ่งกว่าคนอื่น!]

[คุณบังเอิญเลือกอวตารที่มีแอตทริบิวต์แย่ๆ ใช่ไหม? ไม่
ต้องห่วง! ‘กล่องสุ่มแอตทริบิวต์’ ที่สามารถเปลี่ยนแอ
ตทริบิวต์แบบสุ่มวางจ าหน่ายแล้ว!]

มันมีไอเท็มอยู่มากมายหลายชิ้น รวมทั้งแพ็คเกจต่างๆ
ด้วย โฆษณาทั้งหมดในกระเป๋าโดเกบิมุ่งเป้ามายังกลุ่ม
ดาวที่ก าลังปลุกปั้นอวตาร มันเป็นธรรมดา เนื่องจาก
ลูกค้าเดิมของกระเป๋าโดเกบิก็คือกลุ่มดาว

ผมได้ปิดหน้าต่างโฆษณาที่เด้งขึ้นมาทีละอัน

แม้ว่ามันจะไม่มีสิ่งใดเทียบกับ ‘ภัยพิบัติ’ ที่เกิดขึ้น
หลังจากสถานการณ์หลักที่ห้าได้ แต่ผู้บัญชาการแห่งท้อง
ทะเลอิกทิโอซอรัสก็ไม่ได้ต่างไปจากภัยพิบัติส าหรับ
อวตารในช่วงแรกๆ

ผมต้องการไอเท็มบางอย่างที่ขายอยู่ในกระเป๋าโดเกบิเพื่อ
มาจัดการกับอิกทิโอซอรัส มาดูกัน…

ผมมองไปยังแค็ตตาล็อก ก่อนที่จะเหลือบมองไปยังบีฮ
ยอง

“เฮ้ พวกนี้คือไอเท็มที่ฉันสามารถซื้อได้ในตอนนี้เหรอ?
มันมีฟังก์ชั่นการค้นหาไหม?”

[ตอนนั้น… บัดซบ เดี๋ยวก่อน กลุ่มดาว ได้โปรด กรุณาใจ
เย็นลงก่อน]

นับตั้งแต่ตอนที่ช่องเปิด บีฮยองก็ก าลังอธิบายซ ้าไปซ ้ามา
พร้อมด้วยเหงื่อที่ดูเหมือนกับการ์ตูนบนใบหน้าของเขา

[มันเป็นแค่ข้อผิดพลาดของเซิร์ฟเวอร์ที่ปิดการ
ออกอากาศไปสักพัก! ข้าไม่ได้ตั้งใจปิดมัน]

มันมีดวงดาวทั้งหมด 20 ดวงเหนือศีรษะของบีฮยอง
เนื่องจากพวกเขาออกช่องไปไม่มากนัก มันจึงดูเหมือนว่า
มีหลายกลุ่มดาวที่อยากจะดูว่าเกิดอะไรขึ้นกับผม แน่นอน
ว่าไม่ใช่ทุกๆ กลุ่มดาวที่เป็นมิตร

[กลุ่มดาวหลายกลุ่มก าลังตั้งค าถามกับความไม่เป็นธรรม
ของการออกอากาศ!]

[กลุ่มดาวหลายกลุ่มมีข้อสงสัยเกี่ยวกับสิทธิพิเศษที่คุณ
ได้รับ!]

มันเป็นสิ่งที่คาดไม่ถึง ในขณะที่การออกอากาศปิดลง
สถานการณ์ลับก็เริ่มต้นขึ้นและกระเป๋าโดเกบิก็ถูกเปิด
ไม่น่าแปลกที่กลุ่มดาวจะประหลาดใจ

[ไม่นะ ไม่ยุติธรรมงั้นเหรอ? ดูนี่สิ กลุ่มดาวทั้งหลาย ข้า
คือโดเกบิ ไม่ใช่ว่าท่านก็รู้เหรอว่าข้าจะดับสูญไปถ้าข้าท า
แบบนั้น? ไม่ใช่ว่าท่านก็รู้เหรอว่าค าปฏิญาณของผู้เล่า
เรื่องนั้นไม่เคยผ่อนปรน?]

“แกช่วยฉันหน่อยได้ไหม?”

[…มีปุ่มค้นหาสินค้าอยู่ที่มุมขวาล่าง]

“ขอบคุณ”

ผมไม่สนใจบีฮยองและกดไอค่อนแว่นขยายที่มุมขวาล่าง
ของหน้าต่างแพ็คเกจ

[ฟังก์ชั่นค้นหาสินค้าถูกเปิดใช้งาน]

[การค้นหาสินค้าถูกจ ากัดไว้ที่ 5 ครั้งต่อวัน การค้นหา
เพิ่มเติมจะต้องเสียค่าใช้จ่าย 100 เหรียญต่อครั้ง]

ไม่ว่ากรณีใดๆ มนุษย์และโดเกบิก็เหมือนกัน จ านวนการ
ค้นหาฟรีทั้งหมดคือห้าครั้ง การค้นหาสองครั้งก็เพียง
พอที่จะซื้อวัสดุที่ผมต้องการแล้ว ดังนั้นผมจึงมีการค้นหา
เหลืออยู่อีกสามครั้ง

[กลุ่มดาวนักเขียนลับก าลังสงสัยเกี่ยวกับแผนการของ
คุณ]

ใช่ สงสัย ถ้าแกสงสัย งั้นก็ดูต่อไป

[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังมองการ
กระท าของคุณด้วยความโกรธเกรี้ยว]

ผมอ้าปากพูดเพื่อใช้ฟังก์ชั่นการค้นหา

“ค้นหาไอเท็ม ‘มังกรบรรพกาล’”

[มีผลการค้นหาอยู่ 3 รายการ]

มีหน้าต่างป๊อปอัพเล็กๆ โผล่ขึ้นมาในไม่ช้า

* หัวใจมังกรบรรพกาล – คงเหลือ: 0

* กระดูกมังกรบรรพกาล – คงเหลือ: 1

* เขามังกรบรรพกาล – คงเหลือ: 1

ผมเลือกหัวใจมังกรบรรพกาล

[ข้อมูลไอเท็ม]

ชื่อ: หัวใจมังกรบรรพกาล

ระดับ: SS

ค าอธิบาย: หัวใจที่บรรจุพลังเวทมนตร์ของมังกรบรรพ
กาล ‘อิกนิตัส’ ไว้ มันมีพลังเวทมนตร์ที่ใกล้เคียงกับ
อนันต์และจะได้รับแอตทริบิวต์ ‘เพลิงอเวจี’ ถ้าหัวใจถูก
ปลูกถ่ายส าเร็จ

ราคา: 1,500,000 เหรียญ

คงเหลือ: ขายหมดแล้ว

ตามที่คาดไว้ มันหมดแล้ว จากเหนือแค็ตตาล็อก บีฮยอน
ที่ก าลังจัดการกับกลุ่มดาวต่างๆ ได้มองมาที่ผมด้วยปากที่
อ้ากว้าง

[บ้าไปแล้ว เจ้ารู้ข้อมูลเกี่ยวกับมังกรบรรพกาลได้ยังไง?]

“ฉันแค่เรียกชื่อเท่ๆ ออกมา”

[…ดูเหมือนจะเป็นเรื่องโกหก]

ผมยักไหล่

ในหนทางเอาชีวิตรอดแบบดั้งเดิม เจ้าของหัวใจมังกร
บรรพกาลได้ถูกก าหนดไว้แล้ว ถ้าผมจ าไม่ผิด เจ้าของ
หัวใจในตอนนี้อยู่ที่อิตาลี

คนที่โชคดี พวกเขามีผู้สนับสนุนมือเติบ ผมเรียกชื่อ
สินค้าออกมาอีกสองครั้ง

[การค้นหาสินค้าที่เกี่ยวข้องเสร็จสิ้น]

* เนตรมหาอสูร – คงเหลือ: 0

* พลังงานดาราบริสุทธิ์ – คงเหลือ: 1

เนตรมหาอสูรถูกขายหมดแล้ว… มือของพวกกลุ่มดาวเร็ว
มากจริงๆ อืม ผมไม่สามารถซื้อมันได้อยู่ดีเนื่องจากราคา
ของมันคือ 1 ล้านเหรียญ

ยังไงก็ตาม มันเป็นเรื่องดีที่จะมีผู้สนับสนุน ในตอนนี้
อวตารที่มีเนตรมหาอสูรคงจะเติบโตขึ้นและท าลาย
สถานการณ์เริ่มต้นแล้ว

[เจ้าคืออะไรกันแน่? เจ้าใช้กลโกงแบบไหน? เจ้ารู้จักไอ
เท็มที่สามารถพบได้แต่ในการค้นหาได้อย่างไร?]

“ฉันก็แค่พูดชื่อที่น่าจะเป็นไปได้”

จากสามไอเท็มที่ผมค้นหา มีแค่พลังงานดาราบริสุทธิ์
เท่านั้นที่เหลืออยู่ นอกจากนี้ ราคาของมันยังแค่ 10,000
เหรียญ แต่ผมก็ยังซื้อมันไม่ได้ ผมใส่มันไว้ในรถเข็นก่อน

[อะไร เจ้าก าลังจะซื้อมันเหรอ?]

“ไม่ใช่ตอนนี้ ฉันแค่ดูๆ ไว้ก่อน”

[เหอะ เสียเวลาจริงๆ]

“ฉันก าลังจะไปซื้อของอย่างอื่น ดังนั้นเอาไอเท็มที่ฉัน
เรียกออกมาให้หน่อย”

ผมเรียกชื่อไอเท็มออกมาอีกสองครั้ง หลังจากนั้นสักพัก
รายการไอเท็มก็โผล่ขึ้นมาตรงหน้าของผม

* เสมหะม้าน ้าค้อน – คงเหลือ: 124

* หนามสุกรศิลา – คงเหลือ: 17

ผมเปรียบเทียบมันกับลิสต์ในความทรงจ าของผม อาหาร
ของอิกทิโอซอรัส ม้าน ้าค้อนและสุกรศิลา วัฏจักรของ
สายพันธุ์ทะเล… ไม่ต้องสงสัยเลย นี่คือคู่ผสมที่ดีที่สุด
เมื่อน ามันมาใช้โจมตีอิกทีโอซอรัส

“เมือกสี่ หนามสี่ เป็น 800 เหรียญใช่ไหม?”

[ใช่ แต่… เจ้าจะใช้ไอเท็มจิปาถะเหล่านี้ที่ไหน?]

“แกไม่จ าเป็นต้องรู้”

[…ข้าไม่ได้อยากจะสอดนะแต่ท าไมเจ้าไม่ซื้อของอย่าง
อื่น? ยกตัวอย่างเคล็ดดาบโบเรียง เดิมทีมันมีราคา 8,000
เหรียญ แต่ตอนนี้ข้าจะขายมันให้ 4,000 เหรียญ การซื้อสิ่ง
นี้จะไม่เป็นประโยชน์ต่อการเคลียร์สถานการณ์มากกว่า
เหรอ?]

“ขอบคุณนะ แต่ฉันจะซื้อแค่นี้”

บีฮยองไม่พอใจแต่ก็รับเงินไป

[800 เหรียญถูกใช้จ่าย]

ในความมืด ผงที่เป็นประกายได้มารวมตัวกันและหนามที่
ยื่นออกมา 4 อันกับกระเป๋าเมือกสีด า 4 อันได้ปรากฏขึ้น

[ข้าไม่สามารถคืนเงินได้แล้วถ้าเจ้ามานึกเสียใจในตอนนี้
เจ้าเข้าใจไหม?]

“ฉันรู้”

ผมพยักหน้าสั้นๆ และเริ่มท างาน ผมถอดเสื้อออก ผูกมัน
ไว้รอบๆ เอว และติดหนามลงในช่องว่าง ในขณะที่
กระเป๋าถูกแขวนไว้ที่เอวของผม

หนามของสุกรศิลาที่อด้าน แต่มันก็คม ณ ตรงปลาย มันมี
ความยาวประมาณ 1 เมตร มันเป็นขนาดที่เหมาะสมกับ
การเจาะบางสิ่ง

[อืม… งั้นข้าไปล่ะ ข้าไม่สามารถอยู่กับเจ้าได้ มีเรื่องสนุก
ก าลังเกิดขึ้น ณ อีกที]

“อืม”

[ฮุฮุ งั้นก็ลาก่อน ข้าหวังว่าเรื่องราวจะอวยพรเจ้านะ]

บีฮยองหายไปท่ามกลางแสงสว่างและพื้นที่รอบๆ ก็มืดลง
อีกครั้ง ผมสามารถใช้ไฟฉายบนสมาร์ทโฟนของผมได้
แต่ผมก็ต้องการประหยัดแบตเตอรี่ไว้ให้ได้มากที่สุด

ในความมืด หนามสุกรศิลาเปล่งแสงสีฟ้าออกมา มันเป็น
แสงอ่อนๆ แต่ในเวลานี้มันก็เพียงพอแล้ว

ผมดึงหนามออกมาและเหวี่ยงมัน บางทีมันอาจจะเป็น
เพราะผมไม่ได้มีสกิลอย่างเช่นการฝึกฝนอาวุธหรืออวตาร
ของพวกทหาร ผมไม่ค่อยชินกับการถือหนามเท่าไหร่

[กลุ่มดาวบางกลุ่มเบื่อหน่าย]

กลุ่มดาวใจร้อนได้ออกจากช่องไป ผมไม่เห็น แต่บีฮยอง
อาจจะรู้สึกหงุดหงิดอยู่ในตอนนี้

จากนั้นหนึ่งชั่วโมงก็ผ่านไป

ขวา, ซ้าย, ขึ้น และลง

ผมไม่ชอบมัน แต่ผมก็ไม่มีปัญหาในการจัดการกับหนาม
อีก พื้นผิวหยาบพอแล้ว และไม่ได้ดูเหมือนว่ามันจะลื่น
หลุดจากมือไปง่ายๆ อีก

มันถึงเวลาที่จะเริ่มต้นแล้ว ผมใช้แรงที่พอเหมาะและแทง
เข้าใส่ผนังอิกทิโอซอรัสเหนือตัวผม

ดึ๊ง!

มันเหมือนกับการจิ้มก าแพงยางที่ยืดหยุ่นได้ในขณะที่
หนามเด้งออกมา ความแข็งแกร่งของผมในตอนนี้ยังไม่

พอที่จะฉีกท้องของอิกทิโอซอรัส มันน่าจะเหมือนกันถ้า
ผมใช้สกิล

ครืน ครืน ครืน ครืน!

ในเวลานั้นเอง รูเล็กๆ ณ ด้านบนผนังท้องก็เปิดออก
พร้อมๆ กัน จากนั้นก็มีของเหลวที่น่าขยะแขยงเป็นอย่าง
ยิ่งไหลออกมา

“โฮก!”

หนึ่งในปีศาจที่ลอยอยู่กับบางสิ่งในท้องเริ่มกรีดร้อง
ออกมา

ซู่ ซู่ ซู่ ผิวหนังของปีศาจเริ่มลุกไหม้ การย่อยสลายของ
อิกทิโอซอรัสเริ่มแล้ว น ้าย่อยของอิกทิโอซอรัสผสมเข้า
กับน ้าของแม่น ้าอย่างรวดเร็วและหลอมละลายคอนกรีต
และสิ่งอื่นๆ ที่ลอยอยู่

ซู่ ซู่ ซู่ ซู่!

ไม่มีเวลาแล้ว มันเป็นไปตามแผน

ผมกระโดดจากวัตถุที่ก าลังลอยอยู่และคว้าจับตุ่มบนผนัง
กระเพาะ จากนั้นผมก็เริ่มปีนขึ้นไปบนผนังราวกับผม
ก าลังปีนหินผา

อึก อึก อึก

ปากทางของน ้าย่อยอยู่เหนือขึ้นไปทางขวา ผมยัดหนาม
เข้าไปในปากของผมและคว้ากระเป๋าเมือก

เมือกของม้าน ้าค้อน ผมเทของเหลวสีน ้าเงินลึกลับใส่มือ
และทาเมือกไปที่ปลายหนามอย่างระมัดระวัง

มันทั้งแม่นย าและระมัดระวัง ราวกับว่าผมก าลังทาครีม
ไปยังบริเวณที่จะโกน หากครีมโกนหนวดป้องกันผิวจาก
ใบมีดโกน เมือกก็ป้องกันหนามจากน ้าย่อย

ไป ผมเหวี่ยงหนามเข้าใส่ที่ที่น ้าย่อยก าลังออกมา เหลี่ยม
มุมถูกต้อง และผมก็ใช้แรงเต็มพิกัด

แคว๊ก!

น ้าย่อยไหลลงมาจากหนามและย้อมผิว ณ ปลายแขนของ
ผม ผมรู้สึกเจ็บปวดมากๆ แต่ก็ไม่หยุด ถ้าผมล้มเหลวที่นี่
ทุกๆ อย่างก็จะจบสิ้น

[สกิลเฉพาะตัว ‘ก าแพงที่สี่’ บรรเทาความเจ็บบางส่วน]

อึก อึก กึกกัก…

ไม่นานนัก หนามก็ขัดจุดปล่อยไว้

“หนึ่ง”

หลังจากถอนหายใจยาวออกมา ผมก็ดึงหนามอีกอัน
ออกมาจากเอว ผมทาเมือกของม้าน ้าค้อน และหาจุด
ปล่อยน ้าย่อยอีกอัน จากนั้นก็ปิดมันไว้

[กลุ่มดาวหลายๆ กลุ่มดาวชื่นชมในความใจเย็นของคุณ]

[กลุ่มดาวมอบการสนับสนุนให้คุณ 200 เหรียญ]

ผมใช้วิธีนี้เพื่อปิดจุดที่เปิดอยู่ทั้งสาม มันมีบางส่วนที่
เหลืออยู่ แต่มันก็เปิดเพียงเล็กน้อยและไม่ได้ปล่อยน ้าย่อย
ออกมามากเท่าไร

มันมีหนามอันเดียวที่เหลืออยู่ตรงเสื้อที่พันแน่นอยู่
รอบตัวผม ทั้งหมดที่เหลืออยู่คือหนาม 1 อันและกระเป๋า
เมือก 2 อัน

ผมใช้เมือกที่เหลืออยู่ทาผิวและเสื้อผ้าของผม จากนั้นก็เท
ที่เหลืออยู่ลงไปในล าคอของผม

“อึก”

รสชาติคาวๆ บนลิ้นของผมน่าคลื่นไส้ แต่มันก็ยังดีกว่า
ตาย ความขมขื่นเทียบกันไม่ได้เลยกับภัยพิบัติที่จะเกิดขึ้น
นับจากนี้เป็นต้นไป

ประมาณ 5 นาทีหลังจากนั้น ทั่วทั้งท้องก็เริ่มสั่น

…มันเริ่มแล้ว

กี๊ซซซซซซซ-!

อิกทิโอซอรัสกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด หลอด
เลือดบนผนังของกระเพาะก าลังบีบตัว หนามยืดขยายเข้า
ไปยังหลอดเลือดอย่างเห็นได้ชัด

หนามที่ถูกปักไว้เริ่มขยายตัวอย่างรุนแรง หนามของสุกร
ศิลาเติบโตเพื่อตอบสนองกับของเหลวในร่างกายของสาย
พันธุ์ทะเล

กึก กึก กึก กึก กึก กึก

หนามต้านทานต่อน ้าย่อยเนื่องจากเมือกที่ทาไว้ได้ดูดซับ
น ้าย่อยที่อยู่รอบๆและเริ่มหยั่งรากลงไปในร่างกายของ
อิกทิโอซอรัส

หนามของสุกรศิลาจะไม่หยุดจนกว่าอิกทิโอซอรัสจะตาย
สนิท

กี๊ซซซซซซ!

ในขณะที่ผมเฝ้าดูของเหลวก าลังหมุนวนอยู่ใต้ฝ่าเท้า ผม
คว้าหนามไว้แน่น ผมท าทุกๆ อย่างที่สามารถท าได้ไป
แล้ว จากนี้เป็นต้นไป มันคือการต่อสู้ทางจิตใจ

ไม่ผมตาย มันก็ต้องตาย มีแค่คนเดียวเท่านั้นที่จะรอดไป ได้