มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 213 – การฟักตัว (5)

…กลุ่มดาวใหม่? มาแล้วเหรอ? มันเร็วกว่าเวลาที่คาดไว้ ผมคิด
ว่ามันคงจะมีการซับสไคร้หลังจากเกิดเหตุการณ์ขึ้นหลายครั้ง…
[กลุ่มดาวก าลังมองมายังอวตารโดยไม่เปิดเผยค าขยายของ
ตัวเอง]
ดูเหมือนจะไม่ใช่กลุ่มที่ผมเคยพบมาก่อน ผมผิดหวังเล็กน้อย
ผมหวังว่ามันจะเป็นนักเขียนลับหรือมังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ
“จ-เจ้าได้ยินข้อความเมื่อกี้ไหม?”
“ข้อความอะไร?”
“ข้าได้ยินข้อความทางอ้อม!”
ผมไม่รู้ว่ามันรวยแค่ไหน แต่กลุ่มดาวใหม่ก าลังโปรยข้อความ
ทางอ้อมลงมาตั้งแต่แรก บียูตะโกนจากต าแหน่งบนร่างกาย
ของผม บางทีตอนนี้บียูคงก าลังได้รับเหรียญเป็นจ านวนมาก

อยู่ มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะต้องประหลาดใจ ในตอนนี้เธอรู้
วิธีการท าเหรียญในฐานะโดเกบิแล้ว
「คิมทกจาคิด: ฉันหวังว่าพวกเขาจะเป็นคนดีนะ」
แนวโน้มการซับสไคร้ตั้งแต่แรกเริ่มจะก าหนดลักษณะของช่อง
การกระตุ้นและความยากล าบากของสถานการณ์จะถูกก าหนด
หากกลุ่มดาวเริ่มต้นคือ ‘ผู้แสวงหาอวตาร’ หรือ ‘ผู้แสวงหา
ความสนุกสนาน’
สุดท้ายแล้วทุกๆ รายละเอียดที่โดเกบิไม่สามารถระบุได้ก็จะถูก
สร้างขึ้นเพื่อตอบสนองความต้องการของสมาชิก
ในความเป็นจริง นี่คือสิ่งที่ผมเป็นกังวลมากที่สุด ชินซูยองใน
การเสื่อมถอยรอบที่ 41 ได้รับความทุกข์ทรมาณจากโดเกบิมา
มากมายมหาศาลแล้ว เพื่อที่จะด าเนินสถานการณ์ต่อไปใน
อนาคต บียูจะต้องเผชิญหน้ากับความต้องการของกลุ่มดาว
อย่างต่อเนื่อง
“ป๊า?”

ผมวางมือบนหัวของบียู
[กลุ่มดาวที่ไม่เปิดเผยค าขยายก าลังเปิดเผยค าขยายของตน
ออกมา]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ไม่พอใจกับอวตารที่นี่]
ผมขมวดคิ้วกับข้อความ
…นี่เป็นการเริ่มต้นที่ไม่ดี ผมนึกถึงเรื่องที่ได้ยินมาเกี่ยวกับจ้าว
อสรพิษล่ าซ าในหนทางเอาชีวิตรอด
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ เบื่อกับการเดินเรื่องของ
สถานการณ์นี้]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ไม่พอใจกับการเดินเรื่องอันไร้
เดียงสาของโดเกบิ]
จ้าวอสรพิษล่ าซ า งานอดิเรกของเขาคือการเข้ามายังช่องที่มี
กลุ่มดาวอ่อนแอ โปรยเหรียญไปทั่ว และพังสถานการณ์
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ต้องการการกระตุ้น]

ผมนึกถึงหนทางเอาชีวิตรอดที่พูดถึงเกี่ยวกับการที่มีช่องเป็น
จ านวนมากมีผู้ติดตามลดลงหรือถูกท าลายลงโดยสมบูรณ์
เพราะเขา เขาถูกพูดถึงแค่แบบผ่านๆ แต่ในตอนนี้ผมกลับได้
เผชิญหน้ากับเขาโดยตรง
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ไม่ต้องการความอยู่รอดของ
‘ทาสพลัดถิ่น’]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ บอกว่าทุกคนควรร่วมมือกัน
สังหารศัตรู!]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ประกาศว่าเขาจะบริจาคเหรียญ
ให้กับทุกคนที่ฆ่าทาสพลัดถิ่น]
ชาวเมืองเริ่มมองไปรอบๆ กับข้อความ บางคนก็ดูสับสนกับ
ความหมายของมัน และบางส่วนก็ดูลังเล บางคนก็ตื่นตระหนก
ขึ้นมาเมื่อความทรงจ าแย่ๆ โผล่ขึ้นมา

อย่างไรก็ตาม บางคนก็ลอบเอาอาวุธของพวกเขาออกมา จาง
ฮายังสังเกตเห็นมันและตะโกนออกมา “เดี๋ยวก่อน! พวกเจ้า
ก าลังท าอะไรกัน?”
เขาขยับช้าไปก้าวหนึ่ง เมื่อพวกเขาเห็นคนๆ หนึ่งหยิบอาวุธ
ออกมา การกระท าของชาวเมืองเร็วยิ่งขึ้น หนึ่ง สอง สาม
จ านวนของอาวุธเพิ่มขึ้น
“เฮ้ พวกเจ้าจริงจังเหรอ? ไม่ได้นะ!” มาร์คจับชาวเมืองที่ก าลัง
เข้ามาใกล้ทาสพลัดถิ่น”เพียงเพราะพวกเขาเป็นทาสพลัดถิ่น
ไม่ได้หมายความว่าพวกเขาจะต้องตาย บางคนก็ยังมีจิตใจ
อยู่!”
“พวกนี้ส่วนใหญ่ได้ขายดวงวิญญาณให้กับดยุคไปแล้ว!”
“ไม่ใช่ทุกคนที่เป็นอย่างนั้น! เจ้าไม่รู้เหรอ?”
“ไม่ใช่ว่าพวกเขาตายไปแล้วเหรอ? นี่มันสุดยอดไปเลย!”
ชาวเมืองตาบอดไปกับเหรียญและชักดาบออกมา

[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ตื่นเต้นกับความขัดแย้งที่ทวี
ความรุนแรงขึ้น]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ประกาศว่าเขาจะบริจาคเงิน
3,000 เหรียญให้กับอวตารที่สังหารทาสพลัดถิ่นได้มากที่สุด]
3,000 เหรียญ มันเป็นจ านวนเงินก้อนใหญ่ในเขตอุตสาหกรรม
ที่เหรียญมีค่ามาก
“ม-มาฆ่าพวกเขาเถอะ พวกเราต้องใช้ชีวิตอยู่นะ…!”
“จริง! ประธาน แค่ฆ่าทุกคนและกลับไปก็พอแล้ว!”
เสียงพึมพ าเริ่มดังออกมา จ านวนของชาวเมืองที่หยิบอาวุธ
ออกมาเพิ่มขึ้น มาร์คตะโกนออกมาอีกครั้งเพื่อหยุดความโลภ
ของพวกเขา “พวกเขาเคยเป็นชาวเมืองมาก่อน! ถ้าพวกเจ้า
ท าแบบนี้ พวกเจ้าจะแตกต่างจากขุนนางยังไง?”
“ออกไปให้พ้นทาง! ถ้าพวกเราไม่ลงมือตอนนี้ล่ะก็―”

[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ก าลังสนุกกับข้อพิพาทระหว่าง
ชาวเมือง]
ช่วงเวลาที่มาร์คถูกผลัก ข้อความอีกอันก็ตามมา
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ประกาศว่าเขาจะบริจาคเงิน
300 เหรียญให้กับอวตารที่สังหารชาวเมือง]
ชาวเมืองตกตะลึงในไม่ช้า พวกเขามองหน้ากันและรีบขยับ
ออกจากกัน
“เอ่อ…”
“ด-เดี๋ยวก่อน!”
ผมคิดว่าผมรู้ว่าพวกเขาก าลังคิดอะไรอยู่
「ใช่ เดิมทีสถานการณ์ก็เป็นเช่นนี้」
วันหนึ่ง ชาวเมืองของสถานที่แห่งนี้ที่อยู่ใน ‘สถานการณ์แรก’
ได้ชี้ดาบเข้ามากันและเข่นฆ่าเพื่อเอาชีวิตรอด

“อ-เอ่อ…”
ชาวเมืองเหลือบมองหน้ากันพร้อมกับจับอาวุธไว้แน่น กลุ่ม
ดาวพูดออกมาเพียงไม่กี่ค า และความสามัคคีก็เริ่มพังทลายลง
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ มีความยินดีกับปฏิกิริยาที่เกิด
จากอวตาร]
ความเกลียดชังกลุ่มดาวของผม ซึ่งผมลืมไปนานแล้วได้ฟื้น
กลับคืนมาอีกครั้ง นานมาแล้ว ผมอาจจะเป็นเหมือนชาวเมือง
พวกนี้ ผมคงจะเล่นไปตามบทบาทของกลุ่มดาวเพื่อเงินเหรียญ
สองเหรียญ ปรับตัวเข้าเรื่องราวของกลุ่มดาว และกลายเป็นไม่
แยแส และกล่าวว่า ‘นี่คือสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้’
「คิมทกจาคิด」
มันหลีกเลี่ยงไม่ได้…
「มันไม่มีสิ่งใดที่หลีกเลี่ยงไม่ได้」

ผมถอยหลังไปหนึ่งก้าวและบดขยี้พื้น ผมใช้พลังนี้เพื่อกระโจน
เข้าหาฝูงชาวเมือง จากนั้นผมก็คว้าคอของชาวเมืองที่ผลัก
มาร์คอย่างแรง
“อ-อั๊ค!”
“300 เหรียญต่อคน”
“อั๊ค… น-นักปฏิวัติ?”
“300 เหรียญ นายไม่คิดว่ามันถูกไปหน่อย?”
ชาวเมืองที่ผมบีบคอไว้ดิ้นรน แต่ผมก็ก ามือแน่นขึ้นแทนที่จะ
ปล่อย หลังจากนั้นไม่นาน ชาวเมืองที่หน้าซีดก็ทิ้งอาวุธลง
และชาวเมืองที่อยู่รอบๆ ก็พากันกรีดร้องออกมา เมื่อชาวเมือง
ก าลังจะหายใจไม่ออก ผมก็ทิ้งเขาลงบนพื้น ดวงตาอันน่า
สะพรึงกลัวของพวกเขามองมาที่ผม
“300 เหรียญต่อคน… จะเป็นยังไงถ้าฉันฆ่าทุกคนที่นี่?”
“อ-เอ่อ…”

“ถ้าพวกนายฆ่าทาสพลัดถิ่น เขาจะมอบเงินให้ 3,000 เหรียญ
โดยรวมแล้ว มันก็เป็นเงิน 13,000 เหรียญ… แน่นอน มันก็ยาก
ที่จะไม่สนใจนะ”
13,000 เหรียญ ชาวเมืองส่วนใหญ่ที่อยู่ที่นี่ไม่เคยเห็นเงิน
จ านวนเท่านี้มาก่อน
“…แต่พวกนายไม่รู้เหรอ? พวกนายไม่อาจเปลี่ยนอะไรได้ด้วย
เงิน 13,000 เหรียญ อย่างมาก มันก็เป็นสกิลที่ไม่ค่อยมี
ประโยชน์สองสามสกิลและอุปกรณ์บางอย่าง”
ดวงตาของชาวเมืองเริ่มสั่น เหล่าคนที่ไม่เคยใช้กระเป๋าโดเกบิ
ย่อมไม่รู้ เงิน 13,000 เหรียญเป็นแค่เงินจ านวนเล็กน้อย
ส าหรับกลุ่มดาวระดับสูง พวกเขาสามารถท าอะไรในโลกนี้ได้
ด้วยเงินแค่นั้น?
ผมมองลงไปยังชาวเมืองบนพื้น “งั้นนายจะท าอะไรต่อ?”
“อ-อ่า?”
“นายจะท าอะไรกับเงิน 13,000 เหรียญหลังจากฆ่าทุกคน?”

อารมณ์ค่อยๆ ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชาวเมือง ความกลัว
ความกลัว และ…
“ข้า ข้า…”
ชาวเมืองบ่นด้วยเสียงที่ฟังดูเหมือนกับพวกเขาตกลงสู่เหวลึก
“ม-ไม่มีอะไร…”
ผมมองไปยังใบหน้าอันสับสนของชาวเมือง ในความเป็นจริง
ผมรู้ พวกเขาไม่ได้ท าสิ่งนี้ด้วยจุดประสงค์ที่ชัดเจน บางที
ชาวเมืองเองก็ไม่เข้าใจว่าท าไมพวกเขาถึงต้องพยายามหา
เหรียญ พวกเขามีแรงผลักดันให้เอาชีวิตรอดและรวบรวม
เหรียญได้มากกว่าอวตารคนอื่น สถานการณ์ท าให้อวตารเป็น
ทาสต่อสถานการณ์
ในความเงียบงัน ชาวเมืองก็ตระหนักได้ถึงสิ่งที่พวกเขาคิดจะ
ท าและระเบิดเสียงร้องออกมา”น-นักปฏิวัติ ข้า…”

ผมลุกขึ้น และไม่สนใจสายตาของพวกเขา จากนั้นผมก็พูด
ออกมาอย่างลวกๆ”เนื่องจากช่องเปิดแล้ว กลุ่มดาวจะมามาก
ขึ้นอีกในอนาคต”
สายตาของชาวเมืองที่ก าลังจ้องมาที่ผมสั่นไหวด้วยอาการที่
แตกต่างออกไป
“อย่าขายเรื่องราวของพวกนายเพื่อแลกกับเศษเงิน ถ้าพวก
นายต้องการขายมันก็ให้ขายในราคาที่เหมาะสม”
ผมไม่รู้ว่าค าพูดของผมจะสื่อสารกับผู้คนได้มากแค่ไหน ผมพูด
ไม่ค่อยเก่ง ถึงกระนั้น นี่ก็คือทั้งหมดที่ผมท าได้
ผู้คนรอบๆ ตัวผมเม้มริมฝีปากของตัวเองด้วยสีหน้าเศร้าๆ
จากนั้นพวกเขาก็ดูเหมือนกับได้ตัดสินใจอะไรบางอย่าง
ชาวเมืองก้มหัวลงและเริ่มทิ้งอาวุธของพวกเขา ไม่มีใครเปิด
ปาก แต่สีหน้าของพวกเขาก็เป็นค าตอบได้แล้ว
อย่างไรก็ตาม มันก็ไม่ใช่ทุกคนที่จะยอมรับค าพูดของผม
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ จ้องมองมาที่คุณ]

[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ รู้สึกโกรธแค้นคุณ]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่ารางวัล]
สถานการณ์ล่ารางวัล ใช่ มันมีของแบบนี้อยู่ มันเป็น
สถานการณ์บัดซบที่ถูกเรียกออกมาตามค าขอของกลุ่มดาว
“…นักปฏิวัติ?”
ชาวเมืองที่ก าลังประหลาดใจเหลือบมองผมด้วยใบหน้าที่น่า
กลัว เป้าหมายจะชัดเจนถ้าสถานการณ์ล่ารางวัลโผล่ขึ้นมา
ตอนนี้ ในเวลานี้ บียูก็ลอยขึ้นจากหัวของผมและลอยอยู่ใน
อากาศ
[ป๊า]
โดเกบิคนอื่นคงจะยอมรับสถานการณ์ล่ารางวัลด้วยความเต็ม
ใจ แต่บียูไม่ท าแบบนั้น ร่างกายของบียูพองตัวราวกับว่าเพื่อ
ปฏิเสธค าขอ
[..ป๊า?]

จากนั้นประกายแสงจางๆ ก็ไหล่ผ่านร่างเล็กๆ ของบียู
[ป-ป๊า ป๊าาาา…!]
ในเวลานี้ ผมก็ตระหนักได้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่ารางวัล]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ได้ร้องขอสถานการณ์ล่ารางวัล]
บียูก าลังดิ้นรนกับสัญชาตญาณของเธอ
「ไม่เหมือนกับความเข้าใจผิดทั่วไป โดเกบิไม่ได้จงใจกระตุ้น
สถานการณ์」
มันเป็นสัญชาตญาณที่จะตอบสนองต่อความต้องการของกลุ่ม
ดาวที่ติดตามช่อง
「ยิ่งธรรมชาติเป็นนักสตรีมเมอร์เท่าไร สัญชาตญาณของ
เหล่านี้ก็ยิ่งรุนแรง มันเป็นสัญชาตญาณในการสร้าง

สถานการณ์ที่มีความปรารถนามากยิ่งขึ้น โดเกบิทุกคนใช้ชีวิต
อยู่กับสัญชาตญาณเช่นนี้」
บียูยังเป็นทารก และมันก็ยากมากส าหรับเธอที่จะเอาชนะ
สัญชาตญาณเช่นนี้ ผมเอื้อมมือออกไปและคว้าตัวบียูเบาๆ
“ไม่เป็นไร”
“มันไม่ได้มีคนซับสไคร้แค่คนเดียวในช่องนี้”
[กลุ่มดาว ‘ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น’ ไม่เห็นด้วยกับการ
เรียกร้องสถานการณ์ล่ารางวัล]
ประกายแสงกระจายออกมาจากปลายนิ้วของผม
[ค าขอสถานการณ์ล่ารางวัลถูกปฏิเสธ]
[กลุ่มดาว ‘จ้าวอสรพิษล่ าซ า’ ประหลาดใจ]
ผมเงยหน้าขึ้นไปในอากาศ “จ้าวอสรพิษ เรื่องราวที่นาย
ต้องการไม่ได้อยู่ที่นี่”

ผมจ้องมองไปยังกลุ่มดาวที่ก าลังเปล่งแสงจางๆ อยู่ในท้องฟ้า
ยามค่ าคืนและประกาศด้วยน้ าเสียงไม่ไยดี “ฉันก าลังยุ่งอยู่
ดังนั้นไสหัวไปซะ”
(จบตอน)