มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 347 – ดีและร้าย (4)

[ราชาแห่งนรกอสรพิษได้รับบาดเจ็บและออกจาก
สถานการณ์]
[คุณชนะการเลื่อนต าแหน่งราชาปีศาจ!]
[การจัดอันดับโลกปีศาจของคุณได้รับการปรับเปลี่ยน!]
[คุณกลายเป็นราชาปีศาจที่ 72!]
ผมเดินผ่านกองขี้เถ้าของโชจินชอลและมองไปรอบๆ พวกเขา
คือราชาปีศาจสองคนที่ยังไม่ได้สติ อันที่จริง มันเป็นธรรมดาที่
ต้องประหลาดใจ มันเป็นเพราะราชาปีศาจอันดับที่ 73 ถูกปิด
ฉากด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ถึงกระนั้น นี่ก็คือความจริง
[ราชาปีศาจหลายคนรู้สึกทึ่งกับพลังของคุณ]
[ราชาปีศาจ ‘ปีศาจแห่งความสบายและความโหดเหี้ยม’ ไม่
ยอมรับสถานะของคุณ]

[ราชาปีศาจ ‘ความมืดอันไร้ค่า’ ถูกคุกคามโดยสถานะของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ก าลังเยาะเย้ยปฏิกิริยา
ของราชาปีศาจ]
ไม่ใช่กลุ่มดาวทุกคนที่จะได้รับมหาเรื่องราว แม้ว่าพวกเขาจะมี
มหาเรื่องราว แต่ส่วนแบ่งในนั้นก็ต่ า และพวกเขาก็ไม่อาจใช้
ประโยชน์จากมันได้อย่างเต็มที่
ผมแตกต่าง มหาเรื่องราวทั้งหมดของผมไม่ได้สืบทอดมาจาก
คนอื่น แต่เป็นประวัติศาสตร์ที่ผมสร้างขึ้นมากับสมาชิกปาร์ตี้
ของผม
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ยังด าเนินต่อไป]
มหาเรื่องราวที่รวบรวมด้วยวิธีนี้แสดงให้เห็นถึงระดับที่
แตกต่างอย่างสิ้นเชิงของพลัง
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ก าลังมองดูราชา
ปีศาจด้วยดวงตาที่โลภ]

การเผชิญหน้ากับโพไซดอนยังคงคั่งค้างอยู่ในศรัทธาไม่แตก
สลาย ผมจ้องไปยังราชาปีศาจ
[ราชาปีศาจ ‘นักคิดแห่งความเท็จและความลับ’ ก าลังเตรียม
ออกจากสถานการณ์]
ราชาปีศาจที่ 71 ดันทาเลียน ปีศาจที่รู้จักกันว่าเจ้าเล่ห์
สังเกตเห็นได้อย่างรวดเร็ว
[นายพยายามจะหนีไปไหนกัน?]
ผมใช้ทั้งการปล่อยกระแสไฟฟ้าและวิถีแห่งสายลมเพื่อจับเขา
ครั้งนี้ผมได้รับความช่วยเหลือจากบีฮยอง
[ส านักงานได้ปฏิเสธข้อเสนอสถานการณ์ของนักคิดแห่งความ
เท็จและความลับ]
[เกมจะยุติ ณ ตอนจบ ราชาปีศาจ]
ดวงตาของดันทาเลียนเบิกกว้างขึ้นราวกับเขาไม่คาดคิดว่าโด
เกบิจะเข้าข้างผม มันเป็นเพราะความตกใจจากความพ่ายแพ้

ของอันโดรมาเลียสงั้นเหรอ? ผมไม่รู้สึกถึงศักดิ์ศรีใดๆ จาก
ตัวตนของราชาปีศาจ
ราชาปีศาจตั้งแต่อันดับที่ 70 ลงมาก็เป็นเช่นนี้ พวกเขา
กลายเป็นราชาปีศาจเพราะโชค และแทบจะไม่ได้เรื่องอะไร
ด้วยซ้ าแม้จะใช้ชื่อของ ‘ราชาปีศาจ’
เลือดสาดออกมา และหัวของร่างอวตารที่ก าลังประมาทก็กลิ้ง
ลงไปบนพื้น
[อันดับที่ 71]
[นักคิดแห่งความเท็จและความลับได้รับบาดเจ็บและออกจาก
สถานการณ์แล้ว]
[คุณชนะการเลื่อนต าแหน่งราชาปีศาจ!]
[การจัดอันดับโลกปีศาจของคุณได้รับการปรับเปลี่ยน!]
[คุณกลายเป็นราชาปีศาจที่ 71!]

ผมมองไปยังคนสุดท้ายที่เหลืออยู่ ผู้บรรเลงแห่งเครื่องดนตรี
แอมดูเซียส
แอมดูเซียสถาม [เจ้าต้องการท าแบบนี้จริงๆ เหรอ?]
[ท าไม นายกลัวเหรอ?]
[เจ้าเห็นว่าข้าอยู่ในระดับเดียวกับสองคนนั้นเหรอ?]
บรรยากาศเปลี่ยนไป ไม่เหมือนกับราชาปีศาจทั้งสองที่ผมเพิ่ง
เอาชนะไป แอมดูเซียสเตรียมพร้อมส าหรับการต่อสู้ เขาของยู
นิคอร์นงอกขึ้นมาจากหัวของอวตาร
[ราชาปีศาจ ‘ผู้บรรเลงแห่งเครื่องดนตรี’ ได้อัญเชิญสตาร์รีลิค
‘ทรัมเป็ตดารา’]
จากอันดับที่ 60 ไป ระดับของราชาปีศาจจะเพิ่มขึ้นเล็กน้อย
[สกิลเฉพาะตัว ‘ความเข้าใจในการอ่าน’ ถูกเปิดใช้งาน]
ความหนาของเรื่องราวแตกต่างออกไป อย่างไรก็ตาม มันก็
ไม่ได้มีความรู้สึกที่พิเศษอะไรเนื่องจากผมได้พบกับแอสโมเดียส

ในอันดับที่ 32 แล้ว แอสโมเดียสอาจจะเลื่อนระดับขึ้นไปมาก
แล้วในตอนนี้ มันมีราชาปีศาจที่มีการเติบโตอย่างก้าวกระโดด
และหนึ่งในนั้นก็คือแอสโมเดียส ในทางกลับกัน ราชาปีศาจใน
อันดับที่ต่ ากว่านั้นก็แทบจะไม่มีโอกาสเติบโตขึ้นเลย
[สถานะของคุณเพิ่มขึ้นอย่างมาก และสกิล ‘ความเข้าใจในการ
อ่าน’ ของคุณก็แข็งแกร่งขึ้น!]
[สกิลของคุณช่วยให้คุณเข้าใจองค์ประกอบของเรื่องราว!]
เรื่องราวที่ผมรู้สึกจากแอมดูเซียสมืดมนและเสื่อมโทรมมาก
[เรื่องราว ‘นักแสดงแห่งขุมนรก’ ก าลังหาวในขณะที่มองมาที่
คุณ]
มันเป็นเรื่องราวที่น่าเบื่อและยาวนานจนไม่ท าให้ผมอยากรู้
เกี่ยวกับภูมิหลังอีกต่อไป นี่คือเรื่องราวที่ก่อขึ้นเป็นกระดูกสัน
หลังของแอมดูเซียส ผู้บรรเลงแห่งเครื่องดนตรี
แอมดูเซียสถาม [เจ้าก าลังดูอะไร?]

ผมพูดมันไปก่อนหน้านี้ แต่เรื่องราวที่ผมสะสมมาก็มีความ
เข้มข้นมากกว่าของพวกเขา อันที่จริง ค าพูดเหล่านี้ผิด มันมี
ช่วงเวลาที่เข้มข้นในเรื่องราวทุกๆ เรื่อง แต่การเปรียบเทียบ
ความเข้มข้นนั้นก็ไม่ได้มีความหมายตั้งแต่แรก ในการ
ถ่ายทอดสดดวงดาวบัดซบนี่ สิ่งเดียวที่ชนะได้คือเวลา
[…ฉันแค่อยากจะต่อสู้]
หลังจากผ่านไปหลายร้อยปี กลุ่มดาวบางส่วนได้ที่อด้านลงโดย
การกระตุ้นของสถานการณ์ แทนที่จะค้นหาและส ารวจ
เรื่องราวใหม่ๆ พวกเขามอบความไว้วางใจให้กับเรื่องราวที่
พวกเขาได้รับมาแล้ว หยุดคิดเกี่ยวกับมัน
[เรื่องราว ‘นักแสดงแห่งขุมนรก’ ก าลังเคลื่อนไหวตามความ
ประสงค์ของราชาปีศาจ ‘แอมดูเซียส’]
ในที่สุด คนที่เป็นเจ้าของเรื่องราวก็ถูกครอบง าโดยเรื่องราว
ของพวกเขา
[คนที่อยู่มาไม่ถึง 100 ปีก าลังล้อเลียนข้าเหรอ?]

แอมดูเซียสรู้ว่าความโกรธของเขาไม่ได้เป็นของเขาเองทั้งหมด
[เรื่องราว ‘นักแสดงแห่งขุมนรก’ ได้เริ่มขึ้นแล้ว]
ในที่สุด คอนเสิร์ตแห่งขุมนรกก็เริ่มขึ้น คลื่นเสียงที่เต็มไปด้วย
พลังของอาณาจักรปีศาจที่ 67 เคลื่อนผ่านอากาศ
“อ๊ากก!”
เหล่าอวตารแห่งกรุงโซลหลั่งเลือดออกมาและล้มลง การ
บรรเลงออเคสตราแห่งขุมนรกเต็มไปด้วยเลือดและความตาย
และไม่มีสิ่งใดผิดปกติส าหรับมัน อย่างไรก็ตาม ผมก็ไม่ถอย
แอมดูเซียสแข็งแกร่ง แต่มันก็ไม่ถึงจุดที่ผมไม่สามารถเอาชนะ
เขาได้
[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ด าเนินต่อไป]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ด าเนินต่อไป]

ด้านข้างและไหล่ของผมได้รับบาดเจ็บจากคลื่นเสียงอันทรง
พลัง แต่ผมก็ไม่สนใจ เรื่องราวที่ผมและสมาชิกปาร์ตี้สร้างขึ้น
ก าลังปกป้องผม
「ดังนั้นชายที่กลืนกินเทพเจ้าจึงได้สร้างเปลวเพลิงของเขา
เอง」
เปลวไฟแห่งคบเพลิงลุกโชนขึ้นจากศรัทธาไม่แตกสลาย
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ก าลังส่งเสียงค าราม
ดุร้าย]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ใช้การควบคุมเหนือ
เรื่องราวอื่นๆ!]
เรื่องราวที่ผมได้รวบรวมมารายล้อมคบเพลิง
[เรื่องราว ‘ราชาแห่งโลกที่ไร้ราชา’ ปั่นป่วน]
[เรื่องราว ‘ผู้ต่อต้านปาฏิหาริย์’ กลัวมหาเรื่องราว]

[เรื่องราว ‘ผู้กู้อิสรภาพแห่งยักษ์’ ติดตามเปลวไฟแห่งคบ
เพลิง]
เปลวไฟสีขาวส่องสว่างไปทั่วกรุงโซล ประกายแสงแห่งความ
เป็นไปได้แทรกซึมเข้าสู่ร่างกายของผมในขณะที่เรื่องราวอันบ้า
คลั่งกระจัดกระจายออกมาจากดาบของผม
เปลวไฟแห่งคบเพลิงทะลวงฝ่าความมืดราวกับคลื่นอันเชี่ยว
กราดและกวาดใส่ร่างอวตารของแอมดูเซียส พลังรุนแรงมาก
จนมือที่ก าลังถือดาบของผมสั่นสะท้าน
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ผิดหวังกับ
‘สถานะ’ ของคุณ]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ต้องการการเร่งจุด
เดือด!]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ มีข้อร้องเรียน
เกี่ยวกับคุณ]

[มหาเรื่องราว ‘วสันต์แห่งโลกปีศาจ’ ไม่พอใจ ‘คบเพลิงที่กลืน
กินต านาน’]
มหาเรื่องราวแตกต่างจากเรื่องราวอื่นโดยเนื้อแท้ เรื่องราวที่
แข็งแกร่งได้เลือกเจ้านายของตนและมีอิทธิพลเป็นอย่างมาก
และในที่สุดก็จะกลายเป็นเจ้านายของตนเอง โดยเฉพาะอย่าง
ยิ่ง คบเพลิงที่กลืนกินต านานนั้นกระหายสงครามเป็นอย่างยิ่ง
ถ้าผมแสดงให้เห็นถึงช่องว่างแม้แต่น้อย เรื่องราวนี้ก็ไม่ลังเล
เลยที่จะกลืนกินผมด้วยเพลิงของมันเอง
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ก าลังมองดูคุณด้วย
ดวงตาที่โลภ]
[มหาเรื่องราว ‘คบเพลิงที่กลืนกินต านาน’ ก าลังจะจบ
เรื่องราว]
ก่อนที่สิ่งนั้นจะเกิดขึ้น ผมต้องรีบท าตามแผนหรือไม่ผมก็
อาจจะจบลงอย่างแอมดูเซียส

มันมีเพียงเถ้าถ่านเท่านั้นที่เหลืออยู่ในที่ๆ เปลวไฟของคบเพลิง
วิ่งผ่าน ตัวตนของราชาปีศาจไม่อาจพบได้เลย นี่คือช่องว่าง
ของพลังอันมหาศาล
[ผู้บรรเลงแห่งเครื่องดนตรีได้รับบาดเจ็บและออกจาก
สถานการณ์]
[คุณชนะการเลื่อนต าแหน่งราชาปีศาจ!]
[การจัดอันดับโลกปีศาจของคุณได้รับการปรับเปลี่ยน!]
[คุณกลายเป็นราชาปีศาจที่ 67!]
[ชื่อเสียงของคุณแพร่กระจายไปทั่วโลกปีศาจ!]
[ราชาปีศาจหลายคนรู้สึกทึ่งกับความแข็งแกร่งของคุณ]
ผมได้ยินเสียงของโดเกบิดังออกมา
[ผู้ชนะของสถานการณ์ตัวแทนถูกตัดสิน]
[สถานการณ์ย่อย – การปฏิวัติกรุงโซลสิ้นสุดลงแล้ว]

[300,000 เหรียญจะถูกแจกจ่ายให้กับบริษัทของคิมทกจาใน
ฐานะรางวัล]
ข้อความไหลออกมา
[กลุ่มดาวฝ่ายร้ายสนับสนุนเงิน 100,000 เหรียญส าหรับการ
ต่อสู้ของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘มังกรอเวจีเปลวเพลิงทมิฬ’ ชอบการต่อสู้ของคุณ]
[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ภูมิใจในการเติบโตของ
คุณ]
[กลุ่มดาว ‘ผู้ผลิตสินค้าจ านวนมาก’ พยักหน้าอย่างอบอุ่น]
[ราชาปีศาจหลายคนก าลังเสนอความปรารถนาดีแก่คุณ]
ระหว่างข้อความที่หลั่งไหลออกมา ผมรู้สึกได้ถึงสายตาของฝูง
ชนจากใต้ก าแพง ผู้รอดชีวิตมาจากการโจมตีของแอมดูเซียส
ก าลังมองมาที่ผม พวกเขาไม่รู้ด้วยซ้ าว่าพวกเขาถูกใช้งาน

ผมพูดใส่พวกเขา [ทุกๆ คน ยินดีที่ได้พบกันเป็นครั้งแรกนะ
ฉันคือราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น]
ปีกของราชาปีศาจแผ่ออกมาจากด้านหลังของผมในขณะที่มี
เขางอกออกมาจากศีรษะของผม เหล่าคนที่ประหลาดใจกรีด
ร้องและก้าวถอยหลัง ผมเดินเข้าไปใกล้พวกเขาอีกก้าว
[เปิดก าแพง]
มันมีเสียงดังขึ้นในขณะที่โรงงานบังคับเปิดก าแพงของมัน
อุปสรรคที่พวกเขาพยายามจะข้ามเปิดขึ้นได้อย่างง่ายดายจน
ท าให้ผู้คนดูงุนงง
“อ-อะไรกัน…?”
[พวกนายไม่อยากเข้ามาเหรอ? เข้ามาได้ตลอดเวลาเลย]
“เขาพยายามจะฆ่าพวกเราหรือเปล่า?”
“เขาจะฆ่าพวกเรา! ฉันแน่ใจว่าเขาจะฆ่าพวกเรา!”

อวตารบางคนที่เต็มไปด้วยความสยองขวัญเริ่มฉี่แตกจากเสียง
ที่แท้จริงของผม ผมจ้องไปที่พวกเขาและพูดด้วยน้ าเสียงอัน
เด็ดเดี่ยว [ฉันคือราชาปีศาจ แต่ฉันก็ไม่เคยรังแกอวตารอย่างไร้
เหตุผลสักครั้ง บริษัทของคิมทกจาไม่เคยผูกขาดกรุงโซล]
อันที่จริง ประตูของโรงงานเปิดอยู่เสมอ มันเป็นชาวเมืองที่ห่าง
เหินออกไปตั้งแต่แรกและมองมาที่พวกเราด้วยความหวาดกลัว
[โรงงานจะยอมรับพวกนาย ฉันจะไม่สงวนการสนับสนุนพวก
นายในขณะที่พวกนายผ่านสถานการณ์ไปทีละคน ฉันจะช่วย
พวกนายสร้างเรื่องราวของพวกนายให้ได้มากที่สุด]
สายตาของผู้คนเริ่มเลือนรางกับค าพูดที่ออกมาจากปากของผม
บางคนแสดงสีหน้าที่ไม่เชื่อ ในขณะที่คนอื่นคัดค้าน
“เราจะเชื่อได้ยังไง?”
“ช-ใช่แล้ว! นายแข็งแกร่งเกินไปแล้ว นอกจากนี้ กลุ่มดาว…!”
ผมเข้าใจความรู้สึกของพวกเขา ช่องว่างบางอย่างน่าเกรงขาม
ในขณะที่บางอย่างสร้างความสิ้นหวัง ฉากที่อวตารเพิ่งเป็น

ประจักษ์พยานไปนั้นคือมหาเรื่องราวที่พวกเขาไม่อาจไล่ตาม
ได้ตลอดชั่วชีวิต
[ไม่มีการรับประกันว่าพวกนายจะถูกทิ้งไว้ถ้าพวกนายเริ่มช้า
ความเร็วที่พวกเราใช้ในสถานการณ์นั้นแตกต่างกัน ฉันอยู่ใน
สถานการณ์เดียวกับพวกนายเมื่อสองสามปีก่อน]
กลุ่มดาวบนท้องฟ้ามองลงมาที่ผม สิ่งมีชีวิตอยู่ห่างไกลออกไป
จากสถานการณ์แรก
[ฉันเป็นอวตารที่ล้าหลังไปเป็นพันๆ ปีเมื่อเทียบกับกลุ่มดาว
พวกนั้น แต่ฉันก็มาถึงจุดๆ นี้ได้]
สิ่งมีชีวิตเหล่านี้สามารถเอื้อมถึงแล้วถ้าผมยื่นมือออกไป
ผมมองไปยังผู้คนพร้อมกับปีกและเขาของผม [ดูรูปลักษณ์ของ
ฉันสิ ฉันดูพิเศษไหม?]
บางคนก าลังเงยหน้าขึ้นมองผมด้วยสายตาที่งุนงง มันราวกับ
ว่าพวกเขาก าลังมองหาสิ่งพิเศษที่ผมมีอยู่ตั้งแต่แรก บางคน
พึมพ าออกมา”…พวกเราจะเป็นแบบนั้นได้ไหม?”

[นายไม่มีทางรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นก่อนที่สถานการณ์นั้นๆ จะจบ
ลง อย่ายอมแพ้จนกว่ามันจะจบ]
ผมหันหลังกลับและพูดค าสุดท้าย
[ประตูหน้าเปิดอยู่ ถ้าพวกนายต้องการก็เข้ามาขอความ
ช่วยเหลือหรือค าแนะน าได้]
นี่อาจเป็นความหวังปลอมๆ บางทีพวกเขาส่วนใหญ่คงจะปีน
ไปไม่ถึงดวงดาว แต่พวกเขาก็คงจะตื่นเต้นไปกับความลุ่มหลง
เมื่อพวกเขาเผชิญหน้ากับแสงดาว แต่ถึงกระนั้น สิ่งที่ผู้คน
ต้องการในตอนนี้ก็คือความหวังปลอมๆ นี้
จากนั้นก็มีบางคนพึมพ าค าขยายของผม “ราชาปีศาจแห่งการ
หลุดพ้น…”
ลิ้นของผมมีรสขม
[ราชาปีศาจ ‘ปีศาจแห่งความโกรธเกรี้ยวและตัณหา’ ชอบการ
เสแสร้งของคุณ]

[กลุ่มดาว ‘ผู้กอบกู้แห่งการทุจริต’ เผยให้เห็นถึงความเป็น
ปรปักษ์ต่อคุณ]
ราชาปีศาจแห่งการหลุดพ้น การถ่ายทอดสดดวงดาวตั้งชื่อได้
ห่วยมาก หลายคนปรารถนาที่จะอยู่รอด แต่ผมก็ไม่ใช่คนใจ
บุญ ผมแค่ช่วยคนที่ผมชอบและช่วยคนที่ผมเป็นห่วง
“ทกจา!”
ในระยะไกล สมาชิกปาร์ตี้ก าลังวิ่งมาทางผม รวมทั้งจางฮีวอน
ด้วย ผมโบกมือให้พวกเขาเบาๆ
จากนั้นผมก็เห็นข้อความของระบบที่เปล่งประกายอยู่ในอากาศ
[เจ้านายของอาณาจักรปีศาจที่ 73 ผู้แทนของบริษัทของคิมทก
จา]
เมื่อผมก าลังจะตรวจสอบข้อความ มันก็มีคนพูดจากทาง
ด้านหลังของผม
[เจ้าไม่จ าเป็นต้องอ่านมัน ข้าอ่านมาแล้ว]

มันเป็นเสียงที่แท้จริงที่คุ้นเคย ผมจ้องมองเขาด้วยดวงตาที่เบิก
กว้าง
[แอสโมเดียส]
[สักพักแล้วสินะ คิมทกจา]
[นายมามอบอันดับให้กับฉันเหรอ?]
[ข้ามาที่นี่เพื่อแบ่งปันมิตรภาพที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น ไม่ใช่ว่าพวกเรา
คือสหายที่แบ่งปันมหาเรื่องราวกันเหรอ?]
ค าพูดนี้ไม่ได้ผิดเลย ในความเป็นจริง ส่วนแบ่งอันน้อยนิดของ
วสันต์แห่งโลกปีศาจก็เป็นของเขา
[เจ้ารู้แล้วใช่ไหมว่าท าไมข้าถึงมาที่นี่?]
แน่นอนว่าผมรู้ แอสโมเดียสน่าจะมาที่นี่ด้วยจุดประสงค์
เดียวกันกับราชาปีศาจคนอื่นๆ
[ฉันต้องเข้าร่วมเหรอ?]

[มันเป็นค าถามที่โง่เขลามาก นี่มันใกล้เคียงกับวันสิ้นโลก เจ้าก็
น่าจะรู้ค าตอบอยู่แล้ว]
ผมเงียบไปในขณะที่จ้องเข้าไปในดวงตาอันเงียบสงบของ
แอสโมเดียส
แอสโมเดียสกล่าว [‘คู่ประสานระหว่างความดีและความชั่ว’
จะเริ่มขึ้นในไม่ช้า ถึงเวลาที่เจ้าจะต้องเลือกข้างแล้ว]
สายตาที่มองมาที่ผมก าลังถาม
ผมจะ ‘ดี’? หรือว่าผมจะ ‘ร้าย’?
มันไม่ใช่แค่แอสโมเดียส ดวงดาวบนท้องฟ้าก็แยกออกไปรอบๆ
ผมโดยพร้อมเพรียงกัน ด้านหนึ่งเป็นแสงสว่างอันเจิดจ้า
ในขณะที่อีกด้านหนึ่งเป็นแสงอันละลานตา
ผมถอนหายใจออกมาจากภายใน คู่ประสานระหว่างความดี
และความชั่ว ความหมายของสถานการณ์นี้ง่ายดายตั้งแต่แรก

「มันมีเวลาไม่มากแล้วกว่าที่การท าลายล้างของโลกนี้จะ
มาถึง」
เมื่อความสมดุลระหว่างความดีกับความชั่วทรุดลง ดวงดาวใน
ท้องฟ้าก็จะร่วงหล่นลงไปทีละดวง มันเป็นการท าลายล้างที่
ร้ายแรงจนแม้แต่เนบิวลาใหญ่ก็หนีไม่พ้น หากความทรงจ าของ
ผมไม่ผิด บางทีเหยื่อรายแรกของการท าลายล้าง—
[กลุ่มดาว ‘อาลักษ์สวรรค์’ ก าลังมองมาที่คุณ]
มันคงจะเป็นเนบิวลาแห่งทูตสวรรค์ เอเด็น
(จบตอน)