มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 63 – สงครามแห่งราชา (5)

มินจีวอนประหลาดใจกับค าพูดของผม

“…ยุทธการฮวังซันบ็อล?”

“ใช่ เดิมทีซิลลาชนะในยุทธการฮวังซันบ็อล นี่เป็นไป
ตามประวัติศาสตร์”

ดาบของชูวังจินวิ่งผ่านสมาชิกฮวารัง

เห็นได้ชัดว่าซิลลาคงจะชนะถ้ามันเป็นเหมือน
ประวัติศาสตร์ ถ้ามันเป็นเหมือนประวัติศาสตร์ แต่ก่อนที่
ผมจะทันได้พูด กัปตันฮวารังก็เดินออกมาข้างหน้าและ
ตะโกนออกมา “อย่าถอย! ในสงครามมันจะไม่มีการ
ถอย!”

ในเวลาเดียวกัน ฮวารังชักอาวุธของพวกเขาออกมา

“ไม่!”

“ชัยชนะ! รับใช้ราชาอย่างภักดี!”

“รับใช้!”

ไอ้ระย านี่?

[ฮวารังแห่งซิลลาทุกคนได้รับผลของบัญญัติห้าโลกโลกีย์
LV.2!]

“ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนายขัดขืนงั้นเหรอ!”

อวตารของคเยแพค ชูวังจินตะโกนออกมา กัปตันของฮวา
รังพุ่งเข้ามาทางเขาด้วยหอก เขาก าลังท าตามผู้สนับสนุน
บัดซบของเขา

[ตัวละคร ‘ชูวังจิน’ ใช้อักขระเคนโด้แพ็กเจ LV.3!]

“อ๊ากกก!”

ร่างของกัปตันฮวารังกระเด็นออกมาหลังจากถูกโจมตี
ด้วยดาบเล่มโต

ผมตะโกนเข้าใส่มินจีวอน “บอกให้พวกเขาจัดค่ายกล!”

“ใช้ค่ายกลของเธอซะ! เร็วเข้า!”

[ตัวละคร ‘มินจีวอน’ เปิดใช้งานบัญชาการกองทัพ LV.2]

[กองทัพสูญเสียความรู้สึกถึงเหตุผล]

[สกิลเปิดใช้งานถูกยกเลิก]

“ตั้งค่ายกล!”

มินจีวอนตะโกนออกมาอีกครั้ง แต่ฮวารังก็ถูกกระตุ้นโดย
บัญญัติห้าโลกโลกีย์ไปแล้วและไม่ได้ฟังค าสั่งของเธอ ใน
ตอนแรก พวกเขาภักดีต่อความงามของควีนจินซอง ไม่ใช่
เสน่ห์ของเธอ

ผมได้ยินเสียงๆ หนึ่ง จากนั้นลีกิลยังก็เดินมาข้างๆ ผม

“พี่ ผมควรเรียกไททาโนมาไหม?”

ดวงตาของลีกิลยังเปล่งประกายขึ้นในขณะที่เขาเตรียมที่
จะใช้การสื่อสารอันหลากหลาย

“ไม่ ไม่เป็นไร”

มันคงจะมีประโยชน์ถ้าลีกิลยังสามารถเรียกราชาแมลง
ระดับ 6 มาได้อย่างเมื่อครั้งล่าสุด แต่จากนั้นเขาก็จะหมด
สติไปสองวัน มอนสเตอร์ระดับสูงยากที่จะควบคุมและ
สามารถกวาดล้างพันธมิตรได้ด้วย

ไม่ว่ายังไงก็ตาม ลีกิลยังก็เป็นไพ่ลับของผม ผมต้องเก็บ
เขาไว้จนกว่าจะเริ่มสงครามกับราชา

“อ๊ากกก!”

ฮวารังที่อยู่ตรงหน้าของพวกเรากระเด็นออกมา ในทาง
กลับกัน ฝั่งแพ็กเจนั้นไม่มีคนตายไปเลย

ผมเอื้อมมือออกไปหายูซานอาที่ก าลังวิ่งมาหาผม

“ยูซานอา ของ…!

ยูซานอายื่นคันพยอนกุยมาให้ผม

คันพยอนกุย ทุกคนถูกเบี่ยงเบนออกไปโดยดาบสะบั้น
เศียรสี่ปีศาจหยิน แต่ในความเป็นจริง คันพยอนกุยคือไอ
เท็มจ าเป็นส าหรับสถานการณ์ที่สี่

ดาบสะบั้นเศียรสี่ปีศาจหยินไม่มีความหมายอะไรหากไม่
มีไอเท็มนี้อยู่

“อ๊ากกก!”

กัปตันของฮวารังทรุดตัวลงในขณะที่เขาถูกชูวังจินโจมตี
อีกครั้ง มันคงจะไม่แปลกถ้าเขาตายในการโจมตีอีกครั้ง

[กลุ่มดาวฮวารังผู้ไม่รู่จักถอยก าลังร้อนใจ]

[กลุ่มดาว ‘วีรบุรุษคนสุดท้ายแห่งฮวังซันบ็อล’ มี
ความสุข]

[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ หงุดหงิด]

แรงผลักดันของกองทัพแพ็กเจนั้นเพิ่มขึ้นในขณะที่
ก าลังใจของซิลลาพังลง มันรู้สึกเหมือนกับว่าจิตวิญญาณ
แห่งคเยแพคก าลังไหลออกมาจากร่างของชูวังจิน

“ท าลายซิลลาบัดซบ!”

ยิ่งกลุ่มดาวอยู่ในสถานการณ์ที่คล้ายกับประวัติศาสตร์ที่
พวกเขาอาศัยอยู่มากเท่าไร การประสานงานกับอวตาร
ของพวกเขาก็จะมากยิ่งขึ้นเท่านั้น และพลังของอักขระก็
จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้น

นอกจากนี้ยังมีการเผชิญหน้ากับกลุ่มดาว ‘ที่เกี่ยวข้อง’…

ถึงเวลาแล้วที่ ‘เวที’ จะถูกสร้างขึ้น

“เอ่อ?”

“อะไรกัน?”

ผู้คนกรีดร้องออกมาด้วยความประหลาดใจ ประกายไฟ
เต็มไปทั่วพื้นที่รอบๆ และภาพฉากก็เปลี่ยนไป คังฮวามุน
แห่งกรุงโซลถูกแปรสภาพเป็นป่าเขาที่ขรุขระ

「เวทีเปลี่ยนแปลง」

มันเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อการประสานงานสูงขึ้น
ระหว่างอวตารกับประวัติศาสตร์ที่สัมพันธ์กัน

การเปลี่ยนแปลงพื้นที่ได้อัญเชิญมิติเวลาที่เหล่ากลุ่มดาว
เคยต่อสู้กันมา แน่นอนว่าพื้นที่ไม่ได้มีการเปลี่ยนแปลง
จริงๆ มันใกล้เคียงกับการแต่งเติมความเป็นจริง

ปัญหาก็คือว่านี่ไม่ใช่กรณีส าหรับคนที่อัญเชิญเวทีออกมา

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า… ฉันคิดถึงนายนะฮวังซันบ็อล”

ชูวังจินประสบความส าเร็จในระดับสูงกับการ
ประสานงานกับผู้สนับสนุนของเขาและตะโกนออกมา
ในตอนนี้เขาดูเหมือนจะเชื่ออย่างสมบูรณ์แบบว่าเขาคือค
เยแพค

คเยแพคก าลังรีบ ถ้ากลุ่มดาวท าอะไรแบบนี้ใน
สถานการณ์แรกๆ มันก็มีแนวโน้มว่าจะได้รับโทษจาก
กลุ่มดาว อย่างไรก็ตาม คเยแพคก็มีโอกาสน้อยที่จะได้รับ
ผลกระทบกว่ากลุ่มดาวระดับต ่า

“ห-เหวอออ!”

ฮวารังที่หวาดกลัวเริ่มถอยกลับ

ลีซงกุกพึมพ า “เขาไม่ได้เป็นหนึ่งในเจ็ดราชา แต่เขากลับ
ทรงพลังขนาดนี้… มันสมเหตุสมผลแล้วเหรอ?”

“มันเป็นไปได้เพราะคเยแพคคือตัวเอกของเวทีนี้”

ชูวังจินเป็นเหมือนกับสัตว์ประหลาดคลั่งในขณะที่เขาวิ่ง
ไปรอบๆ เมื่อเวทีเกิดการเปลี่ยนแปลงและการ
ประสานงานกับกลุ่มดาวเพิ่มขึ้น ความแข็งแกร่งของ
อวตารก็จะทวีคูณขึ้น

ผมมองไปยังมินจีวอนที่ก าลังตั่วสั่นและพูดขึ้นมา

“ฉันมีสองทางเลือก หนึ่งคือปล่อยให้อวตารของกวาน
ชางตาย”

“เรื่องนั่น… นายหมายความว่ายังไง?”

เดิมที่ ยุทธการฮวังซันบ็อลคือศึกที่ซิลลาชนะได้จากการ
เสียสละของกวานชาง ครึ่งหนึ่งของการต่อสู้เสร็จ
สมบูรณ์เพราะเขาตาย

“ในทันทีที่เวทีเปลี่ยนแปลงไป นี่จะกลายเป็นสนามรบ
แห่งประวัติศาสตร์ ถ้าอวตารของกวานชางตาย ขวัญ
ก าลังใจของกองทัพซิลลาจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากความโกรธ
ของพวกเขา นี่เป็นไปตามประวัติศาสตร์”

ผมไม่ฟังค าตอบของมินจีวอน

“วิธีที่สองคือการเปลี่ยนประวัติศาสตร์”

ผมมองลงไปยังคันพยอนกุยในมือ คันพยอนกุยเป็น
อุปกรณ์ดูดาวที่ถูกผลิดโดยโชซอนในศตวรรษที่ 17

มินจีวอนรู้สึกไม่สบายใจและถามว่า “จะเกิดอะไรขึ้นถ้า
มันล้มเหลว?”

“ประเทศของเธอจะต้องพินาศ”

“งั้นก็ตัวเลือกแรกละกัน…!”

นี่คือราชินีจินซองตัวจริง เธอถูกมองว่าเป็นผู้ปกครองที่ไร้
ความสามารถด้วยเหตุผล

“ฉันไม่ได้หมายความว่าจะให้เธอเลือก ฉันจะเลือกวิธีที่
สอง”

“งั้นนายพูดถึงมันท าไม?”

“ฉันให้โอกาสเธอ เธอไม่ใช่สิ่งที่ซิลลาต้องการในตอนนี้”

ผมจัดการกับแผ่นทั้งสองที่ประกอบกันเป็นคันพยอนกุย

แผ่นทั้งสองอันนี้ถูกเรียกว่าแผ่นนภาและแผ่นปฐพี
ตามล าดับ ด้านบนคือแผ่นปฐพีและด้านล่างคือแผ่นนภา

มันมีค าจ ากัดความง่ายๆ ส าหรับคันพยอนกุยในหนทาง
เอาชีวิตรอด

「คันพยอนกุยคือไอเท็มที่สามารถหากลุ่มดาวในสรวง
สวรรค์ได้」

ในขณะที่ผมหมุนแผ่นปฐพีช้าๆ กลุ่มดาวที่ถูกสลักไว้บน
แผ่นนภาก็เริ่มสว่างขึ้น

[ตัวเลือกพิเศษของคันพยอนกุย ‘เสียงสะท้อนแห่ง
ดวงดาว’ ถูกเปิดใช้งาน]

[‘เสียงสะท้อนแห่งดวงดาว’ อนุญาตให้คุณขอความ
ช่วยเหลือจากกลุ่มดาวได้]

[กลุ่มดาวสามารถปฏิเสธค าขอของคุณได้ และจ านวนครั้ง
ที่คันพยอนกุยสามารถใช้ได้ก็จะลดลงเมื่อกลุ่มดาว
ตอบสนองต่อค าขอ]

มันมีกลุ่มดาวอยู่เจ็ดกลุ่มที่เหลืออยูบนแผ่นนภา กล่าวอีก
นัยหนึ่ง ผมสามารถใช้มันได้อีกเจ็ดครั้งในอนาคต

มันคงจะดีถ้ามีกลุ่มดาวเหลืออยู่บนนี้มากกว่านี้ อืม ช่วย
ไม่ได้น่ะนะ

ลีซงกุกดูเหมือนจะสังเกตเห็นบางสิ่งและถาม “นายก าลัง
จะได้รับความช่วยเหลือจากกลุ่มดาวด้วยสิ่งนั้นเหรอ?”

“ไม่ใช่กลุ่มดาวทุกกลุ่ม แต่มันก็ยังมีคนที่ยอดเยี่ยมอยู่
บ้าง”

ลีซงกุกเต็มไปด้วยความชื่นชมกับค าพูดของผม เขา
ค้นพบคุณค่าที่แท้จริงของไอเท็มนี้ได้อย่างรวดเร็ว

“เยี่ยม!” ลีซงกุกอุทานออกมาด้วยความตื่นเต้น “เรียกเซี่ย
งอวี่หรือไม่ก็ลิโป้ออกมาเป็นไง? ถ้านายเรียกพวกเขา
ออกมา นายก็จะสามารถจัดการกับคเยแพคได้อย่าง
ง่ายดาย”

“ฉันต้องรู้จักค าขยายของกลุ่มดาว”

ในโลกแห่งหนทางเอาชีวิตรอด ค าขยายเป็นเหมือนกับ
พิกัดอวกาศ-เวลาของกลุ่มดาว ค าขยายเป็นเหมือนกับ
พิกัดแกน X และ Y ในการถ่ายทอดสดดวงดาว

“อ่า… งั้น…”

ลีซงกุกแสดงสีหน้าเศร้าๆ เขาคิดว่าผมไม่รู้ค าขยาย
ของเซี่ยงอวี่และลีโป้ แต่นั่นเป็นแค่ภาพลวงตา มันไม่มี
ใครในโลกที่รูู้จักค าขยายของกลุ่มดาวมากไปกว่าผม

“ฉันจะเรียกกลุ่มดาว”

[กลุ่มดาวที่ยิ่งใหญ่ได้ยินเสียงของคุณก าลังไหลผ่าน
ดวงดาว]

แน่นอนว่ากลุ่มดาวที่ผมก าลังเรียกไม่ใช่ลิโป้หรือเซี่ยงอวี่
มันไม่มีการรับประกันว่าพวกเขาจะตอบสนองต่อการร้อง
ขอนี้และมีคนที่เหมาะสมกว่าส าหรับศึกนี้

ผมจ้องมองไปยังดวงดาวบนท้องฟ้า ผมเผชิญหน้ากับ
ดวงตามากมายและอ้าปากค้าง

“ฉันต้องการเรียกผู้น าฮวารังราชาฮึงมิวมหาราช”

[การน าทางดวงดาวเริ่มขึ้นแล้ว]

ท้องฟ้าส่วนหนึ่งมืดลง และเงาก็ตกลงมาบนพื้น การต่อสู้
ระหว่างซิลลาและแพ็กเจหยุดลง

“นายก าลังพูดบ้าอะไร?”

ชูวังจินสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างแปลกๆ และเริ่มวิ่งเข้า
มาหาผม

“ตัวแทน พวกเราจะหยุดพวกเขาไว้เอง”

ลีซงกุกชักดาบออกมา ผมไม่รู้ว่านักสะกดจิตจะสามารถ
อดทนได้นานแค่ไหน แต่ผมก็น่าจะมีเวลาขึ้นมาบ้าง”

หลังจากนั้นสักพัก หนึ่งในดวงดาวบนท้องฟ้าก็เปล่งแสง
เจิดจ้าขึ้นมา ในที่สุดเขาก็ปรากฏตัว

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ก าลังมองมาที่คุณ]

“แม่ทัพ”

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ก าลังฟังคุณ]

“มีคนที่อยู่ที่นี่ต้องการความช่วยเหลือของนาย ฉันก าลัง
เรียกนายเพราะผู้คนของนายก าลังจะตาย”

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ เงียบกับค าพูดของคุณ]

ราชาฮึงมิวมหาราช เขาไม่ใช่พระบรมวงศานุวงศ์แต่เขาก็
เป็นคนเดียวที่ได้รับสมญานามราชาแห่งซิลลา

เขาคงจะไม่ปฏิเสธค าขอของผม มันเป็นเพราะฮ
วังซันบ็อลคือสมรภูมิของเขา

แต่บางสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ไม่ต้องการมีส่วนร่วมใน
ประวัติศาสตร์ชีวิตสมัยใหม่]

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ จะปฎิเสธข้อเสนอของ
คุณ]

…อะไรนะ? กลุ่มดาวก าลังจะจางหายไป แต่ยูซานอาก็เข้า
มาขัดจังหวะก่อน

“ท่านแม่ทัพ โปรดฟังค าพูดของฉันด้วย”

ยูซานอาผู้ฉลาดเฉียวรู้ว่าราชาฮึงมิวมหาราชคือใคร

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ก าลังมองกลับมา]

“ฉันตระหนักดีถึงเรื่องราวของแม่ทัพ! ยุทธการฮ
วังซันบ็อล การล้อมเปียงยาง…! ฉันได้อ่านทุกอย่างใน
บันทึก!”

ยูซานอาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ก่อนเริ่มพูด

“ฉันเข้าใจว่าท่านต้องการเคารพอดีตและประวัติศาสตร์
แต่ท่านแม่ทัพ! ประวัติบางอย่างไม่สิ้นสุดลงหลังจากพวก
มันได้รับการบันทึก”

เสียงของยูซานอาชัดเจนและตรงไปตรงมา

“ท่านไม่เสียใจเหรอ? สมรภูมิที่ฮวารังถูกเซ่นสังเวย และ
ผู้คนนับไม่ถ้วนก็ถูกฝัง…! ท่านลืมไปแล้วเหรอ?”

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ก าลังฟังเรื่องราวของยู
ซานอา]

“ประวัติจะไม่เปลี่ยนแปลง ทหารในสนามรบจะไม่ได้รับ
การปลอบโยนและชีวิตของฮวารังหนุ่มก็จะไม่กลับคืนมา

แต่ท่านแม่ทัพ! ประวัติที่นี่ยังไม่สิ้นสุดลง! ถ้าท่านมาที่นี่
อย่างน้อยท่านก็จะสามารถเปลี่ยนประวัติศาสตร์ ณ ที่
แห่งนี้ได้”

ผมลืมไปแล้วว่ายูซานอาพูดได้ดีแค่ไหน ในช่วงแรกของ
เธอ เธอคือดาวเด่นในบริษัท

“ท่านแม่ทัพ! ยุทธการฮวังซันบ็อลของท่านจบลงแล้ว…
แต่พวกเรายังอยู่ในฮวังซันบ็อล”

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ หลับตาลงอย่างเงียบๆ]

มันมีช่วงเวลาเช่นนั้นอยู่ในชีวิต ผมรู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นนับ
จากนี้ไป แม้ว่าจะไม่มีใครพูดอะไรก็ตาม

[กลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิวมหาราช’ ได้ตอบรับค าขอของคุณ
แล้ว]

หนึ่งในกลุ่มดาวบนคันพยอนกุยหายไป และแสงจาก
ดวงดาวบนท้องฟ้าก็ส่องมาที่ผม

ผมยิ้มให้กับยูซานอาที่ก าลังเป็นกังวล “ท าได้ดีมากซาน
อา”

[คุณได้รับความคุ้มครองชั่วคราวจากกลุ่มดาว ‘ราชาฮึงมิว
มหาราช’]

กล้ามเนื้อในร่างกายของผมกระตุกเหมือนพวกมัน
ประหลาดใจ หัวใจของผมสูบฉีด และแสงสว่างกับความ
มืดได้ตัดผ่านในหัวของผมหลายครั้ง มีบางสิ่งก่อร่างขึ้น
ในตัวของผม

[นี่เป็นเพียงแค่ความทรงจ าในอดีตของชายชรา]

นี่คือมนต์แห่งกลุ่มดาว เพียงแค่การฟังก็ท าให้การด ารงอยู่
ของผมตกอยู่ในความเสี่ยง

[โปรดให้ข้าได้ยืมเสียงของเจ้าซักพักนะ]

ผมพยักหน้าและลืมตาขึ้นมา ทุกคนในสนามรบก าลังมอง
มาที่ผม

อวตารของคเยแพค ชูวังจินประหลาดใจ “คนๆ นั้น…?”

จิตวิญญาณของกลุ่มดาวรู้สึกถึงแม้ว่าเขาจะไม่จุติลงมา
ตรงๆ นี่คือขอบเขตของการด ารงอยู่ที่ชื่อว่ากลุ่มดาว

“มันผ่านไปไม่นานเองนะ คเยแพค”

เสียงของผมมีความแปลกประหลาดอยู่ ในระยะไกล
อวตารของกวานชางเดินโซเซ

“ฮวารัง กวานชาง ไม่จ าเป็นต้องท าความเคารพข้า”

“ท-ท่านแม่ทัพ…!”

ราชาฮึงมิวมหาราชก าลังเฝ้าดูโลกผ่านตัวผม เขามองไป
ยังกวานชาง คเยแพค และกรุงโซลที่พังทลายลง ผมเองก็
มองไปยังโลกผ่านราชาฮึงมิวมหาราช แสงแดดเข้าปก
คลุมที่ราบฮวังซาน

“มันตลกดี ท าไมพวกเจ้าทุกคนถึงได้มารวมตัวกันที่นี่อีก
ครั้ง?””

ชูวังจินหัวเราะอย่างบ้าคลั่งกับค าพูดเหล่านี้ มันเป็นเสียง
หัวเราะที่เต็มไปด้วยความแค้นฝังลึก ในเวลานี้เขาคือคเย
แพคจริงๆ

“เจ้าไม่รู้เหรอ? มันเป็นการพบกับเจ้าอีกครั้งในสนามรบ
นี้!”

[ตัวละคร ‘ชูวังจิน’ ใช้อักขระเคนโด้แพ็กเจ LV.4]

ดาบของชูวังจินเต็มไปด้วยพลังและความลื่นไหล เดิมที่
มันเป็นการโจมตีที่ผมไม่อาจหลบหลีกหรือปัดป้องได้ แต่
ผมก็หลบหลีกการโจมตีนี้ได้ไม่ยากนัก

“คเยแพค ท าไมเจ้าถึงท าสิ่งนี้แก่อวตารของเจ้า? เจ้าลืมไป
แล้วถึงข้อจ ากัดของความเป็นไปได้งั้นเหรอ? เจ้าจะ
ท าลายอวตารของเจ้า”

มันเป็นอย่างที่เขาพูด คแยแพคท าตัวไร้เหตุผล มันเองก็
สงสัยสิ่งนี้ในฐานะผู้อ่านหนทางเอาชีวิตรอด

“คิมยูชิน… เจ้าต้องไม่เคยได้ยินอะไรเกี่ยวกับโลกใบนี้
แน่”

“เจ้าหมายความว่ายังไง?”

“มันไม่ส าคัญหรอก ความปรารถนาของข้าส าเร็จแล้วใน
เวลาที่ข้าได้พบเจ้า ข้าจะไม่เสียใจแม้ว่าข้าจะตายตอนนี้!”
อวตารของคเยแพคตะโกนออกมา “ข้าจะสานต่อมรดก
ของแพ็กเจแห่งอาณาจักรพูยอ คเยแพคแห่งฮวังซันบ็อล!
ข้าจะยุติความเสียใจตลอดชีวิตลง ณ ที่แห่งนี้!”

ราชาฮึงมิวมหาราชเฝ้าดูอวตารของคเยแพคด้วยดวงตา
เศร้าๆ และพูดผ่านปากของผม

“ข้าคือกัปตันแห่งฮวารังคนที่สิบห้า คิมยูชิน”

ราชาฮึงมิวมหาราช หัวหน้าฮวารังคิมยูชิน

“ข้าจะปลอบประโลมดวงวิญญาณแห่งกลุ่มดาวผู้โชคร้าย
และแก้ไขประวัติศาสตร์ของมนุษย์สมัยใหม่”

ชายที่น ายุทธการฮวังซันบ็อลไปสู่ชัยชนะส่งความ
ประสงค์ของเขามาให้ผม ผมขยับมือขวา แสงสีน ้าเงิน
เปล่งประกายขึ้นจากด้ามดาบ

「ดาบของผู้น าแห่งฮวารังได้อยู่บนสนามรบแล้ว」

[พลังของสตาร์รีลิค ‘ดาบมังกรคราม’ ถูกเก็บกักไว้ใน
ศรัทธาไม่แตกสลายชั่วคราว]

ใบมีดของดาบมังกรครามพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าแห่งฮวังซาน

ฮวังซานทั้งหมดดูเหมือนจะกรีดร้องออกมา พลังเวท
มนตร์อันมหาศาลหลบหนีออกมา และรอยแตกขนาด
ใหญ่ได้ปรากฏขึ้นบนพื้นดิน โดยมีศูนย์กลางอยู่รอบตัว
ผม

「หน่วยต้นดอกไม้มังกร มาที่นี่เดี๋ยวนี้」

[อักขระ ‘รวบรวมฮวารัง’ ถูกเปิดใช้งาน]

มีบางอย่างเกิดขึ้นในรอยแยก

ภูตผีที่ถูกหลงลืมซึ่งถูกฝังอยู่ในประวัติศาสตร์ชั่วนิรันดร์
มันไม่มีชื่อเหลือทิ้งไว้ แต่พวกเขาต่างก็เป็นฮวารังที่ครั้ง
หนึ่งเคยมีชีวิตอยู่บนแผ่นดินแห่งนี้และต่อสู้เพื่อเกียรติยศ
เท่านั้น

ฮูมมมมมม!

ต้นดอกไม้มังกร หน่วยชั้นยอดของคิมยูชินได้ปรากฏตัว
ขึ้นจากหน้าประวัติศาสตร์