มุมมองนักอ่านพระเจ้า : OMNISCIENT READER'S VIEWPOINT - ตอนที่ 70 – โลกที่ไร้ราชา (1)

การทดสอบแห่งราชาอันสุดท้าย มันคือการทดสอบอัน
เข้มข้นที่ต้องก้าวข้ามไปด้วยร่างกายของตัวคุณเองเท่านั้น

พื้นของคังฮวามุนไม่เป็นระเบียบ บัลลังก์หนึ่งเดียวอยู่ตรง
กลาง ในขณะที่เหล่าราชาก าลังต่อสู้กัน

ราชาแห่งความงาม มินจีวอน

ราชาเมตไตรย ชาซังคยอง

ราชาสูงสุด ยูจงฮยอค

จากนั้นก็ชายวัยกลางคนที่อยู่ตรงมุม… เขาคือราชาผู้เป็น
กลาง ราชาผู้เป็นกลางยกมือขึ้นเมื่อเขาสบตากับผม

[ราชาผู้เป็นกลางได้สละสิทธิ์จากการต่อสู้เพื่อบัลลังก์]

ตามชื่อ ราชาผู้เป็นกลางไม่ได้โลภต่อบัลลังก์ เหลืออีก
เพียงสามคนเท่านั้นที่ยังโลภอยู่

หนึ่งในสามคนนั้นคือยูจงฮยอค ดังนั้นการต่อสู้ก็คงจะยุติ
ลงในเวลาไม่ถึงนาที่ อย่างน้อย ถ้ามันเป็นเรื่องเดิม

“ตายซะ!”

ขาของชาซังคยองแยกอากาศออกจากกันในขณะที่ลูกเตะ
ของยูจงฮยอคเตะเข้าใส่ช่องท้องของเขา

“อั๊ค!”

อย่างไรก็ตาม ชาซังคยองก็ไม่ได้รับความเสียหายอย่างที่
คาดไว้ มันเป็นเพราะค่าสถานะทุกอย่างถูกเปลี่ยนเป็น 10
หน่วย สกิลต่างๆ ได้ถูกผนึกไว้ ดังนั้นยูจงฮยอคจึงต้อง
เอาชนะการต่อสู้ด้วยความทรงจ าในสมองของเขาเท่านั้น

มินจีวอนมองดูอยู่ด้านหลังของพวกเขาและเห็นผม ผม
พยักหน้าให้เธอเล็กน้อย

“พวกเราเจอกันอีกแล้ว”

“…ใช่ ฉันไม่ต้องการต่อสู้กับนายเลยถ้าเป็นไปได้”

มินจีวอนจะต้องท าตามคุณสมบัติแห่งราชาข้ออื่นได้ถ้า
เธอสามารถมาที่นี่ได้ มันดีมาก ผมไม่คิดว่าเธอจะรอดมา
ได้จนจบ

“ถ้านายไม่หยุด ฉันจะโจมตี”

“ลองดูสิ นายคิดว่ามันจะง่ายๆ เหรอ?”

พวกเราต้องสู่กันด้วยค่าสถานะระดับ 10 ทุกคนโดยไม่
มีสกิลหรืออักขระ มันดูต๊อกต๋อยมากเมื่อเทียบกับราชาที่ตี
เมืองในขณะที่ต่อสู้ไปสักพักแล้ว

จากนั้นก็มีเสียงดังออกมา และชาซังคยองก็กรีดร้อง
ออกมา “แค่ก! ท-ท าไมกัน…?”

ชาซังคยองกลิ้งไปมาบนพื้นด้วยความเจ็บปวดหลังจาก
ถูกต่อยด้วยหมัดของยูจงฮยอค มันเป็นการต่อสู้อย่างเท่า
เทียมจนกระทั่งมีบางสิ่งเปลี่ยนไปทีละนิดๆ

สกิลและอักขระไม่สามารถใช้ได้ แต่การโจมตีของยูจงฮ
ยอคนั้นก็เร็วขึ้นและหนักหน่วงขึ้น มันไม่ใช่แค่สัมผัส
การต่อสู้ของยูจงฮยอคเพียงอย่างเดียวเท่านั้น

มินจีวอนรู้สึกประหลาดใจเมื่อเธอสังเกตเห็น

“…ได้ไงกัน?”

ถ้าผมจ าไม่ผิด ยูจงฮยอครู้ช่องโหว่ของช่วงสุดท้าย บางที
มันอาจจะมีข้อความเหล่านี้ก าลังโผล่ขึ้นมาในใจของยู
จงฮยอคอยู่

[400 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STA]

[400 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม AGI]

[400 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

สิ่งที่ตลกก็คือสนามรบนี้ได้ควบคุมทุกๆ อย่างยกเว้น
ปัจจัยเดียว มันคือการใช้เหรียญ

[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ ตั้งค าถามถึงความ
ยุติธรรมของสถานการณ์]

โดเกบิระดับกลางหัวเราะ

[ฮ่าฮ่า ค าถามอะไรกัน? มันเป็นสิทธิ์โดยชอบธรรมที่จะ
ใช้เหรียญ ‘เหรียญ’ เป็นสิ่งที่เหล่าอวตารยากที่จะได้รับมา
พวกเขาต้องพยายามอย่างหนักมากเพื่อรวบรวมเหรียญที่
พวกเขาควรจะมีโอกาสได้ใช้มัน]

ยูจงฮยอคเพิ่มค่าสถานะของเขาโดยใช้เหรียญ

[โอ้ ค่าสถานะเพิ่มขึ้นด้วยเหรียญจะถูกรีเซ็ตไปหลังจาก
สถานการณ์สิ้นสุดลง ดังนั้นโปรดระวังด้วย! มันจะเป็น
เหมือนกับการโยนเหรียญทิ้งไปในอากาศ! ฮ่าฮ่าฮ่า!]

ใบหน้าของมินจีวอนและชาซังคยองมืดลงเมื่อพวกเขาได้
ยินค าพูดของโดเกบิระดับกลาง บางทีพวกเขาอาจจะมี
เหรียญเหลืออยู่ไม่มากนัก มันเป็นธรรมดา พวกเขาไม่
สามารถเก็บเหรียญไว้ได้ในสงครามระหว่างราชา

แต่ยูจงฮยอคนั้นต่างออกไป ยูจงฮยอคเติบโตขึ้นจากการ
ทะลวงผ่านสถานการณ์ลับทุกประเภทตั้งแต่เริ่มและ
มักจะเก็บเหรียญส ารองไว้ในจ านวนที่เหมาะสมเสมอ

ในรอบที่สามแบบดั้งเดิมของยูจงฮยอค เขามีเหรียญอยู่
ราวๆ 30,000 เหรียญ ณ จุดๆ นี้ ในตอนนี้เขามีเหรียญ
มากกว่าเรื่องเดิม ดังนั้น… มันควรจะมีสักประมาณ
40,000 เหรียญ?

มันมีเสียงดังของการที่ใครบางคนถูกโจมตี และร่างกาย
ของชาซังคยองก็ลอยผ่านอากาศออกมา

[ราชาเมตไตรย ชาซังคยองออกจากการต่อสู้]

ยูจงฮยอคมองมายังมินจีวอนที่อยู่ใกล้กัน เธอสะดุ้งด้วย
ความประหลาดใจและรีบยกมือทั้งสองข้างขึ้น

“…ฉันสละสิทธิ์”

[‘ราชาแห่งความงาม’ มินจีวอนสละสิทธิ์จากการต่อสู้]

สุดท้าย ยูจงฮยอคก็หันมาทางผม ดวงตาที่โกรธเกรี้ยวของ
เขาสงบลง มันพอเข้าใจได้ ถ้าเขาได้บัลลังก์หนึ่งเดียวไป
เขาก็จะสามารถควบคุมราชาทุกคนได้ และมันก็คงจะไม่
เป็นปัญหาอะไรที่จะชิงตัวน้องสาวของเขาไปจากผม

แต่มันจะเป็นแบบนั้นเหรอ?

“ยูจงฮยอค”

พวกเราเล็งดาบเข้าหากัน ผมไม่สามารถใช้สกิลใดๆได้
ดังนั้นผมจึงต้องพึ่งพาความทรงจ าและค่าสถานะของผม

ส าหรับครั้งแรก ดาบของยูจงฮยอคนั้นชัดเจน มันจะต้อง
เป็นของปลอม เขาประเมินค่าสถานะของผมและเหรียญที่
ผมเหลืออยู่

เขาเป็นคนที่รอบคอบอย่างแท้จริง มันเป็นเคล็ดลับในการ
ชนะด้วยการใช้เหรียญต ่าที่สุด

อย่างไรก็ตาม ความภาคภูมิใจของเขาก็จะท าให้เขาพ่าย
แพ้ในครั้งนี้ มันเป็นเพราะไม่มีราชาคนไหนในกรุงโซลที่
มีเหรียญมากไปกว่าผมในตอนนี้แล้ว

[เหรียญที่ครอบครอง: 80,850 เหรียญ]

ใครจะคิดว่าผมมีเหรียญอยู่ 80,000 เหรียญกัน? ผม
หัวเราะให้กับยูจงฮยอคที่ก าลังวิ่งเข้ามาหาผม

“ฉันจะโจมตีนายเบาๆ ละกัน ดังนั้นก็อย่าตายนะ”

ในตอนนี้มันถึงเวลาที่จะถลุงทรัพย์แล้ว ผมใช้เหรียญ
จ านวนมหาศาลไปกับ ‘STR’

[4,000 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

[STR LV.10 -> STR LV.20]

[5,000 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

[STR LV.20 -> STR LV.30]

[6,200 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

[STR LV.30 -> STR LV.40]

.

.

[11,000 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

[STR LV.80 -> STR LV.90]

[12,000 เหรียญถูกใช้ไปกับการเพิ่ม STR]

[STR LV.90 -> STR LV.100]

[72,000 เหรียญถูกใช้จ่าย]

[‘STR’ ของคุณทะลวงผ่านขีดจ ากัดของมนุษย์]

[ความส าเร็จได้รับการประมวลผลแล้ว! คุณเป็นคนแรกที่
มีระดับ STR สามหลัก]

[ได้รับ 30,000 เหรียญเป็นรางวัล]

ผมปรับพลังในก าปั้นของผม การโจมตีที่บรรจุไว้ซึ่ง STR
100 หน่วยนั้นทรงพลังมาก มันคงจะล าบากถ้าผมฆ่ายูจงฮ
ยอคไปโดยไม่ได้ตั้งใจ

ผมรู้สึกว่ามิติรอบๆ ก าปั้นของผมบิดเบี้ยวเล็กน้อย ตาม
หนทางเอาชีวิตรอด ค่าสถานะทั้งหมดจะมีพลังการ
ท าลายล้างที่แตกต่างกันไปจากเวลาที่พวกมันทะลวงไปสู่
ตัวเลขสามหลัก

มันรู้สึกยังไงนะ? แน่นอน มันรู้สึกเหมือนกับว่าผมคือมือ
สังหาร ผมรู้สึกเหมือนกับว่าก าปั้นของผมก าลังถือเช็คเงิน
หนึ่งพันล้านวอนไว้

ดวงตาของยูจงฮยอคเบิกกว้างขึ้นในขณะที่เขารีบใช้
เหรียญ อย่างไรก็ตาม มันก็สายเกินไปแล้ว มันมีเสียง
เหมือนโซนิคบูมดังออกมา

ยูจงฮยอคกระเด็นขึ้นสู่ท้องฟ้าราวกับลูกเบสบอลที่ถูกไม้
ตี

น่าเสียดาย มันเป็นไปไม่ได้ที่จะตีโฮมรันในสนามกีฬา
แห่งนี้ ยูจงฮยอคที่ก าลังลอยอยู่กระแทกเข้าใส่บาเรีย เด้ง
ไปยังทิศทางตรงกันข้าม และกระแทกเข้าใส่บาเรียอีกฝั่ง
ก่อนจะตกลงมาที่พื้นหลังจากเด้งเป็นปิงปองอยู่ 5 – 6
ครั้ง

…เขายังไม่ตายแน่เหรอ? ผมวิ่งเข้าไปหายูจงฮยอคด้วย
ความสับสนในใจเล็กน้อย

บ้าเอ้ย ผมท าแบบนี้ไปท าไม? ผมควรใช้แรงให้น้อยลง
หน่อย ผมดึงยูจงฮยอคขึ้นมาจากพื้นอย่างระมัดระวัง งั้น

อ่า นี่คือตัวละครหลัก ยูจงฮยอคจ้องมาที่ผมด้วยดวงตาที่
เบิกกว้าง เขายังรู้สึกตัวอยู่แม้จะถูกต่อยด้วยหมัดระดับ
นั้น?

“…ยูจงฮยอค?”

“…”

“ยูจงฮยอค?”

“…”

ดวงตาของเขาไม่ขยับ ไอ้บ้านี่ เขาหมดสติไปทั้งที่ยังลืม
ตาอยู่เหรอ? ผมต่อยเขาแรงไปเหรอ? ไม่ ผมคงจะต้อง
ต่อยเขาอีกในอนาคต

“อืม นายจะต้องเจอปัญหาแน่ถ้านายยังท าแบบนี้ต่อไป
นายจะบอกว่านายจะฆ่าฉันทุกๆ ครั้งที่นายเจอฉันงั้น
เหรอ?”

ผมตบหน้าบวมเป่งของเขา ยังไงก็ตาม ผมก็ยังรู้สึกว่า
ดวงตาของเขาขยับเมื่อผมต่อยเขา มันท าให้ผมรู้สึก
กระวนกระวายขึ้นมา…

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังหายใจอยู่ กระดูกในร่างของเขาแตก
และมีเลือดไหลออกมา…

มันเป็นสถานการณ์ที่เขาไม่สามารถใช้สกิลฟื้นตัวได้
ดังนั้นชีวิตของเขาอาจจะตกอยู่ในอันตราย

ผมต้องรีบลงมือแล้ว

[ราชาสูงสุด ยูจงฮยอคออกจากการต่อสู้]

[ขอแสดงความยินดีด้วย! คุณได้ผ่านการทดสอบของ
บัลลังก์หนึ่งเดียวทั้งหมด]

บาเรียในอากาศค่อยๆ หายไป

[ค่าสถานะที่เพิ่มขึ้นชั่วคราวโดยเหรียญถูกรีเซ็ต]

[ข้อจ ากัดทั้งหมดของราชาหายไป]

[กลุ่มดาว ‘นักโทษรัดเกล้าทองค า’ ขนลุกเนื่องจากกรด
คาร์บอนิกที่สูดสุดขีด]

[กลุ่มดาว ‘นักเขียนลับ’ ตบมือกับการกระท าของคุณ]

[กลุ่มดาว ‘ผู้พิพากษาเปลวเพลิงปีศาจ’ ชื่นชมความอดทน
ของคุณ]

[คุณได้รับการสนับสนุน 4,500 เหรียญ]

ผมยังได้ยินเสียงข้อความของกลุ่มดาวระดับสูง

[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ เสียใจ]

[กลุ่มดาว ‘เมตไตรยตาเดียว’ โยนผ้าปิดตาของเขา
ออกไป]

[กลุ่มดาว ‘ผู้ก่อตั้งฮันนัมกัน’ รู้สึกข้องใจกับคุณ]

แน่นอน เหล่าราชาแห่งสามอาณาจักรคงจะต าหนิผม ต้อง
ขอบคุณผม พวกเขาพลาดโอกาสในการกระโดดขึ้นไปยัง
ระดับ ‘เรื่องเล่า’

[…โอ้ ผู้ชนะเซอร์ไพรส์ปรากฏตัวขึ้นแล้ว]

โดเกบิระดับกลางมองดูไม่พอใจอยู่บ้าง เขาไม่คาดคิดว่า
ผมจะชนะ แต่ผมกลับชนะ

[อืม… ดี นี่คือผลลัพธ์ ในตอนนี้ ข้าก าลังแจ้งไปยังอวตาร
ทุกคนในกรุงโซล ในตอนนี้เจ้าของบัลลังก์หนึ่งเดียวคน
ใหม่ได้ถือก าเนิดขึ้นแล้ว!]

ผมหยุดโดเกบิระดับระดับกลางที่ก าลังจะส่งข้อความของ
ระบบออกไป

“เดี๋ยวก่อน”

[…เจ้าต้องการอะไร?]

คิ้วของโดเกบิบิดเบี้ยว

“นายใจร้อนไป ฉันยังไม่ได้นั่งบนบัลลังก์เลย นายยังไม่
ถามฉันก่อนเลย?”

[เจ้าจะขึ้นไปตอนนี้เลยแล้วมันจะส าคัญอะไร?]

ผมเดินเข้าหาบัลลังก์หนึ่งเดียว ในเวลานี้ ผมรู้สึกว่ากลุ่ม
ดาวทั้งหมดที่ก าลังมองมายังโซลโดมก าลังพุ่งเป้ามาที่ผม

บัลลังก์หนึ่งเดียวที่ก าลังลอยอยู่บนท้องฟ้าค่อยๆ ลด
ระดับลงมาหาผม มันแผ่แสงสีทองออกมาราวกับว่ามัน
ได้รอผมมาเนิ่นนานแล้ว

ผมถามโดเกบิระดับกลาง “แล้วฉันจะท าอะไรกับมันได้
บ้าง?”

[เจ้าสามารถท าอะไรกับมนุษย์ก็ได้]

มันสั้นๆ แต่ก็น่าหวาดกลัว

[บัลลังก์หนึ่งเดียวเป็นแค่ชื่อของไอเท็ม ตราบใดที่เจ้านั่ง
ลงบนบัลลังก์ เจ้าจะสามารถกลายเป็นอ านาจที่ปกครอง
ทุกสิ่งอย่างได้ ไม่มีใครในโลกนี้ที่สามารถยืนหยัดต่อเจ้า
ได้และทุกๆ คนก็จะโค้งค านับต่อเจ้า!]

ผู้คนมองมาที่ผมด้วยความอิจฉาหลังจากได้ยินค าอธิบาย
ของโดเกบิ

มันเป็นเรื่องธรรมดาที่จะอิจฉาผม ทุกๆ คนวิ่งมาที่นี่ด้วย
เหตุผลนี้

[กลุ่มดาว ‘นายหญิงแห่งไหมนิทรา’ ก าลังเลียริมฝีปาก
ของเธอ]

แม้แต่กลุ่มดาว…

มันช่างน่าเวทนาและแปลกจริงๆ พวกเขารู้สึกอิจฉาแม้จะ
รับรู้ถึงตัวตนที่แท้จริงของไอเท็มนี้ ผมไม่ชอบกลุ่มดาว
เลยจริงๆ

“หมดแล้วเหรอ?”

[…ฮะ?]

“มันดีมากจนมันดูไร้สาระเลย ฉันจะเพลิดเพลินกับพลัง
อันเด็ดขาดบนดินแดนที่ฉันควบคุม”

[ไม่ใช่ว่ามันถูกต้องแล้วเหรอที่จะได้รับรางวัลเพื่อตอบ
แทนความยากล าบาก? เจ้าเกือบตายไปกี่ครั้งแล้วเนื่องจาก
บัลลังก์นี้…?]

“อ่า งั้นบัลลังก์ก็สามารถท าได้เหนือกว่าความเป็นไปได้
ของกลุ่มดาวใช่ไหม?”

[อะไรนะ?]

“นายโกหกเก่ง ไม่ใช่ว่านายคือโดเกบิเหรอ? ส านักงานจะ
ไม่พูดอะไรเหรอถ้านายหลอกลวงฉันแบบนี้?”

การแสดงออกของโดเกบิระดับกลางแข็งขึ้น ในอีกด้าน
หนึ่ง บีฮยองก็ก าลังมองมาที่ผมด้วยใบหน้าซีดเซียว [ข้า
เหนื่อยกับการพูดคุยนี้จริงๆ

ข้าต้องท าให้สถานการณ์นี้จบลง นั่งลงบนบัลลังก์ซะ ถ้า
เจ้ายังพูดอะไรไร้สาระอีก ข้าจะท าลายบัลลังก์หนึ่งเดียว
ซะ]

“…อ่า นายท าได้เหรอ? งั้นก็เอาสิ”

[ฮะ?]

ผมมองไปยังโดเกบิ และผู้คนก็จ้องมาที่ผมก่อนที่ผมจะ
พูดขึ้นมา

เฉันจะไม่นังลงบนบัลลังก์หนึงเดียว?
ความเงียบสงัดอันน่าสยดสยองกวาดผ่านคังฮวามุนไป
(จบตอน)