ยอดนักรบจอมราชัน - ตอนที่ 1482 พบกับเรกซ์บรูนส์
เซี่ยเฟยพยักหน้าเล็กน้อยแล้วหยิบถ้วยชาและจิบ เขามีท่าทางของผู้ชายที่ประสบความสำเร็จซึ่งแตกต่างจากท่าทางที่ไม่ได้ใช้งานก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง เซี่ยเฟยวางถ้วยชาแล้วเลียปากของเขาและพูดว่า “ชานี้เป็นชาที่ดีเลยทีเดียว..แต่น่าเสียดายที่คนชงชาไม่เก่งเรื่องชาเพราะงั้นชาๆดีๆแบบนี้ก็เลยสูญเปล่า” จากนั้นเขาก็ยิ้มและพูดว่า “คุณเร็กซ์อย่าโกรธเคืองผมเลยเพราะผมพูดความจริงเสมอ..ถึงแม้ว่าผมจะไม่ได้มาจากประเทศจีนแต่ผมก็ชอบศิลปะการชงชาของประเทศจีนมาโดยตลอดดังนั้นผมจึงได้ทำการศึกษาในด้านนี้”
เร็กซ์บรูนส์ยิ้มเล็กน้อยแล้วพูดว่า “ไม่เป็นไรผมชอบคุยกับคนตรงไปตรงมาอย่างคุณเซี่ยมากเพราะคนแบบนี้ไม่มีเล่ห์เหลี่ยมและคุยกันได้ง่าย..เมื่อพูดถึงศิลปะการชงชาแล้วพวกเราชาวอเมริกันด้อยกว่าชาวตะวันออกจริงๆเรายังคงชินกับการดื่มกาแฟ ดังนั้นทักษะการชงชาของผมย่อมด้อยกว่ามาก..ผมไม่รู้เลยว่าคุณเซี่ยชอบพิธีชงชามากไม่อย่างนั้นผมจะจ้างผู้เชี่ยวชาญด้านศิลปะการชงชามาล่วงหน้าแล้ว”
“ขอบคุณครับ..ผมซาบซึ้งในความเมตตาของคุณเร็กซ์บรูนส์มากแต่ผมขอโทษถ้าผมดูเรื่องมากจนเกินไป” เซี่ยเฟยพูด “ที่จริงคุณควรทำเหมือนชาวโรมันทำเมื่อคุณไปชนบทเพราะการดื่มกาแฟก็ดีเหมือนกัน..ผมได้ยินมาว่ามีกาแฟขี้ชะมดนั้นโด่งดังมาก ผมสงสัยว่าคุณเร็กซ์มีมันหรือเปล่า?”
“กาแฟขี้ชะมดหายากมากแต่รสชาติของมันมีเอกลักษณ์อย่างมากและไม่สามารถหาซื้อได้ด้วยเงิน” เร็กซ์บรูนส์พูด “ยังไงก็เถอะตระกูลบรูนส์ของผมค่อนข้างมีชื่อเสียงในประเทศสหรัฐอเมริกาและทุกๆปีผมก็จะสามารถหาซื้อมาต้อนรับแขกที่บ้านเพราะงั้นในเมื่อคุณเซี่ยอยากลองชิมเดี๋ยวผมจัดเตรียมให้ครับ” หลังจากพูดจบเขาก็หันไปมองลูกน้องและสั่งให้ชงกาแฟ
สักพักกาแฟก็ถูกยกมาเสิร์ฟและกลิ่นหอมอ่อนๆเมื่อเทียบกับกาแฟทั่วไปแล้วกาแฟขี้ชะมดนี้รสชาติดีมาก เซี่ยเฟยหยิบมันขึ้นมาจิบและพยักหน้าอย่างไม่สามารถควบคุมได้และชมเชย “รสชาตินี้ไม่เหมือนใครจริงๆ..รสชาติมันน้อยกว่ากาแฟที่ผมดื่มก่อนหน้านี้มากแต่กลิ่นกลับหอมกว่า”
“ถ้าคุณเซี่ยชอบมันผมจะให้คุณเซี่ยนำกลับไปด้วย..ถึงแม้ว่าของชิ้นนี้จะไม่ได้แพงมากแต่มันก็ไม่ได้มีขายตลาดทั่วไป” เร็กซ์บรูนส์พูด
“ไม่จำเป็นหรอกครับเพราะบ้านของหัวหน้าก็มีกาแฟขี้ชะมดอยู่แต่ผมเลือกที่จะดื่มชาเป็นส่วนใหญ่และไม่ค่อยดื่มกาแฟสักเท่าไหร่” เซี่ยเฟยพูด “คุณเร็กซ์บรูนส์ต้องการมันมากกว่าผมเพราะงั้นไม่ต้องยุ่งยากหรอกครับ”
เร็กซ์บรูนส์ไม่ได้พูดถึงประเด็นนี้ต่อไปและพูดว่า “คุณเซี่ยอยู่กับคุณคลูลอฟส์อังเดรมาระยะหนึ่งแล้วใช่ไหม..คุณคลูลอฟส์อังเดรยินดีที่จะปล่อยเรื่องนี้ให้คุณเซี่ยจัดการแทนซึ่งแสดงให้เห็นว่าคุณเซี่ยมีสถานะสูงมากสำหรับเขา..ผมหวังว่าคุณเซี่ยจะสามารถช่วยพูดเพื่อให้ความร่วมมือของเราประสบความสำเร็จได้อย่างสมบูรณ์นะครับ..ว่าแต่คุณเซี่ยมาที่สหรัฐอเมริกาเป็นครั้งแรกใช่ไหม?..ผมไม่รู้ว่าคุณจะอยู่ที่นี่อีกนานแค่ไหนแต่ถ้าคุณไม่รีบกลับทำไมไม่ให้ผมเป็นไกด์และพาคุณเซี่ยไปเที่ยวชมเมืองรอบๆล่ะครับ?”
“ผมเกรงใจน่ะครับ..ผมไปเที่ยวรอบโลกอยู่บ่อยๆและผมเคยมาสหรัฐอเมริกาอยู่สองสามครับและได้เที่ยวชมจุดชมวิวมากมาย แต่จุดประสงค์หลักของครั้งนี้คือเพื่อเจรจาธุรกิจเพราะงั้นถ้าเรื่องนี้ตกลงกันเรียบร้อยแล้วผมก็อยากจะผ่อนคลายสักหน่อย” เซี่ยเฟยพูด
“ได้ครับ” เร็กซ์บรูนส์พูดว่า “คุณเซี่ยผมเชื่อว่าคุณคลูลอฟส์อังเดรเคยบอกคุณเซี่ยมาก่อนแล้วว่าความร่วมมือของเราในครั้งนี้จะไม่ใช่แค่ความร่วมมือทางธุรกิจเป็นแต่ความร่วมมือเชิงกลยุทธ์ของพันธมิตรกล่าวคือเราสามารถร่วมมือกันในด้านต่างๆได้มากขึ้นนอกเหนือจากความร่วมมือทางธุรกิจ..ซึ่งตระกูลคลูลอฟส์เป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศรัสเซียและตระกูลบรูนส์ก็เป็นตระกูลที่ใหญ่ที่สุดในประเทศสหรัฐอเมริกาเพราะงั้นหากเราสามารถสร้างพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ได้มันก็เป็นประโยชน์แก่เราทั้งสองอย่างมาก”
เซี่ยเฟยขมวดคิ้วเล็กน้อยและหลังจากนั้นไม่นานเขาก็พูดเบาๆว่า “พันธมิตรเชิงกลยุทธ์และความร่วมมือ?..ตอนนี้ที่รัสเซียของผมไม่มีอะไรต้องกังวลอีกเพราะตระกูลสลาดาร์ถูกพวกเรากวาดล้างจนไม่สามารถเงยหน้าขึ้นได้และแม้แต่รัฐบาลของประเทศรัสเซียก็ต้องก้มหัวให้เรา..แต่เท่าที่ผมรู้มาที่สหรัฐอเมริกามีอยู่สามตระกูลหลักและตระกูลบรูนส์ก็เป็นหนึ่งในนั้นเพราะงั้นเรื่องการปกครองดูจะไม่เหมือนที่รัสเซียสักเท่าไหร่นะครับ..นอกจากนี้เมื่อผมมาที่นี่หัวหน้าก็อธิบายให้ผมฟังว่ามันเป็นเพียงการหารือเกี่ยวกับความร่วมมือทางธุรกิจเท่านั้นส่วนอย่างอื่นหัวหน้าก็ไม่ได้พูดอะไรเลยและผมไม่สามารถตัดสินใจได้ด้วยตัวเองแต่คุณเร็กซ์ไม่ต้องกังวลไปหรอกครับเพราะผมจะส่งความคิดเห็นของคุณให้หัวหน้าทราบและผมเชื่อว่าหัวหน้าจะให้คำตอบที่น่าพอใจหลังจากพิจารณาแล้ว..เรามาหารือเรื่องธุรกิจกันเลยดีกว่าครับ”
เร็กซ์บรูนส์ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่งแต่เขาก็ยังไม่ได้พูดถึงเรื่องนี้ต่อไปแม้ว่าเขาจะได้ยินว่าเซี่ยเฟยหลีกเลี่ยงที่จะเข้าประเด็นนั้นและไม่มีอะไรที่เขาสามารถทำได้ในขณะนี้ ในเมื่อเซี่ยเฟยพูดเช่นนั้นแล้วมันก็ไม่ง่ายเลยที่เขาจะพยายามต่อใช่ไหม? ยิ่งไปกว่านั้น ในความเห็นของเขาหากสามารถจัดตั้งพันธมิตรทางธุรกิจที่ดีได้พันธมิตรแห่งผลประโยชน์ก็จะเกิดขึ้นตามธรรมชาติในอนาคตและในเวลานั้นเพื่อผลประโยชน์ของเขาเองเย่เชียนเชื่อว่าคลูลอฟส์อังเดรจะพิจารณาเรื่องของพันธมิตรเชิงกลยุทธ์ด้วย
เร็กซ์บรูนส์พยักหน้าเล็กน้อยและพูดว่า “ผมเพิ่งคุยกับคุณคลูลอฟส์อังเดรเมื่อคราวที่แล้วและว่ากันว่าจำนวนกระสุนที่ต้องการในครั้งนี้มีจำนวนมาก”
“ใช่ครับ” เซี่ยเฟยพูด “ผมขอพูดตามตรงกับคุณเร็กซ์เลยว่าตระกูลของคลูลอฟส์ของเราทำธุรกิจประเภทนี้มาโดยตลอดและความสัมพันธ์ของเรากับประเทศจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ก็ดีมากและคุณรู้ไหมว่ากองโจรและกองกำลังของรัฐบาลจำนวนมากในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ต้องการสินค้าจำนวนมากและเราได้ค้าขายกับพวกเขามาหลายปีแล้ว..พูดให้ชัดก็คือพวกเขาไว้วางใจเราเป็นหลักและมั่นใจกับผลิตภัณฑ์ของประเทศของสหรัฐอเมริกามาโดยตลอด..ซึ่งเป็นที่ชื่นชอบของผู้ซื้อจำนวนมากดังนั้นเราหวังว่าจะได้ร่วมมือกับคุณเร็กซ์และเชื่อว่าเราสามารถทำกำไรได้มากขึ้น”
เร็กซ์บรูนส์พยักหน้าและพูดว่า “คุณเซี่ยพูดถูก..สำหรับนักธุรกิจที่ดีที่สุดในวงการนี้ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากตระกูลคลูลอฟส์ของคุณซึ่งมีทำเลและเครือข่ายที่ดี..เพราะงั้นคุณเซี่ยไม่ต้องกังวลไปเพราะผมจะให้ราคาพิเศษแก่คุณเซี่ยสำหรับความร่วมมือครั้งแรกและผมสัญญาว่าคุณเซี่ยจะกลับไปพร้อมกับดีลที่คุ้มค่า”
เซี่ยเฟยยิ้มแล้วพูดว่า “จริงๆแล้วถ้ากำไรสูงต้นทุนมันก็ต้องสูงตามด้วย..พูดได้คำเดียวว่าเพื่อนก็คือเพื่อนและมิตรภาพก็คือมิตรภาพเพราะงั้นผมจะปล่อยให้คุณเร็กซ์บรูนส์ต้องเสียเปรียบไม่ได้..เพราะเมื่อคืนนี้ผมได้คุยกับหัวหน้าแล้วว่าครั้งนี้เราต้องการสินค้าประมาณ 300 ล้านชิ้นและไม่มั่นใจว่าคุณเร็กซ์จะติดปัญหาตรงไหนหรือเปล่า?”
“สามร้อยล้านชิ้น?” เร็กซ์บรูนส์ถึงกับผงะเพราะนี่ไม่ใช่จำนวนเล็กๆน้อยๆเลย
“อะไรเหรอครับ..คุณมีปัญหาอะไรหรือเปล่า?” เซี่ยเฟยพูด “ตระกูลบรูนส์เป็นผู้ผลิตอาวุธที่รัฐบาลของประเทศสหรัฐอเมริกาอนุญาตเพราะงั้นสินค้า 300 ล้านชิ้นไม่น่าจะมีปัญหาใช่ไหม?”
“ไม่ครับสินค้า 300 ล้านชิ้นไม่มีปัญหาแน่นอน” เร็กซ์บรูนส์พูด “แค่ว่าผมรู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินว่าคุณจะซื้อสินค้าจำนวนมากพร้อมกันขนาดนี้และนอกจากนี้การจัดส่งสินค้าจำนวนมากขนาดนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย..ว่าแต่คุณมีข้อมูลเฉพาะเกี่ยวกับสินค้าที่ต้องการใช่ไหมครับ”
เซี่ยเฟยหยักหน้าเล็กน้อยและหยิบกระดาษแผ่นหนึ่งออกมาจากกระเป๋าเสื้อของเขาแล้วยื่นให้โดยพูดว่า “นี่คือรายละเอียดของสินค้าที่ต้องการในครั้งนี้..คุณเร็กซ์ลองตรวจสอบดูว่ามีปัญหาอะไรไหมครับ..ผมเชื่อใจคุณเร็กซ์เพราะตระกูลบรูนส์มีชื่อเสียงในประเทศสหรัฐอเมริกามากและผมเชื่อว่าคุณภาพของสินค้าที่ให้มาจะไม่มีปัญหาใดๆอย่างแน่นอน..ส่วนเรื่องการจัดส่งสินค้านั้นเราทำได้แค่ตามกฎของโลกธุรกิจเท่านั้น”
“ไม่มีอะไรผิดปกติกับสินค้าแน่นอนครับ” เร็กซ์บรูนส์ดูที่รายการและพูดว่า “ยังไงก็เถอะมันไม่ง่ายเลยที่จะจัดส่งสินค้าจำนวนมากขนาดนี้..แต่ว่าผมคิดว่าคุณคลูลอฟส์อังเดรน่าจะเข้าใจกฏของธุรกิจอยู่แล้วเพราะงั้นตามกฎแล้วคุณต้องจ่ายเงินมัดจำ 30% ของมูลค่าทั้งหมดและส่วนที่เหลือคุณค่อยจ่ายหลังจากส่งมอบสินค้าถึงมือคุณนะครับ”
เซี่ยเฟยยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่มีปัญหาครับ..มิตรภาพก็คือมิตรภาพธุรกิจคือธุรกิจและทุกอย่างจะต้องทำตามกฎเพราะนั่นจะเป็นสิ่งที่ดีสำหรับเราทุกคน..ตราบใดที่คุณเร็กซ์บรูนส์นำส่งสินค้าไปยังน่านน้ำรัสเซียของผมได้และหากการส่งมอบสินค้าเสร็จสิ้นเราเงินที่เหลือจะถูกโอนโดยตรงไปยังบัญชีของคุณเร็กซ์บรูนส์ครับ”
“ผมเข้าใจเรื่องนี้ดีครับ..แค่ว่ามันยากมากที่จะขนส่งสินค้าจำนวนมากออกจากประเทศสหรัฐอเมริกาและต้องผ่านมหาสมุทรแปซิฟิก” เร็กซ์บรูนส์พูด
“คุณเร็กซ์บรูนส์ต้องล้อผมเล่นแน่ๆเลยเพราะใครๆก็รู้ว่าตระกูลบรูนส์นั้นมีอำนาจมากในประเทศสหรัฐอเมริกาและเรื่องเล็กๆน้อยๆแบบนี้จะไปสร้างปัญหาให้คุณเร็กซ์ได้ยังไง” เซี่ยเฟยยิ้มและพูดว่า “ประเทศสหรัฐอเมริกาคือถิ่นของคุณเร็กซ์..เพราะงั้นเรื่องจะส่งสินค้ายังไงมันก็ขึ้นอยู่กับคุณเร็กซ์..แต่คราวนี้ผมหวังว่าคุณเร็กซ์จะเก็บเรื่องนี้เอาไว้ความลับเพราะเราไม่ต้องการให้ข่าวการทำธุรกรรมของเรารั่วไหลออกไปไม่อย่างนั้นมันจะเป็นอันตรายต่อตระกูลคลูลอฟส์ของเรา..ผมคิดว่าคุณเร็กซ์บรูนส์น่าจะเข้าใจสิ่งที่ผมพูดใช่ไหมครับ”
“ผมเข้าใจครับ” เร็กซ์บรูนส์พูด “วิธีจัดส่งสินค้าจะปล่อยให้ทางเราจัดการก็แล้วกันครับแต่อาจใช้เวลานานหน่อยเพราะมีสินค้ามากเกินไป..ผมจะส่งคนไปจัดเตรียมให้ในทันที..ส่วนคุณเซี่ยจะอยู่ทานอาหารกลางวันและช่วงบ่ายเราไปเดินดูสินค้าด้วยกันไหมครับ”
“คุณเร็กซ์ทำงานได้รวดเร็วและละเอียดดีจริงๆ” เซี่ยเฟยยิ้มและพูดว่า “ได้เลยครับ..ผมไม่มีอะไรทำในตอนบ่ายเหมือนกัน”
เร็กซ์บรูนส์พยักหน้าแล้วพูดว่า “คุณเซี่ยรอผมอยู่ที่นี่ก่อนนะครับเดี๋ยวผมกลับมา” หลังจากพูดจบเขาก็ลุกขึ้นและเดินออกไป
เซี่ยเฟยหันไปมองเย่เชียนและพูดว่า “เป็นไงบ้าง..การแสดงของฉันไม่แย่ใช่ไหม?”
เย่เชียนกลอกตาไปมาและพูดว่า “นายเกิดมาเพื่อเป็นนักแสดงจริงๆ..นายแสดงดีกว่าฉันมากราวกับว่านายเข้าใจความคิดของเขาได้อย่างสมบูรณ์”
.
.
.
YOU MAY ALSO LIKE
